¹

Въ коне́цъ, о заступле́ніи у́треннемъ, псало́мъ Дави́ду.

¹

В коне́ць, о заступле́нії у́треннем, псало́м Дави́ду, 21.

²

Бо́же, Бо́же мо́й, вонми́ ми, вску́ю оста́вилъ мя́ єси́? Дале́че от спасе́нія моєго́ словеса́ грѣхопаде́ній мои́хъ.

²

Бо́же, Бо́же мой, воньми́ мі, вску́ю оста́вил м'я єси́? Дале́че от спасе́нія моєго́ словеса́ гріхопаде́ній мої́х.

³

Бо́же мо́й, воззову́ во дни́, и не услы́шиши, и въ нощи́, и не въ безу́міє мнѣ́.

³

Бо́же мой, воззову́ во дні, і не усли́шиши, і в нощі́, і не в безу́міє мні.

⁴

Ты́ же во Святѣ́мъ живе́ши, хвало́ Ізра́илева.

⁴

Ти же во святі́м живе́ши, хвало́ Ізра́їлева.

⁵

На Тя́ упова́ша отцы́ на́ши: упова́ша, и изба́вилъ єси́ я́:

⁵

На Тя упова́ша отці́ на́ші; упова́ша, і ізба́вил єси́ я;

⁶

къ Тебѣ́ воззва́ша, и спасо́шася: на Тя́ упова́ша, и не постыдѣ́шася.

⁶

к Тебі́ воззва́ша, і спасо́шася; на Тя упова́ша, і не постиді́шася.

⁷

А́зъ же є́смь че́рвь, а не человѣ́къ, поноше́ніє человѣ́ковъ и уничиже́ніє люді́й.

⁷

Аз же єсьм черв, а не челові́к, поноше́ніє челові́ков і унічиже́ніє люді́й.

⁸

Вси́ ви́дящіи мя́ поруга́шамися, глаго́лаша устна́ми, покива́ша главо́ю:

⁸

Всі ви́дящії м'я поруга́шамися, глаго́лаша устна́ми, покива́ша главо́ю;

⁹

упова́ на Го́спода, да изба́витъ єго́, да спасе́тъ єго́, я́ко хо́щетъ єго́.

⁹

упова́ на Го́спода, да ізба́вить єго́, да спасе́ть єго́, я́ко хо́щеть єго́.

¹⁰

Я́ко Ты́ єси́ исто́ргій мя́ изъ чре́ва, упова́ніє моє́ от сосцу́ ма́тере моєя́.

¹⁰

Я́ко Ти єси́ істо́ргий м'я із чре́ва, Упова́ніє моє́ от сосцю́ ма́тере моєя́.

¹¹

Къ Тебѣ́ приве́рженъ є́смь от ложе́снъ, от чре́ва ма́тере моєя́ Бо́гъ мо́й єси́ Ты́.

¹¹

К Тебі́ приве́ржен єсьм от ложе́сн, от чре́ва ма́тере моєя́ Бог мой єси́ Ти.

¹²

Да не отсту́пиши от мене́, я́ко ско́рбь бли́зъ, я́ко нѣ́сть помога́яй ми́.

¹²

Да не отсту́пиши от мене́, я́ко скорб близ, я́ко ність помога́яй мі.

¹³

Обыдо́ша мя́ телцы́ мно́зи, юнцы́ ту́чніи одержа́ша мя́:

¹³

Обидо́ша м'я тельці́ мно́зі, юнці́ ту́чнії одержа́ша м'я;

¹⁴

отверзо́ша на мя́ уста́ своя́, я́ко ле́въ восхища́яй и рыка́яй.

¹⁴

отверзо́ша на м'я уста́ своя́, я́ко лев восхища́яй і рика́яй.

¹⁵

Я́ко вода́ излія́хся, и разсы́пашася вся́ ко́сти моя́: бы́сть се́рдце моє́ я́ко во́скъ та́яй посредѣ́ чре́ва моєго́.

¹⁵

Я́ко вода́ ізлія́хся, і разси́пашася вся ко́сті моя́; бисть се́рдце моє́ я́ко воск та́яй посреді́ чре́ва моєго́.

¹⁶

И́зсше я́ко скуде́ль крѣ́пость моя́, и язы́къ мо́й прильпе́ горта́ни моєму́, и въ пе́рсть сме́рти све́лъ мя́ єси́.

¹⁶

І́зсше, я́ко скуде́ль, крі́пость моя́, і язи́к мой прильпе́ горта́ни моєму́, і в персть сме́рті свел м'я єси́.

¹⁷

Я́ко обыдо́ша мя́ пси́ мно́зи, со́нмъ лука́выхъ одержа́ша мя́: ископа́ша ру́цѣ мои́ и но́зѣ мои́.

¹⁷

Я́ко обидо́ша м'я пси мно́зі, сонм лука́вих одержа́ша м'я; іскопа́ша ру́ці мої́ і но́зі мої́.

¹⁸

Исчето́ша вся́ ко́сти моя́: ті́и же смотри́ша и презрѣ́ша мя́.

¹⁸

Ісчето́ша вся ко́сті моя́; ті́ї же смотри́ша і презрі́ша м'я.

¹⁹

Раздѣли́ша ри́зы моя́ себѣ́, и о оде́жди моє́й мета́ша жре́бій.

¹⁹

Разділи́ша ри́зи моя́ себі́, і о оде́жді моє́й мета́ша жре́бій.

²⁰

Ты́ же, Го́споди, не удали́ по́мощь Твою́ от мене́: на заступле́ніє моє́ вонми́.

²⁰

Ти же, Го́споди, не удали́ по́мощ Твою́ от мене́; на заступле́ніє моє́ воньми́.

²¹

Изба́ви от ору́жія ду́шу мою́, и изъ руки́ пе́сіи єдиноро́дную мою́.

²¹

Ізба́ви от ору́жія ду́шу мою́, і із руки́ пе́сії єдоноро́дную мою́.

²²

Спаси́ мя от у́стъ льво́выхъ, и от ро́гъ єдиноро́жь смире́ніє моє́.

²²

Спаси́ м'я от уст льво́вих, і от рог єдиноро́ж смире́ніє моє́.

²³

Повѣ́мъ и́мя Твоє́ бра́тіи моє́й, посредѣ́ це́ркве воспою́ Тя́.

²³

Пові́м і́м'я Твоє́ бра́тії моє́й, посреді́ це́ркве воспою́ Тя.

²⁴

Боя́щіися Го́спода, восхвали́те Єго́, все́ сѣ́мя Іа́ковле, просла́вите Єго́, да убои́тся же от Него́ все́ сѣ́мя Ізра́илево:

²⁴

Боя́щіїся Го́спода, восхвалі́те Єго́, все сі́м'я Іа́ковле, просла́віте Єго́, да убої́ться же от Него́ все сі́м'я Ізра́їлево;

²⁵

я́ко не уничижи́, ниже́ негодова́ моли́твы ни́щаго, ниже́ отврати́ лице́ Своє́ от мене́, и єгда́ воззва́хъ къ Нему́, услы́ша мя́.

²⁵

я́ко не унічижи́, ніже́ негодова́ моли́тви ни́щаго, ніже́ отврати́ лице́ Своє́ от мене́, і єгда́ воззва́х к Нему́, усли́ша м'я.

²⁶

От Тебе́ похвала́ моя́, въ це́ркви вели́цѣй исповѣ́мся Тебѣ́: моли́твы моя́ возда́мъ предъ боя́щимися Єго́.

²⁶

От Тебе́ похвала́ моя́, в це́ркві вели́цій іспові́мся Тебі́; моли́тви моя́ возда́м пред боя́щимися Єго́.

²⁷

Ядя́тъ убо́зіи, и насы́тятся, и восхва́лятъ Го́спода взыска́ющіи Єго́: жива́ бу́дутъ сердца́ и́хъ въ вѣ́къ вѣ́ка.

²⁷

Ядя́ть убо́зії і наси́тяться, і восхва́лять Го́спода взиска́ющії Єго́; жива́ бу́дуть сердця́ їх в вік ві́ка.

²⁸

Помяну́тся и обратя́тся ко Го́споду вси́ концы́ земли́, и покло́нятся предъ Ни́мъ вся́ оте́чествія язы́къ:

²⁸

Пом'яну́ться і обратя́ться ко Го́споду всі конці́ землі́, і покло́няться пред Ним вся оте́чествія язи́к;

²⁹

я́ко Госпо́дне є́сть ца́рствіє, и То́й облада́єтъ язы́ки.

²⁹

я́ко Госпо́днє єсть ца́рствіє, і Той облада́єть язи́ки.

³⁰

Ядо́ша и поклони́шася вси́ ту́чніи земли́: предъ Ни́мъ припаду́тъ вси́ низходя́щіи въ зе́млю: и душа́ моя́ Тому́ живе́тъ.

³⁰

Ядо́ша і поклони́шася всі ту́чнії землі́; пред Ним припаду́ть всі низходя́щії в зе́млю; і душа́ моя́ Тому́ живе́ть.

³¹

И сѣ́мя моє́ порабо́таєтъ Єму́: возвѣсти́тъ Го́сподеви ро́дъ гряду́щій:

³¹

І сі́м'я моє́ порабо́таєть Єму́; возвісти́ть Го́сподеві род гряду́щий;

³²

и возвѣстя́тъ пра́вду Єго́ лю́демъ ро́ждшымся {роди́тися иму́щымъ}, я́же сотвори́ Госпо́дь.

³²

і возвістя́ть пра́вду Єго́ лю́дем ро́ждшимся [роди́тися іму́щим], я́же сотвори́ Госпо́дь.