0

Псало́мъ Дави́ду.

Псало́м Дави́ду, 22.

¹

Госпо́дь пасе́тъ мя́, и ничто́же мя́ лиши́тъ.

¹

Госпо́дь пасе́ть м'я, і нічто́же м'я лиши́ть.

²

На мѣ́сте зла́чнѣ, та́мо всели́ мя, на водѣ́ поко́йнѣ воспита́ мя.

²

На мі́сте зла́чні, та́мо всели́ м'я, на воді́ поко́йні воспита́ м'я.

³

Ду́шу мою́ обрати́, наста́ви мя́ на стези́ пра́вды, и́мене ра́ди Своєго́.

³

Ду́шу мою́ обрати́, наста́ви м'я на стезі́ пра́вди і́мене ра́ди Своєго́.

⁴

А́ще бо и пойду́ посредѣ́ сѣ́ни сме́ртныя, не убою́ся зла́, я́ко Ты́ со мно́ю єси́: же́злъ Тво́й и па́лица Твоя́, та́ мя́ утѣ́шиста.

⁴

А́ще бо і пойду́ посреді́ сі́ні сме́ртния, не убою́ся зла, я́ко Ти со мно́ю єси́; жезл Твой і па́лиця Твоя́, та м'я уті́шиста.

⁵

Угото́валъ єси́ предо мно́ю трапе́зу сопроти́въ стужа́ющымъ мнѣ́: ума́стилъ єси́ єле́омъ главу́ мою́, и ча́ша Твоя́ упоява́ющи мя́, я́ко держа́вна.

⁵

Угото́вал єси́ предо мно́ю трапе́зу сопроти́в стужа́ющим мні; ума́стил єси́ єле́йом главу́ мою́, і ча́ша Твоя́ упоява́ющи м'я, я́ко держа́вна.

⁶

И ми́лость Твоя́ пожене́тъ мя́ вся́ дни́ живота́ моєго́, и є́же всели́тимися въ до́мъ Госпо́день въ долготу́ дні́й.

⁶

І ми́лость Твоя́ пожене́ть м'я вся дні живота́ моєго́, і є́же всели́тимися в дом Госпо́день в долготу́ дній.