Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
И бы́сть по дне́хъ мно́зѣхъ, и глаго́лъ Госпо́день бы́сть ко иліи́ въ лѣ́то тре́тіє глаго́ля: иди́ и яви́ся Ахаа́ву, и да́мъ до́ждь на лице́ земли́.
1
ΚΑΙ ἐγένετο μεθ᾿ ἡμέρας πολλὰς καὶ ρῆμα Κυρίου ἐγένετο πρὸς ᾿Ηλιοὺ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ τρίτῳ λέγων· πορεύθητι καὶ ὄφθητι τῷ ᾿Αχαάβ, καὶ δώσω ὑετὸν ἐπὶ πρόσωπον τῆς γῆς.
2
И и́де иліа́ ко Ахаа́ву яви́тися, и бѣ́ гла́дъ крѣ́покъ въ самарі́и.
2
καὶ ἐπορεύθη ᾿Ηλιοὺ τοῦ ὀφθῆναι τῷ ᾿Αχαάβ, καὶ ἡ λιμὸς κραταιὰ ἐν Σαμαρείᾳ.
3
И призва́ Ахаа́въ Авді́а строи́теля до́му: и Авді́й бѣ́ боя́ся Го́спода зѣло́.
3
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αχαὰβ τὸν ᾿Αβδιοὺ τὸν οἰκονόμον· (καὶ ᾿Αβδιοὺ ἦν φοβούμενος τὸν Κύριον σφόδρα,
4
И бы́сть єгда́ нача́ избива́ти Ієзаве́ль проро́ки Госпо́дни, и взя́ Авді́й сто́ муже́й проро́ки и скры́ я́ по пяти́десяти во двои́хъ верте́пѣхъ и кормя́ше и́хъ хлѣ́бомъ и водо́ю.
4
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ τύπτειν τὴν ᾿Ιεζάβελ τοὺς προφήτας Κυρίου καὶ ἔλαβεν ᾿Αβδιοὺ ἑκατὸν ἄνδρας προφήτας καὶ κατέκρυψεν αὐτοὺς κατὰ πεντήκοντα ἐν σπηλαίῳ καὶ διέτρεφεν αὐτοὺς ἐν ἄρτῳ καὶ ὕδατι·)
5
И рече́ Ахаа́въ ко Авді́ю: гряди́, и пре́йдемъ на зе́млю, и на исто́чники водны́я, и на вся́ пото́ки, да не́гли ка́ко обря́щемъ бы́ліє и преко́рмимъ ко́ни и мски́, да не изги́бнутъ от ско́тъ.
5
καὶ εἶπεν ᾿Αχαὰβ πρὸς ᾿Αβδιού· δεῦρο καὶ διέλθωμεν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἐπὶ πηγὰς τῶν ὑδάτων καὶ ἐπὶ χειμάρρους, ἐάν πως εὕρωμεν βοτάνην καὶ περιποιησώμεθα ἵππους καὶ ἡμιόνους, καὶ οὐκ ἐξολοθρευθήσονται ἀπὸ τῶν σκηνῶν.
6
И раздѣли́ша себѣ́ пу́ть ити́ по нему́: Ахаа́въ и́де путе́мъ єди́нымъ єди́нъ, и Авді́й и́де путе́мъ други́мъ єди́нъ.
6
καὶ ἐμέρισαν ἑαυτοῖς τὴν ὁδὸν τοῦ διελθεῖν αὐτήν· ᾿Αχαὰβ ἐπορεύθη ἐν ὁδῷ μιᾷ καὶ ᾿Αβδιοὺ ἐπορεύθη ἐν ὁδῷ ἄλλῃ μόνος.
7
И бѣ́ Авді́й єди́нъ на пути́: и пріи́де иліа́ на срѣ́теніє єму́ єди́нъ. И Авді́й потща́ся, и паде́ на лице́ своє́ и рече́: ты́ ли єси́ са́мъ, го́споди мо́й иліє́?
7
καὶ ἦν ᾿Αβδιοὺ ἐν τῇ ὁδῷ μόνος, καὶ ἦλθεν ᾿Ηλιοὺ εἰς συνάντησιν αὐτοῦ μόνος· καὶ ᾿Αβδιοὺ ἔσπευσεν καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ εἶπεν· εἰ σὺ εἶ αὐτός, κύριέ μου ᾿Ηλιού;
8
И рече́ иліа́ ко Авді́ю: а́зъ є́смь: иди́ и повѣ́ждь господи́ну твоєму́, глаго́ля: се́, иліа́.
8
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ αὐτῷ· ἐγώ. πορεύου, λέγε τῷ κυρίῳ σου· ἰδοὺ ᾿Ηλιού.
9
И рече́ Авді́й: что́ согрѣши́хъ а́зъ, я́ко предає́ши раба́ твоєго́ въ ру́цѣ Ахаа́вли є́же умертви́ти мя́?
9
καὶ εἶπεν ᾿Αβδιού· τί ἡμάρτηκα, ὅτι δίδως τὸν δοῦλόν σου εἰς χεῖρα ᾿Αχαὰβ τοῦ θανατῶσαί με;
10
жи́въ Госпо́дь Бо́гъ тво́й, а́ще є́сть язы́къ или́ ца́рство, а́може не посла́ господи́нъ мо́й иска́ти тебе́: и рѣ́ша, нѣ́сть: и закля́ ца́рство и страны́ єго́, я́ко не обрѣ́те тебе́:
10
ζῇ Κύριος ὁ Θεός σου, εἰ ἔστιν ἔθνος ἢ βασιλεία, οὗ οὐκ ἀπέστειλεν ὁ κύριός μου ζητεῖν σε, καὶ εἰ εἶπον· οὐκ ἔστι, καὶ ἐνέπρησε τὴν βασιλείαν καὶ τὰς χώρας αὐτῆς, ὅτι οὐχ εὕρηκέ σε.
11
и ны́нѣ ты́ глаго́леши ми́: иди́, возвѣсти́ господи́ну твоєму́: се́, иліа́:
11
καὶ νῦν σὺ λέγεις· πορεύου, ἀνάγγελλε τῷ κυρίῳ σου· ἰδοὺ ᾿Ηλιού.
12
и бу́детъ єгда́ а́зъ отиду́ от тебе́, и Ду́хъ Госпо́день во́зметъ тя́ въ зе́млю, єя́же не вѣ́мъ, и вни́ду возвѣсти́ти Ахаа́ву, и не обря́щетъ тебе́, и убіє́тъ мя́: ра́бъ же тво́й є́сть боя́йся Го́спода от ю́ности своєя́:
12
καὶ ἔσται ἐὰν ἐγὼ ἀπέλθω ἀπὸ σοῦ, καὶ πνεῦμα Κυρίου ἀρεῖ σε εἰς τὴν γῆν, ἣν οὐκ οἶδα, καὶ εἰσελεύσομαι ἀπαγγεῖλαι τῷ ᾿Αχαάβ, καὶ οὐχ εὑρήσει σε, καὶ ἀποκτενεῖ με· καὶ ὁ δοῦλός σού ἐστι φοβούμενος τὸν Κύριον ἐκ νεότητος αὐτοῦ.
13
или́ не возвѣсти́ся тебѣ́ господи́ну моєму́, я́же сотвори́хъ, єгда́ убива́ше Ієзаве́ль проро́ки Госпо́дни, и сокры́хъ проро́ки Госпо́дни сто́ муже́й, по пяти́десяти въ верте́пѣ, и корми́хъ и́хъ хлѣ́бомъ и водо́ю?
13
ᾖ οὐκ ἀπηγγέλη σοι τῷ κυρίῳ μου, οἷα πεποίηκα ἐν τῷ ἀποκτείνειν τὴν ᾿Ιεζάβελ τοὺς προφήτας Κυρίου, καὶ ἔκρυψα ἀπὸ τῶν προφητῶν Κυρίου ἑκατὸν ἄνδρας, ἀνὰ πεντήκοντα ἐν σπηλαίῳ, καὶ ἔθρεψα ἐν ἄρτοις καὶ ὕδατι;
14
и ны́нѣ ты́ глаго́леши ми́: иди́, повѣ́ждь господи́ну твоєму́: се́, иліа́: и убіє́тъ мя́.
14
καὶ νῦν σὺ λέγεις μοι· πορεύου, λέγε τῷ κυρίῳ σου· ἰδοὺ ᾿Ηλιού· καὶ ἀποκτενεῖ με;
15
И рече́ иліа́: жи́въ Госпо́дь си́лъ, єму́же предстою́ предъ ни́мъ, я́ко дне́сь покажу́ся єму́.
15
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· ζῇ Κύριος τῶν δυνάμεων, ᾧ παρέστην ἐνώπιον αὐτοῦ, ὅτι σήμερον ὀφθήσομαι αὐτῷ.
16
И и́де Авді́й во срѣ́теніє Ахаа́ву и возвѣсти́ єму́. И ускори́ Ахаа́въ и и́де во срѣ́теніє иліи́.
16
καὶ ἐπορεύθη ᾿Αβδιοὺ εἰς συναντὴν τῷ ᾿Αχαὰβ καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ· καὶ ἐξέδραμεν ᾿Αχαὰβ καὶ ἐπορεύθη εἰς συνάντησιν ᾿Ηλιού.
17
И бы́сть єгда́ узрѣ́ Ахаа́въ илію́, и рече́ Ахаа́въ ко иліи́: ты́ ли єси́ развраща́яй Ізра́иля?
17
Καὶ ἐγένετο ὡς εἶδεν ᾿Αχαὰβ τὸν ᾿Ηλιού, καὶ εἶπεν ᾿Αχαὰβ πρὸς ᾿Ηλιού· εἰ σὺ εἶ αὐτὸς ὁ διαστρέφων τὸν ᾿Ισραήλ;
18
И рече́ иліа́: не развраща́ю а́зъ Ізра́иля, но ра́звѣ ты́ и до́мъ отца́ твоєго́, єгда́ оста́висте вы́ Го́спода Бо́га ва́шего и идо́сте вслѣ́дъ Ваа́ла:
18
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· οὐ διαστρέφω τὸν ᾿Ισραήλ, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ σὺ καὶ οἶκος τοῦ πατρός σου ἐν τῷ καταλιμπάνειν ὑμᾶς τὸν Κύριον Θεὸν ὑμῶν καὶ ἐπορεύθης ὀπίσω τῶν Βααλίμ.
19
и ны́нѣ посли́ и собери́ ко мнѣ́ всего́ Ізра́иля на го́ру карми́лскую, и проро́ки сту́дныя Ваа́ловы четы́реста и пятьдеся́тъ, и проро́ковъ дубра́вныхъ четы́реста, яду́щихъ трапе́зу Ієзаве́лину.
19
καὶ νῦν ἀπόστειλον, συνάθροισον πρός με πάντα ᾿Ισραὴλ εἰς ὄρος τὸ Καρμήλιον καὶ τοὺς προφήτας τῆς αἰσχύνης τετρακοσίους καὶ πεντήκοντα καὶ τοὺς προφήτας τῶν ἀλσῶν τετρακοσίου ἐσθίοντας τράπεζαν ᾿Ιεζάβελ.
20
И посла́ Ахаа́въ во ве́сь Ізра́иль, и приведе́ вся́ проро́ки на го́ру карми́лскую.
20
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Αχαὰβ εἰς πάντα ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπισυνήγαγε πάντας τοὺς προφήτας εἰς ὄρος τὸ Καρμήλιον.
21
И приведе́ ко всѣ́мъ и́мъ илію́, и рече́ и́мъ иліа́: доко́лѣ вы́ хра́млете на о́бѣ плеснѣ́ ва́шы? а́ще є́сть Госпо́дь Бо́гъ, иди́те вслѣ́дъ єго́: а́ще же Ваа́лъ є́сть, то́ иди́те за ни́мъ. И не отвѣща́ша лю́діє словесе́.
21
καὶ προσήγαγεν ᾿Ηλιοὺ πρὸς πάντας, καὶ εἶπεν αὐτοῖς ᾿Ηλιού· ἕως πότε ὑμεῖς χωλανεῖτε ἐπ᾿ ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις; εἰ ἔστι Κύριος ὁ Θεός, πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ· εἰ δὲ ὁ Βάαλ, πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ. καὶ οὐκ ἀπεκρίθη ὁ λαὸς λόγον.
22
И рече́ иліа́ къ лю́демъ: а́зъ оста́хъ проро́къ Госпо́день єди́нъ: и проро́цы Ваа́ловы четы́реста и пятьдеся́тъ муже́й, и проро́ковъ дубра́вныхъ четы́реста.
22
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ πρὸς τὸν λαόν· ἐγὼ ὑπολέλειμμαι προφήτης τοῦ Κυρίου μονώτατος, καὶ οἱ προφῆται τοῦ Βάαλ τετρακόσιοι καὶ πεντήκοντα ἄνδρες, καὶ οἱ προφῆται τοῦ ἄλσους τετρακόσιοι·
23
[И рече́ иліа́:] да дадя́тъ на́мъ два́ вола́, и да изберу́тъ себѣ́ єди́наго, и да расте́шутъ и́ [на у́ды], и возложа́тъ на дрова́, и да не возгнѣтя́тъ огня́: и а́зъ растешу́ вола́ друга́го, и возложу́ на дрова́, и огня́ не возгнѣщу́:
23
δότωσαν ἡμῖν δύο βόας, καὶ ἐκλεξάσθωσαν ἑαυτοῖς τὸν ἕνα καὶ μελισάτωσαν καὶ ἐπιθέτωσαν ἐπὶ τῶν ξύλων καὶ πῦρ μὴ ἐπιθέτωσαν, καὶ ἐγὼ ποιήσω τὸν βοῦν τὸν ἄλλον, καὶ πῦρ οὐ μὴ ἐπιθῶ.
24
и да призовете́ имена́ бого́въ ва́шихъ, и а́зъ призову́ и́мя Го́спода Бо́га моєго́: и бу́детъ Бо́гъ, и́же а́ще послу́шаєтъ огне́мъ, то́й є́сть Бо́гъ. И отвѣща́ша вси́ лю́діє и рѣ́ша: до́бръ глаго́лъ [иліи́нъ], єго́же глаго́ла [да бу́детъ та́ко].
24
καὶ βοᾶτε ἐν ὀνόματι θεῶν ὑμῶν, καὶ ἐγὼ ἐπικαλέσομαι ἐν τῷ ὀνόματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ μου, καὶ ἔσται ὁ θεὸς ὃς ἐὰν ἐπακούσῃ ἐν πυρί, οὗτος Θεός. καὶ ἀπεκρίθησαν πᾶς ὁ λαὸς καὶ εἶπον· καλὸν τὸ ρῆμα, ὃ ἐλάλησας.
25
И рече́ иліа́ проро́комъ сту́днымъ: избери́те себѣ́ юнца́ єди́наго, и сотвори́те вы́ пре́жде, я́ко ва́съ є́сть мно́жество: и призови́те имена́ бого́въ ва́шихъ, и огня́ не возгнѣща́йте.
25
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ τοῖς προφήταις τῆς αἰσχύνης· ἐκλέξασθε ἑαυτοῖς τὸν μόσχον τὸν ἕνα καὶ ποιήσατε πρῶτοι, ὅτι πολλοὶ ὑμεῖς, καὶ ἐπικαλέσασθε ἐν ὀνόματι θεοῦ ὑμῶν καὶ πῦρ μὴ ἐπιθῆτε.
26
И поя́ша юнца́, и сотвори́ша [та́ко], и призыва́ху и́мя Ваа́лово от у́тра до полу́дне, и рѣ́ша: послу́шай на́съ, Ваа́ле, послу́шай на́съ. И не бѣ́ гла́са, ни послуша́нія. И риста́ху о́коло же́ртвенника, єго́же сотвори́ша.
26
καὶ ἔλαβον τὸν μόσχον καὶ ἐποίησαν καὶ ἐπεκαλοῦντο ἐν ὀνόματι τοῦ Βάαλ ἐκ πρωΐθεν ἕως μεσημβρίας καὶ εἶπον· ἐπάκουσον ἡμῶν, ὁ Βάαλ, ἐπάκουσον ἡμῶν· καὶ οὐκ ἦν φωνὴ καὶ οὐκ ἦν ἀκρόασις· καὶ διέτρεχον ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, οὗ ἐποίησαν.
27
И бы́сть въ полу́дне, и поруга́ся и́мъ иліа́ Ѳесві́тянинъ и рече́: зови́те гла́сомъ вели́кимъ, я́ко бо́гъ є́сть, я́ко непра́здность єму́ є́сть, и не́гли что́ и́но стро́итъ, или́ спи́тъ са́мъ, и воста́нетъ.
27
καὶ ἐγένετο μεσημβρία καὶ ἐμυκτήρισεν αὐτοὺς ᾿Ηλιοὺ ὁ Θεσβίτης καὶ εἶπεν· ἐπικαλεῖσθε ἐν φωνῇ μεγάλῃ, ὅτι θεός ἐστιν, ὅτι ἀδολεσχία αὐτῷ ἐστι, καὶ ἅμα μή ποτε χρηματίζει αὐτός, ἢ μή ποτε καθεύδει αὐτός, καὶ ἐξαναστήσεται.
28
И зовя́ху гла́сомъ вели́кимъ, и кроя́хуся по обы́чаю своєму́ ножа́ми, и мно́зи би́шася бичми́, до проли́тія кро́ве своєя́,
28
καὶ ἐπεκαλοῦντο ἐν φωνῇ μεγάλῃ καὶ κατετέμνοντο κατὰ τὸν ἐθισμὸν αὐτῶν ἐν μαχαίραις καὶ σειρομάσταις ἕως ἐκχύσεως αἵματος ἐπ᾿ αὐτούς·
29
и прорица́ху, до́ндеже пре́йде ве́черъ: и бы́сть єгда́ пріи́де вре́мя взы́ти же́ртвѣ, и не бѣ́ гла́са, ниже́ послуша́нія. И рече́ иліа́ Ѳесві́тянинъ проро́комъ сту́днымъ, глаго́ля: отступи́те ны́нѣ, да и а́зъ сотворю́ же́ртву мою́. И отступи́ша ті́и, и умо́лкнуша.
29
καὶ ἐπροφήτευον ἕως οὗ παρῆλθε τὸ δειλινόν. καὶ ἐγένετο ὡς ὁ καιρὸς τοῦ ἀναβῆναι τὴν θυσίαν καὶ οὐκ ἦν φωνή. καὶ ἐλάλησεν ᾿Ηλιοὺ ὁ Θεσβίτης πρὸς τοὺς προφήτας τῶν προσοχθισμάτων λέγων· μετάστητε ἀπὸ τοῦ νῦν, καὶ ἐγὼ ποιήσω τὸ ὁλοκαύτωμά μου. καὶ μετέστησαν, καὶ ἀπῆλθον.
30
И рече́ иліа́ къ лю́демъ: приступи́те ко мнѣ́. И приступи́ша вси́ лю́діє къ нему́.
30
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ πρὸς τὸν λαόν· προσαγάγετε πρός με· καὶ προσήγαγε πᾶς ὁ λαὸς πρὸς αὐτόν.
31
И взя́ иліа́ двана́десять ка́меній по числу́ колѣ́нъ Ізра́илевыхъ, я́коже глаго́ла къ нему́ Госпо́дь, глаго́ля: Ізра́иль бу́детъ и́мя твоє́.
31
καὶ ἔλαβεν ᾿Ηλιοὺ δώδεκα λίθους κατὰ ἀριθμὸν φυλῶν τοῦ ᾿Ισραήλ, ὡς ἐλάλησε Κύριος πρὸς αὐτὸν λέγων· ᾿Ισραὴλ ἔσται τὸ ὄνομά σου.
32
И созда́ ка́меніє во и́мя Госпо́дне, и изцѣли́ олта́рь раско́панный, и сотвори́ мо́ре вмѣща́ющеє двѣ́ мѣ́ры сѣ́мене о́крестъ олтаря́.
32
καὶ ᾠκοδόμησε τοὺς λίθους ἐν ὀνόματι Κυρίου καὶ ἰάσατο τὸ θυσιαστήριον τὸ κατεσκαμμένον, καὶ ἐποίησε θάλασσαν χωροῦσαν δύο μετρητὰς σπέρματος κυκλόθεν τοῦ θυσιαστηρίου.
33
И воскладе́ дрова́ на олта́рь, єго́же сотвори́, и растеса́ на у́ды всесожега́ємая, и возложи́ на дрова́, и воскладе́ на олта́рь.
33
καὶ ἐστοίβασε τὰς σχίδακας ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὃ ἐποίησε, καὶ ἐμέλισε τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὰς σχίδακας καὶ ἐστοίβασεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ εἶπε· λάβετέ μοι τέσσαρας ὑδρίας ὕδατος καὶ ἐπιχέετε ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ ἐπὶ τὰς σχίδακας· καὶ ἐποίησαν οὕτως.
34
И рече́ иліа́: принеси́те ми́ четы́ри водоно́сы воды́, и возлива́йте на всесожже́ніє и на полѣ́на. И сотвори́ша та́ко. И рече́: удво́йте. И удво́иша. И рече́: утро́йте. И утро́иша.
34
καὶ εἶπε· δευτερώσατε· καὶ ἐδευτέρωσαν. καὶ εἶπε· τρισσώσατε· καὶ ἐτρίσσευσαν.
35
И прохожда́ше вода́ о́крестъ олтаря́, и мо́ре испо́лнися воды́.
35
καὶ διεπορεύετο τὸ ὕδωρ κύκλῳ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ τὴν θάλασσαν ἔπλησαν ὕδατος.
36
И возопи́ иліа́ на небо и рече́: Го́споди Бо́же Авраа́мовъ и Ісаа́ковъ и Іа́ковль, послу́шай мене́, Го́споди, послу́шай мене́ дне́сь огне́мъ, и да уразумѣ́ютъ вси́ лю́діє сі́и, я́ко ты́ єси́ Госпо́дь єди́нъ Ізра́илевъ, и а́зъ ра́бъ тво́й, и тебе́ ра́ди сотвори́хъ дѣла́ сія́:
36
καὶ ἀνεβόησεν ᾿Ηλιοὺ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπε· Κύριε ὁ Θεὸς ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ισραήλ, ἐπάκουσόν μου, Κύριε, ἐπάκουσόν μου σήμερον ἐν πυρί, καὶ γνώτωσαν πᾶς ὁ λαὸς οὗτος ὅτι σὺ εἶ Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐγὼ δοῦλός σου καὶ διὰ σὲ πεποίηκα τὰ ἔργα ταῦτα.
37
послу́шай мене́, Го́споди, послу́шай мене́ огне́мъ, и да разумѣ́ютъ вси́ лю́діє сі́и, я́ко ты́ єси́ [єди́нъ] Госпо́дь Бо́гъ, и ты́ обрати́лъ єси́ сердца́ люді́й си́хъ вслѣ́дъ тебе́.
37
ἐπάκουσόν μου, Κύριε, ἐπάκουσόν μου ἐν πυρί, καὶ γνώτω ὁ λαὸς οὗτος, ὅτι σὺ εἶ Κύριος ὁ Θεὸς καὶ σὺ ἔστρεψας τὴν καρδίαν τοῦ λαοῦ τούτου ὀπίσω.
38
И спаде́ о́гнь от Го́спода съ небесе́, и пояде́ всесожега́ємая, и дрова́, и во́ду, я́же въ мо́ри, и ка́меніє и пе́рсть полиза́ о́гнь.
38
καὶ ἔπεσε πῦρ παρὰ Κυρίου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγε τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰς σχίδακας καὶ τὸ ὕδωρ τὸ ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ τοὺς λίθους καὶ τὸν χοῦν ἐξέλειξε τὸ πῦρ.
39
И падо́ша вси́ лю́діє на лице́ своє́ и рѣ́ша: вои́стинну Госпо́дь Бо́гъ то́й є́сть Бо́гъ.
39
καὶ ἔπεσε πᾶς ὁ λαὸς ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν καὶ εἶπον· ἀληθῶς Κύριος ὁ Θεός, αὐτὸς ὁ Θεός.
40
И рече́ иліа́ къ лю́демъ: поима́йте проро́ки Ваа́ловы, да ни єди́нъ скры́єтся от ни́хъ. И я́ша и́хъ, и веде́ я́ иліа́ на пото́къ кі́ссовъ, и закла́ и́хъ та́мо.
40
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ πρὸς τὸν λαόν· συλλάβετε τοὺς προφήτας τοῦ Βάαλ, μηδεὶς σωθήτω ἐξ αὐτῶν· καὶ συνέλαβον αὐτούς, καὶ κατάγει αὐτοὺς ᾿Ηλιοὺ εἰς τὸν χειμάρρουν Κισσῶν καὶ ἔσφαξεν αὐτοὺς ἐκεῖ.
41
И рече́ иліа́ ко Ахаа́ву: взы́ди, и я́ждь и пі́й, я́ко гла́съ є́сть дожде́внаго хожде́нія.
41
Καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ τῷ ᾿Αχαάβ· ἀνάβηθι καὶ φάγε καὶ πίε, ὅτι φωνὴ τῶν ποδῶν τοῦ ὑετοῦ.
42
И взы́де Ахаа́въ я́сти и пи́ти. Иліа́ же взы́де на карми́лъ, и преклони́ся на зе́млю, и положи́ лице́ своє́ между́ колѣ́нома свои́ма,
42
καὶ ἀνέβη ᾿Αχαὰβ τοῦ φαγεῖν καὶ πιεῖν, καὶ ᾿Ηλιοὺ ἀνέβη ἐπὶ τὸν Κάρμηλον καὶ ἔκυψεν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἔθηκε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀνὰ μέσον τῶν γονάτων αὐτοῦ.
43
и рече́ о́трочищу своєму́: взы́ди и воззри́ на пу́ть морскі́й. И взы́де, и воззрѣ́ о́трочищь, и рече́: нѣ́сть ничто́же. И рече́ иліа́: и ты́ обрати́ся седми́жды.
43
καὶ εἶπε τῷ παιδαρίῳ αὐτοῦ· ἀνάβηθι καὶ ἐπίβλεψον ὁδὸν τῆς θαλάσσης. καὶ ἐπέβλεψεν τὸ παιδάριον καὶ εἶπεν· οὐκ ἔστιν οὐθέν. καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· καὶ σὺ ἐπίστρεψον ἑπτάκις·
44
И обрати́ся о́трочищь седми́жды: и бы́сть въ седмо́є, и се́, о́блакъ ма́лъ, а́ки слѣ́дъ ноги́ му́жескія, вознося́щь во́ду изъ мо́ря. И рече́: взы́ди и рцы́ Ахаа́ву: впрязи́ колесни́цу твою́ и сни́ди, да не пости́гнетъ тебе́ до́ждь.
44
καὶ ἐπέστρεψε τὸ παιδάριον ἑπτάκις. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑβδόμῳ καὶ ἰδοὺ νεφέλη μικρὰ ὡς ἴχνος ἀνδρὸς ἀνάγουσα ὕδωρ· καὶ εἶπεν· ἀνάβηθι καὶ εἶπον τῷ ᾿Αχαάβ· ζεῦξον τὸ ἅρμα σου καὶ κατάβηθι, μὴ καταλάβῃ σε ὁ ὑετός.
45
И бы́сть до здѣ́ и до здѣ́, и не́бо примрачи́ся о́блаки и ду́хомъ, и бы́сть до́ждь ве́лій. И пла́кася, и и́де Ахаа́въ до Ієзрає́ля.
45
καὶ ἐγένετο ἕως ὧδε καὶ ὧδε καὶ ὁ οὐρανὸς συνεσκότασε νεφέλαις καὶ πνεύματι, καὶ ἐγένετο ὑετὸς μέγας· καὶ ἔκλαιε καὶ ἐπορεύετο ᾿Αχαὰβ ἕως ᾿Ιεζράελ.
46
И рука́ Госпо́дня бы́сть на иліи́, и стягне́ чре́сла своя́, и тече́ предъ Ахаа́вомъ во Ієзрає́ль.
46
καὶ χεὶρ Κυρίου ἐπὶ τὸν ᾿Ηλιού, καὶ συνέσφιξε τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ ἔτρεχεν ἔμπροσθεν ᾿Αχαὰβ ἕως ᾿Ιεζράελ.