Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
И бы́сть на мнѣ́ рука́ Госпо́дня, и изведе́ мя въ Ду́сѣ Госпо́дни и поста́ви мя́ средѣ́ по́ля: се́ же бя́ше по́лно косте́й человѣ́ческихъ:
1
ΚΑΙ ἐγένετο ἐπ' ἐμὲ χεὶρ Κυρίου, καὶ ἐξήγαγέ με ἐν πνεύματι Κύριος καὶ ἔθηκέ με ἐν μέσῳ τοῦ πεδίου, καὶ τοῦτο ἦν μεστὸν ὀστέων ἀνθρωπίνων·
2
и обведе́ мя о́крестъ и́хъ о́коло, и се́, мно́ги зѣло́ на лицы́ по́ля, и се́, су́хи зѣло́.
2
καὶ περιήγαγέ με ἐπ' αὐτὰ κυκλόθεν κύκλῳ, καὶ ἰδοὺ πολλὰ σφόδρα ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου, ξηρὰ σφόδρα.
3
И рече́ ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, оживу́тъ ли ко́сти сія́? И реко́хъ: Го́споди Бо́же, ты́ вѣ́си сія́.
3
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, εἰ ζήσεται τὰ ὀστέα ταῦτα; καὶ εἶπα· Κύριε Κύριε, σὺ ἐπίστῃ ταῦτα.
4
И рече́ ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, прорцы́ на ко́сти сія́ и рече́ши и́мъ: ко́сти сухі́я, слы́шите сло́во Госпо́дне:
4
καὶ εἶπε πρός με· προφήτευσον ἐπὶ τὰ ὀστᾶ ταῦτα καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· τὰ ὀστᾶ τὰ ξηρά, ἀκούσατε λόγον Κυρίου.
5
се́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь косте́мъ си́мъ: се́, а́зъ введу́ въ ва́съ ду́хъ живо́тенъ
5
τάδε λέγει Κύριος τοῖς ὀστέοις τούτοις· ἰδοὺ ἐγὼ φέρω ἐφ' ὑμᾶς πνεῦμα ζωῆς
6
и да́мъ на ва́съ жи́лы, и возведу́ на ва́съ пло́ть и простру́ по ва́мъ ко́жу, и да́мъ Ду́хъ мо́й въ ва́съ, и оживете́ и увѣ́сте, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь.
6
καὶ δώσω ἐφ' ὑμᾶς νεῦρα καὶ ἀνάξω ἐφ' ὑμᾶς σάρκας, καὶ ἐκτενῶ ἐφ' ὑμᾶς δέρμα καὶ δώσω πνεῦμά μου εἰς ὑμᾶς, καὶ ζήσεσθε· καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
7
И прореко́хъ, я́коже заповѣ́да ми́ Госпо́дь. И бы́сть гла́съ внегда́ ми́ проро́чествовати, и се́, тру́съ, и совокупля́хуся ко́сти, ко́сть къ ко́сти, ка́яждо ко соста́ву своєму́.
7
καὶ ἐπροφήτευσα καθὼς ἐνετείλατό μοι. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐμὲ προφητεῦσαι καὶ ἰδοὺ σεισμός, καὶ προσήγαγε τὰ ὀστᾶ ἑκάτερον πρὸς τὴν ἁρμονίαν αὐτοῦ.
8
И ви́дѣхъ, и се́, бы́ша и́мъ жи́лы, и пло́ть растя́ше, и восхожда́ше [и протяже́ся] и́мъ ко́жа верху́, ду́ха же не бя́ше въ ни́хъ.
8
καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἐπ' αὐτὰ νεῦρα καὶ σάρκες ἐφύοντο, καὶ ἀνέβαινεν ἐπ' αὐτὰ δέρμα ἐπάνω, καὶ πνεῦμα οὐκ ἦν ἐπ' αὐτοῖς.
9
И рече́ ко мнѣ́: прорцы́ о ду́сѣ, прорцы́, сы́не человѣ́чь, и рцы́ ду́хови: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: от четы́рехъ вѣ́тровъ пріиди́, ду́ше, и вду́ни на ме́ртвыя сія́, и да оживу́тъ.
9
καὶ εἶπε πρός με· προφήτευσον ἐπὶ τὸ πνεῦμα, προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ εἰπὸν τῷ πνεύματι· τάδε λέγει Κύριος· ἐκ τῶν τεσσάρων πνευμάτων ἐλθὲ καὶ ἐμφύσησον εἰς τοὺς νεκροὺς τούτους, καὶ ζησάτωσαν.
10
И прореко́хъ, я́коже повелѣ́ ми́, и вни́де въ ня́ ду́хъ жи́зни, и ожи́ша и ста́ша на нога́хъ свои́хъ, собо́ръ мно́гъ зѣло́.
10
καὶ ἐπροφήτευσα καθότι ἐνετείλατό μοι· καὶ εἰσῆλθεν εἰς αὐτοὺς τὸ πνεῦμα, καὶ ἔζησαν καὶ ἔστησαν ἐπὶ τῶν ποδῶν αὐτῶν, συναγωγὴ πολλὴ σφόδρα.
11
И рече́ Госпо́дь ко мнѣ́ глаго́ля: сы́не человѣ́чь, сія́ ко́сти ве́сь до́мъ Ізра́илевъ є́сть, ті́и бо глаго́лютъ: су́хи бы́ша ко́сти на́шя, поги́бе наде́жда на́ша, убіє́ни бы́хомъ.
11
καὶ ἐλάλησε Κύριος πρός με λέγων· υἱὲ ἀνθρώπου, τὰ ὀστᾶ ταῦτα πᾶς οἶκος ᾿Ισραήλ ἐστι, καὶ αὐτοὶ λέγουσι· ξηρὰ γέγονε τὰ ὀστᾶ ἡμῶν, ἀπόλωλεν ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, διαπεφωνήκαμεν.
12
Того́ ра́ди прорцы́ [сы́не человѣ́чь] и рцы́ къ ни́мъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ отве́рзу гро́бы ва́шя и изведу́ ва́съ от гро́бъ ва́шихъ, лю́діє мои́, и введу́ вы́ въ зе́млю Ізра́илеву:
12
διὰ τοῦτο προφήτευσον καὶ εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἀνοίγω τὰ μνήματα ὑμῶν καὶ ἀνάξω ὑμᾶς ἐκ τῶν μνημάτων ὑμῶν καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ,
13
и увѣ́сте, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь, внегда́ отве́рсти ми́ гро́бы ва́шя, є́же возвести́ ми ва́съ от гробо́въ ва́шихъ, лю́діє мои́: и да́мъ Ду́хъ мо́й въ ва́съ, и жи́ви бу́дете,
13
καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ ἀνοῖξαί με τοὺς τάφους ὑμῶν τοῦ ἀναγαγεῖν με ἐκ τῶν τάφων τὸν λαόν μου.
14
и поста́влю вы́ на земли́ ва́шей, и увѣ́сте, я́ко а́зъ Госпо́дь: глаго́лахъ и сотворю́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
14
καὶ δώσω πνεῦμά μου εἰς ὑμᾶς, καὶ ζήσεσθε, καὶ θήσομαι ὑμᾶς ἐπὶ τὴν γῆν ὑμῶν, καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος· λελάληκα καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος.
15
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
15
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
16
сы́не человѣ́чь, возми́ себѣ́ же́злъ єди́нъ и напиши́ на не́мъ Іу́ду и сы́ны Ізра́илевы прилежа́щыя къ нему́: и же́злъ вторы́й возми́ себѣ́ и напиши́ на не́мъ Іо́сифа, же́злъ Єфре́мовъ, и вся́ сы́ны Ізра́илевы приложи́вшыяся къ нему́:
16
υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ σεαυτῷ ράβδον καὶ γράψον ἐπ' αὐτὴν τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ τοὺς προσκειμένους ἐπ' αὐτόν· καὶ ράβδον δευτέραν λήψῃ σεαυτῷ καὶ γράψεις αὐτὴν τῷ ᾿Ιωσήφ, ράβδον ᾿Εφραὶμ καὶ πάντας τοὺς υἰοὺς ᾿Ισραὴλ τοὺς προστεθέντας πρὸς αὐτόν.
17
и совокупи́ я́ дру́гъ ко дру́гу себѣ́ въ же́злъ єди́нъ, є́же связа́ти я́, и бу́дутъ [вку́пѣ] въ руцѣ́ твоє́й:
17
καὶ συνάψεις αὐτὰς πρὸς ἀλλήλας σαυτῷ εἰς ράβδον μίαν τοῦ δῆσαι αὐτάς, καὶ ἔσονται ἐν τῇ χειρί σου.
18
и бу́детъ, єгда́ реку́тъ къ тебѣ́ сы́нове люді́й твои́хъ, вопроша́юще: не возвѣсти́ши ли на́мъ ты́, что́ су́ть сія́ тебѣ́?
18
καὶ ἔσται ὅταν λέγωσι πρὸς σὲ οἱ υἱοὶ τοῦ λαοῦ σου· οὐκ ἀναγγέλλεις ἡμῖν τί ἐστι ταῦτά σοι;
19
и рече́ши къ ни́мъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ поиму́ пле́мя Іо́сифово, є́же є́сть въ руцѣ́ Єфре́мовѣ, и племена́ Ізра́илева прилежа́щая къ нему́, и да́мъ я́ въ пле́мя Іу́дино, и бу́дутъ въ же́злъ єди́нъ въ руцѣ́ Іу́динѣ.
19
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ λήψομαι τὴν φυλὴν ᾿Ιωσήφ, τὴν διὰ χειρὸς ᾿Εφραίμ, καὶ τὰς φυλὰς ᾿Ισραὴλ τὰς προσκειμένας πρὸς αὐτὸν καὶ δώσω αὐτοὺς ἐπὶ τὴν φυλὴν ᾿Ιούδα, καὶ ἔσονται εἰς ράβδον μίαν τῇ χειρὶ ᾿Ιούδα.
20
И бу́дутъ жезли́, на ни́хже писа́ти бу́деши, въ руцѣ́ твоє́й предъ очи́ма и́хъ,
20
καὶ ἔσονται αἱ ράβδοι, ἐφ' αἷς σὺ ἔγραψας ἐπ' αὐταῖς, ἐν τῇ χειρί σου ἐνώπιον αὐτῶν,
21
и рече́ши къ ни́мъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ поє́млю ве́сь до́мъ Ізра́илевъ от среды́ язы́ковъ, а́може внидо́ша, и соберу́ я́ от всѣ́хъ су́щихъ о́крестъ и́хъ и введу́ и́хъ въ зе́млю Ізра́илеву,
21
καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω πάντα οἶκον ᾿Ισραὴλ ἐκ μέσου τῶν ἐθνῶν, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ, καὶ συνάξω αὐτοὺς ἀπὸ πάντων τῶν περικύκλῳ αὐτῶν καὶ εἰσάξω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ·
22
и да́мъ я́ во язы́къ на земли́ моє́й и въ гора́хъ Ізра́илевыхъ: и кня́зь єди́нъ бу́детъ во всѣ́хъ си́хъ царе́мъ, и не бу́дутъ ктому́ въ два́ язы́ка, ни раздѣля́тся ктому́ на два́ ца́рства,
22
καὶ δώσω αὐτοὺς εἰς ἔθνος ἓν ἐν τῇ γῇ μου καὶ ἐν τοῖς ὄρεσιν ᾿Ισραήλ, καὶ ἄρχων εἷς ἔσται αὐτῶν, καὶ οὐκ ἔσονται ἔτι εἰς δύο ἔθνη, οὐδὲ μὴ διαιρεθῶσιν οὐκέτι εἰς δύο βασιλείας,
23
да не оскверня́ются ктому́ въ кумі́рѣхъ свои́хъ и въ ме́рзостехъ свои́хъ и во всѣ́хъ нече́стіихъ свои́хъ: и изба́влю я́ от всѣ́хъ беззако́ній и́хъ, и́миже согрѣши́ша, и очи́щу я́, и бу́дутъ ми́ въ лю́ди, и а́зъ бу́ду и́мъ въ Бо́га.
23
ἵνα μὴ μιαίνωνται ἔτι ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν. καὶ ρύσομαι αὐτοὺς ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν, ὧν ἡμάρτοσαν ἐν αὐταῖς, καὶ καθαριῶ αὐτούς, καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ Κύριος ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν.
24
И ра́бъ мо́й даві́дъ кня́зь средѣ́ и́хъ и па́стырь єди́нъ бу́детъ всѣ́хъ, я́ко въ за́повѣдехъ мои́хъ ходи́ти бу́дутъ и суды́ моя́ сохраня́тъ и сотворя́тъ я́,
24
καὶ ὁ δοῦλός μου Δαυὶδ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν ἔσται ποιμὴν εἷς πάντων· ὅτι ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύσονται καὶ τὰ κρίματά μου φυλάξονται καὶ ποιήσουσιν αὐτά.
25
и вселя́тся на земли́ своє́й, ю́же да́хъ рабу́ моєму́ Іа́кову, на не́йже жи́ша та́мо отцы́ и́хъ, и вселя́тся на не́й ті́и и сы́нове и́хъ и сы́нове сыно́въ и́хъ да́же до вѣ́ка: и даві́дъ ра́бъ мо́й кня́зь и́хъ бу́детъ во вѣ́къ.
25
καὶ κατοικήσουσιν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν, ἣν ἐγὼ δέδωκα τῷ δούλῳ μου ᾿Ιακώβ, οὗ κατῴκησαν ἐκεῖ οἱ πατέρες αὐτῶν· καὶ κατοικήσουσιν ἐπ' αὐτῆς αὐτοί, καὶ Δαυὶδ ὁ δοῦλός μου ἄρχων αὐτῶν ἔσται εἰς τὸν αἰῶνα.
26
И утвержу́ и́мъ завѣ́тъ ми́ренъ, и завѣ́тъ вѣ́ченъ бу́детъ съ ни́ми, и укореню́ я́ и умно́жу,
26
καὶ διαθήσομαι αὐτοῖς διαθήκην εἰρήνης, διαθήκη αἰωνία ἔσται μετ' αὐτῶν· καὶ θήσω τὰ ἅγιά μου ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
27
и да́мъ освяще́ніє моє́ посредѣ́ и́хъ во вѣ́къ, и бу́детъ вселе́ніє моє́ въ ни́хъ, и бу́ду и́мъ Бо́гъ, а они́ бу́дутъ ми́ лю́діє:
27
καὶ ἔσται ἡ κατασκήνωσίς μου ἐν αὐτοῖς, καὶ ἔσομαι αὐτοῖς Θεός, καὶ αὐτοί μου ἔσονται λαός.
28
и увѣ́дятъ язы́цы, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь освяща́яй я́, внегда́ бу́дутъ свята́я моя́ средѣ́ и́хъ во вѣ́къ.
28
καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτοὺς ἐν τῷ εἶναι τὰ ἅγιά μου ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.