Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
1
И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ гlz:
2
сы́не человѣ́чь, утверди́ лице́ твоє́ на сы́ны Аммо́ни и прорцы́ на ня́,
2
сhне человёчь, ўтверди2 лицE твоE на сhны ґммw6ни и3 прорцы2 на нS,
3
и рече́ши сыно́мъ Аммо́нимъ [глаго́ля]: слы́шите сло́во Го́спода Адоная́, сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же пора́довастеся от святы́хъ мои́хъ, я́ко оскверне́на бы́ша, и о земли́ Ізра́илевѣ, я́ко поги́бе, и о дому́ Іу́динѣ, я́ко отъи́де въ плѣне́ніє:
3
и3 речeши сынHмъ ґммw6нимъ (глаг0лz): слhшите сл0во гDа ґдwнаS, сі‰ гlетъ ґдwнаJ гDь: понeже порaдовастесz t с™hхъ мои1хъ, ћкw њсквернє1на бhша, и3 њ земли2 ї}левэ, ћкw поги1бе, и3 њ домY їyдинэ, ћкw tи1де въ плэнeніе:
4
того́ ра́ди, се́, а́зъ предаю́ ва́съ сыно́мъ Кеде́млимъ въ наслѣ́діє, и вселя́тся со имѣ́ніємъ свои́мъ въ тебѣ́ и поста́вятъ въ тебѣ́ селе́нія своя́: ті́и поядя́тъ плоды́ твоя́, и ті́и испію́тъ ту́къ тво́й:
4
тогw2 рaди, сE, ѓзъ предаю2 вaсъ сынHмъ кедє1млимъ въ наслёдіе, и3 вселsтсz со и3мёніемъ свои1мъ въ тебЁ и3 постaвzтъ въ тебЁ селє1ніz сво‰: тjи поzдsтъ плоды2 тво‰, и3 тjи и3спію1тъ тyкъ тв0й:
5
и да́мъ гра́дъ Аммо́нь па́ствы велблю́довъ и сы́ны Аммо́ни на па́ству ове́цъ, и уразумѣ́єте, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь.
5
и3 дaмъ грaдъ ґммHнь п†ствы велблю1дwвъ и3 сhны ґммw6ни на пaству nвeцъ, и3 ўразумёете, ћкw ѓзъ ґдwнаJ гDь.
6
Сего́ ра́ди та́ко глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: поне́же восплеска́лъ єси́ руко́ю твоє́ю и потопта́лъ ного́ю твоє́ю и пора́довался єси́ душе́ю твоє́ю о земли́ Ізра́илевѣ,
6
Сегw2 рaди тaкw гlетъ гDь бGъ: понeже восплескaлъ є3си2 рук0ю твоeю и3 потоптaлъ ног0ю твоeю и3 порaдовалсz є3си2 душeю твоeю њ земли2 ї}левэ,
7
того́ ра́ди, се́, а́зъ простру́ ру́ку мою́ на тя́ и да́мъ тя́ въ разграбле́ніє язы́комъ, и потреблю́ тя от люді́й и погублю́ тя от стра́нъ па́губою, и увѣ́си, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь.
7
тогw2 рaди, сE, ѓзъ прострY рyку мою2 на тS и3 дaмъ тS въ разграблeніе kзhкwмъ, и3 потреблю1 тz t людjй и3 погублю1 тz t стрaнъ пaгубою, и3 ўвёси, ћкw ѓзъ ґдwнаJ гDь.
8
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же рече́ Моа́въ и Сиі́ръ: се́, я́коже вси́ язы́цы, до́мъ Ізра́илевъ и Іу́да,
8
Сі‰ гlетъ ґдwнаJ гDь: понeже речE мwaвъ и3 сиjръ: сE, ћкоже вси2 kзhцы, д0мъ ї}левъ и3 їyда,
9
сего́ ра́ди, се́, а́зъ разсла́блю мы́шцу Моа́влю от градо́въ кра́йнихъ єго́, избра́нную зе́млю, до́мъ Іасіму́ѳовъ надъ исто́чникомъ гра́да примо́рскаго [ваєлмо́на и каріаѳаі́ма]:
9
сегw2 рaди, сE, ѓзъ разслaблю мhшцу мwaвлю t градHвъ крaйнихъ є3гw2, и3збрaнную зeмлю, д0мъ їасімyfовъ над8 и3ст0чникомъ грaда прим0рскагw (ваелмHна и3 каріаfаjма):
10
сы́ны Кеде́мли на сы́ны Аммо́ни да́хъ я́ въ наслѣ́діє, я́ко да не бу́детъ па́мяти сыно́въ Аммо́нихъ во язы́цѣхъ:
10
сhны кедє1мли на сhны ґммw6ни дaхъ | въ наслёдіе, ћкw да не бyдетъ пaмzти сынHвъ ґммHнихъ во kзhцэхъ:
11
и въ Моа́вѣ сотворю́ отмще́ніє, и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Госпо́дь.
11
и3 въ мwaвэ сотворю2 tмщeніе, и3 ўвёдzтъ, ћкw ѓзъ гDь.
12
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же сотвори́ Ідуме́а, єгда́ отмсти́ша ті́и отмще́ніємъ [во гнѣ́вѣ] до́му Іу́дову, и памятозло́бствоваша и отмсти́ша прю́ от ни́хъ:
12
Сі‰ гlетъ ґдwнаJ гDь: понeже сотвори2 їдумeа, є3гдA tмсти1ша тjи tмщeніемъ (во гнёвэ) д0му їyдову, и3 памzтоѕл0бствоваша и3 tмсти1ша прю2 t ни1хъ:
13
того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: простру́ ру́ку мою́ на Ідуме́ю и потреблю́ от нея́ человѣ́ки и ско́тъ и поста́влю ю́ пу́сту, и от Ѳема́нъ гони́ми мече́мъ паду́тъ:
13
тогw2 рaди сі‰ гlетъ ґдwнаJ гDь: прострY рyку мою2 на їдумeю и3 потреблю2 t неS человёки и3 ск0тъ и3 постaвлю ю5 пyсту, и3 t fем†нъ гони1ми мечeмъ падyтъ:
14
и да́мъ отмще́ніє моє́ на Ідуме́ю руко́ю люді́й мои́хъ Ізра́иля, и сотворя́тъ во Ідуме́и по гнѣ́ву моєму́ и по я́рости моє́й, и увѣ́дятъ отмще́ніє моє́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
14
и3 дaмъ tмщeніе моE на їдумeю рук0ю людjй мои1хъ ї}лz, и3 сотворsтъ во їдумeи по гнёву моемY и3 по ћрости моeй, и3 ўвёдzтъ tмщeніе моE, гlетъ ґдwнаJ гDь.
15
Сего́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же сотвори́ша иноплеме́нницы во отмще́ніи и возста́виша ме́сть ра́дующеся все́ю душе́ю є́же потреби́ти да́же до вѣ́ка,
15
Сегw2 рaди сі‰ гlетъ ґдwнаJ гDь: понeже сотвори1ша и3ноплемє1нницы во tмщeніи и3 возстaвиша мeсть рaдующесz всeю душeю є4же потреби1ти дaже до вёка,
16
того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ простру́ ру́ку мою́ на иноплеме́нники, и потреблю́ кри́тянъ, и погублю́ оста́вшыя живу́щыя на примо́ріи,
16
тогw2 рaди сі‰ гlетъ ґдwнаJ гDь: сE, ѓзъ прострY рyку мою2 на и3ноплемeнники, и3 потреблю2 кри1тzнъ, и3 погублю2 њстaвшыz живyщыz на прим0ріи,
17
и сотворю́ въ ни́хъ отмще́ніє вели́ко, во обличе́ніихъ я́рости моєя́, и уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь, єгда́ да́мъ отмще́ніє моє́ на ня́.
17
и3 сотворю2 въ ни1хъ tмщeніе вели1ко, во њбличeніихъ ћрости моеS, и3 ўразумёютъ, ћкw ѓзъ ґдwнаJ гDь, є3гдA дaмъ tмщeніе моE на нS.