Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
Рече́ же ко ученико́мъ Свои́мъ: не возмо́жно є́сть не пріити́ собла́зномъ, го́ре же, єго́же ра́ди прихо́дятъ:
1
Рече́ же ко ученико́м Свої́м: не возмо́жно єсть не прийти́ собла́зном, го́ре же, єго́же ра́ди прихо́дять;
2
у́нѣє єму́ бы́ло бы, а́ще жерно́въ осе́лскій облежа́лъ бы о вы́и єго́, и вве́рженъ въ мо́ре, не́же да соблазни́тъ от ма́лыхъ си́хъ єди́наго.
2
у́ніє єму́ би́ло би, а́ще жерно́в осе́льський облежа́л би о ви́ї єго́ і вве́ржен в мо́ре, не́же да соблазни́ть от ма́лих сих єди́наго.
3
(Зач. 84) Внемли́те себѣ́. А́ще согрѣши́тъ къ тебѣ́ бра́тъ тво́й, запрети́ єму́: и а́ще пока́єтся, оста́ви єму́:
3
(Зач. 84) Внемлі́те себі́. А́ще согріши́ть к тебі́ брат твой, запрети́ єму́; і а́ще пока́ється, оста́ви єму́;
4
и а́ще седми́щи на де́нь согрѣши́тъ къ тебѣ́, и седми́щи на де́нь обрати́тся, глаго́ля: ка́юся: оста́ви єму́.
4
і а́ще седьми́щи на день согріши́ть к тебі́, і седьми́щи на день обрати́ться, глаго́ля: ка́юся, — оста́ви єму́.
5
И реко́ша апо́столи Го́сподеви: приложи́ на́мъ вѣ́ру.
5
І реко́ша апо́столи Го́сподеві: приложи́ нам ві́ру.
6
Рече́ же Госпо́дь: а́ще бы́сте имѣ́ли вѣ́ру я́ко зерно́ гору́шно, глаго́лали бы́сте у́бо я́годичинѣ се́й: восто́ргнися и всади́ся въ мо́ре: и послу́шала бы ва́съ.
6
Рече́ же Госпо́дь: а́ще би́сте імі́ли ві́ру, я́ко зерно́ гору́шно, глаго́лали би́сте у́бо я́годичині сей: восто́ргнися і всади́ся в мо́ре, і послу́шала би вас.
7
Кото́рый же от ва́съ раба́ имѣ́я орю́ща или́ пасу́ща, и́же прише́дшу єму́ съ села́ рече́тъ: а́біє мину́въ [прише́дъ] возля́зи?
7
Кото́рий же от вас раба́ імі́я орю́ща іли́ пасу́ща, і́же прише́дшу єму́ с села́ рече́ть: а́біє мину́в [прише́д] возля́зи?
8
Но не рече́тъ ли єму́: угото́вай, что́ вечеря́ю, и препоя́сався служи́ ми́, до́ндеже я́мъ и пію́: и пото́мъ я́си и піє́ши ты́?
8
Но не рече́ть ли єму́: угото́вай, что вечеря́ю і, препоя́сався, служи́ мі, до́ндеже ям і пію́, і пото́м я́си і піє́ши ти?
9
Єда́ и́мать хвалу́ [благодари́тъ] рабу́ тому́, я́ко сотвори́ повелѣ́нная? Не мню́.
9
Єда́ і́мать хвалу́ [благодари́ть] рабу́ тому́, я́ко сотвори́ повелі́нная? Не мню.
10
Та́ко и вы́, єгда́ сотворите́ вся́ повелѣ́нная ва́мъ, глаго́лите, я́ко раби́ неключи́ми єсмы́: я́ко, є́же до́лжни бѣ́хомъ сотвори́ти, сотвори́хомъ.
10
Та́ко і ви, єгда́ сотворите́ вся повелі́нная вам, глаго́літе, я́ко раби́ неключи́ми єсьми́; я́ко, є́же до́лжні бі́хом сотвори́ти, сотвори́хом.
11
И бы́сть иду́щу Єму́ во Ієрусали́мъ, и То́й прохожда́ше между́ Сама́рією и Галіле́єю.
11
І бисть іду́щу Єму́ во Ієрусали́м, і Той прохожда́ше между́ Сама́рією і Галиле́єю.
12
(Зач. 85) Входя́щу же Єму́ въ нѣ́кую ве́сь, срѣто́ша Єго́ де́сять прокаже́нныхъ муже́й, и́же ста́ша издале́ча:
12
(Зач. 85) Входя́щу же Єму́ в ні́кую весь, сріто́ша Єго́ де́сять прокаже́нних муже́й, і́же ста́ша іздале́ча;
13
и ті́и вознесо́ша гла́съ, глаго́люще: Іису́се Наста́вниче, поми́луй ны́.
13
і ті́ї вознесо́ша глас, глаго́люще: Ісу́се Наста́вниче, поми́луй ни.
14
И ви́дѣвъ рече́ и́мъ: ше́дше покажи́теся свяще́нникомъ. И бы́сть иду́щымъ и́мъ, очи́стишася.
14
І ви́дів рече́ їм: ше́дше покажі́теся свяще́нником. І бисть іду́щим їм, очи́стишася.
15
Єди́нъ же от ни́хъ, ви́дѣвъ, я́ко исцѣлѣ́, возврати́ся, со гла́сомъ ве́ліимъ сла́вя Бо́га,
15
Єди́н же от них, ви́дів, я́ко ісцілі́, возврати́ся, со гла́сом ве́ліїм сла́в'я Бо́га,
16
и паде́ ни́цъ при ногу́ Єго́, хвалу́ Єму́ воздая́: и то́й бѣ́ Самаряни́нъ.
16
і паде́ ниць при ногу́ Єго́, хвалу́ Єму́ воздая́; і той бі Самаряни́н.
17
Отвѣща́въ же Іису́съ рече́: не де́сять ли очи́стишася? Да де́вять гдѣ́?
17
Отвіща́в же Ісу́с рече́: не де́сять ли очи́стишася? Да де́в'ять гді?
18
Ка́ко не обрѣто́шася возвра́щшеся да́ти сла́ву Бо́гу, то́кмо иноплеме́нникъ се́й?
18
Ка́ко не обріто́шася возвра́щшеся да́ти сла́ву Бо́гу, то́кмо іноплеме́нник сей?
19
И рече́ єму́: воста́въ иди́: вѣ́ра твоя́ спасе́ тя.
19
І рече́ єму́: воста́в іди́; ві́ра твоя́ спасе́ тя.
20
(Зач. 86) Вопроше́нъ же бы́въ от фарісе́й, когда́ пріи́детъ Ца́рствіє Бо́жіє, отвѣща́въ и́мъ рече́: не пріи́детъ Ца́рствіє Бо́жіє съ соблюде́ніємъ [со усмотре́ніємъ]:
20
(Зач. 86) Вопроше́н же бив от фарисе́й, когда́ при́йдеть Ца́рствіє Бо́жиє, отвіща́в їм рече́: не при́йдеть Ца́рствіє Бо́жиє с соблюде́нієм [со усмотре́нієм];
21
ниже́ реку́тъ: се́ здѣ́, или́: о́ндѣ. Се́ бо Ца́рствіє Бо́жіє вну́трь ва́съ є́сть.
21
ніже́ реку́ть: се зді, іли́: о́нді. Се бо Ца́рствіє Бо́жиє внутр вас єсть.
22
Рече́ же ко ученико́мъ (Свои́мъ): пріи́дутъ дні́є, єгда́ вожделѣ́єте єди́наго дне́ Сы́на Человѣ́ческаго ви́дѣти, и не у́зрите.
22
Рече́ же ко ученико́м (Свої́м): при́йдуть дні́є, єгда́ вожделі́єте єди́наго дне Си́на Челові́чеськаго ви́діти, і не у́зрите.
23
И реку́тъ ва́мъ: се́ здѣ́, или́: се́, о́ндѣ: не изы́дите, ни пожени́те.
23
І реку́ть вам: се зді, іли́: се, о́нді, — не ізи́діте, ні пожені́те.
24
Я́ко бо мо́лнія блиста́ющися от поднебе́сныя на поднебе́снѣй свѣ́тится: та́ко бу́детъ Сы́нъ Человѣ́ческій въ де́нь Сво́й.
24
Я́ко бо мо́лнія блиста́ющися от поднебе́сния на поднебе́сній сві́титься, та́ко бу́деть Син Челові́чеський в день Свой.
25
Пре́жде же подоба́єтъ Єму́ мно́го пострада́ти и искуше́ну [отве́ржену] бы́ти от ро́да сего́.
25
Пре́жде же подоба́єть Єму́ мно́го пострада́ти і іскуше́ну [отве́ржену] би́ти от ро́да сего́.
26
(Зач. 87) И я́коже бы́сть во дни́ Но́євы, та́ко бу́детъ и во дни́ Сы́на Человѣ́ческа:
26
(Зач. 87) І я́коже бисть во дні Но́єви, та́ко бу́деть і во дні Си́на Челові́чеська:
27
ядя́ху, пія́ху, женя́хуся, посяга́ху, до него́же дне́ вни́де Но́є въ ковче́гъ: и пріи́де пото́пъ, и погуби́ вся́.
27
ядя́ху, пія́ху, женя́хуся, посяга́ху, до него́же дне вни́де Но́є в ковче́г; і при́йде пото́п, і погуби́ вся.
28
Та́кожде и я́коже бы́сть во дни́ Ло́товы: ядя́ху, пія́ху, купова́ху, продая́ху, сажда́ху, зда́ху:
28
Та́кожде і я́коже бисть во дні Ло́тови: ядя́ху, пія́ху, купова́ху, продая́ху, сажда́ху, зда́ху;
29
во́ньже де́нь изы́де Ло́тъ от Содо́млянъ, одожди́ ка́мыкъ горя́щь и о́гнь съ небесе́, и погуби́ вся́.
29
во́ньже день ізи́де Лот от Содо́млян, одожди́ ка́мик горя́щ і огнь с небесе́ і погуби́ вся.
30
По тому́же бу́детъ и въ де́нь, во́ньже Сы́нъ Человѣ́ческій яви́тся.
30
По тому́же бу́деть і в день, во́ньже Син Челові́чеський яви́ться.
31
Въ то́й де́нь, и́же бу́детъ на кро́вѣ, и сосу́ди єго́ въ дому́, да не сла́зитъ взя́ти и́хъ: и и́же на селѣ́, та́кожде да не возврати́тся вспя́ть:
31
В той день, і́же бу́деть на кро́ві, і сосу́ди єго́ в дому́, да не сла́зить взя́ти їх; і і́же на селі́, та́кожде да не возврати́ться всп'ять;
32
помина́йте жену́ Ло́тову.
32
помина́йте жену́ Ло́тову.
33
И́же а́ще взы́щетъ ду́шу свою́ спасти́, погуби́тъ ю́: и и́же а́ще погуби́тъ ю́, живи́тъ ю́.
33
І́же а́ще взи́щеть ду́шу свою́ спасти́, погуби́ть ю; і і́же а́ще погуби́ть ю, живи́ть ю.
34
Глаго́лю ва́мъ: въ ту́ но́щь бу́дета два́ на одрѣ́ єди́номъ: єди́нъ поє́млется, а другі́й оставля́єтся.
34
Глаго́лю вам: в ту нощ бу́дета два на одрі́ єди́ном: єди́н поє́млеться, а други́й оставля́ється.
35
Бу́детѣ двѣ́ вку́пѣ ме́лющѣ: єди́на поє́млется, а друга́я оставля́єтся.
35
Бу́деті дві вку́пі ме́лющі: єди́на поє́млеться, а друга́я оставля́ється.
36
Два́ бу́дета на селѣ́: єди́нъ поє́млется, а другі́й оставля́єтся.
36
Два бу́дета на селі́: єди́н поє́млеться, а други́й оставля́ється.
37
И отвѣща́вше глаго́лаша Єму́: гдѣ́, Го́споди? О́нъ же рече́ и́мъ: идѣ́же тѣ́ло, та́мо соберу́тся и орли́.
37
І отвіща́вше глаго́лаша Єму́: гді, Го́споди? Он же рече́ їм: іді́же ті́ло, та́мо соберу́ться і орли́.