¹

Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ ра́зума, Аса́фу, псало́мъ.

¹

В коне́ць, в пі́снех ра́зума, Аса́фу, псало́м, 54.

²

Внуши́, Бо́же, моли́тву мою́ и не пре́зри моле́нія моєго́:

²

Внуши́, Бо́же, моли́тву мою́ і не пре́зри моле́нія моєго́;

³

вонми́ ми и услы́ши мя́: возскорбѣ́хъ печа́лію моє́ю {во искуше́ніи моє́мъ}, и смято́хся

³

воньми́ мі і усли́ши м'я; возскорбі́х печа́лію моє́ю [во іскуше́нії моє́м], і см'ято́хся

⁴

от гла́са вра́жія и от стуже́нія грѣ́шнича: я́ко уклони́ша на мя́ беззако́ніє и во гнѣ́вѣ враждова́ху ми́.

⁴

от гла́са вра́жия і от стуже́нія грі́шнича; я́ко уклони́ша на м'я беззако́ніє і во гні́ві враждова́ху мі.

⁵

Се́рдце моє́ смяте́ся во мнѣ́, и боя́знь сме́рти нападе́ на мя́:

⁵

Се́рдце моє́ см'яте́ся во мні, і боя́знь сме́рти нападе́ на м'я;

⁶

стра́хъ и тре́петъ пріи́де на мя́, и покры́ мя тма́.

⁶

страх і тре́пет при́йде на м'я, і покри́ м'я тьма.

⁷

И рѣ́хъ: кто́ да́стъ ми́ крилѣ́ я́ко голуби́нѣ? И полещу́, и почі́ю.

⁷

І ріх: кто дасть мі крилі́ я́ко голуби́ні? І полещу́, і почи́ю.

⁸

Се́, удали́хся бѣ́гая и водвори́хся въ пусты́ни.

⁸

Се, удали́хся бі́гая і водвори́хся в пусти́ні.

⁹

Ча́яхъ Бо́га спаса́ющаго мя́ от малоду́шія и от бу́ри.

⁹

Ча́ях Бо́га спаса́ющаго м'я от малоду́шія і от бу́рі.

¹⁰

Потопи́, Го́споди, и раздѣли́ язы́ки и́хъ: я́ко ви́дѣхъ беззако́ніє и прерѣка́ніє во гра́дѣ.

¹⁰

Потопи́, Го́споди, і разділи́ язи́ки їх; я́ко ви́діх беззако́ніє і преріка́ніє во гра́ді.

¹¹

Дне́мъ и но́щію обы́детъ и́ по стѣна́мъ єго́: беззако́ніє и тру́дъ посредѣ́ єго́, и непра́вда:

¹¹

Днем і но́щію оби́деть ї по стіна́м єго́; беззако́ніє і труд посреді́ єго́, і непра́вда;

¹²

и не оскудѣ́ от сто́гнъ єго́ ли́хва и ле́сть.

¹²

і не оскуді́ от стогн єго́ ли́хва і лесть.

¹³

Я́ко а́ще бы вра́гъ поноси́лъ ми́, претерпѣ́лъ бы́хъ у́бо: и а́ще бы ненави́дяй мя́ на мя́ велерѣ́чевалъ, укры́лбыхся от него́.

¹³

Я́ко а́ще би враг поноси́л мі, претерпі́л бих у́бо; і а́ще би ненави́дяй м'я на м'я велері́чевал, укри́лбихся от него́.

¹⁴

Ты́ же, человѣ́че равноду́шне, влады́ко мо́й и зна́ємый мо́й,

¹⁴

Ти же, челові́че равноду́шне, влади́ко мой і зна́ємий мой,

¹⁵

и́же ку́пно наслажда́лся єси́ со мно́ю бра́шенъ: въ дому́ Бо́жіи ходи́хомъ єдиномышле́ніємъ.

¹⁵

і́же ку́пно наслажда́лся єси́ со мно́ю бра́шен; в дому́ Бо́жиї ходи́хом єдиномишле́нієм.

¹⁶

Да пріи́детъ же сме́рть на ня́, и да сни́дутъ во а́дъ жи́ви: я́ко лука́вство въ жили́щихъ и́хъ, посредѣ́ и́хъ.

¹⁶

Да при́йдеть же смерть на ня, і да сни́дуть во ад жи́ві; я́ко лука́вство в жили́щих їх, посреді́ їх.

¹⁷

А́зъ къ Бо́гу воззва́хъ, и Госпо́дь услы́ша мя́.

¹⁷

Аз к Бо́гу воззва́х, і Госпо́дь усли́ша м'я.

¹⁸

Ве́черъ и зау́тра и полу́дне повѣ́мъ и возвѣщу́, и услы́шитъ гла́съ мо́й.

¹⁸

Ве́чер, і зау́тра, і полу́дне пові́м і возвіщу́, і усли́шить глас мой.

¹⁹

Изба́витъ ми́ромъ ду́шу мою́ от приближа́ющихся мнѣ́: я́ко во мно́зѣ бя́ху со мно́ю.

¹⁹

Ізба́вить ми́ром ду́шу мою́ от приближа́ющихся мні; я́ко во мно́зі бя́ху со мно́ю.

²⁰

Услы́шитъ Бо́гъ, и смири́тъ я́ сы́й пре́жде вѣ́къ: нѣ́сть бо и́мъ измѣне́нія, я́ко не убоя́шася Бо́га.

²⁰

Усли́шить Бог, і смири́ть я Сий пре́жде вік; ність бо їм ізміне́нія, я́ко не убоя́шася Бо́га.

²¹

Простре́ ру́ку свою́ на воздая́ніє: оскверни́ша завѣ́тъ Єго́.

²¹

Простре́ ру́ку свою́ на воздая́ніє; оскверни́ша заві́т Єго́.

²²

Раздѣли́шася от гнѣ́ва лица́ Єго́, и прибли́жишася сердца́ и́хъ: умя́кнуша словеса́ и́хъ па́че єле́а, и та́ су́ть стрѣ́лы.

²²

Разділи́шася от гні́ва лиця́ Єго́, і прибли́жишася сердця́ їх; ум'я́кнуша словеса́ їх па́че єле́я, і та суть стрі́ли.

²³

Возве́рзи на Го́спода печа́ль твою́, и То́й тя́ препита́єтъ: не да́стъ въ вѣ́къ молвы́ пра́веднику.

²³

Возве́рзи на Го́спода печа́ль твою́, і Той тя препита́єть; не дасть в вік молви́ пра́веднику.

²⁴

Ты́ же, Бо́же, низведе́ши и́хъ въ студене́цъ истлѣ́нія: му́жіє крове́й и льсти́ не преполовя́тъ дні́й свои́хъ. А́зъ же, Го́споди, упова́ю на Тя́.

²⁴

Ти же, Бо́же, низведе́ши їх в студене́ць істлі́нія; му́жіє крове́й і льсти не преполов'я́ть дній свої́х. Аз же, Го́споди, упова́ю на Тя.