Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
И собра́ даві́дъ єще́ вся́каго ю́ношу от Ізра́иля, я́ко се́дмьдесятъ ты́сящъ.
1
ΚΑΙ συνήγαγεν ἔτι Δαυὶδ πάντα νεανίαν ἐξ ᾿Ισραήλ, ὡς ἑβδομήκοντα χιλιάδας.
2
И воста́ и и́де даві́дъ и вси́ лю́діє, и́же съ ни́мъ, и от князе́й Іу́диныхъ, на восхо́дъ, є́же вознести́ отту́ду ківо́тъ Бо́жій, надъ ни́мже призва́ся и́мя Го́спода си́лъ, сѣдя́щаго на херуві́мѣхъ надъ ни́мъ:
2
καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῶν ἀρχόντων ᾿Ιούδα ἐν ἀναβάσει τοῦ ἀναγαγεῖν ἐκεῖθεν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ, ἐφ᾿ ἣν ἐπεκλήθη τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων καθημένου ἐπὶ τῶν Χερουβὶν ἐπ᾿ αὐτῆς.
3
и возложи́ша ківо́тъ Госпо́день на колесни́цу но́ву, и отвезо́ша єго́ изъ до́му Амінада́вля и́же на хо́лмѣ: оза́ же и бра́тія єго́ сы́нове Амінада́вли везя́ху колесни́цу съ ківо́томъ [Госпо́днимъ]:
3
καὶ ἐπεβίβασαν τὴν κιβωτὸν Κυρίου ἐφ᾿ ἅμαξαν καινὴν καὶ ᾖραν αὐτὴν ἐξ οἴκου ᾿Αμιναδὰβ τοῦ ἐν τῷ βουνῷ· καὶ ᾿Οζὰ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ υἱοὶ ᾿Αμιναδὰβ ἦγον τὴν ἅμαξαν σὺν τῇ κιβωτῷ,
4
и бра́тія єго́ идя́ху предъ ківо́томъ [Бо́жіимъ],
4
καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἐπορεύοντο ἔμπροσθεν τῆς κιβωτοῦ.
5
даві́дъ же и сы́нове Ізра́илевы [идя́ху] предъ Го́сподемъ, игра́юще во орга́ны устро́єнныя въ крѣ́пости, и въ пѣ́ніихъ и въ гу́слехъ, и въ свирѣ́лехъ и въ тимпа́нѣхъ, и въ кимва́лѣхъ и въ цѣвни́цахъ,
5
καὶ Δαυὶδ καὶ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ παίζοντες ἐνώπιον Κυρίου ἐν ὀργάνοις ἡρμοσμένοις ἐν ἰσχύϊ, καὶ ἐν ᾠδαῖς καὶ ἐν κινύραις καὶ ἐν νάβλαις καὶ ἐν τυμπάνοις καὶ ἐν κυμβάλοις καὶ ἐν αὐλοῖς.
6
и пріидо́ша до гумна́ Нахо́рова. И простре́ оза́ ру́ку свою́ на ківо́тъ Бо́жій придержа́ти єго́, и я́тся за него́, поне́же превраща́ше єго́ теле́цъ.
6
καὶ παραγίνονται ἕως ἅλω Ναχών, καὶ ἐξέτεινεν ᾿Οζὰ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ κατασχεῖν αὐτὴν καὶ ἐκράτησεν αὐτήν, ὅτι περιέσπασεν αὐτὴν ὁ μόσχος.
7
И разгнѣ́вася гнѣ́вомъ Госпо́дь на озу́ и порази́ єго́ та́мо Бо́гъ, и у́мре та́мо у ківо́та Госпо́дня предъ Бо́гомъ.
7
καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Κύριος τῷ ᾿Οζά, καὶ ἔπαισεν αὐτὸν ἐκεῖ ὁ Θεός, καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ παρὰ τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.
8
И опеча́лися даві́дъ, поне́же порази́ Госпо́дь пораже́ніємъ озу́: и нарече́ся мѣ́сто то́ пораже́ніє ози́но и до сего́ дне́.
8
καὶ ἠθύμησε Δαυὶδ ὑπὲρ οὗ διέκοψε Κύριος διακοπὴν ἐν τῷ ᾿Οζά· καὶ ἐκλήθη ὁ τόπος ἐκεῖνος Διακοπὴ ᾿Οζὰ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
9
И убоя́ся Го́спода даві́дъ въ де́нь то́й, глаго́ля: ка́ко вни́детъ ко мнѣ́ ківо́тъ Госпо́день?
9
καὶ ἐφοβήθη Δαυὶδ τὸν Κύριον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων· πῶς εἰσελεύσεται πρός με ἡ κιβωτὸς Κυρίου;
10
И не хотя́ше даві́дъ, да пріи́детъ къ нему́ ківо́тъ завѣ́та Госпо́дня во гра́дъ даві́довъ: и уклони́ єго́ даві́дъ въ до́мъ Аведда́ра геѳе́анина.
10
καὶ οὐκ ἐβούλετο Δαυὶδ τοῦ ἐκκλῖναι πρὸς αὐτὸν τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου εἰς τὴν πόλιν Δαυίδ, καὶ ἀπέκλινεν αὐτὴν Δαυὶδ εἰς οἶκον ᾿Αβεδδαρὰ τοῦ Γεθθαίου.
11
И стоя́ше ківо́тъ Госпо́день въ дому́ Аведда́ра геѳе́анина ме́сяцы три́, и благослови́ Госпо́дь ве́сь до́мъ Аведда́ровъ и вся́, я́же єго́.
11
καὶ ἐκάθισεν ἡ κιβωτὸς τοῦ Κυρίου εἰς οἶκον ᾿Αβεδδαρὰ τοῦ Γεθθαίου μῆνας τρεῖς· καὶ εὐλόγησε Κύριος ὅλον τὸν οἶκον ᾿Αβεδδαρὰ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ.
12
И возвѣсти́ша царю́ даві́ду, глаго́люще: благослови́ Госпо́дь до́мъ Аведда́ровъ и вся́, я́же єго́, ківо́та ра́ди Бо́жія. И и́де даві́дъ, и взя́ ківо́тъ Бо́жій изъ до́му Аведда́рова во гра́дъ даві́довъ въ весе́ліи:
12
καὶ ἀπηγγέλη τῷ βασιλεῖ Δαυὶδ λέγοντες· εὐλόγησε Κύριος τὸν οἶκον ᾿Αβεδδαρὰ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ ἕνεκα τῆς κιβωτοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ ἀνήγαγε τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου ἐκ τοῦ οἴκου ᾿Αβεδδαρὰ εἰς τὴν πόλιν Δαυὶδ ἐν εὐφροσύνῃ.
13
и бѣ́ша съ ни́мъ несу́ще ківо́тъ Госпо́день се́дмь лико́въ, и же́ртва теле́цъ и а́гнцы:
13
καὶ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ αἴροντες τὴν κιβωτὸν ἑπτὰ χοροὶ καὶ θῦμα μόσχος καὶ ἄρνες.
14
и даві́дъ бряца́ше во орга́ны устро́єны предъ Го́сподемъ, и оболче́нъ бы́сть даві́дъ во оде́жду изя́щну:
14
καὶ Δαυὶδ ἀνεκρούετο ἐν ὀργάνοις ἡρμοσμένοις ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ὁ Δαυὶδ ἐνδεδυκὼς στολὴν ἔξαλλον.
15
и даві́дъ и ве́сь до́мъ Ізра́илевъ неся́ху ківо́тъ Госпо́день съ во́племъ и со гла́сомъ тру́бнымъ.
15
καὶ Δαυὶδ καὶ πᾶς ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ ἀνήγαγον τὴν κιβωτὸν Κυρίου μετὰ κραυγῆς καὶ μετὰ φωνῆς σάλπιγγος.
16
И бы́сть ківо́ту приноси́му ко гра́ду даві́дову, и Мелхо́ла дщи́ Сау́лова приница́ше око́нцемъ и ви́дѣ царя́ даві́да ска́чуща и игра́юща предъ Го́сподемъ, и уничижи́ єго́ въ се́рдцы своє́мъ.
16
καὶ ἐγένετο τῆς κιβωτοῦ παραγινομένης ἕως πόλεως Δαυὶδ καὶ Μελχὸλ ἡ θυγάτηρ Σαοὺλ διέκυπτε διὰ τῆς θυρίδος καὶ εἶδε τὸν βασιλέα Δαυὶδ ὀρχούμενον καὶ ἀνακρουόμενον ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐξουδένωσεν αὐτὸν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς.
17
И внесо́ша ківо́тъ Госпо́день, и поста́виша єго́ на мѣ́стѣ єго́ посредѣ́ ски́ніи, ю́же поста́ви єму́ даві́дъ: и вознесе́ даві́дъ всесожига́ємая предъ Го́спода и ми́рная,
17
καὶ φέρουσι τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου καὶ ἀνέθησαν αὐτὴν εἰς τὸν τόπον αὐτῆς εἰς μέσον τῆς σκηνῆς, ἧς ἔπηξεν αὐτῇ Δαυίδ· καὶ ἀνήνεγκε Δαυὶδ ὁλοκαυτώματα ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἰρηνικάς.
18
и соверши́ даві́дъ вознося́й всесожже́нія и ми́рная, и благослови́ лю́ди о и́мени Го́спода си́лъ,
18
καὶ συνετέλεσε Δαυὶδ συναναφέρων τὰς ὁλοκαυτώσεις καὶ τὰς εἰρηνικὰς καὶ εὐλόγησε τὸν λαὸν ἐν ὀνόματι Κυρίου τῶν δυνάμεων.
19
и раздѣли́ всѣ́мъ лю́демъ на всю́ си́лу Ізра́илеву от Да́на да́же до вирсаві́и, и от му́жа да́же до жены́, коєму́ждо по укру́ху хлѣ́ба, и по ча́сти пече́наго мя́са, и по сковрадно́му млину́. И отидо́ша вси́ лю́діє, кі́йждо въ до́мъ сво́й.
19
καὶ διεμέρισε παντὶ τῷ λαῷ εἰς πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ Δὰν ἕως Βηρσαβεὲ καὶ ἀπό ἀνδρὸς ἕως γυναικός, ἑκάστῳ κολλυρίδα ἄρτου καὶ ἐσχαρίτην καὶ λάγανον ἀπὸ τηγάνου· καὶ ἀπῆλθε πᾶς ὁ λαὸς ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.
20
И возврати́ся даві́дъ благослови́ти до́мъ сво́й, и изы́де Мелхо́ла дщи́ Сау́лова на срѣ́теніє даві́ду, и благослови́ єго́ и рече́: ко́ль просла́вися дне́сь ца́рь Ізра́илевъ, и́же откры́ся дне́сь предъ очи́ма рабы́нь рабо́въ свои́хъ, я́коже открыва́єтся откры́вшійся єди́нъ от пля́шущихъ?
20
καὶ ἐπέστρεψε Δαυὶδ εὐλογῆσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἐξῆλθε Μελχὸλ ἡ θυγάτηρ Σαοὺλ εἰς ἀπάντησιν Δαυὶδ καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπε· τί δεδόξασται σήμερον ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραήλ, ὃς ἀπεκαλύφθη σήμερον ἐν ὀφθαλμοῖς παιδισκῶν τῶν δούλων ἑαυτοῦ, καθὼς ἀποκαλύπτεται ἀποκαλυφθεὶς εἷς τῶν ὀρχουμένων;
21
И рече́ даві́дъ къ Мелхо́лѣ: предъ Го́сподемъ пляса́ти бу́ду: и благослове́нъ Госпо́дь, и́же избра́ мя па́че отца́ твоєго́ и па́че всего́ до́му єго́, поста́вити мя́ властели́на надъ людьми́ свои́ми надъ Ізра́илемъ, и бу́ду игра́ти и пляса́ти предъ Го́сподемъ:
21
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Μελχόλ· ἐνώπιον Κυρίου ὀρχήσομαι· εὐλογητὸς Κύριος, ὃς ἐξελέξατό με ὑπὲρ τὸν πατέρα σου καὶ ὑπὲρ πάντα τὸν οἶκον αὐτοῦ τοῦ καταστῆσαί με εἰς ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ· καὶ παίξομαι καὶ ὀρχήσομαι ἐνώπιον Κυρίου
22
и откры́юся єще́ та́кожде и бу́ду непотре́бенъ предъ очи́ма твои́ма, и съ рабы́нями, о ни́хже рекла́ єси́, непросла́влену бы́ти ми́.
22
καὶ ἀποκαλυφθήσομαι ἔτι οὕτως καὶ ἔσομαι ἀχρεῖος ἐν ὀφθαλμοῖς σου καὶ μετὰ τῶν παιδισκῶν, ὧν εἶπάς με μὴ δοξασθῆναι.
23
И у Мелхо́лы дще́ре Сау́ли не бы́сть дѣ́тища до дне́ сме́рти єя́.
23
καὶ τῇ Μελχὸλ θυγατρὶ Σαοὺλ οὐκ ἐγένετο παιδίον ἕως τῆς ἡμέρας τοῦ ἀποθανεῖν αὐτήν.