Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
сы́не человѣ́чь, посредѣ́ непра́вдъ и́хъ ты́ живе́ши, и́же о́чи и́мутъ ви́дѣти, и не ви́дятъ, и у́шы и́мутъ є́же слы́шати, и не слы́шатъ, зане́ до́мъ преогорчева́яй є́сть.
2
υἱὲ ἀνθρώπου, ἐν μέσῳ τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν σὺ κατοικεῖς, οἵ ἔχουσιν ὀφθαλμοὺς τοῦ βλέπειν καὶ οὐ βλέπουσι καὶ ὦτα ἔχουσι τοῦ ἀκούειν καὶ οὐκ ἀκούουσι, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
3
И ты́, сы́не человѣ́чь, сотвори́ себѣ́ сосу́ды плѣ́ннически, и плѣне́нъ бу́ди дне́мъ предъ ни́ми, и преселе́нъ бу́ди от мѣ́ста твоєго́ на мѣ́сто друго́є предъ ни́ми, я́ко да ви́дятъ, зане́ до́мъ прогнѣвля́яй є́сть.
3
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ποίησον σεαυτῷ σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας ἐνώπιον αὐτῶν καὶ αἰχμαλωτευθήσῃ ἐκ τοῦ τόπου σου εἰς ἕτερον τόπον ἐνώπιον αὐτῶν, ὅπως ἴδωσι, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
4
И да изнесе́ши сосу́ды твоя́, я́ко сосу́дъ плѣ́нническій, дне́мъ предъ очи́ма и́хъ: ты́ же изы́деши въ ве́черъ предъ ни́ми, я́коже исхо́дитъ плѣ́нникъ.
4
καὶ ἐξοίσεις τὰ σκεύη σου σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας κατ᾿ ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, καὶ σὺ ἐξελεύσῃ ἑσπέρας ὡς ἐκπορεύεται αἰχμάλωτος·
5
Прокопа́й себѣ́ стѣ́ну, и да изы́деши сквозѣ́ ю́ предъ ни́ми.
5
ἐνώπιον αὐτῶν διόρυξον σεαυτῷ εἰς τὸν τοῖχον καὶ διεξελεύσῃ δι᾿ αὐτοῦ·
6
На ра́менѣхъ взя́тъ бу́деши и покрове́нъ изы́деши, лице́ твоє́ покры́єши, и да не ви́диши земли́, поне́же чу́до тя́ да́хъ до́му Ізра́илеву.
6
ἐνώπιον αὐτῶν ἐπ᾿ ὤμων ἀναληφθήσῃ καὶ κεκρυμμένος ἐξελεύσῃ, τὸ πρόσωπόν σου συγκαλύψεις καὶ οὐ μὴ ἴδῃς τὴν γῆν, διότι τέρας δέδωκά σε τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ.
7
И сотвори́хъ та́ко все́, єли́ко ми́ заповѣ́да Госпо́дь: и сосу́ды изнесо́хъ я́ко сосу́ды плѣ́нничы дне́мъ, и въ ве́черъ прокопа́хъ себѣ́ стѣ́ну руко́ю, и о́тай изыдо́хъ, и на ра́мена взя́тъ бы́хъ предъ ни́ми.
7
καὶ ἐποίησα οὕτως κατὰ πάντα, ὅσα ἐνετείλατό μοι, καὶ σκεύη ἐξήνεγκα ὡς σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας καὶ ἑσπέρας διώρυξα ἐμαυτῷ τὸν τοῖχον καὶ κεκρυμμένος ἐξῆλθον, ἐπ᾿ ὤμων ἀνελήφθην ἐνώπιον αὐτῶν. -
8
И бы́сть сло́во Госпо́дне зау́тра ко мнѣ́ глаго́ля:
8
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου τὸ πρωΐ πρός με λέγων·
9
сы́не человѣ́чь, не рѣ́ша ли къ тебѣ́ до́мъ Ізра́илевъ, до́мъ прогнѣвля́яй: что́ ты твори́ши?
9
υἱὲ ἀνθρώπου, οὐκ εἶπαν πρός σὲ ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ, οἶκος ὁ παραπικραίνων· τί σὺ ποιεῖς;
10
Рцы́ къ ни́мъ: та́ко глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: ко кня́зю и старѣ́йшинамъ Ієрусали́млимъ, и всему́ до́му Ізра́илеву, и́же су́ть средѣ́ и́хъ,
10
εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ὁ ἄρχων καὶ ὁ ἀφηγούμενος ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ παντὶ οἴκω ᾿Ισραήλ, οἵ εἰσιν ἐν μέσῳ αὐτῶν,
11
рцы́, я́ко а́зъ чудеса́ творю́, я́коже сотвори́хъ, си́це и́мъ бу́детъ: во преселе́ніи и во плѣне́ніи изы́дутъ.
11
εἰπόν, ὅτι ἐγὼ τέρατα ποιῶ ἐν μέσῳ αὐτῆς· ὃν τρόπον πεποίηκα, οὕτως ἔσται αὐτοῖς· ἐν μετοικεσίᾳ καὶ ἐν αἰχμαλωσίᾳ πορεύσονται,
12
И кня́зь средѣ́ и́хъ на ра́мена взя́тъ бу́детъ, и о́тай изы́детъ сквозѣ́ стѣ́ну, и прокопа́єтъ, є́же єму́ изы́ти сквозѣ́ ю́, лице́ своє́ покры́єтъ, да не ви́димь бу́детъ очесы́, и са́мъ земли́ не у́зритъ.
12
καὶ ὁ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐπ᾿ ὤμων ἀρθήσεται καὶ κεκρυμμένος ἐξελεύσεται διὰ τοῦ τοίχου, καὶ διορύξει τοῦ ἐξελθεῖν αὐτὸν δι᾿ αὐτοῦ· τὸ πρόσωπον αὐτοῦ συγκαλύψει, ὅπως μὴ ὁραθῇ ὀφθαλμῷ, καὶ αὐτὸς τὴν γῆν οὐκ ὄψεται.
13
И простру́ мре́жу мою́ на́нь, и я́тъ бу́детъ во одержа́ніи моє́мъ, и введу́ єго́ въ Вавило́нъ въ зе́млю Халде́йску, и не у́зритъ єя́, и та́мо сконча́єтся.
13
καὶ ἐκπετάσω τὸ δίκτυόν μου ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ συλληφθήσεται ἐν τῇ περιοχῇ μου, καὶ ἄξω αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα εἰς γῆν Χαλδαίων, καὶ αὐτὴν οὐκ ὄψεται καὶ ἐκεῖ τελευτήσει.
14
И вся́, и́же о́крестъ єго́, помо́щники єго́, и вся́ заступа́ющыя єго́ разсѣ́ю по всѣ́мъ вѣ́тромъ, и ме́чь излію́ вслѣ́дъ и́хъ:
14
καὶ πάντας τοὺς κύκλῳ αὐτοῦ τοὺς βοηθοὺς αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς ἀντιλαμβανομένους αὐτοῦ διασπερῶ εἰς πάντα ἄνεμον καὶ ρομφαίαν ἐκκενώσω ὀπίσω αὐτῶν·
15
и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Госпо́дь, и єгда́ разсы́плю я́ во язы́ки и разсѣ́ю я́ по страна́мъ:
15
καὶ γνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ διασκορπίσαι με αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν ταῖς χώραις.
16
и оста́влю от ни́хъ му́жы въ число́ от меча́ и от гла́да и от сме́рти, я́ко да повѣ́дятъ вся́ беззако́нія и́хъ во язы́цѣхъ, а́може вни́дутъ: и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Госпо́дь.
16
καὶ ὑπολείψομαι ἐξ αὐτῶν ἄνδρας ἀριθμῷ ἐκ ρομφαίας καὶ ἐκ λιμοῦ καὶ ἐκ θανάτου, ὅπως ἐκδιηγῶνται πάσας τὰς ἀνομίας αὐτῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος. -
17
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
17
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
18
сы́не человѣ́чь, хлѣ́бъ тво́й съ болѣ́знію снѣ́си и во́ду твою́ со страда́ніємъ и ско́рбію испіє́ши.
18
υἱὲ ἀνθρώπου, τὸν ἄρτον σου μετὰ ὀδύνης φάγεσαι καὶ τὸ ὕδωρ σου μετὰ βασάνου καὶ θλίψεως πίεσαι
19
И рече́ши къ лю́демъ земли́: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь живу́щымъ во Ієрусали́мѣ на земли́ Ізра́илевѣ: хлѣ́бы своя́ съ недоста́ткомъ снѣдя́тъ и во́ду свою́ съ па́губою испію́тъ: я́ко да поги́бнетъ земля́ со исполне́ніємъ свои́мъ, въ нече́стіи бо вси́ живу́щіи въ не́й.
19
καὶ ἐρεῖς πρὸς τὸν λαὸν τῆς γῆς· τάδε λέγει Κύριος τοῖς κατοικοῦσιν ῾Ιερουσαλὴμ ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραήλ· τοὺς ἄρτους αὐτῶν μετὰ ἐνδείας φάγονται καὶ τὸ ὕδωρ αὐτῶν μετὰ ἀφανισμοῦ πίονται, ὅπως ἀφανισθῇ ἡ γῆ σὺν πληρώματι αὐτῆς, ἐν ἀσεβείᾳ γὰρ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ·
20
И гра́ди и́хъ населе́нніи опустѣ́ютъ, и земля́ и́хъ въ поги́бель бу́детъ, и увѣ́сте, я́ко а́зъ Госпо́дь.
20
καὶ αἱ πόλεις αὐτῶν αἱ κατοικούμεναι ἐξερημωθήσονται, καὶ ἡ γῆ εἰς ἀφανισμὸν ἔσται· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
21
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
21
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
22
сы́не человѣ́чь, ка́я при́тча сія́ ва́мъ на земли́ Ізра́илевѣ, глаго́лющымъ: до́лги дни́, поги́бе вся́коє видѣ́ніє?
22
υἱὲ ἀνθρώπου, τίς ἡ παραβολὴ ὑμῖν ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραὴλ λέγοντες· μακρὰν αἱ ἡμέραι, ἀπόλωλεν ὅρασις;
23
Сего́ ра́ди рцы́ къ ни́мъ: та́ко глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: отвращу́ при́тчу сію́, и пото́мъ не реку́тъ при́тчи тоя́ до́мъ Ізра́илевъ, я́ко рече́ши къ ни́мъ: прибли́жишася дні́є и сло́во вся́каго видѣ́нія.
23
διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἀποστρέψω τὴν παραβολὴν ταύτην, καὶ οὐκέτι μὴ εἴπωσι τὴν παραβολὴν ταύτην οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ, ὅτι λαλήσεις πρὸς αὐτούς· ἠγγίκασιν αἱ ἡμέραι καὶ λόγος πάσης ὁράσεως·
24
Зане́ не бу́детъ ктому́ вся́коє видѣ́ніє ло́жноє, и волхву́яй уго́дная средѣ́ сыно́въ Ізра́илевыхъ.
24
ὅτι οὐκ ἔσται ἔτι πᾶσα ὅρασις ψευδὴς καὶ μαντευόμενος τὰ πρὸς χάριν ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ,
25
Я́ко а́зъ Госпо́дь возглаго́лю словеса́ моя́, возглаго́лю и сотворю́ и не продолжу́ ктому́: во дни́ ва́шя, до́ме прогнѣ́ваяй, реку́ сло́во и сотворю́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
25
διότι ἐγὼ Κύριος λαλήσω τοὺς λόγους μου, λαλήσω καὶ ποιήσω καὶ οὐ μὴ μηκύνω ἔτι· ὅτι ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν, οἶκος ὁ παραπικραίνων, λαλήσω λόγον καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος. -
26
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
26
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
27
сы́не человѣ́чь, се́, до́мъ Ізра́илевъ преогорчева́яй глаго́люще глаго́лютъ: видѣ́ніє, є́же се́й ви́дитъ, на дни́ мно́ги, и на времена́ до́лга се́й прорица́єтъ.
27
υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ ὁ παραπικραίνων λέγοντες λέγουσιν· ἡ ὅρασις, ἣν οὗτος ὁρᾷ, εἰς ἡμέρας πολλάς, καὶ εἰς καιροὺς μακροὺς οὗτος προφητεύει.
28
Сего́ ра́ди рцы́ къ ни́мъ: сія́ глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: не продолжа́тся ктому́ вся́ словеса́ моя́, я́же возглаго́лю: я́ко возглаго́лю сло́во и сотворю́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
28
διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· οὐ μὴ μηκύνωσιν οὐκέτι πάντες οἱ λόγοι μου, οὓς ἂν λαλήσω· λαλήσω καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος.