Псалтир Київський ізвод онлайн
0
Псало́мъ Дави́ду.
Псало́м Дави́ду, 1.
1
Блаже́нъ му́жъ, и́же не и́де на совѣ́тъ нечести́выхъ, и на пути́ грѣ́шныхъ не ста́, и на сѣда́лищи губи́телей не сѣ́де:
1
Блаже́н муж, і́же не і́де на сові́т нечести́вих, і на путі́ грі́шних не ста, і на сіда́лищі губи́телей не сі́де;
2
но въ зако́нѣ Госпо́дни во́ля єго́, и въ зако́нѣ Єго́ поучи́тся де́нь и но́щь.
2
но в зако́ні Госпо́дні во́ля єго́, і в зако́ні Єго́ поучи́ться день і нощ.
3
И бу́детъ я́ко дре́во насажде́ноє при исхо́дищихъ во́дъ, є́же пло́дъ сво́й да́стъ во вре́мя своє́, и ли́стъ єго́ не отпаде́тъ: и вся́, єли́ка а́ще твори́тъ, успѣ́єтъ.
3
І бу́деть я́ко дре́во насажде́нноє при ісхо́дищих вод, є́же плод свой дасть во вре́м'я своє́, і лист єго́ не отпаде́ть, і вся, єли́ка а́ще твори́ть, успі́єть.
4
Не та́ко нечести́віи, не та́ко: но я́ко пра́хъ, єго́же возмета́єтъ вѣ́тръ от лица́ земли́.
4
Не та́ко нечести́вії, не та́ко: но я́ко прах, єго́же возмета́єть вітр от лиця́ землі́.
5
Сего́ ра́ди не воскре́снутъ нечести́віи на су́дъ, ниже́ грѣ́шницы въ совѣ́тъ пра́ведныхъ.
5
Сего́ ра́ди не воскре́снуть нечести́вії на суд, ніже́ грі́шници в сові́т пра́ведних.
6
Я́ко вѣ́сть Госпо́дь пу́ть пра́ведныхъ, и пу́ть нечести́выхъ поги́бнетъ.
6
Я́ко вість Госпо́дь путь пра́ведних, і путь нечести́вих поги́бнеть.
0
Псало́мъ Дави́ду.
Псало́м Дави́ду, 2.
1
Вску́ю шата́шася язы́цы, и лю́діє поучи́шася тще́тнымъ?
1
Вску́ю шата́шася язи́ци, і лю́діє поучи́шася тще́тним?
2
Предста́ша ца́ріє зе́мстіи, и кня́зи собра́шася вку́пѣ на Го́спода и на Христа́ Єго́.
2
Предста́ша ца́ріє зе́мстії, і кня́зі собра́шася вку́пі на Го́спода і на Христа́ Єго́.
3
Расто́ргнемъ {расто́ргнимъ} у́зы и́хъ и отве́ржемъ {отве́ржимъ} от на́съ и́го и́хъ.
3
Расто́ргнем [расто́ргним] у́зи їх і отве́ржем [отве́ржим] от нас і́го їх.
4
Живы́й на небесѣ́хъ посмѣє́тся и́мъ, и Госпо́дь поруга́єтся и́мъ.
4
Живи́й на небесі́х посміє́ться їм, і Госпо́дь поруга́ється їм.
5
Тогда́ возглаго́летъ къ ни́мъ гнѣ́вомъ Свои́мъ и я́ростію Своє́ю смяте́тъ я́:
5
Тогда́ возглаго́леть к ним гні́вом Свої́м і я́ростію Своє́ю см'яте́ть я;
6
А́зъ же поста́вленъ є́смь Ца́рь от Него́ надъ Сіо́номъ, горо́ю свято́ю Єго́,
6
Аз же поста́влен єсьм Цар от Него́ над Сіо́ном, горо́ю свято́ю Єго́,
7
возвѣща́яй повелѣ́ніє Госпо́дне. Госпо́дь рече́ ко Мнѣ́: Сы́нъ Мо́й єси́ Ты́, А́зъ дне́сь роди́хъ Тя́:
7
возвіща́яй повелі́ніє Госпо́днє. Госпо́дь рече́ ко Мні: Син Мой єси́ Ти, Аз днесь роди́х Тя;
8
проси́ от Мене́, и да́мъ ти́ язы́ки достоя́ніє Твоє́, и одержа́ніє Твоє́ концы́ земли́:
8
проси́ от Мене́, і дам Ті язи́ки достоя́ніє Твоє́, і одержа́ніє Твоє́ конці́ землі́;
9
упасе́ши я́ жезло́мъ желѣ́знымъ, я́ко сосу́ды скуде́льничи сокруши́ши я́.
9
упасе́ши я жезло́м желі́зним, я́ко сосу́ди скуде́льничі сокруши́ши я.
10
И ны́нѣ, ца́ріє, разумѣ́йте, накажи́теся вси́ судя́щіи земли́.
10
І ни́ні, ца́ріє, разумі́йте, накажі́теся* всі судя́щії землі́.
11
Рабо́тайте Го́сподеви со стра́хомъ, и ра́дуйтеся Єму́ со тре́петомъ.
11
Рабо́тайте Го́сподеві со стра́хом і ра́дуйтеся Єму́ со тре́петом.
12
Пріими́те наказа́ніє, да не когда́ прогнѣ́ваєтся Госпо́дь, и поги́бнете от пути́ пра́веднаго, єгда́ возгори́тся вско́рѣ я́рость Єго́: блаже́ни вси́ надѣ́ющіися На́нь.
12
Приймі́те наказа́ніє, да не когда́ прогні́вається Госпо́дь, і поги́бнете от путі́ пра́веднаго, єгда́ возгори́ться вско́рі я́рость Єго́; блаже́нні всі наді́ющіїся Нань.
1
Псало́мъ Дави́ду, внегда́ отбѣга́ше от лица́ Авессало́ма сы́на своєго́.
1
Псало́м Дави́ду, внегда́ отбіга́ше от лиця́ Авессало́ма, си́на своєго́, 3.
2
Го́споди, что́ ся умно́жиша стужа́ющіи ми́? Мно́зи востаю́тъ на мя́,
2
Го́споди, что ся умно́жиша стужа́ющії мі? Мно́зі востаю́ть на м'я,
3
мно́зи глаго́лютъ души́ моє́й: нѣ́сть спасе́нія єму́ въ Бо́зѣ єго́.
3
мно́зі глаго́лють душі́ моє́й: ність спасе́нія єму́ в Бо́зі єго́.
4
Ты́ же, Го́споди, засту́пникъ мо́й єси́, сла́ва моя́, и вознося́й главу́ мою́.
4
Ти же, Го́споди, Засту́пник мой єси́, сла́ва моя́, і вознося́й главу́ мою́.
5
Гла́сомъ мои́мъ ко Го́споду воззва́хъ, и услы́ша мя́ от горы́ святы́я Своєя́.
5
Гла́сом мої́м ко Го́споду воззва́х, і усли́ша м'я от гори́ святи́я Своєя́.
6
А́зъ усну́хъ, и спа́хъ, воста́хъ, я́ко Госпо́дь засту́питъ мя́.
6
Аз усну́х, і спах, воста́х, я́ко Госпо́дь засту́пить м'я.
7
Не убою́ся от те́мъ люді́й, о́крестъ напа́дающихъ на мя́.
7
Не убою́ся от тем люді́й, о́крест напа́дающих на м'я.
8
Воскре́сни́, Го́споди, спаси́ мя, Бо́же мо́й: я́ко Ты́ порази́лъ єси́ вся́ вражду́ющыя ми́ всу́є, зу́бы грѣ́шниковъ сокруши́лъ єси́.
8
Воскресни́, Го́споди, спаси́ м'я, Бо́же мой: я́ко Ти порази́л єси́ вся вражду́ющия мі всу́є, зу́би грі́шников сокруши́л єси́.
9
Госпо́дне є́сть спасе́ніє, и на лю́дехъ Твои́хъ благослове́ніє Твоє́.
9
Госпо́днє єсть спасе́ніє, і на лю́дех Твої́х благослове́ніє Твоє́.
1
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ, псало́мъ Дави́ду.
1
В коне́ць, в пі́снех, псало́м Дави́ду, 4.
2
Внегда́ призва́ти ми́, услы́ша мя́ Бо́гъ пра́вды моєя́: въ ско́рби распространи́лъ мя́ єси́: уще́дри мя́ и услы́ши моли́тву мою́.
2
Внегда́ призва́ти мі, усли́ша м'я Бог пра́вди моєя́; в ско́рбі распространи́л м'я єси́; уще́дри м'я і усли́ши моли́тву мою́.
3
Сы́нове человѣ́честіи, доко́лѣ тяжкосе́рдіи? Вску́ю лю́бите суєту́ и и́щете лжи́?
3
Си́нове челові́честії, доко́лі тяжкосе́рдії? Вску́ю лю́бите суєту́ і і́щете лжі?
4
И увѣ́дите, я́ко удиви́ Госпо́дь преподо́бнаго Своєго́. Госпо́дь услы́шитъ мя́, внегда́ воззва́ти ми́ къ Нему́.
4
І уві́дите, я́ко удиви́ Госпо́дь преподо́бнаго Своєго́. Госпо́дь усли́шить м'я, внегда́ воззва́ти мі к Нему́.
5
Гнѣ́вайтеся, и не согрѣша́йте, я́же глаго́лете въ сердца́хъ ва́шихъ, на ло́жахъ ва́шихъ умили́теся:
5
Гні́вайтеся, і не согріша́йте, я́же глаго́лете в сердця́х ва́ших, на ло́жах ва́ших умилі́теся;
6
пожри́те же́ртву пра́вды и упова́йте на Го́спода.
6
пожрі́те же́ртву пра́вди і упова́йте на Го́спода.
7
Мно́зи глаго́лютъ: кто́ яви́тъ на́мъ блага́я? Зна́менася на на́съ свѣ́тъ лица́ Твоєго́, Го́споди.
7
Мно́зі глаго́лють: кто яви́ть нам блага́я? Зна́менася на нас світ лиця́ Твоєго́, Го́споди.
8
Да́лъ єси́ весе́ліє въ се́рдцы моє́мъ: от плода́ пшени́цы, віна́ и єле́а своєго́ умно́жишася:
8
Дал єси́ весе́ліє в се́рдці моє́м; от плода́ пшени́ці, вина́ і єле́я своєго́ умно́жишася;
9
въ ми́рѣ вку́пе усну́ и почі́ю, я́ко Ты́, Го́споди, єди́наго на упова́ніи всели́лъ мя́ єси́.
9
в ми́рі вку́пі усну́ і почи́ю, я́ко Ти, Го́споди, єди́наго на упова́нії всели́л м'я єси́.
1
О наслѣ́дствующемъ, псало́мъ Дави́ду.
1
О наслі́дствующем, псало́м Дави́ду, 5.
2
Глаго́лы моя́ внуши́, Го́споди, разумѣ́й зва́ніє моє́.
2
Глаго́ли моя́ внуши́, Го́споди, разумі́й зва́ніє моє́.
3
Вонми́ гла́су моле́нія моєго́, Царю́ мо́й и Бо́же мо́й: я́ко къ Тебѣ́ помолю́ся, Го́споди.
3
Воньми́ гла́су моле́нія моєго́, Царю́ мой і Бо́же мой, я́ко к Тебі́ помолю́ся, Го́споди.
4
Зау́тра услы́ши гла́съ мо́й: зау́тра предста́ну Ти́, и у́зриши мя́:
4
Зау́тра усли́ши глас мой, зау́тра предста́ну Ті, і у́зриши м'я;
5
я́ко Бо́гъ не хотя́й беззако́нія Ты́ єси́: не присели́тся къ Тебѣ́ лука́внуяй,
5
я́ко Бог не хотя́й беззако́нія Ти єси́, не присели́ться к Тебі́ лука́внуяй,
6
ниже́ пребу́дутъ беззако́нницы предъ очи́ма Твои́ма: возненави́дѣлъ єси́ вся́ дѣ́лающыя беззако́ніє,
6
ніже́ пребу́дуть беззако́нници пред очи́ма Твої́ма; возненави́діл єси́ вся ді́лающия беззако́ніє,
7
погуби́ши вся́ глаго́лющыя лжу́: му́жа крове́й и льсти́ва гнуша́єтся Госпо́дь.
7
погуби́ши вся глаго́лющия лжу; му́жа крове́й і льсти́ва гнуша́ється Госпо́дь.
8
А́зъ же мно́жествомъ ми́лости Твоєя́ вни́ду въ до́мъ Тво́й, поклоню́ся ко хра́му свято́му Твоєму́, въ стра́сѣ Твоє́мъ.
8
Аз же мно́жеством ми́лости Твоєя́ вни́ду в дом Твой, поклоню́ся ко хра́му свято́му Твоєму́, в стра́сі Твоє́м.
9
Го́споди, наста́ви мя́ пра́вдою Твоє́ю, вра́гъ мои́хъ ра́ди испра́ви предъ Тобо́ю пу́ть мо́й.
9
Го́споди, наста́ви м'я пра́вдою Твоє́ю, враг мої́х ра́ди іспра́ви пред Тобо́ю путь мой.
10
Я́ко нѣ́сть во устѣ́хъ и́хъ и́стины, се́рдце и́хъ су́єтно, гро́бъ отве́рстъ горта́нь и́хъ, язы́ки свои́ми льща́ху.
10
Я́ко ність во усті́х їх і́стини, се́рдце їх су́єтно, гроб отве́рст горта́нь їх, язи́ки свої́ми льща́ху.
11
Суди́ и́мъ, Бо́же, да отпаду́тъ от мы́слей свои́хъ: по мно́жеству нече́стія и́хъ изри́ни я́, я́ко преогорчи́ша Тя́, Го́споди.
11
Суди́ їм, Бо́же, да отпаду́ть от ми́слей свої́х; по мно́жеству нече́стія їх ізри́ни я, я́ко преогорчи́ша Тя, Го́споди.
12
И да возвеселя́тся вси́ упова́ющіи на Тя́, во вѣ́къ возра́дуются, и всели́шися въ ни́хъ: и похва́лятся о Тебѣ́ лю́бящіи и́мя Твоє́.
12
І да возвеселя́ться всі упова́ющії на Тя, во вік возра́дуються, і всели́шися в них, і похва́ляться о Тебі́ лю́б'ящії і́м'я Твоє́.
13
Я́ко Ты́ благослови́ши пра́ведника, Го́споди, я́ко ору́жіємъ благоволе́нія вѣнча́лъ єси́ на́съ.
13
Я́ко Ти благослови́ши пра́ведника, Го́споди, я́ко ору́жієм благоволе́нія вінча́л єси́ нас.
1
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ о осмѣ́мъ, псало́мъ Дави́ду.
1
В коне́ць, в пі́снех о осьмі́м, псало́м Дави́ду, 6.
2
Го́споди, да не я́ростію Твоє́ю обличи́ши мене́, ниже́ гнѣ́вомъ Твои́мъ нака́жеши мене́.
2
Го́споди, да не я́ростію Твоє́ю обличи́ши мене́, ніже́ гні́вом Твої́м нака́жеши мене́.
3
Поми́луй мя́, Го́споди, я́ко не́мощенъ є́смь: изцѣли́ мя, Го́споди, я́ко смято́шася ко́сти моя́,
3
Поми́луй м'я, Го́споди, я́ко не́мощен єсьм; ізціли́ м'я, Го́споди, я́ко см'ято́шася ко́сті моя́,
4
и душа́ моя́ смяте́ся зѣло́: и Ты́, Го́споди, доко́лѣ?
4
і душа́ моя́ см'яте́ся зіло́; і Ти, Го́споди, доко́лі?
5
Обрати́ся, Го́споди, изба́ви ду́шу мою́, спаси́ мя ра́ди ми́лости Твоєя́:
5
Обрати́ся, Го́споди, ізба́ви ду́шу мою́, спаси́ м'я ра́ди ми́лости Твоєя́;
6
я́ко нѣ́сть въ сме́рти помина́яй Тебе́, во а́дѣ же кто́ исповѣ́стся Тебѣ́?
6
я́ко ність в сме́рті помина́яй Тебе́, во а́ді же кто іспові́сться Тебі́?
7
Утруди́хся воздыха́ніємъ мои́мъ, измы́ю на вся́ку но́щь ло́же моє́, слеза́ми мои́ми посте́лю мою́ омочу́.
7
Утруди́хся воздиха́нієм мої́м, ізми́ю на вся́ку нощ ло́же моє́, слеза́ми мої́ми посте́лю мою́ омочу́.
8
Смяте́ся от я́рости о́ко моє́, обетша́хъ во всѣ́хъ вразѣ́хъ мои́хъ.
8
См'яте́ся от я́рости о́ко моє́, обетша́х во всіх вразі́х мої́х.
9
Отступи́те от мене́, вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє, я́ко услы́ша Госпо́дь гла́съ пла́ча моєго́,
9
Отступі́те от мене́, всі ді́лающії беззако́ніє, я́ко усли́ша Госпо́дь глас пла́ча моєго́,
10
услы́ша Госпо́дь моле́ніє моє́, Госпо́дь моли́тву мою́ прія́тъ.
10
усли́ша Госпо́дь моле́ніє моє́, Госпо́дь моли́тву мою́ прия́т.
11
Да постыдя́тся и смяту́тся вси́ врази́ мои́, да возвратя́тся и устыдя́тся зѣло́ вско́рѣ.
11
Да постидя́ться і см'яту́ться всі вразі́ мої́, да возвратя́ться і устидя́ться зіло́ вско́рі.
1
Псало́мъ Дави́ду, єго́же воспѣ́тъ Го́сподеви о словесѣ́хъ Хусі́євыхъ, сы́на Іємені́ина.
1
Псало́м Дави́ду, єго́же воспі́т Го́сподеві о словесі́х Хусі́євих, си́на Іємені́їна, 7.
2
Го́споди Бо́же мо́й, на Тя́ упова́хъ, спаси́ мя от всѣ́хъ гоня́щихъ мя́ и изба́ви мя́:
2
Го́споди Бо́же мой, на Тя упова́х, спаси́ м'я от всіх гоня́щих м'я і ізба́ви м'я;
3
да не когда́ похи́титъ я́ко ле́въ ду́шу мою́, не су́щу избавля́ющу, ниже́ спаса́ющу.
3
да не когда́ похи́тить, я́ко лев, ду́шу мою́, не су́щу ізбавля́ющу, ніже́ спаса́ющу.
4
Го́споди Бо́же мо́й, а́ще сотвори́хъ сіє́, а́ще є́сть непра́вда въ руку́ моє́ю,
4
Го́споди Бо́же мой, а́ще сотвори́х сіє́, а́ще єсть непра́вда в руку́ моє́ю,
5
а́ще возда́хъ воздаю́щымъ ми́ зла́, да отпаду́ у́бо от вра́гъ мои́хъ то́щъ:
5
а́ще возда́х воздаю́щим мі зла, да отпаду́ у́бо от враг мої́х тощ;
6
да пожене́тъ у́бо вра́гъ ду́шу мою́, и да пости́гнетъ, и попере́тъ въ зе́млю живо́тъ мо́й, и сла́ву мою́ въ пе́рсть всели́тъ.
6
да пожене́ть у́бо враг ду́шу мою́, і да пости́гнеть, і попере́ть в зе́млю живо́т мой, і сла́ву мою́ в персть всели́ть.
7
Воскре́сни́, Го́споди, гнѣ́вомъ Твои́мъ, вознеси́ся въ конца́хъ вра́гъ Твои́хъ, и воста́ни, Го́споди Бо́же мо́й, повелѣ́ніємъ, и́мже заповѣ́далъ єси́,
7
Воскресни́, Го́споди, гні́вом Твої́м, вознеси́ся в конця́х враг Твої́х, і воста́ни, Го́споди Бо́же мой, повелі́нієм, і́мже запові́дал єси́,
8
и со́нмъ люді́й обы́детъ Тя́: и о то́мъ на высоту́ обрати́ся.
8
і сонм люді́й оби́деть Тя, і о том на висоту́ обрати́ся.
9
Госпо́дь су́дитъ лю́демъ: суди́ ми, Го́споди, по пра́вдѣ моє́й и по незло́бѣ моє́й на мя́.
9
Госпо́дь су́дить лю́дем; суди́ мі, Го́споди, по пра́вді моє́й і по незло́бі моє́й на м'я.
10
Да сконча́єтся зло́ба грѣ́шныхъ, и испра́виши пра́веднаго, испыта́яй сердца́ и утро́бы, Бо́же, пра́ведно.
10
Да сконча́ється зло́ба грі́шних, і іспра́виши пра́веднаго, іспита́яй сердця́ і утро́би, Бо́же, пра́ведно.
11
По́мощь моя́ от Бо́га, спаса́ющаго пра́выя се́рдцемъ.
11
По́мощ моя́ от Бо́га, спаса́ющаго пра́вия се́рдцем.
12
Бо́гъ суди́тель пра́веденъ, и крѣ́покъ, и долготерпѣли́въ, и не гнѣ́въ наводя́й на вся́къ де́нь.
12
Бог суди́тель пра́веден, і крі́пок, і долготерпіли́в, і не гнів наводя́й на всяк день.
13
А́ще не обратите́ся, ору́жіє Своє́ очи́ститъ, лу́къ Сво́й напряже́, и угото́ва и́,
13
А́ще не обратите́ся, ору́жіє Своє́ очи́стить, лук Свой напряже́, і угото́ва ї,
14
и въ не́мъ угото́ва сосу́ды сме́ртныя, стрѣ́лы Своя́ сгара́ємымъ содѣ́ла.
14
і в нем угото́ва сосу́ди сме́ртния, стрі́ли Своя́ сгара́ємим соді́ла.
15
Се́, болѣ́ непра́вдою, зача́тъ болѣ́знь и роди́ беззако́ніє:
15
Се, болі́ непра́вдою, зача́т болі́знь і роди́ беззако́ніє;
16
ро́въ изры́ и ископа́ и́, и паде́тъ въ я́му, ю́же содѣ́ла.
16
ров ізри́ і іскопа́ ї, і паде́ть в я́му, ю́же соді́ла.
17
Обрати́тся болѣ́знь єго́ на главу́ єго́, и на ве́рхъ єго́ непра́вда єго́ сни́детъ.
17
Обрати́ться болі́знь єго́ на главу́ єго́, і на верх єго́ непра́вда єго́ сни́деть.
18
Исповѣ́мся Го́сподеви по пра́вдѣ Єго́ и пою́ и́мени Го́спода Вы́шняго.
18
Іспові́мся Го́сподеві по пра́вді Єго́ і пою́ і́мені Го́спода Ви́шняго.
1
Въ коне́цъ, о точи́лѣхъ, псало́мъ Дави́ду.
1
В коне́ць, о точи́ліх, псало́м Дави́ду, 8.
2
Го́споди Госпо́дь на́шъ, я́ко чу́дно и́мя Твоє́ по все́й земли́, я́ко взя́тся великолѣ́піє Твоє́ превы́ше небе́съ.
2
Го́споди Госпо́дь наш, я́ко чу́дно і́м'я Твоє́ по всей землі́, я́ко взя́тся великолі́піє Твоє́ преви́ше небе́с!
3
Изъ у́стъ младе́нецъ и ссу́щихъ соверши́лъ єси́ хвалу́, вра́гъ Твои́хъ ра́ди, є́же разруши́ти врага́ и ме́стника.
3
Із уст младе́нець і ссу́щих соверши́л єси́ хвалу́, враг Твої́х ра́ди, є́же разруши́ти врага́ і ме́стника.
4
Я́ко узрю́ небеса́, дѣла́ пе́рстъ Твои́хъ, луну́ и звѣ́зды, я́же Ты́ основа́лъ єси́:
4
Я́ко узрю́ небеса́, діла́ перст Твої́х, луну́ і зві́зди, я́же Ти основа́л єси́;
5
что́ є́сть человѣ́къ, я́ко по́мниши єго́? Или́ сы́нъ человѣ́чь, я́ко посѣща́єши єго́?
5
что єсть челові́к, я́ко по́мниши єго́? Іли́ син челові́ч, я́ко посіща́єши єго́?
6
Ума́лилъ єси́ єго́ ма́лымъ чи́мъ от А́нгелъ, сла́вою и че́стію вѣнча́лъ єси́ єго́:
6
Ума́лил єси́ єго́ ма́лим чим от а́нгел, сла́вою і че́стію вінча́л єси́ єго́;
7
и поста́вилъ єси́ єго́ надъ дѣ́лы руку́ Твоє́ю, вся́ покори́лъ єси́ подъ но́зѣ єго́:
7
і поста́вил єси́ єго́ над ді́ли руку́ Твоє́ю, вся покори́л єси́ под но́зі єго́;
8
о́вцы и волы́ вся́, єще́ же и скоты́ польскі́я,
8
о́вці і воли́ вся, єще́ же і скоти́ польські́я,
9
пти́цы небе́сныя и ры́бы морскі́я, преходя́щыя стези́ морскі́я.
9
пти́ці небе́сния і ри́би морські́я, преходя́щия стезі́ морські́я.
10
Го́споди Госпо́дь на́шъ, я́ко чу́дно и́мя Твоє́ по все́й земли́.
10
Го́споди Госпо́дь наш, я́ко чу́дно і́м'я Твоє́ по всей землі́!
1
Въ коне́цъ, о та́йныхъ сы́на, псало́мъ Дави́ду, 9.
1
В коне́ць, о та́йних си́на, псало́м Дави́ду, 9.
2
Исповѣ́мся Тебѣ́, Го́споди, всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ, повѣ́мъ вся́ чудеса́ Твоя́.
2
Іспові́мся Тебі́, Го́споди, всім се́рдцем мої́м, пові́м вся чудеса́ Твоя́.
3
Возвеселю́ся и возра́дуюся о Тебѣ́, пою́ и́мени Твоєму́, Вы́шній.
3
Возвеселю́ся і возра́дуюся о Тебі́, пою́ і́мені Твоєму́, Ви́шній.
4
Внегда́ возврати́тися врагу́ моєму́ вспя́ть, изнемо́гутъ и поги́бнутъ от лица́ Твоєго́.
4
Внегда́ возврати́тися врагу́ моєму́ всп'ять, ізнемо́гуть і поги́бнуть от лиця́ Твоєго́.
5
Я́ко сотвори́лъ єси́ су́дъ мо́й и прю́ мою́: сѣ́лъ єси́ на престо́лѣ, судя́й пра́вду.
5
Я́ко сотвори́л єси́ суд мой і прю мою́; сіл єси́ на престо́лі, судя́й пра́вду.
6
Запрети́лъ єси́ язы́комъ, и поги́бе нечести́вый: и́мя єго́ потреби́лъ єси́ въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
6
Запрети́л єси́ язи́ком, і поги́бе нечести́вий, і́м'я єго́ потреби́л єси́ в вік і в вік ві́ка.
7
Врагу́ оскудѣ́ша ору́жія въ коне́цъ, и гра́ды разруши́лъ єси́: поги́бе па́мять єго́ съ шу́момъ.
7
Врагу́ оскуді́ша ору́жія в коне́ць, і гра́ди разруши́л єси́; поги́бе па́м'ять єго́ с шу́мом.
8
И Госпо́дь во вѣ́къ пребыва́єтъ, угото́ва на су́дъ престо́лъ Сво́й:
8
І Госпо́дь во вік пребива́єть, угото́ва на суд престо́л Свой;
9
и То́й суди́ти и́мать вселе́ннѣй въ пра́вду, суди́ти и́мать лю́демъ въ правотѣ́.
9
і Той суди́ти і́мать вселе́нній в пра́вду, суди́ти і́мать лю́дем в правоті́.
10
И бы́сть Госпо́дь прибѣ́жище убо́гому, помо́щникъ во благовре́меніихъ, въ ско́рбехъ.
10
І бисть Госпо́дь Прибі́жище убо́гому, Помо́щник во благовре́меніїх, в ско́рбіх.
11
И да упова́ютъ на Тя́ зна́ющіи и́мя Твоє́, я́ко не оста́вилъ єси́ взыска́ющихъ Тя́, Го́споди.
11
І да упова́ють на Тя зна́ющії і́м'я Твоє́, я́ко не оста́вил єси́ взиска́ющих Тя, Го́споди.
12
По́йте Го́сподеви, живу́щему въ Сіо́нѣ, возвѣсти́те во язы́цѣхъ начина́нія Єго́:
12
По́йте Го́сподеві, живу́щему в Сіо́ні, возвісті́те во язи́ціх начина́нія Єго́;
13
я́ко взыска́яй кро́ви и́хъ помяну́, не забы́ зва́нія убо́гихъ.
13
я́ко взиска́яй кро́ви їх пом'яну́, не заби́ зва́нія убо́гих.
14
Поми́луй мя́, Го́споди, ви́ждь смире́ніє моє́ от вра́гъ мои́хъ, вознося́й мя́ от вра́тъ сме́ртныхъ:
14
Поми́луй м'я, Го́споди, виждь смире́ніє моє́ от враг мої́х, вознося́й м'я от врат сме́ртних;
15
я́ко да возвѣщу́ вся́ хвалы́ Твоя́ во вратѣ́хъ дще́ре Сіо́ни: возра́дуємся о спасе́ніи Твоє́мъ.
15
я́ко да возвіщу́ вся хвали́ Твоя́ во враті́х дще́ре Сіо́ні; возра́дуємся о спасе́нії Твоє́м.
16
Углѣбо́ша язы́цы въ па́губѣ, ю́же сотвори́ша: въ сѣ́ти се́й, ю́же скры́ша, увязе́ нога́ и́хъ.
16
Углібо́ша язи́ци в па́губі, ю́же сотвори́ша; в сі́ті сей, ю́же скри́ша, ув'язе́ нога́ їх.
17
Зна́ємь є́сть Госпо́дь судьбы́ творя́й: въ дѣ́лѣхъ руку́ своє́ю увязе́ грѣ́шникъ.
17
Зна́єм єсть Госпо́дь судьби́ творя́й; в ді́ліх руку́ своє́ю ув'язе́ грі́шник.
18
Да возвратя́тся грѣ́шницы во а́дъ, вси́ язы́цы забыва́ющіи Бо́га.
18
Да возвратя́ться грі́шници во ад, всі язи́ци забива́ющії Бо́га.
19
Я́ко не до конца́ забве́нъ бу́детъ ни́щій, терпѣ́ніє убо́гихъ не поги́бнетъ до конца́.
19
Я́ко не до конця́ забве́н бу́деть ни́щий, терпі́ніє убо́гих не поги́бнеть до конця́.
20
Воскре́сни́, Го́споди, да не крѣпи́тся человѣ́къ, да су́дятся язы́цы предъ Тобо́ю.
20
Воскресни́, Го́споди, да не кріпи́ться челові́к, да су́дяться язи́ци пред Тобо́ю.
21
Поста́ви, Го́споди, законоположи́теля надъ ни́ми, да разумѣ́ютъ язы́цы, я́ко человѣ́цы су́ть.
21
Поста́ви, Го́споди, законоположи́теля над ни́ми, да разумі́ють язи́ци, я́ко челові́ци суть.
22
Вску́ю, Го́споди, отстоя́ дале́че, презира́єши во благовре́меніихъ, въ ско́рбехъ?
22
Вску́ю, Го́споди, отстоя́ дале́че, презира́єши во благовре́меніїх, в ско́рбіх?
23
Внегда́ горди́тися нечести́вому, возгара́єтся ни́щій: увяза́ютъ въ совѣ́тѣхъ, я́же помышля́ютъ.
23
Внегда́ горди́тися нечести́вому, возгара́ється ни́щий; ув'яза́ють в сові́тіх, я́же помишля́ють.
24
Я́ко хвали́мь є́сть грѣ́шный въ по́хотехъ души́ своєя́, и оби́дяй благослови́мь є́сть.
24
Я́ко хвали́м єсть грі́шний в по́хотех душі́ своєя́, і оби́дяй благослови́м єсть.
25
Раздражи́ Го́спода грѣ́шный: по мно́жеству гнѣ́ва своєго́ не взы́щетъ: нѣ́сть Бо́га предъ ни́мъ.
25
Раздражи́ Го́спода грі́шний; по мно́жеству гні́ва Своєго́ не взи́щеть; ність Бо́га пред ним.
26
Оскверня́ются путіє́ єго́ на вся́ко вре́мя: отъе́млются судьбы́ Твоя́ от лица́ єго́: всѣ́ми враги́ свои́ми облада́єтъ.
26
Оскверня́ються путіє́ єго́ на вся́ко вре́м'я; оте́млються судьби́ Твоя́ от лиця́ єго́; всі́ми враги́ свої́ми облада́єть.
27
Рече́ бо въ се́рдцы своє́мъ: не подви́жуся от ро́да въ ро́дъ безъ зла́:
27
Рече́ бо в се́рдці своє́м: не подви́жуся от ро́да в род без зла;
28
єго́же кля́твы уста́ єго́ по́лна су́ть, и го́рести и льсти́: подъ язы́комъ єго́ тру́дъ и болѣ́знь.
28
Єго́же кля́тви уста́ єго́ по́лна суть, і го́рести і льсти; под язи́ком єго́ труд і болі́знь.
29
Присѣди́тъ въ лови́телствѣ съ бога́тыми въ та́йныхъ, є́же уби́ти непови́ннаго: о́чи єго́ на ни́щаго призира́єтѣ.
29
Присіди́ть в лови́тельстві с бога́тими в та́йних, є́же уби́ти непови́ннаго; о́чі єго́ на ни́щаго призира́єті.
30
Лови́тъ въ та́йнѣ я́ко ле́въ во огра́дѣ своє́й, лови́тъ є́же восхи́тити ни́щаго, внегда́ привлещи́ и́ въ сѣ́ти своє́й.
30
Лови́ть в та́йні, я́ко лев, во огра́ді своє́й, лови́ть є́же восхи́тити ни́щаго, восхи́тити ни́щаго, внегда́ привлещи́ ї в сі́ті своє́й.
31
Смири́тъ єго́: преклони́тся и паде́тъ, внегда́ єму́ облада́ти убо́гими.
31
Смири́ть єго́, преклони́ться і паде́ть, внегда́ єму́ облада́ти убо́гими.
32
Рече́ бо въ се́рдцы своє́мъ: забы́ Бо́гъ, отврати́ лице́ Своє́, да не ви́дитъ до конца́.
32
Рече́ бо в се́рдці своє́м: заби́ Бог, отврати́ лице́ Своє́, да не ви́дить до конця́.
33
Воскре́сни́, Го́споди Бо́же мо́й, да вознесе́тся рука́ Твоя́, не забу́ди убо́гихъ Твои́хъ до конца́.
33
Воскресни́, Го́споди Бо́же мой, да вознесе́ться рука́ Твоя́, не забу́ди убо́гих Твої́х до конця́.
34
Чесо́ ра́ди прогнѣ́ва нечести́вый Бо́га? Рече́ бо въ се́рдцы своє́мъ: не взы́щетъ.
34
Чесо́ ра́ди прогні́ва нечести́вий Бо́га; рече́ бо в се́рдці своє́м: не взи́щеть.
35
Ви́диши, я́ко Ты́ болѣ́знь и я́рость смотря́єши, да пре́данъ бу́детъ въ ру́цѣ Твои́: Тебѣ́ оста́вленъ є́сть ни́щій, си́ру Ты́ бу́ди помо́щникъ.
35
Ви́диши, я́ко Ти болі́знь і я́рость смотря́єши, да пре́дан бу́деть в ру́ці Твої́; Тебі́ оста́влен єсть ни́щий, си́ру Ти бу́ди Помо́щник.
36
Сокруши́ мы́шцу грѣ́шному и лука́вому: взы́щется грѣ́хъ єго́ и не обря́щется.
36
Сокруши́ ми́шцю грі́шному і лука́вому; взи́щеться гріх єго́ і не обря́щеться.
37
Госпо́дь Ца́рь во вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка: поги́бнете, язы́цы, от земли́ Єго́.
37
Госпо́дь Цар во вік і в вік ві́ка; поги́бнете, язи́ци, от землі́ Єго́.
38
Жела́ніє убо́гихъ услы́шалъ єси́, Го́споди, угото́ванію се́рдца и́хъ вня́тъ у́хо Твоє́.
38
Жела́ніє убо́гих усли́шал єси́, Го́споди, угото́ванію се́рдця їх внят у́хо Твоє́.
39
Суди́ си́ру и смире́ну, да не приложи́тъ ктому́ велича́тися человѣ́къ на земли́.
39
Суди́ си́ру і смире́ну, да не приложи́ть ктому́ велича́тися челові́к на землі́.
0
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 10.
1
На Го́спода упова́хъ, ка́ко рече́те души́ моє́й: превита́й по гора́мъ, я́ко пти́ца?
1
На Го́спода упова́х, ка́ко рече́те душі́ моє́й: превита́й по гора́м, я́ко пти́ця?
2
Я́ко се́, грѣ́шницы наляко́ша лу́къ, угото́ваша стрѣ́лы въ ту́лѣ, сострѣля́ти во мра́цѣ пра́выя се́рдцемъ.
2
Я́ко се, грі́шници наляко́ша лук, угото́ваша стрі́ли в ту́лі, состріля́ти во мра́ці пра́вия се́рдцем.
3
Зане́ я́же Ты́ соверши́лъ єси́, они́ разруши́ша: пра́ведникъ же что́ сотвори́?
3
Зане́ я́же Ти соверши́л єси́, они́ разруши́ша; пра́ведник же что сотвори́?
4
Госпо́дь во хра́мѣ святѣ́мъ Своє́мъ. Госпо́дь, на небеси́ престо́лъ Єго́: о́чи Єго́ на ни́щаго призира́єтѣ, вѣ́жди Єго́ испыта́єтѣ сы́ны человѣ́ческія.
4
Госпо́дь во хра́мі святі́м Своє́м. Госпо́дь, на небесі́ престо́л Єго́; о́чі Єго́ на ни́щаго призира́єті, ві́жди Єго́ іспита́єті си́ни челові́чеськія.
5
Госпо́дь испыта́єтъ пра́веднаго и нечести́ваго: любя́й же непра́вду ненави́дитъ свою́ ду́шу.
5
Госпо́дь іспита́єть пра́веднаго і нечести́ваго; люб'я́й же непра́вду ненави́дить свою́ ду́шу.
6
Одожди́тъ на грѣ́шники сѣ́ти: о́гнь и жу́пелъ, и ду́хъ бу́ренъ ча́сть ча́ши и́хъ.
6
Одожди́ть на грі́шники сі́ти; огнь і жу́пел, і дух бу́рен часть ча́ші їх.
7
Я́ко пра́веденъ Госпо́дь и пра́вды возлюби́: правоты́ ви́дѣ лице́ Єго́.
7
Я́ко пра́веден Госпо́дь і пра́вди возлюби́; правоти́ ви́ді лице́ Єго́.
1
Въ коне́цъ, о осмѣ́й, псало́мъ Дави́ду.
1
В коне́ць, о осьмі́й, псало́м Дави́ду, 11.
2
Спаси́ мя, Го́споди, я́ко оскудѣ́ преподо́бный: я́ко ума́лишася и́стины от сыно́въ человѣ́ческихъ.
2
Спаси́ м'я, Го́споди, я́ко оскуді́ преподо́бний, я́ко ума́лишася і́стини от сино́в челові́чеських.
3
Су́єтная глаго́ла кі́йждо ко и́скреннему своєму́: устнѣ́ льсти́выя въ се́рдцы, и въ се́рдцы глаго́лаша зла́я.
3
Су́єтная глаго́ла ки́йждо ко і́скреннему своєму́; устні́ льсти́вия в се́рдці, і в се́рдці глаго́лаша зла́я.
4
Потреби́тъ Госпо́дь вся́ устны́ льсти́выя, язы́къ велерѣ́чивый,
4
Потреби́ть Госпо́дь вся устни́ льсти́вия, язи́к велері́чивий,
5
ре́кшыя: язы́къ на́шъ возвели́чимъ, устны́ на́ша при на́съ су́ть: кто́ на́мъ госпо́дь є́сть?
5
ре́кшия: язи́к наш возвели́чим, устни́ на́ша при нас суть, кто нам госпо́дь єсть?
6
Стра́сти ра́ди ни́щихъ и воздыха́нія убо́гихъ ны́нѣ воскре́сну́, глаго́летъ Госпо́дь: положу́ся во спасе́ніє, не обиню́ся о не́мъ.
6
Стра́сти ра́ди ни́щих і воздиха́нія убо́гих ни́ні воскресну́, — глаго́леть Госпо́дь, — положу́ся во спасе́ніє, не обиню́ся о нем.
7
Словеса́ Госпо́дня словеса́ чи́ста, сребро́ разжже́но, искуше́но земли́, очище́но седмери́цею.
7
Словеса́ Госпо́дня — словеса́ чи́ста, сребро́ разжже́но, іскуше́но землі́, очище́но седьмери́цею.
8
Ты́, Го́споди, сохрани́ши ны́ и соблюде́ши ны́ от ро́да сего́ и во вѣ́къ.
8
Ти, Го́споди, сохрани́ши ни і соблюде́ши ни от ро́да сего́ і во вік.
9
О́крестъ нечести́віи хо́дятъ: по высотѣ́ Твоє́й умно́жилъ єси́ сы́ны человѣ́ческія.
9
О́крест нечести́вії хо́дять; по висоті́ Твоє́й умно́жил єси́ си́ни челові́чеськія.
1
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
1
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 12.
2
Доко́лѣ, Го́споди, забу́деши мя́ до конца́? Доко́лѣ отвраща́єши лице́ Твоє́ от мене́?
2
Доко́лі, Го́споди, забу́деши м'я до конця́? Доко́лі отвраща́єши лице́ Твоє́ от мене́?
3
Доко́лѣ положу́ совѣ́ты въ души́ моє́й, болѣ́зни въ се́рдцы моє́мъ де́нь и но́щь? Доко́лѣ вознесе́тся вра́гъ мо́й на мя́?
3
Доко́лі положу́ сові́ти в душі́ моє́й, болі́зні в се́рдці моє́м день і нощ? Доко́лі вознесе́ться враг мой на м'я?
4
При́зри, услы́ши мя́, Го́споди Бо́же мо́й: просвѣти́ о́чи мои́, да не когда́ усну́ въ сме́рть:
4
При́зри, усли́ши м'я, Го́споди Бо́же мой, просвіти́ о́чі мої́, да не когда́ усну́ в смерть;
5
да не когда́ рече́тъ вра́гъ мо́й: укрѣпи́хся на него́. 6Стужа́ющіи ми́ возра́дуются, а́ще подви́жуся.
5
да не когда́ рече́ть враг мой: укріпи́хся на него́.
6
7А́зъ же на ми́лость Твою́ упова́хъ: возра́дуєтся се́рдце моє́ о спасе́ніи Твоє́мъ: воспою́ Го́сподеви благодѣ́явшему мнѣ́ и пою́ и́мени Го́спода Вы́шняго.
6
Стужа́ющії мі возра́дуються, а́ще подви́жуся.
0
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 13.
1
Рече́ безу́менъ въ се́рдцы своє́мъ: нѣ́сть Бо́гъ. Растлѣ́ша и омерзи́шася въ начина́ніихъ: нѣ́сть творя́й благосты́ню.
1
Рече́ безу́мен в се́рдці своє́м: ність Бог. Растлі́ша і омерзи́шася в начина́ніїх; ність творя́й благости́ню.
2
Госпо́дь съ небесе́ прини́че на сы́ны человѣ́ческія, ви́дѣти, а́ще є́сть разумѣва́яй, или́ взыска́яй Бо́га.
2
Госпо́дь с небесе́ прини́че на си́ни челові́чеськія, ви́діти, а́ще єсть разуміва́яй, іли́ взиска́яй Бо́га.
3
Вси́ уклони́шася, вку́пѣ неключи́ми бы́ша: нѣ́сть творя́й благосты́ню, нѣ́сть до єди́наго.
3
Всі уклони́шася, вку́пі неключи́ми би́ша: ність творя́й благости́ню, ність до єди́наго.
4
Ни ли́ уразумѣ́ютъ вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє, снѣда́ющіи лю́ди моя́ въ снѣ́дь хлѣ́ба? Го́спода не призва́ша.
4
Ні ли уразумі́ють всі ді́лающії беззако́ніє, сніда́ющії лю́ди моя́ в снідь хлі́ба? Го́спода не призва́ша.
5
Та́мо убоя́шася стра́ха, идѣ́же не бѣ́ стра́хъ: я́ко Госпо́дь въ ро́дѣ пра́ведныхъ.
5
Та́мо убоя́шася стра́ха, іді́же не бі страх; я́ко Госпо́дь в ро́ді пра́ведних.
6
Совѣ́тъ ни́щаго посрами́сте: Госпо́дь же упова́ніє єго́ є́сть.
6
Сові́т ни́щаго посрами́сте, Госпо́дь же Упова́ніє єго́ єсть.
7
Кто́ да́стъ от Сіо́на спасе́ніє Ізра́илево? Внегда́ возврати́тъ Госпо́дь плѣне́ніє люді́й Свои́хъ, возра́дуєтся Іа́ковъ, и возвесели́тся Ізра́иль.
7
Кто дасть от Сіо́на спасе́ніє Ізра́їлево?
0
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду, 14.
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 14.
1
Го́споди, кто́ обита́єтъ въ жили́щи Твоє́мъ? Или́ кто́ всели́тся во святу́ю го́ру Твою́?
1
Го́споди, кто обита́єть в жили́щі Твоє́м? Іли́ кто всели́ться во святу́ю го́ру Твою́?
2
Ходя́й непоро́ченъ и дѣ́лаяй пра́вду, глаго́ляй и́стину въ се́рдцы своє́мъ:
2
Ходя́й непоро́чен і ді́лаяй пра́вду, глаго́ляй і́стину в се́рдці своє́м;
3
и́же не ульсти́ язы́комъ свои́мъ и не сотвори́ и́скреннему своєму́ зла́, и поноше́нія не прія́тъ на бли́жнія своя́:
3
і́же не ульсти́ язи́ком свої́м і не сотвори́ і́скреннему своєму́ зла, і поноше́нія не прия́т на бли́жнія своя́;
4
уничиже́нъ є́сть предъ ни́мъ лука́внуяй, боя́щыяжеся Го́спода сла́витъ: клены́йся и́скреннему своєму́ и не отмета́яся:
4
унічиже́н єсть пред ним лука́внуяй, боя́щияжеся Го́спода сла́вить; клени́йся і́скреннему своєму́ і не отмета́яся;
5
сребра́ своєго́ не даде́ въ ли́хву и мзды́ на непови́нныхъ не прія́тъ. Творя́й сія́ не подви́жится во вѣ́къ.
5
сребра́ своєго́ не даде́ в ли́хву і мзди на непови́нних не прия́т. Творя́й сія́ не подви́житься во вік.
0
Столпописа́ніє, Дави́ду, 15.
Столпописа́ніє, Дави́ду, 15.
1
Сохрани́ мя, Го́споди, я́ко на Тя́ упова́хъ.
1
Сохрани́ м'я, Го́споди, я́ко на Тя упова́х.
2
Рѣ́хъ Го́сподеви: Госпо́дь мо́й єси́ Ты́, я́ко благи́хъ мои́хъ не тре́буєши.
2
Ріх Го́сподеві: Госпо́дь мой єси́ Ти, я́ко благи́х мої́х не тре́буєши.
3
Святы́мъ, и́же су́ть на земли́ Єго́, удиви́ Госпо́дь вся́ хотѣ́нія Своя́ въ ни́хъ.
3
Святи́м, і́же суть на землі́ Єго́, удиви́ Госпо́дь вся хоті́нія Своя́ в них.
4
Умно́жишася не́мощи и́хъ, по си́хъ ускори́ша: не соберу́ собо́ры и́хъ от крове́й, ни помяну́ же име́нъ и́хъ устна́ма мои́ма.
4
Умно́жишася не́мощі їх, по сих ускори́ша; не соберу́ собо́ри їх от крове́й, ні пом'яну́ же іме́н їх устна́ма мої́ма.
5
Госпо́дь ча́сть достоя́нія моєго́ и ча́ши моєя́: Ты́ єси́ устроя́яй достоя́ніє моє́ мнѣ́.
5
Госпо́дь часть достоя́нія моєго́ і ча́ші моєя́; Ти єси́ устроя́яй достоя́ніє моє́ мні.
6
У́жя нападо́ша ми́ въ держа́вныхъ мои́хъ: и́бо достоя́ніє моє́ держа́вно є́сть мнѣ́.
6
У́жа нападо́ша мі в держа́вних мої́х, і́бо достоя́ніє моє́ держа́вно єсть мні.
7
Благословлю́ Го́спода вразуми́вшаго мя́: єще́ же и до но́щи наказа́ша мя́ утро́бы моя́.
7
Благословлю́ Го́спода вразуми́вшаго м'я, єще́ же і до но́щі наказа́ша м'я утро́би моя́.
8
Предзрѣ́хъ Го́спода предо мно́ю вы́ну, я́ко одесну́ю мене́ є́сть, да не подви́жуся.
8
Предзрі́х Го́спода предо мно́ю ви́ну, я́ко одесну́ю мене́ єсть, да не подви́жуся.
9
Сего́ ра́ди возвесели́ся се́рдце моє́, и возра́довася язы́къ мо́й: єще́ же и пло́ть моя́ всели́тся на упова́ніи.
9
Сего́ ра́ди возвесели́ся се́рдце моє́, і возра́довася язи́к мой, єще́ же і плоть моя́ всели́ться на упова́нії.
10
Я́ко не оста́виши ду́шу мою́ во а́дѣ, ниже́ да́си преподобному Твоєму́ ви́дѣти истлѣ́нія.
10
Я́ко не оста́виши ду́шу мою́ во а́ді, ніже́ да́си преподо́бному Твоєму́ ви́діти істлі́нія.
11
Сказа́лъ ми́ єси́ пути́ живота́: испо́лниши мя́ весе́лія съ лице́мъ Твои́мъ: красота́ {сла́дость} въ десни́цѣ Твоє́й въ коне́цъ.
11
Сказа́л мі єси́ путі́ живота́; іспо́лниши м'я весе́лія с лице́м Твої́м; красота́ [сла́дость] в десни́ці Твоє́й в коне́ць.
0
Моли́тва Дави́ду, 16.
Моли́тва Дави́ду, 16.
1
Услы́ши, Го́споди, пра́вду мою́, вонми́ моле́нію моєму́, внуши́ моли́тву мою́ не во устна́хъ льсти́выхъ.
1
Усли́ши, Го́споди, пра́вду мою́, воньми́ моле́нію моєму́, внуши́ моли́тву мою́ не во устна́х льсти́вих.
2
От лица́ Твоєго́ судьба́ моя́ изы́детъ: о́чи мои́ да ви́дита правоты́.
2
От лиця́ Твоєго́ судьба́ моя́ ізи́деть; о́чі мої́ да ви́дита правоти́.
3
Искуси́лъ єси́ се́рдце моє́, посѣти́лъ єси́ но́щію: искуси́лъ мя́ єси́, и не обрѣ́теся во мнѣ́ непра́вда.
3
Іскуси́л єси́ се́рдце моє́, посіти́л єси́ но́щію; іскуси́л м'я єси́, і не обрі́теся во мні непра́вда.
4
Я́ко да не возглаго́лютъ уста́ моя́ дѣ́лъ человѣ́ческихъ, за словеса́ усте́нъ Твои́хъ а́зъ сохрани́хъ пути́ же́стоки.
4
Я́ко да не возглаго́лють уста́ моя́ діл челові́чеських, за словеса́ усте́н Твої́х аз сохрани́х путі́ же́стокі.
5
Соверши́ стопы́ моя́ во стезя́хъ Твои́хъ, да не подви́жутся стопы́ моя́.
5
Соверши́ стопи́ моя́ во стезя́х Твої́х, да не подви́жуться стопи́ моя́.
6
А́зъ воззва́хъ, я́ко услы́шалъ мя́ єси́, Бо́же: приклони́ у́хо Твоє́ мнѣ́ и услы́ши глаго́лы моя́.
6
Аз воззва́х, я́ко усли́шал м'я єси́, Бо́же; приклони́ у́хо Твоє́ мні і усли́ши глаго́ли моя́.
7
Удиви́ ми́лости Твоя́, спаса́яй упова́ющыя на Тя́ от проти́вящихся десни́цѣ Твоє́й:
7
Удиви́ ми́лості Твоя́, спаса́яй упова́ющия на Тя от проти́в'ящихся десни́ці Твоє́й;
8
сохрани́ мя, Го́споди, я́ко зѣ́ницу о́ка: въ кро́вѣ крилу́ Твоє́ю покры́єши мя́
8
сохрани́ м'я, Го́споди, я́ко зі́ницю о́ка; в кро́ві крилу́ Твоє́ю покри́єши м'я
9
от лица́ нечести́выхъ остра́стшихъ {оби́дящихъ} мя́: врази́ мои́ ду́шу мою́ одержа́ша
9
от лиця́ нечести́вих остра́стших [оби́дящих] м'я; вразі́ мої́ ду́шу мою́ одержа́ша
10
ту́къ сво́й затвори́ша, уста́ и́хъ глаго́лаша горды́ню.
10
тук свой затвори́ша, уста́ їх глаго́лаша горди́ню.
11
Изгоня́щіи мя́ ны́нѣ обыдо́ша мя́, о́чи свои́ возложи́ша уклони́ти на зе́млю.
11
Ізгоня́щії м'я ни́ні обидо́ша м'я, о́чі свої́ возложи́ша уклони́ти на зе́млю.
12
Объя́ша мя́ я́ко ле́въ гото́въ на ло́въ и я́ко ски́менъ обита́яй въ та́йныхъ.
12
Об'я́ша м'я, я́ко лев гото́в на лов, і я́ко ски́мен обита́яй в та́йних.
13
Воскре́сни́, Го́споди, предвари́ я́ и запни́ и́мъ: изба́ви ду́шу мою́ от нечести́ваго, ору́жіє Твоє́
13
Воскресни́, Го́споди, предвари́ я і запни́ їм; ізба́ви ду́шу мою́ от нечести́ваго, ору́жіє Твоє́
14
от вра́гъ руки́ Твоєя́, Го́споди, от ма́лыхъ от земли́: раздѣли́ я́ въ животѣ́ и́хъ, и сокрове́нныхъ Твои́хъ испо́лнися чре́во и́хъ: насы́тишася сыно́въ, и оста́виша оста́нки младе́нцемъ свои́мъ.
14
от враг руки́ Твоєя́, Го́споди, от ма́лих от землі́; разділи́ я в животі́ їх, і сокрове́нних Твої́х іспо́лнися чре́во їх; наси́тишася сино́в, і оста́виша оста́нки младе́нцем свої́м.
15
А́зъ же пра́вдою явлю́ся лицу́ Твоєму́, насы́щуся, внегда́ яви́тимися сла́вѣ Твоє́й.
15
Аз же пра́вдою явлю́ся лицю́ Твоєму́, наси́щуся, внегда́ яви́тимися сла́ві Твоє́й.
1
Въ коне́цъ, о́троку Госпо́дню Дави́ду, я́же глаго́ла Го́сподеви словеса́ пѣ́сни сея́, въ де́нь, въ о́ньже изба́ви єго́ Госпо́дь от руки́ всѣ́хъ вра́гъ єго́ и изъ руки́ Сау́ли: и рече́:
1
В коне́ць, о́троку Госпо́дню Дави́ду, я́же глаго́ла Го́сподеві словеса́ пі́сні сея́, в день, в о́ньже ізба́ви єго́ Госпо́дь от руки́ всіх враг єго́ і із руки́ Сау́ли; і рече́: 17.
2
Возлюблю́ Тя, Го́споди, крѣ́посте моя́:
2
Возлюблю́ Тя, Го́споди, крі́посте моя́;
3
Госпо́дь утвержде́ніє моє́, и прибѣ́жище моє́, и изба́витель мо́й, Бо́гъ мо́й, помо́щникъ мо́й, и упова́ю на Него́: защи́титель мо́й, и ро́гъ спасе́нія моєго́, и засту́пникъ мо́й.
3
Госпо́дь — Утвержде́ніє моє́, і Прибі́жище моє́, і Ізба́витель мой, Бог мой, Помо́щник мой, і упова́ю на Него́; Защи́титель мой, і рог спасе́нія моєго́, і Засту́пник мой.
4
Хваля́ призову́ Го́спода и от вра́гъ мои́хъ спасу́ся.
4
Хваля́ призову́ Го́спода і от враг мої́х спасу́ся.
5
Одержа́ша мя́ болѣ́зни сме́ртныя, и пото́цы беззако́нія смято́ша мя́:
5
Одержа́ша м'я болі́зні сме́ртния, і пото́ци беззако́нія см'ято́ша м'я;
6
болѣ́зни а́довы обыдо́ша мя́, предвари́ша мя́ сѣ́ти сме́ртныя.
6
болі́зні а́дови обидо́ша м'я, предвари́ша м'я сі́ті сме́ртния.
7
И внегда́ скорбѣ́ти ми́, призва́хъ Го́спода и къ Бо́гу моєму́ воззва́хъ: услы́ша от хра́ма свята́го Своєго́ гла́съ мо́й, и во́пль мо́й предъ Ни́мъ вни́детъ во у́шы Єго́.
7
І внегда́ скорбі́ти мі, призва́х Го́спода і к Бо́гу моєму́ воззва́х; усли́ша от хра́ма свята́го Своєго́ глас мой, і вопль мой пред Ним вни́деть во у́ші Єго́.
8
И подви́жеся и тре́петна бы́сть земля́, и основа́нія го́ръ смято́шася и подвиго́шася, я́ко прогнѣ́вася на ня́ Бо́гъ.
8
І подви́жеся і тре́петна бисть земля́, і основа́нія гор см'ято́шася і подвиго́шася, я́ко прогні́вася на ня Бог.
9
Взы́де ды́мъ гнѣ́вомъ Єго́, и о́гнь от лица́ Єго́ воспла́менится: у́гліє возгорѣ́ся от Него́.
9
Взи́де дим гні́вом Єго́, і огнь от лиця́ Єго́ воспла́мениться; у́гліє возгорі́ся от Него́.
10
И приклони́ небеса́ и сни́де, и мра́къ подъ нога́ма Єго́.
10
І приклони́ небеса́ і сни́де, і мрак под нога́ма Єго́.
11
И взы́де на Херуві́мы и летѣ́, летѣ́ на крилу́ вѣ́треню.
11
І взи́де на херуви́ми і леті́, леті́ на крилу́ ві́треню.
12
И положи́ тму́ закро́въ Сво́й: о́крестъ Єго́ селе́ніє Єго́: темна́ вода́ во о́блацѣхъ возду́шныхъ.
12
І положи́ тьму закро́в Свой; о́крест Єго́ селе́ніє Єго́; темна́ вода́ во о́блаціх возду́шних.
13
От облиста́нія предъ Ни́мъ о́блацы проидо́ша, гра́дъ и у́гліє о́гненноє.
13
От облиста́нія пред Ним о́блаци пройдо́ша, град і у́гліє о́гненноє.
14
И возгремѣ́ съ небесе́ Госпо́дь, и Вы́шній даде́ гла́съ Сво́й.
14
І возгремі́ с небесе́ Госпо́дь, і Ви́шній даде́ глас Свой.
15
Низпосла́ стрѣ́лы и разгна́ я́, и мо́лніи умно́жи и смяте́ я́.
15
Низпосла́ стрі́ли і разгна́ я, і мо́лнії умно́жи і см'яте́ я.
16
И яви́шася исто́чницы водні́и, и откры́шася основа́нія вселе́нныя от запреще́нія Твоєго́, Го́споди, от дохнове́нія ду́ха гнѣ́ва Твоєго́.
16
І яви́шася істо́чници водні́ї, і откри́шася основа́нія вселе́нния от запреще́нія Твоєго́, Го́споди, от дохнове́нія ду́ха гні́ва Твоєго́.
17
Низпосла́ съ высоты́ и прія́тъ мя́, воспрія́тъ мя́ от во́дъ мно́гихъ.
17
Низпосла́ с висоти́ і прия́т м'я, восприя́т м'я от вод мно́гих.
18
Изба́витъ мя́ от враго́въ мои́хъ си́льныхъ и от ненави́дящихъ мя́: я́ко утверди́шася па́че мене́.
18
Ізба́вить м'я от враго́в мої́х си́льних і от ненави́дящих м'я; я́ко утверди́шася па́че мене́.
19
Предвари́ша мя́ въ де́нь озлобле́нія моєго́: и бы́сть Госпо́дь утвержде́ніє моє́.
19
Предвари́ша м'я в день озлобле́нія моєго́; і бисть Госпо́дь Утвержде́ніє моє́.
20
И изведе́ мя на широту́: изба́витъ мя́, я́ко восхотѣ́ мя.
20
І ізведе́ м'я на широту́; ізба́вить м'я, я́ко восхоті́ м'я.
21
И возда́стъ ми́ Госпо́дь по пра́вдѣ моє́й, и по чистотѣ́ руку́ моє́ю возда́стъ ми́,
21
І возда́сть мі Госпо́дь по пра́вді моє́й, і по чистоті́ руку́ моє́ю возда́сть мі,
22
я́ко сохрани́хъ пути́ Госпо́дни и не нече́ствовахъ от Бо́га моєго́.
22
я́ко сохрани́х путі́ Госпо́дні і не нече́ствовах от Бо́га моєго́.
23
Я́ко вся́ судьбы́ Єго́ предо мно́ю, и оправда́нія Єго́ не отступи́ша от мене́.
23
Я́ко вся судьби́ Єго́ предо мно́ю, і оправда́нія Єго́ не отступи́ша от мене́.
24
И бу́ду непоро́ченъ съ Ни́мъ и сохраню́ся от беззако́нія моєго́.
24
І бу́ду непоро́чен с Ним і сохраню́ся от беззако́нія моєго́.
25
И возда́стъ ми́ Госпо́дь по пра́вдѣ моє́й и по чистотѣ́ руку́ моє́ю предъ очи́ма Єго́.
25
І возда́сть мі Госпо́дь по пра́вді моє́й і по чистоті́ руку́ моє́ю пред очи́ма Єго́.
26
Съ преподо́бнымъ преподо́бенъ бу́деши, и съ му́жемъ непови́ннымъ непови́ненъ бу́деши,
26
С преподо́бним преподо́бен бу́деши, і с му́жем непови́нним непови́нен бу́деши,
27
и со избра́ннымъ избра́нъ бу́деши, и со стропти́вымъ разврати́шися.
27
і со ізбра́нним ізбра́н бу́деши, і со стропти́вим разврати́шися.
28
Я́ко Ты́ лю́ди смире́нныя спасе́ши и о́чи го́рдыхъ смири́ши.
28
Я́ко Ти лю́ди смире́нния спасе́ши і о́чі го́рдих смири́ши.
29
Я́ко Ты́ просвѣти́ши свѣти́лникъ мо́й, Го́споди: Бо́же мо́й, просвѣти́ши тму́ мою́.
29
Я́ко Ти просвіти́ши світи́льник мой, Го́споди; Бо́же мой, просвіти́ши тьму мою́.
30
Я́ко Тобо́ю изба́влюся от искуше́нія, и Бо́гомъ мои́мъ прейду́ стѣ́ну.
30
Я́ко Тобо́ю ізба́влюся от іскуше́нія, і Бо́гом мої́м прейду́ сті́ну.
31
Бо́гъ мо́й, непоро́ченъ пу́ть Єго́: словеса́ Госпо́дня разжже́на. Защи́титель є́сть всѣ́хъ упова́ющихъ на Него́.
31
Бог мой, непоро́чен путь Єго́: словеса́ Госпо́дня разжже́на. Защи́титель єсть всіх упова́ющих на Него́.
32
Я́ко кто́ Бо́гъ, ра́звѣ Го́спода? Или́ кто́ Бо́гъ, ра́звѣ Бо́га на́шего?
32
Я́ко кто Бог, ра́зві Го́спода? Іли́ кто Бог, ра́зві Бо́га на́шего?
33
Бо́гъ препоясу́яй мя́ си́лою, и положи́ непоро́ченъ пу́ть мо́й:
33
Бог препоясу́яй м'я си́лою, і положи́ непоро́чен путь мой;
34
соверша́яй но́зѣ мои́ я́ко єле́ни, и на высо́кихъ поставля́яй мя́:
34
соверша́яй но́зі мої́ я́ко єле́ні, і на висо́ких поставля́яй м'я;
35
науча́яй ру́цѣ мои́ на бра́нь, и положи́лъ єси́ лу́къ мѣ́дянъ мы́шца моя́:
35
науча́яй ру́ці мої́ на брань, і положи́л єси́ лук мі́дян ми́шця моя́;
36
и да́лъ ми́ єси́ защище́ніє спасе́нія, и десни́ца Твоя́ воспрія́тъ мя́: и наказа́ніє Твоє́ испра́витъ мя́ въ коне́цъ, и наказа́ніє Твоє́ то́ мя́ научи́тъ.
36
і дал мі єси́ защище́ніє спасе́нія, і десни́ця Твоя́ восприя́т м'я; і наказа́ніє Твоє́ іспра́вить м'я в коне́ць, і наказа́ніє Твоє́ то м'я научи́ть.
37
Ушири́лъ єси́ стопы́ моя́ подо мно́ю, и не изнемого́стѣ плеснѣ́ мои́.
37
Ушири́л єси́ стопи́ моя́ подо мно́ю, і не ізнемого́сті плесні́ мої́.
38
Пожену́ враги́ моя́, и пости́гну я́, и не возвращу́ся, до́ндеже сконча́ются:
38
Пожену́ враги́ моя́, і пости́гну я, і не возвращу́ся, до́ндеже сконча́ються;
39
оскорблю́ и́хъ, и не возмо́гутъ ста́ти, паду́тъ подъ нога́ма мои́ма.
39
оскорблю́ їх, і не возмо́гуть ста́ти, паду́ть под нога́ма мої́ма.
40
И препоя́салъ мя́ єси́ си́лою на бра́нь, спя́лъ єси́ вся́ востаю́щыя на мя́ подъ мя́.
40
І препоя́сал м'я єси́ си́лою на брань, сп'ял єси́ вся востаю́щия на м'я под м'я.
41
И враго́въ мои́хъ да́лъ ми́ єси́ хребе́тъ и ненави́дящыя мя́ потреби́лъ єси́.
41
І враго́в мої́х дал мі єси́ хребе́т і ненави́дящия м'я потреби́л єси́.
42
Воззва́ша, и не бѣ́ спаса́яй: ко Го́споду, и не услы́ша и́хъ.
42
Воззва́ша, і не бі спаса́яй; ко Го́споду, і не усли́ша їх.
43
И истню́ я́ я́ко пра́хъ предъ лице́мъ вѣ́тра, я́ко бре́ніє путі́й погла́жду я́.
43
І істню́ я я́ко прах пред лице́м ві́тра, я́ко бре́ніє путі́й погла́жду я.
44
Изба́виши мя́ от прерѣка́нія люді́й: поста́виши мя́ во главу́ язы́ковъ: лю́діє, и́хже не вѣ́дѣхъ, рабо́таша ми́,
44
Ізба́виши м'я от преріка́нія люді́й; поста́виши м'я во главу́ язи́ков; лю́діє, ї́хже не ві́діх, рабо́таша мі,
45
въ слу́хъ у́ха послу́шаша мя́. Сы́нове чужді́и солга́ша ми́,
45
в слух у́ха послу́шаша м'я. Си́нове чужді́ї солга́ша мі,
46
сы́нове чужді́и обетша́ша и охромо́ша от сте́зь свои́хъ.
46
си́нове чужді́ї обетша́ша і охромо́ша от стезь свої́х.
47
Жи́въ Госпо́дь, и благослове́нъ Бо́гъ, и да вознесе́тся Бо́гъ спасе́нія моєго́,
47
Жив Госпо́дь, і благослове́н Бог, і да вознесе́ться Бог спасе́нія моєго́,
48
Бо́гъ дая́й отмще́ніє мнѣ́ и покори́вый лю́ди подъ мя́,
48
Бог дая́й отмще́ніє мні і покори́вий лю́ди под м'я.
49
изба́витель мо́й от вра́гъ мои́хъ гнѣвли́выхъ: от востаю́щихъ на мя́ вознесе́ши мя́, от му́жа непра́ведна изба́виши мя́.
49
Ізба́витель мой от враг мої́х гнівли́вих; от возстаю́щих на м'я вознесе́ши м'я, от му́жа непра́ведна ізба́виши м'я.
50
Сего́ ра́ди исповѣ́мся Тебѣ́ во язы́цѣхъ, Го́споди, и и́мени Твоєму́ пою́:
50
Сего́ ра́ди іспові́мся Тебі́ во язи́ціх, Го́споди, і і́мені Твоєму́ пою́;
51
Велича́яй спасе́нія царе́ва и творя́й ми́лость Хрісту́ Своєму́ Давиду и сѣ́мени єго́ до вѣ́ка.
51
велича́яй спасе́нія царе́ва і творя́й ми́лость христу́ Своєму́ Дави́ду і сі́мені єго́ до ві́ка.
1
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
1
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 18.
2
Небеса́ повѣ́даютъ сла́ву Бо́жію, творе́ніє же руку́ Єго́ возвѣща́єтъ тве́рдь.
2
Небеса́ пові́дають сла́ву Бо́жию, творе́ніє же руку́ Єго́ возвіща́єть твердь.
3
Де́нь дни́ отрыга́єтъ глаго́лъ, и но́щь но́щи возвѣща́єтъ ра́зумъ.
3
День дні отрига́єть глаго́л, і нощ но́щі возвіща́єть ра́зум.
4
Не су́ть рѣ́чи, ниже́ словеса́, и́хже не слы́шатся гла́си и́хъ.
4
Не суть рі́чі, ніже́ словеса́, ї́хже не сли́шаться гла́си їх.
5
Во всю́ зе́млю изы́де вѣща́ніє и́хъ, и въ концы́ вселе́нныя глаго́лы и́хъ: въ со́лнцѣ положи́ селе́ніє Своє́:
5
Во всю зе́млю ізи́де віща́ніє їх, і в конці́ вселе́нния глаго́ли їх; в со́лнці положи́ селе́ніє Своє́;
6
и то́й я́ко жени́хъ исходя́й от черто́га своєго́, возра́дуєтся я́ко исполи́нъ тещи́ пу́ть.
6
і той я́ко жени́х ісходя́й от черто́га своєго́, возра́дується я́ко ісполи́н тещи́ путь.
7
От кра́я небесе́ исхо́дъ єго́, и срѣ́теніє єго́ до кра́я небесе́: и нѣ́сть, и́же укры́єтся теплоты́ єго́.
7
От кра́я небесе́ ісхо́д єго́, і срі́теніє єго́ до кра́я небесе́; і ність, і́же укри́ється теплоти́ єго́.
8
Зако́нъ Госпо́день непоро́ченъ, обраща́яй ду́шы: свидѣ́телство Госпо́дне вѣ́рно, умудря́ющеє младе́нцы.
8
Зако́н Госпо́день непоро́чен, обраща́яй ду́ші; свиді́тельство Госпо́днє ві́рно, умудря́ющеє младе́нці.
9
Оправда́нія Госпо́дня пра́ва, веселя́щая се́рдце: за́повѣдь Госпо́дня свѣтла́, просвѣща́ющая о́чи.
9
Оправда́нія Госпо́дня пра́ва, веселя́щая се́рдце; за́повідь Госпо́дня світла́, просвіща́ющая о́чі.
10
Стра́хъ Госпо́день чи́стъ, пребыва́яй въ вѣ́къ вѣ́ка: судьбы́ Госпо́дни и́стинны, оправда́нны вку́пѣ,
10
Страх Госпо́день чист, пребива́яй в вік ві́ка; судьби́ Госпо́дні і́стинни, оправда́нни вку́пі,
11
вожделѣ́нны па́че зла́та и ка́мене че́стна мно́га, и сла́ждшя па́че ме́да и со́та.
11
вожделі́нни па́че зла́та і ка́мене че́стна мно́га, і сла́ждша па́че ме́да і со́та.
12
И́бо ра́бъ Тво́й храни́тъ я́: внегда́ сохрани́ти я́, воздая́ніє мно́го.
12
І́бо раб Твой храни́ть я; внегда́ сохрани́ти я, воздая́ніє мно́го.
13
Грѣхопаде́нія кто́ разумѣ́єтъ? От та́йныхъ мои́хъ очи́сти мя́,
13
Гріхопаде́нія кто разумі́єть? От та́йних мої́х очи́сти м'я,
14
и от чужди́хъ пощади́ раба́ Твоєго́: а́ще не облада́ютъ мно́ю, тогда́ непоро́ченъ бу́ду, и очи́щуся от грѣха́ вели́ка.
14
і от чужди́х пощади́ раба́ Твоєго́; а́ще не облада́ють мно́ю, тогда́ непоро́чен бу́ду, і очи́щуся от гріха́ вели́ка.
15
И бу́дутъ во благоволе́ніє словеса́ у́стъ мои́хъ, и поуче́ніє се́рдца моєго́ предъ Тобо́ю вы́ну, Го́споди, помо́щниче мо́й и изба́вителю мо́й.
15
І бу́дуть во благоволе́ніє словеса́ уст мої́х, і поуче́ніє се́рдця моєго́ пред Тобо́ю ви́ну, Го́споди, Помо́щниче мой і Ізба́вителю мой.
1
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
1
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 19.
2
Услы́шитъ тя́ Госпо́дь въ де́нь печа́ли, защи́титъ тя́ и́мя Бо́га Іа́ковля.
2
Усли́шить тя Госпо́дь в день печа́лі, защи́тить тя і́м'я Бо́га Іа́ковля.
3
По́слетъ ти́ по́мощь от Свята́го, и от Сіо́на засту́питъ тя́.
3
По́слеть ті по́мощ от свята́го, і от Сіо́на засту́пить тя.
4
Помяне́тъ вся́ку же́ртву твою́, и всесожже́ніє твоє́ ту́чно бу́ди.
4
Пом'яне́ть вся́ку же́ртву твою́, і всесожже́ніє твоє́ ту́чно бу́ди.
5
Да́стъ ти́ Госпо́дь по се́рдцу твоєму́, и ве́сь совѣ́тъ тво́й испо́лнитъ.
5
Дасть ті Госпо́дь по се́рдцю твоєму́, і весь сові́т твой іспо́лнить.
6
Возра́дуємся о спасе́ніи твоє́мъ, и во и́мя Го́спода Бо́га на́шего возвели́чимся: испо́лнитъ Госпо́дь вся́ проше́нія твоя́.
6
Возра́дуємся о спасе́нії твоє́м, і во і́м'я Го́спода Бо́га на́шего возвели́чимся; іспо́лнить Госпо́дь вся проше́нія твоя́.
7
Ны́нѣ позна́хъ, я́ко спасе́ Госпо́дь Хріста́ Своєго́: услы́шитъ єго́ съ небесе́ свята́го Своєго́: въ си́лахъ спасе́ніє десни́цы Єго́.
7
Ни́ні позна́х, я́ко спасе́ Госпо́дь Христа́ Своєго́; усли́шить Єго́ с небесе́ свята́го Своєго́; в си́лах спасе́ніє десни́ці Єго́.
8
Сі́и на колесни́цахъ, и сі́и на ко́нехъ: мы́ же во и́мя Го́спода Бо́га на́шего призове́мъ.
8
Сі́ї на колесни́цях, і сі́ї на ко́нех; ми же во і́м'я Го́спода Бо́га на́шего призове́м.
9
Ті́и спя́ти бы́ша и падо́ша: мы́ же воста́хомъ и испра́вихомся.
9
Ті́ї сп'я́ті би́ша і падо́ша; ми же воста́хом і іспра́вихомся.
10
Го́споди, спаси́ царя́, и услы́ши ны́, въ о́ньже а́ще де́нь призове́мъ Тя́.
10
Го́споди, спаси́ царя́, і усли́ши ни, в о́ньже а́ще день призове́м Тя.
2
Го́споди, си́лою Твоє́ю возвесели́тся ца́рь, и о спасе́ніи Твоє́мъ возра́дуєтся зѣло́.
2
Го́споди, си́лою Твоє́ю возвесели́ться цар, і о спасе́нії Твоє́м возра́дується зіло́.
3
Жела́ніє се́рдца єго́ да́лъ єси́ єму́, и хотѣ́нія устну́ єго́ нѣ́си лиши́лъ єго́.
3
Жела́ніє се́рдця єго́ дал єси́ єму́, і хоті́нія устну́ єго́ ні́си лиши́л єго́.
4
Я́ко предвари́лъ єси́ єго́ благослове́ніємъ благосты́ннымъ, положи́лъ єси́ на главѣ́ єго́ вѣне́цъ от ка́мене че́стна.
4
Я́ко предвари́л єси́ єго́ благослове́нієм благости́нним, положи́л єси́ на главі́ єго́ віне́ць от ка́мене че́стна.
5
Живота́ проси́лъ є́сть у Тебе́, и да́лъ єси́ єму́ долготу́ дні́й во вѣ́къ вѣ́ка.
5
Живота́ проси́л єсть у Тебе́, і дал єси́ єму́ долготу́ дній во вік ві́ка.
6
Ве́лія сла́ва єго́ спасе́ніємъ Твои́мъ: сла́ву и велелѣ́піє возложи́ши на него́.
6
Ве́лія сла́ва єго́ спасе́нієм Твої́м; сла́ву і велелі́піє возложи́ши на него́.
7
Я́ко да́си єму́ благослове́ніє во вѣ́къ вѣ́ка: возвесели́ши єго́ ра́достію съ лице́мъ Твои́мъ.
7
Я́ко да́си єму́ благослове́ніє во вік ві́ка; возвесели́ши єго́ ра́достію с лице́м Твої́м.
8
Я́ко ца́рь упова́єтъ на Го́спода, и ми́лостію Вы́шняго не подви́жится.
8
Я́ко цар упова́єть на Го́спода, і ми́лостію Ви́шняго не подви́житься.
9
Да обря́щется рука́ Твоя́ всѣ́мъ враго́мъ Твои́мъ, десни́ца Твоя́ да обря́щетъ вся́ ненави́дящыя Тебе́.
9
Да обря́щеться рука́ Твоя́ всім враго́м Твої́м, десни́ця Твоя́ да обря́щеть вся ненави́дящия Тебе́.
10
Я́ко положи́ши и́хъ я́ко пе́щь о́гненную во вре́мя лица́ Твоєго́: Госпо́дь гнѣ́вомъ Свои́мъ смяте́тъ я́, и снѣ́сть и́хъ о́гнь.
10
Я́ко положи́ши їх, я́ко пещ о́гненную во вре́м'я лиця́ Твоєго́; Госпо́дь гні́вом Свої́м см'яте́ть я, і сність їх огнь.
11
Пло́дъ и́хъ от земли́ погуби́ши, и сѣ́мя и́хъ от сыно́въ человѣ́ческихъ.
11
Плод їх от землі́ погуби́ши, і сі́м'я їх от сино́в челові́чеських.
12
Я́ко уклони́ша на Тя́ зла́я, помы́слиша совѣ́ты, и́хже не возмо́гутъ соста́вити.
12
Я́ко уклони́ша на Тя зла́я, поми́слиша сові́ти, ї́хже не возмо́гуть соста́вити.
13
Я́ко положи́ши я́ хребе́тъ: во избы́тцѣхъ Твои́хъ угото́виши лице́ и́хъ.
13
Я́ко положи́ши я хребе́т; во ізби́тціх Твої́х угото́виши лице́ їх.
14
Вознеси́ся, Го́споди, си́лою Твоє́ю: воспоє́мъ и поє́мъ си́лы Твоя́.
14
Вознеси́ся, Го́споди, си́лою Твоє́ю; воспоє́м і поє́м си́ли Твоя́.
1
Въ коне́цъ, о заступле́ніи у́треннемъ, псало́мъ Дави́ду.
1
В коне́ць, о заступле́нії у́треннем, псало́м Дави́ду, 21.
2
Бо́же, Бо́же мо́й, вонми́ ми, вску́ю оста́вилъ мя́ єси́? Дале́че от спасе́нія моєго́ словеса́ грѣхопаде́ній мои́хъ.
2
Бо́же, Бо́же мой, воньми́ мі, вску́ю оста́вил м'я єси́? Дале́че от спасе́нія моєго́ словеса́ гріхопаде́ній мої́х.
3
Бо́же мо́й, воззову́ во дни́, и не услы́шиши, и въ нощи́, и не въ безу́міє мнѣ́.
3
Бо́же мой, воззову́ во дні, і не усли́шиши, і в нощі́, і не в безу́міє мні.
4
Ты́ же во Святѣ́мъ живе́ши, хвало́ Ізра́илева.
4
Ти же во святі́м живе́ши, хвало́ Ізра́їлева.
5
На Тя́ упова́ша отцы́ на́ши: упова́ша, и изба́вилъ єси́ я́:
5
На Тя упова́ша отці́ на́ші; упова́ша, і ізба́вил єси́ я;
6
къ Тебѣ́ воззва́ша, и спасо́шася: на Тя́ упова́ша, и не постыдѣ́шася.
6
к Тебі́ воззва́ша, і спасо́шася; на Тя упова́ша, і не постиді́шася.
7
А́зъ же є́смь че́рвь, а не человѣ́къ, поноше́ніє человѣ́ковъ и уничиже́ніє люді́й.
7
Аз же єсьм черв, а не челові́к, поноше́ніє челові́ков і унічиже́ніє люді́й.
8
Вси́ ви́дящіи мя́ поруга́шамися, глаго́лаша устна́ми, покива́ша главо́ю:
8
Всі ви́дящії м'я поруга́шамися, глаго́лаша устна́ми, покива́ша главо́ю;
9
упова́ на Го́спода, да изба́витъ єго́, да спасе́тъ єго́, я́ко хо́щетъ єго́.
9
упова́ на Го́спода, да ізба́вить єго́, да спасе́ть єго́, я́ко хо́щеть єго́.
10
Я́ко Ты́ єси́ исто́ргій мя́ изъ чре́ва, упова́ніє моє́ от сосцу́ ма́тере моєя́.
10
Я́ко Ти єси́ істо́ргий м'я із чре́ва, Упова́ніє моє́ от сосцю́ ма́тере моєя́.
11
Къ Тебѣ́ приве́рженъ є́смь от ложе́снъ, от чре́ва ма́тере моєя́ Бо́гъ мо́й єси́ Ты́.
11
К Тебі́ приве́ржен єсьм от ложе́сн, от чре́ва ма́тере моєя́ Бог мой єси́ Ти.
12
Да не отсту́пиши от мене́, я́ко ско́рбь бли́зъ, я́ко нѣ́сть помога́яй ми́.
12
Да не отсту́пиши от мене́, я́ко скорб близ, я́ко ність помога́яй мі.
13
Обыдо́ша мя́ телцы́ мно́зи, юнцы́ ту́чніи одержа́ша мя́:
13
Обидо́ша м'я тельці́ мно́зі, юнці́ ту́чнії одержа́ша м'я;
14
отверзо́ша на мя́ уста́ своя́, я́ко ле́въ восхища́яй и рыка́яй.
14
отверзо́ша на м'я уста́ своя́, я́ко лев восхища́яй і рика́яй.
15
Я́ко вода́ излія́хся, и разсы́пашася вся́ ко́сти моя́: бы́сть се́рдце моє́ я́ко во́скъ та́яй посредѣ́ чре́ва моєго́.
15
Я́ко вода́ ізлія́хся, і разси́пашася вся ко́сті моя́; бисть се́рдце моє́ я́ко воск та́яй посреді́ чре́ва моєго́.
16
И́зсше я́ко скуде́ль крѣ́пость моя́, и язы́къ мо́й прильпе́ горта́ни моєму́, и въ пе́рсть сме́рти све́лъ мя́ єси́.
16
І́зсше, я́ко скуде́ль, крі́пость моя́, і язи́к мой прильпе́ горта́ни моєму́, і в персть сме́рті свел м'я єси́.
17
Я́ко обыдо́ша мя́ пси́ мно́зи, со́нмъ лука́выхъ одержа́ша мя́: ископа́ша ру́цѣ мои́ и но́зѣ мои́.
17
Я́ко обидо́ша м'я пси мно́зі, сонм лука́вих одержа́ша м'я; іскопа́ша ру́ці мої́ і но́зі мої́.
18
Исчето́ша вся́ ко́сти моя́: ті́и же смотри́ша и презрѣ́ша мя́.
18
Ісчето́ша вся ко́сті моя́; ті́ї же смотри́ша і презрі́ша м'я.
19
Раздѣли́ша ри́зы моя́ себѣ́, и о оде́жди моє́й мета́ша жре́бій.
19
Разділи́ша ри́зи моя́ себі́, і о оде́жді моє́й мета́ша жре́бій.
20
Ты́ же, Го́споди, не удали́ по́мощь Твою́ от мене́: на заступле́ніє моє́ вонми́.
20
Ти же, Го́споди, не удали́ по́мощ Твою́ от мене́; на заступле́ніє моє́ воньми́.
21
Изба́ви от ору́жія ду́шу мою́, и изъ руки́ пе́сіи єдиноро́дную мою́.
21
Ізба́ви от ору́жія ду́шу мою́, і із руки́ пе́сії єдоноро́дную мою́.
22
Спаси́ мя от у́стъ льво́выхъ, и от ро́гъ єдиноро́жь смире́ніє моє́.
22
Спаси́ м'я от уст льво́вих, і от рог єдиноро́ж смире́ніє моє́.
23
Повѣ́мъ и́мя Твоє́ бра́тіи моє́й, посредѣ́ це́ркве воспою́ Тя́.
23
Пові́м і́м'я Твоє́ бра́тії моє́й, посреді́ це́ркве воспою́ Тя.
24
Боя́щіися Го́спода, восхвали́те Єго́, все́ сѣ́мя Іа́ковле, просла́вите Єго́, да убои́тся же от Него́ все́ сѣ́мя Ізра́илево:
24
Боя́щіїся Го́спода, восхвалі́те Єго́, все сі́м'я Іа́ковле, просла́віте Єго́, да убої́ться же от Него́ все сі́м'я Ізра́їлево;
25
я́ко не уничижи́, ниже́ негодова́ моли́твы ни́щаго, ниже́ отврати́ лице́ Своє́ от мене́, и єгда́ воззва́хъ къ Нему́, услы́ша мя́.
25
я́ко не унічижи́, ніже́ негодова́ моли́тви ни́щаго, ніже́ отврати́ лице́ Своє́ от мене́, і єгда́ воззва́х к Нему́, усли́ша м'я.
26
От Тебе́ похвала́ моя́, въ це́ркви вели́цѣй исповѣ́мся Тебѣ́: моли́твы моя́ возда́мъ предъ боя́щимися Єго́.
26
От Тебе́ похвала́ моя́, в це́ркві вели́цій іспові́мся Тебі́; моли́тви моя́ возда́м пред боя́щимися Єго́.
27
Ядя́тъ убо́зіи, и насы́тятся, и восхва́лятъ Го́спода взыска́ющіи Єго́: жива́ бу́дутъ сердца́ и́хъ въ вѣ́къ вѣ́ка.
27
Ядя́ть убо́зії і наси́тяться, і восхва́лять Го́спода взиска́ющії Єго́; жива́ бу́дуть сердця́ їх в вік ві́ка.
28
Помяну́тся и обратя́тся ко Го́споду вси́ концы́ земли́, и покло́нятся предъ Ни́мъ вся́ оте́чествія язы́къ:
28
Пом'яну́ться і обратя́ться ко Го́споду всі конці́ землі́, і покло́няться пред Ним вся оте́чествія язи́к;
29
я́ко Госпо́дне є́сть ца́рствіє, и То́й облада́єтъ язы́ки.
29
я́ко Госпо́днє єсть ца́рствіє, і Той облада́єть язи́ки.
30
Ядо́ша и поклони́шася вси́ ту́чніи земли́: предъ Ни́мъ припаду́тъ вси́ низходя́щіи въ зе́млю: и душа́ моя́ Тому́ живе́тъ.
30
Ядо́ша і поклони́шася всі ту́чнії землі́; пред Ним припаду́ть всі низходя́щії в зе́млю; і душа́ моя́ Тому́ живе́ть.
31
И сѣ́мя моє́ порабо́таєтъ Єму́: возвѣсти́тъ Го́сподеви ро́дъ гряду́щій:
31
І сі́м'я моє́ порабо́таєть Єму́; возвісти́ть Го́сподеві род гряду́щий;
32
и возвѣстя́тъ пра́вду Єго́ лю́демъ ро́ждшымся {роди́тися иму́щымъ}, я́же сотвори́ Госпо́дь.
32
і возвістя́ть пра́вду Єго́ лю́дем ро́ждшимся [роди́тися іму́щим], я́же сотвори́ Госпо́дь.
0
Псало́мъ Дави́ду.
Псало́м Дави́ду, 22.
1
Госпо́дь пасе́тъ мя́, и ничто́же мя́ лиши́тъ.
1
Госпо́дь пасе́ть м'я, і нічто́же м'я лиши́ть.
2
На мѣ́сте зла́чнѣ, та́мо всели́ мя, на водѣ́ поко́йнѣ воспита́ мя.
2
На мі́сте зла́чні, та́мо всели́ м'я, на воді́ поко́йні воспита́ м'я.
3
Ду́шу мою́ обрати́, наста́ви мя́ на стези́ пра́вды, и́мене ра́ди Своєго́.
3
Ду́шу мою́ обрати́, наста́ви м'я на стезі́ пра́вди і́мене ра́ди Своєго́.
4
А́ще бо и пойду́ посредѣ́ сѣ́ни сме́ртныя, не убою́ся зла́, я́ко Ты́ со мно́ю єси́: же́злъ Тво́й и па́лица Твоя́, та́ мя́ утѣ́шиста.
4
А́ще бо і пойду́ посреді́ сі́ні сме́ртния, не убою́ся зла, я́ко Ти со мно́ю єси́; жезл Твой і па́лиця Твоя́, та м'я уті́шиста.
5
Угото́валъ єси́ предо мно́ю трапе́зу сопроти́въ стужа́ющымъ мнѣ́: ума́стилъ єси́ єле́омъ главу́ мою́, и ча́ша Твоя́ упоява́ющи мя́, я́ко держа́вна.
5
Угото́вал єси́ предо мно́ю трапе́зу сопроти́в стужа́ющим мні; ума́стил єси́ єле́йом главу́ мою́, і ча́ша Твоя́ упоява́ющи м'я, я́ко держа́вна.
6
И ми́лость Твоя́ пожене́тъ мя́ вся́ дни́ живота́ моєго́, и є́же всели́тимися въ до́мъ Госпо́день въ долготу́ дні́й.
6
І ми́лость Твоя́ пожене́ть м'я вся дні живота́ моєго́, і є́же всели́тимися в дом Госпо́день в долготу́ дній.
0
Псало́мъ Дави́ду, єди́ныя от суббо́тъ.
Псало́м Дави́ду, єди́ния от субо́т, 23.
1
Госпо́дня земля́, и исполне́ніє єя́, вселе́нная и вси́ живу́щіи на не́й.
1
Госпо́дня земля́, і ісполне́ніє єя́, вселе́нная і всі живу́щії на ней.
2
То́й на моря́хъ основа́лъ ю́ є́сть и на рѣка́хъ угото́валъ ю́ є́сть.
2
Той на моря́х основа́л ю єсть і на ріка́х угото́вал ю єсть.
3
Кто́ взы́детъ на го́ру Госпо́дню? Или́ кто́ ста́нетъ на мѣ́стѣ святѣ́мъ Єго́?
3
Кто взи́деть на го́ру Госпо́дню? Іли́ кто ста́неть на мі́сті святі́м Єго́?
4
Непови́ненъ рука́ма и чи́стъ се́рдцемъ, и́же не прія́тъ всу́є ду́шу свою́ и не кля́тся ле́стію и́скреннему своєму́:
4
Непови́нен рука́ма і чист се́рдцем, і́же не прия́т всу́є ду́шу свою́ і не кля́тся ле́стію і́скреннему своєму́;
5
се́й пріи́метъ благослове́ніє от Го́спода и ми́лостыню от Бо́га Спа́са своєго́.
5
сей при́йметь благослове́ніє от Го́спода і ми́лостиню от Бо́га Спа́са своєго́.
6
Се́й ро́дъ и́щущихъ Го́спода, и́щущихъ лице́ Бо́га Іа́ковля.
6
Сей род і́щущих Го́спода, і́щущих лице́ Бо́га Іа́ковля.
7
Возми́те врата́ кня́зи ва́ша, и возми́теся врата́ вѣ́чная: и вни́детъ Ца́рь сла́вы.
7
Возьмі́те врата́ кня́зі ва́ша, і возьмі́теся врата́ ві́чная; і вни́деть Цар сла́ви.
8
Кто́ єсть се́й Ца́рь сла́вы? Госпо́дь крѣ́покъ и си́ленъ, Госпо́дь си́ленъ въ бра́ни.
8
Кто єсть сей Цар сла́ви? Госпо́дь крі́пок і си́лен, Госпо́дь си́лен в бра́ні.
9
Возми́те врата́ кня́зи ва́ша, и возми́теся врата́ вѣ́чная: и вни́детъ Ца́рь сла́вы.
9
Возьмі́те врата́ кня́зі ва́ша, і возьмі́теся врата́ ві́чная; і вни́деть Цар сла́ви.
10
Кто́ єсть се́й Ца́рь сла́вы? Госпо́дь си́лъ, То́й є́сть Ца́рь сла́вы.
10
Кто єсть сей Цар сла́ви? Госпо́дь сил, Той єсть Цар сла́ви.
0
Псало́мъ Дави́ду.
Псало́м Дави́ду, 24.
1
Къ Тебѣ́, Го́споди, воздвиго́хъ ду́шу мою́, Бо́же мо́й, на Тя́ упова́хъ, да не постыжу́ся во вѣ́къ, ниже́ да посмѣю́тмися врази́ мои́:
1
К Тебі́, Го́споди, воздвиго́х ду́шу мою́, Бо́же мой, на Тя упова́х, да не постижу́ся во вік, ніже́ да посмію́тьміся вразі́ мої́;
2
и́бо вси́ терпя́щіи Тя́ не постыдя́тся.
2
і́бо всі терп'я́щії Тя не постидя́ться.
3
Да постыдя́тся беззако́ннующіи вотще́.
3
Да постидя́ться беззако́ннующії вотще́.
4
Пути́ Твоя́, Го́споди, скажи́ ми и стезя́мъ Твои́мъ научи́ мя.
4
Путі́ Твоя́, Го́споди, скажи́ мі і стезя́м Твої́м научи́ м'я.
5
Наста́ви мя́ на и́стину Твою́ и научи́ мя: я́ко Ты́ єси́ Бо́гъ Спа́съ мо́й, и Тебе́ терпѣ́хъ ве́сь де́нь.
5
Наста́ви м'я на і́стину Твою́ і научи́ м'я; я́ко Ти єси́ Бог Спас мой, і Тебе́ терпі́х весь день.
6
Помяни́ щедро́ты Твоя́, Го́споди, и ми́лости Твоя́, я́ко от вѣ́ка су́ть.
6
Пом'яни́ щедро́ти Твоя́, Го́споди, і ми́лості Твоя́, я́ко от ві́ка суть.
7
Грѣ́хъ ю́ности моєя́ и невѣ́дѣнія моєго́ не помяни́: по ми́лости Твоє́й помяни́ мя Ты́, ра́ди бла́гости Твоєя́, Го́споди.
7
Гріх ю́ности моєя́ і неві́дінія моєго́ не пом'яни́; по ми́лості Твоє́й пом'яни́ м'я Ти, ра́ди бла́гости Твоєя́, Го́споди.
8
Бла́гъ и пра́въ Госпо́дь, сего́ ра́ди законоположи́тъ согрѣша́ющымъ на пути́.
8
Благ і прав Госпо́дь, сего́ ра́ди законоположи́ть согріша́ющим на путі́.
9
Наста́витъ кро́ткія на су́дъ, научи́тъ кро́ткія путе́мъ Свои́мъ.
9
Наста́вить кро́ткія на суд, научи́ть кро́ткія путе́м Свої́м.
10
Вси́ путіє́ Госпо́дни ми́лость и и́стина, взыска́ющымъ завѣ́та Єго́ и свидѣ́нія Єго́.
10
Всі путіє́ Госпо́дні ми́лость і і́стина, взиска́ющим заві́та Єго́ і свиді́нія Єго́.
11
Ра́ди и́мене Твоєго́, Го́споди, и очи́сти грѣ́хъ мо́й, мно́гъ бо є́сть.
11
Ра́ди і́мене Твоєго́, Го́споди, і очи́сти гріх мой, мног бо єсть.
12
Кто́ єсть человѣ́къ боя́йся Го́спода? Законоположи́тъ єму́ на пути́, єго́же изво́ли.
12
Кто єсть челові́к боя́йся Го́спода? Законоположи́ть єму́ на путі́, єго́же ізво́ли.
13
Душа́ єго́ во благи́хъ водвори́тся, и сѣ́мя єго́ наслѣ́дитъ зе́млю.
13
Душа́ єго́ во благи́х водвори́ться, і сі́м'я єго́ наслі́дить зе́млю.
14
Держа́ва Госпо́дь боя́щихся Єго́, и завѣ́тъ Єго́ яви́тъ и́мъ.
14
Держа́ва Госпо́дь боя́щихся Єго́, і заві́т Єго́ яви́ть їм.
15
О́чи мои́ вы́ну ко Го́споду, я́ко То́й исто́ргнетъ от сѣ́ти но́зѣ мои́.
15
О́чі мої́ ви́ну ко Го́споду, я́ко Той істо́ргнеть от сі́ті но́зі мої́.
16
При́зри на мя́ и поми́луй мя́, я́ко єдиноро́дъ и ни́щ є́смь а́зъ.
16
При́зри на м'я і поми́луй м'я, я́ко єдиноро́д і нищ єсьм аз.
17
Ско́рби се́рдца моєго́ умно́жишася, от ну́ждъ мои́хъ изведи́ мя.
17
Ско́рбі се́рдця моєго́ умно́жишася, от нужд мої́х ізведи́ м'я.
18
Ви́ждь смире́ніє моє́ и тру́дъ мо́й, и оста́ви вся́ грѣхи́ моя́.
18
Виждь смире́ніє моє́ і труд мой, і оста́ви вся гріхи́ моя́.
19
Ви́ждь враги́ моя́, я́ко умно́жишася, и ненавидѣ́ніємъ непра́веднымъ возненави́дѣша мя́.
19
Виждь враги́ моя́, я́ко умно́жишася, і ненавиді́нієм непра́ведним возненави́діша м'я.
20
Сохрани́ ду́шу мою́ и изба́ви мя́, да не постыжу́ся, я́ко упова́хъ на Тя́.
20
Сохрани́ ду́шу мою́ і ізба́ви м'я, да не постижу́ся, я́ко упова́х на Тя.
21
Незло́бивіи и пра́віи прилѣпля́хуся мнѣ́, я́ко потерпѣ́хъ Тя́, Го́споди.
21
Незло́бивії і пра́вії приліпля́хуся мні, я́ко потерпі́х Тя, Го́споди.
22
Изба́ви, Бо́же, Ізра́иля от всѣ́хъ скорбе́й єго́.
22
Ізба́ви, Бо́же, Ізра́їля от всіх скорбе́й єго́.
0
Псало́мъ Дави́ду.
Псало́м Дави́ду, 25.
1
Суди́ ми, Го́споди, я́ко а́зъ незло́бою моє́ю ходи́хъ: и на Го́спода упова́я не изнемогу́.
1
Суди́ мі, Го́споди, я́ко аз незло́бою моє́ю ходи́х; і на Го́спода упова́я не ізнемогу́.
2
Искуси́ мя, Го́споди, и испыта́й мя́, разжжи́ утро́бы моя́ и се́рдце моє́.
2
Іскуси́ м'я, Го́споди, і іспита́й м'я, разжжи́ утро́би моя́ і се́рдце моє́.
3
Я́ко ми́лость Твоя́ предъ очи́ма мои́ма є́сть, и благоугоди́хъ во и́стинѣ Твоє́й.
3
Я́ко ми́лость Твоя́ пред очи́ма мої́ма єсть, і благоугоди́х во і́стині Твоє́й.
4
Не сѣдо́хъ съ со́нмомъ су́єтнымъ, и со законопресту́пными не вни́ду.
4
Не сідо́х с со́нмом су́єтним, і со законопресту́пними не вни́ду.
5
Возненави́дѣхъ це́рковь лука́внующихъ, и съ нечести́выми не ся́ду.
5
Возненави́діх це́рков лука́внующих, і с нечести́вими не ся́ду.
6
Умы́ю въ непови́нныхъ ру́цѣ мои́, и обы́ду же́ртвенникъ Тво́й, Го́споди,
6
Уми́ю в непови́нних ру́ці мої́, і оби́ду же́ртвенник Твой, Го́споди,
7
є́же услы́шати ми́ гла́съ хвалы́ Твоєя́ и повѣ́дати вся́ чудеса́ Твоя́.
7
є́же усли́шати мі глас хвали́ Твоєя́ і пові́дати вся чудеса́ Твоя́.
8
Го́споди, возлюби́хъ благолѣ́піє до́му Твоєго́ и мѣ́сто селе́нія сла́вы Твоєя́.
8
Го́споди, возлюби́х благолі́піє до́му Твоєго́ і мі́сто селе́нія сла́ви Твоєя́.
9
Да не погуби́ши съ нечести́выми ду́шу мою́ и съ му́жи крове́й живо́тъ мо́й,
9
Да не погуби́ши с нечести́вими ду́шу мою́ і с му́жі крове́й живо́т мой,
10
и́хже въ руку́ беззако́нія, десни́ца и́хъ испо́лнися мзды́.
10
ї́хже в руку́ беззако́нія, десни́ця їх іспо́лнися мзди.
11
А́зъ же незло́бою моє́ю ходи́хъ: изба́ви мя́, Го́споди, и поми́луй мя́.
11
Аз же незло́бою моє́ю ходи́х; ізба́ви м'я, Го́споди, і поми́луй м'я.
12
Нога́ моя́ ста́ на правотѣ́: въ це́рквахъ благословлю́ Тя, Го́споди.
12
Нога́ моя́ ста на правоті́; в це́рквах благословлю́ Тя, Го́споди.
0
Псало́мъ Дави́ду, пре́жде пома́занія.
Псало́м Дави́ду, пре́жде пома́занія, 26.
1
Госпо́дь просвѣще́ніє моє́ и спаси́тель мо́й, кого́ убою́ся? Госпо́дь защи́титель живота́ моєго́, от кого́ устрашу́ся?
1
Госпо́дь — Просвіще́ніє моє́ і Спаси́тель мой, кого́ убою́ся? Госпо́дь — Защи́титель живота́ моєго́, от кого́ устрашу́ся?
2
Внегда́ приближа́тися на мя́ зло́бующымъ, є́же снѣ́сти пло́ти моя́, оскорбля́ющіи мя́ и врази́ мои́, ті́и изнемого́ша и падо́ша.
2
Внегда́ приближа́тися на м'я зло́бующим, є́же сні́сти пло́ті моя́, оскорбля́ющії м'я і вразі́ мої́, ті́ї ізнемого́ша і падо́ша.
3
А́ще ополчи́тся на мя́ по́лкъ, не убои́тся се́рдце моє́: а́ще воста́нетъ на мя́ бра́нь, на Него́ азъ упова́ю.
3
А́ще ополчи́ться на м'я полк, не убої́ться се́рдце моє́; а́ще воста́неть на м'я брань, на Него́ аз упова́ю.
4
Єди́но проси́хъ от Го́спода, то́ взыщу́: є́же жи́ти ми́ въ дому́ Госпо́дни вся́ дни́ живота́ моєго́, зрѣ́ти ми́ красоту́ Госпо́дню и посѣща́ти хра́мъ святы́й Єго́.
4
Єди́но проси́х от Го́спода, то взищу́: є́же жи́ти мі в дому́ Госпо́дні вся дні живота́ моєго́, зрі́ти мі красоту́ Госпо́дню і посіща́ти храм святи́й Єго́.
5
Я́ко скры́ мя въ селе́ніи Своє́мъ въ де́нь зо́лъ мои́хъ, покры́ мя въ та́йнѣ селе́нія Своєго́, на ка́мень вознесе́ мя.
5
Я́ко скри м'я в селе́нії Своє́м в день зол мої́х, покри́ м'я в та́йні селе́нія Своєго́, на ка́мень вознесе́ м'я.
6
И ны́нѣ се́, вознесе́ главу́ мою́ на враги́ моя́: обыдо́хъ и пожро́хъ въ селе́ніи Єго́ же́ртву хвале́нія и воскликнове́нія: пою́ и воспою́ Го́сподеви.
6
І ни́ні се, вознесе́ главу́ мою́ на враги́ моя́; обидо́х і пожро́х в селе́нії Єго́ же́ртву хвале́нія і воскликнове́нія; пою́ і воспою́ Го́сподеві.
7
Услы́ши, Го́споди, гла́съ мо́й, и́мже воззва́хъ, поми́луй мя́ и услы́ши мя́.
7
Усли́ши, Го́споди, глас мой, і́мже воззва́х, поми́луй м'я і усли́ши м'я.
8
Тебѣ́ рече́ се́рдце моє́: Го́спода взыщу́, взыска́ Тебе́ лице́ моє́, лица́ Твоєго́, Го́споди, взыщу́.
8
Тебі́ рече́ се́рдце моє́: Го́спода взищу́, взиска́ Тебе́ лице́ моє́, лиця́ Твоєго́, Го́споди, взищу́.
9
Не отврати́ лица́ Твоєго́ от мене́ и не уклони́ся гнѣ́вомъ от раба́ Твоєго́: помо́щникъ мо́й бу́ди, не отри́ни мене́ и не оста́ви мене́, Бо́же, Спаси́телю мо́й.
9
Не отврати́ лиця́ Твоєго́ от мене́ і не уклони́ся гні́вом от раба́ Твоєго́; Помо́щник мой бу́ди, не отри́ни мене́ і не оста́ви мене́, Бо́же, Спаси́телю мой.
10
Я́ко оте́цъ мо́й и ма́ти моя́ оста́виста мя́, Госпо́дь же воспрія́тъ мя́.
10
Я́ко оте́ць мой і ма́ти моя́ оста́виста м'я, Госпо́дь же восприя́т м'я.
11
Законоположи́ ми, Го́споди, въ пути́ Твоє́мъ, и наста́ви мя́ на стезю́ пра́вую вра́гъ мои́хъ ра́ди.
11
Законоположи́ мі, Го́споди, в путі́ Твоє́м, і наста́ви м'я на стезю́ пра́вую враг мої́х ра́ди.
12
Не преда́ждь мене́ въ ду́шы стужа́ющихъ ми́: я́ко воста́ша на мя́ свидѣ́теле непра́ведніи, и солга́ непра́вда себѣ́.
12
Не преда́ждь мене́ в ду́ші стужа́ющих мі; я́ко воста́ша на м'я свиді́теле непра́веднії, і солга́ непра́вда себі́.
13
Вѣ́рую ви́дѣти блага́я Госпо́дня на земли́ живы́хъ.
13
Ві́рую ви́діти блага́я Госпо́дня на землі́ живи́х.
14
Потерпи́ Го́спода, мужа́йся, и да крѣпи́тся се́рдце твоє́, и потерпи́ Го́спода.
14
Потерпи́ Го́спода, мужа́йся, і да кріпи́ться се́рдце твоє́, і потерпи́ Го́спода.
0
Псало́мъ Дави́ду.
Псало́м Дави́ду, 27.
1
Къ Тебѣ́, Го́споди, воззову́, Бо́же мо́й: да не премолчи́ши от мене́ {о мнѣ́}: да не когда́ премолчи́ши от мене́ {о мнѣ́}, и уподо́блюся низходя́щымъ въ ро́въ.
1
К Тебі́, Го́споди, воззову́, Бо́же мой! Да не премолчи́ши от мене́ [о мні]; да не когда́ премолчи́ши от мене́ [о мні], і уподо́блюся низходя́щим в ров.
2
Услы́ши, Го́споди, гла́съ моле́нія моєго́, внегда́ моли́тимися къ Тебѣ́, внегда́ воздѣ́ти ми́ ру́цѣ мои́ ко хра́му свято́му Твоєму́.
2
Усли́ши, Го́споди, глас моле́нія моєго́, внегда́ моли́тимися к Тебі́, внегда́ возді́ти мі ру́ці мої́ ко хра́му свято́му Твоєму́.
3
Не привлецы́ мене́ со грѣ́шники, и съ дѣ́лающими непра́вду не погуби́ мене́, глаго́лющими ми́ръ съ бли́жними свои́ми, зла́я же въ сердца́хъ свои́хъ.
3
Не привлеци́ мене́ со грі́шники і с ді́лающими непра́вду не погуби́ мене́, глаго́лющими мир с бли́жніми свої́ми, зла́я же в сердця́х свої́х.
4
Да́ждь и́мъ, Го́споди, по дѣло́мъ и́хъ и по лука́вству начина́ній и́хъ, по дѣло́мъ руку́ и́хъ да́ждь и́мъ, возда́ждь воздая́ніє и́хъ и́мъ.
4
Даждь їм, Го́споди, по діло́м їх і по лука́вству начина́ній їх, по діло́м руку́ їх даждь їм, возда́ждь воздая́ніє їх їм.
5
Я́ко не разумѣ́ша въ дѣла́ Госпо́дня и въ дѣла́ руку́ Єго́: разори́ши я́ и не сози́ждеши я́.
5
Я́ко не разумі́ша в діла́ Госпо́дня і в діла́ руку́ Єго́; разори́ши я і не сози́ждеши я.
6
Благослове́нъ Госпо́дь, я́ко услы́ша гла́съ моле́нія моєго́.
6
Благослове́н Госпо́дь, я́ко усли́ша глас моле́нія моєго́.
7
Госпо́дь помо́щникъ мо́й и защи́титель мо́й: на Него́ упова́ се́рдце моє́, и помо́же ми́, и процвѣте́ пло́ть моя́: и во́лею моє́ю исповѣ́мся Єму́.
7
Госпо́дь — Помо́щник мой і Защи́титель мой; на Него́ упова́ се́рдце моє́, і помо́же мі, і процвіте́ плоть моя́; і во́лею моє́ю іспові́мся Єму́.
8
Госпо́дь утвержде́ніє люді́й Свои́хъ и защи́титель спасе́ній Хріста́ Своєго́ є́сть.
8
Госпо́дь — Утвержде́ніє люді́й Свої́х і Защи́титель спасе́ній христа́ Своєго́ єсть.
9
Спаси́ лю́ди Твоя́, и благослови́ достоя́ніє Твоє́, и упаси́ я́, и возми́ {и вознеси́} я́ до вѣ́ка.
9
Спаси́ лю́ди Твоя́, і благослови́ достоя́ніє Твоє́, і упаси́ я, і возьми́ [і вознеси́] я до ві́ка.
0
Псало́мъ Дави́ду, исхо́да ски́ніи.
Псало́м Дави́ду, ісхо́да ски́нії, 28.
1
Принеси́те Го́сподеви, сы́нове Бо́жіи, принеси́те Го́сподеви сы́ны о́вни, принеси́те Го́сподеви сла́ву и че́сть:
1
Принесі́те Го́сподеві, си́нове Бо́жії, принесі́те Го́сподеві си́ни о́вні, принесі́те Го́сподеві сла́ву і честь;
2
принеси́те Го́сподеви сла́ву и́мени Єго́: поклони́теся Го́сподеви во дворѣ́ святѣ́мъ Єго́.
2
принесі́те Го́сподеві сла́ву і́мені Єго́; поклоні́теся Го́сподеві во дворі́ святі́м Єго́.
3
Гла́съ Госпо́день на вода́хъ, Бо́гъ сла́вы возгремѣ́, Госпо́дь на вода́хъ мно́гихъ.
3
Глас Госпо́день на вода́х, Бог сла́ви возгремі́, Госпо́дь на вода́х мно́гих.
4
Гла́съ Госпо́день въ крѣ́пости, гла́съ Госпо́день въ великолѣ́піи.
4
Глас Госпо́день в крі́пості, глас Госпо́день в великолі́пії.
5
Гла́съ Го́спода, сокруша́ющаго ке́дры: и стры́єтъ Госпо́дь ке́дры Ліва́нскія,
5
Глас Го́спода, сокруша́ющаго ке́дри; і стри́єть Госпо́дь ке́дри Лива́нськія,
6
и истни́тъ я́ я́ко телца́ Ліва́нска: и возлю́бленный я́ко сы́нъ єдиноро́жь.
6
і істни́ть я я́ко тельця́ Лива́нська; і возлю́бленний я́ко син єдиноро́ж.
7
Гла́съ Го́спода, пресѣца́ющаго пла́мень огня́.
7
Глас Го́спода, пресіца́ющаго пла́мень огня́.
8
Гла́съ Го́спода, стряса́ющаго пусты́ню: и стрясе́тъ Госпо́дь пусты́ню Кадді́йскую.
8
Глас Го́спода, стряса́ющаго пусти́ню; і стрясе́ть Госпо́дь пусти́ню Кадді́йскую.
9
Гла́съ Госпо́день, сверша́ющій єле́ни, и откры́єтъ дубра́вы: и въ хра́мѣ Єго́ вся́кій глаго́летъ сла́ву.
9
Глас Госпо́день, сверша́ющий єле́ні, і откри́єть дубра́ви; і в хра́мі Єго́ вся́кий глаго́леть сла́ву.
10
Госпо́дь пото́пъ населя́єтъ, и ся́детъ Госпо́дь Ца́рь въ вѣ́къ.
10
Госпо́дь пото́п населя́єть, і ся́деть Госпо́дь Цар в вік.
11
Госпо́дь крѣ́пость лю́демъ Свои́мъ да́стъ, Госпо́дь благослови́тъ лю́ди Своя́ ми́ромъ.
11
Госпо́дь крі́пость лю́дем Свої́м дасть, Госпо́дь благослови́ть лю́ди Своя́ ми́ром.
1
Псало́мъ пѣ́сни обновле́нія до́му Дави́дова.
1
Псало́м пі́сні обновле́нія до́му Дави́дова, 29.
2
Вознесу́ Тя, Го́споди, я́ко подъя́лъ мя́ єси́, и не возвесели́лъ єси́ враго́въ мои́хъ о мнѣ́.
2
Вознесу́ Тя, Го́споди, я́ко под'я́л м'я єси́, і не возвесели́л єси́ враго́в мої́х о мні.
3
Го́споди Бо́же мо́й, воззва́хъ къ Тебѣ́, и изцѣли́лъ мя́ єси́.
3
Го́споди Бо́же мой, воззва́х к Тебі́, і ізціли́л м'я єси́.
4
Го́споди, возве́лъ єси́ от а́да ду́шу мою́, спа́слъ мя́ єси́ от низходя́щихъ въ ро́въ.
4
Го́споди, возве́л єси́ от а́да ду́шу мою́, спасл м'я єси́ от низходя́щих в ров.
5
По́йте Го́сподеви, преподо́бніи Єго́, и исповѣ́дайте па́мять святы́ни Єго́:
5
По́йте Го́сподеві, преподо́бнії Єго́, і іспові́дайте па́м'ять святи́ні Єго́;
6
я́ко гнѣ́въ въ я́рости Єго́, и живо́тъ въ во́ли Єго́: ве́черъ водвори́тся пла́чь, и зау́тра ра́дость.
6
я́ко гнів в я́рості Єго́, і живо́т в во́лі Єго́; ве́чер водвори́ться плач, і зау́тра ра́дость.
7
А́зъ же рѣ́хъ во оби́ліи моє́мъ: не подви́жуся во вѣ́къ.
7
Аз же ріх во оби́лії моє́м: не подви́жуся во вік.
8
Го́споди, во́лею Твоє́ю пода́ждь добро́тѣ моє́й си́лу: отврати́лъ же єси́ лице́ Твоє́, и бы́хъ смуще́нъ.
8
Го́споди, во́лею Твоє́ю пода́ждь добро́ті моє́й си́лу; отврати́л же єси́ лице́ Твоє́, і бих смуще́н.
9
Къ Тебѣ́, Го́споди, воззову́, и къ Бо́гу моєму́ помолю́ся.
9
К Тебі́, Го́споди, воззову́, і к Бо́гу моєму́ помолю́ся.
10
Ка́я по́льза въ кро́ви моє́й, внегда́ сходи́ти ми́ во истлѣ́ніє? Єда́ исповѣ́стся Тебѣ́ пе́рсть? Или́ возвѣсти́тъ и́стину Твою́?
10
Ка́я по́льза в кро́ві моє́й, внегда́ сходи́ти мі во істлі́ніє? Єда́ іспові́сться Тебі́ персть? Іли́ возвісти́ть і́стину Твою́?
11
Слы́ша Госпо́дь и поми́лова мя́: Госпо́дь бы́сть помо́щникъ мо́й.
11
Сли́ша Госпо́дь і поми́лова м'я; Госпо́дь бисть Помо́щник мой.
12
Обрати́лъ єси́ пла́чь мо́й въ ра́дость мнѣ́, растерза́лъ єси́ вре́тище моє́ и препоя́салъ мя́ єси́ весе́ліємъ,
12
Обрати́л єси́ плач мой в ра́дость мні, растерза́л єси́ вре́тище моє́ і препоя́сал м'я єси́ весе́лієм,
13
я́ко да воспоє́тъ Тебѣ́ сла́ва моя́, и не умилю́ся. Го́споди Бо́же мо́й, во вѣ́къ исповѣ́мся Тебѣ́.
13
я́ко да воспоє́ть Тебі́ сла́ва моя́, і не умилю́ся. Го́споди Бо́же мой, во вік іспові́мся Тебі́.
1
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду, изступле́нія.
1
В коне́ць, псало́м Дави́ду, ізступле́нія, 30.
2
На Тя́, Го́споди, упова́хъ, да не постыжу́ся во вѣ́къ: пра́вдою Твоє́ю изба́ви мя́ и изми́ мя.
2
На Тя, Го́споди, упова́х, да не постижу́ся во вік; пра́вдою Твоє́ю ізба́ви м'я і ізми́ м'я.
3
Приклони́ ко мнѣ́ у́хо Твоє́, ускори́ изъя́ти мя́: бу́ди ми́ въ Бо́га защи́тителя и въ до́мъ прибѣ́жища, є́же спасти́ мя.
3
Приклони́ ко мні у́хо Твоє́, ускори́ із'я́ти м'я; бу́ди мі в Бо́га Защи́тителя і в дом прибі́жища, є́же спасти́ м'я.
4
Я́ко держа́ва моя́ и прибѣ́жище моє́ єси́ Ты́: и и́мене Твоєго́ ра́ди наста́виши мя́ и препита́єши мя́.
4
Я́ко держа́ва моя́ і Прибі́жище моє́ єси́ Ти; і і́мене Твоєго́ ра́ди наста́виши м'я і препита́єши м'я.
5
Изведе́ши мя́ от сѣ́ти сея́, ю́же скры́ша ми́: я́ко Ты́ єси́ защи́титель мо́й, Го́споди.
5
Ізведе́ши м'я от сі́ті сея́, ю́же скри́ша мі; я́ко Ти єси́ Защи́титель мой, Го́споди.
6
Въ ру́цѣ Твои́ предложу́ ду́хъ мо́й: изба́вилъ мя́ єси́, Го́споди Бо́же и́стины.
6
В ру́ці Твої́ предложу́ дух мой; ізба́вил м'я єси́, Го́споди Бо́же і́стини.
7
Возненави́дѣлъ єси́ храня́щыя суєты́ вотще́: а́зъ же на Го́спода упова́хъ.
7
Возненави́діл єси́ храня́щия суєти́ вотще́; аз же на Го́спода упова́х.
8
Возра́дуюся и возвеселю́ся о ми́лости Твоє́й, я́ко призрѣ́лъ єси́ на смире́ніє моє́, спа́слъ єси́ от ну́ждъ ду́шу мою́
8
Возра́дуюся і возвеселю́ся о ми́лості Твоє́й, я́ко призрі́л єси́ на смире́ніє моє́, спасл єси́ от нужд ду́шу мою́
9
и нѣ́си мене́ затвори́лъ въ рука́хъ вра́жіихъ, поста́вилъ єси́ на простра́ннѣ но́зѣ мои́.
9
і ні́си мене́ затвори́л в рука́х вра́жіїх, поста́вил єси́ на простра́нні но́зі мої́.
10
Поми́луй мя́, Го́споди, я́ко скорблю́: смяте́ся я́ростію о́ко моє́, душа́ моя́ и утро́ба моя́.
10
Поми́луй м'я, Го́споди, я́ко скорблю́; см'яте́ся я́ростію о́ко моє́, душа́ моя́ і утро́ба моя́.
11
Я́ко изчезе́ въ болѣ́зни живо́тъ мо́й, и лѣ́та моя́ въ воздыха́ніихъ: изнемо́же нището́ю крѣ́пость моя́, и ко́сти моя́ смято́шася.
11
Я́ко ізчезе́ в болі́зні живо́т мой, і лі́та моя́ в воздиха́ніїх; ізнемо́же нището́ю крі́пость моя́, і ко́сті моя́ см'ято́шася.
12
От всѣ́хъ вра́гъ мои́хъ бы́хъ поноше́ніє, и сосѣ́домъ мои́мъ зѣло́, и стра́хъ зна́ємымъ мои́мъ: ви́дящіи мя́ во́нъ бѣжа́ша от мене́.
12
От всіх враг мої́х бих поноше́ніє, і сосі́дом мої́м зіло́, і страх зна́ємим мої́м; ви́дящії м'я вон біжа́ша от мене́.
13
Забве́нъ бы́хъ я́ко ме́ртвъ от се́рдца: бы́хъ я́ко сосу́дъ погубле́нъ.
13
Забве́н бих я́ко мертв от се́рдця; бих я́ко сосу́д погубле́н.
14
Я́ко слы́шахъ гажде́ніє {укоре́ніє} мно́гихъ живу́щихъ о́крестъ: внегда́ собра́тися и́мъ вку́пѣ на мя́, прія́ти ду́шу мою́ совѣща́ша.
14
Я́ко сли́шах гажде́ніє [укоре́ніє] мно́гих живу́щих о́крест, внегда́ собра́тися їм вку́пі на м'я, прия́ти ду́шу мою́ совіща́ша.
15
А́зъ же на Тя́, Го́споди, упова́хъ, рѣ́хъ: Ты́ єси́ Бо́гъ мо́й.
15
Аз же на Тя, Го́споди, упова́х, ріх: Ти єси́ Бог мой.
16
Въ руку́ Твоє́ю жре́біи мои́: изба́ви мя́ изъ руки́ вра́гъ мои́хъ и от гоня́щихъ мя́.
16
В руку́ Твоє́ю жре́бії мої́; ізба́ви м'я із руки́ враг мої́х і от гоня́щих м'я.
17
Просвѣти́ лице́ Твоє́ на раба́ Твоєго́: спаси́ мя ми́лостію Твоє́ю.
17
Просвіти́ лице́ Твоє́ на раба́ Твоєго́; спаси́ м'я ми́лостію Твоє́ю.
18
Го́споди, да не постыжу́ся, я́ко призва́хъ Тя́: да постыдя́тся нечести́віи, и сни́дутъ во а́дъ.
18
Го́споди, да не постижу́ся, я́ко призва́х Тя; да постидя́ться нечести́вії і сни́дуть во ад.
19
Нѣ́мы да бу́дутъ устны́ льсти́выя, глаго́лющыя на пра́веднаго беззако́ніє, горды́нею и уничиже́ніємъ.
19
Ні́ми да бу́дуть устни́ льсти́вия, глаго́лющия на пра́веднаго беззако́ніє, горди́нею і унічиже́нієм.
20
Ко́ль мно́гоє мно́жество бла́гости Твоєя́, Го́споди, ю́же скры́лъ єси́ боя́щымся Тебе́, содѣ́лалъ єси́ упова́ющымъ на Тя́, предъ сы́ны человѣ́ческими:
20
Коль мно́гоє мно́жество бла́гости Твоєя́, Го́споди, ю́же скрил єси́ боя́щимся Тебе́, соді́лал єси́ упова́ющим на Тя, пред си́ни челові́чеськими!
21
скры́єши и́хъ въ та́йнѣ лица́ Твоєго́ от мяте́жа человѣ́ческа, покры́єши и́хъ въ кро́вѣ от прерѣка́нія язы́къ.
21
Скри́єши їх в та́йні лиця́ Твоєго́ от м'яте́жа челові́чеська, покри́єши їх в кро́ві от преріка́нія язи́к.
22
Благослове́нъ Госпо́дь, я́ко удиви́ ми́лость Свою́ во гра́дѣ огражде́нія.
22
Благослове́н Госпо́дь, я́ко удиви́ ми́лость Свою́ во гра́ді огражде́нія.
23
А́зъ же рѣ́хъ во изступле́ніи моє́мъ: отве́рженъ є́смь от лица́ о́чію Твоє́ю: сего́ ра́ди услы́шалъ єси́ гла́съ моли́твы моєя́, внегда́ воззва́хъ къ Тебѣ́.
23
Аз же ріх во ізступле́нії моє́м: отве́ржен єсьм от лиця́ о́чію Твоє́ю; сего́ ра́ди усли́шал єси́ глас моли́тви моєя́, внегда́ воззва́х к Тебі́.
24
Возлюби́те Го́спода, вси́ преподо́бніи Єго́: я́ко и́стины взыска́єтъ Госпо́дь и воздає́тъ изли́ше творя́щымъ горды́ню.
24
Возлюбі́те Го́спода, всі преподо́бнії Єго́; я́ко і́стини взиска́єть Госпо́дь і воздає́ть ізли́ше творя́щим горди́ню.
25
Мужа́йтеся, и да крѣпи́тся се́рдце ва́ше, вси́ упова́ющіи на Го́спода.
25
Мужа́йтеся, і да кріпи́ться се́рдце ва́ше, всі упова́ющії на Го́спода.
0
Псало́мъ Дави́ду, ра́зума.
Псало́м Дави́ду, ра́зума, 31.
1
Блаже́ни, и́хже оста́вишася беззако́нія, и и́хже прикры́шася грѣси́.
1
Блаже́нні, ї́хже оста́вишася беззако́нія, і ї́хже прикри́шася грісі́.
2
Блаже́нъ му́жъ, єму́же не вмѣни́тъ Госпо́дь грѣха́, ниже́ є́сть во устѣ́хъ єго́ ле́сть.
2
Блаже́н муж, єму́же не вміни́ть Госпо́дь гріха́, ніже́ єсть во усті́х єго́ лесть.
3
Я́ко умолча́хъ, обетша́ша ко́сти моя́, от є́же зва́ти ми́ ве́сь де́нь,
3
Я́ко умолча́х, обетша́ша ко́сті моя́, от є́же зва́ти мі весь день,
4
я́ко де́нь и но́щь отяготѣ́ на мнѣ́ рука́ Твоя́: возврати́хся на стра́сть, єгда́ унзе́ ми те́рнъ.
4
я́ко день і нощ отяготі́ на мні рука́ Твоя́; возврати́хся на страсть, єгда́ уньзе́ мі терн.
5
Беззако́ніє моє́ позна́хъ и грѣха́ моєго́ не покры́хъ, рѣ́хъ: исповѣ́мъ на мя́ беззако́ніє моє́ Го́сподеви: и Ты́ оста́вилъ єси́ нече́стіє се́рдца моєго́.
5
Беззако́ніє моє́ позна́х і гріха́ моєго́ не покри́х, ріх: іспові́м на м'я беззако́ніє моє́ Го́сподеві, і Ти оста́вил єси́ нече́стіє се́рдця моєго́.
6
За то́ помо́лится къ Тебѣ́ вся́къ преподо́бный во вре́мя благопотре́бно: оба́че въ пото́пѣ во́дъ мно́гихъ къ нему́ не прибли́жатся.
6
За то помо́литься к Тебі́ всяк преподо́бний во вре́м'я благопотре́бно; оба́че в пото́пі вод мно́гих к нему́ не прибли́жаться.
7
Ты́ єси́ прибѣ́жище моє́ от ско́рби обдержа́щія мя́: ра́досте моя́, изба́ви мя́ от обыше́дшихъ мя́.
7
Ти єси́ Прибі́жище моє́ от ско́рби обдержа́щия м'я; Ра́досте моя́, ізба́ви м'я от обише́дших м'я.
8
Вразумлю́ тя, и наста́влю тя́ на пу́ть се́й, въ о́ньже по́йдеши: утвержу́ на тя́ о́чи Мои́.
8
Вразумлю́ тя, і наста́влю тя на путь сей, в о́ньже по́йдеши; утвержу́ на тя о́чі Мої́.
9
Не бу́дите я́ко ко́нь и ме́скъ, и́мже нѣ́сть ра́зума: брозда́ми и уздо́ю че́люсти и́хъ востя́гнеши, не приближа́ющихся къ тебѣ́.
9
Не бу́діте я́ко конь і меск, ї́мже ність ра́зума; брозда́ми і уздо́ю че́люсті їх востя́гнеши, не приближа́ющихся к тебі́.
10
Мно́ги ра́ны грѣ́шному: упова́ющаго же на Го́спода ми́лость обы́детъ.
10
Мно́гі ра́ни грі́шному; упова́ющаго же на Го́спода ми́лость оби́деть.
11
Весели́теся о Го́сподѣ и ра́дуйтеся пра́ведніи, и хвали́теся, вси́ пра́віи се́рдцемъ.
11
Веселі́теся о Го́споді і ра́дуйтеся, пра́веднії, і хвалі́теся, всі пра́вії се́рдцем.
0
Псало́мъ Дави́ду, не надпи́санъ у Євре́й.
Псало́м Дави́ду, не надпи́сан у євре́й, 32.
1
Ра́дуйтеся, пра́ведніи, о Го́сподѣ: пра́вымъ подоба́єтъ похвала́.
1
Ра́дуйтеся, пра́веднії, о Го́споді; пра́вим подоба́єть похвала́.
2
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви въ гу́слехъ, во псалти́ри десятостру́ннѣмъ по́йте Єму́:
2
Іспові́дайтеся Го́сподеві в гу́слех, во псалти́рі десятостру́ннім по́йте Єму́;
3
воспо́йте Єму́ пѣ́снь но́ву, до́брѣ по́йте Єму́ со восклица́ніємъ:
3
воспо́йте Єму́ піснь но́ву, до́брі по́йте Єму́ со восклица́нієм;
4
я́ко пра́во сло́во Госпо́дне, и вся́ дѣла́ Єго́ въ вѣ́рѣ.
4
я́ко пра́во сло́во Госпо́днє, і вся діла́ Єго́ в ві́рі.
5
Лю́битъ ми́лостыню и су́дъ Госпо́дь, ми́лости Госпо́дни испо́лнь земля́.
5
Лю́бить ми́лостиню і суд Госпо́дь, ми́лости Госпо́дні іспо́лнь земля́.
6
Сло́вомъ Госпо́днимъ небеса́ утверди́шася, и ду́хомъ у́стъ Єго́ вся́ си́ла и́хъ:
6
Сло́вом Госпо́днім небеса́ утверди́шася, і Ду́хом уст Єго́ вся си́ла їх;
7
собира́яй я́ко мѣ́хъ во́ды морскі́я, полага́яй въ сокро́вищихъ бе́здны.
7
собира́яй, я́ко міх, во́ди морські́я, полага́яй в сокро́вищих бе́здни.
8
Да убои́тся Го́спода вся́ земля́, от Него́же да подви́жутся вси́ живу́щіи по вселе́ннѣй:
8
Да убої́ться Го́спода вся земля́, от Него́же да подви́жуться всі живу́щії по вселе́нній;
9
я́ко То́й рече́, и бы́ша: То́й повелѣ́, и созда́шася.
9
я́ко Той рече́ — і би́ша; Той повелі́ — і созда́шася.
10
Госпо́дь разоря́єтъ совѣ́ты язы́ковъ, отмета́єтъ же мы́сли люді́й и отмета́єтъ совѣ́ты князе́й.
10
Госпо́дь разоря́єть сові́ти язи́ков, отмета́єть же ми́слі люді́й і отмета́єть сові́ти князе́й.
11
Совѣ́тъ же Госпо́день во вѣ́къ пребыва́єтъ, помышле́нія се́рдца Єго́ въ ро́дъ и ро́дъ.
11
Сові́т же Госпо́день во вік пребива́єть, помишле́нія се́рдця Єго́ — в род і род.
12
Блаже́нъ язы́къ, єму́же є́сть Госпо́дь Бо́гъ Єго́, лю́діє, я́же избра́ въ наслѣ́діє Себѣ́.
12
Блаже́н язи́к, єму́же єсть Госпо́дь Бог Єго́, — лю́діє, я́же ізбра́ в наслі́діє Себі́.
13
Съ небесе́ призрѣ́ Госпо́дь, ви́дѣ вся́ сы́ны человѣ́ческія:
13
С небесе́ призрі́ Госпо́дь, ви́ді вся си́ни челові́чеськія;
14
от гото́ваго жили́ща Своєго́ призрѣ́ на вся́ живу́щыя на земли́:
14
от гото́ваго жили́ща Своєго́ призрі́ на вся живу́щия на землі́;
15
созда́вый на єди́нѣ сердца́ и́хъ, разумѣва́яй на вся́ дѣла́ и́хъ.
15
созда́вий на єди́ні сердця́ їх, разуміва́яй на вся діла́ їх.
16
Не спаса́єтся ца́рь мно́гою си́лою, и исполи́нъ не спасе́тся мно́жествомъ крѣ́пости своєя́.
16
Не спаса́ється цар мно́гою си́лою, і ісполи́н не спасе́ться мно́жеством крі́пости своєя́.
17
Ло́жь ко́нь во спасе́ніє, во мно́жествѣ же си́лы своєя́ не спасе́тся.
17
Ложь конь во спасе́ніє, во мно́жестві же си́ли своєя́ не спасе́ться.
18
Се́, о́чи Госпо́дни на боя́щыяся Єго́, упова́ющыя на ми́лость Єго́:
18
Се, о́чі Госпо́дні на боя́щияся Єго́, упова́ющия на ми́лость Єго́;
19
изба́вити от сме́рти ду́шы и́хъ, и препита́ти я́ въ гла́дъ.
19
ізба́вити от сме́рти ду́ші їх, і препита́ти я в глад.
20
Душа́ же на́ша ча́єтъ Го́спода, я́ко помо́щникъ и защи́титель на́шъ є́сть:
20
Душа́ же на́ша ча́єть Го́спода, я́ко Помо́щник і Защи́титель наш єсть;
21
я́ко о Не́мъ возвесели́тся се́рдце на́ше, и во и́мя свято́є Єго́ упова́хомъ.
21
я́ко о Нем возвесели́ться се́рдце на́ше, і во і́м'я свято́є Єго́ упова́хом.
22
Бу́ди, Го́споди, ми́лость Твоя́ на на́съ, я́коже упова́хомъ на Тя́.
22
Бу́ди, Го́споди, ми́лость Твоя́ на нас, я́коже упова́хом на Тя.
1
Псало́мъ Дави́ду, внегда́ измѣни́ лице́ своє́ предъ Авімеле́хомъ: и отпусти́ єго́, и отъи́де.
1
Псало́м Дави́ду, внегда́ ізміни́ лице́ своє́ пред Авімеле́хом; і отпусти́ єго́, і оти́де, 33.
2
Благословлю́ Го́спода на вся́коє вре́мя, вы́ну хвала́ Єго́ во устѣ́хъ мои́хъ.
2
Благословлю́ Го́спода на вся́коє вре́м'я, ви́ну хвала́ Єго́ во усті́х мої́х.
3
О Го́сподѣ похва́лится душа́ моя́: да услы́шатъ кро́тцыи и возвеселя́тся.
3
О Го́споді похва́литься душа́ моя́; да усли́шать кро́тції і возвеселя́ться.
4
Возвели́чите Го́спода со мно́ю, и вознесе́мъ и́мя Єго́ вку́пѣ.
4
Возвели́чіте Го́спода со мно́ю, і вознесе́м і́м'я Єго́ вку́пі.
5
Взыска́хъ Го́спода, и услы́ша мя́ и от всѣ́хъ скорбе́й мои́хъ изба́ви мя́.
5
Взиска́х Го́спода, і усли́ша м'я, і от всіх скорбе́й мої́х ізба́ви м'я.
6
Приступи́те къ Нему́ и просвѣти́теся, и ли́ца ва́ша не постыдя́тся.
6
Приступі́те к Нему́ і просвіті́теся, і ли́ця ва́ша не постидя́ться.
7
Се́й ни́щій воззва́, и Госпо́дь услы́ша и́, и от всѣ́хъ скорбе́й єго́ спасе́ и́.
7
Сей ни́щий воззва́, і Госпо́дь усли́ша ї, і от всіх скорбе́й єго́ спасе́ ї.
8
Ополчи́тся А́нгелъ Госпо́день о́крестъ боя́щихся Єго́ и изба́витъ и́хъ.
8
Ополчи́ться а́нгел Госпо́день о́крест боя́щихся Єго́ і ізба́вить їх.
9
Вкуси́те и ви́дите, я́ко бла́гъ Госпо́дь: блаже́нъ му́жъ, и́же упова́єтъ На́нь.
9
Вкусі́те і ви́діте, я́ко благ Госпо́дь; блаже́н муж, і́же упова́єть Нань.
10
Бо́йтеся Го́спода, вси́ святі́и Єго́, я́ко нѣ́сть лише́нія боя́щымся Єго́.
10
Бо́йтеся Го́спода, всі святі́ї Єго́, я́ко ність лише́нія боя́щимся Єго́.
11
Бога́тіи обнища́ша и взалка́ша: взыска́ющіи же Го́спода не лиша́тся вся́каго бла́га.
11
Бога́тії обнища́ша і взалка́ша; взиска́ющії же Го́спода не лиша́ться вся́каго бла́га.
12
Пріиди́те, ча́да, послу́шайте мене́, стра́ху Госпо́дню научу́ ва́съ.
12
Прийді́те, ча́да, послу́шайте мене́, стра́ху Госпо́дню научу́ вас.
13
Кто́ єсть человѣ́къ хотя́й живо́тъ, любя́й дни́ ви́дѣти бла́ги?
13
Кто єсть челові́к хотя́й живо́т, люб'я́й дні ви́діти бла́гі?
14
Удержи́ язы́къ тво́й от зла́ и устнѣ́ твои́, є́же не глаго́лати льсти́.
14
Удержи́ язи́к твой от зла і устні́ твої́, є́же не глаго́лати льсти.
15
Уклони́ся от зла́ и сотвори́ бла́го: взыщи́ ми́ра и пожени́ и́.
15
Уклони́ся от зла і сотвори́ бла́го; взищи́ ми́ра і пожени́ ї.
16
О́чи Госпо́дни на пра́ведныя, и у́ши Єго́ въ моли́тву и́хъ.
16
О́чі Госпо́дні на пра́ведния, і у́ші Єго́ в моли́тву їх.
17
Лице́ же Госпо́дне на творя́щыя зла́я, є́же потреби́ти от земли́ па́мять и́хъ.
17
Лице́ же Госпо́днє на творя́щия зла́я, є́же потреби́ти от землі́ па́м'ять їх.
18
Воззва́ша пра́ведніи, и Госпо́дь услы́ша и́хъ и от всѣ́хъ скорбе́й и́хъ изба́ви и́хъ.
18
Воззва́ша пра́веднії, і Госпо́дь усли́ша їх, і от всіх скорбе́й їх ізба́ви їх.
19
Бли́зъ Госпо́дь сокруше́нныхъ се́рдцемъ, и смире́нныя ду́хомъ спасе́тъ.
19
Близ Госпо́дь сокруше́нних се́рдцем, і смире́нния ду́хом спасе́ть.
20
Мно́ги ско́рби пра́веднымъ, и от всѣ́хъ и́хъ изба́витъ я́ Госпо́дь.
20
Мно́гі ско́рбі пра́ведним, і от всіх їх ізба́вить я Госпо́дь.
21
Храни́тъ Госпо́дь вся́ ко́сти и́хъ, ни єди́на от ни́хъ сокруши́тся.
21
Храни́ть Госпо́дь вся ко́сті їх, ні єди́на от них сокруши́ться.
22
Сме́рть грѣ́шниковъ люта́, и ненави́дящіи пра́веднаго прегрѣша́тъ.
22
Смерть грі́шников люта́, і ненави́дящії пра́веднаго прегріша́ть.
23
Изба́витъ Госпо́дь ду́шы ра́бъ Свои́хъ, и не прегрѣша́тъ вси́ упова́ющіи на Него́.
23
Ізба́вить Госпо́дь ду́ші раб Свої́х, і не прегріша́ть всі упова́ющії на Него́.
0
Псало́мъ Дави́ду.
Псало́м Дави́ду, 34.
1
Суди́, Го́споди, оби́дящыя мя́, побори́ борю́щыя мя́.
1
Суди́, Го́споди, оби́дящия м'я, побори́ борю́щия м'я.
2
Пріими́ ору́жіє и щи́тъ и воста́ни въ по́мощь мою́:
2
Прийми́ ору́жіє і щит і воста́ни в по́мощ мою́;
3
изсу́ни ме́чь и заключи́ сопроти́въ гоня́щихъ мя́: рцы́ души́ моє́й: спасе́ніє твоє́ є́смь А́зъ.
3
ізсу́ни меч і заключи́ сопроти́в гоня́щих м'я; рци душі́ моє́й: спасе́ніє твоє́ єсьм Аз.
4
Да постыдя́тся и посра́мятся и́щущіи ду́шу мою́, да возвратя́тся вспя́ть и постыдя́тся мы́слящіи ми́ зла́я.
4
Да постидя́ться і посра́м'яться і́щущії ду́шу мою́, да возвратя́ться всп'ять і постидя́ться ми́слящії мі зла́я.
5
Да бу́дутъ я́ко пра́хъ предъ лице́мъ вѣ́тра, и А́нгелъ Госпо́день оскорбля́я и́хъ:
5
Да бу́дуть я́ко прах пред лице́м ві́тра, і а́нгел Госпо́день оскорбля́я їх;
6
да бу́детъ пу́ть и́хъ тма́ и по́лзокъ, и А́нгелъ Госпо́день погоня́яй и́хъ:
6
да бу́деть путь їх тьма і по́лзок, і а́нгел Госпо́день погоня́яй їх;
7
я́ко ту́не скры́ша ми́ па́губу сѣ́ти своєя́, всу́є поноси́ша души́ моє́й.
7
я́ко ту́не скри́ша мі па́губу сі́ті своєя́, всу́є поноси́ша душі́ моє́й.
8
Да пріи́детъ єму́ сѣ́ть, ю́же не вѣ́сть, и лови́тва, ю́же скры́, да обы́метъ и́, и въ сѣ́ть да впаде́тъ въ ню́.
8
Да при́йдеть єму́ сіть, ю́же не вість, і лови́тва, ю́же скри, да оби́меть ї, і в сіть да впаде́ть в ню.
9
Душа́ же моя́ возра́дуєтся о Го́сподѣ, возвесели́тся о спасе́ніи Єго́.
9
Душа́ же моя́ возра́дується о Го́споді, возвесели́ться о спасе́нії Єго́.
10
Вся́ ко́сти моя́ реку́тъ: Го́споди, Го́споди, кто́ подо́бенъ Тебѣ́? Избавля́яй ни́ща изъ руки́ крѣ́пльшихъ єго́, и ни́ща, и убо́га от расхища́ющихъ єго́.
10
Вся ко́сті моя́ реку́ть: Го́споди, Го́споди, кто подо́бен Тебі́? Ізбавля́яй ни́ща із руки́ крі́пльших єго́, і ни́ща, і убо́га от расхища́ющих єго́.
11
Воста́вше на мя́ свидѣ́теле непра́ведніи, я́же не вѣ́дяхъ, вопроша́ху мя́.
11
Воста́вше на м'я свиді́теле непра́веднії, я́же не ві́дях, вопроша́ху м'я.
12
Возда́ша ми́ лука́вая возъ блага́я, и безча́діє души́ моє́й.
12
Возда́ша мі лука́вая воз блага́я, і безча́діє душі́ моє́й.
13
А́зъ же, внегда́ они́ стужа́ху ми́, облача́хся во вре́тище и смиря́хъ посто́мъ ду́шу мою́, и моли́тва моя́ въ нѣ́дро моє́ возврати́тся.
13
Аз же, внегда́ они́ стужа́ху мі, облача́хся во вре́тище і смиря́х посто́м ду́шу мою́, і моли́тва моя́ в ні́дро моє́ возврати́ться.
14
Я́ко бли́жнему, я́ко бра́ту на́шему, та́ко угожда́хъ: я́ко пла́чя и сѣ́туя, та́ко смиря́хся.
14
Я́ко бли́жнему, я́ко бра́ту на́шему, та́ко угожда́х; я́ко пла́чя і сі́туя, та́ко смиря́хся.
15
И на мя́ возвесели́шася и собра́шася: собра́шася на мя́ ра́ны, и не позна́хъ: раздѣли́шася, и не умили́шася.
15
І на м'я возвесели́шася і собра́шася; собра́шася на м'я ра́ни, і не позна́х; разділи́шася, і не умили́шася.
16
Искуси́ша мя́, подражни́ша мя́ подражне́ніємъ, поскрежета́ша на мя́ зубы́ свои́ми.
16
Іскуси́ша м'я, подражни́ша м'я подражне́нієм, поскрежета́ша на м'я зуби́ свої́ми.
17
Го́споди, когда́ у́зриши? Устро́й ду́шу мою́ от злодѣ́йства и́хъ, от ле́въ єдиноро́дную мою́.
17
Го́споди, когда́ у́зриши? Устро́й ду́шу мою́ от злоді́йства їх, от лев єдоноро́дную мою́.
18
Исповѣ́мся Тебѣ́ въ це́ркви мно́зѣ, въ лю́дехъ тя́жцѣхъ восхвалю́ Тя.
18
Іспові́мся Тебі́ в це́ркві мно́зі, в лю́дех тя́жціх восхвалю́ Тя.
19
Да не возра́дуются о мнѣ́ вражду́ющіи ми́ непра́ведно, ненави́дящіи мя́ ту́не и помиза́ющіи очи́ма:
19
Да не возра́дуються о мні вражду́ющії мі непра́ведно, ненави́дящії м'я ту́не і помиза́ющії очи́ма;
20
я́ко мнѣ́ у́бо ми́рная глаго́лаху, и на гнѣ́въ ле́сти помышля́ху.
20
я́ко мні у́бо ми́рная глаго́лаху, і на гнів ле́сти помишля́ху.
21
Разшири́ша на мя́ уста́ своя́, рѣ́ша: бла́гоже, бла́гоже, ви́дѣша о́чи на́ши.
21
Разшири́ша на м'я уста́ своя́, рі́ша: бла́гоже, бла́гоже, ви́діша о́чі на́ші.
22
Ви́дѣлъ єси́, Го́споди, да не премолчи́ши: Го́споди, не отступи́ от мене́.
22
Ви́діл єси́, Го́споди, да не премолчи́ши; Го́споди, не отступи́ от мене́.
23
Воста́ни, Го́споди, и вонми́ суду́ моєму́, Бо́же мо́й и Го́споди мо́й, на прю́ мою́.
23
Воста́ни, Го́споди, і воньми́ суду́ моєму́, Бо́же мой і Го́споди мой, на прю мою́.
24
Суди́ ми, Го́споди, по пра́вдѣ Твоє́й, Го́споди Бо́же мо́й, и да не возра́дуются о мнѣ́.
24
Суди́ мі, Го́споди, по пра́вді Твоє́й, Го́споди Бо́же мой, і да не возра́дуються о мні.
25
Да не реку́тъ въ сердца́хъ свои́хъ: бла́гоже, бла́гоже души́ на́шей: ниже́ да реку́тъ: пожро́хомъ єго́.
25
Да не реку́ть в сердця́х свої́х: бла́гоже, бла́гоже душі́ на́шей; ніже́ да реку́ть: пожро́хом єго́.
26
Да постыдя́тся и посра́мятся вку́пѣ ра́дующіися зло́мъ мои́мъ: да облеку́тся въ сту́дъ и сра́мъ велерѣ́чующіи на мя́.
26
Да постидя́ться і посра́м'яться вку́пі ра́дующіїся злом мої́м; да облеку́ться в студ і срам велері́чующії на м'я.
27
Да возра́дуются и возвеселя́тся хотя́щіи пра́вды моєя́: и да реку́тъ вы́ну, да возвели́чится Госпо́дь, хотя́щіи ми́ра рабу́ Єго́.
27
Да возра́дуються і возвеселя́ться хотя́щії пра́вди моєя́; і да реку́ть ви́ну: да возвели́читься Госпо́дь, хотя́щії ми́ра рабу́ Єго́.
28
И язы́къ мо́й поучи́тся пра́вдѣ Твоє́й, ве́сь де́нь хвалѣ́ Твоє́й.
28
І язи́к мой поучи́ться пра́вді Твоє́й, весь день хвалі́ Твоє́й.
1
Въ коне́цъ, о́троку Госпо́дню Дави́ду.
1
В коне́ць, о́троку Госпо́дню Дави́ду, 35.
2
Глаго́летъ пребеззако́нный согрѣша́ти въ себѣ́: нѣ́сть стра́ха Бо́жія предъ очи́ма єго́:
2
Глаго́лет пребеззако́нний согріша́ти в себі́; ність стра́ха Бо́жия пред очи́ма єго́;
3
я́ко ульсти́ предъ ни́мъ обрѣсти́ беззако́ніє своє́, и возненави́дѣти.
3
я́ко ульсти́ пред ним обрісти́ беззако́ніє своє́ і возненави́діти.
4
Глаго́лы у́стъ єго́ беззако́ніє и ле́сть: не восхотѣ́ разумѣ́ти є́же ублажи́ти.
4
Глаго́ли уст єго́ — беззако́ніє і лесть; не восхоті́ разумі́ти є́же ублажи́ти.
5
Беззако́ніє помы́сли на ло́жи своє́мъ: предста́ вся́кому пути́ небла́гу, о зло́бѣ же не негодова́.
5
Беззако́ніє поми́сли на ло́жі своє́м; предста́ вся́кому путі́ небла́гу, о зло́бі же не негодова́.
6
Го́споди, на небеси́ ми́лость Твоя́, и и́стина Твоя́ до о́блакъ:
6
Го́споди, на небесі́ ми́лость Твоя́, і і́стина Твоя́ до о́блак;
7
пра́вда Твоя́ я́ко го́ры Бо́жія, судьбы́ Твоя́ бе́здна мно́га: человѣ́ки и скоты́ спасе́ши, Го́споди.
7
пра́вда Твоя́ — я́ко го́ри Бо́жія, судьби́ Твоя́ — бе́здна мно́га; челові́ки і скоти́ спасе́ши, Го́споди.
8
Я́ко умно́жилъ єси́ ми́лость Твою́, Бо́же: сы́нове же человѣ́честіи въ кро́вѣ крилу́ Твоє́ю надѣ́ятися и́мутъ.
8
Я́ко умно́жил єси́ ми́лость Твою́, Бо́же; си́нове же челові́честії в кро́ві крилу́ Твоє́ю наді́ятися і́муть.
9
Упію́тся от ту́ка до́му Твоєго́, и пото́комъ сла́дости Твоєя́ напои́ши я́.
9
Упію́ться от ту́ка до́му Твоєго́, і пото́ком сла́дости Твоєя́ напої́ши я.
10
Я́ко у Тебе́ исто́чникъ живота́, во свѣ́тѣ Твоє́мъ у́зримъ свѣ́тъ.
10
Я́ко у Тебе́ істо́чник живота́, во сві́ті Твоє́м у́зрим світ.
11
Проба́ви ми́лость Твою́ вѣ́дущымъ Тя́ и пра́вду Твою́ пра́вымъ се́рдцемъ.
11
Проба́ви ми́лость Твою́ ві́дущим Тя і пра́вду Твою́ пра́вим се́рдцем.
12
Да не пріи́детъ мнѣ́ нога́ горды́ни, и рука́ грѣ́шнича да не подви́житъ мене́.
12
Да не при́йдеть мні нога́ горди́ни, і рука́ грі́шнича да не подви́жить мене́.
13
Та́мо падо́ша вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє: изринове́ни бы́ша, и не возмо́гутъ ста́ти.
13
Та́мо падо́ша всі ді́лающії беззако́ніє; ізринове́ні би́ша і не возмо́гуть ста́ти.
0
Псало́мъ Дави́ду.
Псало́м Дави́ду, 36.
1
Не ревну́й лука́внующымъ, ниже́ зави́ди творя́щымъ беззако́ніє.
1
Не ревну́й лука́внующим, ніже́ зави́ди творя́щим беззако́ніє.
2
Зане́ я́ко трава́ ско́ро и́зсшутъ, и я́ко зе́ліє зла́ка ско́ро отпаду́тъ.
2
Зане́ я́ко трава́ ско́ро і́зсшуть, і я́ко зе́ліє зла́ка ско́ро отпаду́ть.
3
Упова́й на Го́спода и твори́ благосты́ню: и насели́ зе́млю, и упасе́шися въ бога́тствѣ єя́.
3
Упова́й на Го́спода і твори́ благости́ню; і насели́ зе́млю і упасе́шися в бога́тстві єя́.
4
Наслади́ся Го́сподеви, и да́стъ ти́ проше́нія се́рдца твоєго́.
4
Наслади́ся Го́сподеві, і дасть ті проше́нія се́рдця твоєго́.
5
Откры́й ко Го́споду пу́ть тво́й и упова́й на Него́, и То́й сотвори́тъ.
5
Откри́й ко Го́споду путь твой і упова́й на Него́, і Той сотвори́ть.
6
И изведе́тъ я́ко свѣ́тъ пра́вду твою́ и судьбу́ твою́ я́ко полу́дне.
6
І ізведе́ть, я́ко світ, пра́вду твою́ і судьбу́ твою́, я́ко полу́дне.
7
Повини́ся Го́сподеви и умоли́ Єго́. Не ревну́й спѣ́ющему въ пути́ своє́мъ, человѣ́ку творя́щему законопреступле́ніє.
7
Повини́ся Го́сподеві і умоли́ Єго́. Не ревну́й спі́ющему в путі́ своє́м, челові́ку, творя́щему законопреступле́ніє.
8
Преста́ни от гнѣ́ва и оста́ви я́рость: не ревну́й, є́же лука́вновати,
8
Преста́ни от гні́ва і оста́ви я́рость; не ревну́й, є́же лука́вновати,
9
зане́ лука́внующіи потребя́тся, терпя́щіи же Го́спода, ті́и наслѣ́дятъ зе́млю.
9
зане́ лука́внующії потреб'я́ться, терп'я́щії же Го́спода, ті́ї наслі́дять зе́млю.
10
И єще́ ма́ло, и не бу́детъ грѣ́шника: и взы́щеши мѣ́сто єго́ и не обря́щеши.
10
І єще́ ма́ло, і не бу́деть грі́шника; і взи́щеши мі́сто єго́ і не обря́щеши.
11
Кро́тцыи же наслѣ́дятъ зе́млю и насладя́тся о мно́жествѣ ми́ра.
11
Кро́тції же наслі́дять зе́млю і насладя́ться о мно́жестві ми́ра.
12
Назира́єтъ грѣ́шный пра́веднаго и поскреже́щетъ на́нь зубы́ свои́ми:
12
Назира́єть грі́шний пра́веднаго і поскреже́щеть нань зуби́ свої́ми;
13
Госпо́дь же посмѣє́тся єму́, зане́ прозира́єтъ, я́ко пріи́детъ де́нь єго́.
13
Госпо́дь же посміє́ться єму́, зане́ прозира́єть, я́ко при́йдеть день єго́.
14
Ме́чь извлеко́ша грѣ́шницы, напряго́ша лу́къ сво́й, низложи́ти убо́га и ни́ща, закла́ти пра́выя се́рдцемъ.
14
Мечь ізвлеко́ша грі́шници, напряго́ша лук свой, низложи́ти убо́га і ни́ща, закла́ти пра́вия се́рдцем.
15
Ме́чь и́хъ да вни́детъ въ сердца́ и́хъ, и лу́цы и́хъ да сокруша́тся.
15
Мечь їх да вни́деть в сердця́ їх, і лу́ці їх да сокруша́ться.
16
Лу́чше ма́лоє пра́веднику, па́че бога́тства грѣ́шныхъ мно́га.
16
Лу́чше ма́лоє пра́веднику, па́че бога́тства грі́шних мно́га.
17
Зане́ мы́шцы грѣ́шныхъ сокруша́тся, утвержда́єтъ же пра́ведныя Госпо́дь.
17
Зане́ ми́шці грі́шних сокруша́ться, утвержда́єть же пра́ведния Госпо́дь.
18
Вѣ́сть Госпо́дь пути́ непоро́чныхъ, и достоя́ніє и́хъ въ вѣ́къ бу́детъ.
18
Вість Госпо́дь путі́ непоро́чних, і достоя́ніє їх в вік бу́деть.
19
Не постыдя́тся во вре́мя лю́тоє и во дне́хъ гла́да насы́тятся, я́ко грѣ́шницы поги́бнутъ.
19
Не постидя́ться во вре́м'я лю́тоє і во днех гла́да наси́тяться, я́ко грі́шници поги́бнуть.
20
Врази́ же Госпо́дни, ку́пно просла́витися и́мъ и вознести́ся, изчеза́юще я́ко ды́мъ изчезо́ша.
20
Вразі́ же Госпо́дні, ку́пно просла́витися їм і вознести́ся, ізчеза́юще, я́ко дим, ізчезо́ша.
21
Зає́млетъ грѣ́шный и не возврати́тъ: пра́ведный же ще́дритъ и дає́тъ.
21
Зає́млеть грі́шний і не возврати́ть; пра́ведний же ще́дрить і дає́ть.
22
Я́ко благословя́щіи Єго́ наслѣ́дятъ зе́млю, клену́щіи же Єго́ потребя́тся.
22
Я́ко благослов'я́щії Єго́ наслі́дять зе́млю, клену́щії же Єго́ потреб'я́ться.
23
От Го́спода стопы́ человѣ́ку исправля́ются, и пути́ Єго́ восхо́щетъ зѣло́.
23
От Го́спода стопи́ челові́ку ісправля́ються, і путі́ єго́ восхо́щеть зіло́.
24
Єгда́ паде́тъ, не разбіє́тся, я́ко Госпо́дь подкрѣпля́єтъ ру́ку єго́.
24
Єгда́ паде́ть, не разбіє́ться, я́ко Госпо́дь подкріпля́єть ру́ку єго́.
25
Юнѣ́йшій бы́хъ, и́бо состарѣ́хся, и не ви́дѣхъ пра́ведника оста́влена, ниже́ сѣ́мене єго́ прося́ща хлѣ́бы.
25
Юні́йшій бих, і́бо состарі́хся, і не ви́діх пра́ведника оста́влена, ніже́ сі́мене єго́ прося́ща хлі́би.
26
Ве́сь де́нь ми́луєтъ и взаи́мъ дає́тъ пра́ведный, и сѣ́мя єго́ во благослове́ніє бу́детъ.
26
Весь день ми́луєть і взайм дає́ть пра́ведний, і сі́м'я єго́ во благослове́ніє бу́деть.
27
Уклони́ся от зла́ и сотвори́ благо, и всели́ся въ вѣ́къ вѣ́ка.
27
Уклони́ся от зла і сотвори́ бла́го, і всели́ся в вік ві́ка.
28
Я́ко Госпо́дь лю́битъ су́дъ и не оста́витъ преподо́бныхъ Свои́хъ: во вѣ́къ сохраня́тся: беззако́нницы же изжену́тся, и сѣ́мя нечести́выхъ потреби́тся.
28
Я́ко Госпо́дь лю́бить суд і не оста́вить преподо́бних Свої́х; во вік сохраня́ться; беззако́нници же ізжену́ться, і сі́м'я нечести́вих потреби́ться.
29
Пра́ведницы же наслѣ́дятъ зе́млю и вселя́тся въ вѣ́къ вѣ́ка на не́й.
29
Пра́ведници же наслі́дять зе́млю і вселя́ться в вік ві́ка на ней.
30
Уста́ пра́веднаго поуча́тся прему́дрости, и язы́къ єго́ возглаго́летъ су́дъ.
30
Уста́ пра́веднаго поуча́ться прему́дрости, і язи́к єго́ возглаго́леть суд.
31
Зако́нъ Бо́га єго́ в се́рдце єго́, и не за́пнутся стопы́ єго́.
31
Зако́н Бо́га єго́ се́рдці єго́, і не за́пнуться стопи́ єго́.
32
Сматря́єтъ грѣ́шный пра́веднаго и и́щетъ є́же умертви́ти єго́:
32
Сматря́єть грі́шний пра́веднаго і і́щеть, є́же умертви́ти єго́;
33
Госпо́дь же не оста́витъ єго́ въ руку́ єго́, ниже́ осу́дитъ єго́, єгда́ су́дитъ єму́.
33
Госпо́дь же не оста́вить єго́ в руку́ єго́, ніже́ осу́дить єго́, єгда́ су́дить єму́.
34
Потерпи́ Го́спода и сохрани́ пу́ть Єго́, и вознесе́тъ тя́ є́же наслѣ́дити зе́млю: внегда́ потребля́тися грѣ́шникомъ, у́зриши.
34
Потерпи́ Го́спода і сохрани́ путь Єго́, і вознесе́ть тя, є́же наслі́дити зе́млю; внегда́ потребля́тися грі́шником, у́зриши.
35
Ви́дѣхъ нечести́ваго превознося́щася и вы́сящася я́ко ке́дры Ліва́нскія:
35
Ви́діх нечести́ваго превознося́щася і ви́сящася, я́ко ке́дри Лива́нськія;
36
и ми́мо идо́хъ, и се́, не бѣ́, и взыска́хъ єго́, и не обрѣ́теся мѣ́сто єго́.
36
і ми́мо ідо́х, і се не бі, і взиска́х єго́, і не обрі́теся мі́сто єго́.
37
Храни́ незло́біє и ви́ждь правоту́, я́ко є́сть оста́нокъ человѣ́ку ми́рну.
37
Храни́ незло́біє і виждь правоту́, я́ко єсть оста́нок челові́ку ми́рну.
38
Беззако́нницы же потребя́тся вку́пѣ: оста́нцы же нечести́выхъ потребя́тся.
38
Беззако́нници же потреб'я́ться вку́пі; оста́нци же нечести́вих потреб'я́ться.
39
Спасе́ніє же пра́ведныхъ от Го́спода, и защи́титель и́хъ є́сть во вре́мя ско́рби:
39
Спасе́ніє же пра́ведних от Го́спода, і Защи́титель їх єсть во вре́м'я ско́рби;
40
и помо́жетъ и́мъ Госпо́дь и изба́витъ и́хъ, и и́зметъ и́хъ от грѣ́шникъ и спасе́тъ и́хъ, я́ко упова́ша на Него́.
40
і помо́жеть їм Госпо́дь, і ізба́вить їх, і і́зметь їх от грі́шник, і спасе́ть їх, я́ко упова́ша на Него́.
1
Псало́мъ Дави́ду, въ воспомина́ніє о суббо́тѣ.
1
Псало́м Дави́ду, в воспомина́ніє о субо́ті, 37.
2
Го́споди, да не я́ростію Твоє́ю обличи́ши мене́, ниже́ гнѣ́вомъ Твои́мъ нака́жеши мене́:
2
Го́споди, да не я́ростію Твоє́ю обличи́ши мене́, ніже́ гні́вом Твої́м нака́жеши мене́;
3
я́ко стрѣ́лы Твоя́ унзо́ша во мнѣ́, и утверди́лъ єси́ на мнѣ́ ру́ку Твою́.
3
я́ко стрі́ли Твоя́ унзо́ша во мні, і утверди́л єси́ на мні ру́ку Твою́.
4
Нѣ́сть изцѣле́нія въ пло́ти моє́й от лица́ гнѣ́ва Твоєго́, нѣ́сть ми́ра въ косте́хъ мои́хъ от лица́ грѣ́хъ мои́хъ.
4
Ність ізціле́нія в пло́ті моє́й от лиця́ гні́ва Твоєго́, ність ми́ра в косте́х мої́х от лиця́ гріх мої́х.
5
Я́ко беззако́нія моя́ превзыдо́ша главу́ мою́, я́ко бре́мя тя́жкоє отяготѣ́ша на мнѣ́.
5
Я́ко беззако́нія моя́ превзидо́ша главу́ мою́, я́ко бре́м'я тя́жкоє отяготі́ша на мні.
6
Возсмердѣ́ша и согни́ша ра́ны моя́, от лица́ безу́мія моєго́.
6
Возсмерді́ша і согни́ша ра́ни моя́, от лиця́ безу́мія моєго́.
7
Пострада́хъ и сляко́хся до конца́, ве́сь де́нь сѣ́туя хожда́хъ:
7
Пострада́х і сляко́хся до конця́, весь день сі́туя хожда́х;
8
я́ко ля́двія моя́ напо́лнишася поруга́ній, и нѣ́сть изцѣле́нія въ пло́ти моє́й.
8
я́ко ля́двія моя́ напо́лнишася поруга́ній, і ність ізціле́нія в пло́ті моє́й.
9
Озло́бленъ бы́хъ и смири́хся до зѣла́, рыка́хъ от воздыха́нія се́рдца моєго́.
9
Озло́блен бих і смири́хся до зіла́, рика́х от воздиха́нія се́рдця моєго́.
10
Го́споди, предъ Тобо́ю все́ жела́ніє моє́, и воздыха́ніє моє́ от Тебе́ не утаи́ся.
10
Го́споди, пред Тобо́ю все жела́ніє моє́, і воздиха́ніє моє́ от Тебе́ не утаї́ся.
11
Се́рдце моє́ смяте́ся, оста́ви мя́ си́ла моя́, и свѣ́тъ о́чію моє́ю, и то́й нѣ́сть со мно́ю.
11
Се́рдце моє́ см'яте́ся, оста́ви м'я си́ла моя́, і світ о́чію моє́ю — і той ність со мно́ю.
12
Дру́зи мои́ и и́скренніи мои́ пря́мо мнѣ́ прибли́жишася и ста́ша.
12
Дру́зі мої́ і і́скреннії мої́ пря́мо мні прибли́жишася і ста́ша.
13
И бли́жніи мои́ отдале́че мене́ ста́ша, и нужда́хуся и́щущіи ду́шу мою́: и и́щущіи зла́я мнѣ́ глаго́лаху су́єтная, и льсти́внымъ ве́сь де́нь поуча́хуся.
13
І бли́жнії мої́ отдале́че мене́ ста́ша, і нужда́хуся і́щущії ду́шу мою́; і і́щущії зла́я мні глаго́лаху су́єтная, і льсти́вним весь день поуча́хуся.
14
А́зъ же я́ко глу́хъ не слы́шахъ, и я́ко нѣ́мъ не отверза́яй у́стъ свои́хъ:
14
Аз же, я́ко глух, не сли́шах, і я́ко нім не отверза́яй уст свої́х;
15
и бы́хъ я́ко человѣ́къ не слы́шай и не имы́й во устѣ́хъ свои́хъ обличе́нія.
15
і бих я́ко челові́к не сли́шай і не іми́й во усті́х свої́х обличе́нія.
16
Я́ко на Тя́, Го́споди, упова́хъ, Ты́ услы́шиши, Го́споди Бо́же мо́й.
16
Я́ко на Тя, Го́споди, упова́х, Ти усли́шиши, Го́споди, Бо́же мой.
17
Я́ко рѣ́хъ: да не когда́ пора́дуютмися врази́ мои́: и внегда́ подвижа́тися нога́мъ мои́мъ, на мя́ велерѣ́чеваша.
17
Я́ко ріх: да не когда́ пора́дуютьміся вразі́ мої́; і внегда́ подвижа́тися нога́м мої́м, на м'я велері́чеваша.
18
Я́ко а́зъ на ра́ны гото́въ, и болѣ́знь моя́ предо мно́ю є́сть вы́ну.
18
Я́ко аз на ра́ни гото́в, і болі́знь моя́ предо мно́ю єсть ви́ну.
19
Я́ко беззако́ніє моє́ а́зъ возвѣщу́ и попеку́ся о грѣсѣ́ моє́мъ.
19
Я́ко беззако́ніє моє́ аз возвіщу́ і попеку́ся о грісі́ моє́м.
20
Врази́ же мои́ живу́тъ и укрѣпи́шася па́че мене́, и умно́жишася ненави́дящіи мя́ безъ пра́вды:
20
Вразі́ же мої́ живу́ть і укріпи́шася па́че мене́, і умно́жишася ненави́дящії м'я без пра́вди;
21
воздаю́щіи ми́ зла́я возъ блага́я оболга́ху мя́, зане́ гоня́хъ благосты́ню.
21
воздаю́щії мі зла́я воз блага́я оболга́ху м'я, зане́ гоня́х благости́ню.
22
Не оста́ви мене́, Го́споди Бо́же мо́й, не отступи́ от мене́:
22
Не оста́ви мене́, Го́споди Бо́же мой, не отступи́ от мене́;
23
вонми́ въ по́мощь мою́, Го́споди спасе́нія моєго́.
23
воньми́ в по́мощ мою́, Го́споди спасе́нія моєго́.
1
Въ коне́цъ, Ідіѳу́му, пѣ́снь Дави́ду.
1
В коне́ць, Ідифу́му, піснь Дави́ду, 38.
2
Рѣ́хъ: сохраню́ пути́ моя́, є́же не согрѣша́ти ми́ язы́комъ мои́мъ: положи́хъ усто́мъ мои́мъ храни́ло, внегда́ воста́ти грѣ́шному предо мно́ю.
2
Ріх: сохраню́ путі́ моя́, є́же не согріша́ти мі язи́ком мої́м; положи́х усто́м мої́м храни́ло, внегда́ воста́ти грі́шному предо мно́ю.
3
Онѣмѣ́хъ и смири́хся, и умолча́хъ от бла́гъ, и болѣ́знь моя́ обнови́ся.
3
Онімі́х і смири́хся, і умолча́х от благ, і болі́знь моя́ обнови́ся.
4
Согрѣ́яся се́рдце моє́ во мнѣ́, и въ поуче́ніи моє́мъ разгори́тся о́гнь: глаго́лахъ язы́комъ мои́мъ:
4
Согрі́яся се́рдце моє́ во мні, і в поуче́нії моє́м разгори́ться огнь; глаго́лах язи́ком мої́м:
5
скажи́ ми, Го́споди, кончи́ну мою́ и число́ дні́й мои́хъ, ко́є є́сть, да разумѣ́ю, что́ лиша́юся а́зъ.
5
скажи́ мі, Го́споди, кончи́ну мою́ і число́ дній мої́х, ко́є єсть, да разумі́ю, что лиша́юся аз.
6
Се́, пя́ди положи́лъ єси́ дни́ моя́, и соста́въ мо́й я́ко ничто́же предъ Тобо́ю: оба́че вся́ческая суєта́ вся́къ человѣ́къ живы́й.
6
Се, п'я́ді положи́л єси́ дні моя́, і соста́в мой — я́ко нічто́же пред Тобо́ю; оба́че вся́чеськая суєта́ всяк челові́к живи́й.
7
У́бо о́бразомъ хо́дитъ человѣ́къ, оба́че всу́є мяте́тся: сокро́вищствуєтъ, и не вѣ́сть, кому́ собере́тъ я́.
7
У́бо о́бразом хо́дить челові́к, оба́че всу́є м'яте́ться; сокро́вищствуєть, і не вість, кому́ собере́ть я.
8
И ны́нѣ кто́ терпѣ́ніє моє́? Не Госпо́дь ли? И соста́въ мо́й от Тебе́ є́сть.
8
І ни́ні кто терпі́ніє моє́? Не Госпо́дь ли? І соста́в мой от Тебе́ єсть.
9
От всѣ́хъ беззако́ній мои́хъ изба́ви мя́: поноше́ніє безу́мному да́лъ мя́ єси́.
9
От всіх беззако́ній мої́х ізба́ви м'я; поноше́ніє безу́мному дал м'я єси́.
10
Онѣмѣ́хъ и не отверзо́хъ у́стъ мои́хъ, я́ко Ты́ сотвори́лъ єси́.
10
Онімі́х і не отверзо́х уст мої́х, я́ко Ти сотвори́л єси́.
11
Отста́ви от мене́ ра́ны Твоя́: от крѣ́пости бо руки́ Твоєя́ а́зъ изчезо́хъ.
11
Отста́ви от мене́ ра́ни Твоя́; от крі́пости бо руки́ Твоєя́ аз ізчезо́х.
12
Во обличе́ніихъ о беззако́ніи наказа́лъ єси́ человѣ́ка, и иста́ялъ єси́ я́ко паучи́ну ду́шу єго́: оба́че всу́є вся́къ человѣ́къ.
12
Во обличе́ніїх о беззако́нії наказа́л єси́ челові́ка, і іста́ял єси́, я́ко паучи́ну, ду́шу єго́; оба́че всу́є всяк челові́к.
13
Услы́ши моли́тву мою́, Го́споди, и моле́ніє моє́ внуши́, сле́зъ мои́хъ не премолчи́: я́ко пресе́лникъ а́зъ є́смь у Тебе́ и пришле́цъ, я́коже вси́ отцы́ мои́.
13
Усли́ши моли́тву мою́, Го́споди, і моле́ніє моє́ внуши́, слез мої́х не премолчи́; я́ко пресе́льник аз єсьм у Тебе́ і пришле́ць, я́коже всі отці́ мої́.
14
Осла́би ми́, да почі́ю, пре́жде да́же не отиду́, и ктому́ не бу́ду.
14
Осла́би мі, да почи́ю, пре́жде да́же не отиду́, і ктому́ не бу́ду.
1
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
1
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 39.
2
Терпя́ потерпѣ́хъ Го́спода, и вня́тъ ми́ и услы́ша моли́тву мою́:
2
Терп'я́ потерпі́х Го́спода, і внят мі і усли́ша моли́тву мою́;
3
и возведе́ мя от ро́ва страсте́й и от бре́нія ти́ны, и поста́ви на ка́мени но́зѣ мои́ и испра́ви стопы́ моя́:
3
і возведе́ м'я от ро́ва страсте́й і от бре́нія ти́ни, і поста́ви на ка́мені но́зі мої́ і іспра́ви стопи́ моя́;
4
и вложи́ во уста́ моя́ пѣ́снь но́ву, пѣ́ніє Бо́гу на́шему. У́зрятъ мно́зи и убоя́тся, и упова́ютъ на Го́спода.
4
і вложи́ во уста́ моя́ піснь но́ву, пі́ніє Бо́гу на́шему. У́зрять мно́зі і убоя́ться, і упова́ють на Го́спода.
5
Блаже́нъ му́жъ, єму́же є́сть и́мя Госпо́дне упова́ніє єго́, и не призрѣ́ въ суєты́ и неистовле́нія ло́жная.
5
Блаже́н муж, єму́же єсть і́м'я Госпо́днє упова́ніє єго́, і не призрі́ в суєти́ і неістовле́нія ло́жная.
6
Мно́га сотвори́лъ єси́ Ты́, Го́споди Бо́же мо́й, чудеса́ Твоя́, и помышле́ніємъ Твои́мъ нѣ́сть кто́ уподо́бится Тебѣ́: возвѣсти́хъ и глаго́лахъ: умно́жишася па́че числа́.
6
Мно́га сотвори́л єси́ Ти, Го́споди Бо́же мой, чудеса́ Твоя́, і помишле́нієм Твої́м ність кто уподо́биться Тебі́; возвісти́х і глаго́лах; умно́жишася па́че числа́.
7
Же́ртвы и приноше́нія не восхотѣ́лъ єси́, тѣ́ло же сверши́лъ ми́ єси́: всесожже́ній и о грѣсѣ́ не взыска́лъ єси́.
7
Же́ртви і приноше́нія не восхоті́л єси́, ті́ло же сверши́л мі єси́; всесожже́ній і о грісі́ не взиска́л єси́.
8
Тогда́ рѣ́хъ: се́, пріиду́: въ глави́знѣ кни́жнѣ пи́сано є́сть о мнѣ́:
8
Тогда́ ріх: се, прийду́; в глави́зні кни́жні пи́сано єсть о мні;
9
є́же сотвори́ти во́лю Твою́, Бо́же мо́й, восхотѣ́хъ, и зако́нъ Тво́й посредѣ́ чре́ва моєго́.
9
є́же сотвори́ти во́лю Твою́, Бо́же мой, восхоті́х, і зако́н Твой посреді́ чре́ва моєго́.
10
Благовѣсти́хъ пра́вду въ це́ркви вели́цѣй, се́, устна́мъ мои́мъ не возбраню́: Го́споди, Ты́ разумѣ́лъ єси́.
10
Благовісти́х пра́вду в це́ркві вели́цій, се, устна́м мої́м не возбраню́; Го́споди, Ти разумі́л єси́.
11
Пра́вду Твою́ не скры́хъ въ се́рдцы моє́мъ, и́стину Твою́ и спасе́ніє Твоє́ рѣ́хъ, не скры́хъ ми́лость Твою́ и и́стину Твою́ от со́нма мно́га.
11
Пра́вду Твою́ не скрих в се́рдці моє́м, і́стину Твою́ і спасе́ніє Твоє́ ріх, не скрих ми́лость Твою́ і і́стину Твою́ от со́нма мно́га.
12
Ты́ же, Го́споди, не удали́ щедро́тъ Твои́хъ от мене́: ми́лость Твоя́ и и́стина Твоя́ вы́ну да засту́питѣ мя́.
12
Ти же, Го́споди, не удали́ щедро́т Твої́х от мене́; ми́лость Твоя́ і і́стина Твоя́ ви́ну да засту́питі м'я.
13
Я́ко одержа́ша мя́ зла́я, и́мже нѣ́сть числа́: постиго́ша мя́ беззако́нія моя́, и не возмого́хъ зрѣ́ти: умно́жишася па́че вла́съ главы́ моєя́, и се́рдце моє́ оста́ви мя́.
13
Я́ко одержа́ша м'я зла́я, ї́мже ність числа́; постиго́ша м'я беззако́нія моя́, і не возмого́х зрі́ти; умно́жишася па́че влас глави́ моєя́, і се́рдце моє́ оста́ви м'я.
14
Благоволи́, Го́споди, изба́вити мя́: Го́споди, во є́же помощи́ ми, вонми́.
14
Благоволи́, Го́споди, ізба́вити м'я; Го́споди, во є́же помощи́ мі, воньми́.
15
Да постыдя́тся и посра́мятся вку́пѣ и́щущіи ду́шу мою́, изъя́ти ю́: да возвратя́тся вспя́ть и постыдя́тся хотя́щіи ми́ зла́я.
15
Да постидя́ться і посра́м'яться вку́пі і́щущії ду́шу мою́, із'я́ти ю; да возвратя́ться всп'ять і постидя́ться хотя́щії мі зла́я.
16
Да пріи́мутъ а́біє сту́дъ сво́й глаго́лющіи ми́: бла́гоже, бла́гоже.
16
Да при́ймуть а́біє студ свой глаго́лющії мі: бла́гоже, бла́гоже!
17
Да возра́дуются и возвеселя́тся о Тебѣ́ вси́ и́щущіи Тебе́, Го́споди, и да реку́тъ вы́ну, да возвели́чится Госпо́дь, лю́бящіи спасе́ніє Твоє́.
17
Да возра́дуються і возвеселя́ться о Тебі́ всі і́щущії Тебе́, Го́споди, і да реку́ть ви́ну «Да возвели́читься Госпо́дь!» лю́б'ящії спасе́ніє Твоє́.
18
А́зъ же ни́щъ є́смь и убо́гъ, Госпо́дь попече́тся о мнѣ́: помо́щникъ мо́й и защи́титель мо́й єси́ Ты́, Бо́же мо́й, не закосни́.
18
Аз же нищ єсьм і убо́г, Госпо́дь попече́ться о мні; Помо́щник мой і Защи́титель мой єси́ Ти, Бо́же мой, не закосни́.
1
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
1
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 40.
2
Блаже́нъ разумѣва́яй на ни́ща и убо́га, въ де́нь лю́тъ изба́витъ єго́ Госпо́дь.
2
Блаже́н разуміва́яй на ни́ща і убо́га, в день лют ізба́вить єго́ Госпо́дь.
3
Госпо́дь да сохрани́тъ єго́ и живи́тъ єго́, и да ублажи́тъ єго́ на земли́ и да не преда́стъ єго́ въ ру́ки враго́въ єго́.
3
Госпо́дь да сохрани́ть єго́ і живи́ть єго́, і да ублажи́ть єго́ на землі́, і да не преда́сть єго́ в ру́ки враго́в єго́.
4
Госпо́дь да помо́жетъ єму́ на одрѣ́ болѣ́зни єго́: все́ ло́же єго́ обрати́лъ єси́ въ болѣ́зни єго́.
4
Госпо́дь да помо́жеть єму́ на одрі́ болі́зні єго́; все ло́же єго́ обрати́л єси́ в болі́зні єго́.
5
А́зъ рѣ́хъ: Го́споди, поми́луй мя́, изцѣли́ ду́шу мою́, я́ко согрѣши́хъ Ти́.
5
Аз ріх: Го́споди, поми́луй м'я, ізціли́ ду́шу мою́, я́ко согріши́х Ті.
6
Врази́ мои́ рѣ́ша мнѣ́ зла́я: когда́ у́мретъ, и поги́бнетъ и́мя єго́?
6
Вразі́ мої́ рі́ша мні зла́я: когда́ у́мреть, і поги́бнеть і́м'я єго́?
7
И вхожда́ше ви́дѣти, всу́є глаго́лаше се́рдце єго́: собра́ беззако́ніє себѣ́, исхожда́ше во́нъ и глаго́лаше вку́пѣ.
7
І вхожда́ше ви́діти, всу́є глаго́лаше се́рдце єго́; собра́ беззако́ніє себі́, ісхожда́ше вон і глаго́лаше вку́пі.
8
На мя́ шепта́ху вси́ врази́ мои́, на мя́ помышля́ху зла́я мнѣ́.
8
На м'я шепта́ху всі вразі́ мої́, на м'я помишля́ху зла́я мні.
9
Сло́во законопресту́пноє возложи́ша на мя́: єда́ спя́й не приложи́тъ воскресну́ти?
9
Сло́во законопресту́пноє возложи́ша на м'я: єда́ сп'яй не приложи́ть воскресну́ти?
10
И́бо человѣ́къ ми́ра моєго́, на него́же упова́хъ, яды́й хлѣ́бы моя́, возвели́чи на мя́ запина́ніє.
10
І́бо челові́к ми́ра моєго́, на него́же упова́х, яди́й хлі́би моя́, возвели́чи на м'я запина́ніє.
11
Ты́ же, Го́споди, поми́луй мя́ и возста́ви мя́, и возда́мъ и́мъ.
11
Ти же, Го́споди, поми́луй м'я і возста́ви м'я, і возда́м їм.
12
Въ се́мъ позна́хъ, я́ко восхотѣ́лъ мя́ єси́, я́ко не возра́дуєтся вра́гъ мо́й о мнѣ́.
12
В сем позна́х, я́ко восхоті́л м'я єси́, я́ко не возра́дується враг мой о мні.
13
Мене́ же за незло́біє прія́лъ, и утверди́лъ мя́ єси́ предъ Тобо́ю въ вѣ́къ.
13
Мене́ же за незло́біє прия́л і утверди́л м'я єси́ пред Тобо́ю в вік.
14
Благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ от вѣ́ка и до вѣ́ка: бу́ди, бу́ди.
14
Благослове́н Госпо́дь Бог Ізра́їлев от ві́ка і до ві́ка! Бу́ди, бу́ди.
1
Въ коне́цъ, въ ра́зумъ сыно́въ Коре́овыхъ, псало́мъ Дави́ду.
1
В коне́ць, в ра́зум сино́в Коре́йових, псало́м Дави́ду, 41.
2
И́мже о́бразомъ жела́єтъ єле́нь на исто́чники водны́я, си́це жела́єтъ душа́ моя́ къ Тебѣ́, Бо́же.
2
І́мже о́бразом жела́єть єле́нь на істо́чники водни́я, си́це жела́єть душа́ моя́ к Тебі́, Бо́же.
3
Возжада́ душа́ моя́ къ Бо́гу крѣ́пкому, живо́му: когда́ пріиду́ и явлю́ся лицу́ Бо́жію?
3
Возжада́ душа́ моя́ к Бо́гу крі́пкому, живо́му; когда́ прийду́ і явлю́ся лицю́ Бо́жию?
4
Бы́ша сле́зы моя́ мнѣ́ хлѣ́бъ де́нь и но́щь, внегда́ глаго́латися мнѣ́ на вся́къ де́нь: гдѣ́ є́сть Бо́гъ тво́й?
4
Би́ша сле́зи моя́ мні хліб день і нощ, внегда́ глаго́латися мні на всяк день: гді єсть Бог твой?
5
Сія́ помяну́хъ, и излія́хъ на мя́ ду́шу мою́: я́ко пройду́ въ мѣ́сто селе́нія ди́вна, да́же до до́му Бо́жія, во гла́сѣ ра́дованія и исповѣ́данія, шу́ма пра́зднующаго.
5
Сія́ пом'яну́х і ізлія́х на м'я ду́шу мою́; я́ко пройду́ в мі́сто селе́нія ди́вна, да́же до до́му Бо́жия, во гла́сі ра́дованія і іспові́данія, шу́ма пра́зднующаго.
6
Вску́ю приско́рбна єси́, душе́ моя́? И вску́ю смуща́єши мя́? Упова́й на Бо́га, я́ко исповѣ́мся Єму́, спасе́ніє лица́ моєго́ и Бо́гъ мо́й.
6
Вску́ю приско́рбна єси́, душе́ моя́? І вску́ю смуща́єши м'я? Упова́й на Бо́га, я́ко іспові́мся Єму́, спасе́ніє лиця́ моєго́ і Бог мой.
7
Ко мнѣ́ самому́ душа́ моя́ смяте́ся: сего́ ра́ди помяну́хъ Тя́ от земли́ Іорда́нски и Єрмоніи́мски, от горы́ Ма́лыя.
7
Ко мні самому́ душа́ моя́ см'яте́ся; сего́ ра́ди пом'яну́х Тя от землі́ Іорда́нськи і Єрмонії́мськи, от гори́ ма́лия.
8
Бе́здна бе́здну призыва́єтъ во гла́сѣ хля́бій Твои́хъ: вся́ высоты́ Твоя́ и во́лны Твоя́ на мнѣ́ преидо́ша.
8
Бе́здна бе́здну призива́єть во гла́сі хля́бій Твої́х; вся висоти́ Твоя́ і во́лни Твоя́ на мні прейдо́ша.
9
Въ де́нь заповѣ́сть Госпо́дь ми́лость Свою́, и но́щію пѣ́снь Єго́ от мене́ {у мене́}, моли́тва Бо́гу живота́ моєго́.
9
В день запові́сть Госпо́дь ми́лость Свою́, і но́щію піснь Єго́ от мене́ [у мене́] — моли́тва Бо́гу живота́ моєго́.
10
Реку́ Бо́гу: засту́пникъ мо́й єси́, почто́ мя́ забы́лъ єси́? И вску́ю сѣ́туя хожду́, внегда́ оскорбля́єтъ вра́гъ?
10
Реку́ Бо́гу: Засту́пник мой єси́, почто́ м'я заби́л єси́? І вску́ю сі́туя хожду́, внегда́ оскорбля́єть враг?
11
Внегда́ сокруша́тися косте́мъ мои́мъ, поноша́ху ми́ врази́ мои́, внегда́ глаго́лати и́мъ мнѣ́ на вся́къ де́нь: гдѣ́ є́сть Бо́гъ тво́й?
11
Внегда́ сокруша́тися косте́м мої́м, поноша́ху мі вразі́ мої́, внегда́ глаго́лати їм мні на всяк день: гді єсть Бог твой?
12
Вску́ю приско́рбна єси́, душе́ моя́? И вску́ю смуща́єши мя́? Упова́й на Бо́га, я́ко исповѣ́мся Єму́, спасе́ніє лица́ моєго́ и Бо́гъ мо́й.
12
Вску́ю приско́рбна єси́, душе́ моя́? І вску́ю смуща́єши м'я? Упова́й на Бо́га, я́ко іспові́мся Єму́, спасе́ніє лиця́ моєго́ і Бог мой.
0
Псало́мъ Дави́ду, не надпи́санъ у Євре́й.
Псало́м Дави́ду, не надпи́сан у євре́й, 42.
1
Суди́ ми, Бо́же, и разсуди́ прю́ мою́: от язы́ка не преподо́бна, от человѣ́ка непра́ведна и льсти́ва изба́ви мя́.
1
Суди́ мі, Бо́же, і разсуди́ прю мою́; от язи́ка не преподо́бна, от челові́ка непра́ведна і льсти́ва ізба́ви м'я.
2
Зане́ Ты́ єси́, Бо́же, крѣ́пость моя́, вску́ю отри́нулъ мя́ єси́? И вску́ю сѣ́туя хожду́, внегда́ оскорбля́єтъ вра́гъ?
2
Зане́ Ти єси́, Бо́же, крі́пость моя́, вску́ю отри́нул м'я єси́? І вску́ю сі́туя хожду́, внегда́ оскорбля́єть враг?
3
Посли́ свѣ́тъ Тво́й и и́стину Твою́: та́ мя́ наста́виста, и введо́ста мя́ въ го́ру святу́ю Твою́ и въ селе́нія Твоя́.
3
Посли́ світ Твой і і́стину Твою́; та м'я наста́виста, і введо́ста м'я в го́ру святу́ю Твою́ і в селе́нія Твоя́.
4
И вни́ду къ же́ртвеннику Бо́жію, къ Бо́гу веселя́щему ю́ность мою́: исповѣ́мся Тебѣ́ въ гу́слехъ, Бо́же, Бо́же мо́й.
4
І вни́ду к же́ртвеннику Бо́жию, к Бо́гу веселя́щему ю́ность мою́; іспові́мся Тебі́ в гу́слех, Бо́же, Бо́же мой.
5
Вску́ю приско́рбна єси́, душе́ моя́? И вску́ю смуща́єши мя́? Упова́й на Бо́га, я́ко исповѣ́мся Єму́, спасе́ніє лица́ моєго́ и Бо́гъ мо́й.
5
Вску́ю приско́рбна єси́, душе́ моя́? І вску́ю смуща́єши м'я? Упова́й на Бо́га, я́ко іспові́мся Єму́, спасе́ніє лиця́ моєго́ і Бог мой.
1
Въ коне́цъ, сыно́въ Коре́овыхъ, въ ра́зумъ, псало́мъ.
1
В коне́ць, сино́в Коре́йових, в ра́зум, псало́м, 43.
2
Бо́же, уши́ма на́шима услы́шахомъ, и отцы́ на́ши возвѣсти́ша на́мъ дѣ́ло, є́же содѣ́лалъ єси́ во дне́хъ и́хъ, во дне́хъ дре́внихъ.
2
Бо́же, уши́ма на́шима усли́шахом, і отці́ на́ші возвісти́ша нам ді́ло, є́же соді́лал єси́ во днех їх, во днех дре́вніх.
3
Рука́ Твоя́ язы́ки потреби́, и насади́лъ я́ єси́: озло́билъ єси́ лю́ди и изгна́лъ єси́ я́.
3
Рука́ Твоя́ язи́ки потреби́, і насади́л я єси́; озло́бил єси́ лю́ди і ізгна́л єси́ я.
4
Не бо мече́мъ свои́мъ наслѣ́диша зе́млю, и мы́шца и́хъ не спасе́ и́хъ, но десни́ца Твоя́ и мы́шца Твоя́ и просвѣще́ніє лица́ Твоєго́, я́ко благоволи́лъ єси́ въ ни́хъ.
4
Не бо мече́м свої́м наслі́диша зе́млю, і ми́шця їх не спасе́ їх, но десни́ця Твоя́ і ми́шця Твоя́ і просвіще́ніє лиця́ Твоєго́, я́ко благоволи́л єси́ в них.
5
Ты́ єси́ са́мъ Ца́рь мо́й и Бо́гъ мо́й, заповѣ́даяй спасе́нія Іа́ковля.
5
Ти єси́ Сам Цар мой і Бог мой, запові́даяй спасе́нія Іа́ковля.
6
О Тебѣ́ враги́ на́шя избоде́мъ ро́ги, и о и́мени Твоє́мъ уничижи́мъ востаю́щыя на ны́.
6
О Тебі́ враги́ на́ша ізбоде́м ро́ги, і о і́мені Твоє́м уничижи́м востаю́щия на ни.
7
Не на лу́къ бо мо́й упова́ю, и ме́чь мо́й не спасе́тъ мене́:
7
Не на лук бо мой упова́ю, і меч мой не спасе́ть мене́;
8
спаслъ бо єси́ на́съ от стужа́ющихъ на́мъ, и ненави́дящихъ на́съ посрами́лъ єси́.
8
спасл бо єси́ нас от стужа́ющих нам, і ненави́дящих нас посрами́л єси́.
9
О Бо́зѣ похва́лимся ве́сь де́нь, и о и́мени Твоє́мъ исповѣ́мыся во вѣ́къ.
9
О Бо́зі похва́лимся весь день, і о і́мені Твоє́м іспові́мися во вік.
10
Ны́нѣ же отри́нулъ єси́ и посрами́лъ єси́ на́съ, и не изы́деши, Бо́же, въ си́лахъ на́шихъ.
10
Ни́ні же отри́нул єси́ і посрами́л єси́ нас, і не ізи́деши, Бо́же, в си́лах на́ших.
11
Возврати́лъ єси́ на́съ вспя́ть при вразѣ́хъ на́шихъ, и ненави́дящіи на́съ расхища́ху себѣ́.
11
Возврати́л єси́ нас всп'ять при вразі́х на́ших, і ненави́дящії нас расхища́ху себі́.
12
Да́лъ єси́ на́съ я́ко о́вцы снѣ́ди, и во язы́цѣхъ разсѣ́ялъ ны́ єси́.
12
Дал єси́ нас, я́ко о́вці, сні́ди і во язи́ціх разсі́ял ни єси́.
13
Отда́лъ єси́ лю́ди Твоя́ безъ цѣны́, и не бѣ́ мно́жество въ восклица́ніихъ на́шихъ.
13
Отда́л єси́ лю́ди Твоя́ без ціни́, і не бі мно́жество в восклица́ніїх на́ших.
14
Положи́лъ єси́ на́съ поноше́ніє сосѣ́домъ на́шымъ, подражне́ніє и поруга́ніє су́щымъ о́крестъ на́съ.
14
Положи́л єси́ нас поноше́ніє сосі́дом на́шим, подражне́ніє і поруга́ніє су́щим о́крест нас.
15
Положи́лъ єси́ на́съ въ при́тчу во язы́цѣхъ, покива́нію главы́ въ лю́дехъ.
15
Положи́л єси́ нас в при́тчу во язи́ціх, покива́нію глави́ в лю́дех.
16
Ве́сь де́нь сра́мъ мо́й предо мно́ю є́сть, и сту́дъ лица́ моєго́ покры́ мя,
16
Весь день срам мой предо мно́ю єсть, і студ лиця́ моєго́ покри́ м'я,
17
от гла́са поноша́ющаго и оклевета́ющаго, от лица́ вра́жія и изгоня́щаго.
17
от гла́са поноша́ющаго і оклевета́ющаго, от лиця́ вра́жия і ізгоня́щаго.
18
Сія́ вся́ пріидо́ша на ны́, и не забы́хомъ Тебе́, и не непра́вдовахомъ въ завѣ́тѣ Твоє́мъ,
18
Сія́ вся прийдо́ша на ни, і не заби́хом Тебе́, і не непра́вдовахом в заві́ті Твоє́м,
19
и не отступи́ вспя́ть се́рдце на́ше: и уклони́лъ єси́ стези́ на́шя от пути́ Твоєго́,
19
і не отступи́ всп'ять се́рдце на́ше; і уклони́л єси́ стезі́ на́ша от путі́ Твоєго́,
20
я́ко смири́лъ єси́ на́съ на мѣ́стѣ озлобле́нія, и прикры́ ны сѣ́нь сме́ртная.
20
я́ко смири́л єси́ нас на мі́сті озлобле́нія, і прикри́ ни сінь сме́ртная.
21
А́ще забы́хомъ и́мя Бо́га на́шего, и а́ще воздѣ́хомъ ру́ки на́шя къ бо́гу чужде́му,
21
А́ще заби́хом і́м'я Бо́га на́шего, і а́ще возді́хом ру́ки на́ша к бо́гу чужде́му,
22
не Бо́гъ ли взы́щетъ си́хъ? То́й бо вѣ́сть та́йная се́рдца.
22
не Бог ли взи́щеть сих? Той бо вість та́йная се́рдця.
23
Зане́ Тебе́ ра́ди умерщвля́ємся ве́сь де́нь, вмѣни́хомся я́ко о́вцы заколе́нія.
23
Зане́ Тебе́ ра́ди умерщвля́ємся весь день, вміни́хомся, я́ко о́вці заколе́нія.
24
Воста́ни, вску́ю спи́ши, Го́споди? Воскре́сни́, и не отри́ни до конца́.
24
Воста́ни, вску́ю спи́ши, Го́споди? Воскресни́, і не отри́ни до конця́.
25
Вску́ю лице́ Твоє́ отвраща́єши? Забыва́єши нищету́ на́шу и ско́рбь на́шу?
25
Вску́ю лице́ Твоє́ отвраща́єши? Забива́єши нищету́ на́шу і скорб на́шу?
26
Я́ко смири́ся въ пе́рсть душа́ на́ша, прильпе́ земли́ утро́ба на́ша.
26
Я́ко смири́ся в персть душа́ на́ша, прильпе́ землі́ утро́ба на́ша.
27
Воскре́сни́, Го́споди, помози́ на́мъ, и изба́ви на́съ и́мене ра́ди Твоєго́.
27
Воскресни́, Го́споди, помози́ нам і ізба́ви нас і́мене ра́ди Твоєго́.
1
Въ коне́цъ, о измѣня́ємыхъ сыно́мъ Коре́овымъ въ ра́зумъ, пѣ́снь о возлю́бленнѣмъ.
1
В коне́ць, о ізміня́ємих сино́м Коре́йовим в ра́зум, піснь о возлю́бленнім, 44.
2
Отры́гну се́рдце моє́ сло́во бла́го, глаго́лю а́зъ дѣла́ моя́ Царе́ви: язы́къ мо́й тро́сть кни́жника скоропи́сца.
2
Отри́гну се́рдце моє́ сло́во бла́го, глаго́лю аз діла́ моя́ Царе́ві; язи́к мой — трость кни́жника скоропи́сця.
3
Красе́нъ добро́тою па́че сыно́въ человѣ́ческихъ, излія́ся благода́ть во устна́хъ Твои́хъ: сего́ ра́ди благослови́ Тя Бо́гъ во вѣ́къ.
3
Красе́н добро́тою па́че сино́в челові́чеських, ізлія́ся благода́ть во устна́х Твої́х; сего́ ра́ди благослови́ Тя Бог во вік.
4
Препоя́ши ме́чь Тво́й по бедрѣ́ Твоє́й, си́льне,
4
Препоя́ши меч Твой по бедрі́ Твоє́й, Си́льне,
5
красото́ю Твоє́ю и добро́тою Твоє́ю: и наляцы́, и успѣва́й, и ца́рствуй и́стины ра́ди и кро́тости и пра́вды: и наста́витъ Тя́ ди́вно десни́ца Твоя́.
5
красото́ю Твоє́ю і добро́тою Твоє́ю; і наляци́, і успіва́й, і ца́рствуй і́стини ра́ди і кро́тости і пра́вди; і наста́вить Тя ди́вно десни́ця Твоя́.
6
Стрѣ́лы Твоя́ изощре́ны, Си́льне: лю́діє подъ Тобо́ю паду́тъ въ се́рдцы вра́гъ Царе́выхъ.
6
Стрі́ли Твоя́ ізощре́ни, Си́льне; лю́діє под Тобо́ю паду́ть в се́рдці враг Царе́вих.
7
Престо́лъ Тво́й, Бо́же, въ вѣ́къ вѣ́ка: же́злъ пра́вости же́злъ ца́рствія Твоєго́.
7
Престо́л Твой, Бо́же, в вік ві́ка; жезл пра́вости — жезл ца́рствія Твоєго́.
8
Возлюби́лъ єси́ пра́вду и возненави́дѣлъ єси́ беззако́ніє: сего́ ра́ди пома́за Тя́, Бо́же, Бо́гъ Тво́й єле́ємъ ра́дости па́че прича́стникъ Твои́хъ.
8
Возлюби́л єси́ пра́вду і возненави́діл єси́ беззако́ніє; сего́ ра́ди пома́за Тя, Бо́же, Бог Твой єле́єм ра́дости па́че прича́стник Твої́х.
9
Сми́рна и ста́кти и касі́а от ри́зъ Твои́хъ, от тя́жестей слоно́выхъ {от хра́мовъ слоно́выхъ}, изъ ни́хже возвесели́ша Тя́.
9
Сми́рна, і ста́кти, і касі́я от риз Твої́х, от тя́жестей слоно́вих [от хра́мов слоно́вих], із ни́хже возвесели́ша Тя.
10
Дще́ри царе́й въ че́сти Твоє́й: предста́ цари́ца одесну́ю Тебе́, въ ри́захъ позлаще́нныхъ одѣ́яна преиспещре́на.
10
Дще́рі царе́й в че́сті Твоє́й; предста́ цари́ця одесну́ю Тебе́, в ри́зах позлаще́нних оді́яна преіспещре́на.
11
Слы́ши, дщи́, и ви́ждь, и приклони́ у́хо твоє́, и забу́ди лю́ди твоя́ и до́мъ отца́ твоєго́:
11
Сли́ши, дщи, і виждь, і приклони́ у́хо твоє́, і забу́ди лю́ди твоя́ і дом отця́ твоєго́;
12
и возжела́єтъ Ца́рь добро́ты твоєя́, зане́ То́й є́сть Госпо́дь тво́й, и поклони́шися Єму́,
12
і возжела́єть Цар добро́ти твоєя́, зане́ Той єсть Госпо́дь твой, і поклони́шися Єму́,
13
и дщи́ Ти́рова съ да́ры: лицу́ Твоєму́ помо́лятся бога́тіи лю́дстіи.
13
і дщи Ти́рова с да́ри; лицю́ Твоєму́ помо́ляться бога́тії лю́дстії.
14
Вся́ сла́ва дще́ре Царе́вы вну́трь: ря́сны златы́ми одѣ́яна и преиспещре́на.
14
Вся сла́ва дще́ре Царе́ві внутр; ря́сни злати́ми оді́яна і преіспещре́на.
15
Приведу́тся Царю́ дѣ́вы вслѣ́дъ єя́, и́скреннія єя́ приведу́тся Тебѣ́:
15
Приведу́ться Царю́ ді́ви вслід єя́, і́скреннія єя́ приведу́ться Тебі́;
16
приведу́тся въ весе́ліи и ра́дованіи, введу́тся въ хра́мъ Царе́въ.
16
приведу́ться в весе́лії і ра́дованії, введу́ться в храм Царе́в.
17
Вмѣ́сто оте́цъ Твои́хъ бы́ша сы́нове Твои́: поста́виши я́ кня́зи по все́й земли́.
17
Вмі́сто оте́ць Твої́х би́ша си́нове Твої́; поста́виши я кня́зі по всей землі́.
18
Помяну́ и́мя Твоє́ во вся́комъ ро́дѣ и ро́дѣ: сего́ ра́ди лю́діє исповѣ́дятся Тебѣ́ въ вѣ́къ и во вѣ́къ вѣ́ка.
18
Пом'яну́ і́м'я Твоє́ во вся́ком ро́ді і ро́ді; сего́ ра́ди лю́діє іспові́дяться Тебі́ в вік і во вік ві́ка.
1
Въ коне́цъ, о сынѣ́хъ Коре́овыхъ, о та́йныхъ, псало́мъ.
1
В коне́ць, о сині́х Коре́йових, о та́йних, псало́м, 45.
2
Бо́гъ на́мъ прибѣ́жище и си́ла, помо́щникъ въ ско́рбехъ обрѣ́тшихъ ны́ зѣло́.
2
Бог нам Прибі́жище і си́ла, Помо́щник в ско́рбіх обрі́тших ни зіло́.
3
Сего́ ра́ди не убои́мся, внегда́ смуща́єтся земля́, и прелага́ются го́ры въ сердца́ морска́я.
3
Сего́ ра́ди не убої́мся, внегда́ смуща́ється земля́, і прелага́ються го́ри в сердця́ морська́я.
4
Возшумѣ́ша и смято́шася во́ды и́хъ, смято́шася го́ры крѣ́постію єго́.
4
Возшумі́ша і см'ято́шася во́ди їх, см'ято́шася го́ри крі́постію єго́.
5
Рѣ́чная устремле́нія веселя́тъ гра́дъ Бо́жій: освяти́лъ є́сть селе́ніє Своє́ Вы́шній.
5
Рі́чная устремле́нія веселя́ть град Бо́жий; освяти́л єсть селе́ніє Своє́ Ви́шній.
6
Бо́гъ посредѣ́ єго́, и не подви́жится: помо́жетъ єму́ Бо́гъ у́тро зау́тра.
6
Бог посреді́ єго́, і не подви́житься; помо́жеть єму́ Бог у́тро зау́тра.
7
Смято́шася язы́цы, уклони́шася ца́рствія: даде́ гла́съ Сво́й Вы́шній, подви́жеся земля́.
7
См'ято́шася язи́ци, уклони́шася ца́рствія; даде́ глас Свой Ви́шній, подви́жеся земля́.
8
Госпо́дь си́лъ съ на́ми, засту́пникъ на́шъ Бо́гъ Іа́ковль.
8
Госпо́дь сил с на́ми, Засту́пник наш Бог Іа́ковль.
9
Пріиди́те и ви́дите дѣла́ Бо́жія, я́же положи́ чудеса́ на земли́:
9
Прийді́те і ви́діте діла́ Бо́жія, я́же положи́ чудеса́ на землі́;
10
отъе́мля бра́ни до коне́цъ земли́, лу́къ сокруши́тъ и сло́митъ ору́жіє, и щиты́ сожже́тъ огне́мъ.
10
оте́мля бра́ні до коне́ць землі́, лук сокруши́ть і сло́мить ору́жіє, і щити́ сожже́ть огне́м.
11
Упраздни́теся и разумѣ́йте, я́ко А́зъ є́смь Бо́гъ: вознесу́ся во язы́цѣхъ, вознесу́ся на земли́.
11
Упраздні́теся і разумі́йте, я́ко Аз єсьм Бог; вознесу́ся во язи́ціх, вознесу́ся на землі́.
12
Госпо́дь си́лъ съ на́ми, засту́пникъ на́шъ Бо́гъ Іа́ковль.
12
Госпо́дь сил с на́ми, Засту́пник наш Бог Іа́ковль.
1
Въ коне́цъ, о сынѣ́хъ Коре́овыхъ, псало́мъ.
1
В коне́ць, о сині́х Коре́йових, псало́м, 46.
2
Вси́ язы́цы, восплещи́те рука́ми, воскли́кните Бо́гу гла́сомъ ра́дованія:
2
Всі язи́ци, восплещі́те рука́ми, воскли́кніте Бо́гу гла́сом ра́дованія;
3
я́ко Госпо́дь Вы́шній стра́шенъ, Ца́рь ве́лій по все́й земли́:
3
я́ко Госпо́дь Ви́шній стра́шен, Цар ве́лій по всей землі́;
4
покори́ лю́ди на́мъ и язы́ки подъ но́ги на́ша:
4
покори́ лю́ди нам і язи́ки под но́ги на́ша;
5
избра́ на́мъ достоя́нія своє́, добро́ту Іа́ковлю, ю́же возлюби́.
5
ізбра́ нам достоя́нія своє́, добро́ту Іа́ковлю, ю́же возлюби́.
6
Взы́де Бо́гъ въ воскликнове́ніи, Госпо́дь во гла́сѣ тру́бнѣ.
6
Взи́де Бог в воскликнове́нії, Госпо́дь во гла́сі тру́бні.
7
По́йте Бо́гу на́шему, по́йте: по́йте Царе́ви на́шему, по́йте.
7
По́йте Бо́гу на́шему, по́йте; по́йте Царе́ві на́шему, по́йте;
8
Я́ко Ца́рь всея́ земли́ Бо́гъ, по́йте разу́мно.
8
я́ко Цар всея́ землі́ Бог, по́йте разу́мно.
9
Воцари́ся Бо́гъ надъ язы́ки: Бо́гъ сѣди́тъ на престо́лѣ святѣ́мъ Своє́мъ.
9
Воцари́ся Бог над язи́ки; Бог сіди́ть на престо́лі святі́м Своє́м.
10
Кня́зи лю́дстіи собра́шася съ Бо́гомъ Авраа́млимъ: я́ко Бо́жіи держа́вніи земли́ зѣло́ вознесо́шася.
10
Кня́зі лю́дстії собра́шася с Бо́гом Авраа́млим; я́ко Бо́жії держа́внії землі́ зіло́ вознесо́шася.
1
Псало́мъ пѣ́сни сыно́въ Коре́овыхъ, вторы́я суббо́ты.
1
Псало́м пі́сні сино́в Коре́йових, втори́я субо́ти, 47.
2
Ве́лій Госпо́дь и хва́ленъ зѣло́ во гра́дѣ Бо́га на́шего, въ горѣ́ святѣ́й Єго́,
2
Ве́лій Госпо́дь і хва́лен зіло́ во гра́ді Бо́га на́шего, в горі́ святі́й Єго́,
3
благокоре́ннымъ ра́дованіємъ всея́ земли́: го́ры Сіо́нскія, ре́бра сѣ́верова, гра́дъ Царя́ вели́каго.
3
благокоре́нним ра́дованієм всея́ землі́; го́ри Сіо́нськия, ре́бра сі́верова, град Царя́ вели́каго.
4
Бо́гъ въ тя́жестѣхъ {во хра́мѣхъ} єго́ зна́ємь є́сть, єгда́ заступа́єтъ и́.
4
Бог в тя́жестіх [во хра́міх] Єго́ зна́єм єсть, єгда́ заступа́єть ї.
5
Я́ко се́, ца́ріє зе́мстіи собра́шася, снидо́шася вку́пѣ:
5
Я́ко се, ца́ріє зе́мстії собра́шася, снидо́шася вку́пі;
6
ті́и ви́дѣвше та́ко, удиви́шася, смято́шася, подвиго́шася:
6
ті́ї ви́дівше та́ко, удиви́шася, см'ято́шася, подвиго́шася;
7
тре́петъ прія́тъ я́ та́мо, болѣ́зни я́ко ражда́ющія.
7
тре́пет прия́т я та́мо, болі́зні я́ко ражда́ющия.
8
Ду́хомъ бу́рнымъ сокруши́ши корабли́ Ѳарсі́йскія.
8
Ду́хом бу́рним сокруши́ши кораблі́ Фарси́йськія.
9
Я́коже слы́шахомъ, та́ко и ви́дѣхомъ во гра́дѣ Го́спода си́лъ, во гра́дѣ Бо́га на́шего: Бо́гъ основа́ и въ вѣ́къ.
9
Я́коже сли́шахом, та́ко і ви́діхом во гра́ді Го́спода сил, во гра́ді Бо́га на́шего; Бог основа́ і в вік.
10
Прія́хомъ, Бо́же, ми́лость Твою́ посредѣ́ люді́й Твои́хъ.
10
Прия́хом, Бо́же, ми́лость Твою́ посреді́ люді́й Твої́х.
11
По и́мени Твоєму́, Бо́же, та́ко и хвала́ Твоя́ на конца́хъ земли́: пра́вды испо́лнь десни́ца Твоя́.
11
По і́мені Твоєму́, Бо́же, та́ко і хвала́ Твоя́ на конця́х землі́; пра́вди іспо́лнь десни́ця Твоя́.
12
Да возвесели́тся гора́ Сіо́нская, и да возра́дуются дще́ри Іуде́йскія, суде́бъ ра́ди Твои́хъ, Го́споди.
12
Да возвесели́ться гора́ Сіо́нськая, і да возра́дуються дще́рі Іуде́йськія, суде́б ра́ди Твої́х, Го́споди.
13
Обыди́те Сіо́нъ и обыми́те єго́, повѣ́дите въ столпѣ́хъ єго́:
13
Обиді́те Сіо́н і обимі́те єго́, пові́діте в столпі́х єго́;
14
положи́те сердца́ ва́ша въ си́лу єго́, и раздѣли́те до́мы єго́, я́ко да повѣ́сте въ ро́дѣ инѣ́мъ.
14
положі́те сердця́ ва́ша в си́лу єго́, і разділі́те до́ми єго́, я́ко да пові́сте в ро́ді іні́м.
15
Я́ко То́й є́сть Бо́гъ на́шъ во вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка: То́й упасе́тъ на́съ во вѣ́ки.
15
Я́ко Той єсть Бог наш во вік і в вік ві́ка; Той упасе́ть нас во ві́ки.
1
Въ коне́цъ, сыно́мъ Коре́овымъ, псало́мъ.
1
В коне́ць, сино́м Коре́йовим, псало́м, 48.
2
Услы́шите сія́, вси́ язы́цы, внуши́те, вси́ живу́щіи по вселе́ннѣй,
2
Усли́шіте сія́, всі язи́ци, внуші́те, всі живу́щії по вселе́нній,
3
земноро́дніи же и сы́нове человѣ́честіи, вку́пѣ бога́тъ и убо́гъ.
3
земноро́днії же і си́нове челові́честії, вку́пі бога́т і убо́г.
4
Уста́ моя́ возглаго́лютъ прему́дрость, и поуче́ніє се́рдца моєго́ ра́зумъ.
4
Уста́ моя́ возглаго́лють прему́дрость, і поуче́ніє се́рдця моєго́ — ра́зум.
5
Приклоню́ въ при́тчу у́хо моє́, отве́рзу во псалти́ри гана́ніє моє́.
5
Приклоню́ в при́тчу у́хо моє́, отве́рзу во псалти́рі гана́ніє моє́.
6
Вску́ю бою́ся въ де́нь лю́тъ? Беззако́ніє пяты́ моєя́ обы́детъ мя́.
6
Вску́ю бою́ся в день лют? Беззако́ніє п'яти́ моєя́ оби́деть м'я.
7
Надѣ́ющіися на си́лу свою́ и о мно́жествѣ бога́тства своєго́ хва́лящіися:
7
Наді́ющіїся на си́лу свою́ і о мно́жестві бога́тства своєго́ хва́лящіїся;
8
бра́тъ не изба́витъ, изба́витъ ли человѣ́къ? Не да́стъ Бо́гу измѣ́ны за ся́,
8
брат не ізба́вить, ізба́вить ли челові́к? Не дасть Бо́гу ізмі́ни за ся,
9
и цѣ́ну избавле́нія души́ своєя́: и утруди́ся въ вѣ́къ,
9
і ці́ну ізбавле́нія душі́ своєя́; і утруди́ся в вік,
10
и жи́въ бу́детъ до конца́, не у́зритъ па́губы.
10
і жив бу́деть до конця́, не у́зрить па́губи.
11
Єгда́ уви́дитъ прему́дрыя умира́ющыя, вку́пѣ безу́менъ и несмы́сленъ поги́бнутъ, и оста́вятъ чужди́мъ бога́тство своє́.
11
Єгда́ уви́дить прему́дрия умира́ющия, вку́пі безу́мен і несми́слен поги́бнуть, і оста́в'ять чужди́м бога́тство своє́.
12
И гро́би и́хъ жили́ща и́хъ во вѣ́къ, селе́нія и́хъ въ ро́дъ и ро́дъ, нареко́ша имена́ своя́ на земля́хъ.
12
І гро́би їх жили́ща їх во вік, селе́нія їх в род і род, нареко́ша імена́ своя́ на земля́х.
13
И человѣ́къ въ че́сти сы́й не разумѣ́, приложи́ся ското́мъ несмы́сленнымъ и уподо́бися и́мъ.
13
І челові́к в че́сті сий не разумі́, приложи́ся ското́м несми́сленним і уподо́бися їм.
14
Се́й пу́ть и́хъ собла́знъ и́мъ, и по си́хъ во устѣ́хъ свои́хъ благоволя́тъ.
14
Сей путь їх собла́зн їм, і по сих во усті́х свої́х благоволя́ть.
15
Я́ко о́вцы во а́дѣ положе́ни су́ть, сме́рть упасе́тъ я́: и облада́ютъ и́ми пра́віи зау́тра, и по́мощь и́хъ обетша́єтъ во а́дѣ: от сла́вы своєя́ изринове́ни бы́ша.
15
Я́ко о́вці во а́ді положе́ни суть, смерть упасе́ть я; і облада́ють ї́ми пра́вії зау́тра, і по́мощ їх обетша́єть во а́ді; от сла́ви своєя́ ізринове́ні би́ша.
16
Оба́че Бо́гъ изба́витъ ду́шу мою́ изъ руки́ а́довы, єгда́ пріє́млетъ мя́.
16
Оба́че Бог ізба́вить ду́шу мою́ із руки́ а́дови, єгда́ приє́млеть м'я.
17
Не убо́йся, єгда́ разбогатѣ́єтъ человѣ́къ, или́ єгда́ умно́жится сла́ва до́му єго́:
17
Не убо́йся, єгда́ разбогаті́єть челові́к, іли́ єгда́ умно́житься сла́ва до́му єго́;
18
я́ко внегда́ умре́ти єму́, не во́зметъ вся́, ниже́ сни́детъ съ ни́мъ сла́ва єго́.
18
я́ко внегда́ умре́ти єму́, не во́зьметь вся, ніже́ сни́деть с ним сла́ва єго́.
19
Я́ко душа́ єго́ въ животѣ́ єго́ благослови́тся, исповѣ́стся тебѣ́, єгда́ благосотвори́ши єму́.
19
Я́ко душа́ єго́ в животі́ єго́ благослови́ться, іспові́сться тебі́, єгда́ благосотвори́ши єму́.
20
Вни́детъ да́же до ро́да оте́цъ свои́хъ, да́же до вѣ́ка не у́зритъ свѣ́та.
20
Вни́деть да́же до ро́да оте́ць свої́х, да́же до ві́ка не у́зрить сві́та.
21
И человѣ́къ въ че́сти сы́й не разумѣ́, приложи́ся ското́мъ несмы́сленнымъ и уподо́бися и́мъ.
21
І челові́к в че́сті сий не разумі́, приложи́ся ското́м несми́сленним і уподо́бися їм.
0
Псало́мъ Аса́фу.
Псало́м Аса́фу, 49.
1
Бо́гъ Бого́въ Госпо́дь глаго́ла, и призва́ зе́млю от восто́къ со́лнца до за́падъ.
1
Бог бого́в Госпо́дь глаго́ла, і призва́ зе́млю от восто́к со́лнця до за́пад.
2
От Сіо́на благолѣ́піє красоты́ Єго́:
2
От Сіо́на благолі́піє красоти́ Єго́;
3
Бо́гъ я́вѣ пріи́детъ, Бо́гъ на́шъ, и не премолчи́тъ: о́гнь предъ Ни́мъ возгори́тся, и о́крестъ Єго́ бу́ря зѣ́лна.
3
Бог я́ві при́йдеть, Бог наш, і не премолчи́ть; огнь пред Ним возгори́ться, і о́крест Єго́ бу́ря зі́льна.
4
Призове́тъ не́бо свы́ше, и зе́млю, разсуди́ти лю́ди Своя́.
4
Призове́ть не́бо сви́ше, і зе́млю, разсуди́ти лю́ди Своя́.
5
Собери́те Єму́ преподо́бныя Єго́, завѣща́ющыя завѣ́тъ Єго́ о же́ртвахъ.
5
Собері́те Єму́ преподо́бния Єго́, завіща́ющия заві́т Єго́ о же́ртвах.
6
И возвѣстя́тъ небеса́ пра́вду Єго́: я́ко Бо́гъ судія́ є́сть.
6
І возвістя́ть небеса́ пра́вду Єго́; я́ко Бог Судія́ єсть.
7
Услы́шите, лю́діє Мои́, и возглаго́лю ва́мъ, Ізра́илю, и засвидѣ́телствую тебѣ́: Бо́гъ, Бо́гъ тво́й є́смь А́зъ.
7
Усли́шіте, лю́діє Мої́, і возглаго́лю вам, Ізра́їлю, і засвиді́тельствую тебі́: Бог, Бог твой єсьм Аз.
8
Не о же́ртвахъ твои́хъ обличу́ тя́, всесожже́нія же твоя́ предо Мно́ю су́ть вы́ну:
8
Не о же́ртвах твої́х обличу́ тя, всесожже́нія же твоя́ предо Мно́ю суть ви́ну;
9
не пріиму́ от до́му твоєго́ телце́въ, ниже́ от ста́дъ твои́хъ козло́въ.
9
не прийму́ от до́му твоєго́ тельце́в, ніже́ от стад твої́х козло́в.
10
Я́ко Мои́ су́ть вси́ звѣ́ріє дубра́вніи, ско́ти въ гора́хъ и воло́ве:
10
Я́ко Мої́ суть всі зві́ріє дубра́внії, ско́ти в гора́х і воло́ве;
11
позна́хъ вся́ пти́цы небе́сныя, и красота́ се́лная со Мно́ю є́сть.
11
позна́х вся пти́ці небе́сния, і красота́ се́льная со Мно́ю єсть.
12
А́ще вза́лчу, не реку́ тебѣ́: Моя́ бо є́сть вселе́нная и исполне́ніє єя́.
12
А́ще вза́лчу, не реку́ тебі́; Моя́ бо єсть вселе́нная і ісполне́ніє єя́.
13
Єда́ я́мъ мяса́ ю́нча? Или́ кро́вь козло́въ пію́?
13
Єда́ ям м'яса́ ю́нча? Іли́ кров козло́в пію́?
14
Пожри́ Богови же́ртву хвалы́ и возда́ждь Вы́шнему моли́твы твоя́:
14
Пожри́ Бо́гові же́ртву хвали́ і возда́ждь Ви́шнему моли́тви твоя́;
15
и призови́ Мя въ де́нь ско́рби твоєя́, и изму́ тя, и просла́виши Мя́.
15
і призови́ М'я в день ско́рби твоєя́, і ізму́ тя, і просла́виши М'я.
16
Грѣ́шнику же рече́ Бо́гъ: вску́ю ты́ повѣ́даєши оправда́нія Моя́ и воспріє́млеши завѣ́тъ Мо́й усты́ твои́ми?
16
Грі́шнику же рече́ Бог: вску́ю ти пові́даєши оправда́нія Моя́ і восприє́млеши заві́т Мой усти́ твої́ми?
17
Ты́ же возненави́дѣлъ єси́ наказа́ніє и отве́рглъ єси́ словеса́ Моя́ вспя́ть.
17
Ти же возненави́діл єси́ наказа́ніє і отве́ргл єси́ словеса́ Моя́ всп'ять.
18
А́ще ви́дѣлъ єси́ та́тя, те́клъ єси́ съ ни́мъ, и съ прелюбодѣ́ємъ уча́стіє твоє́ полага́лъ єси́:
18
А́ще ви́діл єси́ та́тя, текл єси́ с ним і с прелюбоді́єм уча́стіє твоє́ полага́л єси́;
19
уста́ твоя́ умно́жиша зло́бу, и язы́къ тво́й сплета́ше льще́нія:
19
уста́ твоя́ умно́жиша зло́бу, і язи́к твой сплета́ше льще́нія;
20
сѣдя́ на бра́та твоєго́ клевета́лъ єси́ и на сы́на ма́тере твоєя́ полага́лъ єси́ собла́знъ.
20
сідя́ на бра́та твоєго́ клевета́л єси́ і на си́на ма́тере твоєя́ полага́л єси́ собла́зн.
21
Сія́ сотвори́лъ єси́, и умолча́хъ, вознепщева́лъ єси́ беззако́ніє, я́ко бу́ду тебѣ́ подо́бенъ: обличу́ тя и предста́влю предъ лице́мъ твои́мъ грѣхи́ твоя́.
21
Сія́ сотвори́л єси́ і умолча́х, вознепщева́л єси́ беззако́ніє, я́ко бу́ду тебі́ подо́бен; обличу́ тя і предста́влю пред лице́м твої́м гріхи́ твоя́.
22
Разумѣ́йте у́бо сія́, забыва́ющіи Бо́га, да не когда́ похи́титъ, и не бу́детъ избавля́яй.
22
Разумі́йте у́бо сія́, забива́ющії Бо́га, да не когда́ похи́тить, і не бу́деть ізбавля́яй.
23
Же́ртва хвалы́ просла́витъ Мя́, и та́мо пу́ть, и́мже явлю́ єму́ спасе́ніє Моє́.
23
Же́ртва хвали́ просла́вить М'я, і та́мо путь, і́мже явлю́ єму́ спасе́ніє Моє́.
1
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду, –
1
В коне́ць, псало́м Дави́ду, внегда́ вни́ти к нему́ Нафа́ну проро́ку,
2
– внегда́ вни́ти къ нему́ Наѳа́ну проро́ку, 2єгда́ вни́де къ Вирсаві́и женѣ́ Урі́євѣ.
2
єгда́ вни́де к Вирсаві́ї, жені́ Урі́єві, 50.
3
Поми́луй мя́, Бо́же, по вели́цѣй ми́лости Твоє́й, и по мно́жеству щедро́тъ Твои́хъ очи́сти беззако́ніє моє́.
3
Поми́луй м'я, Бо́же, по вели́цій ми́лості Твоє́й і по мно́жеству щедро́т Твої́х очи́сти беззако́ніє моє́.
4
Наипа́че омы́й мя́ от беззако́нія моєго́ и от грѣха́ моєго́ очи́сти мя́:
4
Найпа́че оми́й м'я от беззако́нія моєго́ і от гріха́ моєго́ очи́сти м'я;
5
я́ко беззако́ніє моє́ а́зъ зна́ю, и грѣ́хъ мо́й предо мно́ю є́сть вы́ну.
5
я́ко беззако́ніє моє́ аз зна́ю, і гріх мой предо мно́ю єсть ви́ну.
6
Тебѣ́ єди́ному согрѣши́хъ и лука́воє предъ Тобо́ю сотвори́хъ: я́ко да оправди́шися во словесѣ́хъ Твои́хъ и побѣди́ши, внегда́ суди́ти Ти́.
6
Тебі́ єди́ному согріши́х і лука́воє пред Тобо́ю сотвори́х; я́ко да оправди́шися во словесі́х Твої́х і побіди́ши, внегда́ суди́ти Ті.
7
Се́ бо, въ беззако́ніихъ зача́тъ є́смь, и во грѣсѣ́хъ роди́ мя ма́ти моя́.
7
Се бо, в беззако́ніїх зача́т єсьм, і во грісі́х роди́ м'я ма́ти моя́.
8
Се́ бо, и́стину возлюби́лъ єси́, безвѣ́стная и та́йная прему́дрости Твоєя́ яви́лъ ми́ єси́.
8
Се бо, і́стину возлюби́л єси́, безві́стная і та́йная прему́дрости Твоєя́ яви́л мі єси́.
9
Окропи́ши мя́ иссо́помъ, и очи́щуся: омы́єши мя́, и па́че снѣ́га убѣлю́ся.
9
Окропи́ши м'я іссо́пом, і очи́щуся; оми́єши м'я, і па́че сні́га убілю́ся.
10
Слу́ху моєму́ да́си ра́дость и весе́ліє: возра́дуются ко́сти смире́нныя.
10
Слу́ху моєму́ да́си ра́дость і весе́ліє; возра́дуються ко́сті смире́нния.
11
Отврати́ лице́ Твоє́ от грѣ́хъ мои́хъ и вся́ беззако́нія моя́ очи́сти.
11
Отврати́ лице́ Твоє́ от гріх мої́х і вся беззако́нія моя́ очи́сти.
12
Се́рдце чи́сто сози́жди во мнѣ́, Бо́же, и ду́хъ пра́въ обнови́ во утро́бѣ моє́й.
12
Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і дух прав обнови́ во утро́бі моє́й.
13
Не отве́ржи мене́ от лица́ Твоєго́ и Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́.
13
Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́ і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́.
14
Возда́ждь ми́ ра́дость спасе́нія Твоєго́ и Ду́хомъ Влады́чнимъ утверди́ мя.
14
Возда́ждь мі ра́дость спасе́нія Твоєго́ і ду́хом влади́чним утверди́ м'я.
15
Научу́ беззако́нныя путе́мъ Твои́мъ, и нечести́віи къ Тебѣ́ обратя́тся.
15
Научу́ беззако́нния путе́м Твої́м, і нечести́вії к Тебі́ обратя́ться.
16
Изба́ви мя́ от крове́й, Бо́же, Бо́же спасе́нія моєго́: возра́дуєтся язы́къ мо́й пра́вдѣ Твоє́й.
16
Ізба́ви м'я от крове́й, Бо́же, Бо́же спасе́нія моєго́; возра́дується язи́к мой пра́вді Твоє́й.
17
Го́споди, устнѣ́ мои́ отве́рзеши, и уста́ моя́ возвѣстя́тъ хвалу́ Твою́.
17
Го́споди, устні́ мої́ отве́рзеши, і уста́ моя́ возвістя́ть хвалу́ Твою́.
18
Я́ко а́ще бы восхотѣ́лъ єси́ же́ртвы, да́лъ бы́хъ у́бо: всесожже́нія не благоволи́ши.
18
Я́ко а́ще би восхоті́л єси́ же́ртви, дал бих у́бо: всесожже́нія не благоволи́ши.
19
Же́ртва Бо́гу ду́хъ сокруше́нъ: се́рдце сокруше́нно и смире́нно Бо́гъ не уничижи́тъ.
19
Же́ртва Бо́гу — дух сокруше́н; се́рдце сокруше́нно і смире́нно Бог не унічижи́ть.
20
Ублажи́, Го́споди, благоволе́ніємъ Твои́мъ Сіо́на, и да сози́ждутся стѣ́ны Ієрусали́мскія:
20
Ублажи́, Го́споди, благоволе́нієм Твої́м Сіо́на, і да сози́ждуться сті́ни Ієрусали́мськія;
21
тогда́ благоволи́ши же́ртву пра́вды, возноше́ніє и всесожега́ємая: тогда́ возложа́тъ на олта́рь Тво́й телцы́.
21
тогда́ благоволи́ши же́ртву пра́вди, возноше́ніє і всесожега́ємая; тогда́ возложа́ть на олта́р Твой тельці́.
1
Въ коне́цъ, ра́зума Дави́ду,
1
В коне́ць, ра́зума Дави́ду,
2
внегда́ пріити́ Дои́ку Ідуме́йску, и возвѣсти́ти Сау́лу, и рещи́ єму́: пріи́де Дави́дъ въ до́мъ Авімеле́ховъ.
2
внегда́ прийти́ Дої́ку Ідуме́йську, і возвісти́ти Сау́лу, і рещи́ єму́: при́йде Дави́д в дом Авімеле́хов, 51.
3
Что́ хва́лишися во зло́бѣ, си́льне? Беззако́ніє ве́сь де́нь,
3
Что хва́лишися во зло́бі, си́льне? Беззако́ніє весь день,
4
непра́вду умы́сли язы́къ тво́й: я́ко бри́тву изощре́ну сотвори́лъ єси́ ле́сть.
4
непра́вду уми́сли язи́к твой; я́ко бри́тву ізощре́ну сотвори́л єси́ лесть.
5
Возлюби́лъ єси́ зло́бу па́че благосты́ни, непра́вду не́же глаго́лати пра́вду:
5
Возлюби́л єси́ зло́бу па́че благости́ні, непра́вду, не́же глаго́лати пра́вду;
6
возлюби́лъ єси́ вся́ глаго́лы пото́пныя, язы́къ льсти́въ.
6
возлюби́л єси́ вся глаго́ли пото́пния, язи́к льстив.
7
Сего́ ра́ди Бо́гъ разруши́тъ тя́ до конца́: восто́ргнетъ тя́, и пресели́тъ тя́ от селе́нія твоєго́ и ко́рень тво́й от земли́ живы́хъ.
7
Сего́ ра́ди Бог разруши́ть тя до конця́; восто́ргнеть тя, і пресели́ть тя от селе́нія твоєго́ і ко́рень твой от землі́ живи́х.
8
У́зрятъ пра́ведніи и убоя́тся, и о не́мъ возсмѣю́тся и реку́тъ:
8
У́зрять пра́веднії і убоя́ться, і о нем возсмію́ться і реку́ть:
9
се́, человѣ́къ, и́же не положи́ Бо́га помо́щника себѣ́, но упова́ на мно́жество бога́тства своєго́, и возмо́же суєто́ю своє́ю.
9
се, челові́к, і́же не положи́ Бо́га Помо́щника себі́, но упова́ на мно́жество бога́тства своєго́, і возмо́же суєто́ю своє́ю.
10
А́зъ же я́ко ма́слина плодови́та въ дому́ Бо́жіи: упова́хъ на ми́лость Бо́жію во вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
10
Аз же, я́ко ма́слина плодови́та в дому́ Бо́жиї; упова́х на ми́лость Бо́жию во вік і в вік ві́ка.
11
Исповѣ́мся Тебѣ́ въ вѣ́къ, я́ко сотвори́лъ єси́: и терплю́ и́мя Твоє́, я́ко благо предъ преподо́бными Твои́ми.
11
Іспові́мся Тебі́ в вік, я́ко сотвори́л єси́; і терплю́ і́м'я Твоє́, я́ко бла́го пред преподо́бними Твої́ми.
1
Въ коне́цъ, о Маєле́ѳѣ, ра́зума Дави́ду.
1
В коне́ць, о Маєле́фі, ра́зума Дави́ду, 52.
2
Рече́ безу́менъ въ се́рдцы своє́мъ: нѣ́сть Бо́гъ. Растлѣ́ша и омерзи́шася въ беззако́ніихъ, нѣ́сть творя́й благо́є.
2
Рече́ безу́мен в се́рдці своє́м: ність Бог. Растлі́ша і омерзи́шася в беззако́ніїх, ність творя́й благо́є.
3
Бо́гъ съ небесе́ прини́че на сы́ны человѣ́ческія, ви́дѣти, а́ще є́сть разумѣва́яй или́ взыска́яй Бо́га.
3
Бог с небесе́ прини́че на си́ни челові́чеськія, ви́діти, а́ще єсть разуміва́яй іли́ взиска́яй Бо́га.
4
Вси́ уклони́шася, вку́пѣ непотре́бни бы́ша: нѣ́сть творя́й благо́є, нѣ́сть до єди́наго.
4
Всі уклони́шася, вку́пі непотре́бні би́ша; ність творя́й благо́є, ність до єди́наго.
5
Ни ли́ уразумѣ́ютъ вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє, снѣда́ющіи лю́ди моя́ въ снѣ́дь хлѣ́ба? Го́спода не призва́ша.
5
Ні ли уразумі́ють всі ді́лающії беззако́ніє, сніда́ющії лю́ди моя́ в снідь хлі́ба? Го́спода не призва́ша.
6
Та́мо устраши́шася стра́ха, идѣ́же не бѣ́ стра́хъ: я́ко Бо́гъ разсы́па ко́сти человѣкоуго́дниковъ: постыдѣ́шася, я́ко Бо́гъ уничижи́ и́хъ.
6
Та́мо устраши́шася стра́ха, іді́же не бі страх; я́ко Бог разси́па ко́сті человікоуго́дников; постиді́шася, я́ко Бог уничижи́ їх.
7
Кто́ да́стъ от Сіо́на спасе́ніє Ізра́илево? Внегда́ возврати́тъ Бо́гъ плѣне́ніє люді́й Свои́хъ, возра́дуєтся Іа́ковъ и возвесели́тся Ізра́иль.
7
Кто дасть от Сіо́на спасе́ніє Ізра́їлево? Внегда́ возврати́ть Бог пліне́ніє люді́й Свої́х, возра́дується Іа́ков і возвесели́ться Ізра́їль.
1
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ ра́зума Дави́ду,
1
В коне́ць, в пі́снех ра́зума Дави́ду,
2
внегда́ пріити́ Зіфе́ємъ и рещи́ Сау́лови: не се́ ли, Дави́дъ скры́ся въ на́съ?
2
внегда́ прийти́ Зіфе́єм і рещи́ Сау́лові: не се ли Дави́д скри́ся в нас? 53.
3
Бо́же, во и́мя Твоє́ спаси́ мя и въ си́лѣ Твоє́й суди́ ми.
3
Бо́же, во і́м'я Твоє́ спаси́ м'я і в си́лі Твоє́й суди́ мі.
4
Бо́же, услы́ши моли́тву мою́, внуши́ глаго́лы у́стъ мои́хъ:
4
Бо́же, усли́ши моли́тву мою́, внуши́ глаго́ли уст мої́х;
5
я́ко чу́ждіи воста́ша на мя́, и крѣ́пцыи взыска́ша ду́шу мою́, и не предложи́ша Бо́га предъ собо́ю.
5
я́ко чу́ждії воста́ша на м'я, і крі́пції взиска́ша ду́шу мою́, і не предложи́ша Бо́га пред собо́ю.
6
Се́ бо, Бо́гъ помога́єтъ ми́, и Госпо́дь засту́пникъ души́ моє́й:
6
Се бо, Бог помога́єть мі, і Госпо́дь Засту́пник душі́ моє́й;
7
отврати́тъ зла́я враго́мъ мои́мъ: и́стиною Твоє́ю потреби́ и́хъ.
7
отврати́ть зла́я враго́м мої́м; і́стиною Твоє́ю потреби́ їх.
8
Во́лею пожру́ Тебѣ́, исповѣ́мся и́мени Твоєму́, Го́споди, я́ко благо:
8
Во́лею пожру́ Тебі́, іспові́мся і́мені Твоєму́, Го́споди, я́ко бла́го;
9
я́ко от вся́кія печа́ли изба́вилъ мя́ єси́, и на враги́ моя́ воззрѣ́ о́ко моє́.
9
я́ко от вся́кия печа́лі ізба́вил м'я єси́, і на враги́ моя́ воззрі́ о́ко моє́.
1
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ ра́зума, Аса́фу, псало́мъ.
1
В коне́ць, в пі́снех ра́зума, Аса́фу, псало́м, 54.
2
Внуши́, Бо́же, моли́тву мою́ и не пре́зри моле́нія моєго́:
2
Внуши́, Бо́же, моли́тву мою́ і не пре́зри моле́нія моєго́;
3
вонми́ ми и услы́ши мя́: возскорбѣ́хъ печа́лію моє́ю {во искуше́ніи моє́мъ}, и смято́хся
3
воньми́ мі і усли́ши м'я; возскорбі́х печа́лію моє́ю [во іскуше́нії моє́м], і см'ято́хся
4
от гла́са вра́жія и от стуже́нія грѣ́шнича: я́ко уклони́ша на мя́ беззако́ніє и во гнѣ́вѣ враждова́ху ми́.
4
от гла́са вра́жия і от стуже́нія грі́шнича; я́ко уклони́ша на м'я беззако́ніє і во гні́ві враждова́ху мі.
5
Се́рдце моє́ смяте́ся во мнѣ́, и боя́знь сме́рти нападе́ на мя́:
5
Се́рдце моє́ см'яте́ся во мні, і боя́знь сме́рти нападе́ на м'я;
6
стра́хъ и тре́петъ пріи́де на мя́, и покры́ мя тма́.
6
страх і тре́пет при́йде на м'я, і покри́ м'я тьма.
7
И рѣ́хъ: кто́ да́стъ ми́ крилѣ́ я́ко голуби́нѣ? И полещу́, и почі́ю.
7
І ріх: кто дасть мі крилі́ я́ко голуби́ні? І полещу́, і почи́ю.
8
Се́, удали́хся бѣ́гая и водвори́хся въ пусты́ни.
8
Се, удали́хся бі́гая і водвори́хся в пусти́ні.
9
Ча́яхъ Бо́га спаса́ющаго мя́ от малоду́шія и от бу́ри.
9
Ча́ях Бо́га спаса́ющаго м'я от малоду́шія і от бу́рі.
10
Потопи́, Го́споди, и раздѣли́ язы́ки и́хъ: я́ко ви́дѣхъ беззако́ніє и прерѣка́ніє во гра́дѣ.
10
Потопи́, Го́споди, і разділи́ язи́ки їх; я́ко ви́діх беззако́ніє і преріка́ніє во гра́ді.
11
Дне́мъ и но́щію обы́детъ и́ по стѣна́мъ єго́: беззако́ніє и тру́дъ посредѣ́ єго́, и непра́вда:
11
Днем і но́щію оби́деть ї по стіна́м єго́; беззако́ніє і труд посреді́ єго́, і непра́вда;
12
и не оскудѣ́ от сто́гнъ єго́ ли́хва и ле́сть.
12
і не оскуді́ от стогн єго́ ли́хва і лесть.
13
Я́ко а́ще бы вра́гъ поноси́лъ ми́, претерпѣ́лъ бы́хъ у́бо: и а́ще бы ненави́дяй мя́ на мя́ велерѣ́чевалъ, укры́лбыхся от него́.
13
Я́ко а́ще би враг поноси́л мі, претерпі́л бих у́бо; і а́ще би ненави́дяй м'я на м'я велері́чевал, укри́лбихся от него́.
14
Ты́ же, человѣ́че равноду́шне, влады́ко мо́й и зна́ємый мо́й,
14
Ти же, челові́че равноду́шне, влади́ко мой і зна́ємий мой,
15
и́же ку́пно наслажда́лся єси́ со мно́ю бра́шенъ: въ дому́ Бо́жіи ходи́хомъ єдиномышле́ніємъ.
15
і́же ку́пно наслажда́лся єси́ со мно́ю бра́шен; в дому́ Бо́жиї ходи́хом єдиномишле́нієм.
16
Да пріи́детъ же сме́рть на ня́, и да сни́дутъ во а́дъ жи́ви: я́ко лука́вство въ жили́щихъ и́хъ, посредѣ́ и́хъ.
16
Да при́йдеть же смерть на ня, і да сни́дуть во ад жи́ві; я́ко лука́вство в жили́щих їх, посреді́ їх.
17
А́зъ къ Бо́гу воззва́хъ, и Госпо́дь услы́ша мя́.
17
Аз к Бо́гу воззва́х, і Госпо́дь усли́ша м'я.
18
Ве́черъ и зау́тра и полу́дне повѣ́мъ и возвѣщу́, и услы́шитъ гла́съ мо́й.
18
Ве́чер, і зау́тра, і полу́дне пові́м і возвіщу́, і усли́шить глас мой.
19
Изба́витъ ми́ромъ ду́шу мою́ от приближа́ющихся мнѣ́: я́ко во мно́зѣ бя́ху со мно́ю.
19
Ізба́вить ми́ром ду́шу мою́ от приближа́ющихся мні; я́ко во мно́зі бя́ху со мно́ю.
20
Услы́шитъ Бо́гъ, и смири́тъ я́ сы́й пре́жде вѣ́къ: нѣ́сть бо и́мъ измѣне́нія, я́ко не убоя́шася Бо́га.
20
Усли́шить Бог, і смири́ть я Сий пре́жде вік; ність бо їм ізміне́нія, я́ко не убоя́шася Бо́га.
21
Простре́ ру́ку свою́ на воздая́ніє: оскверни́ша завѣ́тъ Єго́.
21
Простре́ ру́ку свою́ на воздая́ніє; оскверни́ша заві́т Єго́.
22
Раздѣли́шася от гнѣ́ва лица́ Єго́, и прибли́жишася сердца́ и́хъ: умя́кнуша словеса́ и́хъ па́че єле́а, и та́ су́ть стрѣ́лы.
22
Разділи́шася от гні́ва лиця́ Єго́, і прибли́жишася сердця́ їх; ум'я́кнуша словеса́ їх па́че єле́я, і та суть стрі́ли.
23
Возве́рзи на Го́спода печа́ль твою́, и То́й тя́ препита́єтъ: не да́стъ въ вѣ́къ молвы́ пра́веднику.
23
Возве́рзи на Го́спода печа́ль твою́, і Той тя препита́єть; не дасть в вік молви́ пра́веднику.
24
Ты́ же, Бо́же, низведе́ши и́хъ въ студене́цъ истлѣ́нія: му́жіє крове́й и льсти́ не преполовя́тъ дні́й свои́хъ. А́зъ же, Го́споди, упова́ю на Тя́.
24
Ти же, Бо́же, низведе́ши їх в студене́ць істлі́нія; му́жіє крове́й і льсти не преполов'я́ть дній свої́х. Аз же, Го́споди, упова́ю на Тя.
1
Въ коне́цъ, о лю́дехъ от святы́хъ удале́нныхъ, Дави́ду въ столпописа́ніє, внегда́ удержа́ша и́ иноплеме́нницы въ Ге́ѳѣ, псало́мъ.
1
В коне́ць, о лю́дех от святи́х удале́нних, Дави́ду в столпописа́ніє, внегда́ удержа́ша ї іноплеме́нници в Ге́фі, псало́м, 55.
2
Поми́луй мя́, Бо́же, я́ко попра́ мя человѣ́къ: ве́сь де́нь боря́ стужи́ ми.
2
Поми́луй м'я, Бо́же, я́ко попра́ м'я челові́к; весь день боря́ стужи́ мі.
3
Попра́ша мя́ врази́ мои́ ве́сь де́нь: я́ко мно́зи борю́щіи мя́ съ высоты́.
3
Попра́ша м'я вразі́ мої́ весь день; я́ко мно́зі борю́щії м'я с висоти́.
4
Въ де́нь не {се́й рѣ́чи не въ нѣ́кіихъ не имѣ́єтся} убою́ся, а́зъ же упова́ю на Тя́.
4
В день не [сей рі́чи [не] в ні́кіїх не імі́ється] убою́ся, аз же упова́ю на Тя.
5
О Бо́зѣ похвалю́ словеса́ моя́: на Бо́га упова́хъ, не убою́ся: что́ сотвори́тъ мнѣ́ пло́ть?
5
О Бо́зі похвалю́ словеса́ моя́; на Бо́га упова́х, не убою́ся; что сотвори́ть мні плоть?
6
Ве́сь де́нь слове́съ мои́хъ гнуша́хуся: на мя́ вся́ помышле́нія и́хъ на зло́.
6
Весь день слове́с мої́х гнуша́хуся; на м'я вся помишле́нія їх на зло.
7
Вселя́тся и скры́ютъ, ті́и пя́ту мою́ сохраня́тъ, я́коже потерпѣ́ша ду́шу мою́ {ті́и пя́ту мою́ наблюда́ти бу́дутъ, я́коже жда́ху души́ моєя́}.
7
Вселя́ться і скри́ють, ті́ї п'я́ту мою́ сохраня́ть, я́коже потерпі́ша ду́шу мою́ [ті́ї п'я́ту мою́ наблюда́ти бу́дуть, я́коже жда́ху душі́ моєя́].
8
Ни о чесо́мже отри́неши я́, гнѣ́вомъ лю́ди низведе́ши.
8
Ні о чесо́мже отри́неши я, гні́вом лю́ди низведе́ши.
9
Бо́же, живо́тъ мо́й возвѣсти́хъ Тебѣ́: положи́лъ єси́ сле́зы моя́ предъ Тобо́ю, я́ко и во обѣтова́ніи Твоє́мъ.
9
Бо́же, живо́т мой возвісти́х Тебі́; положи́л єси́ сле́зи моя́ пред Тобо́ю, я́ко і во обітова́нії Твоє́м.
10
Да возвратя́тся врази́ мои́ вспя́ть, въ о́ньже а́ще де́нь призову́ Тя: се́, позна́хъ, я́ко Бо́гъ мо́й єси́ Ты́.
10
Да возвратя́ться вразі́ мої́ всп'ять, в о́ньже а́ще день призову́ Тя; се позна́х, я́ко Бог мой єси́ Ти.
11
О Бо́зѣ похвалю́ глаго́лъ, о Го́сподѣ похвалю́ сло́во.
11
О Бо́зі похвалю́ глаго́л, о Го́споді похвалю́ сло́во.
12
На Бо́га упова́хъ, не убою́ся: что́ сотвори́тъ мнѣ́ человѣ́къ?
12
На Бо́га упова́х, не убою́ся; что сотвори́ть мні челові́к?
13
Во мнѣ́, Бо́же, моли́твы, я́же возда́мъ хвалы́ Твоєя́:
13
Во мні, Бо́же, моли́тви, я́же возда́м хвали́ Твоєя́;
14
я́ко изба́вилъ єси́ ду́шу мою́ от сме́рти, о́чи мои́ от сле́зъ и но́зѣ мои́ от поползнове́нія: благоугожду́ предъ Го́сподемъ во свѣ́тѣ живы́хъ.
14
я́ко ізба́вил єси́ ду́шу мою́ от сме́рти, о́чі мої́ от слез і но́зі мої́ от поползнове́нія; благоугожду́ пред Го́сподем во сві́ті живи́х.
1
Въ коне́цъ, да не растли́ши, Дави́ду въ столпописа́ніє, внегда́ єму́ отбѣга́ти от лица́ Сау́лова въ пеще́ру.
1
В коне́ць, да не растли́ши, Дави́ду в столпописа́ніє, внегда́ єму́ отбіга́ти от лиця́ Сау́лова в пеще́ру, 56.
2
Поми́луй мя́, Бо́же, поми́луй мя́: я́ко на Тя́ упова́ душа́ моя́, и на сѣ́нь крилу́ Твоє́ю надѣ́юся, до́ндеже пре́йдетъ беззако́ніє.
2
Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я; я́ко на Тя упова́ душа́ моя́, і на сінь крилу́ Твоє́ю наді́юся, до́ндеже пре́йдеть беззако́ніє.
3
Воззову́ къ Бо́гу Вы́шнему, Бо́гу благодѣ́явшему мнѣ́.
3
Воззову́ к Бо́гу Ви́шнему, Бо́гу благоді́явшему мні.
4
Посла́ съ небесе́ и спасе́ мя, даде́ въ поноше́ніє попира́ющыя мя́: посла́ Бо́гъ ми́лость Свою́ и и́стину Свою́,
4
Посла́ с небесе́ і спасе́ м'я, даде́ в поноше́ніє попира́ющия м'я; посла́ Бог ми́лость Свою́ і і́стину Свою́,
5
и изба́ви ду́шу мою́ от среды́ ски́мновъ. Поспа́хъ смуще́нъ: сы́нове человѣ́честіи, зу́бы и́хъ ору́жія и стрѣ́лы, и язы́къ и́хъ ме́чь о́стръ.
5
і ізба́ви ду́шу мою́ от среди́ ски́мнов. Поспа́х смуще́н; си́нове челові́честії, зу́би їх ору́жія і стрі́ли, і язи́к їх меч остр.
6
Вознеси́ся на небеса́, Бо́же, и по все́й земли́ сла́ва Твоя́.
6
Вознеси́ся на небеса́, Бо́же, і по всей землі́ сла́ва Твоя́.
7
Сѣ́ть угото́ваша нога́мъ мои́мъ, и сляко́ша ду́шу мою́: ископа́ша предъ лице́мъ мои́мъ я́му, и впадо́ша въ ню́.
7
Сіть угото́ваша нога́м мої́м, і сляко́ша ду́шу мою́; іскопа́ша пред лице́м мої́м я́му, і впадо́ша в ню.
8
Гото́во се́рдце моє́, Бо́же, гото́во се́рдце моє́: воспою́ и пою́ во сла́вѣ моє́й.
8
Гото́во се́рдце моє́, Бо́же, гото́во се́рдце моє́; воспою́ і пою́ во сла́ві моє́й.
9
Воста́ни, сла́ва моя́, воста́ни, псалти́рю и гу́сли: воста́ну ра́но.
9
Воста́ни, сла́ва моя́, воста́ни, псалти́рю і гу́слі; воста́ну ра́но.
10
Исповѣ́мся Тебѣ́ въ лю́дехъ, Го́споди, воспою́ Тебѣ́ во язы́цѣхъ:
10
Іспові́мся Тебі́ в лю́дех, Го́споди, воспою́ Тебі́ во язи́ціх;
11
я́ко возвели́чися до небе́съ ми́лость Твоя́ и да́же до о́блакъ и́стина Твоя́.
11
я́ко возвели́чися до небе́с ми́лость Твоя́ і да́же до о́блак і́стина Твоя́.
12
Вознеси́ся на небеса́, Бо́же, и по все́й земли́ сла́ва Твоя́.
12
Вознеси́ся на небеса́, Бо́же, і по всей землі́ сла́ва Твоя́.
1
Въ коне́цъ, да не растли́ши, Дави́ду въ столпописа́ніє.
1
В коне́ць, да не растли́ши, Дави́ду в столпописа́ніє, 57.
2
А́ще вои́стинну у́бо пра́вду глаго́лете, пра́вая суди́те, сы́нове человѣ́честіи.
2
А́ще воі́стину у́бо пра́вду глаго́лете, пра́вая суді́те, си́нове челові́честії.
3
И́бо въ се́рдцы беззако́ніє дѣ́лаєте на земли́, непра́вду ру́ки ва́шя сплета́ютъ.
І́бо в се́рдці беззако́ніє ді́лаєте на землі́, непра́вду ру́ки ва́ша сплета́ють.
4
Очужди́шася грѣ́шницы от ложе́снъ, заблуди́ша от чре́ва, глаго́лаша лжу́.
4
Очужди́шася грі́шници от ложе́сн, заблуди́ша от чре́ва, глаго́лаша лжу.
5
Я́рость и́хъ по подо́бію зміину́, я́ко а́спіда глу́ха и затыка́ющаго у́ши свои́,
5
Я́рость їх по подо́бію зміїну́, я́ко а́спида глу́ха і затика́ющаго у́ші свої́,
6
и́же не услы́шитъ гла́са обава́ющихъ, обава́ємь обава́єтся от прему́дра.
6
і́же не усли́шить гла́са обава́ющих*, обава́єм обава́ється от прему́дра.
7
Бо́гъ сокруши́тъ зу́бы и́хъ во устѣ́хъ и́хъ: члено́вныя льво́въ сокруши́лъ є́сть Госпо́дь.
7
Бог сокруши́ть зу́би їх во усті́х їх; члено́вния* львов сокруши́л єсть Госпо́дь.
8
Уничижа́тся я́ко вода́ мимотеку́щая: напряже́тъ лу́къ сво́й, до́ндеже изнемо́гутъ.
8
Унічижа́ться, я́ко вода́ мимотеку́щая; напряже́ть лук свой, до́ндеже ізнемо́гуть.
9
Я́ко во́скъ раста́явъ отъи́мутся: паде́ о́гнь на ни́хъ, и не ви́дѣша со́лнца.
9
Я́ко воск раста́яв оти́муться; паде́ огнь на них, і не ви́діша со́лнця.
10
Пре́жде є́же разумѣ́ти те́рнія ва́шего ра́мна, я́ко жи́вы, я́ко во гнѣ́вѣ пожре́тъ я́.
10
Пре́жде є́же разумі́ти те́рнія ва́шего ра́мна, я́ко жи́ви, я́ко во гні́ві пожре́ть я.
11
Возвесели́тся пра́ведникъ, єгда́ уви́дитъ отмще́ніє: ру́цѣ свои́ умы́єтъ въ кро́ви грѣ́шника.
11
Возвесели́ться пра́ведник, єгда́ уви́дить отмще́ніє; ру́ці свої́ уми́єть в кро́ві грі́шника.
12
И рече́тъ человѣ́къ: а́ще у́бо є́сть пло́дъ пра́веднику, у́бо є́сть Бо́гъ судя́ и́мъ на земли́.
12
І рече́ть челові́к: а́ще у́бо єсть плод пра́веднику, у́бо єсть Бог судя́ їм на землі́.
1
Въ коне́цъ, да не растли́ши, Дави́ду въ столпописа́ніє, внегда́ посла́ Сау́лъ и стреже́ до́мъ єго́, є́же умертви́ти єго́.
В коне́ць, да не растли́ши, Дави́ду в столпописа́ніє, внегда́ посла́ Сау́л і стреже́ дом єго́, є́же умертви́ти єго́, 58.
2
Изми́ мя от вра́гъ мои́хъ, Бо́же, и от востаю́щихъ на мя́ изба́ви мя́:
2
Ізми́ м'я от враг мої́х, Бо́же, і от возстаю́щих на м'я ізба́ви м'я;
3
изба́ви мя́ от дѣ́лающихъ беззако́ніє, и от му́жъ крове́й спаси́ мя.
3
ізба́ви м'я от ді́лающих беззако́ніє, і от муж крове́й спаси́ м'я.
4
Я́ко се́, улови́ша ду́шу мою́, нападо́ша на мя́ крѣ́пцыи: ниже́ беззако́ніє моє́, ниже́ грѣ́хъ мо́й, Го́споди:
4
Я́ко се, улови́ша ду́шу мою́, нападо́ша на м'я крі́пції; ніже́ беззако́ніє моє́, ніже́ гріх мой, Го́споди;
5
безъ беззако́нія теко́хъ и испра́вихъ: воста́ни въ срѣ́теніє моє́ и ви́ждь.
5
без беззако́нія теко́х і іспра́вих; воста́ни в срі́теніє моє́ і виждь.
6
И Ты́, Го́споди Бо́же си́лъ, Бо́же Ізра́илевъ, вонми́ посѣти́ти вся́ язы́ки: да не уще́дриши вся́ дѣ́лающыя беззако́ніє.
6
І Ти, Го́споди Бо́же сил, Бо́же Ізра́їлев, воньми́ посіти́ти вся язи́ки; да не уще́дриши вся ді́лающия беззако́ніє.
7
Возвратя́тся на ве́черъ, и вза́лчутъ я́ко пе́съ, и обы́дутъ гра́дъ.
7
Возвратя́ться на ве́чер, і вза́лчуть, я́ко пес, і оби́дуть град.
8
Се́, ті́и отвѣща́ютъ усты́ свои́ми, и ме́чь во устна́хъ и́хъ: я́ко кто́ слы́ша?
8
Се, ті́ї отвіща́ють усти́ свої́ми, і меч во устна́х їх: я́ко кто сли́ша?
9
И Ты́, Го́споди, посмѣє́шися и́мъ, уничижи́ши вся́ язы́ки.
9
І Ти, Го́споди, посміє́шися їм, уничижи́ши вся язи́ки.
10
Держа́ву мою́ къ Тебѣ́ сохраню́: я́ко Ты́, Бо́же, засту́пникъ мо́й єси́.
10
Держа́ву мою́ к Тебі́ сохраню́; я́ко Ти, Бо́же, Засту́пник мой єси́.
11
Бо́гъ мо́й, ми́лость Єго́ предвари́тъ мя́: Бо́гъ мо́й, яви́тъ мнѣ́ на вразѣ́хъ мои́хъ.
11
Бог мой, ми́лость Єго́ предвари́ть м'я; Бог мой, яви́ть мні на вразі́х мої́х.
12
Не убі́й и́хъ, да не когда́ забу́дутъ зако́нъ Тво́й: расточи́ я́ си́лою Твоє́ю и низведи́ я́, защи́тниче мо́й, Го́споди,
12
Не уби́й їх, да не когда́ забу́дуть зако́н Твой; расточи́ я си́лою Твоє́ю і низведи́ я, Защи́тниче мой, Го́споди,
13
грѣ́хъ у́стъ и́хъ, сло́во усте́нъ и́хъ: и я́ти да бу́дутъ въ горды́ни своє́й, и от кля́твы и лжи́ возвѣстя́тся въ кончи́нѣ,
13
гріх уст їх, сло́во усте́н їх; і я́ти да бу́дуть в горди́ни своє́й, і от кля́тви і лжі возвістя́ться в кончи́ні,
14
во гнѣ́вѣ кончи́ны, и не бу́дутъ: и увѣ́дятъ, я́ко Бо́гъ влады́чествуєтъ Іа́ковомъ и концы́ земли́.
14
во гні́ві кончи́ни, і не бу́дуть; і уві́дять, я́ко Бог влади́чествуєть Іа́ковом і конці́ землі́.
15
Возвратя́тся на ве́черъ, и вза́лчутъ я́ко пе́съ, и обы́дутъ гра́дъ:
15
Возвратя́ться на ве́чер, і вза́лчуть, я́ко пес, і оби́дуть град;
16
ті́и разы́дутся я́сти: а́ще ли же не насы́тятся, и поро́пщутъ.
16
ті́ї рази́дуться я́сти; а́ще ли же не наси́тяться, і поро́пщуть.
17
А́зъ же воспою́ си́лу Твою́ и возра́дуюся зау́тра о ми́лости Твоє́й: я́ко бы́лъ єси́ засту́пникъ мо́й и прибѣ́жище моє́ въ де́нь ско́рби моєя́.
17
Аз же воспою́ си́лу Твою́ і возра́дуюся зау́тра о ми́лості Твоє́й; я́ко бил єси́ Засту́пник мой і Прибі́жище моє́ в день ско́рби моєя́.
18
Помо́щникъ мо́й єси́, Тебѣ́ пою́: я́ко Бо́гъ засту́пникъ мо́й єси́, Бо́же мо́й, ми́лость моя́.
18
Помо́щник мой єси́, Тебі́ пою́; я́ко Бог Засту́пник мой єси́, Бо́же мой, ми́лость моя́.
1
Въ коне́цъ, о измѣни́тися хотя́щихъ, въ столпописа́ніє Дави́ду, въ науче́ніє:
1
В коне́ць, о ізміни́тися хотя́щих, в столпописа́ніє Дави́ду, в науче́ніє;
2
внегда́ сожже́ Средорѣ́чіє Сирі́йскоє и Сирі́ю Сова́лскую, и возврати́ся Іоа́въ и порази́ Єдо́ма въ де́бри Соле́й двана́десять ты́сящъ.
2
внегда́ сожже́ Средорі́чіє Сирі́йськоє і Сирі́ю Сова́лськую, і возврати́ся Іоа́в і порази́ Едо́ма в де́брі соле́й двана́десять ти́сящ, 59.
3
Бо́же, отри́нулъ ны́ єси́ и низложи́лъ єси́ на́съ, разгнѣ́вался єси́ и уще́дрилъ єси́ на́съ.
3
Бо́же, отри́нул ни єси́ і низложи́л єси́ нас, разгні́вался єси́ і уще́дрил єси́ нас.
4
Стря́слъ єси́ зе́млю и смути́лъ єси́ ю́: изцѣли́ сокруше́ніє єя́, я́ко подви́жеся.
4
Стрясл єси́ зе́млю і смути́л єси́ ю; ізціли́ сокруше́ніє єя́, я́ко подви́жеся.
5
Показа́лъ єси́ лю́демъ Твои́мъ жесто́кая: напои́лъ єси́ на́съ віно́мъ умиле́нія.
5
Показа́л єси́ лю́дем Твої́м жесто́кая; напої́л єси́ нас вино́м умиле́нія.
6
Да́лъ єси́ боя́щымся Тебе́ зна́меніє, є́же убѣжа́ти от лица́ лу́ка.
6
Дал єси́ боя́щимся Тебе́ зна́меніє, є́же убіжа́ти от лиця́ лу́ка.
7
Я́ко да изба́вятся возлю́бленніи Твои́, спаси́ десни́цею Твоє́ю и услы́ши мя́.
7
Я́ко да ізба́в'яться возлю́бленнії Твої́, спаси́ десни́цею Твоє́ю і усли́ши м'я.
8
Бо́гъ возглаго́ла во святѣ́мъ Своє́мъ: возра́дуюся, и раздѣлю́ Сіки́му, и юдо́ль Жили́щъ размѣ́рю.
8
Бог возглаго́ла во святі́м Своє́м: возра́дуюся, і разділю́ Сики́му, і юдо́ль жили́щ размі́рю.
9
Мо́й є́сть Галаа́дъ, и Мо́й є́сть Манассі́й, Єфре́мъ крѣ́пость главы́ Моєя́, Іу́да ца́рь Мо́й.
9
Мой єсть Галаа́д, і Мой єсть Манассі́й, Єфре́м — крі́пость глави́ Моєя́, Іу́да — цар Мой.
10
Моа́въ коно́бъ упова́нія Моєго́: на Ідуме́ю простру́ сапо́гъ Мо́й: Мнѣ́ иноплеме́нницы покори́шася.
10
Моа́в — коно́б упова́нія Моєго́; на Ідуме́ю простру́ сапо́г Мой; Мні іноплеме́нници покори́шася.
11
Кто́ введе́тъ мя́ во гра́дъ огражде́нія? Или́ кто́ наста́витъ мя́ до Ідуме́и?
11
Кто введе́ть м'я во град огражде́нія? Іли́ кто наста́вить м'я до Ідуме́ї?
12
Не Ты́ ли, Бо́же, отри́нувый на́съ? И не изы́деши, Бо́же, въ си́лахъ на́шихъ?
12
Не Ти ли, Бо́же, отри́нувий нас? І не ізи́деши, Бо́же, в си́лах на́ших?
13
Да́ждь на́мъ по́мощь от ско́рби: и су́єтно спасе́ніє человѣ́ческо.
13
Даждь нам по́мощ от ско́рби; і су́єтно спасе́ніє челові́чесько.
14
О Бо́зѣ сотвори́мъ си́лу: и То́й уничижи́тъ стужа́ющыя на́мъ.
14
О Бо́зі сотвори́м си́лу; і Той унічижи́ть стужа́ющия нам.
1
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ, Дави́ду псало́мъ, 60.
1
В коне́ць, в пі́снех, Дави́ду псало́м, 60.
2
Услы́ши, Бо́же, моле́ніє моє́, вонми́ моли́твѣ моє́й:
2
Усли́ши, Бо́же, моле́ніє моє́, воньми́ моли́тві моє́й;
3
от коне́цъ земли́ къ Тебѣ́ воззва́хъ, внегда́ уны́ се́рдце моє́: на ка́мень возне́слъ мя́ єси́, наста́вилъ мя́ єси́,
3
от коне́ць землі́ к Тебі́ воззва́х, внегда́ уни́ се́рдце моє́; на ка́мень возне́сл м'я єси́, наста́вил м'я єси́,
4
я́ко бы́лъ єси́ упова́ніє моє́, сто́лпъ крѣ́пости от лица́ вра́жія.
4
я́ко бил єси́ Упова́ніє моє́, столп крі́пости от лиця́ вра́жия.
5
Вселю́ся въ селе́ніи Твоє́мъ во вѣ́ки, покры́юся въ кро́вѣ кри́лъ Твои́хъ.
5
Вселю́ся в селе́нії Твоє́м во ві́ки, покри́юся в кро́ві крил Твої́х.
6
Я́ко Ты́, Бо́же, услы́шалъ єси́ моли́твы моя́, да́лъ єси́ достоя́ніє боя́щымся и́мене Твоєго́.
6
Я́ко Ти, Бо́же, усли́шал єси́ моли́тви моя́, дал єси́ достоя́ніє боя́щимся і́мене Твоєго́.
7
Дни́ на дни́ царе́вы приложи́ши, лѣ́та єго́ до дне́ ро́да и ро́да.
7
Дні на дні царе́ви приложи́ши, лі́та єго́ до дне ро́да і ро́да.
8
Пребу́детъ въ вѣ́къ предъ Бо́гомъ: ми́лость и и́стину Єго́ кто́ взы́щетъ?
8
Пребу́деть в вік пред Бо́гом; ми́лость і і́стину Єго́ кто взи́щеть?
9
Та́ко воспою́ и́мени Твоєму́ во вѣ́ки, возда́ти ми́ моли́твы моя́ де́нь от дне́.
9
Та́ко воспою́ і́мені Твоєму́ во ві́ки, возда́ти мі моли́тви моя́ день от дне.
1
Въ коне́цъ, о Ідіѳу́мѣ, псало́мъ Дави́ду.
Псало́м
2
Не Бо́гу ли повине́тся душа́ моя́? От Того́ бо спасе́ніє моє́.
1
В коне́ць, о Ідіфу́мі, псало́м Дави́ду, 61.
3
И́бо То́й Бо́гъ мо́й и Спа́съ мо́й, засту́пникъ мо́й: не подви́жуся наипа́че.
2
Не Бо́гу ли повине́ться душа́ моя́? От Того́ бо спасе́ніє моє́.
4
Доко́лѣ належите́ на человѣ́ка? Убива́єте вси́ вы́, я́ко стѣнѣ́ преклоне́нѣ и опло́ту возринове́ну.
3
І́бо Той — Бог мой і Спас мой, Засту́пник мой; не подви́жуся найпа́че.
5
Оба́че цѣ́ну мою́ совѣща́ша отри́нути, теко́ша въ жа́жди: усты́ свои́ми благословля́ху, и се́рдцемъ свои́мъ кленя́ху.
4
Доко́лі належите́ на челові́ка? Убива́єте всі ви, я́ко стіні́ преклоне́ні і опло́ту возринове́ну.
6
Оба́че Богови повини́ся, душе́ моя́: я́ко от Того́ терпѣ́ніє моє́.
5
Оба́че ці́ну мою́ совіща́ша отри́нути, теко́ша в жа́жді; усти́ свої́ми благословля́ху, і се́рдцем свої́м кленя́ху.
7
И́бо То́й Бо́гъ мо́й и Спа́съ мо́й, засту́пникъ мо́й: не преселю́ся.
6
Оба́че Бо́гові повини́ся, душе́ моя́, я́ко от Того́ терпі́ніє моє́.
8
О Бо́зѣ спасе́ніє моє́ и сла́ва моя́: Бо́гъ по́мощи моєя́, и упова́ніє моє́ на Бо́га.
7
І́бо Той — Бог мой і Спас мой, Засту́пник мой; не преселю́ся.
9
Упова́йте на Него́, ве́сь со́нмъ люді́й: излія́йте предъ Ни́мъ сердца́ ва́ша, я́ко Бо́гъ помо́щникъ на́шъ.
8
О Бо́зі спасе́ніє моє́ і сла́ва моя́; Бог по́мощі моєя́, і упова́ніє моє́ на Бо́га.
10
Оба́че су́єтни сы́нове человѣ́честіи, лжи́ви сы́нове человѣ́честіи въ мѣ́рилѣхъ є́же непра́вдовати: ті́и от суєты́ вку́пѣ.
9
Упова́йте на Него́, весь сонм люді́й; ізлія́йте пред Ним сердця́ ва́ша, я́ко Бог Помо́щник наш.
11
Не упова́йте на непра́вду, и на восхище́ніє не жела́йте: бога́тство а́ще тече́тъ, не прилага́йте се́рдца.
10
Оба́че су́єтні си́нове челові́честії, лжи́ві си́нове челові́честії в мі́риліх є́же непра́вдовати; ті́ї от суєти́ вку́пі.
12
Єди́ною глаго́ла Бо́гъ, дво́я сія́ слы́шахъ, зане́ держа́ва Бо́жія,
11
Не упова́йте на непра́вду і на восхище́ніє не жела́йте; бога́тство а́ще тече́ть, не прилага́йте се́рдця.
13
и Твоя́, Го́споди, ми́лость: я́ко Ты́ возда́си кому́ждо по дѣло́мъ єго́.
12
Єди́ною глаго́ла Бог, дво́я сія́ сли́шах, зане́ держа́ва Бо́жия,
1
Псало́мъ Дави́ду, внегда́ бы́ти єму́ въ пусты́ни Іуде́йстѣй.
1
Псало́м Дави́ду, внегда́ би́ти єму́ в пусти́ні Іуде́йстій, 62.
2
Бо́же, Бо́же мо́й, къ Тебѣ́ у́тренюю: возжада́ Тебе́ душа́ моя́, ко́ль мно́жицею Тебѣ́ пло́ть моя́, въ земли́ пу́стѣ и непрохо́днѣ и безво́днѣ.
2
Бо́же, Бо́же мой, к Тебі́ у́тренюю; возжада́ Тебе́ душа́ моя́, коль мно́жицею Тебі́ плоть моя́, в землі́ пу́сті і непрохо́дні і безво́дні.
3
Та́ко во святѣ́мъ яви́хся Тебѣ́, ви́дѣти си́лу Твою́ и сла́ву Твою́.
3
Та́ко во святі́м яви́хся Тебі́ ви́діти си́лу Твою́ і сла́ву Твою́.
4
Я́ко лу́чши ми́лость Твоя́ па́че живо́тъ: устнѣ́ мои́ похвали́тѣ Тя́.
4
Я́ко лу́чші ми́лость Твоя́ па́че живо́т; устні́ мої́ похвали́ті Тя.
5
Та́ко благословлю́ Тя въ животѣ́ моє́мъ и о и́мени Твоє́мъ воздѣжу́ ру́цѣ мои́.
5
Та́ко благословлю́ Тя в животі́ моє́м і о і́мені Твоє́м воздіжу́ ру́ці мої́.
6
Я́ко от ту́ка и ма́сти да испо́лнится душа́ моя́, и устна́ма ра́дости восхва́лятъ Тя́ уста́ моя́.
6
Я́ко от ту́ка і ма́сти да іспо́лниться душа́ моя́, і устна́ма ра́дости восхва́лять Тя уста́ моя́.
7
А́ще помина́хъ Тя́ на посте́ли моє́й, на у́треннихъ поуча́хся въ Тя́:
7
А́ще помина́х Тя на посте́лі моє́й, на у́тренніх поуча́хся в Тя;
8
я́ко бы́лъ єси́ помо́щникъ мо́й, и въ кро́вѣ крилу́ Твоє́ю возра́дуюся.
8
я́ко бил єси́ Помо́щник мой, і в кро́ві крилу́ Твоє́ю возра́дуюся.
9
Прильпе́ душа́ моя́ по Тебѣ́: мене́ же прія́тъ десни́ца Твоя́.
9
Прильпе́ душа́ моя́ по Тебі́; мене́ же прия́т десни́ця Твоя́.
10
Ті́и же всу́є иска́ша ду́шу мою́: вни́дутъ въ преиспо́дняя земли́:
10
Ті́ї же всу́є іска́ша ду́шу мою́; вни́дуть в преіспо́дняя землі́;
11
предадя́тся въ ру́ки ору́жія, ча́сти ли́совомъ бу́дутъ.
11
предадя́ться в ру́ки ору́жія, ча́сті ли́совом бу́дуть.
12
Ца́рь же возвесели́тся о Бо́зѣ: похва́лится вся́къ клены́йся И́мъ, я́ко загради́шася уста́ глаго́лющихъ непра́ведная.
12
Цар же возвесели́ться о Бо́зі; похва́литься всяк клени́йся Ім, я́ко загради́шася уста́ глаго́лющих непра́ведная.
1
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
1
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 63.
2
Услы́ши, Бо́же, гла́съ мо́й, внегда́ моли́тимися къ Тебѣ́: от стра́ха вра́жія изми́ ду́шу мою́.
2
Усли́ши, Бо́же, глас мой, внегда́ моли́тимися к Тебі́; от стра́ха вра́жия ізми́ ду́шу мою́.
3
Покры́й мя́ от со́нма лука́внующихъ, от мно́жества дѣ́лающихъ непра́вду:
3
Покри́й м'я от со́нма лука́внующих, от мно́жества ді́лающих непра́вду;
4
и́же изостри́ша я́ко ме́чь язы́ки своя́, напряго́ша лу́къ сво́й, ве́щь го́рьку,
4
і́же ізостри́ша я́ко меч язи́ки своя́, напряго́ша лук свой, вещ го́рку,
5
сострѣля́ти въ та́йныхъ непоро́чна: внеза́пу сострѣля́ютъ єго́, и не убоя́тся.
5
состріля́ти в та́йних непоро́чна; внеза́пу состріля́ють єго́, і не убоя́ться.
6
Утверди́ша себѣ́ сло́во лука́воє: повѣ́даша скры́ти сѣ́ть, рѣ́ша: кто́ у́зритъ и́хъ?
6
Утверди́ша себі́ сло́во лука́воє; пові́даша скри́ти сіть, рі́ша: кто у́зрить їх?
7
Испыта́ша беззако́ніє: изчезо́ша испыта́ющіи испыта́нія: присту́питъ человѣ́къ, и се́рдце глубоко́.
7
Іспита́ша беззако́ніє; ізчезо́ша іспита́ющії іспита́нія; присту́пить челові́к, і се́рдце глубоко́.
8
И вознесе́тся Бо́гъ: стрѣ́лы младе́нецъ бы́ша я́звы и́хъ,
8
І вознесе́ться Бог; стрі́ли младе́нець би́ша я́зви їх,
9
и изнемого́ша на ня́ язы́цы и́хъ: смути́шася вси́ ви́дящіи и́хъ.
9
і ізнемого́ша на ня язи́ци їх; смути́шася всі ви́дящії їх.
10
И убоя́ся вся́къ человѣ́къ: и возвѣсти́ша дѣла́ Бо́жія, и творе́нія Єго́ разумѣ́ша.
10
І убоя́ся всяк челові́к; і возвісти́ша діла́ Бо́жія, і творе́нія Єго́ разумі́ша.
11
Возвесели́тся пра́ведникъ о Го́сподѣ и упова́єтъ на Него́: и похва́лятся вси́ пра́віи се́рдцемъ.
11
Возвесели́ться пра́ведник о Го́споді і упова́єть на Него́; і похва́ляться всі пра́вії се́рдцем.
1
Въ коне́цъ, псало́мъ пѣ́сни Дави́ду, пѣ́снь Ієремі́єва и Ієзекі́илева, люді́й преселе́нія, єгда́ хотя́ху исходи́ти.
1
В коне́ць, псало́м пі́сні Дави́ду, піснь Ієремі́єва і Ієзекі́їлева, люді́й преселе́нія, єгда́ хотя́ху ісходи́ти, 64.
2
Тебѣ́ подоба́єтъ пѣ́снь, Бо́же, въ Сіо́нѣ, и Тебѣ́ возда́стся моли́тва во Ієрусали́мѣ.
2
Тебі́ подоба́єть піснь, Бо́же, в Сіо́ні, і Тебі́ возда́сться моли́тва во Ієрусали́мі.
3
Услы́ши моли́тву мою́: къ Тебѣ́ вся́ка пло́ть пріи́детъ.
3
Усли́ши моли́тву мою́; к Тебі́ вся́ка плоть при́йдеть.
4
Словеса́ беззако́нникъ премого́ша на́съ: и нече́стія на́ша Ты́ очи́стиши.
4
Словеса́ беззако́нник премого́ша нас; і нече́стія на́ша Ти очи́стиши.
5
Блаже́нъ, єго́же избра́лъ єси́ и прія́лъ, всели́тся во дво́рѣхъ Твои́хъ. Испо́лнимся во благи́хъ до́му Твоєго́: свя́тъ хра́мъ Тво́й.
5
Блаже́н, єго́же ізбра́л єси́ і прия́л, всели́ться во дво́ріх Твої́х. Іспо́лнимся во благи́х до́му Твоєго́; свят храм Твой.
6
Ди́венъ въ пра́вдѣ, услы́ши ны́, Бо́же, Спаси́телю на́шъ, упова́ніє всѣ́хъ конце́й земли́ и су́щихъ въ мо́ри дале́че:
6
Ди́вен в пра́вді, усли́ши ни, Бо́же, Спаси́телю наш, Упова́ніє всіх конце́й землі́ і су́щих в мо́рі дале́че;
7
уготовля́яй го́ры крѣ́постію Своє́ю, препоя́санъ си́лою:
7
уготовля́яй го́ри крі́постію Своє́ю, препоя́сан си́лою;
8
смуща́яй глубину́ морску́ю, шу́му во́лнъ єго́ кто́ постои́тъ? Смяту́тся язы́цы,
8
смуща́яй глубину́ морську́ю, шу́му волн єго́ кто постої́ть? См'яту́ться язи́ци,
9
и убоя́тся живу́щіи въ конца́хъ от зна́меній Твои́хъ: исхо́ды у́тра и ве́чера украси́ши.
9
і убоя́ться живу́щії в конця́х от зна́меній Твої́х; ісхо́ди у́тра і ве́чера украси́ши.
10
Посѣти́лъ єси́ зе́млю и упои́лъ єси́ ю́, умно́жилъ єси́ обогати́ти ю́: рѣка́ Бо́жія напо́лнися во́дъ: угото́валъ єси́ пи́щу и́мъ, я́ко та́ко [є́сть] угото́ваніє.
10
Посіти́л єси́ зе́млю і упої́л єси́ ю, умно́жил єси́ обогати́ти ю; ріка́ Бо́жия напо́лнися вод; угото́вал єси́ пи́щу їм, я́ко та́ко (єсть) угото́ваніє.
11
Бразды́ єя́ упо́й, умно́жи жи́та єя́: въ ка́пляхъ єя́ возвесели́тся возсія́ющи {прозяба́ющи}.
11
Бразди́ єя́ упо́й, умно́жи жи́та єя́; в ка́плях єя́ возвесели́ться возсія́ющи [прозяба́ющи].
12
Благослови́ши вѣне́цъ лѣ́та бла́гости Твоєя́, и поля́ Твоя́ испо́лнятся ту́ка:
12
Благослови́ши віне́ць лі́та бла́гости Твоєя́, і поля́ Твоя́ іспо́лняться ту́ка;
13
разботѣ́ютъ кра́сная пусты́ни, и ра́достію хо́лми препоя́шутся.
13
разботі́ють кра́сная пусти́ні, і ра́достію хо́лми препоя́шуться.
14
Одѣ́яшася о́вни о́вчіи, и удо́лія умно́жатъ пшени́цу: воззову́тъ, и́бо воспою́тъ.
14
Оді́яшася о́вні о́вчії, і удо́лія умно́жать пшени́цю; воззову́ть, і́бо воспою́ть.
1
Въ коне́цъ, пѣ́снь псалма́ воскресе́нія. 2Воскли́кните Го́сподеви вся́ земля́,–
1
В коне́ць, піснь псалма́ воскресе́нія, 65.
2
–по́йте же и́мени Єго́, дади́те сла́ву хвалѣ́ Єго́.
2
Воскли́кніте Го́сподеві вся земля́, по́йте же і́мені Єго́, даді́те сла́ву хвалі́ Єго́.
3
Рцы́те Бо́гу: ко́ль стра́шна дѣла́ Твоя́? Во мно́жествѣ си́лы Твоєя́ со́лжутъ Тебѣ́ врази́ Твои́.
3
Рці́те Бо́гу: коль стра́шна діла́ Твоя́? Во мно́жестві си́ли Твоєя́ со́лжуть Тебі́ вразі́ Твої́.
4
Вся́ земля́ да покло́нится Тебѣ́ и поє́тъ Тебѣ́, да поє́тъ же и́мени Твоєму́, Вы́шній.
4
Вся земля́ да покло́ниться Тебі́ і поє́ть Тебі́, да поє́ть же і́мені Твоєму́, Ви́шній.
5
Пріиди́те и ви́дите дѣла́ Бо́жія, ко́ль стра́шенъ въ совѣ́тѣхъ па́че сыно́въ человѣ́ческихъ.
5
Прийді́те і ви́діте діла́ Бо́жія, коль стра́шен в сові́тіх па́че сино́в челові́чеських.
6
Обраща́яй мо́ре въ су́шу, въ рѣцѣ́ про́йдутъ нога́ми: та́мо возвесели́мся о Не́мъ,
6
Обраща́яй мо́ре в су́шу, в ріці́ про́йдуть нога́ми; та́мо возвеселі́мся о Нем,
7
влады́чествующемъ си́лою Своє́ю вѣ́комъ: о́чи Єго́ на язы́ки призира́єтѣ: преогорчева́ющіи да не возно́сятся въ себѣ́.
7
влади́чествующем си́лою Своє́ю ві́ком; о́чі Єго́ на язи́ки призира́єті; преогорчева́ющії да не возно́сяться в себі́.
8
Благослови́те, язы́цы, Бо́га на́шего, и услы́шанъ сотвори́те гла́съ хвалы́ Єго́,
8
Благослові́те, язи́ци, Бо́га на́шего, і усли́шан сотворі́те глас хвали́ Єго́,
9
поло́жшаго ду́шу мою́ въ живо́тъ, и не да́вшаго во смяте́ніє но́гъ мои́хъ.
9
поло́жшаго ду́шу мою́ в живо́т, і не да́вшаго во см'яте́ніє ног мої́х.
10
Я́ко искуси́лъ ны́ єси́, Бо́же, разже́глъ ны́ єси́, я́коже разжиза́єтся сребро́.
10
Я́ко іскуси́л ни єси́, Бо́же, разже́гл ни єси́, я́коже разжиза́ється сребро́.
11
Вве́лъ ны́ єси́ въ сѣ́ть, положи́лъ єси́ ско́рби на хребтѣ́ на́шемъ.
11
Ввел ни єси́ в сіть, положи́л єси́ ско́рбі на хребті́ на́шем.
12
Возве́лъ єси́ человѣ́ки на главы́ на́шя: проидо́хомъ сквозѣ́ о́гнь и во́ду, и изве́лъ єси́ ны́ въ поко́й.
12
Возве́л єси́ челові́ки на глави́ на́ша; пройдо́хом сквозі́ огнь і во́ду, і ізве́л єси́ ни в поко́й.
13
Вни́ду въ до́мъ Тво́й со всесожже́ніємъ, возда́мъ Тебѣ́ моли́твы моя́,
13
Вни́ду в дом Твой со всесожже́нієм, возда́м Тебі́ моли́тви моя́,
14
я́же изреко́стѣ устнѣ́ мои́, и глаго́лаша уста́ моя́ въ ско́рби моє́й.
14
я́же ізреко́сті устні́ мої́, і глаго́лаша уста́ моя́ в ско́рбі моє́й.
15
Всесожже́нія ту́чна вознесу́ Тебѣ́ съ кади́ломъ, и овны́, вознесу́ Тебѣ́ волы́ съ козлы́.
15
Всесожже́нія ту́чна вознесу́ Тебі́ с кади́лом, і овни́, вознесу́ Тебі́ воли́ с козли́.
16
Пріиди́те, услы́шите, и повѣ́мъ ва́мъ, вси́ боя́щіися Бо́га, єли́ка сотвори́ души́ моє́й.
16
Прийді́те, усли́шіте, і пові́м вам, всі боя́щіїся Бо́га, єли́ка сотвори́ душі́ моє́й.
17
Къ Нему́ усты́ мои́ми воззва́хъ, и вознесо́хъ подъ язы́комъ мои́мъ.
17
К Нему́ усти́ мої́ми воззва́х, і вознесо́х под язи́ком мої́м.
18
Непра́вду а́ще узрѣ́хъ въ се́рдцы моє́мъ, да не услы́шитъ мене́ Госпо́дь.
18
Непра́вду а́ще узрі́х в се́рдці моє́м, да не усли́шить мене́ Госпо́дь.
19
Сего́ ра́ди услы́ша мя́ Бо́гъ, вня́тъ гла́су моле́нія моєго́.
19
Сего́ ра́ди усли́ша м'я Бог, внят гла́су моле́нія моєго́.
20
Благослове́нъ Бо́гъ, И́же не отста́ви моли́тву мою́ и ми́лость Свою́ от мене́.
20
Благослове́н Бог, І́же не отста́ви моли́тву мою́ і ми́лость Свою́ от мене́.
1
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ, псало́мъ пѣ́сни Дави́ду.
1
В коне́ць, в пі́снех, псало́м пі́сні Дави́ду, 66.
2
Бо́же, уще́дри ны́ и благослови́ ны, просвѣти́ лице́ Твоє́ на ны́ и поми́луй ны́:
2
Бо́же, уще́дри ни і благослови́ ни, просвіти́ лице́ Твоє́ на ни і поми́луй ни;
3
позна́ти на земли́ пу́ть Тво́й, во всѣ́хъ язы́цѣхъ спасе́ніє Твоє́.
3
позна́ти на землі́ путь Твой, во всіх язи́ціх спасе́ніє Твоє́.
4
Да исповѣ́дятся Тебѣ́ лю́діє, Бо́же, да исповѣ́дятся Тебѣ́ лю́діє вси́.
4
Да іспові́дяться Тебі́ лю́діє, Бо́же, да іспові́дяться Тебі́ лю́діє всі.
5
Да возвеселя́тся и да возра́дуются язы́цы: я́ко су́диши лю́демъ правото́ю, и язы́ки на земли́ наста́виши.
5
Да возвеселя́ться і да возра́дуються язи́ци; я́ко су́диши лю́дем правото́ю і язи́ки на землі́ наста́виши.
6
Да исповѣ́дятся Тебѣ́ лю́діє, Бо́же, да исповѣ́дятся Тебѣ́ лю́діє вси́.
6
Да іспові́дяться Тебі́ лю́діє, Бо́же, да іспові́дяться Тебі́ лю́діє всі.
7
Земля́ даде́ пло́дъ сво́й: благослови́ ны, Бо́же, Бо́же на́шъ,
7
Земля́ даде́ плод свой; благослови́ ни, Бо́же, Бо́же наш,
8
благослови́ ны, Бо́же: и да убоя́тся Єго́ вси́ концы́ земли́.
8
благослови́ ни, Бо́же; і да убоя́ться Єго́ всі конці́ землі́.
1
Въ коне́цъ, псало́мъ пѣ́сни Дави́ду.
1
В коне́ць, псало́м пі́сні Дави́ду, 67.
2
Да воскре́снетъ Бо́гъ, и расточа́тся врази́ Єго́, и да бѣжа́тъ от лица́ Єго́ ненави́дящіи Єго́.
2
Да воскре́снеть Бог, і расточа́ться вразі́ Єго́, і да біжа́ть от лиця́ Єго́ ненави́дящії Єго́.
3
Я́ко изчеза́єтъ ды́мъ, да изче́знутъ: я́ко та́єтъ во́скъ от лица́ огня́, та́ко да поги́бнутъ грѣ́шницы от лица́ Бо́жія:
3
Я́ко ізчеза́єть дим, да ізче́знуть; я́ко та́єть воск от лиця́ огня́, та́ко да поги́бнуть грі́шници от лиця́ Бо́жия;
4
а пра́ведницы да возвеселя́тся, да возра́дуются предъ Бо́гомъ, да насладя́тся въ весе́ліи.
4
а пра́ведници да возвеселя́ться, да возра́дуються пред Бо́гом, да насладя́ться в весе́лії.
5
Воспо́йте Бо́гу, по́йте и́мени Єго́: путесотвори́те Возше́дшему на за́пады, Госпо́дь и́мя Єму́: и ра́дуйтеся предъ Ни́мъ.
5
Воспо́йте Бо́гу, по́йте і́мені Єго́; путесотворі́те возше́дшему на за́пади, Госпо́дь — і́м'я Єму́; і ра́дуйтеся пред Ним.
6
Да смяту́тся от лица́ Єго́, Отца́ си́рыхъ и судіи́ вдови́цъ: Бо́гъ въ мѣ́стѣ святѣ́мъ Своє́мъ.
6
Да см'яту́ться от лиця́ Єго́, Отця́ си́рих і Судії́ вдови́ць; Бог в мі́сті святі́м Своє́м.
7
Бо́гъ вселя́єтъ єдиномы́сленныя въ до́мъ, изводя́ окова́нныя му́жествомъ, та́кожде преогорчева́ющыя живу́щыя во гробѣ́хъ.
7
Бог вселя́єть єдиноми́сленния в дом, ізводя́ окова́нния му́жеством, та́кожде преогорчева́ющия живу́щия во гробі́х.
8
Бо́же, внегда́ исходи́ти Тебѣ́ предъ людьми́ Твои́ми, внегда́ мимоходи́ти Тебѣ́ въ пусты́ни,
8
Бо́же, внегда́ ісходи́ти Тебі́ пред людьми́ Твої́ми, внегда́ мимоходи́ти Тебі́ в пусти́ні,
9
земля́ потрясе́ся, и́бо небеса́ ка́нуша от лица́ Бо́га Сіна́ина, от лица́ Бо́га Ізра́илева.
9
земля́ потрясе́ся, і́бо небеса́ ка́нуша от лиця́ Бо́га Сина́їна, от лиця́ Бо́га Ізра́їлева.
10
До́ждь во́ленъ отлучи́ши, Бо́же, достоя́нію Твоєму́, и изнемо́же, Ты́ же соверши́лъ єси́ є́.
10
Дождь во́лен отлучи́ши, Бо́же, достоя́нію Твоєму́, і ізнемо́же, Ти же соверши́л єси́ є.
11
Живо́тная Твоя́ живу́тъ на не́й: угото́валъ єси́ бла́гостію Твоє́ю ни́щему, Бо́же.
11
Живо́тная Твоя́ живу́ть на ней; угото́вал єси́ бла́гостію Твоє́ю ни́щему, Бо́же.
12
Госпо́дь да́стъ глаго́лъ благовѣству́ющымъ си́лою мно́гою:
12
Госпо́дь дасть глаго́л благовіству́ющим си́лою мно́гою;
13
Ца́рь си́лъ возлю́бленнаго, красото́ю {ра́ди красоты́} до́му раздѣли́ти коры́сти.
13
Цар сил возлю́бленнаго, красото́ю [ра́ди красоти́] до́му разділи́ти кори́сти.
14
А́ще поспите́ посредѣ́ предѣ́лъ, крилѣ́ голуби́нѣ посре́бренѣ, и междора́мія єя́ въ блеща́ніи зла́та:
14
А́ще поспите́ посреді́ преді́л, крилі́ голуби́ні посре́брені, і междора́мія єя́ в блеща́нії зла́та;
15
внегда́ ра́знствитъ Небе́сный цари́ на не́й, оснѣжа́тся въ Селмо́нѣ.
15
внегда́ ра́знствить Небе́сний царі́ на ней, осніжа́ться в Селмо́ні.
16
Гора́ Бо́жія, гора́ ту́чная, гора́ усыре́нная, гора́ ту́чная.
16
Гора́ Бо́жия, гора́ ту́чная, гора́ усире́нная, гора́ ту́чная.
17
Вску́ю непщу́єте, го́ры усыре́нныя? Гора́, ю́же благоволи́ Бо́гъ жи́ти въ не́й: и́бо Госпо́дь всели́тся до конца́.
17
Вску́ю непщу́єте, го́ри усире́нния? Гора́, ю́же благоволи́ Бог жи́ти в ней; і́бо Госпо́дь всели́ться до конця́.
18
Колесни́ца Бо́жія тма́ми те́мъ, ты́сяща гобзу́ющихъ: Госпо́дь въ ни́хъ въ Сіна́и во святѣ́мъ.
18
Колесни́ця Бо́жия тьма́ми тем, ти́сяща гобзу́ющих; Госпо́дь в них в Сина́ї во святі́м.
19
Возше́лъ єси́ на высоту́, плѣни́лъ єси́ плѣ́нъ: прія́лъ єси́ дая́нія въ человѣ́цѣхъ, и́бо не покаря́ющыяся, є́же всели́тися.
19
Возше́л єси́ на висоту́, пліни́л єси́ плін; прия́л єси́ дая́нія в челові́ціх, і́бо не покаря́ющияся, є́же всели́тися.
20
Госпо́дь Бо́гъ благослове́нъ, благослове́нъ Госпо́дь де́нь дне́: поспѣши́тъ на́мъ Бо́гъ спасе́ній на́шихъ.
20
Госпо́дь Бог благослове́н, благослове́н Госпо́дь день дне; поспіши́ть нам Бог спасе́ній на́ших.
21
Бо́гъ на́шъ Бо́гъ є́же спаса́ти: и Госпо́дня, Госпо́дня исхо́дища сме́ртная.
21
Бог наш — Бог, є́же спаса́ти; і Госпо́дня, Госпо́дня ісхо́дища сме́ртная.
22
Оба́че Бо́гъ сокруши́тъ главы́ враго́въ Свои́хъ, ве́рхъ вла́съ преходя́щихъ въ прегрѣше́ніихъ свои́хъ.
22
Оба́че Бог сокруши́ть глави́ враго́в Свої́х, верх влас преходя́щих в прегріше́ніїх свої́х.
23
Рече́ Госпо́дь: от Васа́на обращу́, обращу́ во глубина́хъ морски́хъ:
23
Рече́ Госпо́дь: от Васа́на обращу́, обращу́ во глубина́х морськи́х;
24
я́ко да омо́чится нога́ твоя́ въ кро́ви, язы́къ пе́съ твои́хъ от вра́гъ от него́.
24
я́ко да омо́читься нога́ твоя́ в кро́ві, язи́к пес твої́х от враг от него́.
25
Ви́дѣна бы́ша ше́ствія Твоя́, Бо́же, ше́ствія Бо́га моєго́ Царя́, и́же во святѣ́мъ.
25
Ви́діна би́ша ше́ствія Твоя́, Бо́же, ше́ствія Бо́га моєго́ Царя́, І́же во святі́м.
26
Предвари́ша кня́зи бли́зъ пою́щихъ, посредѣ́ дѣ́въ тимпа́нницъ.
26
Предвари́ша кня́зі близ пою́щих, посреді́ дів тимпа́нниць.
27
Въ це́рквахъ благослови́те Бо́га, Го́спода от исто́чникъ Ізра́илевыхъ.
27
В це́рквах благослові́те Бо́га — Го́спода от істо́чник Ізра́їлевих.
28
Та́мо Веніамі́нъ юнѣ́йшій во у́жасѣ, кня́зи Іу́довы влады́ки и́хъ, кня́зи Завуло́ни, кня́зи Нефѳалі́мли.
28
Та́мо Веніамі́н юні́йшій во у́жасі, кня́зі Іу́дови влади́ки їх, кня́зі Завуло́ні, кня́зі Неффали́млі.
29
Заповѣ́ждь, Бо́же, си́лою Твоє́ю: укрѣпи́, Бо́же, сіє́, є́же содѣ́лалъ єси́ въ на́съ.
29
Запові́ждь, Бо́же, си́лою Твоє́ю; укріпи́, Бо́же, сіє́, є́же соді́лал єси́ в нас.
30
От хра́ма Твоєго́ во Ієрусали́мъ Тебѣ́ принесу́тъ ца́ріє да́ры.
30
От хра́ма Твоєго́ во Ієрусали́м Тебі́ принесу́ть ца́ріє да́ри.
31
Запрети́ звѣре́мъ тро́стнымъ: со́нмъ юне́цъ въ ю́ницахъ людски́хъ, є́же затвори́ти искуше́нныя сребро́мъ: расточи́ язы́ки хотя́щыя бра́немъ.
31
Запрети́ звіре́м тро́стним; сонм юне́ць в ю́ницях людськи́х, є́же затвори́ти іскуше́нния сребро́м; расточи́ язи́ки, хотя́щия бра́нем.
32
Пріи́дутъ моли́твенницы от Єги́пта: Єѳіо́піа предвари́тъ ру́ку свою́ къ Бо́гу.
32
При́йдуть моли́твенници от Єги́пта; Ефіо́пія предвари́ть ру́ку свою́ к Бо́гу.
33
Ца́рства земна́я, по́йте Бо́гу, воспо́йте Го́сподеви,
33
Ца́рства земна́я, по́йте Бо́гу, воспо́йте Го́сподеві,
34
возше́дшему на небо небесе́ на восто́ки: се́, да́стъ гла́су Своєму́ гла́съ си́лы.
34
возше́дшему на не́бо небесе́ на восто́ки; се, дасть гла́су Своєму́ глас си́ли.
35
Дади́те сла́ву Богови: на Ізра́или велелѣ́пота Єго́, и си́ла Єго́ на о́блацѣхъ.
35
Даді́те сла́ву Бо́гові; на Ізра́їлі велелі́пота Єго́, і си́ла Єго́ на о́блаціх.
36
Ди́венъ Бо́гъ во святы́хъ Свои́хъ: Бо́гъ Ізра́илевъ, То́й да́стъ си́лу и держа́ву лю́демъ Свои́мъ. Благослове́нъ Бо́гъ.
36
Ди́вен Бог во святи́х Свої́х; Бог Ізра́їлев, Той дасть си́лу і держа́ву лю́дем Свої́м. Благослове́н Бог.
1
Въ коне́цъ, о измѣ́ншихся {о иму́щихъ измѣни́тися}, псало́мъ Дави́ду.
1
В коне́ць, о ізмі́ншихся [о іму́щих ізміни́тися], псало́м Дави́ду, 68.
2
Спаси́ мя, Бо́же, я́ко внидо́ша во́ды до души́ моєя́.
2
Спаси́ м'я, Бо́же, я́ко внидо́ша во́ди до душі́ моєя́.
3
Углѣбо́хъ въ тимѣ́ніи глубины́, и нѣ́сть постоя́нія: пріидо́хъ во глубины́ морскі́я, и бу́ря потопи́ мя.
3
Углібо́х в тимі́нії глубини́, і ність постоя́нія; прийдо́х во глубини́ морські́я, і бу́ря потопи́ м'я.
4
Утруди́хся зовы́й, измолче́ горта́нь мо́й: исчезо́стѣ о́чи мои́, от є́же упова́ти ми́ на Бо́га моєго́.
4
Утруди́хся зови́й, ізмолче́ горта́нь мой; ісчезо́сті о́чі мої́, от є́же упова́ти мі на Бо́га моєго́.
5
Умно́жишася па́че вла́съ главы́ моєя́ ненави́дящіи мя́ ту́не: укрѣпи́шася врази́ мои́, изгоня́щіи мя́ непра́ведно: я́же не восхища́хъ, тогда́ воздая́хъ.
5
Умно́жишася па́че влас глави́ моєя́ ненави́дящії м'я ту́не; укріпи́шася вразі́ мої́, ізгоня́щії м'я непра́ведно; я́же не восхища́х, тогда́ воздая́х.
6
Бо́же, Ты́ увѣ́дѣлъ єси́ безу́міє моє́, и прегрѣше́нія моя́ от Тебе́ не утаи́шася.
6
Бо́же, Ти уві́діл єси́ безу́міє моє́, і прегріше́нія моя́ от Тебе́ не утаї́шася.
7
Да не постыдя́тся о мнѣ́ терпя́щіи Тебе́, Го́споди, Го́споди си́лъ: ниже́ да посра́мятся о мнѣ́ и́щущіи Тебе́, Бо́же Ізра́илевъ.
7
Да не постидя́ться о мні терп'я́щії Тебе́, Го́споди, Го́споди сил; ніже́ да посра́м'яться о мні і́щущії Тебе́, Бо́же Ізра́їлев.
8
Я́ко Тебе́ ра́ди претерпѣ́хъ поноше́ніє, покры́ срамота́ лице́ моє́.
8
Я́ко Тебе́ ра́ди претерпі́х поноше́ніє, покри́ срамота́ лице́ моє́.
9
Чу́ждь бы́хъ бра́тіи моє́й и стра́ненъ сыново́мъ ма́тере моєя́:
9
Чуждь бих бра́тії моє́й і стра́нен синово́м ма́тере моєя́;
10
я́ко ре́вность до́му Твоєго́ снѣде́ мя, и поноше́нія понося́щихъ Ти́ нападо́ша на мя́.
10
я́ко ре́вность до́му Твоєго́ сніде́ м'я, і поноше́нія понося́щих Ті нападо́ша на м'я.
11
И покры́хъ посто́мъ ду́шу мою́, и бы́сть въ поноше́ніє мнѣ́:
11
І покри́х посто́м ду́шу мою́, і бисть в поноше́ніє мні;
12
и положи́хъ одѣя́ніє моє́ вре́тище, и бы́хъ и́мъ въ при́тчу.
12
і положи́х одія́ніє моє́ вре́тище, і бих їм в при́тчу.
13
О мнѣ́ глумля́хуся сѣдя́щіи во вратѣ́хъ, и о мнѣ́ поя́ху пію́щіи віно́.
13
О мні глумля́хуся сідя́щії во враті́х, і о мні поя́ху пію́щії вино́.
14
А́зъ же моли́твою моє́ю къ Тебѣ́, Бо́же: вре́мя благоволе́нія, Бо́же: во мно́жествѣ ми́лости Твоєя́ услы́ши мя́, во и́стинѣ спасе́нія Твоєго́.
14
Аз же моли́твою моє́ю к Тебі́, Бо́же; вре́м'я благоволе́нія, Бо́же; во мно́жестві ми́лости Твоєя́ усли́ши м'я, во і́стині спасе́нія Твоєго́.
15
Спаси́ мя от бре́нія, да не углѣ́бну: да изба́влюся от ненави́дящихъ мя́ и от глубо́кихъ во́дъ.
15
Спаси́ м'я от бре́нія, да не углі́бну; да ізба́влюся от ненави́дящих м'я і от глубо́ких вод.
16
Да не потопи́тъ мене́ бу́ря водна́я, ниже́ да пожре́тъ мене́ глубина́, ниже́ сведе́тъ о мнѣ́ рове́нникъ у́стъ свои́хъ.
16
Да не потопи́ть мене́ бу́ря водна́я, ніже́ да пожре́ть мене́ глубина́, ніже́ сведе́ть о мні рове́нник уст свої́х.
17
Услы́ши мя́, Го́споди, я́ко бла́га ми́лость Твоя́: по мно́жеству щедро́тъ Твои́хъ при́зри на мя́.
17
Усли́ши м'я, Го́споди, я́ко бла́га ми́лость Твоя́; по мно́жеству щедро́т Твої́х при́зри на м'я.
18
Не отврати́ лица́ Твоєго́ от о́трока Твоєго́, я́ко скорблю́: ско́ро услы́ши мя́.
18
Не отврати́ лиця́ Твоєго́ от о́трока Твоєго́, я́ко скорблю́; ско́ро усли́ши м'я.
19
Вонми́ души́ моє́й и изба́ви ю́: вра́гъ мои́хъ ра́ди изба́ви мя́.
19
Воньми́ душі́ моє́й і ізба́ви ю; враг мої́х ра́ди ізба́ви м'я.
20
Ты́ бо вѣ́си поноше́ніє моє́, и сту́дъ мо́й, и срамоту́ мою́: предъ Тобо́ю вси́ оскорбля́ющіи мя́.
20
Ти бо ві́си поноше́ніє моє́, і студ мой, і срамоту́ мою́; пред Тобо́ю всі оскорбля́ющії м'я.
21
Поноше́ніє ча́яше душа́ моя́ и стра́сть: и жда́хъ соскорбя́щаго, и не бѣ́, и утѣша́ющихъ, и не обрѣто́хъ.
21
Поноше́ніє ча́яше душа́ моя́ і страсть; і ждах соскорб'я́щаго, і не бі, і утіша́ющих, і не обріто́х.
22
И да́ша въ снѣ́дь мою́ же́лчь, и въ жа́жду мою́ напои́ша мя́ о́цта.
22
І да́ша в снідь мою́ желчь, і в жа́жду мою́ напої́ша м'я о́цта.
23
Да бу́детъ трапе́за и́хъ предъ ни́ми въ сѣ́ть и въ воздая́ніє и въ собла́знъ.
23
Да бу́деть трапе́за їх пред ни́ми в сіть, і в воздая́ніє, і в собла́зн.
24
Да помрача́тся о́чи и́хъ, є́же не ви́дѣти, и хребе́тъ и́хъ вы́ну сляцы́.
24
Да помрача́ться о́чі їх, є́же не ви́діти, і хребе́т їх ви́ну сляци́.
25
Пролі́й на ня́ гнѣ́въ Тво́й, и я́рость гнѣ́ва Твоєго́ да пости́гнетъ и́хъ.
25
Проли́й на ня гнів Твой, і я́рость гні́ва Твоєго́ да пости́гнеть їх.
26
Да бу́детъ дво́ръ и́хъ пу́стъ, и въ жили́щихъ и́хъ да не бу́детъ живы́й.
26
Да бу́деть двор їх пуст, і в жили́щих їх да не бу́деть живи́й.
27
Зане́ єго́же Ты́ порази́лъ єси́, ті́и погна́ша, и къ болѣ́зни я́звъ мои́хъ приложи́ша.
27
Зане́ єго́же Ти порази́л єси́, ті́ї погна́ша, і к болі́зні язв мої́х приложи́ша.
28
Приложи́ беззако́ніє къ беззако́нію и́хъ, и да не вни́дутъ въ пра́вду Твою́.
28
Приложи́ беззако́ніє к беззако́нію їх, і да не вни́дуть в пра́вду Твою́.
29
Да потребя́тся от кни́ги живы́хъ, и съ пра́ведными да не напи́шутся.
29
Да потреб'я́ться от кни́ги живи́х, і с пра́ведними да не напи́шуться.
30
Ни́щъ и боля́й є́смь а́зъ: спасе́ніє Твоє́, Бо́же, да пріи́метъ мя́.
30
Нищ і боля́й єсьм аз; спасе́ніє Твоє́, Бо́же, да при́йметь м'я.
31
Восхвалю́ и́мя Бо́га моєго́ съ пѣ́снію, возвели́чу Єго́ во хвале́ніи:
31
Восхвалю́ і́м'я Бо́га моєго́ с пі́снію, возвели́чу Єго́ во хвале́нії;
32
и уго́дно бу́детъ Бо́гу па́че телца́ ю́на, ро́ги износя́ща и па́знокти.
32
і уго́дно бу́деть Бо́гу па́че тельця́ ю́на, ро́ги ізнося́ща і па́знокти.
33
Да у́зрятъ ни́щіи и возвеселя́тся: взыщи́те Бо́га, и жива́ бу́детъ душа́ ва́ша.
33
Да у́зрять ни́щії і возвеселя́ться; взищі́те Бо́га, і жива́ бу́деть душа́ ва́ша.
34
Я́ко услы́ша убо́гія Госпо́дь, и окова́нныя Своя́ не уничижи́.
34
Я́ко усли́ша убо́гія Госпо́дь, і окова́нния Своя́ не унічижи́.
35
Да восхва́лятъ Єго́ небеса́ и земля́, мо́ре и вся́ живу́щая въ не́мъ.
35
Да восхва́лять Єго́ небеса́ і земля́, мо́ре і вся живу́щая в нем.
36
Я́ко Бо́гъ спасе́тъ Сіо́на, и сози́ждутся гра́ди Іуде́йстіи, и вселя́тся та́мо и наслѣ́дятъ и́:
36
Я́ко Бог спасе́ть Сіо́на, і сози́ждуться гра́ди Іуде́йстії, і вселя́ться та́мо і наслі́дять ї;
37
и сѣ́мя рабо́въ Твои́хъ удержи́тъ и́, и лю́бящіи и́мя Твоє́ вселя́тся въ не́мъ.
37
і сі́м'я рабо́в Твої́х удержи́ть ї, і лю́б'ящії і́м'я Твоє́ вселя́ться в нем.
1
Въ коне́цъ Дави́ду, въ воспомина́ніє, во є́же спасти́ мя Го́споду.
1
В коне́ць Дави́ду, в воспомина́ніє, во є́же спасти́ м'я Го́споду, 69.
2
Бо́же, въ по́мощь мою́ вонми́: Го́споди, помощи́ ми потщи́ся.
2
Бо́же, в по́мощ мою́ воньми́; Го́споди, помощи́ мі потщи́ся.
3
Да постыдя́тся и посра́мятся и́щущіи ду́шу мою́, да возвратя́тся вспя́ть и постыдя́тся хотя́щіи ми́ зла́я:
3
Да постидя́ться і посра́м'яться і́щущії ду́шу мою́, да возвратя́ться всп'ять і постидя́ться хотя́щії мі зла́я;
4
да возвратя́тся а́біє стыдя́щеся глаго́лющіи ми́: бла́гоже, бла́гоже.
4
да возвратя́ться а́біє стидя́щеся глаго́лющії мі: бла́гоже, бла́гоже!
5
Да возра́дуются и возвеселя́тся о Тебѣ́ вси́ и́щущіи Тебе́, Бо́же: и да глаго́лютъ вы́ну, да возвели́чится Госпо́дь, лю́бящіи спасе́ніє Твоє́.
5
Да возра́дуються і возвеселя́ться о Тебі́ всі і́щущії Тебе́, Бо́же; і да глаго́лють ви́ну: «Да возвели́читься Госпо́дь!», лю́б'ящії спасе́ніє Твоє́.
6
А́зъ же ни́щъ є́смь и убо́гъ, Бо́же, помози́ ми: помо́щникъ мо́й и изба́витель мо́й єси́ Ты́, Го́споди, не закосни́.
6
Аз же нищ єсьм і убо́г, Бо́же, помози́ мі; Помо́щник мой і Ізба́витель мой єси́ Ти, Го́споди, не закосни́.
0
Дави́ду псало́мъ, сыно́въ Іонада́вовыхъ и пе́рвыхъ плѣ́ншихся, не надпи́санъ у Євре́й.
Дави́ду псало́м, сино́в Іонада́вових і пе́рвих плі́ншихся, не надпи́сан у євре́й, 70.
1
На Тя́, Го́споди, упова́хъ, да не постыжу́ся въ вѣ́къ.
1
На Тя, Го́споди, упова́х, да не постижу́ся во вік.
2
Пра́вдою Твоє́ю изба́ви мя́ и изми́ мя: приклони́ ко мнѣ́ у́хо Твоє́ и спаси́ мя.
2
Пра́вдою Твоє́ю ізба́ви м'я і ізми́ м'я; приклони́ ко мні у́хо Твоє́ і спаси́ м'я.
3
Бу́ди ми́ въ Бо́га защи́тителя и въ мѣ́сто крѣ́пко спасти́ мя: я́ко утвержде́ніє моє́ и прибѣ́жище моє́ єси́ Ты́.
3
Бу́ди мі в Бо́га Защи́тителя і в мі́сто крі́пко спасти́ м'я, я́ко Утвержде́ніє моє́ і Прибі́жище моє́ єси́ Ти.
4
Бо́же мо́й, изба́ви мя́ изъ руки́ грѣ́шнаго, изъ руки́ законопресту́пнаго и оби́дящаго:
4
Бо́же мой, ізба́ви м'я із руки́ грі́шнаго, із руки́ законопресту́пнаго і оби́дящаго.
5
я́ко Ты́ єси́ терпѣ́ніє моє́, Го́споди, Го́споди, упова́ніє моє́ от ю́ности моєя́.
5
Я́ко Ти єси́ терпі́ніє моє́, Го́споди, Го́споди, Упова́ніє моє́ от ю́ности моєя́.
6
Въ Тебѣ́ утверди́хся от утро́бы, от чре́ва ма́тере моєя́ Ты́ єси́ мо́й покрови́тель: о Тебѣ́ пѣ́ніє моє́ вы́ну.
6
В Тебі́ утверди́хся от утро́би, от чре́ва ма́тере моєя́ Ти єси́ мой Покрови́тель, о Тебі́ пі́ніє моє́ ви́ну.
7
Я́ко чу́до бы́хъ мно́гимъ: и Ты́ помо́щникъ мо́й крѣ́покъ.
7
Я́ко чу́до бих мно́гим, і Ти Помо́щник мой крі́пок.
8
Да испо́лнятся уста́ моя́ хвале́нія, я́ко да воспою́ сла́ву Твою́, ве́сь де́нь великолѣ́піє Твоє́.
8
Да іспо́лняться уста́ моя́ хвале́нія, я́ко да воспою́ сла́ву Твою́, весь день великолі́піє Твоє́.
9
Не отве́ржи мене́ во вре́мя ста́рости: внегда́ оскудѣва́ти крѣ́пости моє́й, не оста́ви мене́.
9
Не отве́ржи мене́ во вре́м'я ста́рости, внегда́ оскудіва́ти крі́пості моє́й, не оста́ви мене́.
10
Я́ко рѣ́ша врази́ мои́ мнѣ́, и стрегу́щіи ду́шу мою́ совѣща́ша вку́пѣ,
10
Я́ко рі́ша вразі́ мої́ мні, і стрегу́щії ду́шу мою́ совіща́ша вку́пі,
11
глаго́люще: Бо́гъ оста́вилъ є́сть єго́, пожени́те и ими́те єго́, я́ко нѣ́сть избавля́яй.
11
глаго́люще: Бог оста́вил єсть єго́, пожені́те і імі́те єго́, я́ко ність ізбавля́яй.
12
Бо́же мо́й, не удали́ся от мене́: Бо́же мо́й, въ по́мощь мою́ вонми́.
12
Бо́же мой, не удали́ся от мене́; Бо́же мой, в по́мощ мою́ воньми́.
13
Да постыдя́тся и изче́знутъ оклевета́ющіи ду́шу мою́, да облеку́тся въ сту́дъ и сра́мъ и́щущіи зла́я мнѣ́.
13
Да постидя́ться і ізче́знуть оклевета́ющії ду́шу мою́, да облеку́ться в студ і срам і́щущії зла́я мні.
14
А́зъ же всегда́ возупова́ю на Тя́, и приложу́ на вся́ку похвалу́ Твою́.
14
Аз же всегда́ возупова́ю на Тя, і приложу́ на вся́ку похвалу́ Твою́.
15
Уста́ моя́ возвѣстя́тъ пра́вду Твою́, ве́сь де́нь спасе́ніє Твоє́, я́ко не позна́хъ кни́жная.
15
Уста́ моя́ возвістя́ть пра́вду Твою́, весь день — спасе́ніє Твоє́, я́ко не позна́х кни́жная.
16
Вни́ду въ си́лѣ Госпо́дни: Го́споди, помяну́ пра́вду Тебе́ єди́наго.
16
Вни́ду в си́лі Госпо́дні; Го́споди, пом'яну́ пра́вду Тебе́ єди́наго.
17
Бо́же мо́й, и́мже научи́лъ мя́ єси́ от ю́ности моєя́, и доны́нѣ возвѣщу́ чудеса́ Твоя́.
17
Бо́же мой, ї́мже научи́л м'я єси́ от ю́ности моєя́, і дони́ні возвіщу́ чудеса́ Твоя́.
18
И да́же до ста́рости и престарѣ́нія, Бо́же мо́й, не оста́ви мене́, до́ндеже возвѣщу́ мы́шцу Твою́ ро́ду всему́ гряду́щему,
18
І да́же до ста́рости і престарі́нія, Бо́же мой, не оста́ви мене́, до́ндеже возвіщу́ ми́шцю Твою́ ро́ду всему́ гряду́щему,
19
си́лу Твою́ и пра́вду Твою́, Бо́же, да́же до вы́шнихъ, я́же сотвори́лъ ми́ єси́ вели́чія: Бо́же, кто́ подо́бенъ Тебѣ́?
19
си́лу Твою́ і пра́вду Твою́, Бо́же, да́же до ви́шніх, я́же сотвори́л мі єси́ вели́чія; Бо́же, кто подо́бен Тебі́?
20
Єли́ки яви́лъ ми́ єси́ ско́рби мно́ги и злы́? И обра́щься оживотвори́лъ мя́ єси́ и от бе́зднъ земли́ возве́лъ мя́ єси́.
20
Єли́ки яви́л мі єси́ ско́рбі мно́гі і зли? І обра́щся оживотвори́л м'я єси́ і от бездн землі́ возве́л м'я єси́.
21
Умно́жилъ єси́ на мнѣ́ вели́чествіє Твоє́, и обра́щься утѣ́шилъ мя́ єси́, и от бе́зднъ земли́ па́ки возве́лъ мя́ єси́.
21
Умно́жил єси́ на мні вели́чествіє Твоє́, і обра́щся уті́шил м'я єси́, і от бездн землі́ па́ки возве́л м'я єси́.
22
И́бо а́зъ исповѣ́мся Тебѣ́ въ лю́дехъ, Го́споди, въ сосу́дѣхъ псало́мскихъ и́стину Твою́, Бо́же: воспою́ Тебѣ́ въ гу́слехъ, Святы́й Ізра́илевъ.
22
І́бо аз іспові́мся Тебі́ в лю́дех, Го́споди, в сосу́діх псало́мських і́стину Твою́, Бо́же. Воспою́ Тебі́ в гу́слех, Святи́й Ізра́їлев.
23
Возра́дуєтѣся устнѣ́ мои́, єгда́ воспою́ Тебѣ́, и душа́ моя́, ю́же єси́ изба́вилъ:
23
Возра́дуєтіся устні́ мої́, єгда́ воспою́ Тебі́, і душа́ моя́, ю́же єси́ ізба́вил.
24
єще́ же и язы́къ мо́й ве́сь де́нь поучи́тся пра́вдѣ Твоє́й, єгда́ постыдя́тся и посра́мятся и́щущіи зла́я мнѣ́.
24
Єще́ же і язи́к мой весь день поучи́ться пра́вді Твоє́й, єгда́ постидя́ться і посра́м'яться і́щущий зла́я мні.
0
О Соломо́нѣ, псало́мъ Дави́ду.
О Соломо́ні, псало́м Дави́ду, 71.
1
Бо́же, су́дъ Тво́й царе́ви да́ждь, и пра́вду Твою́ сы́ну царе́ву:
1
Бо́же, суд Твой царе́ві даждь, і пра́вду Твою́ си́ну царе́ву;
2
суди́ти лю́демъ Твои́мъ въ пра́вдѣ и ни́щымъ Твои́мъ въ судѣ́.
2
суди́ти лю́дем Твої́м в пра́вді і ни́щим Твої́м в суді́.
3
Да воспріи́мутъ го́ры ми́ръ лю́демъ и хо́лми пра́вду.
3
Да воспри́ймуть го́ри мир лю́дем і хо́лми пра́вду.
4
Су́дитъ ни́щымъ людски́мъ, и спасе́тъ сы́ны убо́гихъ, и смири́тъ клеветника́.
4
Су́дить ни́щим людськи́м, і спасе́ть си́ни убо́гих, і смири́ть клеветника́.
5
И пребу́детъ съ со́лнцемъ, и пре́жде луны́ ро́да родо́въ.
5
І пребу́деть с со́лнцем, і пре́жде луни́ ро́да родо́в.
6
Сни́детъ я́ко до́ждь на руно́, и я́ко ка́пля ка́плющая на зе́млю.
6
Сни́деть, я́ко дождь на руно́, і я́ко ка́пля ка́плющая на зе́млю.
7
Возсія́єтъ во дне́хъ єго́ пра́вда и мно́жество ми́ра, до́ндеже отъи́мется луна́.
7
Возсія́єть во днех єго́ пра́вда і мно́жество ми́ра, до́ндеже оти́меться луна́.
8
И облада́єтъ от мо́ря до мо́ря, и от рѣ́къ до коне́цъ вселе́нныя.
8
І облада́єть от мо́ря до мо́ря, і от рік до коне́ць вселе́нния.
9
Предъ ни́мъ припаду́тъ єѳіо́пляне, и врази́ єго́ пе́рсть поли́жутъ.
9
Пред ним припаду́ть ефіо́пляне, і вразі́ єго́ персть поли́жуть.
10
Ца́ріє Ѳарсі́йстіи и о́строви да́ры принесу́тъ, ца́ріє Ара́встіи и Сава́ да́ры приведу́тъ:
10
Ца́ріє Фарсі́йстії і о́строві да́ри принесу́ть, ца́ріє Ара́встії і Сава́ да́ри приведу́ть;
11
и покло́нятся єму́ вси́ ца́ріє зе́мстіи, вси́ язы́цы порабо́таютъ єму́.
11
і покло́няться єму́ всі ца́ріє зе́мстії, всі язи́ци порабо́тають єму́.
12
Я́ко изба́ви ни́ща от си́льна, и убо́га, єму́же не бѣ́ помо́щника.
12
Я́ко ізба́ви ни́ща от си́льна, і убо́га, єму́же не бі помо́щника.
13
Пощади́тъ ни́ща и убо́га, и ду́шы убо́гихъ спасе́тъ:
13
Пощади́ть ни́ща і убо́га, і ду́ші убо́гих спасе́ть;
14
от ли́хвы и от непра́вды изба́витъ ду́шы и́хъ, и че́стно и́мя єго́ предъ ни́ми.
14
от ли́хви і от непра́вди ізба́вить ду́ші їх, і че́стно і́м'я єго́ пред ни́ми.
15
И жи́въ бу́детъ, и да́стся єму́ от зла́та Араві́йска: и помо́лятся о не́мъ вы́ну, ве́сь де́нь благословя́тъ єго́.
15
І жив бу́деть, і да́сться єму́ от зла́та Араві́йська; і помо́ляться о нем ви́ну, весь день благослов'я́ть єго́.
16
Бу́детъ утвержде́ніє на земли́ на версѣ́хъ го́ръ: превознесе́тся па́че Ліва́на пло́дъ єго́, и процвѣту́тъ от гра́да я́ко трава́ земна́я.
16
Бу́деть утвержде́ніє на землі́ на версі́х гор; превознесе́ться па́че Лива́на плод єго́, і процвіту́ть от гра́да, я́ко трава́ земна́я.
17
Бу́детъ и́мя єго́ благослове́но во вѣ́ки, пре́жде со́лнца пребыва́єтъ и́мя єго́: и благословя́тся въ не́мъ вся́ колѣ́на земна́я, вси́ язы́цы ублажа́тъ єго́.
17
Бу́деть і́м'я єго́ благослове́но во ві́ки, пре́жде со́лнця пребива́єть і́м'я єго́; і благослов'я́ться в нем вся колі́на земна́я, всі язи́ци ублажа́ть єго́.
18
Благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ, творя́й чудеса́ єди́нъ,
18
Благослове́н Госпо́дь, Бог Ізра́їлев, творя́й чудеса́ єди́н,
19
и благослове́но и́мя сла́вы Єго́ во вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка: и испо́лнится сла́вы Єго́ вся́ земля́: бу́ди, бу́ди.
19
і благослове́нно і́м'я сла́ви Єго́ во вік і в вік ві́ка; і іспо́лниться сла́ви Єго́ вся земля́. Бу́ди, бу́ди.
0
Оконча́шася пѣ́сни Дави́да, сы́на Ієссе́ова. Псало́мъ Аса́фу.
Оконча́шася пі́сні Дави́да, си́на Ієссе́йова. Псало́м Аса́фу, 72.
1
Ко́ль бла́гъ Бо́гъ Ізра́илевъ пра́вымъ се́рдцемъ.
1
Коль благ Бог Ізра́їлев пра́вим се́рдцем.
2
Мои́ же вма́лѣ не подвижа́стѣся но́зѣ: вма́лѣ не пролія́шася стопы́ моя́:
2
Мої́ же вма́лі не подвижа́стіся но́зі; вма́лі не пролія́шася стопи́ моя́;
3
я́ко возревнова́хъ на беззако́нныя, ми́ръ грѣ́шниковъ зря́:
3
я́ко возревнова́х на беззако́нния, мир грі́шников зря;
4
я́ко нѣ́сть восклоне́нія въ сме́рти и́хъ и утвержде́нія въ ра́нѣ и́хъ:
4
я́ко ність восклоне́нія в сме́рті їх і утвержде́нія в ра́ні їх;
5
въ трудѣ́хъ человѣ́ческихъ не су́ть, и съ человѣ́ки не пріи́мутъ ра́нъ.
5
в труді́х челові́чеських не суть, і с челові́ки не при́ймуть ран.
6
Сего́ ра́ди удержа́ я́ горды́ня и́хъ до конца́: одѣ́яшася непра́вдою и нече́стіємъ свои́мъ.
6
Сего́ ра́ди удержа́ я горди́ня їх до конця́; оді́яшася непра́вдою і нече́стієм свої́м.
7
Изы́детъ я́ко изъ ту́ка непра́вда и́хъ: преидо́ша въ любо́вь се́рдца.
7
Ізи́деть, я́ко із ту́ка, непра́вда їх; прейдо́ша в любо́в се́рдця.
8
Помы́слиша и глаго́лаша въ лука́вствѣ, непра́вду въ высоту́ глаго́лаша:
8
Поми́слиша і глаго́лаша в лука́встві, непра́вду в висоту́ глаго́лаша;
9
положи́ша на небеси́ уста́ своя́, и язы́къ и́хъ пре́йде по земли́.
9
положи́ша на небесі́ уста́ своя́, і язи́к їх пре́йде по землі́.
10
Сего́ ра́ди обратя́тся лю́діє Мои́ сѣ́мо, и дні́є испо́лнени обря́щутся въ ни́хъ.
10
Сего́ ра́ди обратя́ться лю́діє мої́ сі́мо, і дні́є іспо́лнені обря́щуться в них.
11
И рѣ́ша: ка́ко увѣ́дѣ Бо́гъ? И а́ще є́сть ра́зумъ въ Вы́шнѣмъ?
11
І рі́ша: ка́ко уві́ді Бог? І а́ще єсть ра́зум в Ви́шнім?
12
Се́, сі́и грѣ́шницы и гобзу́ющіи въ вѣ́къ удержа́ша бога́тство.
12
Се, сі́ї грі́шници і гобзу́ющії в вік удержа́ша бога́тство.
13
И рѣ́хъ: єда́ {у́бо} всу́є оправди́хъ се́рдце моє́ и умы́хъ въ непови́нныхъ ру́цѣ мои́,
13
І ріх: єда́ [у́бо] всу́є оправди́х се́рдце моє́ і уми́х в непови́нних ру́ці мої́,
14
и бы́хъ я́звенъ ве́сь де́нь, и обличе́ніє моє́ на у́тренихъ?
14
і бих я́звен весь день, і обличе́ніє моє́ на у́треніх?
15
А́ще глаго́лахъ, повѣ́мъ та́ко: се́, ро́ду сыно́въ Твои́хъ, єму́же обѣща́хся {се́, ро́ду сыно́въ Твои́хъ преступи́хъ}:
15
А́ще глаго́лах, пові́м та́ко: се, ро́ду сино́в Твої́х, єму́же обіща́хся [се, ро́ду сино́в Твої́х преступи́х];
16
и непщева́хъ разумѣ́ти: сіє́ тру́дъ є́сть предо мно́ю,
16
і непщева́х разумі́ти; сіє́ труд єсть предо мно́ю,
17
до́ндеже вни́ду во святи́ло Бо́жіє и разумѣ́ю въ послѣ́дняя и́хъ.
17
до́ндеже вни́ду во святи́ло Бо́жиє і разумі́ю в послі́дняя їх.
18
Оба́че за льще́нія и́хъ положи́лъ єси́ и́мъ зла́я, низложи́лъ єси́ я́, внегда́ разгордѣ́шася.
18
Оба́че за льще́нія їх положи́л єси́ їм зла́я, низложи́л єси́ я, внегда́ разгорди́шася.
19
Ка́ко бы́ша въ запустѣ́ніє? Внеза́пу изчезо́ша, погибо́ша за беззако́ніє своє́.
19
Ка́ко би́ша в запусті́ніє? Внеза́пу ізчезо́ша, погибо́ша за беззако́ніє своє́.
20
Я́ко со́ніє востаю́щаго, Го́споди, во гра́дѣ Твоє́мъ о́бразъ и́хъ уничижи́ши.
20
Я́ко со́ніє востаю́щаго, Го́споди, во гра́ді Твоє́м о́браз їх уничижи́ши.
21
Я́ко разжже́ся се́рдце моє́, и утро́бы моя́ измѣни́шася:
21
Я́ко разжже́ся се́рдце моє́, і утро́би моя́ ізміни́шася;
22
и а́зъ уничиже́нъ, и не разумѣ́хъ, ско́тенъ бы́хъ у Тебе́.
22
і аз унічиже́н, і не разумі́х, ско́тен бих у Тебе́.
23
И а́зъ вы́ну съ Тобо́ю: удержа́лъ єси́ ру́ку десну́ю мою́,
23
І аз ви́ну с Тобо́ю; удержа́л єси́ ру́ку десну́ю мою́,
24
и совѣ́томъ Твои́мъ наста́вилъ мя́ єси́, и со сла́вою прія́лъ мя́ єси́.
24
і сові́том Твої́м наста́вил м'я єси́, і со сла́вою прия́л м'я єси́.
25
Что́ бо ми́ є́сть на небеси́? И от Тебе́ что́ восхотѣ́хъ на земли́?
25
Что бо мі єсть на небесі́? І от Тебе́ что восхоті́х на землі́?
26
Изчезе́ се́рдце моє́ и пло́ть моя́, Бо́же се́рдца моєго́, и ча́сть моя́, Бо́же, во вѣ́къ.
26
Ізчезе́ се́рдце моє́ і плоть моя́, Бо́же се́рдця моєго́, і часть моя́, Бо́же, во вік.
27
Я́ко се́, удаля́ющіи себе́ от Тебе́ поги́бнутъ: потреби́лъ єси́ вся́каго любодѣ́ющаго от Тебе́.
27
Я́ко се, удаля́ющії себе́ от Тебе́ поги́бнуть; потреби́л єси́ вся́каго любоді́ющаго от Тебе́.
28
Мнѣ́ же прилѣпля́тися Богови бла́го є́сть, полага́ти на Го́спода упова́ніє моє́, возвѣсти́ти ми́ вся́ хвалы́ Твоя́, во вратѣ́хъ дще́ре Сіо́ни.
28
Мні же приліпля́тися Бо́гові бла́го єсть, полага́ти на Го́спода упова́ніє моє́, возвісти́ти мі вся хвали́ Твоя́, во враті́х дще́ре Сіо́ні.
0
Ра́зума Аса́фу.
Ра́зума Аса́фу, 73.
1
Вску́ю, Бо́же, отри́нулъ єси́ до конца́? Разгнѣ́вася я́рость Твоя́ на о́вцы па́жити Твоєя́?
1
Вску́ю, Бо́же, отри́нул єси́ до конця́? Разгні́вася я́рость Твоя́ на о́вці па́житі Твоєя́?
2
Помяни́ со́нмъ Тво́й, єго́же стяжа́лъ єси́ испе́рва, изба́вилъ єси́ жезло́мъ достоя́нія Твоєго́, гора́ Сіо́нъ сія́ {же́злъ достоя́нія Твоєго́, го́ру Сіо́нъ сію́}, въ не́йже всели́лся єси́.
2
Пом'яни́ сонм Твой, єго́же стяжа́л єси́ іспе́рва, ізба́вил єси́ жезло́м достоя́нія Твоєго́, гора́ Сіо́н сія́ [жезл достоя́нія Твоєго́, го́ру Сіо́н сію́], в не́йже всели́лся єси́.
3
Воздви́гни ру́цѣ Твои́ на горды́ни и́хъ въ коне́цъ, єли́ка лука́внова вра́гъ во святѣ́мъ Твоє́мъ.
3
Воздви́гни ру́ці Твої́ на горди́ні їх в коне́ць, єли́ка лука́внова враг во святі́м Твоє́м.
4
И восхвали́шася ненави́дящіи Тя́ посредѣ́ пра́здника Твоєго́: положи́ша зна́менія своя́ зна́менія, и не позна́ша,
4
І восхвали́шася ненави́дящії Тя посреді́ пра́здника Твоєго́; положи́ша зна́менія своя́ зна́менія, і не позна́ша,
5
я́ко во исхо́дѣ превы́ше: я́ко въ дубра́вѣ дре́вянѣ сѣки́рами разсѣко́ша
5
я́ко во ісхо́ді преви́ше; я́ко в дубра́ві дре́в'яні сіки́рами разсіко́ша
6
две́ри єго́ вку́пѣ, сѣ́чивомъ и оско́рдомъ разруши́ша и́.
6
две́рі єго́ вку́пі, сі́чивом і оско́рдом разруши́ша ї.
7
Возжго́ша огне́мъ святи́ло Твоє́: на земли́ оскверни́ша жили́ще и́мене Твоєго́.
7
Возжго́ша огне́м святи́ло Твоє́; на землі́ оскверни́ша жили́ще і́мене Твоєго́.
8
Рѣ́ша въ се́рдцы своє́мъ ю́жики и́хъ вку́пѣ: пріиди́те, и отста́вимъ вся́ пра́здники Бо́жія от земли́.
8
Рі́ша в се́рдці своє́м ю́жики їх вку́пі: прийді́те, і отста́вим вся пра́здники Бо́жія от землі́.
9
Зна́менія и́хъ {зна́меній на́шихъ} не ви́дѣхомъ: нѣ́сть ктому́ проро́ка, и на́съ не позна́єтъ ктому́.
9
Зна́менія їх [зна́меній на́ших] не ви́діхом; ність ктому́ проро́ка, і нас не позна́єть ктому́.
10
Доко́лѣ, Бо́же, поно́ситъ вра́гъ? Раздражи́тъ проти́вный и́мя Твоє́ до конца́?
10
Доко́лі, Бо́же, поно́сить враг? Раздражи́ть проти́вний і́м'я Твоє́ до конця́?
11
Вску́ю отвраща́єши ру́ку Твою́ и десни́цу Твою́ от среды́ нѣ́дра Твоєго́ въ коне́цъ?
11
Вску́ю отвраща́єши ру́ку Твою́ і десни́цю Твою́ от среди́ ні́дра Твоєго́ в коне́ць?
12
Бо́гъ же, Ца́рь на́шъ, пре́жде вѣ́ка содѣ́ла спасе́ніє посредѣ́ земли́.
12
Бог же, Цар наш, пре́жде ві́ка соді́ла спасе́ніє посреді́ землі́.
13
Ты́ утверди́лъ єси́ си́лою Твоє́ю мо́ре: Ты́ сте́рлъ єси́ главы́ зміє́въ въ водѣ́:
13
Ти утверди́л єси́ си́лою Твоє́ю мо́ре; Ти стерл єси́ глави́ зміє́в в воді́;
14
Ты́ сокруши́лъ єси́ главу́ змі́єву, да́лъ єси́ того́ бра́шно лю́демъ єѳіо́пскимъ.
14
Ти сокруши́л єси́ главу́ змі́єву, дал єси́ того́ бра́шно лю́дем Ефіо́пським.
15
Ты́ расто́рглъ єси́ исто́чники и пото́ки: Ты́ изсуши́лъ єси́ рѣ́ки иѳа́мскія.
15
Ти расто́ргл єси́ істо́чники і пото́ки; Ти ізсуши́л єси́ рі́ки Іфа́мськия.
16
Тво́й є́сть де́нь, и Твоя́ є́сть но́щь: Ты́ соверши́лъ єси́ зарю́ и со́лнце.
16
Твой єсть день, і Твоя́ єсть нощ; Ти соверши́л єси́ зарю́ і со́лнце.
17
Ты́ сотвори́лъ єси́ вся́ предѣ́лы земли́: жа́тву и ве́сну Ты́ созда́лъ єси́ я́.
17
Ти сотвори́л єси́ вся преді́ли землі́; жа́тву і ве́сну Ти созда́л єси́ я.
18
Помяни́ сія́: вра́гъ поноси́ Го́сподеви, и лю́діє безу́мніи раздражи́ша и́мя Твоє́.
18
Пом'яни́ сія́; враг поноси́ Го́сподеві, і лю́діє безу́мнії раздражи́ша і́м'я Твоє́.
19
Не преда́ждь звѣре́мъ ду́шу исповѣ́дающуюся Тебѣ́: ду́шъ убо́гихъ Твои́хъ не забу́ди до конца́.
19
Не преда́ждь звіре́м ду́шу іспові́дающуюся Тебі́; душ убо́гих Твої́х не забу́ди до конця́.
20
При́зри на завѣ́тъ Тво́й: я́ко испо́лнишася помраче́нніи земли́ домо́въ беззако́ній.
20
При́зри на заві́т Твой; я́ко іспо́лнишася помраче́ннії землі́ домо́в беззако́ній.
21
Да не возврати́тся смире́нный посра́мленъ: ни́щъ и убо́гъ восхвали́та и́мя Твоє́.
21
Да не возврати́ться смире́нний посра́млен; нищ і убо́г восхвали́та і́м'я Твоє́.
22
Воста́ни, Бо́же, суди́ прю́ Твою́: помяни́ поноше́ніє Твоє́, є́же от безу́мнаго ве́сь де́нь.
22
Воста́ни, Бо́же, суди́ прю Твою́; пом'яни́ поноше́ніє Твоє́, є́же от безу́мнаго весь день.
23
Не забу́ди гла́са моли́твенникъ Твои́хъ: горды́ня ненави́дящихъ Тя́ взы́де вы́ну {да восхо́дитъ вы́ну къ Тебѣ́}.
23
Не забу́ди гла́са моли́твенник Твої́х; горди́ня ненави́дящих Тя взи́де ви́ну [да восхо́дить ви́ну к Тебі́].
1
Въ коне́цъ, да не растли́ши, псало́мъ пѣ́сни Аса́фу.
1
В коне́ць, да не растли́ши, псало́м пі́сні Аса́фу, 74.
2
Исповѣ́мыся Тебѣ́, Бо́же, исповѣ́мыся Тебѣ́ и призове́мъ и́мя Твоє́: повѣ́мъ вся́ чудеса́ Твоя́.
2
Іспові́мися Тебі́, Бо́же, іспові́мися Тебі́ і призове́м і́м'я Твоє́; пові́м вся чудеса́ Твоя́.
3
Єгда́ пріиму́ вре́мя, А́зъ правоты́ возсужду́.
3
Єгда́ прийму́ вре́м'я, Аз правоти́ возсужду́.
4
Раста́яся земля́ и вси́ живу́щіи на не́й, А́зъ утверди́хъ столпы́ єя́.
4
Раста́яся земля́ і всі живу́щії на ней, Аз утверди́х столпи́ єя́.
5
Рѣ́хъ беззако́ннующымъ, не беззако́ннуйте: и согрѣша́ющымъ, не возноси́те ро́га.
5
Ріх беззако́ннующим: не беззако́ннуйте! І согріша́ющим: не возносі́те ро́га.
6
Не воздвиза́йте на высоту́ ро́га ва́шего и не глаго́лите на Бо́га непра́вду:
6
Не воздвиза́йте на висоту́ ро́га ва́шего і не глаго́літе на Бо́га непра́вду;
7
я́ко ниже́ от исхо́дъ, ниже́ и за́падъ, ниже́ от пусты́хъ го́ръ.
7
я́ко ніже́ от ісхо́д, ніже́ і за́пад, ніже́ от пусти́х гор.
8
Я́ко Бо́гъ судія́ є́сть: сего́ смиря́єтъ, и сего́ возно́ситъ.
8
Я́ко Бог Судія́ єсть; сего́ смиря́єть, і сего́ возно́сить.
9
Я́ко ча́ша въ руцѣ́ Госпо́дни, віна́ нерастворе́на испо́лнь растворе́нія, и уклони́ от сея́ въ сію́: оба́че дро́ждіє єго́ не истощи́ся, испію́тъ вси́ грѣ́шніи земли́.
9
Я́ко ча́ша в руці́ Госпо́дні, вина́ нерастворе́на іспо́лнь растворе́нія, і уклони́ от сея́ в сію́; оба́че дро́ждіє єго́ не істощи́ся, іспію́ть всі грі́шнії землі́.
10
А́зъ же возра́дуюся въ вѣ́къ, воспою́ Бо́гу Іа́ковлю:
10
Аз же возра́дуюся в вік, воспою́ Бо́гу Іа́ковлю;
11
и вся́ ро́ги грѣ́шныхъ сломлю́, и вознесе́тся ро́гъ пра́веднаго.
11
і вся ро́ги грі́шних сломлю́, і вознесе́ться рог пра́веднаго.
1
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ, псало́мъ Аса́фу, пѣ́снь ко Ассирі́анину.
1
В коне́ць, в пі́снех, псало́м Аса́фу, піснь ко ассирі́анину, 75.
2
Вѣ́домъ во Іуде́и Бо́гъ: во Ізра́или ве́ліє и́мя Єго́.
2
Ві́дом во Іуде́ї Бог; во Ізра́їлі ве́ліє і́м'я Єго́.
3
И бы́сть въ ми́рѣ мѣ́сто Єго́, и жили́ще Єго́ въ Сіо́нѣ.
3
І бисть в ми́рі мі́сто Єго́, і жили́ще Єго́ в Сіо́ні.
4
Та́мо сокруши́ крѣ́пости луко́въ, ору́жіє и ме́чь и бра́нь.
4
Та́мо сокруши́ крі́пості луко́в, ору́жіє і меч і брань.
5
Просвѣща́єши Ты́ ди́вно от го́ръ вѣ́чныхъ.
5
Просвіща́єши Ти ди́вно от гор ві́чних.
6
Смято́шася вси́ неразу́мніи се́рдцемъ: усну́ша сно́мъ свои́мъ, и ничто́же обрѣто́ша вси́ му́жіє бога́тства въ рука́хъ свои́хъ.
6
См'ято́шася всі неразу́мнії се́рдцем; усну́ша сном свої́м, і нічто́же обріто́ша всі му́жіє бога́тства в рука́х свої́х.
7
От запреще́нія Твоєго́, Бо́же Іа́ковль, воздрема́ша всѣ́дшіи на ко́ни.
7
От запреще́нія Твоєго́, Бо́же Іа́ковль, воздрема́ша всі́дшії на ко́ні.
8
Ты́ стра́шенъ єси́, и кто́ противоста́нетъ Тебѣ́? Отто́лѣ гнѣ́въ Тво́й.
8
Ти стра́шен єси́, і кто противоста́неть Тебі́? Отто́лі гнів Твой.
9
Съ небесе́ слы́шанъ сотвори́лъ єси́ су́дъ: земля́ убоя́ся и умолча́,
9
С небесе́ сли́шан сотвори́л єси́ суд; земля́ убоя́ся і умолча́,
10
внегда́ воста́ти на су́дъ Бо́гу, спасти́ вся́ кро́ткія земли́.
10
внегда́ воста́ти на суд Бо́гу, спасти́ вся кро́ткия землі́.
11
Я́ко помышле́ніє человѣ́ческоє исповѣ́стся Тебѣ́, и оста́нокъ помышле́нія пра́зднуєтъ Ти́.
11
Я́ко помишле́ніє челові́чеськоє іспові́сться Тебі́, і оста́нок помишле́нія пра́зднуєть Ті.
12
Помоли́теся и воздади́те Го́сподеви Бо́гу на́шему: вси́, и́же о́крестъ Єго́, принесу́тъ да́ры
12
Помолі́теся і воздаді́те Го́сподеві Бо́гу на́шему; всі, і́же о́крест Єго́, принесу́ть да́ри
13
Стра́шному и отъе́млющему ду́хи князе́й, стра́шному па́че царе́й земны́хъ.
13
Стра́шному і от'є́млющему ду́хи князе́й, стра́шному па́че царе́й земни́х.
1
Въ коне́цъ, о Ідіѳу́мѣ, псало́мъ Аса́фу.
1
В коне́ць, о Ідіфу́мі, псало́м Аса́фу, 76.
2
Гла́сомъ мои́мъ ко Го́споду воззва́хъ, гла́сомъ мои́мъ къ Бо́гу, и вня́тъ ми́.
2
Гла́сом мої́м ко Го́споду воззва́х, гла́сом мої́м к Бо́гу, і внят мі.
3
Въ де́нь ско́рби моєя́ Бо́га взыска́хъ рука́ма мои́ма, но́щію предъ Ни́мъ, и не прельще́нъ бы́хъ: отве́ржеся утѣ́шитися душа́ моя́.
3
В день ско́рби моєя́ Бо́га взиска́х рука́ма мої́ма, но́щію пред Ним, і не прельще́н бих; отве́ржеся уті́шитися душа́ моя́.
4
Помяну́хъ Бо́га и возвесели́хся, поглумля́хся {размышля́хъ}, и малоду́шствоваше ду́хъ мо́й.
4
Пом'яну́х Бо́га і возвесели́хся, поглумля́хся [размишля́х], і малоду́шствоваше дух мой.
5
Предвари́стѣ стражбы́ о́чи мои́: смято́хся и не глаго́лахъ.
5
Предвари́сті стражби́ о́чі мої́; см'ято́хся і не глаго́лах.
6
Помы́слихъ дни́ пе́рвыя, и лѣ́та вѣ́чная помяну́хъ, и поуча́хся:
6
Поми́слих дні пе́рвия, і лі́та ві́чная пом'яну́х, і поуча́хся;
7
но́щію се́рдцемъ мои́мъ глумля́хся, и тужа́ше {размышля́хъ, и испы́товаше} ду́хъ мо́й:
7
но́щію се́рдцем мої́м глумля́хся, і тужа́ше [размишля́х, і іспи́товаше] дух мой;
8
єда́ во вѣ́ки отри́нетъ Госпо́дь и не приложи́тъ благоволи́ти па́ки?
8
єда́ во ві́ки отри́неть Госпо́дь і не приложи́ть благоволи́ти па́ки?
9
Или́ до конца́ ми́лость Свою́ отсѣче́тъ, сконча́ глаго́лъ от ро́да въ ро́дъ?
9
Іли́ до конця́ ми́лость Свою́ отсіче́ть, сконча́ глаго́л от ро́да в род?
10
Єда́ забу́детъ уще́дрити Бо́гъ? Или́ удержи́тъ во гнѣ́вѣ Своє́мъ щедро́ты Своя́?
10
Єда́ забу́деть уще́дрити Бог? Іли́ удержи́ть во гні́ві Своє́м щедро́ти Своя́?
11
И рѣ́хъ: ны́нѣ нача́хъ, сія́ измѣ́на десни́цы Вы́шняго.
11
І ріх: ни́ні нача́х, сія́ ізмі́на десни́ці Ви́шняго.
12
Помяну́хъ дѣла́ Госпо́дня: я́ко помяну́ от нача́ла чудеса́ Твоя́,
12
Пом'яну́х діла́ Госпо́дня; я́ко пом'яну́ от нача́ла чудеса́ Твоя́,
13
и поучу́ся во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ Твои́хъ, и въ начина́ніихъ Твои́хъ поглумлю́ся {размышля́ти бу́ду}.
13
і поучу́ся во всіх ді́ліх Твої́х, і в начина́ніїх Твої́х поглумлю́ся [размишля́ти бу́ду].
14
Бо́же, во святѣ́мъ пу́ть Тво́й: кто́ Бо́гъ ве́лій, я́ко Бо́гъ на́шъ?
14
Бо́же, во святі́м путь Твой; кто Бог ве́лій, я́ко Бог наш?
15
Ты́ єси́ Бо́гъ творя́й чудеса́: сказа́лъ єси́ въ лю́дехъ си́лу Твою́,
15
Ти єси́ Бог творя́й чудеса́; сказа́л єси́ в лю́дех си́лу Твою́,
16
изба́вилъ єси́ мы́шцею Твоє́ю лю́ди Твоя́, сы́ны Іа́ковли и Іо́сифовы.
16
ізба́вил єси́ ми́шцею Твоє́ю лю́ди Твоя́, си́ни Іа́ковлі і Іо́сифови.
17
Ви́дѣша Тя́ во́ды, Бо́же, ви́дѣша Тя́ во́ды и убоя́шася: смято́шася бе́здны.
17
Ви́діша Тя во́ди, Бо́же, ви́діша Тя во́ди і убоя́шася; см'ято́шася бе́здни.
18
Мно́жество шу́ма во́дъ: гла́съ да́ша о́блацы, и́бо стрѣ́лы Твоя́ прехо́дятъ.
18
Мно́жество шу́ма вод; глас да́ша о́блаци, і́бо стрі́ли Твоя́ прехо́дять.
19
Гла́съ гро́ма Твоєго́ въ колеси́, освѣти́ша мо́лнія Твоя́ вселе́нную: подви́жеся и тре́петна бы́сть земля́.
19
Глас гро́ма Твоєго́ в колесі́, освіти́ша мо́лнія Твоя́ вселе́нную; подви́жеся і тре́петна бисть земля́.
20
Въ мо́ри путіє́ Твои́, и стези́ Твоя́ въ вода́хъ мно́гихъ, и слѣды́ Твои́ не позна́ются.
20
В мо́рі путіє́ Твої́, і стезі́ Твоя́ в вода́х мно́гих, і сліди́ Твої́ не позна́ються.
21
Наста́вилъ єси́ я́ко о́вцы лю́ди Твоя́ руко́ю Моисе́овою и Ааро́нею.
21
Наста́вил єси́, я́ко о́вці, лю́ди Твоя́ руко́ю Моїсе́йовою і Ааро́нею.
0
Ра́зума Аса́фу.
Ра́зума Аса́фу, 77.
1
Внемли́те, лю́діє мои́, зако́ну моєму́, приклони́те у́хо ва́ше во глаго́лы у́стъ мои́хъ.
1
Внемлі́те, лю́діє мої́, зако́ну моєму́, приклоні́те у́хо ва́ше во глаго́ли уст мої́х.
2
Отве́рзу въ при́тчахъ уста́ моя́, провѣща́ю гана́нія испе́рва.
2
Отве́рзу в при́тчах уста́ моя́, провіща́ю гана́нія іспе́рва.
3
Єли́ка слы́шахомъ и позна́хомъ я́, и отцы́ на́ши повѣ́даша на́мъ:
3
Єли́ка сли́шахом і позна́хом я, і отці́ на́ші пові́даша нам;
4
не утаи́шася от ча́дъ и́хъ въ ро́дъ и́нъ, возвѣща́юще хвалы́ Госпо́дни, и си́лы Єго́ и чудеса́ Єго́, я́же сотвори́.
4
не утаї́шася от чад їх в род ін, возвіща́юще хвали́ Госпо́дні, і си́ли Єго́, і чудеса́ Єго́, я́же сотвори́.
5
И воздви́же свидѣ́ніє во Іа́ковѣ, и зако́нъ положи́ во Ізра́или, єли́ка заповѣ́да отце́мъ на́шымъ сказа́ти я́ сыново́мъ свои́мъ,
5
І воздви́же свиді́ніє во Іа́кові, і зако́н положи́ во Ізра́їлі, єли́ка запові́да отце́м на́шим сказа́ти я синово́м свої́м,
6
я́ко да позна́єтъ ро́дъ и́нъ, сы́нове родя́щіися, и воста́нутъ и повѣ́дятъ я́ сыново́мъ свои́мъ:
6
я́ко да позна́єть род ін, си́нове родя́щіїся, і воста́нуть, і пові́дять я синово́м свої́м;
7
да положа́тъ на Бо́га упова́ніє своє́, и не забу́дутъ дѣ́лъ Бо́жіихъ, и за́повѣди Єго́ взы́щутъ:
7
да положа́ть на Бо́га упова́ніє своє́, і не забу́дуть діл Бо́жиїх, і за́повіді Єго́ взи́щуть;
8
да не бу́дутъ я́коже отцы́ и́хъ, ро́дъ стропти́въ и преогорчева́яй, ро́дъ и́же не испра́ви се́рдца своєго́ и не увѣ́ри съ Бо́гомъ ду́ха своєго́.
8
да не бу́дуть я́коже отці́ їх, род стропти́в і преогорчева́яй, род і́же не іспра́ви се́рдця своєго́ і не уві́ри с Бо́гом ду́ха своєго́.
9
Сы́нове Єфре́мли наляца́юще и стрѣля́юще лу́ки возврати́шася въ де́нь бра́ни:
9
Си́нове Єфре́млі, наляца́юще і стріля́юще лу́ки, возврати́шася в день бра́ні;
10
не сохрани́ша завѣ́та Бо́жія, и въ зако́нѣ Єго́ не восхотѣ́ша ходи́ти.
10
не сохрани́ша заві́та Бо́жия, і в зако́ні Єго́ не восхоті́ша ходи́ти.
11
И забы́ша благодѣя́нія Єго́ и чудеса́ Єго́, я́же показа́ и́мъ
11
І заби́ша благодія́нія Єго́ і чудеса́ Єго́, я́же показа́ їм
12
предъ отцы́ и́хъ, я́же сотвори́ чудеса́ въ земли́ Єги́петстѣй, на по́ли Танео́сѣ:
12
пред отці́ їх, я́же сотвори́ чудеса́ в землі́ Єги́петстій, на по́лі Танео́сі;
13
разве́рзе мо́ре и проведе́ и́хъ: предста́ви во́ды я́ко мѣ́хъ,
13
разве́рзе мо́ре і проведе́ їх; предста́ви во́ди, я́ко міх,
14
и наста́ви я́ о́блакомъ во дни́ и всю́ но́щь просвѣще́ніємъ огня́.
14
і наста́ви я о́блаком во дні і всю нощ просвіще́нієм огня́.
15
Разве́рзе ка́мень въ пусты́ни и напои́ я́ я́ко въ бе́зднѣ мно́зѣ:
15
Разве́рзе ка́мень в пусти́ні і напої́ я, я́ко в бе́здні мно́зі;
16
и изведе́ во́ду изъ ка́мене и низведе́ я́ко рѣ́ки во́ды.
16
і ізведе́ во́ду із ка́мене, і низведе́, я́ко рі́ки, во́ди.
17
И приложи́ша єще́ согрѣша́ти Єму́, преогорчи́ша Вы́шняго въ безво́днѣй:
17
І приложи́ша єще́ согріша́ти Єму́, преогорчи́ша Ви́шняго в безво́дній;
18
и искуси́ша Бо́га въ сердца́хъ свои́хъ, воспроси́ти бра́шна душа́мъ свои́мъ.
18
і іскуси́ша Бо́га в сердця́х свої́х, воспроси́ти бра́шна душа́м свої́м.
19
И клевета́ша на Бо́га и рѣ́ша: єда́ возмо́жетъ Бо́гъ угото́вати трапе́зу въ пусты́ни?
19
І клевета́ша на Бо́га і рі́ша: єда́ возмо́жеть Бог угото́вати трапе́зу в пусти́ні?
20
Поне́же порази́ ка́мень, и потеко́ша во́ды, и пото́цы наводни́шася: єда́ и хлѣ́бъ мо́жетъ да́ти? Или́ угото́вати трапе́зу лю́демъ Свои́мъ?
20
Поне́же порази́ ка́мень, і потеко́ша во́ди, і пото́ци наводни́шася; єда́ і хліб мо́жеть да́ти? Іли́ угото́вати трапе́зу лю́дем Свої́м?
21
Сего́ ра́ди слы́ша Госпо́дь и презрѣ́, и о́гнь возгорѣ́ся во Іа́ковѣ, и гнѣ́въ взы́де на Ізра́иля:
21
Сего́ ра́ди сли́ша Госпо́дь і презрі́, і огнь возгорі́ся во Іа́кові, і гнів взи́де на Ізра́їля;
22
я́ко не вѣ́роваша Богови, ниже́ упова́ша на спасе́ніє Єго́.
22
я́ко не ві́роваша Бо́гові, ніже́ упова́ша на спасе́ніє Єго́.
23
И заповѣ́да облако́мъ свы́ше, и две́ри небесе́ отве́рзе:
23
І запові́да облако́м сви́ше, і две́рі небесе́ отве́рзе;
24
и одожди́ и́мъ ма́нну я́сти, и хлѣ́бъ небе́сный даде́ и́мъ.
24
і одожди́ їм ма́нну я́сти, і хліб небе́сний даде́ їм.
25
Хлѣ́бъ а́нгелскій яде́ человѣ́къ: бра́шно посла́ и́мъ до сы́тости.
25
Хліб а́нгелський яде́ челові́к; бра́шно посла́ їм до си́тости.
26
Воздви́же ю́гъ съ небесе́, и наведе́ си́лою Своє́ю лі́ва:
26
Воздви́же юг с небесе́, і наведе́ си́лою Своє́ю ли́ва;
27
и одожди́ на ня́ я́ко пра́хъ пло́ти, и я́ко песо́къ морскі́й пти́цы перна́ты.
27
і одожди́ на ня, я́ко прах, пло́ті, і, я́ко песо́к морськи́й, пти́ці перна́ти.
28
И нападо́ша посредѣ́ ста́на и́хъ, о́крестъ жили́щъ и́хъ.
28
І нападо́ша посреді́ ста́на їх, о́крест жили́щ їх.
29
И ядо́ша и насы́тишася зѣло́, и жела́ніє и́хъ принесе́ и́мъ.
29
І ядо́ша і наси́тишася зіло́, і жела́ніє їх пренесе́ їм.
30
Не лиши́шася от жела́нія своєго́: єще́ бра́шну су́щу во устѣ́хъ и́хъ,
30
Не лиши́шася от жела́нія своєго́; єще́ бра́шну су́щу во усті́х їх,
31
и гнѣ́въ Бо́жій взы́де на ня́, и уби́ мно́жайшая и́хъ, и избра́ннымъ Ізра́илевымъ запя́тъ.
31
і гнів Бо́жий взи́де на ня, і уби́ мно́жайшая їх, і ізбра́нним Ізра́їлевим зап'я́т.
32
Во всѣ́хъ си́хъ согрѣши́ша єще́ и не вѣ́роваша чудесе́мъ Єго́:
32
Во всіх сих согріши́ша єще́ і не ві́роваша чудесе́м Єго́;
33
и изчезо́ша въ суєтѣ́ дні́є и́хъ, и лѣ́та и́хъ со тща́ніємъ.
33
і ізчезо́ша в суєті́ дні́є їх, і лі́та їх со тща́нієм.
34
Єгда́ убива́ше я́, тогда́ взыска́ху Єго́ и обраща́хуся и у́треневаху къ Бо́гу:
34
Єгда́ убива́ше я, тогда́ взиска́ху Єго́ і обраща́хуся і у́треневаху к Бо́гу;
35
и помяну́ша, я́ко Бо́гъ помо́щникъ и́мъ є́сть, и Бо́гъ Вы́шній изба́витель и́мъ є́сть:
35
і пом'яну́ша, я́ко Бог Помо́щник їм єсть, і Бог Ви́шній Ізба́витель їм єсть;
36
и возлюби́ша Єго́ усты́ свои́ми, и язы́комъ свои́мъ солга́ша Єму́:
36
і возлюби́ша Єго́ усти́ свої́ми, і язи́ком свої́м солга́ша Єму́;
37
се́рдце же и́хъ не бѣ́ пра́во съ Ни́мъ, ниже́ увѣ́ришася въ завѣ́тѣ Єго́.
37
се́рдце же їх не бі пра́во с Ним, ніже́ уві́ришася в заві́ті Єго́.
38
То́й же є́сть ще́дръ, и очи́ститъ грѣхи́ и́хъ, и не растли́тъ: и умно́житъ отврати́ти я́рость Свою́, и не разжже́тъ всего́ гнѣ́ва Своєго́.
38
Той же єсть щедр, і очи́стить гріхи́ їх, і не растли́ть; і умно́жить отврати́ти я́рость Свою́, і не разжже́ть всего́ гні́ва Своєго́.
39
И помяну́, я́ко пло́ть су́ть, ду́хъ ходя́й и не обраща́яйся:
39
І пом'яну́, я́ко плоть суть, дух ходя́й і не обраща́яйся;
40
колькра́ты преогорчи́ша Єго́ въ пусты́ни, прогнѣ́ваша Єго́ въ земли́ безво́днѣй?
40
колькра́ти преогорчи́ша Єго́ в пусти́ні, прогні́ваша Єго́ в землі́ безво́дній?
41
И обрати́шася, и искуси́ша Бо́га, и свята́го Ізра́илева раздражи́ша:
41
і обрати́шася, і іскуси́ша Бо́га, і Свята́го Ізра́їлева раздражи́ша;
42
и не помяну́ша руки́ Єго́ въ де́нь, въ о́ньже изба́ви я́ изъ руки́ оскорбля́ющаго:
42
і не пом'яну́ша руки́ Єго́ в день, в о́ньже ізба́ви я із руки́ оскорбля́ющаго;
43
я́коже положи́ во Єги́птѣ зна́менія Своя́, и чудеса́ Своя́ на по́ли Танео́сѣ:
43
я́коже положи́ во Єги́пті зна́менія Своя́, і чудеса́ Своя́ на по́лі Танео́сі;
44
и преложи́ въ кро́вь рѣ́ки и́хъ и исто́чники и́хъ, я́ко да не пію́тъ.
44
і преложи́ в кров рі́ки їх і істо́чники їх, я́ко да не пію́ть.
45
Посла́ на ня́ пе́сія му́хи, и поядо́ша я́, и жа́бы, и растли́ я́:
45
Посла́ на ня пе́сія му́хи, і поядо́ша я, і жа́би, і растли́ я;
46
и даде́ ржѣ́ плоды́ и́хъ, и труды́ и́хъ пруго́мъ.
46
і даде́ ржі плоди́ їх, і труди́ їх пруго́м.
47
Уби́ гра́домъ віногра́ды и́хъ и черни́чіє и́хъ сла́ною:
47
Уби́ гра́дом виногра́ди їх і черни́чіє їх сла́ною;
48
и предаде́ гра́ду скоты́ и́хъ, и имѣ́ніє и́хъ огню́.
48
і предаде́ гра́ду скоти́ їх, і імі́ніє їх огню́.
49
Посла́ на ня́ гнѣ́въ я́рости Своєя́, я́рость и гнѣ́въ и ско́рбь, посла́ніє а́ггелы лю́тыми.
49
Посла́ на ня гнів я́рости Своєя́, я́рость, і гнів, і скорб, посла́ніє а́ггели лю́тими.
50
Путесотвори́ стезю́ гнѣ́ву Своєму́, и не пощадѣ́ от сме́рти ду́шъ и́хъ, и скоты́ и́хъ въ сме́рти заключи́:
50
Путесотвори́ стезю́ гні́ву Своєму́, і не пощаді́ от сме́рти душ їх, і скоти́ їх в сме́рті заключи́;
51
и порази́ вся́коє перворо́дноє въ земли́ Єги́петстѣй, нача́токъ вся́каго труда́ и́хъ въ селе́ніихъ Ха́мовыхъ.
51
і порази́ вся́коє перворо́дноє в землі́ Єги́петстій, нача́ток вся́каго труда́ їх в селе́ніїх Ха́мових.
52
И воздви́же я́ко о́вцы лю́ди Своя́, и возведе́ я́ я́ко ста́до въ пусты́ни:
52
І воздви́же, я́ко о́вці, лю́ди Своя́, і возведе́ я, я́ко ста́до, в пусти́ні;
53
и наста́ви я́ на упова́ніє, и не убоя́шася: и враги́ и́хъ покры́ мо́ре.
53
і наста́ви я на упова́ніє, і не убоя́шася; і враги́ їх покри́ мо́ре.
54
И введе́ я́ въ го́ру святы́ни Своєя́, го́ру сію́, ю́же стяжа́ десни́ца Єго́.
54
І введе́ я в го́ру святи́ні Своєя́, го́ру сію́, ю́же стяжа́ десни́ця Єго́.
55
И изгна́ от лица́ и́хъ язы́ки, и по жре́бію даде́ и́мъ [зе́млю] у́жемъ жребодая́нія, и всели́ въ селе́ніихъ и́хъ колѣ́на Ізра́илева.
55
І ізгна́ от лиця́ їх язи́ки, і по жре́бію даде́ їм (зе́млю) у́жем жребодая́нія, і всели́ в селе́ніїх їх колі́на Ізра́їлєва.
56
И искуси́ша и преогорчи́ша Бо́га Вы́шняго, и свидѣ́ній Єго́ не сохрани́ша:
56
І іскуси́ша і преогорчи́ша Бо́га Ви́шняго, і свиді́ній Єго́ не сохрани́ша;
57
и отврати́шася и отверго́шася, я́коже и отцы́ и́хъ: преврати́шася въ лу́къ развраще́нъ:
57
і отврати́шася і отверго́шася, я́коже і отці́ їх; преврати́шася в лук развраще́н;
58
и прогнѣ́ваша Єго́ въ хо́лмѣхъ свои́хъ, и во истука́нныхъ свои́хъ раздражи́ша Єго́.
58
і прогні́ваша Єго́ в хо́лміх свої́х, і во істука́нних свої́х раздражи́ша Єго́.
59
Слы́ша Бо́гъ и презрѣ́, и уничижи́ зѣло́ Ізра́иля:
59
Сли́ша Бог і презрі́, і унічижи́ зіло́ Ізра́їля;
60
и отри́ну ски́нію Сило́мскую, селе́ніє є́же {селе́ніє Своє́, идѣ́же} всели́ся въ человѣ́цѣхъ:
60
і отри́ну ски́нію Сило́мськую, селе́ніє є́же [селе́ніє Своє́, іді́же] всели́ся в челові́ціх;
61
и предаде́ въ плѣ́нъ крѣ́пость и́хъ, и добро́ту и́хъ въ ру́ки враго́въ:
61
і предаде́ в плін крі́пость їх, і добро́ту їх в ру́ки враго́в;
62
и затвори́ во ору́жіи лю́ди Своя́ и достоя́ніє Своє́ презрѣ́.
62
і затвори́ во ору́жії лю́ди Своя́ і достоя́ніє Своє́ презрі́.
63
Ю́ношы и́хъ пояде́ о́гнь, и дѣ́вы и́хъ не осѣ́тованы бы́ша:
63
Ю́ноші їх пояде́ огнь, і ді́ви їх не осі́товани би́ша;
64
свяще́нницы и́хъ мече́мъ падо́ша, и вдови́цы и́хъ не опла́каны бу́дутъ.
64
свяще́нници їх мече́м падо́ша, і вдови́ці їх не опла́кани бу́дуть.
65
И воста́ я́ко спя́ Госпо́дь, я́ко си́ленъ и шу́менъ от віна́:
65
І воста́, я́ко спя, Госпо́дь, я́ко си́лен і шу́мен от вина́;
66
и порази́ враги́ Своя́ вспя́ть, поноше́ніє вѣ́чноє даде́ и́мъ:
66
і порази́ враги́ Своя́ всп'ять, поноше́ніє ві́чноє даде́ їм;
67
и отри́ну селе́ніє Іо́сифово, и колѣ́но Єфре́мово не избра́:
67
і отри́ну селе́ніє Іо́сифово, і колі́но Єфре́мово не ізбра́;
68
и избра́ колѣ́но Іу́дово, го́ру Сіо́ню, ю́же возлюби́:
68
і ізбра́ колі́но Іу́дово, го́ру Сіо́ню, ю́же возлюби́;
69
и созда́ я́ко єдиноро́га святи́лище Своє́: на земли́ основа́ и́ въ вѣ́къ.
69
і созда́, я́ко єдиноро́га, святи́лище Своє́; на землі́ основа́ ї в вік.
70
И избра́ Дави́да раба́ Своєго́, и воспрія́тъ єго́ от ста́дъ о́вчихъ:
70
І ізбра́ Дави́да раба́ Своєго́, і восприя́т єго́ от стад о́вчих;
71
от дои́лицъ поя́тъ єго́, пасти́ Іа́кова раба́ Своєго́, и Ізра́иля достоя́ніє Своє́.
71
от дої́лиць поя́т єго́ пасти́ Іа́кова — раба́ Своєго́, і Ізра́їля — достоя́ніє Своє́.
72
И упасе́ я́ въ незло́біи се́рдца своєго́, и въ ра́зумѣхъ руку́ своє́ю наста́вилъ я́ є́сть.
72
І упасе́ я в незло́бії се́рдця своєго́, і в ра́зуміх руку́ своє́ю наста́вил я єсть.
0
Псало́мъ Аса́фу.
Псало́м Аса́фу, 78.
1
Бо́же, пріидо́ша язы́цы въ достоя́ніє Твоє́, оскверни́ша хра́мъ святы́й Тво́й,
1
Бо́же, прийдо́ша язи́ци в достоя́ніє Твоє́, оскверни́ша храм святи́й Твой,
2
положи́ша Ієрусали́мъ я́ко ово́щноє храни́лище: положи́ша тру́пія ра́бъ Твои́хъ бра́шно пти́цамъ небе́снымъ, пло́ти преподо́бныхъ Твои́хъ звѣре́мъ земны́мъ:
2
положи́ша Ієрусали́м, я́ко ово́щноє храни́лище; положи́ша тру́пія раб Твої́х бра́шно пти́цям небе́сним, пло́ти преподо́бних Твої́х звіре́м земни́м;
3
пролія́ша кро́вь и́хъ я́ко во́ду о́крестъ Ієрусали́ма, и не бѣ́ погреба́яй.
3
пролія́ша кров їх, я́ко во́ду, о́крест Ієрусали́ма, і не бі погреба́яй.
4
Бы́хомъ поноше́ніє сосѣ́домъ на́шымъ, подражне́ніє и поруга́ніє су́щымъ о́крестъ на́съ.
4
Би́хом поноше́ніє сосі́дом на́шим, подражне́ніє і поруга́ніє су́щим о́крест нас.
5
Доко́лѣ, Го́споди, прогнѣ́ваєшися до конца́? Разжже́тся я́ко о́гнь рве́ніє Твоє́?
5
Доко́лі, Го́споди, прогні́ваєшися до конця́? Разжже́ться, я́ко огнь, рве́ніє Твоє́?
6
Пролі́й гнѣ́въ Тво́й на язы́ки незна́ющыя Тебе́, и на ца́рствія, я́же и́мене Твоєго́ не призва́ша:
6
Проли́й гнів Твой на язи́ки, незна́ющия Тебе́, і на ца́рствія, я́же і́мене Твоєго́ не призва́ша;
7
я́ко поядо́ша Іа́кова, и мѣ́сто єго́ опустоши́ша.
7
я́ко поядо́ша Іа́кова і мі́сто єго́ опустоши́ша.
8
Не помяни́ на́шихъ беззако́ній пе́рвыхъ: ско́ро да предваря́тъ ны́ щедро́ты Твоя́, Го́споди, я́ко обнища́хомъ зѣло́.
8
Не пом'яни́ на́ших беззако́ній пе́рвих; ско́ро да предваря́ть ни щедро́ти Твоя́, Го́споди, я́ко обнища́хом зіло́.
9
Помози́ на́мъ, Бо́же, Спаси́телю на́шъ, сла́вы ра́ди и́мене Твоєго́: Го́споди, изба́ви ны́ и очи́сти грѣхи́ на́шя и́мене ра́ди Твоєго́.
9
Помози́ нам, Бо́же, Спаси́телю наш, сла́ви ра́ди і́мене Твоєго́; Го́споди, ізба́ви ни і очи́сти гріхи́ на́ша і́мене ра́ди Твоєго́.
10
Да не когда́ реку́тъ язы́цы: гдѣ́ є́сть Бо́гъ и́хъ? И да увѣ́стся во язы́цѣхъ предъ очи́ма на́шима отмще́ніє кро́ве ра́бъ Твои́хъ пролиты́я.
10
Да не когда́ реку́ть язи́ци: гді єсть Бог їх? І да уві́сться во язи́ціх пред очи́ма на́шима отмще́ніє кро́ве раб Твої́х пролити́я.
11
Да вни́детъ предъ Тя́ воздыха́ніє окова́нныхъ: по вели́чію мы́шцы Твоєя́ снабди́ сы́ны умерщвле́нныхъ.
11
Да вни́деть пред Тя воздиха́ніє окова́нних; по вели́чію ми́шці Твоєя́ снабди́ си́ни умерщвле́нних.
12
Возда́ждь сосѣ́домъ на́шымъ седмери́цею въ нѣ́дро и́хъ поноше́ніє и́хъ, и́мже поноси́ша Тя́, Го́споди.
12
Возда́ждь сосі́дом на́шим седьмери́цею в ні́дро їх поноше́ніє їх, і́мже поноси́ша Тя, Го́споди.
13
Мы́ же лю́діє Твои́ и о́вцы па́жити Твоєя́ исповѣ́мыся Тебѣ́, Бо́же, во вѣ́къ, въ ро́дъ и ро́дъ возвѣсти́мъ хвалу́ Твою́.
13
Ми же, лю́діє Твої́ і о́вці па́житі Твоєя́, іспові́мися Тебі́, Бо́же, во вік, в род і род возвісти́м хвалу́ Твою́.
1
Въ коне́цъ, о измѣ́ншихся, свидѣ́ніє Аса́фу, псало́мъ 79.
1
В коне́ць, о ізмі́ншихся, свиді́ніє Аса́фу, псало́м 79.
2
Пасы́й Ізра́иля вонми́: наставля́яй я́ко овча́ Іо́сифа, сѣдя́й на херуві́мѣхъ, яви́ся:
2
Паси́й Ізра́їля, воньми́! Наставля́яй, я́ко овча́, Іо́сифа, сідя́й на херуви́міх, яви́ся;
3
предъ Єфре́момъ и Веніамі́номъ и Манассі́ємъ воздви́гни си́лу Твою́, и пріиди́ во є́же спасти́ на́съ.
3
пред Єфре́мом, і Веніамі́ном, і Манассі́єм воздви́гни си́лу Твою́, і прийди́, во є́же спасти́ нас.
4
Бо́же, обрати́ ны, и просвѣти́ лице́ Твоє́, и спасе́мся.
4
Бо́же, обрати́ ни і просвіти́ лице́ Твоє́, і спасе́мся.
5
Го́споди Бо́же си́лъ, доко́лѣ гнѣ́ваєшися на моли́тву ра́бъ Твои́хъ?
5
Го́споди, Бо́же сил, доко́лі гні́ваєшися на моли́тву раб Твої́х?
6
Напита́єши на́съ хлѣ́бомъ сле́знымъ, и напои́ши на́съ слеза́ми въ мѣ́ру.
6
Напита́єши нас хлі́бом сле́зним і напої́ши нас слеза́ми в мі́ру.
7
Положи́лъ єси́ на́съ въ прерѣка́ніє сосѣ́домъ на́шымъ, и врази́ на́ши подражни́ша ны́.
7
Положи́л єси́ нас в преріка́ніє сосі́дом на́шим, і вразі́ на́ші подражни́ша ни.
8
Го́споди Бо́же си́лъ, обрати́ ны, и просвѣти́ лице́ Твоє́, и спасе́мся.
8
Го́споди, Бо́же сил, обрати́ ни і просвіти́ лице́ Твоє́, і спасе́мся.
9
Віногра́дъ изъ Єги́пта прене́слъ єси́: изгна́лъ єси́ язы́ки, и насади́лъ єси́ и́:
9
Виногра́д із Єги́пта прене́сл єси́; ізгна́л єси́ язи́ки і насади́л єси́ ї;
10
путесотвори́лъ єси́ предъ ни́мъ, и насади́лъ єси́ коре́нія єго́, и испо́лни зе́млю.
10
путесотвори́л єси́ пред ним, і насади́л єси́ коре́нія єго́, і іспо́лни зе́млю.
11
Покры́ го́ры сѣ́нь єго́, и вѣ́твія єго́ ке́дры Бо́жія:
11
Покри́ го́ри сінь єго́, і ві́твія єго́ ке́дри Бо́жія;
12
простре́ ро́зги єго́ {своя́} до мо́ря, и да́же до рѣ́къ отра́сли єго́ {своя́}.
12
простре́ ро́зги єго́ [своя́] до мо́ря і да́же до рік отра́сли єго́ [своя́].
13
Вску́ю низложи́лъ єси́ опло́тъ єго́, и объима́ютъ и́ вси́ мимоходя́щіи путе́мъ?
13
Вску́ю низложи́л єси́ опло́т єго́, і обима́ють ї всі мимоходя́щії путе́м?
14
Озоба́ и́ ве́прь от дубра́вы, и уєдине́нный ди́вій пояде́ и́.
14
Озоба́ ї вепр от дубра́ви, і уєдине́нний ди́вій пояде́ ї.
15
Бо́же си́лъ, обрати́ся у́бо, и при́зри съ небесе́ и ви́ждь, и посѣти́ віногра́дъ се́й:
15
Бо́же сил, обрати́ся у́бо і при́зри с небесе́ і виждь, і посіти́ виногра́д сей;
16
и соверши́ и́, єго́же насади́ десни́ца Твоя́, и на сы́на человѣ́ческаго, єго́же укрепи́лъ єси́ Себѣ́.
16
і соверши́ ї, єго́же насади́ десни́ця Твоя́, і на си́на челові́чеськаго, єго́же укрепи́л єси́ Себі́.
17
Пожже́нъ огне́мъ и раско́панъ: от запреще́нія лица́ Твоєго́ поги́бнутъ.
17
Пожже́н огне́м і раско́пан; от запреще́нія лиця́ Твоєго́ поги́бнуть.
18
Да бу́детъ рука́ Твоя́ на му́жа десни́цы Твоєя́ и на сы́на человѣ́ческаго, єго́же укрѣпи́лъ єси́ Себѣ́,
18
Да бу́деть рука́ Твоя́ на му́жа десни́ці Твоєя́ і на си́на челові́чеськаго, єго́же укріпи́л єси́ Себі́,
19
и не отсту́пимъ от Тебе́: оживи́ши ны́, и и́мя Твоє́ призове́мъ.
19
і не отсту́пим от Тебе́; оживи́ши ни, і і́м'я Твоє́ призове́м.
20
Го́споди Бо́же си́лъ, обрати́ ны, и просвѣти́ лице́ Твоє́, и спасе́мся.
20
Го́споди, Бо́же сил, обрати́ ни і просвіти́ лице́ Твоє́, і спасе́мся.
1
Въ коне́цъ, о точи́лѣхъ, псало́мъ Аса́фу.
1
В коне́ць, о точи́ліх, псало́м Аса́фу, 80.
2
Ра́дуйтеся Бо́гу помо́щнику на́шему, воскли́кните Бо́гу Іа́ковлю:
2
Ра́дуйтеся Бо́гу — Помо́щнику на́шему, воскли́кніте Бо́гу Іа́ковлю;
3
пріими́те псало́мъ и дади́те тимпа́нъ, псалти́рь красе́нъ съ гу́сльми:
3
приймі́те псало́м і даді́те тимпа́н, псалти́р красе́н с гу́сльми;
4
воструби́те въ новоме́сячіи трубо́ю, во благознамени́тый де́нь пра́здника ва́шего:
4
вострубі́те в новомісячії трубо́ю, во благознамени́тий день пра́здника ва́шего;
5
я́ко повелѣ́ніє Ізра́илеви є́сть, и судьба́ Бо́гу Іа́ковлю.
5
я́ко повелі́ніє Ізра́їлеві єсть, і судьба́ Бо́гу Іа́ковлю.
6
Свидѣ́ніє во Іо́сифѣ положи́ є́, внегда́ изы́ти єму́ от земли́ Єги́петскія: язы́ка, єго́же не вѣ́дяше, услы́ша.
6
Свиді́ніє во Іо́сифі положи́ є, внегда́ ізи́ти єму́ от землі́ Єги́петськия; язи́ка, єго́же не ві́дяше, усли́ша.
7
Отя́тъ от бре́мене хребе́тъ єго́: ру́цѣ єго́ въ коши́ порабо́тастѣ.
7
От'я́т от бре́мене хребе́т єго́; ру́ці єго́ в коші́ порабо́тасті.
8
Въ ско́рби призва́лъ Мя́ єси́, и изба́вихъ тя́: услы́шахъ тя́ въ та́йнѣ бу́рнѣ: искуси́хъ тя́ на водѣ́ Прерѣка́нія.
8
В ско́рбі призва́л М'я єси́, і ізба́вих тя; усли́шах тя в та́йні бу́рні; іскуси́х тя на воді́ преріка́нія.
9
Слы́шите, лю́діє Мои́, и засвидѣ́телствую ва́мъ, Ізра́илю, а́ще послу́шаєши Мене́:
9
Сли́шіте, лю́діє Мої́, і засвиді́тельствую вам, Ізра́їлю, а́ще послу́шаєши Мене́;
10
не бу́детъ тебѣ́ бо́гъ но́въ, ниже́ поклони́шися бо́гу чужде́му.
10
не бу́деть тебі́ бог нов, ніже́ поклони́шися бо́гу чужде́му.
11
А́зъ бо є́смь Госпо́дь Бо́гъ тво́й, изведы́й тя́ от земли́ Єги́петскія: разшири́ уста́ твоя́, и испо́лню я́.
11
Аз бо єсьм Госпо́дь, Бог твой, ізведи́й тя от землі́ Єги́петськия; разшири́ уста́ твоя́, і іспо́лню я.
12
И не послу́шаша лю́діє Мои́ гла́са Моєго́, и Ізра́иль не вня́тъ Ми́:
12
І не послу́шаша лю́діє Мої́ гла́са Моєго́, і Ізра́їль не внят Мі;
13
и отпусти́хъ я́ по начина́ніємъ серде́цъ и́хъ, по́йдутъ въ начина́ніихъ свои́хъ.
13
і отпусти́х я по начина́нієм серде́ць їх, по́йдуть в начина́ніїх свої́х.
14
А́ще бы́ша лю́діє Мои́ послу́шали Мене́, Ізра́иль а́ще бы въ пути́ Моя́ ходи́лъ:
14
А́ще би́ша лю́діє Мої́ послу́шали Мене́, Ізра́їль а́ще би в путі́ Моя́ ходи́л;
15
ни о чесо́мже у́бо враги́ єго́ смири́лъ бы́хъ, и на оскорбля́ющыя и́хъ возложи́лъ бы́хъ ру́ку Мою́.
15
ні о чесо́мже у́бо враги́ єго́ смири́л бих, і на оскорбля́ющия їх возложи́л бих ру́ку Мою́.
16
Врази́ Госпо́дни солга́ша Єму́, и бу́детъ вре́мя и́хъ въ вѣ́къ:
16
Вразі́ Госпо́дні солга́ша Єму́, і бу́деть вре́м'я їх в вік;
17
и напита́ и́хъ от ту́ка пшени́чна, и от ка́мене ме́да насы́ти и́хъ.
17
і напита́ їх от ту́ка пшени́чна, і от ка́мене ме́да наси́ти їх.
0
Псало́мъ Аса́фу.
Псало́м Аса́фу, 81.
1
Бо́гъ ста́ въ со́нмѣ бого́въ, посредѣ́ же бо́ги разсу́дитъ.
1
Бог ста в со́нмі бого́в, посреді́ же бо́ги разсу́дить.
2
Доко́лѣ су́дите непра́вду, и ли́ца грѣ́шниковъ пріє́млете?
2
Доко́лі су́дите непра́вду і ли́ця грі́шников приє́млете?
3
Суди́те си́ру и убо́гу, смире́на и ни́ща оправда́йте:
3
Суді́те си́ру і убо́гу, смире́на і ни́ща оправда́йте;
4
изми́те ни́ща и убо́га, изъ руки́ грѣ́шничи изба́вите єго́.
4
ізмі́те ни́ща і убо́га, із руки́ грі́шничі ізба́віте єго́.
5
Не позна́ша, ниже́ уразумѣ́ша, во тмѣ́ хо́дятъ: да подви́жатся вся́ основа́нія земли́.
5
Не позна́ша, ніже́ уразумі́ша, во тьмі хо́дять; да подви́жаться вся основа́нія землі́.
6
А́зъ рѣ́хъ: бо́зи єсте́, и сы́нове Вы́шняго вси́:
6
Аз ріх: бо́зі єсте́, і си́нове Ви́шняго всі;
7
вы́ же я́ко человѣ́цы умира́єте, и я́ко єди́нъ от князе́й па́даєте.
7
ви же, я́ко челові́ци, умира́єте, і, я́ко єди́н от князе́й, па́даєте.
8
Воскре́сни́, Бо́же, суди́ земли́: я́ко Ты́ наслѣ́диши во всѣ́хъ язы́цѣхъ.
8
Воскресни́, Бо́же, суди́ землі́; я́ко Ти наслі́диши во всіх язи́ціх.
1
Піснь псалма́ Аса́фу, 82.
2
Бо́же, кто́ уподо́бится Тебѣ́? Не премолчи́, ниже́ укроти́ {ниже́ укроти́ся}, Бо́же:
2
Бо́же, кто уподо́биться Тебі́? Не премолчи́, ніже́ укроти́ [ніже́ укроти́ся], Бо́же;
3
я́ко се́, врази́ Твои́ возшумѣ́ша, и ненави́дящіи Тя́ воздвиго́ша главу́.
3
я́ко се, вразі́ Твої́ возшумі́ша, і ненави́дящії Тя воздвиго́ша главу́.
4
На лю́ди Твоя́ лука́вноваша во́лею, и совѣща́ша на святы́я Твоя́.
4
На лю́ди Твоя́ лука́вноваша во́лею, і совіща́ша на святи́я Твоя́.
5
Рѣ́ша: пріиди́те и потреби́мъ я́ от язы́къ, и не помяне́тся и́мя Ізра́илево ктому́.
5
Рі́ша: прийді́те і потреби́м я от язи́к, і не пом'яне́ться і́м'я Ізра́їлево ктому́.
6
Я́ко совѣща́ша єдиномышле́ніємъ вку́пѣ, на Тя́ завѣ́тъ завѣща́ша:
6
Я́ко совіща́ша єдиномишле́нієм вку́пі, на Тя заві́т завіща́ша;
7
селе́нія Ідуме́йска и Ісма́иліте, Моа́въ и Ага́ряне,
7
селе́нія Ідуме́йська і Ісма́їліте, Моа́в і ага́ряне,
8
Гева́лъ и Аммо́нъ и Амали́къ, иноплеме́нницы съ живу́щими въ Ти́рѣ:
8
Гева́л і Аммо́н і Амали́к, іноплеме́нници с живу́щими в Ти́рі;
9
и́бо и Ассу́ръ пріи́де съ ни́ми, бы́ша въ заступле́ніє сыново́мъ Ло́товымъ:
9
і́бо і Ассу́р при́йде с ни́ми, би́ша в заступле́ніє синово́м Ло́товим;
10
сотвори́ и́мъ я́ко Мадіа́му и Сіса́рѣ, я́ко Іаві́му въ пото́цѣ Кі́ссовѣ:
10
сотвори́ їм, я́ко Мадіа́му і Сиса́рі, я́ко Іави́му в пото́ці Ки́ссові;
11
потреби́шася во Аєндо́рѣ, бы́ша я́ко гно́й земны́й.
11
потреби́шася во Аендо́рі, би́ша, я́ко гной земни́й.
12
Положи́ кня́зи и́хъ я́ко Ори́ва и Зи́ва, и Зеве́а и Салма́на, вся́ кня́зи и́хъ,
12
Положи́ кня́зі їх, я́ко Ори́ва і Зи́ва, і Зеве́я і Салма́на, вся кня́зі їх,
13
и́же рѣ́ша: да наслѣ́димъ себѣ́ святи́лище Бо́жіє.
13
і́же рі́ша: да наслі́дим себі́ святи́лище Бо́жиє.
14
Бо́же мо́й, положи́ я́ я́ко ко́ло, я́ко тро́сть предъ лице́мъ вѣ́тра.
14
Бо́же мой, положи́ я я́ко ко́ло, я́ко трость пред лице́м ві́тра.
15
Я́ко о́гнь попаля́яй дубра́вы, я́ко пла́мень пожига́яй го́ры:
15
Я́ко огнь попаля́яй дубра́ви, я́ко пла́мень пожига́яй го́ри;
16
та́ко пожене́ши я́ бу́рею Твоє́ю, и гнѣ́вомъ Твои́мъ смяте́ши я́.
16
та́ко пожене́ши я бу́рею Твоє́ю і гні́вом Твої́м см'яте́ши я.
17
Испо́лни ли́ца и́хъ безче́стія, и взы́щутъ и́мене Твоєго́, Го́споди.
17
Іспо́лни ли́ця їх безче́стія, і взи́щуть і́мене Твоєго́, Го́споди.
18
Да постыдя́тся и смяту́тся въ вѣ́къ вѣ́ка, и посра́мятся и поги́бнутъ.
18
Да постидя́ться і см'яту́ться в вік ві́ка, і посра́м'яться і поги́бнуть.
19
И да позна́ютъ, я́ко и́мя Тебѣ́ Госпо́дь, Ты́ єди́нъ Вы́шній по все́й земли́.
19
І да позна́ють, я́ко і́м'я Тебі́ — Госпо́дь, Ти єди́н Ви́шній по всей землі́.
1
Въ коне́цъ, о точи́лѣхъ, сыно́мъ Коре́овымъ, псало́мъ.
1
В коне́ць, о точи́ліх, сино́м Коре́йовим, псало́м, 83.
2
Ко́ль возлю́бленна селе́нія Твоя́, Го́споди си́лъ.
2
Коль возлю́бленна селе́нія Твоя́, Го́споди сил.
3
Жела́єтъ и скончава́єтся душа́ моя́ во дворы́ Госпо́дни: се́рдце моє́ и пло́ть моя́ возра́довастася о Бо́зѣ жи́вѣ.
3
Жела́єть і скончава́ється душа́ моя́ во двори́ Госпо́дні; се́рдце моє́ і плоть моя́ возра́довастася о Бо́зі жи́ві.
4
И́бо пти́ца обрѣ́те себѣ́ хра́мину, и го́рлица гнѣздо́ себѣ́, идѣ́же положи́тъ птенцы́ своя́, олтари́ Твоя́, Го́споди си́лъ, Царю́ мо́й и Бо́же мо́й.
4
І́бо пти́ця обрі́те себі́ хра́мину, і го́рлиця гніздо́ себі́, іді́же положи́ть птенці́ своя́, олтарі́ Твоя́, Го́споди сил, Царю́ мой і Бо́же мой.
5
Блаже́ни живу́щіи въ дому́ Твоє́мъ: въ вѣ́ки вѣко́въ восхва́лятъ Тя́.
5
Блаже́нні живу́щії в дому́ Твоє́м; в ві́ки віко́в восхва́лять Тя.
6
Блаже́нъ му́жъ, єму́же є́сть заступле́ніє єго́ у Тебе́: восхожде́нія въ се́рдцы своє́мъ положи́,
6
Блаже́н муж, єму́же єсть заступле́ніє єго́ у Тебе́; восхожде́нія в се́рдці своє́м положи́,
7
во юдо́ль плаче́вную, въ мѣ́сто є́же положи́ {во юдо́ли плаче́внѣй, въ мѣ́стѣ, є́же положи́}: и́бо благослове́ніє да́стъ законополага́яй.
7
во юдо́ль плаче́вную, в мі́сто є́же положи́ [во юдо́лі плаче́вній, в мі́сті, є́же положи́]; і́бо благослове́ніє дасть законополага́яй.
8
По́йдутъ от си́лы въ си́лу: яви́тся Бо́гъ бого́въ въ Сіо́нѣ.
8
По́йдуть от си́ли в си́лу; яви́ться Бог бого́в в Сіо́ні.
9
Го́споди Бо́же си́лъ, услы́ши моли́тву мою́, внуши́, Бо́же Іа́ковль.
9
Го́споди, Бо́же сил, усли́ши моли́тву мою́, внуши́, Бо́же Іа́ковль.
10
Защи́тниче на́шъ, ви́ждь, Бо́же, и при́зри на лице́ хріста́ Твоєго́.
10
Защи́тниче наш, виждь, Бо́же, і при́зри на лице́ христа́ Твоєго́.
11
Я́ко лу́чше де́нь єди́нъ во дво́рѣхъ Твои́хъ па́че ты́сящъ: изво́лихъ примета́тися въ дому́ Бо́га моєго́ па́че, не́же жи́ти ми́ въ селе́ніихъ грѣ́шничихъ.
11
Я́ко лу́чше день єди́н во дво́ріх Твої́х па́че ти́сящ; ізво́лих примета́тися в дому́ Бо́га моєго́ па́че, не́же жи́ти мі в селе́ніїх грі́шничих.
12
Я́ко ми́лость и и́стину лю́битъ Госпо́дь, Бо́гъ благода́ть и сла́ву да́стъ: Госпо́дь не лиши́тъ благи́хъ ходя́щихъ незло́біємъ.
12
Я́ко ми́лость і і́стину лю́бить Госпо́дь, Бог благода́ть і сла́ву дасть; Госпо́дь не лиши́ть благи́х ходя́щих незло́бієм.
13
Го́споди Бо́же си́лъ, блаже́нъ человѣ́къ упова́яй на Тя́.
13
Го́споди, Бо́же сил, блаже́н челові́к упова́яй на Тя.
1
Въ коне́цъ, сыно́мъ Коре́овымъ, псало́мъ.
1
В коне́ць, сино́м Коре́йовим, псало́м, 84.
2
Благоволи́лъ єси́, Го́споди, зе́млю Твою́, возврати́лъ єси́ плѣ́нъ Іа́ковль.
2
Благоволи́л єси́, Го́споди, зе́млю Твою́, возврати́л єси́ плін Іа́ковль.
3
Оста́вилъ єси́ беззако́нія люді́й Твои́хъ, покры́лъ єси́ вся́ грѣхи́ и́хъ.
3
Оста́вил єси́ беззако́нія люді́й Твої́х, покри́л єси́ вся гріхи́ їх.
4
Укроти́лъ єси́ ве́сь гнѣ́въ Тво́й, возврати́лся єси́ от гнѣ́ва я́рости Твоєя́.
4
Укроти́л єси́ весь гнів Твой, возврати́лся єси́ от гні́ва я́рости Твоєя́.
5
Возврати́ на́съ, Бо́же спасе́ній на́шихъ, и отврати́ я́рость Твою́ от на́съ.
5
Возврати́ нас, Бо́же спасе́ній на́ших, і отврати́ я́рость Твою́ от нас.
6
Єда́ во вѣ́ки прогнѣ́ваєшися на ны́? Или́ простре́ши гнѣ́въ Тво́й от ро́да въ ро́дъ?
6
Єда́ во ві́ки прогні́ваєшися на ни? Іли́ простре́ши гнів Твой от ро́да в род?
7
Бо́же, Ты́ обра́щься оживи́ши ны́, и лю́діє Твои́ возвеселя́тся о Тебѣ́.
7
Бо́же, Ти обра́щся оживи́ши ни, і лю́діє Твої́ возвеселя́ться о Тебі́.
8
Яви́ на́мъ, Го́споди, ми́лость Твою́, и спасе́ніє Твоє́ да́ждь на́мъ.
8
Яви́ нам, Го́споди, ми́лость Твою́, і спасе́ніє Твоє́ даждь нам.
9
Услы́шу, что́ рече́тъ о мнѣ́ Госпо́дь Бо́гъ: я́ко рече́тъ ми́ръ на лю́ди Своя́, и на преподо́бныя Своя́, и на обраща́ющыя сердца́ къ Нему́.
9
Усли́шу, что рече́ть о мні Госпо́дь Бог; я́ко рече́ть мир на лю́ди Своя́, і на преподо́бния Своя́, і на обраща́ющия сердця́ к Нему́.
10
Оба́че бли́зъ боя́щихся Єго́ спасе́ніє Єго́, всели́ти сла́ву въ зе́млю на́шу.
10
Оба́че близ боя́щихся Єго́ спасе́ніє Єго́, всели́ти сла́ву в зе́млю на́шу.
11
Ми́лость и и́стина срѣто́стѣся, пра́вда и ми́ръ облобыза́стася:
11
Ми́лость і і́стина сріто́стіся, пра́вда і мир облобиза́стася;
12
и́стина от земли́ возсія́, и пра́вда съ небесе́ прини́че:
12
і́стина от землі́ возсія́, і пра́вда с небесе́ прини́че;
13
и́бо Госпо́дь да́стъ бла́гость, и земля́ на́ша да́стъ пло́дъ сво́й.
13
і́бо Госпо́дь дасть бла́гость, і земля́ на́ша дасть плод свой.
14
Пра́вда предъ Ни́мъ предъи́детъ, и положи́тъ въ пу́ть стопы́ своя́.
14
Пра́вда пред Ним преди́деть, і положи́ть в путь стопи́ своя́.
0
Моли́тва Дави́ду.
Моли́тва Дави́ду, 85.
1
Приклони́, Го́споди, у́хо Твоє́, и услы́ши мя́: я́ко ни́щъ и убо́гъ є́смь а́зъ.
1
Приклони́, Го́споди, у́хо Твоє́, і усли́ши м'я, я́ко нищ і убо́г єсьм аз.
2
Сохрани́ ду́шу мою́, я́ко преподо́бенъ є́смь: спаси́ раба́ Твоєго́, Бо́же мо́й, упова́ющаго на Тя́.
2
Сохрани́ ду́шу мою́, я́ко преподо́бен єсьм; спаси́ раба́ Твоєго́, Бо́же мой, упова́ющаго на Тя.
3
Поми́луй мя́, Го́споди, я́ко къ Тебѣ́ воззову́ ве́сь де́нь.
3
Поми́луй м'я, Го́споди, я́ко к Тебі́ воззову́ весь день.
4
Возвесели́ ду́шу раба́ Твоєго́: я́ко къ Тебѣ́ взя́хъ ду́шу мою́.
4
Возвесели́ ду́шу раба́ Твоєго́, я́ко к Тебі́ взях ду́шу мою́.
5
Я́ко Ты́, Го́споди, бла́гъ и кро́токъ и многоми́лостивъ всѣ́мъ призыва́ющымъ Тя́.
5
Я́ко Ти, Го́споди, благ і кро́ток і многоми́лостив всім призива́ющим Тя.
6
Внуши́, Го́споди, моли́тву мою́ и вонми́ гла́су моле́нія моєго́.
6
Внуши́, Го́споди, моли́тву мою́ і воньми́ гла́су моле́нія моєго́.
7
Въ де́нь ско́рби моєя́ воззва́хъ къ Тебѣ́, я́ко услы́шалъ мя́ єси́.
7
В день ско́рби моєя́ воззва́х к Тебі́, я́ко усли́шал м'я єси́.
8
Нѣ́сть подо́бенъ Тебѣ́ въ бозѣ́хъ, Го́споди, и нѣ́сть по дѣло́мъ Твои́мъ.
8
Ність подо́бен Тебі́ в бозі́х, Го́споди, і ність по діло́м Твої́м.
9
Вси́ язы́цы, єли́ки сотвори́лъ єси́, пріи́дутъ и покло́нятся предъ Тобо́ю, Го́споди, и просла́вятъ и́мя Твоє́:
9
Всі язи́ци, єли́кі сотвори́л єси́, при́йдуть і покло́няться пред Тобо́ю, Го́споди, і просла́в'ять і́м'я Твоє́;
10
я́ко ве́лій єси́ Ты́ и творя́й чудеса́, Ты́ єси́ Бо́гъ єди́нъ.
10
я́ко ве́лій єси́ Ти і творя́й чудеса́, Ти єси́ Бог єди́н.
11
Наста́ви мя́, Го́споди, на пу́ть Тво́й, и пойду́ во и́стинѣ Твоє́й: да возвесели́тся се́рдце моє́ боя́тися и́мене Твоєго́.
11
Наста́ви м'я, Го́споди, на путь Твой, і пойду́ во і́стині Твоє́й; да возвесели́ться се́рдце моє́ боя́тися і́мене Твоєго́.
12
Исповѣ́мся Тебѣ́, Го́споди Бо́же мо́й, всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ и просла́влю и́мя Твоє́ въ вѣ́къ:
12
Іспові́мся Тебі́, Го́споди Бо́же мой, всім се́рдцем мої́м і просла́влю і́м'я Твоє́ в вік;
13
я́ко ми́лость Твоя́ ве́лія на мнѣ́, и изба́вилъ єси́ ду́шу мою́ от а́да преиспо́днѣйшаго.
13
я́ко ми́лость Твоя́ ве́лія на мні, і ізба́вил єси́ ду́шу мою́ от а́да преіспо́днійшаго.
14
Бо́же, законопресту́пницы воста́ша на мя́, и со́нмъ держа́вныхъ взыска́ша ду́шу мою́, и не предложи́ша Тебе́ предъ собо́ю.
14
Бо́же, законопресту́пници воста́ша на м'я, і сонм держа́вних взиска́ша ду́шу мою́, і не предложи́ша Тебе́ пред собо́ю.
15
И Ты́, Го́споди Бо́же мо́й, ще́дрый и ми́лостивый, долготерпѣли́вый и многоми́лостивый и и́стинный,
15
І Ти, Го́споди Бо́же мой, ще́дрий і ми́лостивий, долготерпіли́вий і многоми́лостивий і і́стинний,
16
при́зри на мя́ и поми́луй мя́: да́ждь держа́ву Твою́ о́троку Твоєму́ и спаси́ сы́на рабы́ Твоєя́.
16
при́зри на м'я і поми́луй м'я; даждь держа́ву Твою́ о́троку Твоєму́ і спаси́ си́на раби́ Твоєя́.
17
Сотвори́ со мно́ю зна́меніє во благо: и да ви́дятъ ненави́дящіи мя́, и постыдя́тся, я́ко Ты́, Го́споди, помо́глъ ми́ и утѣ́шилъ мя́ єси́.
17
Сотвори́ со мно́ю зна́меніє во бла́го; і да ви́дять ненави́дящії м'я, і постидя́ться, я́ко Ти, Го́споди, помо́гл мі і уті́шил м'я єси́.
1
Сыно́мъ Коре́овымъ, псало́мъ пѣ́сни.
1
Сино́м Коре́йовим, псало́м пі́сні, 86.
2
Основа́нія єго́ на гора́хъ святы́хъ: лю́битъ Госпо́дь врата́ Сіо́ня па́че всѣ́хъ селе́ній Іа́ковлихъ.
2
Основа́нія Єго́ на гора́х святи́х; лю́бить Госпо́дь врата́ Сіо́ня па́че всіх селе́ній Іа́ковлих.
3
Пресла́вная глаго́лашася о тебѣ́, гра́де Бо́жій.
3
Пресла́вная глаго́лашася о тебі́, гра́де Бо́жий.
4
Помяну́ Раа́въ и Вавило́на вѣ́дущымъ мя́: и се́, иноплеме́нницы и Ти́ръ и лю́діє Єѳіо́пстіи, сі́и бы́ша та́мо.
4
Пом'яну́ Раа́в і Вавило́на ві́дущим м'я; і се, іноплеме́нници і Тир і лю́діє Ефіо́пстії, сі́ї би́ша та́мо.
5
Ма́ти Сіо́нъ рече́тъ: человѣ́къ и человѣ́къ роди́ся въ не́мъ, и То́й основа́ и́ Вы́шній.
5
Ма́ти Сіо́н рече́ть: челові́к і челові́к роди́ся в нем, і Той основа́ ї Ви́шній.
6
Госпо́дь повѣ́сть въ писа́ніи люді́й и князе́й, си́хъ бы́вшихъ въ не́мъ.
6
Госпо́дь пові́сть в писа́нії люді́й і князе́й, сих би́вших в нем.
7
Я́ко веселя́щихся всѣ́хъ жили́ще въ тебѣ́.
7
Я́ко веселя́щихся всіх жили́ще в тебі́.
1
Пѣ́снь псалма́ Сыно́мъ Коре́овымъ, въ коне́цъ, о Маєле́ѳѣ є́же отвѣща́ти, ра́зума Єма́ну Ізра́илтянину.
1
Піснь псалма́ сино́м Коре́йовим, в коне́ць, о Маєле́фі* є́же отвіща́ти, ра́зума Ема́ну Ізра́їльтянину, 87.
2
Го́споди Бо́же спасе́нія моєго́, во дни́ воззва́хъ и въ нощи́ предъ Тобо́ю:
2
Го́споди Бо́же спасе́нія моєго́, во дні воззва́х і в нощі́ пред Тобо́ю;
3
да вни́детъ предъ Тя́ моли́тва моя́, приклони́ у́хо Твоє́ къ моле́нію моєму́.
3
да вни́деть пред Тя моли́тва моя́, приклони́ у́хо Твоє́ к моле́нію моєму́.
4
Я́ко испо́лнися зо́лъ душа́ моя́, и живо́тъ мо́й а́ду прибли́жися.
4
Я́ко іспо́лнися зол душа́ моя́, і живо́т мой а́ду прибли́жися.
5
Привмѣне́нъ бы́хъ съ низходя́щими въ ро́въ: бы́хъ я́ко человѣ́къ безъ по́мощи,
5
Привміне́н бих с низходя́щими в ров; бих я́ко челові́к без по́мощі,
6
въ ме́ртвыхъ свобо́дь: я́ко я́звенніи спя́щіи во гро́бѣ, и́хже не помяну́лъ єси́ ктому́, и ті́и от руки́ Твоєя́ отринове́ни бы́ша.
6
в ме́ртвих свобо́дь; я́ко я́звеннії сп'я́щії во гро́бі, ї́хже не пом'яну́л єси́ ктому́, і ті́ї от руки́ Твоєя́ отринове́ні би́ша.
7
Положи́ша мя́ въ ро́вѣ преиспо́днѣмъ, въ те́мныхъ и сѣ́ни сме́ртнѣй.
7
Положи́ша м'я в ро́ві преіспо́днім, в те́мних і сі́ні сме́ртній.
8
На мнѣ́ утверди́ся я́рость Твоя́, и вся́ во́лны Твоя́ наве́лъ єси́ на мя́.
8
На мні утверди́ся я́рость Твоя́, і вся во́лни Твоя́ наве́л єси́ на м'я.
9
Уда́лилъ єси́ зна́ємыхъ мои́хъ от мене́: положи́ша мя́ ме́рзость себѣ́: пре́данъ бы́хъ и не исхожда́хъ.
9
Уда́лил єси́ зна́ємих мої́х от мене́; положи́ша м'я ме́рзость себі́; пре́дан бих і не ісхожда́х.
10
О́чи мои́ изнемого́стѣ от нищеты́: воззва́хъ къ Тебѣ́, Го́споди, ве́сь де́нь, воздѣ́хъ къ Тебѣ́ ру́цѣ мои́.
10
О́чі мої́ ізнемого́сті от нищети́; воззва́х к Тебі́, Го́споди, весь день, возді́х к Тебі́ ру́ці мої́.
11
Єда́ ме́ртвыми твори́ши чудеса́? Или́ вра́чеве воскреся́тъ, и исповѣ́дятся Тебѣ́?
11
Єда́ ме́ртвими твори́ши чудеса́? Іли́ вра́чеве воскреся́ть, і іспові́дяться Тебі́?
12
Єда́ повѣ́сть кто́ во гро́бѣ ми́лость Твою́, и и́стину Твою́ въ поги́бели?
12
Єда́ пові́сть кто во гро́бі ми́лость Твою́ і і́стину Твою́ в поги́белі?
13
Єда́ позна́на бу́дутъ во тмѣ́ чудеса́ Твоя́, и пра́вда Твоя́ въ земли́ забве́ннѣй?
13
Єда́ позна́на бу́дуть во тьмі чудеса́ Твоя́ і пра́вда Твоя́ в землі́ забве́нній?
14
И а́зъ къ Тебѣ́, Го́споди, воззва́хъ, и у́тро моли́тва моя́ предвари́тъ Тя́.
14
І аз к Тебі́, Го́споди, воззва́х, і у́тро моли́тва моя́ предвари́ть Тя.
15
Вску́ю, Го́споди, отрѣ́єши ду́шу мою́? Отвраща́єши лице́ Твоє́ от мене́?
15
Вску́ю, Го́споди, отрі́єши ду́шу мою́? Отвраща́єши лице́ Твоє́ от мене́?
16
Ни́щъ є́смь а́зъ, и въ трудѣ́хъ от ю́ности моєя́: возне́сжеся смири́хся и изнемого́хъ.
16
Нищ єсьм аз і в труді́х от ю́ности моєя́; возне́сжеся смири́хся і ізнемого́х.
17
На мнѣ́ преидо́ша гнѣ́ви Твои́, устраше́нія Твоя́ возмути́ша мя́:
17
На мні прейдо́ша гні́ви Твої́, устраше́нія Твоя́ возмути́ша м'я;
18
обыдо́ша мя́ я́ко вода́ ве́сь де́нь, одержа́ша мя́ вку́пѣ.
18
обидо́ша м'я я́ко вода́ весь день, одержа́ша м'я вку́пі.
19
Уда́лилъ єси́ от мене́ дру́га и и́скренняго, и зна́ємыхъ мои́хъ от страсте́й.
19
Уда́лил єси́ от мене́ дру́га і і́скренняго, і зна́ємих мої́х от страсте́й.
1
Ра́зума Єѳа́ма Ізра́илтянина.
1
Ра́зума Ефа́ма Ізра́їльтянина, 88.
2
Ми́лости Твоя́, Го́споди, во вѣ́къ воспою́, въ ро́дъ и ро́дъ возвѣщу́ и́стину Твою́ усты́ мои́ми.
2
Ми́лості Твоя́, Го́споди, во вік воспою́, в род і род возвіщу́ і́стину Твою́ усти́ мої́ми.
3
Зане́ ре́клъ єси́: въ вѣ́къ ми́лость сози́ждется: на небесѣ́хъ угото́вится и́стина Твоя́.
3
Зане́ рекл єси́: в вік ми́лость сози́ждеться, на небесі́х угото́виться і́стина Твоя́.
4
Завѣща́хъ завѣ́тъ избра́ннымъ Мои́мъ, кля́хся Дави́ду рабу́ Моєму́:
4
Завіща́х заві́т ізбра́нним Мої́м, кля́хся Дави́ду, рабу́ Моєму́:
5
до вѣ́ка угото́ваю сѣ́мя твоє́, и сози́жду въ ро́дъ и ро́дъ престо́лъ тво́й.
5
до ві́ка угото́ваю сі́м'я твоє́, і сози́жду в род і род престо́л твой.
6
Исповѣ́дятъ небеса́ чудеса́ Твоя́, Го́споди, и́бо и́стину Твою́ въ це́ркви святы́хъ.
6
Іспові́дять небеса́ чудеса́ Твоя́, Го́споди, і́бо і́стину Твою́ в це́ркві святи́х.
7
Я́ко кто́ во о́блацѣхъ уравни́тся Го́сподеви? Уподо́бится Го́сподеви въ сынѣ́хъ Бо́жіихъ?
7
Я́ко кто во о́блаціх уравни́ться Го́сподеві? Уподо́биться Го́сподеві в сині́х Бо́жиїх?
8
Бо́гъ прославля́ємь въ совѣ́тѣ святы́хъ, ве́лій и стра́шенъ є́сть надъ всѣ́ми окре́стными Єго́.
8
Бог прославля́єм в сові́ті святи́х, ве́лій і стра́шен єсть над всі́ми окре́стними Єго́.
9
Го́споди Бо́же си́лъ, кто́ подо́бенъ Тебѣ́? Си́ленъ єси́, Го́споди, и и́стина Твоя́ о́крестъ Тебе́.
9
Го́споди Бо́же сил, кто подо́бен Тебі́? Си́лен єси́, Го́споди, і і́стина Твоя́ о́крест Тебе́.
10
Ты́ влады́чествуєши держа́вою морско́ю: возмуще́ніє же во́лнъ єго́ Ты́ укроча́єши.
10
Ти влади́чествуєши держа́вою морсько́ю, возмуще́ніє же волн єго́ Ти укроча́єши.
11
Ты́ смири́лъ, єси́, я́ко я́звена, го́рдаго: мы́шцею си́лы Твоєя́ расточи́лъ єси́ враги́ Твоя́.
11
Ти смири́л, єси́, я́ко я́звена, го́рдаго, ми́шцею си́ли Твоєя́ расточи́л єси́ враги́ Твоя́.
12
Твоя́ су́ть небеса́, и Твоя́ є́сть земля́: вселе́нную и исполне́ніє єя́ Ты́ основа́лъ єси́.
12
Твоя́ суть небеса́, і Твоя́ єсть земля́; вселе́нную і ісполне́ніє єя́ Ти основа́л єси́.
13
Сѣ́веръ и мо́ре Ты́ созда́лъ єси́: Ѳаво́ръ и Єрмо́нъ о и́мени Твоє́мъ возра́дуєтася.
13
Сі́вер і мо́ре Ти созда́л єси́; Фаво́р і Єрмо́н о і́мені Твоє́м возра́дуєтася.
14
Твоя́ мы́шца съ си́лою: да укрѣпи́тся рука́ Твоя́, и вознесе́тся десни́ца Твоя́.
14
Твоя́ ми́шця с си́лою, да укріпи́ться рука́ Твоя́, і вознесе́ться десни́ця Твоя́.
15
Пра́вда и судьба́ угото́ваніє престо́ла Твоєго́: ми́лость и и́стина предъи́детѣ предъ лице́мъ Твои́мъ.
15
Пра́вда і судьба́ — угото́ваніє престо́ла Твоєго́; ми́лость і і́стина преди́деті пред лице́м Твої́м.
16
Блаже́ни лю́діє вѣ́дущіи воскликнове́ніє: Го́споди, во свѣ́тѣ лица́ Твоєго́ по́йдутъ,
16
Блаже́нні лю́діє ві́дущії воскликнове́ніє: Го́споди, во сві́ті лиця́ Твоєго́ по́йдуть,
17
и о и́мени Твоє́мъ возра́дуются ве́сь де́нь, и пра́вдою Твоє́ю вознесу́тся.
17
і о і́мені Твоє́м возра́дуються весь день, і пра́вдою Твоє́ю вознесу́ться.
18
Я́ко похвала́ си́лы и́хъ Ты́ єси́, и во благоволе́ніи Твоє́мъ вознесе́тся ро́гъ на́шъ:
18
Я́ко похвала́ си́ли їх Ти єси́, і во благоволе́нії Твоє́м вознесе́ться рог наш.
19
я́ко Госпо́дне є́сть заступле́ніє, и Свята́го Ізра́илева царя́ на́шего.
19
Я́ко Госпо́днє єсть заступле́ніє і Свята́го Ізра́їлева Царя́ на́шего.
20
Тогда́ глаго́лалъ єси́ въ видѣ́ніи сыново́мъ Твои́мъ, и ре́клъ єси́: положи́хъ по́мощь на си́льнаго, вознесо́хъ избра́ннаго от люді́й Мои́хъ:
20
Тогда́ глаго́лал єси́ в виді́нії синово́м Твої́м і рекл єси́: положи́х по́мощ на си́льнаго, вознесо́х ізбра́ннаго от люді́й Мої́х;
21
обрѣто́хъ Дави́да раба́ Моєго́, єле́ємъ святы́мъ Мои́мъ пома́захъ єго́.
21
обріто́х Дави́да, раба́ Моєго́, єле́єм святи́м Мої́м пома́зах єго́.
22
И́бо рука́ Моя́ засту́питъ єго́, и мы́шца Моя́ укрѣпи́тъ єго́:
22
І́бо рука́ Моя́ засту́пить єго́, і ми́шця Моя́ укріпи́ть єго́;
23
ничто́же успѣ́єтъ вра́гъ на него́, и сы́нъ беззако́нія не приложи́тъ озло́бити єго́.
23
нічто́же успі́єть враг на него́, і син беззако́нія не приложи́ть озло́бити єго́.
24
И ссѣку́ от лица́ єго́ враги́ єго́, и ненави́дящыя єго́ побѣжду́:
24
І ссіку́ от лиця́ єго́ враги́ єго́, і ненави́дящия єго́ побіжду́;
25
и и́стина Моя́ и ми́лость Моя́ съ ни́мъ, и о и́мени Моє́мъ вознесе́тся ро́гъ єго́:
25
і і́стина Моя́ і ми́лость Моя́ с ним, і о і́мені Моє́м вознесе́ться рог єго́;
26
и положу́ на мо́ри ру́ку єго́, и на рѣка́хъ десни́цу єго́.
26
і положу́ на мо́рі ру́ку єго́, і на ріка́х десни́цю єго́.
27
То́й призове́тъ Мя́: оте́цъ мо́й єси́ Ты́, Бо́гъ мо́й и засту́пникъ спасе́нія моєго́.
27
Той призове́ть М'я: Оте́ць мой єси́ Ти, Бог мой і Засту́пник спасе́нія моєго́.
28
И А́зъ пе́рвенца положу́ єго́, высока́ па́че царе́й земны́хъ:
28
І Аз пе́рвенця положу́ єго́, висока́ па́че царе́й земни́х;
29
въ вѣ́къ сохраню́ єму́ ми́лость Мою́, и завѣ́тъ Мо́й вѣ́ренъ єму́:
29
в вік сохраню́ єму́ ми́лость Мою́, і заві́т Мой ві́рен єму́;
30
и положу́ въ вѣ́къ вѣ́ка сѣ́мя єго́, и престо́лъ єго́ я́ко дні́є не́ба.
30
і положу́ в вік ві́ка сі́м'я єго́, і престо́л єго́ я́ко дні́є не́ба.
31
А́ще оста́вятъ сы́нове єго́ зако́нъ Мо́й, и въ судьба́хъ Мои́хъ не по́йдутъ:
31
А́ще оста́в'ять си́нове єго́ зако́н Мой і в судьба́х Мої́х не по́йдуть,
32
а́ще оправда́нія Моя́ оскверня́тъ, и за́повѣдій Мои́хъ не сохраня́тъ:
32
а́ще оправда́нія Моя́ оскверня́ть і за́повідій Мої́х не сохраня́ть,
33
посѣщу́ жезло́мъ беззако́нія и́хъ, и ра́нами непра́вды и́хъ,
33
посіщу́ жезло́м беззако́нія їх і ра́нами непра́вди їх,
34
ми́лость же Мою́ не разорю́ от ни́хъ, ни преврежду́ во и́стинѣ Моє́й:
34
ми́лость же Мою́ не разорю́ от них, ні преврежду́ во і́стині Моє́й;
35
ниже́ оскверню́ завѣ́та Моєго́, и исходя́щихъ от у́стъ Мои́хъ не отве́ргуся.
35
ніже́ оскверню́ заві́та Моєго́ і ісходя́щих от уст Мої́х не отве́ргуся.
36
Єди́ною кля́хся о святѣ́мъ Моє́мъ: а́ще Дави́ду солжу́?
36
Єди́ною кля́хся о святі́м Моє́м: а́ще Дави́ду солжу́?
37
Сѣ́мя єго́ во вѣ́къ пребу́детъ, и престо́лъ єго́ я́ко со́лнце предо Мно́ю,
37
Сі́м'я єго́ во вік пребу́деть, і престо́л єго́ — я́ко со́лнце предо Мно́ю,
38
и я́ко луна́ соверше́на въ вѣ́къ, и свидѣ́тель на небеси́ вѣ́ренъ.
38
і я́ко луна́ соверше́на в вік, і свиді́тель на небесі́ ві́рен.
39
Ты́ же отри́нулъ єси́ и уничижи́лъ, негодова́лъ єси́ пома́заннаго Твоєго́:
39
Ти же отри́нул єси́ і унічижи́л, негодова́л єси́ пома́заннаго Твоєго́;
40
разори́лъ єси́ завѣ́тъ раба́ Твоєго́, оскверни́лъ єси́ на земли́ святы́ню єго́:
40
разори́л єси́ заві́т раба́ Твоєго́, оскверни́л єси́ на землі́ святи́ню єго́;
41
разори́лъ єси́ вся́ опло́ты єго́, положи́лъ єси́ тве́рдая єго́ стра́хъ.
41
разори́л єси́ вся опло́ти єго́, положи́л єси́ тве́рдая єго́ страх.
42
Расхища́ху єго́ вси́ мимоходя́щіи путе́мъ, бы́сть поноше́ніє сосѣ́домъ свои́мъ.
42
Расхища́ху єго́ всі мимоходя́щії путе́м, бисть поноше́ніє сосі́дом свої́м.
43
Возвы́силъ єси́ десни́цу стужа́ющихъ єму́, возвесели́лъ єси́ вся́ враги́ єго́:
43
Возви́сил єси́ десни́цю стужа́ющих єму́, возвесели́л єси́ вся враги́ єго́;
44
отврати́лъ єси́ по́мощь меча́ єго́ и не заступи́лъ єси́ єго́ во бра́ни:
44
отврати́л єси́ по́мощ меча́ єго́ і не заступи́л єси́ єго́ во бра́ні;
45
разори́лъ єси́ от очище́нія єго́, престо́лъ єго́ на зе́млю пове́рглъ єси́:
45
разори́л єси́ от очище́нія єго́, престо́л єго́ на зе́млю пове́ргл єси́:
46
ума́лилъ єси́ дни́ вре́мене єго́, облія́лъ єси́ єго́ студо́мъ.
46
Ума́лил єси́ дні вре́мене єго́, облія́л єси́ єго́ студо́м.
47
Доко́лѣ, Го́споди, отвраща́єшися въ коне́цъ, разжже́тся я́ко о́гнь гнѣ́въ Тво́й?
47
Доко́лі, Го́споди, отвраща́єшися в коне́ць, разжже́ться я́ко огнь гнів Твой?
48
Помяни́, кі́й мо́й соста́въ: єда́ бо всу́є созда́лъ єси́ вся́ сы́ны человѣ́ческія?
48
Пом'яни́, кий мой соста́в: єда́ бо всу́є созда́л єси́ вся си́ни челові́чеськія?
49
Кто́ є́сть человѣ́къ, и́же поживе́тъ и не у́зритъ сме́рти, изба́витъ ду́шу свою́ изъ руки́ а́довы?
49
Кто єсть челові́к, і́же поживе́ть і не у́зрить сме́рти, ізба́вить ду́шу свою́ із руки́ а́дови?
50
Гдѣ́ су́ть ми́лости Твоя́ дре́внія, Го́споди, и́миже кля́лся єси́ Дави́ду во и́стинѣ Твоє́й?
50
Гді суть ми́лості Твоя́ дре́внія, Го́споди, ї́миже кля́лся єси́ Дави́ду во і́стині Твоє́й?
51
Помяни́, Го́споди, поноше́ніє ра́бъ Твои́хъ, є́же удержа́хъ въ нѣ́дрѣ моє́мъ мно́гихъ язы́къ:
51
Пом'яни́, Го́споди, поноше́ніє раб Твої́х, є́же удержа́х в ні́дрі моє́м мно́гих язи́к;
52
и́мже поноси́ша врази́ Твои́, Го́споди, и́мже поноси́ша измѣне́нію хріста́ Твоєго́.
52
і́мже поноси́ша вразі́ Твої́, Го́споди, і́мже поноси́ша ізміне́нію христа́ Твоєго́.
53
Благослове́нъ Госпо́дь во вѣ́къ: бу́ди, бу́ди.
53
Благослове́н Госпо́дь во вік! Бу́ди, бу́ди.
1
Моли́тва Моисе́а человѣ́ка Бо́жія.
1
Моли́тва Моїсе́я, челові́ка Бо́жия, 89.
2
Го́споди, прибѣ́жище бы́лъ єси́ на́мъ въ ро́дъ и ро́дъ.
2
Го́споди, Прибі́жище бил єси́ нам в род і род.
3
Пре́жде да́же гора́мъ не бы́ти и созда́тися земли́ и вселе́ннѣй, и от вѣ́ка и до вѣ́ка Ты́ єси́.
3
Пре́жде да́же гора́м не би́ти і созда́тися землі́ і вселе́нній, і от ві́ка і до ві́ка Ти єси́.
4
Не отврати́ человѣ́ка во смире́ніє, и ре́клъ єси́: обрати́теся, сы́нове человѣ́честіи.
4
Не отврати́ челові́ка во смире́ніє, і рекл єси́: обраті́теся, си́нове челові́честії.
5
Я́ко ты́сяща лѣ́тъ предъ очи́ма Твои́ма, Го́споди, я́ко де́нь вчера́шній, и́же ми́мо и́де, и стра́жа нощна́я.
5
Я́ко ти́сяща літ пред очи́ма Твої́ма, Го́споди, я́ко день вчера́шній, і́же ми́мо і́де, і стра́жа нощна́я.
6
Уничиже́нія и́хъ лѣ́та бу́дутъ: *у́тро я́ко трава́ ми́мо и́детъ, у́тро процвѣте́тъ и пре́йдетъ: на ве́черъ отпаде́тъ, ожестѣ́єтъ и и́зсхнетъ:
6
Унічиже́нія їх лі́та бу́дуть; у́тро я́ко трава́ ми́мо і́деть, у́тро процвіте́ть і пре́йдеть; на ве́чер отпаде́ть, ожесті́єть і і́зсхнеть;
7
я́ко изчезо́хомъ гнѣ́вомъ Твои́мъ, и я́ростію Твоє́ю смути́хомся.
7
я́ко ізчезо́хом гні́вом Твої́м, і я́ростію Твоє́ю смути́хомся.
8
Положи́лъ єси́ беззако́нія на́ша предъ Тобо́ю, вѣ́къ на́шъ въ просвѣще́ніє лица́ Твоєго́.
8
Положи́л єси́ беззако́нія на́ша пред Тобо́ю, вік наш в просвіще́ніє лиця́ Твоєго́.
9
Я́ко вси́ дні́є на́ши оскудѣ́ша, и гнѣ́вомъ Твои́мъ изчезо́хомъ: 10лѣ́та на́ша я́ко паучи́на поуча́хуся:–
9
Я́ко всі дні́є на́ші оскуді́ша, і гні́вом Твої́м ізчезо́хом;
10
–дні́є лѣ́тъ на́шихъ въ ни́хже се́дмьдесятъ лѣ́тъ, а́ще же въ си́лахъ, о́смьдесятъ лѣ́тъ, и мно́жає и́хъ тру́дъ и болѣ́знь: я́ко пріи́де кро́тость на ны́, и нака́жемся.
10
лі́та на́ша я́ко паучи́на поуча́хуся; дні́є літ на́ших в ни́хже се́дьмдесят літ, а́ще же в си́лах — о́сьмдесят літ, і мно́жає їх труд і болі́знь: я́ко при́йде кро́тость на ни, і нака́жемся.
11
Кто́ вѣ́сть держа́ву гнѣ́ва Твоєго́, и от стра́ха Твоєго́ я́рость Твою́ изчести́?
11
Кто вість держа́ву гні́ва Твоєго́, і от стра́ха Твоєго́ я́рость Твою́ ізчести́?
12
Десни́цу Твою́ та́ко скажи́ ми, и окова́нныя {и нака́занныя} се́рдцемъ въ му́дрости.
12
Десни́цю Твою́ та́ко скажи́ мі, і окова́нния [і нака́занния] се́рдцем в му́дрості.
13
Обрати́ся, Го́споди, доко́лѣ? И умоле́нъ бу́ди на рабы́ Твоя́.
13
Обрати́ся, Го́споди, доко́лі? І умоле́н бу́ди на раби́ Твоя́.
14
Испо́лнихомся зау́тра ми́лости Твоєя́, Го́споди, и возра́довахомся и возвесели́хомся:
14
Іспо́лнихомся зау́тра ми́лости Твоєя́, Го́споди, і возра́довахомся і возвесели́хомся;
15
во вся́ дни́ на́шя возвесели́хомся, за дни́, въ ня́же смири́лъ ны́ єси́, лѣ́та, въ ня́же ви́дѣхомъ зла́я.
15
во вся дні на́ша возвесели́хомся, за дні, в ня́же смири́л ни єси́, лі́та, в ня́же ви́діхом зла́я.
16
И при́зри на рабы́ Твоя́ и на дѣла́ Твоя́, и наста́ви сы́ны и́хъ.
16
І при́зри на раби́ Твоя́ і на діла́ Твоя́, і наста́ви си́ни їх.
17
И бу́ди свѣ́тлость Го́спода Бо́га на́шего на на́съ, и дѣла́ ру́къ на́шихъ испра́ви на на́съ, и дѣ́ло ру́къ на́шихъ испра́ви.
17
І бу́ди сві́тлость Го́спода Бо́га на́шего на нас, і діла́ рук на́ших іспра́ви на нас, і ді́ло рук на́ших іспра́ви.
0
Хвала́ пѣ́сни Дави́довы, не надпи́санъ у Євре́й.
Хвала́ пі́сні Дави́дови, не надпи́сан у євре́й, 90.
1
Живы́й въ по́мощи Вы́шняго, въ кро́вѣ Бо́га небе́снаго водвори́тся,
1
Живи́й в по́мощі Ви́шняго, в кро́ві Бо́га Небе́снаго водвори́ться,
2
рече́тъ Го́сподеви: засту́пникъ мо́й єси́ и прибѣ́жище моє́, Бо́гъ мо́й, и упова́ю на Него́.
2
рече́ть Го́сподеві: Засту́пник мой єси́ і Прибі́жище моє́, Бог мой, і упова́ю на Него́.
3
Я́ко То́й изба́витъ тя́ от сѣ́ти ло́вчи и от словесе́ мяте́жна:
3
Я́ко Той ізба́вить тя от сі́ті ло́вчі і от словесе́ м'яте́жна;
4
плещма́ Свои́ма осѣни́тъ тя́, и подъ крилѣ́ Єго́ надѣ́єшися: ору́жіємъ обы́детъ тя́ и́стина Єго́.
4
Плещма́ Свої́ма осіни́ть тя, і под крилі́ Єго́ наді́єшися; ору́жієм оби́деть тя і́стина Єго́.
5
Не убои́шися от стра́ха нощна́го, от стрѣлы́ летя́щія во дни́,
5
Не убої́шися от стра́ха нощна́го, от стріли́ летя́щия во дні,
6
от ве́щи во тьмѣ́ преходя́щія, от сря́ща {от нападе́нія} и бѣ́са полу́деннаго.
6
от ве́щі во тьмі преходя́щия, от сря́ща [от нападе́нія] і бі́са полу́деннаго.
7
Паде́тъ от страны́ твоєя́ ты́сяща, и тьма́ одесну́ю тебе́, къ тебѣ́ же не прибли́жится:
7
Паде́ть от страни́ твоєя́ ти́сяща і тьма одесну́ю тебе́, к тебі́ же не прибли́житься;
8
оба́че очи́ма твои́ма смо́триши и воздая́ніє грѣ́шниковъ у́зриши.
8
оба́че очи́ма твої́ма смо́триши і воздая́ніє грі́шников у́зриши.
9
Я́ко ты́, Го́споди, упова́ніє моє́: Вы́шняго положи́лъ єси́ прибѣ́жище твоє́.
9
Я́ко Ти, Го́споди, Упова́ніє моє́; Ви́шняго положи́л єси́ Прибі́жище твоє́.
10
Не пріи́детъ къ тебѣ́ зло́, и ра́на не прибли́жится тѣлеси́ твоєму́ {селе́нію твоєму́}:
10
Не при́йдеть к тебі́ зло, і ра́на не прибли́житься тілесі́ твоєму́ [селе́нію твоєму́];
11
я́ко А́нгеломъ Свои́мъ заповѣ́сть о тебѣ́, сохрани́ти тя́ во всѣ́хъ путе́хъ твои́хъ.
11
я́ко а́нгелом Свої́м запові́сть о тебі́ сохрани́ти тя во всіх путе́х твої́х.
12
На рука́хъ во́змутъ тя́, да не когда́ преткне́ши о ка́мень но́гу твою́:
12
На рука́х во́зьмуть тя, да не когда́ преткне́ши о ка́мень но́гу твою́;
13
на а́спіда и васілі́ска насту́пиши, и попере́ши льва́ и змі́я.
13
на а́спида і васили́ска насту́пиши і попере́ши льва і змі́я.
14
Я́ко на Мя́ упова́, и изба́влю и́: покры́ю и́, я́ко позна́ и́мя Моє́.
14
Я́ко на М'я упова́, і ізба́влю ї; покри́ю ї, я́ко позна́ і́м'я Моє́.
15
Воззове́тъ ко Мнѣ́, и услы́шу єго́: съ ни́мъ є́смь въ ско́рби, изму́ єго́ и просла́влю єго́:
15
Воззове́ть ко Мні, і усли́шу єго́; с ним єсьм в ско́рбі, ізму́ єго́ і просла́влю єго́;
16
долгото́ю дні́й испо́лню єго́ и явлю́ єму́ спасе́ніє Моє́.
16
Долгото́ю дній іспо́лню єго́ і явлю́ єму́ спасе́ніє Моє́.
1
Псало́мъ пѣ́сни, въ де́нь суббо́тный.
1
Псало́м пі́сні, в день субо́тний, 91.
2
Благо є́сть исповѣ́датися Го́сподеви и пѣ́ти и́мени Твоєму́, Вы́шній:
2
Бла́го єсть іспові́датися Го́сподеві і пі́ти і́мені Твоєму́, Ви́шній;
3
возвѣща́ти зау́тра ми́лость Твою́ и и́стину Твою́ на вся́ку но́щь,
3
возвіща́ти зау́тра ми́лость Твою́ і і́стину Твою́ на вся́ку нощ,
4
въ десятостру́ннѣмъ псалти́ри съ пѣ́снію въ гу́слехъ.
4
в десятостру́ннім псалти́рі с пі́снію в гу́слех.
5
Я́ко возвесели́лъ мя́ єси́, Го́споди, въ творе́ніи Твоє́мъ, и въ дѣ́лѣхъ руку́ Твоє́ю возра́дуюся.
5
Я́ко возвесели́л м'я єси́, Го́споди, в творе́нії Твоє́м, і в ді́ліх руку́ Твоє́ю возра́дуюся.
6
Я́ко возвели́чишася дѣла́ Твоя́, Го́споди: зѣло́ углуби́шася помышле́нія Твоя́.
6
Я́ко возвели́чишася діла́ Твоя́, Го́споди; зіло́ углуби́шася помишле́нія Твоя́.
7
Му́жъ безу́менъ не позна́єтъ, и неразуми́въ не разумѣ́єтъ си́хъ.
7
Муж безу́мен не позна́єть, і неразуми́в не разумі́єть сих.
8
Внегда́ прозябо́ша грѣ́шницы я́ко трава́, и пронико́ша вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє, я́ко да потребя́тся въ вѣ́къ вѣ́ка:
8
Внегда́ прозябо́ша грі́шници я́ко трава́, і пронико́ша всі ді́лающії беззако́ніє, я́ко да потреб'я́ться в вік ві́ка;
9
Ты́ же вы́шній во вѣ́къ, Го́споди.
9
Ти же Ви́шній во вік, Го́споди.
10
Я́ко се́, врази́ Твои́, Го́споди, я́ко се́, врази́ Твои́ поги́бнутъ, и разы́дутся вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє.
10
Я́ко се вразі́ Твої́, Го́споди, я́ко се вразі́ Твої́ поги́бнуть і рази́дуться всі ді́лающії беззако́ніє.
11
И вознесе́тся я́ко єдиноро́га ро́гъ мо́й, и ста́рость моя́ въ єле́и масти́тѣ:
11
І вознесе́ться я́ко єдиноро́га рог мой, і ста́рость моя́ в єле́ї масти́ті;
12
и воззрѣ́ о́ко моє́ на враги́ моя́, и востаю́щыя на мя́ лука́внующыя услы́шитъ у́хо моє́.
12
і воззрі́ о́ко моє́ на враги́ моя́, і востаю́щия на м'я лука́внующия усли́шить у́хо моє́.
13
Пра́ведникъ я́ко фі́ніксъ процвѣте́тъ: я́ко ке́дръ, и́же въ Ліва́нѣ, умно́жится.
13
Пра́ведник, я́ко фі́нікс процвіте́ть, я́ко кедр, і́же в Лива́ні, умно́житься.
14
Насажде́ни въ дому́ Госпо́дни во дво́рѣхъ Бо́га на́шего процвѣту́тъ:
14
Насажде́ні в дому́ Госпо́дні во дво́ріх Бо́га на́шего процвіту́ть;
15
єще́ умно́жатся въ ста́рости масти́тѣ, и благопріє́млюще бу́дутъ.
15
єще́ умно́жаться в ста́рості масти́ті, і благоприє́млюще бу́дуть.
16
Да возвѣстя́тъ, я́ко пра́въ Госпо́дь Бо́гъ на́шъ, и нѣ́сть непра́вды въ Не́мъ.
16
Да возвістя́ть, я́ко прав Госпо́дь Бог наш, і ність непра́вди в Нем.
0
Въ де́нь предсуббо́тный, внегда́ насели́ся земля́, хвала́ пѣ́сни Дави́ду.
В день предсубо́тний, внегда́ насели́ся земля́, хвала́ пі́сні Дави́ду, 92.
1
Госпо́дь воцари́ся, въ лѣ́поту облече́ся: облече́ся Госпо́дь въ си́лу и препоя́сася: и́бо утверди́ вселе́нную, я́же не подви́жится.
1
Госпо́дь воцари́ся, в лі́поту облече́ся; облече́ся Госпо́дь в си́лу і препоя́сася; і́бо утверди́ вселе́нную, я́же не подви́житься.
2
Гото́въ престо́лъ Тво́й отто́лѣ: от вѣ́ка Ты́ єси́.
2
Гото́в престо́л Твой отто́лі; от ві́ка Ти єси́.
3
Воздвиго́ша рѣ́ки, Го́споди, воздвиго́ша рѣ́ки гла́сы своя́:
3
Воздвиго́ша рі́ки, Го́споди, воздвиго́ша рі́ки гла́си своя́;
4
во́змутъ рѣ́ки сотре́нія своя́, от гласо́въ во́дъ мно́гихъ. 5Ди́вны высоты́ морскі́я: ди́венъ въ высо́кихъ Госпо́дь.
4
во́зьмуть рі́ки сотре́нія своя́, от гласо́в вод мно́гих.
5
6Свидѣ́нія Твоя́ увѣ́ришася зѣло́. До́му Твоєму́ подоба́єтъ святы́ня, Го́споди, въ долготу́ дні́й.
5
Ди́вни висоти́ морські́я; ди́вен в висо́ких Госпо́дь.
0
Псало́мъ Дави́ду, въ четве́ртый суббо́ты.
Псало́м Дави́ду, в четве́ртий субо́ти, 93.
1
Бо́гъ отмще́ній Госпо́дь, Бо́гъ отмще́ній не обину́лся є́сть.
1
Бог отмще́ній Госпо́дь, Бог отмще́ній не обину́лся єсть.
2
Вознеси́ся, Судя́й земли́, возда́ждь воздая́ніє го́рдымъ.
2
Вознеси́ся, судя́й землі́, возда́ждь воздая́ніє го́рдим.
3
Доко́лѣ грѣ́шницы, Го́споди, доко́лѣ грѣ́шницы восхва́лятся?
3
Доко́лі грі́шници, Го́споди, доко́лі грі́шници восхва́ляться?
4
Провѣща́ютъ и возглаго́лютъ непра́вду, возглаго́лютъ вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє?
4
Провіща́ють і возглаго́лють непра́вду, возглаго́лють всі ді́лающії беззако́ніє?
5
Лю́ди Твоя́, Го́споди, смири́ша, и достоя́ніє Твоє́ озло́биша:
5
Лю́ди Твоя́, Го́споди, смири́ша, і достоя́ніє Твоє́ озло́биша:
6
вдови́цу и си́ра умори́ша, и прише́лца уби́ша,
6
вдови́цю і си́ра умори́ша, і прише́лця уби́ша,
7
и рѣ́ша: не у́зритъ Госпо́дь, ниже́ уразумѣ́єтъ Бо́гъ Іа́ковль.
7
і рі́ша: не у́зрить Госпо́дь, ніже́ уразумі́єть Бог Іа́ковль.
8
Разумѣ́йте же, безу́мніи въ лю́дехъ, и бу́іи нѣ́когда, умудри́теся:
8
Разумі́йте же, безу́мнії в лю́дех, і бу́її ні́когда, умудрі́теся;
9
насажде́й у́хо, не слы́шитъ ли? Или́ созда́вый о́ко, не сматря́єтъ ли?
9
насажде́й у́хо, не сли́шить ли? Іли́ созда́вий о́ко, не сматря́єть ли?
10
Наказу́яй язы́ки, не обличи́тъ ли, уча́й человѣ́ка ра́зуму?
10
Наказу́яй язи́ки, не обличи́ть ли, уча́й челові́ка ра́зуму?
11
Госпо́дь вѣ́сть помышле́нія человѣ́ческая, я́ко су́ть су́єтна.
11
Госпо́дь вість помишле́нія челові́чеськая, я́ко суть су́єтна.
12
Блаже́нъ человѣ́къ, єго́же а́ще нака́жеши, Го́споди, и от зако́на Твоєго́ научи́ши єго́:
12
Блаже́н челові́к, єго́же а́ще нака́жеши, Го́споди, і от зако́на Твоєго́ научи́ши єго́;
13
укроти́ти єго́ от дні́й лю́тыхъ, до́ндеже изры́єтся грѣ́шному я́ма.
13
укроти́ти єго́ от дній лю́тих, до́ндеже ізри́ється грі́шному я́ма.
14
Я́ко не отри́нетъ Госпо́дь люді́й Свои́хъ, и достоя́нія Своєго́ не оста́витъ:
14
Я́ко не отри́неть Госпо́дь люді́й Свої́х, і достоя́нія Своєго́ не оста́вить;
15
до́ндеже пра́вда обрати́тся на су́дъ, и держа́щіися єя́ вси́ пра́віи се́рдцемъ.
15
до́ндеже пра́вда обрати́ться на суд, і держа́щіїся єя́ всі пра́вії се́рдцем.
16
Кто́ воста́нетъ ми́ на лука́внующыя? Или́ кто́ спредста́нетъ ми́ на дѣ́лающыя беззако́ніє?
16
Кто воста́неть мі на лука́внующия? Іли́ кто спредста́неть мі на ді́лающия беззако́ніє?
17
А́ще не Госпо́дь помо́глъ бы ми́, вма́лѣ всели́лася бы во а́дъ душа́ моя́.
17
А́ще не Госпо́дь помо́гл би мі, вма́лі всели́лася би во ад душа́ моя́.
18
А́ще глаго́лахъ: подви́жеся нога́ моя́, ми́лость Твоя́, Го́споди, помога́ше ми́:
18
А́ще глаго́лах: подви́жеся нога́ моя́, ми́лость Твоя́, Го́споди, помога́ше мі:
19
по мно́жеству болѣ́зней мои́хъ въ се́рдцы моє́мъ, утѣше́нія Твоя́ возвесели́ша ду́шу мою́.
19
по мно́жеству болі́зней мої́х в се́рдці моє́м, утіше́нія Твоя́ возвесели́ша ду́шу мою́.
20
Да не пребу́детъ Тебѣ́ престо́лъ беззако́нія, созида́яй тру́дъ на повелѣ́ніє.
20
Да не пребу́деть Тебі́ престо́л беззако́нія, созида́яй труд на повелі́ніє.
21
Уловя́тъ на ду́шу пра́ведничу, и кро́вь непови́нную осу́дятъ.
21
Улов'я́ть на ду́шу пра́ведничу, і кров непови́нную осу́дять.
22
И бы́сть мнѣ́ Госпо́дь въ прибѣ́жище, и Бо́гъ мо́й въ по́мощь упова́нія моєго́:
22
І бисть мні Госпо́дь в прибі́жище, і Бог мой в по́мощ упова́нія моєго́;
23
и возда́стъ и́мъ Госпо́дь беззако́ніє и́хъ, и по лука́вствію и́хъ погуби́тъ я́ Госпо́дь Бо́гъ {на́шъ}.
23
і возда́сть їм Госпо́дь беззако́ніє їх, і по лука́вствію їх погуби́ть я Госпо́дь Бог наш.
0
Хвала́ пѣ́сни Дави́ду, не надпи́санъ у Євре́й.
Хвала́ пі́сні Дави́ду, не надпи́сан у євре́й, 94.
1
Пріиди́те, возра́дуємся Го́сподеви, воскли́кнемъ Бо́гу спаси́телю на́шему:
1
Прийді́те, возра́дуємся Го́сподеві, воскли́кнем Бо́гу Спаси́телю на́шему;
2
предвари́мъ лице́ Єго́ во исповѣ́даніи, и во псалмѣ́хъ воскли́кнемъ Єму́:
2
предвари́м лице́ Єго́ во іспові́данії, і во псалмі́х воскли́кнем Єму́;
3
я́ко Бо́гъ ве́лій Госпо́дь, и Ца́рь ве́лій по все́й земли́:
3
я́ко Бог ве́лій Госпо́дь, і Цар ве́лій по всей землі́;
4
я́ко въ руцѣ́ Єго́ вси́ концы́ земли́, и высоты́ го́ръ Того́ су́ть.
4
я́ко в руці́ Єго́ всі конці́ землі́, і висоти́ гор Того́ суть.
5
Я́ко Того́ є́сть мо́ре, и То́й сотвори́ є́, и су́шу ру́цѣ Єго́ созда́стѣ.
5
Я́ко Того́ єсть мо́ре, і Той сотвори́ є, і су́шу ру́ці Єго́ созда́сті.
6
Пріиди́те, поклони́мся и припаде́мъ Єму́, и воспла́чемся предъ Го́сподемъ сотво́ршимъ на́съ:
6
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Єму́, і воспла́чемся пред Го́сподем сотво́ршим нас;
7
я́ко То́й є́сть Бо́гъ на́шъ, и мы́ лю́діє па́жити Єго́ и о́вцы руки́ Єго́. Дне́сь а́ще гла́съ Єго́ услы́шите,
7
я́ко Той єсть Бог наш, і ми лю́діє па́житі Єго́ і о́вці руки́ Єго́. Днесь а́ще глас Єго́ усли́шіте,
8
не ожесточи́те серде́цъ ва́шихъ, я́ко въ прогнѣ́ваніи, по дни́ искуше́нія въ пусты́ни:
8
не ожесточі́те серде́ць ва́ших, я́ко в прогні́ванії, по дні іскуше́нія в пусти́ні;
9
въ о́ньже {идѣ́же} искуси́ша Мя́ отцы́ ва́ши, искуси́ша Мя́, и ви́дѣша дѣла́ Моя́.
9
в о́ньже [іді́же] іскуси́ша М'я отці́ ва́ші, іскуси́ша М'я, і ви́діша діла́ Моя́.
10
Четы́редесять лѣ́тъ негодова́хъ ро́да того́, и рѣ́хъ: при́сно заблужда́ютъ се́рдцемъ, ті́и же не позна́ша путі́й Мои́хъ:
10
Чети́редесять літ негодова́х ро́да того́, і ріх: при́сно заблужда́ють се́рдцем, ті́ї же не позна́ша путі́й Мої́х;
11
я́ко кля́хся во гнѣ́вѣ Моє́мъ, а́ще вни́дутъ въ поко́й Мо́й.
11
я́ко кля́хся во гні́ві Моє́м, а́ще вни́дуть в поко́й Мой.
0
Хвала́ пѣ́сни Дави́ду, внегда́ до́мъ созида́шеся по плѣне́ніи, не надпи́санъ у Євре́й.
Хвала́ пі́сні Дави́ду, внегда́ дом созида́шеся по пліне́нії, не надпи́сан у євре́й, 95.
1
Воспо́йте Го́сподеви пѣ́снь но́ву, воспо́йте Го́сподеви вся́ земля́:
1
Воспо́йте Го́сподеві піснь но́ву, воспо́йте Го́сподеві вся земля́;
2
воспо́йте Го́сподеви, благослови́те и́мя Єго́: благовѣсти́те де́нь от дне́ спасе́ніє Єго́.
2
воспо́йте Го́сподеві, благослові́те і́м'я Єго́; благовісті́те день от дне спасе́ніє Єго́.
3
Возвѣсти́те во язы́цѣхъ сла́ву Єго́, во всѣ́хъ лю́дехъ чудеса́ Єго́.
3
Возвісті́те во язи́ціх сла́ву Єго́, во всіх лю́дех чудеса́ Єго́.
4
Я́ко ве́лій Госпо́дь и хва́ленъ зѣло́, стра́шенъ є́сть надъ всѣ́ми бо́ги.
4
Я́ко ве́лій Госпо́дь і хва́лен зіло́, стра́шен єсть над всі́ми бо́ги.
5
Я́ко вси́ бо́зи язы́къ бѣ́сове: Госпо́дь же небеса́ сотвори́.
5
Я́ко всі бо́зі — язи́к бі́сове; Госпо́дь же небеса́ сотвори́.
6
Исповѣ́даніє и красота́ предъ Ни́мъ, святы́ня и великолѣ́піє во святи́лѣ Єго́.
6
Іспові́даніє і красота́ пред Ним, святи́ня і великолі́піє во святи́лі Єго́.
7
Принеси́те Го́сподеви, оте́чествія язы́къ, принеси́те Го́сподеви сла́ву и че́сть.
7
Принесі́те Го́сподеві, оте́чествія язи́к, принесі́те Го́сподеві сла́ву і честь.
8
Принеси́те Го́сподеви сла́ву и́мени Єго́: возми́те же́ртвы и входи́те во дворы́ Єго́.
8
принесі́те Го́сподеві сла́ву і́мені Єго́; возьмі́те же́ртви і вході́те во двори́ Єго́.
9
Поклони́теся Го́сподеви во дворѣ́ святѣ́мъ Єго́: да подви́жится от лица́ Єго́ вся́ земля́.
9
Поклоні́теся Го́сподеві во дворі́ святі́м Єго́. Да подви́житься от лиця́ Єго́ вся земля́.
10
Рцы́те во язы́цѣхъ, я́ко Госпо́дь воцари́ся: и́бо испра́ви вселе́нную, я́же не подви́жится: су́дитъ лю́демъ пра́востію.
10
Рці́те во язи́ціх, я́ко Госпо́дь воцари́ся; і́бо іспра́ви вселе́нную, я́же не подви́житься; су́дить лю́дем пра́востію.
11
Да возвеселя́тся небеса́, и ра́дуєтся земля́: да подви́жится мо́ре и исполне́ніє єго́:
11
Да возвеселя́ться небеса́, і ра́дується земля́; да подви́житься мо́ре і ісполне́ніє єго́;
12
возра́дуются поля́, и вся́ я́же на ни́хъ: тогда́ возра́дуются вся́ древа́ дубра́вная
12
возра́дуються поля́ і вся я́же на них; тогда́ возра́дуються вся древа́ дубра́вная
13
от лица́ Госпо́дня, я́ко гряде́тъ, я́ко гряде́тъ суди́ти земли́: суди́ти вселе́ннѣй въ пра́вду, и лю́демъ и́стиною Своє́ю.
13
от лиця́ Госпо́дня, я́ко гряде́ть, я́ко гряде́ть суди́ти землі́; суди́ти вселе́нній в пра́вду і лю́дем і́стиною Своє́ю.
0
Псало́мъ Дави́ду, єгда́ земля́ єго́ устроя́шеся, не надпи́санъ у євре́й
Псало́м Дави́ду, єгда́ земля́ єго́ устроя́шеся, не надпи́сан у євре́й, 96.
1
Госпо́дь воцари́ся, да ра́дуєтся земля́, да веселя́тся о́строви мно́зи.
1
Госпо́дь воцари́ся, да ра́дується земля́, да веселя́ться о́строві мно́зі.
2
О́блакъ и мра́къ о́крестъ Єго́: пра́вда и судьба́ исправле́ніє престо́ла Єго́.
2
О́блак і мрак о́крест Єго́; пра́вда і судьба́ — ісправле́ніє престо́ла Єго́.
3
О́гнь предъ Ни́мъ предъи́детъ и попали́тъ о́крестъ враги́ Єго́.
3
Огнь пред Ним преди́деть і попали́ть о́крест враги́ Єго́.
4
Освѣти́ша мо́лнія Єго́ вселе́нную: ви́дѣ и подви́жеся земля́.
4
Освіти́ша мо́лнія Єго́ вселе́нную; ви́ді і подви́жеся земля́.
5
Го́ры я́ко во́скъ раста́яша от лица́ Госпо́дня, от лица́ Го́спода всея́ земли́.
5
Го́ри, я́ко воск, раста́яша от лиця́ Госпо́дня, от лиця́ Го́спода всея́ землі́.
6
Возвѣсти́ша небеса́ пра́вду Єго́, и ви́дѣша вси́ лю́діє сла́ву Єго́.
6
Возвісти́ша небеса́ пра́вду Єго́, і ви́діша всі лю́діє сла́ву Єго́.
7
Да постыдя́тся вси́ кла́няющіися истука́ннымъ, хва́лящіися о і́долѣхъ свои́хъ: поклони́теся Єму́, вси́ а́нгели Єго́.
7
Да постидя́ться всі кла́няющіїся істука́нним, хва́лящіїся о і́доліх свої́х; поклоні́теся Єму́, всі а́нгели Єго́.
8
Слы́ша и возвесели́ся Сіо́нъ, и возра́довашася дще́ри Іуде́йскія, суде́бъ ра́ди Твои́хъ, Го́споди:
8
Сли́ша і возвесели́ся Сіо́н, і возра́довашася дще́рі Іуде́йськія, суде́б ра́ди Твої́х, Го́споди;
9
я́ко Ты́ Госпо́дь вы́шній надъ все́ю земле́ю, зѣло́ превозне́слся єси́ надъ всѣ́ми бо́ги.
9
я́ко Ти Госпо́дь Ви́шній над все́ю земле́ю, зіло́ превозне́слся єси́ над всі́ми бо́ги.
10
Лю́бящіи Го́спода, ненави́дите зла́я: храни́тъ Госпо́дь ду́шы преподо́бныхъ Свои́хъ, изъ руки́ грѣ́шничи изба́витъ я́.
10
Лю́б'ящії Го́спода, ненави́діте зла́я; храни́ть Госпо́дь ду́ші преподо́бних Свої́х, із руки́ грі́шничі ізба́вить я.
11
Свѣ́тъ возсія́ пра́веднику, и пра́вымъ се́рдцемъ весе́ліє.
11
Світ возсія́ пра́веднику, і пра́вим се́рдцем весе́ліє.
12
Весели́теся, пра́ведніи, о Го́сподѣ, и исповѣ́дайте па́мять святы́ни Єго́.
12
Веселі́теся, пра́веднії, о Го́споді, і іспові́дайте па́м'ять святи́ні Єго́.
0
Псало́мъ Дави́ду.
Псало́м Дави́ду, 97.
1
Воспо́йте Го́сподеви пѣ́снь но́ву, я́ко ди́вна сотвори́ Госпо́дь: спасе́ Єго́ десни́ца Єго́ и мы́шца свята́я Єго́.
1
Воспо́йте Го́сподеві піснь но́ву, я́ко ди́вна сотвори́ Госпо́дь; спасе́ Єго́ десни́ця Єго́ і ми́шця свята́я Єго́.
2
Сказа́ Госпо́дь спасе́ніє Своє́, предъ язы́ки откры́ пра́вду Свою́.
2
Сказа́ Госпо́дь спасе́ніє Своє́, пред язи́ки откри́ пра́вду Свою́.
3
Помяну́ ми́лость Свою́ Іа́кову и и́стину Свою́ до́му Ізра́илеву: ви́дѣша вси́ концы́ земли́ спасе́ніє Бо́га на́шего.
3
Пом'яну́ ми́лость Свою́ Іа́кову і і́стину Свою́ до́му Ізра́їлеву; ви́діша всі конці́ землі́ спасе́ніє Бо́га на́шего.
4
Воскли́кните Богови, вся́ земля́, воспо́йте и ра́дуйтеся и по́йте.
4
Воскли́кніте Бо́гові, вся земля́, воспо́йте і ра́дуйтеся і по́йте.
5
По́йте Го́сподеви въ гу́слехъ, въ гу́слехъ и гла́сѣ псало́мстѣ,
5
По́йте Го́сподеві в гу́слех, в гу́слех і гла́сі псало́мсті,
6
въ труба́хъ ко́ваныхъ и гла́сомъ трубы́ ро́жаны: воструби́те предъ Царе́мъ Го́сподемъ.
6
в труба́х ко́ваних і гла́сом труби́ ро́жани; вострубі́те пред Царе́м Го́сподем.
7
Да подви́жится мо́ре и исполне́ніє єго́, вселе́нная и вси́ живу́щіи на не́й.
7
Да подви́житься мо́ре і ісполне́ніє єго́, вселе́нная і всі живу́щії на ней.
8
Рѣ́ки воспле́щутъ руко́ю вку́пѣ, го́ры возра́дуются
8
Рі́ки воспле́щуть руко́ю вку́пі, го́ри возра́дуються
9
от лица́ Госпо́дня, я́ко гряде́тъ, я́ко и́детъ суди́ти земли́: суди́ти вселе́ннѣй въ пра́вду, и лю́демъ пра́востію.
9
от лиця́ Госпо́дня, я́ко гряде́ть, я́ко і́деть суди́ти землі́; суди́ти вселе́нній в пра́вду, і лю́дем пра́востію.
0
Псало́мъ Дави́ду.
Псало́м Дави́ду, 98.
1
Госпо́дь воцари́ся, да гнѣ́ваются лю́діє: сѣдя́й на Херуві́мѣхъ, да подви́жится земля́.
1
Госпо́дь воцари́ся — да гні́ваються лю́діє; сідя́й на херуви́міх — да подви́житься земля́.
2
Госпо́дь въ Сіо́нѣ вели́къ, и высо́къ є́сть надъ всѣ́ми людьми́.
2
Госпо́дь в Сіо́ні вели́к і висо́к єсть над всі́ми людьми́.
3
Да исповѣ́дятся и́мени Твоєму́ вели́кому, я́ко стра́шно и свято є́сть.
3
Да іспові́дяться і́мені Твоєму́ вели́кому, я́ко стра́шно і свя́то єсть.
4
И че́сть царе́ва су́дъ лю́битъ: Ты́ угото́валъ єси́ правоты́, су́дъ и пра́вду во Іа́ковѣ Ты́ сотвори́лъ єси́.
4
І честь царе́ва суд лю́бить; Ти угото́вал єси́ правоти́, суд і пра́вду во Іа́кові Ти сотвори́л єси́.
5
Возноси́те Го́спода Бо́га на́шего и покланя́йтеся подно́жію но́гу Єго́, я́ко свято є́сть.
5
Возносі́те Го́спода Бо́га на́шего і покланя́йтеся подно́жію но́гу Єго́, я́ко свя́то єсть.
6
Моисе́й и Ааро́нъ во ієре́єхъ Єго́, и Самуи́лъ въ призыва́ющихъ и́мя Єго́: призыва́ху Го́спода, и То́й послу́шаше и́хъ.
6
Моїсе́й і Ааро́н во ієре́ех Єго́, і Самуї́л в призива́ющих і́м'я Єго́; призива́ху Го́спода, і Той послу́шаше їх.
7
Въ столпѣ́ о́блачнѣ глаго́лаше къ ни́мъ: я́ко храня́ху свидѣ́нія Єго́ и повелѣ́нія Єго́, я́же даде́ и́мъ.
7
В столпі́ о́блачні глаго́лаше к ним, я́ко храня́ху свиді́нія Єго́ і повелі́нія Єго́, я́же даде́ їм.
8
Го́споди Бо́же на́шъ, Ты́ послу́шалъ єси́ и́хъ: Бо́же, Ты́ ми́лостивъ быва́лъ єси́ и́мъ, и мща́я на вся́ начина́нія и́хъ.
8
Го́споди Бо́же наш, Ти послу́шал єси́ їх; Бо́же, Ти ми́лостив бива́л єси́ їм і мща́я на вся начина́нія їх.
9
Возноси́те Го́спода Бо́га на́шего и покланя́йтеся въ горѣ́ святѣ́й Єго́: я́ко свя́тъ Госпо́дь Бо́гъ на́шъ.
9
Возносі́те Го́спода Бо́га на́шего і покланя́йтеся в горі́ святі́й Єго́; я́ко свят Госпо́дь Бог наш.
0
Псало́мъ Дави́ду во исповѣ́даніє.
Псало́м Дави́ду во іспові́даніє, 99.
1
Воскли́кните Богови вся́ земля́:
1
Воскли́кніте Бо́гові, вся земля́;
2
рабо́тайте Го́сподеви въ весе́ліи, вни́дите предъ Ни́мъ въ ра́дости.
2
рабо́тайте Го́сподеві в весе́лії, вни́діте пред Ним в ра́дості.
3
Увѣ́дите, я́ко Госпо́дь То́й є́сть Бо́гъ на́шъ: То́й сотвори́ на́съ, а не мы́: мы́ же лю́діє Єго́ и о́вцы па́жити Єго́.
3
Уві́діте, я́ко Госпо́дь — Той єсть Бог наш; Той сотвори́ нас, а не ми; ми же лю́діє Єго́ і о́вці па́житі Єго́.
4
Вни́дите во врата́ Єго́ во исповѣ́даніи, во дворы́ Єго́ въ пѣ́ніихъ: исповѣ́дайтеся Єму́, хвали́те и́мя Єго́.
4
Вни́діте во врата́ Єго́ во іспові́данії, во двори́ Єго́ в пі́ніїх; іспові́дайтеся Єму́, хвалі́те і́м'я Єго́.
5
Я́ко бла́гъ Госпо́дь, въ вѣ́къ ми́лость Єго́, и да́же до ро́да и ро́да и́стина Єго́.
5
Я́ко благ Госпо́дь, в вік ми́лость Єго́, і да́же до ро́да і ро́да і́стина Єго́.
0
Псало́мъ Дави́ду.
Псало́м Дави́ду, 100.
1
Ми́лость и су́дъ воспою́ Тебѣ́, Го́споди:
1
Ми́лость і суд воспою́ Тебі́, Го́споди;
2
пою́ и разумѣ́ю въ пути́ непоро́чнѣ: когда́ пріи́деши ко мнѣ́? Прехожда́хъ въ незло́біи се́рдца моєго́ посредѣ́ до́му моєго́.
2
пою́ і разумі́ю в путі́ непоро́чні; когда́ при́йдеши ко мні? Прехожда́х в незло́бії се́рдця моєго́ посреді́ до́му моєго́.
3
Не предлага́хъ предъ очи́ма мои́ма ве́щь законопресту́пную: творя́щыя преступле́ніє возненави́дѣхъ:
3
Не предлага́х пред очи́ма мої́ма вещ законопресту́пную; творя́щия преступле́ніє возненави́діх;
4
не прильпе́ мнѣ́ се́рдце стропти́во: уклоня́ющагося от мене́ лука́ваго не позна́хъ.
4
не прильпе́ мні се́рдце стропти́во; уклоня́ющагося от мене́ лука́ваго не позна́х.
5
Оклевета́ющаго та́й и́скренняго своєго́, сего́ изгоня́хъ: го́рдымъ о́комъ и несы́тымъ се́рдцемъ, съ си́мъ не ядя́хъ.
5
Оклевета́ющаго тай і́скренняго своєго́, сего́ ізгоня́х; го́рдим о́ком і неси́тим се́рдцем, с сим не ядя́х.
6
О́чи мои́ на вѣ́рныя земли́, посажда́ти я́ со мно́ю: ходя́й по пути́ непоро́чну, се́й ми́ служа́ше.
6
О́чі мої́ на ві́рния землі́, посажда́ти я со мно́ю; ходя́й по путі́ непоро́чну, сей мі служа́ше.
7
Не живя́ше посредѣ́ до́му моєго́ творя́й горды́ню: глаго́ляй непра́ведная не исправля́ше предъ очи́ма мои́ма.
7
Не живя́ше посреді́ до́му моєго́ творя́й горди́ню; глаго́ляй непра́ведная не ісправля́ше пред очи́ма мої́ма.
8
Воу́трія избива́хъ вся́ грѣ́шныя земли́, є́же потреби́ти от гра́да Госпо́дня вся́ дѣ́лающыя беззако́ніє.
8
Воу́трія ізбива́х вся грі́шния землі́, є́же потреби́ти от гра́да Госпо́дня вся ді́лающия беззако́ніє.
1
Моли́тва ни́щаго, єгда́ уны́єтъ и предъ Го́сподемъ проліє́тъ моле́ніє своє́.
1
Моли́тва ни́щаго, єгда́ уни́єть і пред Го́сподем проліє́ть моле́ніє своє́, 101.
2
Го́споди, услы́ши моли́тву мою́, и во́пль мо́й къ Тебѣ́ да пріи́детъ.
2
Го́споди, усли́ши моли́тву мою́, і вопль мой к Тебі́ да при́йдеть.
3
Не отврати́ лица́ Твоєго́ от мене́: въ о́ньже а́ще де́нь скорблю́, приклони́ ко мнѣ́ у́хо Твоє́: въ о́ньже а́ще де́нь призову́ Тя, ско́ро услы́ши мя́.
3
Не отврати́ лиця́ Твоєго́ от мене́; в о́ньже а́ще день скорблю́, приклони́ ко мні у́хо Твоє́; в о́ньже а́ще день призову́ Тя, ско́ро усли́ши м'я.
4
Я́ко изчезо́ша я́ко ды́мъ дні́є мои́, и ко́сти моя́ я́ко суши́ло сосхо́шася.
4
Я́ко ізчезо́ша, я́ко дим, дні́є мої́, і ко́сті моя́, я́ко суши́ло, сосхо́шася.
5
Уя́звленъ бы́хъ я́ко трава́, и и́зсше се́рдце моє́, я́ко забы́хъ снѣ́сти хлѣ́бъ мо́й.
5
Уя́звлен бих, я́ко трава́, і і́зсше се́рдце моє́, я́ко заби́х сні́сти хліб мой.
6
От гла́са воздыха́нія моєго́ прильпе́ ко́сть моя́ пло́ти моє́й.
6
От гла́са воздиха́нія моєго́ прильпе́ кость моя́ пло́ті моє́й.
7
Уподо́бихся нея́сыти пусты́ннѣй, бы́хъ я́ко нощны́й вра́нъ на ны́рищи {на разва́линѣ}.
7
Уподо́бихся нея́сити пусти́нній, бих, я́ко нощни́й вран на ни́рищі [на разва́лині].
8
Бдѣ́хъ и бы́хъ я́ко пти́ца осо́бящаяся на здѣ́ {на кро́вѣ}.
8
Бдіх і бих, я́ко пти́ця осо́б'ящаяся на зді [на кро́ві].
9
Ве́сь де́нь поноша́ху ми́ врази́ мои́, и хва́лящіи мя́ мно́ю {на мя́} кленя́хуся.
9
Весь день поноша́ху мі вразі́ мої́, і хва́лящії м'я мно́ю [на м'я] кленя́хуся.
10
Зане́ пе́пелъ я́ко хлѣ́бъ ядя́хъ и питіє́ моє́ съ пла́чемъ растворя́хъ,
10
Зане́ пе́пел, я́ко хліб, ядя́х і питіє́ моє́ с пла́чем растворя́х,
11
от лица́ гнѣ́ва Твоєго́ и я́рости Твоєя́: я́ко возне́съ низве́рглъ мя́ єси́.
11
от лиця́ гні́ва Твоєго́ і я́рости Твоєя́ — я́ко возне́с низве́ргл м'я єси́.
12
Дні́є мои́ я́ко сѣ́нь уклони́шася, и а́зъ я́ко сѣ́но изсхо́хъ.
12
Дні́є мої́ я́ко сінь уклони́шася, і аз я́ко сі́но ізсхо́х.
13
Ты́ же, Го́споди, во вѣ́къ пребыва́єши, и па́мять Твоя́ въ ро́дъ и ро́дъ.
13
Ти же, Го́споди, во вік пребива́єши, і па́м'ять Твоя́ в род і род.
14
Ты́ воскре́съ уще́дриши Сіо́на: я́ко вре́мя уще́дрити єго́, я́ко пріи́де вре́мя.
14
Ти воскре́с уще́дриши Сіо́на; я́ко вре́м'я уще́дрити єго́, я́ко при́йде вре́м'я.
15
Я́ко благоволи́ша раби́ Твои́ ка́меніє {о ка́меніи} єго́, и пе́рсть єго́ уще́дрятъ.
15
Я́ко благоволи́ша раби́ Твої́ ка́меніє [о ка́менії] єго́, і персть єго́ уще́дрять.
16
И убоя́тся язы́цы и́мене Госпо́дня, и вси́ ца́ріє зе́мстіи сла́вы Твоєя́:
16
І убоя́ться язи́ци і́мене Госпо́дня, і всі ца́ріє зе́мстії сла́ви Твоєя́;
17
я́ко сози́ждетъ Госпо́дь Сіо́на и яви́тся во сла́вѣ Своє́й.
17
я́ко сози́ждеть Госпо́дь Сіо́на і яви́ться во сла́ві Своє́й.
18
Призрѣ́ на моли́тву смире́нныхъ и не уничижи́ моле́нія и́хъ.
18
Призрі́ на моли́тву смире́нних і не унічижи́ моле́нія їх.
19
Да напи́шется сіє́ въ ро́дъ и́нъ, и лю́діє зи́ждеміи восхва́лятъ Го́спода:
19
Да напи́шеться сіє́ в род ін, і лю́діє зи́ждемії восхва́лять Го́спода;
20
я́ко прини́че съ высоты́ святы́я Своєя́, Госпо́дь съ небесе́ на зе́млю призрѣ́,
20
я́ко прини́че с висоти́ святи́я Своєя́, Госпо́дь с небесе́ на зе́млю призрі́,
21
услы́шати воздыха́ніє окова́нныхъ, разрѣши́ти сы́ны умерщвле́нныхъ:
21
усли́шати воздиха́ніє окова́нних, разріши́ти си́ни умерщвле́нних;
22
возвѣсти́ти въ Сіо́нѣ и́мя Госпо́дне и хвалу́ Єго́ во Ієрусали́мѣ,
22
возвісти́ти в Сіо́ні і́м'я Госпо́днє і хвалу́ Єго́ во Ієрусали́мі,
23
внегда́ собра́тися лю́демъ вку́пѣ и царе́мъ, є́же рабо́тати Го́сподеви.
23
внегда́ собра́тися лю́дем вку́пі і царе́м, є́же рабо́тати Го́сподеві.
24
Отвѣща́ Єму́ на пути́ крѣ́пости Єго́: умале́ніє дні́й мои́хъ возвѣсти́ ми:
24
Отвіща́ Єму́ на путі́ крі́пости Єго́; умале́ніє дній мої́х возвісти́ мі;
25
не возведи́ мене́ во преполове́ніє дні́й мои́хъ: въ ро́дѣ родо́въ лѣ́та Твоя́.
25
не возведи́ мене́ во преполове́ніє дній мої́х; в ро́ді родо́в лі́та Твоя́.
26
Въ нача́лѣхъ Ты́, Го́споди, зе́млю основа́лъ єси́, и дѣла́ руку́ Твоє́ю су́ть небеса́.
26
В нача́ліх Ти, Го́споди, зе́млю основа́л єси́, і діла́ руку́ Твоє́ю суть небеса́.
27
Та́ поги́бнутъ, Ты́ же пребыва́єши: и вся́ я́ко ри́за обетша́ютъ, и я́ко оде́жду свіє́ши я́, и измѣня́тся.
27
Та поги́бнуть, Ти же пребива́єши; і вся, я́ко ри́за, обетша́ють, і, я́ко оде́жду, свіє́ши я, і ізміня́ться.
28
Ты́ же то́йжде єси́, и лѣ́та Твоя́ не оскудѣ́ютъ.
28
Ти же То́йжде єси́, і лі́та Твоя́ не оскуді́ють.
29
Сы́нове ра́бъ Твои́хъ вселя́тся, и сѣ́мя и́хъ во вѣ́къ испра́вится.
29
Си́нове раб Твої́х вселя́ться, і сі́м'я їх во вік іспра́виться.
0
Псало́мъ Дави́ду.
Псало́м Дави́ду, 102.
1
Благослови́, душе́ моя́, Го́спода, и вся́ вну́тренняя моя́, и́мя свято́є Єго́:
1
Благослови́, душе́ моя́, Го́спода, і, вся вну́тренняя моя́, і́м'я свято́є Єго́;
2
благослови́, душе́ моя́, Го́спода, и не забыва́й всѣ́хъ воздая́ній Єго́:
2
благослови́, душе́ моя́, Го́спода, і не забива́й всіх воздая́ній Єго́;
3
очища́ющаго вся́ беззако́нія твоя́, изцѣля́ющаго вся́ неду́ги твоя́,
3
очища́ющаго вся беззако́нія твоя́, ізціля́ющаго вся неду́ги твоя́,
4
избавля́ющаго от истлѣ́нія живо́тъ тво́й, вѣнча́ющаго тя́ ми́лостію и щедро́тами,
4
ізбавля́ющаго от істлі́нія живо́т твой, вінча́ющаго тя ми́лостію і щедро́тами,
5
исполня́ющаго во благи́хъ жела́ніє твоє́: обнови́тся я́ко о́рля ю́ность твоя́.
5
ісполня́ющаго во благи́х жела́ніє твоє́; обнови́ться, я́ко о́рля, ю́ность твоя́.
6
Творя́й ми́лостыни Госпо́дь и судьбу́ всѣ́мъ оби́димымъ.
6
Творя́й ми́лостині Госпо́дь і судьбу́ всім оби́димим.
7
Сказа́ пути́ Своя́ Моисе́ови, сыново́мъ Ізра́илевымъ хотѣ́нія Своя́.
7
Сказа́ путі́ Своя́ Моїсе́йові, синово́м Ізра́їлевим хоті́нія Своя́.
8
Ще́дръ и ми́лостивъ Госпо́дь, долготерпѣли́въ и многоми́лостивъ.
8
Щедр і ми́лостив Госпо́дь, долготерпіли́в і многоми́лостив.
9
Не до конца́ прогнѣ́ваєтся, ниже́ во вѣ́къ вражду́єтъ:
9
Не до конця́ прогні́вається, ніже́ во вік вражду́єть;
10
не по беззако́ніємъ на́шымъ сотвори́лъ є́сть на́мъ, ниже́ по грѣхо́мъ на́шымъ возда́лъ є́сть на́мъ.
10
не по беззако́нієм на́шим сотвори́л єсть нам, ніже́ по гріхо́м на́шим возда́л єсть нам.
11
Я́ко по высотѣ́ небе́снѣй от земли́, утверди́лъ є́сть Госпо́дь ми́лость Свою́ на боя́щихся Єго́:
11
Я́ко по висоті́ небе́сній от землі́, утверди́л єсть Госпо́дь ми́лость Свою́ на боя́щихся Єго́;
12
єли́ко отстоя́тъ восто́цы от за́падъ, уда́лилъ є́сть от на́съ беззако́нія на́ша.
12
єли́ко отстоя́ть восто́ци от за́пад, уда́лил єсть от нас беззако́нія на́ша.
13
Я́коже ще́дритъ оте́цъ сы́ны, уще́дри Госпо́дь боя́щихся Єго́.
13
Я́коже ще́дрить оте́ць си́ни, уще́дри Госпо́дь боя́щихся Єго́.
14
Я́ко То́й позна́ созда́ніє на́ше, помяну́, я́ко пе́рсть єсмы́.
14
Я́ко Той позна́ созда́ніє на́ше, пом'яну́, я́ко персть єсьми́.
15
Человѣ́къ, я́ко трава́ дні́є єго́, я́ко цвѣ́тъ се́лный, та́ко оцвѣте́тъ:
15
Челові́к — я́ко трава́, дні́є єго́ — я́ко цвіт се́льний, та́ко оцвіте́ть;
16
я́ко ду́хъ про́йде въ не́мъ, и не бу́детъ, и не позна́єтъ ктому́ мѣ́ста своєго́.
16
я́ко дух про́йде в нем, і не бу́деть, і не позна́єть ктому́ мі́ста своєго́.
17
Ми́лость же Госпо́дня от вѣ́ка и до вѣ́ка на боя́щихся Єго́,
17
Ми́лость же Госпо́дня от ві́ка і до ві́ка на боя́щихся Єго́,
18
и пра́вда Єго́ на сынѣ́хъ сыно́въ, храня́щихъ завѣ́тъ Єго́ и по́мнящихъ за́повѣди Єго́ твори́ти я́.
18
і пра́вда Єго́ на сині́х сино́в, храня́щих заві́т Єго́ і по́мнящих за́повіді Єго́ твори́ти я.
19
Госпо́дь на небеси́ угото́ва престо́лъ Сво́й, и ца́рство Єго́ всѣ́ми облада́єтъ.
19
Госпо́дь на небесі́ угото́ва престо́л Свой, і ца́рство Єго́ всі́ми облада́єть.
20
Благослови́те Го́спода, вси́ А́нгели Єго́, си́льніи крѣ́постію, творя́щіи сло́во Єго́, услы́шати гла́съ слове́съ Єго́.
20
Благослові́те Го́спода, всі а́нгели Єго́, си́льнії крі́постію, творя́щії сло́во Єго́, усли́шати глас слове́с Єго́.
21
Благослови́те Го́спода, вся́ си́лы Єго́, слуги́ Єго́, творя́щіи во́лю Єго́.
21
Благослові́те Го́спода, вся си́ли Єго́, слуги́ Єго́, творя́щії во́лю Єго́.
22
Благослови́те Го́спода, вся́ дѣла́ Єго́ на вся́комъ мѣ́стѣ влады́чества Єго́: благослови́, душе́ моя́, Го́спода.
22
Благослові́те Го́спода, вся діла́ Єго́ на вся́ком мі́сті влади́чества Єго́; благослови́, душе́ моя́, Го́спода.
0
Псало́мъ Дави́ду, о мірстѣ́мъ бытіи́.
Псало́м Дави́ду, о мирсті́м битії́, 103.
1
Благослови́, душе́ моя́, Го́спода. Го́споди Бо́же мо́й, возвели́чился єси́ зѣло́: во исповѣ́даніє и въ велелѣ́поту обле́клся єси́:
1
Благослови́, душе́ моя́, Го́спода. Го́споди Бо́же мой, возвели́чился єси́ зіло́; во іспові́даніє і в велелі́поту обле́клся єси́;
2
одѣя́йся свѣ́томъ я́ко ри́зою, простира́яй не́бо я́ко ко́жу:
2
одія́йся сві́том, я́ко ри́зою, простира́яй не́бо, я́ко ко́жу;
3
покрыва́яй вода́ми превы́спренняя Своя́, полага́яй о́блаки на восхожде́ніє Своє́, ходя́й на крилу́ вѣ́треню:
3
покрива́яй вода́ми преви́спренняя Своя́, полага́яй о́блаки на восхожде́ніє Своє́, ходя́й на крилу́ ві́треню;
4
творя́й а́нгелы Своя́ ду́хи, и слуги́ Своя́ пла́мень о́гненный:
4
творя́й а́нгели Своя́ ду́хи, і слуги́ Своя́ — пла́мень о́гненний;
5
основа́яй зе́млю на тве́рди єя́: не преклони́тся въ вѣ́къ вѣ́ка.
5
основа́яй зе́млю на тве́рді єя́; не преклони́ться в вік ві́ка.
6
Бе́здна я́ко ри́за одѣя́ніє єя́, на гора́хъ ста́нутъ во́ды:
6
Бе́здна, я́ко ри́за, одія́ніє єя́, на гора́х ста́нуть во́ди;
7
от запреще́нія Твоєго́ побѣ́гнутъ, от гла́са гро́ма Твоєго́ убоя́тся.
7
от запреще́нія Твоєго́ побі́гнуть, от гла́са гро́ма Твоєго́ убоя́ться.
8
Восхо́дятъ го́ры, и низхо́дятъ поля́, въ мѣ́сто є́же основа́лъ єси́ и́мъ.
8
Восхо́дять го́ри, і низхо́дять поля́, в мі́сто, є́же основа́л єси́ їм.
9
Предѣ́лъ положи́лъ єси́, єго́же не пре́йдутъ, ниже́ обратя́тся покры́ти зе́млю.
9
Преді́л положи́л єси́, єго́же не пре́йдуть, ніже́ обратя́ться покри́ти зе́млю.
10
Посыла́яй исто́чники въ де́брехъ, посредѣ́ го́ръ про́йдутъ во́ды.
10
Посила́яй істо́чники в де́брех, посреді́ гор про́йдуть во́ди.
11
Напая́ютъ вся́ звѣ́ри се́лныя, жду́тъ {воспріи́мутъ} она́гри въ жа́жду свою́.
11
Напая́ють вся зві́рі се́льния, ждуть [воспри́ймуть] она́гри* в жа́жду свою́.
12
На ты́хъ пти́цы небе́сныя привита́ютъ: от среды́ ка́менія дадя́тъ гла́съ.
12
На тих пти́ці небе́сния привита́ють; от среди́ ка́менія дадя́ть глас.
13
Напая́яй го́ры от превы́спреннихъ Свои́хъ: от плода́ дѣ́лъ Твои́хъ насы́тится земля́.
13
Напая́яй го́ри от преви́спренних Свої́х; от плода́ діл Твої́х наси́титься земля́.
14
Прозяба́яй траву́ ското́мъ, и зла́къ на слу́жбу человѣ́комъ, извести́ хлѣ́бъ от земли́:
14
Прозяба́яй траву́ ското́м, і злак на слу́жбу челові́ком, ізвести́ хліб от землі́;
15
и віно́ весели́тъ се́рдце человѣ́ка, ума́стити лице́ єле́ємъ: и хлѣ́бъ се́рдце человѣ́ка укрѣпи́тъ.
15
і вино́ весели́ть се́рдце челові́ка, ума́стити лице́ єле́єм; і хліб се́рдце челові́ка укріпи́ть.
16
Насы́тятся древа́ польска́я, ке́дри Ліва́нстіи, и́хже єси́ насади́лъ:
16
Наси́тяться древа́ польська́я, ке́дри лива́нстії, ї́хже єси́ насади́л;
17
та́мо пти́цы вогнѣздя́тся, єроді́єво жили́ще предводи́телствуєтъ и́ми.
17
та́мо пти́ці вогніздя́ться, єроді́єво* жили́ще предводи́тельствуєть ї́ми.
18
Го́ры высо́кія єле́немъ, ка́мень прибѣ́жище за́яцемъ.
18
Го́ри висо́кія єле́нем, ка́мень — прибі́жище за́яцем.
19
Сотвори́лъ є́сть луну́ во времена́: со́лнце позна́ за́падъ сво́й.
19
Сотвори́л єсть луну́ во времена́; со́лнце позна́ за́пад свой.
20
Положи́лъ єси́ тму́, и бы́сть но́щь, въ не́йже про́йдутъ вси́ звѣ́ріє дубра́вніи,
20
Положи́л єси́ тьму, і бисть нощ, в не́йже про́йдуть всі зві́ріє дубра́внії,
21
ски́мни рыка́ющіи восхи́тити и взыска́ти от Бо́га пи́щу себѣ́.
21
ски́мні рика́ющії восхи́тити і взиска́ти от Бо́га пи́щу себі́.
22
Возсія́ со́лнце, и собра́шася, и въ ло́жахъ свои́хъ ля́гутъ.
22
Возсія́ со́лнце, і собра́шася, і в ло́жах свої́х ля́гуть.
23
Изы́детъ человѣ́къ на дѣ́ло своє́ и на дѣ́ланіє своє́ до ве́чера.
23
Ізи́деть челові́к на ді́ло своє́ і на ді́ланіє своє́ до ве́чера.
24
Я́ко возвели́чишася дѣла́ Твоя́, Го́споди: вся́ прему́дростію сотвори́лъ єси́: испо́лнися земля́ тва́ри Твоєя́.
24
Я́ко возвели́чишася діла́ Твоя́, Го́споди; вся прему́дростію сотвори́л єси́; іспо́лнися земля́ тва́рі Твоєя́.
25
Сіє́ мо́ре вели́коє и простра́нноє: та́мо га́ди, и́хже нѣ́сть числа́, живо́тная ма́лая съ вели́кими:
25
Сіє́ мо́ре вели́коє і простра́нноє; та́мо га́ди, ї́хже ність числа́, живо́тная ма́лая с вели́кими;
26
та́мо корабли́ препла́ваютъ, змі́й се́й, єго́же созда́лъ єси́ руга́тися єму́.
26
та́мо кораблі́ препла́вають, змій сей, єго́же созда́л єси́ руга́тися єму́.
27
Вся́ къ Тебѣ́ ча́ютъ, да́ти пи́щу и́мъ во бла́го вре́мя.
27
Вся к Тебі́ ча́ють, да́ти пи́щу їм во бла́го вре́м'я.
28
Да́вшу Тебѣ́ и́мъ, соберу́тъ: отве́рзшу Тебѣ́ ру́ку, вся́ческая испо́лнятся бла́гости:
28
Да́вшу Тебі́ їм, соберу́ть; отве́рзшу Тебі́ ру́ку, вся́чеськая іспо́лняться бла́гости;
29
отвра́щшу же Тебѣ́ лице́, возмяту́тся: отъи́меши ду́хъ и́хъ, и изче́знутъ и въ пе́рсть свою́ возвратя́тся:
29
отвра́щшу же Тебі́ лице́, возм'яту́ться; оти́меши дух їх, і ізче́знуть і в персть свою́ возвратя́ться;
30
по́слеши ду́ха Твоєго́, и сози́ждутся, и обнови́ши лице́ земли́.
30
по́слеши Ду́ха Твоєго́, і сози́ждуться, і обнови́ши лице́ землі́.
31
Бу́ди сла́ва Госпо́дня во вѣ́ки: возвесели́тся Госпо́дь о дѣ́лѣхъ Свои́хъ:
31
Бу́ди сла́ва Госпо́дня во ві́ки; возвесели́ться Госпо́дь о ді́ліх Свої́х;
32
призира́яй на зе́млю и творя́й ю́ трясти́ся: прикаса́яйся гора́мъ, и дымя́тся.
32
призира́яй на зе́млю і творя́й ю трясти́ся; прикаса́яйся гора́м, і дим'я́ться.
33
Воспою́ Го́сподеви въ животѣ́ моє́мъ, пою́ Бо́гу моєму́, до́ндеже є́смь:
33
Воспою́ Го́сподеві в животі́ моє́м, пою́ Бо́гу моєму́, до́ндеже єсьм;
34
да услади́тся Єму́ бесѣ́да моя́, а́зъ же возвеселю́ся о Го́сподѣ.
34
да услади́ться Єму́ бесі́да моя́, аз же возвеселю́ся о Го́споді.
35
Да изче́знутъ грѣ́шницы от земли́, и беззако́нницы, я́коже не бы́ти и́мъ. Благослови́, душе́ моя́, Го́спода.
35
Да ізче́знуть грі́шници от землі́, і беззако́нници, я́коже не би́ти їм. Благослови́, душе́ моя́, Го́спода.
0
Аллилу́іа.
Аллилу́я, 104.
1
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви и призыва́йте и́мя Єго́, возвѣсти́те во язы́цѣхъ дѣла́ Єго́:
1
Іспові́дайтеся Го́сподеві і призива́йте і́м'я Єго́, возвісті́те во язи́ціх діла́ Єго́;
2
воспо́йте Єму́ и по́йте Єму́, повѣ́дите вся́ чудеса́ Єго́.
2
воспо́йте Єму́ і по́йте Єму́, пові́діте вся чудеса́ Єго́.
3
Хвали́теся о и́мени святѣ́мъ Єго́: да возвесели́тся се́рдце и́щущихъ Го́спода:
3
Хвалі́теся о і́мені святі́м Єго́; да возвесели́ться се́рдце і́щущих Го́спода;
4
взыщи́те Го́спода и утверди́теся, взыщи́те лица́ Єго́ вы́ну.
4
взищі́те Го́спода і утверді́теся, взищі́те лиця́ Єго́ ви́ну.
5
Помяни́те чудеса́ Єго́, я́же сотвори́, чудеса́ Єго́ и судьбы́ у́стъ Єго́,
5
Пом'яні́те чудеса́ Єго́, я́же сотвори́, чудеса́ Єго́ і судьби́ уст Єго́,
6
сѣ́мя Авраа́мле раби́ Єго́, сы́нове Іа́ковли избра́нніи Єго́.
сі́м'я Авраа́мле, раби́ Єго́, си́нове Іа́ковлі — ізбра́ннії Єго́.
7
То́й Госпо́дь Бо́гъ на́шъ: по все́й земли́ судьбы́ Єго́.
7
Той — Госпо́дь Бог наш: по всей землі́ судьби́ Єго́.
8
Помяну́ въ вѣ́къ завѣ́тъ Сво́й, сло́во, є́же заповѣ́да въ ты́сящы родо́въ,
8
Пом'яну́ в вік заві́т Свой, сло́во, є́же запові́да в ти́сящі родо́в,
9
є́же завѣща́ Авраа́му, и кля́тву Свою́ Ісаа́ку:
9
є́же завіща́ Авраа́му, і кля́тву Свою́ Ісаа́ку;
10
и поста́ви ю́ Іа́кову въ повелѣ́ніє и Ізра́илю въ завѣ́тъ вѣ́ченъ,
10
і поста́ви ю Іа́кову в повелі́ніє і Ізра́їлю в заві́т ві́чен,
11
глаго́ля: тебѣ́ да́мъ зе́млю Ханаа́ню, у́же достоя́нія ва́шего.
11
глаго́ля: тебі́ дам зе́млю Ханаа́ню, у́же достоя́нія ва́шего.
12
Внегда́ бы́ти и́мъ ма́лымъ число́мъ, малѣ́йшымъ и прише́лцемъ въ не́й,
12
Внегда́ би́ти їм ма́лим число́м, малі́йшим і прише́льцем в ней,
13
и преидо́ша от язы́ка въ язы́къ и от ца́рствія въ лю́ди и́ны:
13
і прейдо́ша от язи́ка в язи́к і от ца́рствія в лю́ди і́ни;
14
не оста́ви человѣ́ка оби́дѣти и́хъ и обличи́ о ни́хъ цари́:
14
не оста́ви челові́ка оби́діти їх і обличи́ о них царі́;
15
не прикаса́йтеся пома́заннымъ Мои́мъ, и во проро́цѣхъ Мои́хъ не лука́внуйте.
15
не прикаса́йтеся пома́занним Мої́м, і во проро́ціх Мої́х не лука́внуйте.
16
И призва́ гла́дъ на зе́млю: вся́ко утвержде́ніє хлѣ́бноє сотры́.
16
І призва́ глад на зе́млю, вся́ко утвержде́ніє хлі́бноє сотри́.
17
Посла́ предъ ни́ми человѣ́ка: въ раба́ про́данъ бы́сть Іо́сифъ.
17
Посла́ пред ни́ми челові́ка; в раба́ про́дан бисть Іо́сиф.
18
Смири́ша во око́вахъ но́зѣ єго́, желѣ́зо про́йде душа́ єго́,
18
Смири́ша во око́вах но́зі єго́, желі́зо про́йде душа́ єго́,
19
до́ндеже пріи́де сло́во Єго́: сло́во Госпо́дне разжже́ єго́.
19
до́ндеже при́йде сло́во Єго́; сло́во Госпо́днє разжже́ єго́.
20
Посла́ ца́рь и разрѣши́ єго́: кня́зь люді́й, и оста́ви {отпусти́} єго́.
20
Посла́ цар і разріши́ єго́, князь люді́й, і оста́ви [отпусти́] єго́.
21
Поста́ви єго́ господи́на до́му своєму́ и кня́зя всему́ стяжа́нію своєму́,
21
Поста́ви єго́ господи́на до́му своєму́ і кня́зя всему́ стяжа́нію своєму́,
22
наказа́ти кня́зи єго́ я́ко себе́ и ста́рцы єго́ умудри́ти.
22
наказа́ти кня́зі єго́, я́ко себе́, і ста́рці єго́ умудри́ти.
23
И вни́де Ізра́иль во Єги́петъ, и Іа́ковъ прише́лствова въ зе́млю Ха́мову.
23
І вни́де Ізра́їль во Єги́пет, і Іа́ков прише́льствова в зе́млю Ха́мову.
24
И возрасти́ лю́ди Своя́ зѣло́ и укрѣпи́ я́ па́че враго́въ и́хъ.
24
І возрасти́ лю́ди Своя́ зіло́ і укріпи́ я па́че враго́в їх.
25
Преврати́ се́рдце и́хъ возненави́дѣти лю́ди Єго́, ле́сть сотвори́ти въ рабѣ́хъ Єго́.
25
Преврати́ се́рдце їх возненави́діти лю́ди Єго́, лесть сотвори́ти в рабі́х Єго́.
26
Посла́ Моисе́а раба́ Своєго́, Ааро́на, єго́же избра́ Себѣ́:
26
Посла́ Моїсе́я, раба́ Своєго́, Ааро́на, єго́же ізбра́ Себі́;
27
положи́ въ ни́хъ словеса́ зна́меній Свои́хъ и чуде́съ Свои́хъ въ земли́ Ха́мовѣ.
27
положи́ в них словеса́ зна́меній Свої́х і чуде́с Свої́х в землі́ Ха́мові.
28
Посла́ тму́ и помрачи́, я́ко преогорчи́ша словеса́ Єго́.
28
Посла́ тьму і помрачи́, я́ко преогорчи́ша словеса́ Єго́.
29
Преложи́ во́ды и́хъ въ кро́вь и измори́ ры́бы и́хъ.
29
Преложи́ во́ди їх в кров і ізмори́ ри́би їх.
30
Воскипѣ́ земля́ и́хъ жа́бами въ сокро́вищницахъ царе́й и́хъ.
30
Воскипі́ земля́ їх жа́бами в сокро́вищницях царе́й їх.
31
Рече́, и пріидо́ша пе́сія му́хи и скні́пы во вся́ предѣ́лы и́хъ.
31
Рече́, і прийдо́ша пе́сія му́хи і скни́пи во вся преді́ли їх.
32
Положи́ дожди́ и́хъ гра́ды, о́гнь попаля́ющь въ земли́ и́хъ:
32
Положи́ дожди́ їх гра́ди, огнь попаля́ющ в землі́ їх;
33
и порази́ віногра́ды и́хъ и смо́квы и́хъ, и сотры́ вся́коє дре́во предѣ́лъ и́хъ.
33
і порази́ виногра́ди їх і смо́кви їх, і сотри́ вся́коє дре́во преді́л їх.
34
Рече́, и пріидо́ша пру́зи и гу́сеницы, и́мже не бѣ́ числа́,
34
Рече́, і прийдо́ша пру́зі і гу́сениці, ї́мже не бі числа́,
35
и снѣдо́ша вся́ку траву́ въ земли́ и́хъ, и поядо́ша вся́къ пло́дъ земли́ и́хъ.
35
і снідо́ша вся́ку траву́ в землі́ їх, і поядо́ша всяк плод землі́ їх.
36
И порази́ вся́каго пе́рвенца въ земли́ и́хъ, нача́токъ вся́каго труда́ и́хъ:
36
І порази́ вся́каго пе́рвенця в землі́ їх, нача́ток вся́каго труда́ їх;
37
и изведе́ я́ съ сребро́мъ и зла́томъ: и не бѣ́ въ колѣ́нѣхъ и́хъ боля́й.
37
і ізведе́ я с сребро́м і зла́том; і не бі в колі́ніх їх боля́й.
38
Возвесели́ся Єги́петъ во исхожде́ніи и́хъ: я́ко нападе́ стра́хъ и́хъ на ня́.
38
Возвесели́ся Єги́пет во ісхожде́нії їх; я́ко нападе́ страх їх на ня.
39
Распростре́ о́блакъ въ покро́въ и́мъ, и о́гнь, є́же просвѣти́ти и́мъ но́щію.
39
Распростре́ о́блак в покро́в їм, і огнь, є́же просвіти́ти їм но́щію.
40
Проси́ша, и пріидо́ша кра́стели, и хлѣ́ба небе́снаго насы́ти я́:
40
Проси́ша, і прийдо́ша кра́стелі*, і хлі́ба небе́снаго наси́ти я;
41
разве́рзе ка́мень, и потеко́ша во́ды, потеко́ша въ безво́дныхъ рѣ́ки:
41
разве́рзе ка́мень, і потеко́ша во́ди, потеко́ша в безво́дних рі́ки;
42
я́ко помяну́ сло́во свято́є Своє́, є́же ко Авраа́му рабу́ Своєму́.
42
я́ко пом'яну́ сло́во свято́є Своє́, є́же ко Авраа́му, рабу́ Своєму́.
43
И изведе́ лю́ди Своя́ въ ра́дости и избра́нныя Своя́ въ весе́ліи.
43
І ізведе́ лю́ди Своя́ в ра́дості і ізбра́нния Своя́ в весе́лії.
44
И даде́ и́мъ страны́ язы́къ, и труды́ люді́й наслѣ́доваша:
44
І даде́ їм страни́ язи́к, і труди́ люді́й наслі́доваша;
45
я́ко да сохраня́тъ оправда́нія Єго́ и зако́на Єго́ взы́щутъ.
45
я́ко да сохраня́ть оправда́нія Єго́ і зако́на Єго́ взи́щуть.
0
Аллилу́іа.
Аллилу́я, 105.
1
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
1
Іспові́дайтеся Го́сподеві, я́ко благ, я́ко во вік ми́лость Єго́.
2
Кто́ возглаго́летъ си́лы Госпо́дни, слы́шаны сотвори́тъ вся́ хвалы́ Єго́?
2
Кто возглаго́леть си́ли Госпо́дні, сли́шани сотвори́ть вся хвали́ Єго́?
3
Блаже́ни храня́щіи су́дъ и творя́щіи пра́вду во вся́коє вре́мя.
3
Блаже́нні храня́щії суд і творя́щії пра́вду во вся́коє вре́м'я.
4
Помяни́ на́съ, Го́споди, во благоволе́ніи люді́й Твои́хъ, посѣти́ на́съ спасе́ніємъ Твои́мъ,
4
Пом'яни́ нас, Го́споди, во благоволе́нії люді́й Твої́х, посіти́ нас спасе́нієм Твої́м,
5
ви́дѣти во бла́гости избра́нныя Твоя́, возвесели́тися въ весе́ліи язы́ка Твоєго́, хвали́тися съ достоя́ніємъ Твои́мъ.
5
ви́діти во бла́гості ізбра́нния Твоя́, возвесели́тися в весе́лії язи́ка Твоєго́, хвали́тися с достоя́нієм Твої́м.
6
Согрѣши́хомъ со отцы́ на́шими, беззако́нновахомъ, непра́вдовахомъ:
6
Согріши́хом со отці́ на́шими, беззако́нновахом, непра́вдовахом;
7
отцы́ на́ши во Єги́птѣ не разумѣ́ша чуде́съ Твои́хъ, ни помяну́ша мно́жества ми́лости Твоєя́: и преогорчи́ша восходя́ще въ Чермно́є мо́ре.
7
отці́ на́ші во Єги́пті не разумі́ша чуде́с Твої́х, ні пом'яну́ша мно́жества ми́лости Твоєя́; і преогорчи́ша восходя́ще в Чермно́є мо́ре.
8
И спасе́ и́хъ и́мене Своєго́ ра́ди, сказа́ти си́лу Свою́:
8
І спасе́ їх і́мене Своєго́ ра́ди, сказа́ти си́лу Свою́;
9
и запрети́ Чермно́му мо́рю, и изся́че: и наста́ви {преведе́} я́ въ бе́зднѣ я́ко въ пусты́ни.
9
і запрети́ Чермно́му мо́рю, і ізся́че; і наста́ви [преведе́] я в бе́здні я́ко в пусти́ні.
10
И спасе́ я́ изъ руки́ ненави́дящихъ и изба́ви я́ изъ руки́ враго́въ.
10
І спасе́ я із руки́ ненави́дящих і ізба́ви я із руки́ враго́в.
11
Покры́ вода́ стужа́ющыя и́мъ: ни єди́нъ от ни́хъ избы́сть.
11
Покри́ вода́ стужа́ющия їм; ні єди́н от них ізби́сть.
12
И вѣ́роваша словеси́ Єго́ и воспѣ́ша хвалу́ Єго́.
12
І ві́роваша словесі́ Єго́ і воспі́ша хвалу́ Єго́.
13
Ускори́ша, забы́ша дѣла́ Єго́, не стерпѣ́ша совѣ́та Єго́:
13
Ускори́ша, заби́ша діла́ Єго́, не стерпі́ша сові́та Єго́;
14
и похотѣ́ша жела́нію въ пусты́ни и искуси́ша Бо́га въ безво́днѣй.
14
і похоті́ша жела́нію в пусти́ні і іскуси́ша Бо́га в безво́дній.
15
И даде́ и́мъ проше́ніє и́хъ, посла́ сы́тость въ ду́шы и́хъ.
15
І даде́ їм проше́ніє їх, посла́ си́тость в ду́ші їх.
16
И прогнѣ́ваша Моисе́а въ стану́, Ааро́на свята́го Госпо́дня.
16
І прогні́ваша Моїсе́я в стану́, Ааро́на, свята́го Госпо́дня.
17
Отве́рзеся земля́ и пожре́ Даѳа́на и покры́ на со́нмищи Авіро́на:
17
Отве́рзеся земля́ і пожре́ Дафа́на і покри́ на со́нмищі Авиро́на;
18
и разжже́ся о́гнь въ со́нмѣ и́хъ, пла́мень попали́ грѣ́шники.
18
і разжже́ся огнь в со́нмі їх, пла́мень попали́ грі́шники.
19
И сотвори́ша телца́ въ Хори́вѣ и поклони́шася истука́нному:
19
І сотвори́ша тельця́ в Хори́ві і поклони́шася істука́нному;
20
и измѣни́ша сла́ву Єго́ въ подо́біє телца́ яду́щаго траву́.
20
і ізміни́ша сла́ву Єго́ в подо́біє тельця́ яду́щаго траву́.
21
И забы́ша Бо́га спаса́ющаго и́хъ, сотво́ршаго ве́лія во Єги́птѣ,
21
І заби́ша Бо́га спаса́ющаго їх, сотво́ршаго ве́лія во Єги́пті,
22
чудеса́ въ земли́ Ха́мовѣ, стра́шная въ мо́ри Чермнѣ́мъ.
22
чудеса́ в землі́ Ха́мові, стра́шная в мо́рі Чермні́м.
23
И рече́ потреби́ти и́хъ, а́ще не бы́ Моисе́й избра́нный Єго́ ста́лъ въ сокруше́ніи предъ Ни́мъ, возврати́ти я́рость Єго́, да не погуби́тъ и́хъ.
23
І рече́ потреби́ти їх, а́ще не би Моїсе́й ізбра́нний Єго́ стал в сокруше́нії пред Ним, возврати́ти я́рость Єго́, да не погуби́ть їх.
24
И уничижи́ша зе́млю жела́нную, не я́ша вѣ́ры словеси́ Єго́:
24
І унічижи́ша зе́млю жела́нную, не я́ша ві́ри словесі́ Єго́;
25
и поропта́ша въ селе́ніихъ свои́хъ, не услы́шаша гла́са Госпо́дня.
25
і поропта́ша в селе́ніїх свої́х, не усли́шаша гла́са Госпо́дня.
26
И воздви́же ру́ку Свою́ на ня́, низложи́ти я́ въ пусты́ни,
26
І воздви́же ру́ку Свою́ на ня, низложи́ти я в пусти́ні,
27
и низложи́ти сѣ́мя и́хъ во язы́цѣхъ, и расточи́ти я́ въ страны́.
27
і низложи́ти сі́м'я їх во язи́ціх, і расточи́ти я в страни́.
28
И причасти́шася Веєльфего́ру и снѣдо́ша же́ртвы ме́ртвыхъ:
28
І причасти́шася Веєльфего́ру і снідо́ша же́ртви ме́ртвих;
29
и раздражи́ша Єго́ въ начина́ніихъ свои́хъ, и умно́жися въ ни́хъ паде́ніє.
29
і раздражи́ша Єго́ в начина́ніїх свої́х, і умно́жися в них паде́ніє.
30
И ста́ Фінеє́съ и уми́лостиви, и преста́ сѣ́чь:
30
І ста Фінеє́с і уми́лостиви, і преста́ січ;
31
и вмѣни́ся єму́ въ пра́вду, въ ро́дъ и ро́дъ до вѣ́ка.
31
і вміни́ся єму́ в пра́вду, в род і род до ві́ка.
32
И прогнѣ́ваша Єго́ на водѣ́ Прерѣка́нія, и озло́бленъ бы́сть Моисе́й и́хъ ра́ди:
32
І прогні́ваша Єго́ на воді́ преріка́нія, і озло́блен бисть Моїсе́й їх ра́ди;
33
я́ко преогорчи́ша ду́хъ єго́ и ра́знствова устна́ма свои́ма.
33
я́ко преогорчи́ша дух єго́ і ра́знствова устна́ма свої́ма.
34
Не потреби́ша язы́ки, я́же рече́ Госпо́дь и́мъ.
34
Не потреби́ша язи́ки, я́же рече́ Госпо́дь їм.
35
И смѣси́шася во язы́цѣхъ и навыко́ша дѣло́мъ и́хъ:
35
І сміси́шася во язи́ціх і навико́ша діло́м їх;
36
и порабо́таша истука́ннымъ и́хъ, и бы́сть и́мъ въ собла́знъ.
36
і порабо́таша істука́нним їх, і бисть їм в собла́зн.
37
И пожро́ша сы́ны своя́ и дще́ри своя́ бѣсово́мъ,
37
І пожро́ша си́ни своя́ і дще́рі своя́ бісово́м,
38
и пролія́ша кро́вь непови́нную, кро́вь сыно́въ свои́хъ и дще́рей, я́же пожро́ша истука́ннымъ Ханаа́нскимъ: и убіє́на бы́сть земля́ и́хъ кровьми́
38
і пролія́ша кров непови́нную, кров сино́в свої́х і дще́рей, я́же пожро́ша істука́нним Ханаа́нським; і убіє́на бисть земля́ їх кровми́
39
и оскверни́ся въ дѣ́лѣхъ и́хъ: и соблуди́ша въ начина́ніихъ свои́хъ.
39
і оскверни́ся в ді́ліх їх; і соблуди́ша в начина́ніїх свої́х.
40
И разгнѣ́вася я́ростію Госпо́дь на лю́ди Своя́ и омерзи́ достоя́ніє Своє́:
40
І разгні́вася я́ростію Госпо́дь на лю́ди Своя́ і омерзи́ достоя́ніє Своє́;
41
и предаде́ я́ въ ру́ки враго́въ, и облада́ша и́ми ненави́дящіи и́хъ.
41
і предаде́ я в ру́ки враго́в, і облада́ша ї́ми ненави́дящії їх.
42
И стужи́ша и́мъ врази́ и́хъ: и смири́шася подъ рука́ми и́хъ.
42
І стужи́ша їм вразі́ їх; і смири́шася под рука́ми їх.
43
Мно́жицею изба́ви я́: ті́и же преогорчи́ша Єго́ совѣ́томъ свои́мъ, и смири́шася въ беззако́ніихъ свои́хъ.
43
Мно́жицею ізба́ви я; ті́ї же преогорчи́ша Єго́ сові́том свої́м, і смири́шася в беззако́ніїх свої́х.
44
И ви́дѣ Госпо́дь, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, внегда́ услы́шаше моле́ніє и́хъ:
44
І ви́ді Госпо́дь, внегда́ скорбі́ти їм, внегда́ усли́шаше моле́ніє їх;
45
и помяну́ завѣ́тъ Сво́й, и раска́яся по мно́жеству ми́лости Своєя́:
45
і пом'яну́ заві́т Свой, і раска́яся по мно́жеству ми́лости Своєя́;
46
и даде́ я́ въ щедро́ты предъ всѣ́ми плѣни́вшими я́.
46
і даде́ я в щедро́ти пред всі́ми пліни́вшими я.
47
Спаси́ ны, Го́споди, Бо́же на́шъ, и собери́ ны от язы́къ, исповѣ́датися и́мени Твоєму́ свято́му, хвали́тися во хвалѣ́ Твоє́й.
47
Спаси́ ни, Го́споди, Бо́же наш, і собери́ ни от язи́к, іспові́датися і́мені Твоєму́ свято́му, хвали́тися во хвалі́ Твоє́й.
48
Благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ от вѣ́ка и до вѣ́ка. И реку́тъ вси́ лю́діє: бу́ди, бу́ди.
48
Благослове́н Госпо́дь Бог Ізра́їлев от ві́ка і до ві́ка. І реку́ть всі лю́діє: бу́ди, бу́ди!
0
Аллилу́іа.
Аллилу́я, 106.
1
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
1
Іспові́дайтеся Го́сподеві, я́ко благ, я́ко во вік ми́лость Єго́.
2
Да реку́тъ изба́вленніи Го́сподемъ, и́хже изба́ви изъ руки́ врага́,
2
Да реку́ть ізба́вленнії Го́сподем, ї́хже ізба́ви із руки́ врага́,
3
и от стра́нъ собра́ и́хъ, от восто́къ и за́падъ, и сѣ́вера и мо́ря:
3
і от стран собра́ їх, от восто́к і за́пад, і сі́вера і мо́ря;
4
заблуди́ша въ пусты́ни безво́днѣй, пути́ гра́да оби́телнаго не обрѣто́ша:
4
заблуди́ша в пусти́ні безво́дній, путі́ гра́да оби́тельнаго не обріто́ша;
5
а́лчуще и жа́ждуще, душа́ и́хъ въ ни́хъ изчезе́.
5
а́лчуще і жа́ждуще, душа́ їх в них ізчезе́.
6
И воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от ну́ждъ и́хъ изба́ви я́:
6
І воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти їм, і от нужд їх ізба́ви я;
7
и наста́ви я́ на пу́ть пра́въ, вни́ти во гра́дъ оби́телный.
7
і наста́ви я на путь прав, вни́ти во град оби́тельний.
8
Да исповѣ́дятся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости Єго́ и чудеса́ Єго́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
8
Да іспові́дяться [да іспові́дять] Го́сподеві ми́лості Єго́ і чудеса́ Єго́ синово́м челові́чеським;
9
я́ко насы́тилъ є́сть ду́шу тщу́, и ду́шу а́лчущу испо́лни бла́гъ:
9
я́ко наси́тил єсть ду́шу тщу, і ду́шу а́лчущу іспо́лни благ;
10
сѣдя́щыя во тмѣ́ и сѣ́ни сме́ртнѣй, окова́нныя нището́ю и желѣ́зомъ,
10
сідя́щия во тьмі і сі́ні сме́ртній, окова́нния нището́ю і желі́зом,
11
я́ко преогорчи́ша словеса́ Бо́жія, и совѣ́тъ Вы́шняго раздражи́ша.
11
я́ко преогорчи́ша словеса́ Бо́жія, і сові́т Ви́шняго раздражи́ша.
12
И смири́ся въ трудѣ́хъ се́рдце и́хъ, и изнемого́ша, и не бѣ́ помага́яй.
12
І смири́ся в труді́х се́рдце їх, і ізнемого́ша, і не бі помага́яй.
13
И воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от ну́ждъ и́хъ спасе́ я́:
13
І воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти їм, і от нужд їх спасе́ я;
14
и изведе́ я́ изъ тмы́ и сѣ́ни сме́ртныя, и у́зы и́хъ растерза́.
14
і ізведе́ я із тьми і сі́ні сме́ртния, і у́зи їх растерза́.
15
Да исповѣ́дятся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости Єго́ и чудеса́ Єго́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
15
Да іспові́дяться [да іспові́дять] Го́сподеві ми́лості Єго́ і чудеса́ Єго́ синово́м челові́чеським;
16
я́ко сокруши́ врата́ мѣ́дная, и вереи́ желѣ́зныя сломи́.
16
я́ко сокруши́ врата́ мі́дная, і вереї́ желі́зния сломи́.
17
Воспрія́тъ я́ от пути́ беззако́нія и́хъ: беззако́ній бо ра́ди свои́хъ смири́шася.
17
Восприя́т я от путі́ беззако́нія їх; беззако́ній бо ра́ди свої́х смири́шася.
18
Вся́каго бра́шна возгнуша́ся душа́ и́хъ, и прибли́жишася до вра́тъ сме́ртныхъ.
18
Вся́каго бра́шна возгнуша́ся душа́ їх, і прибли́жишася до врат сме́ртних.
19
И воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от ну́ждъ и́хъ спасе́ я́:
19
І воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти їм, і от нужд їх спасе́ я;
20
посла́ сло́во Своє́, и изцѣли́ я́, и изба́ви я́ от растлѣ́ній и́хъ.
20
посла́ сло́во Своє́, і ізціли́ я, і ізба́ви я от растлі́ній їх.
21
Да исповѣ́дятся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости Єго́ и чудеса́ Єго́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
21
Да іспові́дяться [да іспові́дять] Го́сподеві ми́лості Єго́ і чудеса́ Єго́ синово́м челові́чеським;
22
и да пожру́тъ Єму́ же́ртву хвалы́ и да возвѣстя́тъ дѣла́ Єго́ въ ра́дости.
22
і да пожру́ть Єму́ же́ртву хвали́ і да возвістя́ть діла́ Єго́ в ра́дості.
23
Сходя́щіи въ мо́ре въ корабле́хъ, творя́щіи дѣ́ланія въ вода́хъ мно́гихъ,
23
Сходя́щії в мо́ре в корабле́х, творя́щії ді́ланія в вода́х мно́гих,
24
ті́и ви́дѣша дѣла́ Госпо́дня и чудеса́ Єго́ во глубинѣ́.
24
ті́ї ви́діша діла́ Госпо́дня і чудеса́ Єго́ во глубині́.
25
Рече́, и ста́ ду́хъ бу́ренъ, и вознесо́шася во́лны єго́:
25
Рече́ — і ста дух бу́рен, і вознесо́шася во́лни єго́;
26
восхо́дятъ до небе́съ и низхо́дятъ до бе́зднъ: душа́ и́хъ въ злы́хъ та́яше:
26
восхо́дять до небе́с і низхо́дять до бездн; душа́ їх в злих та́яше;
27
смято́шася, подвиго́шася я́ко пія́ный, и вся́ му́дрость и́хъ поглощена́ бы́сть.
27
см'ято́шася, подвиго́шася, я́ко пія́ний, і вся му́дрость їх поглощена́ бисть.
28
И воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от ну́ждъ и́хъ изведе́ я́:
28
І воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти їм, і от нужд їх ізведе́ я;
29
и повелѣ́ бу́ри, и ста́ въ тишину́, и умолко́ша во́лны єго́.
29
і повелі́ бу́рі, і ста в тишину́, і умолко́ша во́лни єго́.
30
И возвесели́шася, я́ко умолко́ша, и наста́ви я́ въ приста́нище хотѣ́нія Своєго́.
30
І возвесели́шася, я́ко умолко́ша, і наста́ви я в приста́нище хоті́нія Своєго́.
31
Да исповѣ́дятся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости Єго́ и чудеса́ Єго́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
31
Да іспові́дяться [да іспові́дять] Го́сподеві ми́лості Єго́ і чудеса́ Єго́ синово́м челові́чеським;
32
да вознесу́тъ Єго́ въ це́ркви людстѣ́й, и на сѣда́лищи ста́рецъ восхва́лятъ Єго́.
32
да вознесу́ть Єго́ в це́ркві людсті́й, і на сіда́лищі ста́рець восхва́лять Єго́.
33
Положи́лъ є́сть рѣ́ки въ пусты́ню и исхо́диша водна́я въ жа́жду,
33
Положи́л єсть рі́ки в пусти́ню і ісхо́диша водна́я в жа́жду,
34
зе́млю плодоно́сную въ сла́ность, от зло́бы живу́щихъ на не́й.
34
зе́млю плодоно́сную в сла́ность, от зло́би живу́щих на ней.
35
Положи́лъ є́сть пусты́ню во єзе́ра водна́я и зе́млю безво́дную во исхо́дища водна́я.
35
Положи́л єсть пусти́ню во єзе́ра водна́я і зе́млю безво́дную во ісхо́дища водна́я.
36
И насели́ та́мо а́лчущыя, и соста́виша гра́ды оби́телны:
36
І насели́ та́мо а́лчущия, і соста́виша гра́ди оби́тельни;
37
и насѣ́яша се́ла, и насади́ша віногра́ды, и сотвори́ша пло́дъ жи́тенъ.
37
і насі́яша се́ла, і насади́ша виногра́ди, і сотвори́ша плод жи́тен.
38
И благослови́ я́, и умно́жишася зѣло́: и скоты́ и́хъ не ума́ли.
38
І благослови́ я, і умно́жишася зіло́; і скоти́ їх не ума́ли.
39
И ума́лишася и озло́бишася от ско́рби зо́лъ и болѣ́зни:
39
І ума́лишася і озло́бишася от ско́рби зол і болі́зні;
40
излія́ся уничиже́ніє на кня́зи и́хъ, и облазни́ {заблужда́ти сотвори́} я́ по непрохо́днѣй, а не по пути́.
40
ізлія́ся унічиже́ніє на кня́зі їх, і облазни́ [заблужда́ти сотвори́] я по непрохо́дній, а не по путі́.
41
И помо́же убо́гу от нищеты́ и положи́ я́ко о́вцы оте́чествія.
41
І помо́же убо́гу от нищети́ і положи́, я́ко о́вці, оте́чествія.
42
У́зрятъ пра́віи и возвеселя́тся, и вся́коє беззако́ніє загради́тъ уста́ своя́.
42
У́зрять пра́вії і возвеселя́ться, і вся́коє беззако́ніє загради́ть уста́ своя́.
43
Кто́ прему́дръ и сохрани́тъ сія́? И уразумѣ́ютъ ми́лости Госпо́дни.
43
Кто прему́др і сохрани́ть сія́? І уразумі́ють ми́лості Госпо́дні.
1
Пѣ́снь, псало́мъ Дави́ду.
1
Піснь, псало́м Дави́ду, 107.
2
Гото́во се́рдце моє́, Бо́же, гото́во се́рдце моє́: воспою́ и пою́ во сла́вѣ моє́й.
2
Гото́во се́рдце моє́, Бо́же, гото́во се́рдце моє́; воспою́ і пою́ во сла́ві моє́й.
3
Воста́ни, сла́ва моя́, воста́ни, псалти́рю и гу́сли: воста́ну ра́но.
3
Воста́ни, сла́ва моя́, воста́ни, псалти́рю і гу́слі; воста́ну ра́но.
4
Исповѣ́мся Тебѣ́ въ лю́дехъ, Го́споди, пою́ Тебѣ́ во язы́цѣхъ:
4
Іспові́мся Тебі́ в лю́дех, Го́споди, пою́ Тебі́ во язи́ціх;
5
я́ко ве́лія верху́ небе́съ ми́лость Твоя́ и до о́блакъ и́стина Твоя́.
5
я́ко ве́лія верху́ небе́с ми́лость Твоя́ і до о́блак і́стина Твоя́.
6
Вознеси́ся на небеса́, Бо́же, и по все́й земли́ сла́ва Твоя́,
6
Вознеси́ся на небеса́, Бо́же, і по всей землі́ сла́ва Твоя́.
7
я́ко да изба́вятся возлю́бленніи Твои́: спаси́ десни́цею Твоє́ю и услы́ши мя́.
7
я́ко да ізба́в'яться возлю́бленнії Твої́; спаси́ десни́цею Твоє́ю і усли́ши м'я.
8
Бо́гъ возглаго́ла во святѣ́мъ Своє́мъ: вознесу́ся и раздѣлю́ Сікі́му, и удо́ль Селе́ній размѣ́рю.
8
Бог возглаго́ла во святі́м Своє́м: вознесу́ся і разділю́ Сики́му, і удо́ль селе́ній размі́рю.
9
Мо́й є́сть Галаа́дъ, и Мо́й є́сть Манассі́й, и Єфре́мъ заступле́ніє главы́ Моєя́: Іу́да ца́рь Мо́й,
9
Мой єсть Галаа́д, і Мой єсть Манассі́й, і Єфре́м — заступле́ніє глави́ Моєя́; Іу́да — цар Мой,
10
Моа́въ коно́бъ упова́нія Моєго́: на Ідуме́ю наложу́ сапо́гъ Мо́й: Мнѣ́ иноплеме́нницы покори́шася.
10
Моа́в — коно́б упова́нія Моєго́; на Ідуме́ю наложу́ сапо́г Мой; Мні іноплеме́нници покори́шася.
11
Кто́ введе́тъ мя́ во гра́дъ огражде́нія? Или́ кто́ наста́витъ мя́ до Ідуме́и?
11
Кто введе́ть м'я во град огражде́нія? Іли́ кто наста́вить м'я до Ідуме́ї?
12
Не Ты́ ли, Бо́же, отри́нувый на́съ, и не изы́деши, Бо́же, въ си́лахъ на́шихъ?
12
Не Ти ли, Бо́же, отри́нувий нас, і не ізи́деши, Бо́же, в си́лах на́ших?
13
Да́ждь на́мъ по́мощь от ско́рби: и су́єтно спасе́ніє человѣ́ческо.
13
Даждь нам по́мощ от ско́рби, і су́єтно спасе́ніє челові́чесько.
14
О Бо́зѣ сотвори́мъ си́лу, и То́й уничижи́тъ враги́ на́шя.
14
О Бо́зі сотвори́м си́лу, і Той унічижи́ть враги́ на́ша.
0
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 108.
1
Бо́же, хвалы́ моєя́ не премолчи́:
1
Бо́же, хвали́ моєя́ не премолчи́;
2
я́ко уста́ грѣ́шнича и уста́ льсти́ваго на мя́ отверзо́шася, глаго́лаша на мя́ язы́комъ льсти́вымъ,
2
я́ко уста́ грі́шнича і уста́ льсти́ваго на м'я отверзо́шася, глаго́лаша на м'я язи́ком льсти́вим,
3
и словесы́ ненави́стными обыдо́ша мя́, и бра́шася со мно́ю ту́не.
3
і словеси́ ненави́стними обидо́ша м'я, і бра́шася со мно́ю ту́не.
4
Вмѣ́сто є́же люби́ти мя́, оболга́ху мя́, а́зъ же моля́хся:
4
Вмі́сто є́же люби́ти м'я, оболга́ху м'я, аз же моля́хся;
5
и положи́ша на мя́ зла́я за блага́я, и не́нависть за возлюбле́ніє моє́.
5
і положи́ша на м'я зла́я за блага́я, і не́нависть за возлюбле́ніє моє́.
6
Поста́ви на него́ грѣ́шника, и діа́волъ да ста́нетъ одесну́ю єго́:
6
Поста́ви на него́ грі́шника, і дия́вол да ста́неть одесну́ю єго́;
7
внегда́ суди́тися єму́, да изы́детъ осужде́нъ, и моли́тва єго́ да бу́детъ въ грѣ́хъ.
7
внегда́ суди́тися єму́, да ізи́деть осужде́н, і моли́тва єго́ да бу́деть в гріх.
8
Да бу́дутъ дні́є єго́ ма́ли, и єпі́скопство єго́ да пріи́метъ и́нъ:
8
Да бу́дуть дні́є єго́ ма́лі, і єпи́скопство єго́ да при́йметь ін;
9
да бу́дутъ сы́нове єго́ си́ри, и жена́ єго́ вдова́:
9
да бу́дуть си́нове єго́ си́рі, і жена́ єго́ — вдова́;
10
дви́жущеся да преселя́тся сы́нове єго́ и воспро́сятъ, да изгна́ни бу́дутъ изъ домо́въ свои́хъ.
10
дви́жущеся да преселя́ться си́нове єго́ і воспро́сять, да ізгна́ні бу́дуть із домо́в свої́х.
11
Да взы́щетъ заимода́вецъ вся́, єли́ка су́ть єго́: и да восхи́тятъ чужді́и труды́ єго́.
11
Да взи́щеть займода́вець вся, єли́ка суть єго́; і да восхи́тять чужді́ї труди́ єго́.
12
Да не бу́детъ єму́ засту́пника, ниже́ да бу́детъ ущедря́яй сироты́ єго́:
12
Да не бу́деть єму́ засту́пника, ніже́ да бу́деть ущедря́яй сироти́ єго́;
13
да бу́дутъ ча́да єго́ въ погубле́ніє, въ ро́дѣ єди́нѣмъ да потреби́тся и́мя єго́.
13
да бу́дуть ча́да єго́ в погубле́ніє, в ро́ді єди́нім да потреби́ться і́м'я єго́.
14
Да воспомяне́тся беззако́ніє оте́цъ єго́ предъ Го́сподемъ, и грѣ́хъ ма́тере єго́ да не очи́стится:
14
Да воспом'яне́ться беззако́ніє оте́ць єго́ пред Го́сподем, і гріх ма́тере єго́ да не очи́ститься;
15
да бу́дутъ предъ Го́сподемъ вы́ну, и да потреби́тся от земли́ па́мять и́хъ:
15
да бу́дуть пред Го́сподем ви́ну, і да потреби́ться от землі́ па́м'ять їх;
16
зане́же не помяну́ сотвори́ти ми́лость, и погна́ человѣ́ка ни́ща и убо́га, и умиле́на се́рдцемъ умертви́ти.
16
зане́же не пом'яну́ сотвори́ти ми́лость, і погна́ челові́ка ни́ща і убо́га, і умиле́на се́рдцем умертви́ти.
17
И возлюби́ кля́тву, и пріи́детъ єму́: и не восхотѣ́ благослове́нія, и удали́тся от него́.
17
І возлюби́ кля́тву, і при́йдеть єму́; і не восхоті́ благослове́нія, і удали́ться от него́.
18
И облече́ся въ кля́тву я́ко въ ри́зу, и вни́де я́ко вода́ во утро́бу єго́ и я́ко єле́й въ ко́сти єго́:
18
І облече́ся в кля́тву, я́ко в ри́зу, і вни́де, я́ко вода́, во утро́бу єго́ і, я́ко єле́й, в ко́сті єго́;
19
да бу́детъ єму́ я́ко ри́за, въ ню́же облачи́тся, и я́ко по́ясъ, и́мже вы́ну опоясу́єтся.
19
да бу́деть єму́, я́ко ри́за, в ню́же облачи́ться, і, я́ко по́яс, і́мже ви́ну опоясу́ється.
20
Сіє́ дѣ́ло оболга́ющихъ мя́ у Го́спода и глаго́лющихъ лука́вая на ду́шу мою́.
20
Сіє́ ді́ло оболга́ющих м'я у Го́спода і глаго́лющих лука́вая на ду́шу мою́.
21
И Ты́, Го́споди, Го́споди, сотвори́ со мно́ю и́мене ра́ди Твоєго́, я́ко бла́га ми́лость Твоя́:
21
І Ти, Го́споди, Го́споди, сотвори́ со мно́ю і́мене ра́ди Твоєго́, я́ко бла́га ми́лость Твоя́;
22
изба́ви мя́, я́ко ни́щъ и убо́гъ є́смь а́зъ, и се́рдце моє́ смяте́ся вну́трь мене́.
22
ізба́ви м'я, я́ко нищ і убо́г єсьм аз, і се́рдце моє́ см'яте́ся внутр мене́.
23
Я́ко сѣ́нь, внегда́ уклони́тися є́й, отъя́хся: стрясо́хся я́ко пру́зи.
23
Я́ко сінь, внегда́ уклони́тися єй, отя́хся; стрясо́хся, я́ко пру́зи.
24
Колѣ́на моя́ изнемо́госта от поста́, и пло́ть моя́ измѣни́ся єле́а ра́ди.
24
Колі́на моя́ ізнемо́госта от поста́, і плоть моя́ ізміни́ся єле́я ра́ди.
25
И а́зъ бы́хъ поноше́ніє и́мъ: ви́дѣша мя́, покива́ша глава́ми свои́ми.
25
І аз бих поноше́ніє їм; ви́діша м'я, покива́ша глава́ми свої́ми.
26
Помози́ ми, Го́споди Бо́же мо́й, и спаси́ мя по ми́лости Твоє́й:
26
Помози́ мі, Го́споди Бо́же мой, і спаси́ м'я по ми́лості Твоє́й;
27
и да разумѣ́ютъ, я́ко рука́ Твоя́ сія́, и Ты́, Го́споди, сотвори́лъ єси́ ю́.
27
і да разумі́ють, я́ко рука́ Твоя́ сія́, і Ти, Го́споди, сотвори́л єси́ ю.
28
Проклену́тъ ті́и, и Ты́ благослови́ши: востаю́щіи на мя́ да постыдя́тся, ра́бъ же Тво́й возвесели́тся.
28
Проклену́ть ті́ї, і Ти благослови́ши; востаю́щії на м'я да постидя́ться, раб же Твой возвесели́ться.
29
Да облеку́тся оболга́ющіи мя́ въ срамоту́ и оде́ждутся я́ко оде́ждою студо́мъ свои́мъ.
29
Да облеку́ться оболга́ющії м'я в срамоту́ і оде́ждуться, я́ко оде́ждою, студо́м свої́м.
30
Исповѣ́мся Го́сподеви зѣло́ усты́ мои́ми и посредѣ́ мно́гихъ восхвалю́ Єго́:
30
Іспові́мся Го́сподеві зіло́ усти́ мої́ми і посреді́ мно́гих восхвалю́ Єго́;
31
я́ко предста́ одесну́ю убо́гаго, є́же спасти́ от гоня́щихъ ду́шу мою́.
31
я́ко преста́ одесну́ю убо́гаго, є́же спасти́ от гоня́щих ду́шу мою́.
0
Псало́мъ Дави́ду.
Псало́м Дави́ду, 109.
1
Рече́ Госпо́дь Го́сподеви моєму́: сѣди́ одесну́ю Мене́, до́ндеже положу́ враги́ Твоя́ подно́жіє но́гъ Твои́хъ.
1
Рече́ Госпо́дь Го́сподеві моєму́: сіди́ одесну́ю Мене́, до́ндеже положу́ враги́ Твоя́ подно́жіє ног Твої́х.
2
Же́злъ си́лы по́слетъ Ти́ Госпо́дь от Сіо́на, и го́сподствуй посредѣ́ враго́въ Твои́хъ.
2
Жезл си́ли по́слеть Ті Госпо́дь от Сіо́на, і госпо́дствуй посреді́ враго́в Твої́х.
3
Съ Тобо́ю нача́ло въ де́нь си́лы Твоєя́, во свѣ́тлостехъ святы́хъ Твои́хъ: изъ чре́ва пре́жде денни́цы роди́хъ Тя́.
3
С Тобо́ю нача́ло в день си́ли Твоєя́, во сві́тлостех святи́х Твої́х; із чре́ва пре́жде денни́ці роди́х Тя.
4
Кля́тся Госпо́дь и не раска́єтся: Ты́ ієре́й во вѣ́къ по чи́ну Мелхіседе́кову.
4
Кля́тся Госпо́дь і не раска́ється: Ти ієре́й во вік по чи́ну Мелхіседе́кову.
5
Госпо́дь одесну́ю Тебе́ сокруши́лъ є́сть въ де́нь гнѣ́ва Своєго́ цари́:
5
Госпо́дь одесну́ю Тебе́ сокруши́л єсть в день гні́ва Своєго́ царі́;
6
су́дитъ во язы́цѣхъ, испо́лнитъ паде́нія, сокруши́тъ главы́ на земли́ мно́гихъ.
6
су́дить во язи́ціх, іспо́лнить паде́нія, сокруши́ть глави́ на землі́ мно́гих.
7
От пото́ка на пути́ піє́тъ: сего́ ра́ди вознесе́тъ главу́.
7
От пото́ка на путі́ піє́ть; сего́ ра́ди вознесе́ть главу́.
0
Аллилу́іа.
Аллилу́я, 110.
1
Исповѣ́мся Тебѣ́, Го́споди, всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ въ совѣ́тѣ пра́выхъ и со́нмѣ.
1
Іспові́мся Тебі́, Го́споди, всім се́рдцем мої́м в сові́ті пра́вих і со́нмі.
2
Ве́лія дѣла́ Госпо́дня, изы́скана во всѣ́хъ во́ляхъ Єго́:
2
Ве́лія діла́ Госпо́дня, ізи́скана во всіх во́лях Єго́;
3
исповѣ́даніє и великолѣ́піє дѣ́ло Єго́, и пра́вда Єго́ пребыва́єтъ въ вѣ́къ вѣ́ка.
3
іспові́даніє і великолі́піє — ді́ло Єго́, і пра́вда Єго́ пребива́єть в вік ві́ка.
4
Па́мять сотвори́лъ є́сть чуде́съ Свои́хъ: ми́лостивъ и ще́дръ Госпо́дь.
4
Па́м'ять сотвори́л єсть чуде́с Свої́х; ми́лостив і щедр Госпо́дь.
5
Пи́щу даде́ боя́щымся Єго́: помяне́тъ въ вѣ́къ завѣ́тъ Сво́й.
5
Пи́щу даде́ боя́щимся Єго́; пом'яне́ть в вік заві́т Свой.
6
Крѣ́пость дѣ́лъ Свои́хъ возвѣсти́ лю́демъ Свои́мъ, да́ти и́мъ достоя́ніє язы́къ.
6
Крі́пость діл Свої́х возвісти́ лю́дем Свої́м, да́ти їм достоя́ніє язи́к.
7
Дѣла́ ру́къ Єго́ и́стина и су́дъ, вѣ́рны вся́ за́повѣди Єго́,
7
Діла́ рук Єго́ — і́стина і суд, ві́рни вся за́повіді Єго́,
8
утверже́ны въ вѣ́къ вѣ́ка, сотворе́ны во и́стинѣ и правотѣ́.
8
утверже́ни в вік ві́ка, сотворе́ни во і́стині і правоті́.
9
Избавле́ніє посла́ лю́демъ Свои́мъ: заповѣ́да въ вѣ́къ завѣ́тъ Сво́й: свято и стра́шно и́мя Єго́.
9
Ізбавле́ніє посла́ лю́дем Свої́м; запові́да в вік заві́т Свой; свя́то і стра́шно і́м'я Єго́.
10
Нача́ло прему́дрости стра́хъ Госпо́день, ра́зумъ же бла́гъ всѣ́мъ творя́щымъ и́: хвала́ Єго́ пребыва́єтъ въ вѣ́къ вѣ́ка.
10
Нача́ло прему́дрости — страх Госпо́день, ра́зум же благ всім творя́щим ї; хвала́ Єго́ пребива́єть в вік ві́ка.
0
Аллилу́іа, псало́мъ.
Аллилу́я, псало́м, 111
1
Блаже́нъ му́жъ боя́йся Го́спода, въ за́повѣдехъ Єго́ восхо́щетъ зѣло́.
1
Блаже́н муж боя́йся Го́спода, в за́повідех Єго́ восхо́щеть зіло́.
2
Си́льно на земли́ бу́детъ сѣ́мя єго́, ро́дъ пра́выхъ благослови́тся:
2
Си́льно на землі́ бу́деть сі́м'я єго́, род пра́вих благослови́ться;
3
сла́ва и бога́тство въ дому́ єго́, и пра́вда єго́ пребыва́єтъ въ вѣ́къ вѣ́ка.
3
сла́ва і бога́тство в дому́ єго́, і пра́вда єго́ пребива́єть в вік ві́ка.
4
Возсія́ во тмѣ́ свѣ́тъ пра́вымъ: ми́лостивъ и ще́дръ и пра́веденъ.
4
Возсія́ во тьмі світ пра́вим; ми́лостив, і щедр, і пра́веден.
5
Бла́гъ му́жъ ще́дря и дая́: устро́итъ словеса́ своя́ на судѣ́, я́ко въ вѣ́къ не подви́жится.
5
Благ муж ще́дря і дая́; устро́їть словеса́ своя́ на суді́, я́ко в вік не подви́житься.
6
Въ па́мять вѣ́чную бу́детъ пра́ведникъ.
6
В па́м'ять ві́чную бу́деть пра́ведник.
7
От слу́ха зла́ не убои́тся:
7
От слу́ха зла не убої́ться;
8
гото́во се́рдце єго́ упова́ти на Го́спода: утверди́ся се́рдце єго́, не убои́тся, до́ндеже воззри́тъ на враги́ своя́.
8
гото́во се́рдце єго́ упова́ти на Го́спода; утверди́ся се́рдце єго́, не убої́ться, до́ндеже воззри́ть на враги́ своя́.
9
Расточи́, даде́ убо́гимъ: пра́вда єго́ пребыва́єтъ во вѣ́къ вѣ́ка: ро́гъ єго́ вознесе́тся въ сла́вѣ.
9
Расточи́, даде́ убо́гим; пра́вда єго́ пребива́єть во вік ві́ка: рог єго́ вознесе́ться в сла́ві.
10
Грѣ́шникъ у́зритъ и прогнѣ́ваєтся зубы́ свои́ми поскреже́щетъ и раста́єтъ: жела́ніє грѣ́шника поги́бнетъ.
10
Грі́шник у́зрить і прогні́вається, зуби́ свої́ми поскреже́щеть і раста́єть; жела́ніє грі́шника поги́бнеть.
0
Аллилу́іа.
Аллилу́я, 112.
1
Хвали́те, о́троцы, Го́спода, хвали́те и́мя Госпо́дне.
1
Хвалі́те, о́троци, Го́спода, хвалі́те і́м'я Госпо́днє.
2
Бу́ди и́мя Госпо́дне благослове́но отны́нѣ и до вѣ́ка.
2
Бу́ди і́м'я Госпо́днє благослове́но отни́ні і до ві́ка.
3
От восто́къ со́лнца до за́падъ хва́льно и́мя Госпо́дне.
3
От восто́к со́лнця до за́пад хва́льно і́м'я Госпо́днє.
4
Высо́къ надъ всѣ́ми язы́ки Госпо́дь: надъ небесы́ сла́ва Єго́.
4
Висо́к над всі́ми язи́ки Госпо́дь; над небесі́ сла́ва Єго́.
5
Кто́ я́ко Госпо́дь Бо́гъ на́шъ? На высо́кихъ живы́й,
5
Кто — я́ко Госпо́дь Бог наш? На висо́ких живи́й,
6
и на смире́нныя призира́яй на небеси́ и на земли́:
6
і на смире́нния призира́яй на небесі́ і на землі́;
7
воздвиза́яй от земли́ ни́ща, и от гно́ища возвыша́яй убо́га:
7
воздвиза́яй от землі́ ни́ща і от гно́їща возвиша́яй убо́га;
8
посади́ти єго́ съ кня́зи, съ кня́зи люді́й Свои́хъ:
8
посади́ти єго́ с кня́зі, с кня́зі люді́й Свої́х;
9
вселя́я непло́довь въ до́мъ, ма́терь о ча́дѣхъ веселя́щуся.
9
вселя́я непло́дов в дом, ма́тер о ча́діх веселя́щуся.
0
Аллилу́іа.
Аллилу́я, 113.
1
Во исхо́дѣ Ізра́илевѣ от Єги́пта, до́му Іа́ковля изъ люді́й ва́рваръ,
1
Во ісхо́ді Ізра́їлеві от Єги́пта, до́му Іа́ковля із люді́й ва́рвар,
2
бы́сть Іуде́а святы́ня Єго́, Ізра́иль о́бласть Єго́.
2
бисть Іуде́я святи́ня Єго́, Ізра́їль — о́бласть Єго́.
3
Мо́ре ви́дѣ и побѣже́, Іорда́нъ возврати́ся вспя́ть:
3
Мо́ре ви́ді і побіже́, Іорда́н возврати́ся всп'ять;
4
го́ры взыгра́шася я́ко овни́, и хо́лми я́ко а́гнцы о́вчіи.
4
го́ри взигра́шася, я́ко овні́, і хо́лми, я́ко а́гнці о́вчії.
5
Что́ ти є́сть, мо́ре, я́ко побѣ́гло єси́, и тебѣ́, Іорда́не, я́ко возврати́лся єси́ вспя́ть:
5
Что ті єсть, мо́ре, я́ко побі́гло єси́? І тебі́, Іорда́не, я́ко возврати́лся єси́ всп'ять?
6
го́ры, я́ко взыгра́стеся я́ко овни́, и хо́лми я́ко а́гнцы о́вчіи.
6
го́ри, я́ко взигра́стеся, я́ко овні́, і хо́лми, я́ко а́гнці о́вчії.
7
От лица́ Госпо́дня подви́жеся земля́, от лица́ Бо́га Іа́ковля:
7
От лиця́ Госпо́дня подви́жеся земля́, от лиця́ Бо́га Іа́ковля;
8
обра́щшаго ка́мень во єзе́ра водна́я и несѣко́мый во исто́чники водны́я.
8
обра́щшаго ка́мень во єзе́ра водна́я і несіко́мий во істо́чники водни́я.
9
Не на́мъ, Го́споди, не на́мъ, но и́мени Твоєму́ да́ждь сла́ву о ми́лости Твоє́й и и́стинѣ Твоє́й:
9
Не нам, Го́споди, не нам, но і́мені Твоєму́ даждь сла́ву о ми́лості Твоє́й і і́стині Твоє́й;
10
да не когда́ реку́тъ язы́цы: гдѣ́ є́сть Бо́гъ и́хъ?
10
Да не когда́ реку́ть язи́ци: гді єсть Бог їх?
11
Бо́гъ же на́шъ на небеси́ и на земли́, вся́ єли́ка восхотѣ́, сотвори́.
11
Бог же наш на небесі́ і на землі́, вся єли́ка восхоті́, сотвори́.
12
І́доли язы́къ сребро́ и зла́то, дѣла́ ру́къ человѣ́ческихъ:
12
І́доли язи́к — сребро́ і зла́то, діла́ рук челові́чеських;
13
уста́ и́мутъ, и не возглаго́лютъ: о́чи и́мутъ, и не у́зрятъ:
13
уста́ і́муть і не возглаго́лють; о́чі і́муть і не у́зрять;
14
у́шы и́мутъ, и не услы́шатъ: но́здри и́мутъ, и не обоня́ютъ:
14
у́ші і́муть, і не усли́шать; но́здри і́муть, і не обоня́ють;
15
ру́цѣ и́мутъ, и не ося́жутъ: но́зѣ и́мутъ, и не по́йдутъ: не возглася́тъ горта́немъ свои́мъ.
15
ру́ці і́муть, і не ося́жуть; но́зі і́муть, і не по́йдуть; не возглася́ть горта́нем свої́м.
16
Подо́бни и́мъ да бу́дутъ творя́щіи я́ и вси́ надѣ́ющіися на ня́.
16
Подо́бні їм да бу́дуть творя́щії я і всі наді́ющіїся на ня.
17
До́мъ Ізра́илевъ упова́ на Го́спода: помо́щникъ и защи́титель и́мъ є́сть.
17
Дом Ізра́їлев упова́ на Го́спода: Помо́щник і Защи́титель їм єсть.
18
До́мъ Ааро́нь упова́ на Го́спода: помо́щникъ и защи́титель и́мъ є́сть.
18
Дом Ааро́нь упова́ на Го́спода: Помо́щник і Защи́титель їм єсть.
19
Боя́щіися Го́спода упова́ша на Го́спода: помо́щникъ и защи́титель и́мъ є́сть.
19
Боя́щіїся Го́спода упова́ша на Го́спода: Помо́щник і Защи́титель їм єсть.
20
Госпо́дь помяну́въ ны́ благослови́лъ є́сть на́съ: благослови́лъ є́сть до́мъ Ізра́илевъ, благослови́лъ є́сть до́мъ Ааро́нь,
20
Госпо́дь пом'яну́в ни благослови́л єсть нас, благослови́л єсть дом Ізра́їлев, благослови́л єсть дом Ааро́нь,
21
благослови́лъ є́сть боя́щыяся Го́спода, ма́лыя съ вели́кими.
21
благослови́л єсть боя́щияся Го́спода, ма́лия с вели́кими.
22
Да приложи́тъ Госпо́дь на вы́, на вы́ и на сы́ны ва́шя:
22
Да приложи́ть Госпо́дь на ви, на ви і на си́ни ва́ша;
23
благослове́ни вы́ Го́сподеви, сотво́ршему небо и зе́млю.
23
благослове́нні ви Го́сподеві, сотво́ршему не́бо і зе́млю.
24
Не́бо небесе́ Го́сподеви, зе́млю же даде́ сыново́мъ человѣ́ческимъ.
24
Не́бо небесе́ — Го́сподеві, зе́млю же даде́ синово́м челові́чеським.
25
Не ме́ртвіи восхва́лятъ Тя́, Го́споди, ниже́ вси́ низходя́щіи во а́дъ:
25
Не ме́ртвії восхва́лять Тя, Го́споди, ніже́ всі низходя́щії во ад;
26
но мы́ живі́и благослови́мъ Го́спода отны́нѣ и до вѣ́ка.
26
но ми живі́ї благослови́м Го́спода отни́ні і до ві́ка.
0
Аллилу́іа.
Аллилу́я, 114.
1
Возлюби́хъ, я́ко услы́шитъ Госпо́дь гла́съ моле́нія моєго́,
1
Возлюби́х, я́ко усли́шить Госпо́дь глас моле́нія моєго́,
2
я́ко приклони́ у́хо Своє́ мнѣ́: и во дни́ моя́ призову́.
2
я́ко приклони́ у́хо Своє́ мні; і во дні моя́ призову́.
3
Объя́ша мя́ болѣ́зни сме́ртныя, бѣды́ а́довы обрѣто́ша мя́: ско́рбь и болѣ́знь обрѣто́хъ–
3
Об'я́ша м'я болі́зні сме́ртния, біди́ а́дови обріто́ша м'я; скорб і болі́знь обріто́х і і́м'я Госпо́днє призва́х.
4
–и и́мя Госпо́дне призва́хъ: 4о, Го́споди, изба́ви ду́шу мою́:–
4
О Го́споди, ізба́ви ду́шу мою́; ми́лостив Госпо́дь і пра́веден, і Бог наш ми́луєть.
5
–ми́лостивъ Госпо́дь и пра́веденъ, и Бо́гъ на́шъ ми́луєтъ.
5
Храня́й младе́нці Госпо́дь; смири́хся, і спасе́ м'я.
6
5Храня́й младе́нцы Госпо́дь: смири́хся, и спасе́ мя.
6
Обрати́ся, душе́ моя́, в поко́й твой, я́ко Госпо́дь благоді́йствова тя.
7
6Обрати́ся, душе́ моя́, въ поко́й тво́й, я́ко Госпо́дь благодѣ́йствова тя́:
7
я́ко із'я́т ду́шу мою́ от сме́рти, о́чі мої́ от слез і но́зі мої́ от поползнове́нія.
8
7я́ко изъя́тъ ду́шу мою́ от сме́рти, о́чи мои́ от сле́зъ и но́зѣ мои́ от поползнове́нія.
8
Благоугожду́ пред Го́сподем во страні́ живи́х.
9
8Благоугожду́ предъ Го́сподемъ во странѣ́ живы́хъ.
Сла́ва:
0
Аллилу́іа.
Аллилу́я, 115.
1
Вѣ́ровахъ, тѣ́мже возглаго́лахъ: а́зъ же смири́хся зѣло́.
1
Ві́ровах, ті́мже возглаго́лах: аз же смири́хся зіло́.
2
А́зъ же рѣ́хъ во изступле́ніи моє́мъ: вся́къ человѣ́къ ло́жъ.
2
Аз же ріх во ізступле́нії моє́м: всяк челові́к лож.
3
Что́ возда́мъ Го́сподеви о всѣ́хъ, я́же воздаде́ ми?
3
Что возда́м Го́сподеві о всіх, я́же воздаде́ мі?
4
Ча́шу спасе́нія пріиму́ и и́мя Госпо́дне призову́:
4
Ча́шу спасе́нія прийму́ і і́м'я Госпо́днє призову́;
5
моли́твы моя́ Го́сподеви возда́мъ предъ всѣ́ми людьми́ Єго́.
5
моли́тви моя́ Го́сподеві возда́м пред всі́ми людьми́ Єго́.
6
Честна́ предъ Го́сподемъ сме́рть преподо́бныхъ Єго́.
6
Честна́ пред Го́сподем смерть преподо́бних Єго́.
7
О, Го́споди, а́зъ ра́бъ Тво́й, а́зъ ра́бъ Тво́й и сы́нъ рабы́ни Твоєя́: растерза́лъ єси́ у́зы моя́.
7
О Го́споди, аз раб Твой, аз раб Твой і син раби́ні Твоєя́. Растерза́л єси́ у́зи моя́.
8
Тебѣ́ пожру́ же́ртву хвалы́, и во и́мя Госпо́дне призову́.
8
Тебі́ пожру́ же́ртву хвали́ і во і́м'я Госпо́днє призову́.
9
Моли́твы моя́ Го́сподеви возда́мъ предъ всѣ́ми людьми́ Єго́,
9
Моли́тви моя́ Го́сподеві возда́м пред всі́ми людьми́ Єго́,
10
во дво́рѣхъ до́му Госпо́дня, посредѣ́ тебе́, Ієрусали́ме.
10
во дво́ріх до́му Госпо́дня, посреді́ тебе́, Ієрусали́ме.
0
Аллилу́іа.
Аллилу́я, 116.
1
Хвали́те Го́спода, вси́ язы́цы, похвали́те Єго́, вси́ лю́діє:
1
Хвалі́те Го́спода, всі язи́ци, похвалі́те Єго́, всі лю́діє;
2
я́ко утверди́ся ми́лость Єго́ на на́съ, и и́стина Госпо́дня пребыва́єтъ во вѣ́къ.
2
я́ко утверди́ся ми́лость Єго́ на нас, і і́стина Госпо́дня пребива́єть во вік.
0
Аллилу́іа.
Аллилу́я, 117.
1
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
1
Іспові́дайтеся Го́сподеві, я́ко благ, я́ко во вік ми́лость Єго́.
2
Да рече́тъ у́бо до́мъ Ізра́илевъ: я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
2
Да рече́ть у́бо дом Ізра́їлев: я́ко благ, я́ко в вік ми́лость Єго́.
3
Да рече́тъ у́бо до́мъ Ааро́нь: я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
3
Да рече́ть у́бо дом Ааро́нь: я́ко благ, я́ко в вік ми́лость Єго́.
4
Да реку́тъ у́бо вси́ боя́щіися Го́спода: я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
4
Да реку́ть у́бо всі боя́щіїся Го́спода: я́ко благ, я́ко в вік ми́лость Єго́.
5
От ско́рби призва́хъ Го́спода, и услы́ша мя́ въ простра́нство.
5
От ско́рби призва́х Го́спода, і усли́ша м'я в простра́нство.
6
Госпо́дь мнѣ́ помо́щникъ, и не убою́ся: что́ сотвори́тъ мнѣ́ человѣ́къ?
6
Госпо́дь мні Помо́щник, і не убою́ся; что сотвори́ть мні челові́к?
7
Госпо́дь мнѣ́ помо́щникъ, и а́зъ воззрю́ на враги́ моя́.
7
Госпо́дь мні Помо́щник, і аз воззрю́ на враги́ моя́.
8
Благо є́сть надѣ́ятися на Го́спода, не́жели надѣ́ятися на человѣ́ка:
8
Благо єсть наді́ятися на Го́спода, не́жели наді́ятися на челові́ка;
9
благо є́сть упова́ти на Го́спода, не́жели упова́ти на кня́зи.
9
бла́го єсть упова́ти на Го́спода, не́жели упова́ти на кня́зі.
10
Вси́ язы́цы обыдо́ша мя́, и и́менемъ Госпо́днимъ противля́хся и́мъ:
10
Всі язи́ци обидо́ша м'я, і і́менем Госпо́днім противля́хся їм;
11
обыше́дше обыдо́ша мя́, и и́менемъ Госпо́днимъ противля́хся и́мъ:
11
Обише́дше обидо́ша м'я, і і́менем Госпо́днім противля́хся їм.
12
обыдо́ша мя́ я́ко пче́лы со́тъ, и разгорѣ́шася я́ко о́гнь въ те́рніи: и и́менемъ Госпо́днимъ противля́хся и́мъ.
12
обидо́ша м'я, я́ко пче́ли сот, і разгорі́шася, я́ко огнь в те́рнії; і і́менем Госпо́днім противля́хся їм.
13
Отринове́нъ преврати́хся па́сти, и Госпо́дь прія́тъ мя́.
13
Отринове́н преврати́хся па́сти, і Госпо́дь прия́т м'я.
14
Крѣ́пость моя́ и пѣ́ніє моє́ Госпо́дь, и бы́сть ми́ во спасе́ніє.
14
Крі́пость моя́ і пі́ніє моє́ — Госпо́дь, і бисть мі во спасе́ніє.
15
Гла́съ ра́дости и спасе́нія въ селе́ніихъ пра́ведныхъ: десни́ца Госпо́дня сотвори́ си́лу.
15
Глас ра́дости і спасе́нія в селе́ніїх пра́ведних; десни́ця Госпо́дня сотвори́ си́лу.
16
Десни́ца Госпо́дня вознесе́ мя, десни́ца Госпо́дня сотвори́ си́лу.
16
Десни́ця Госпо́дня вознесе́ м'я, десни́ця Госпо́дня сотвори́ си́лу.
17
Не умру́, но жи́въ бу́ду и повѣ́мъ дѣла́ Госпо́дня.
17
Не умру́, но жив бу́ду і пові́м діла́ Госпо́дня.
18
Наказу́я наказа́ мя Госпо́дь, сме́рти же не предаде́ мя.
18
Наказу́я наказа́ м'я Госпо́дь, сме́рті же не предаде́ м'я.
19
Отве́рзите мнѣ́ врата́ пра́вды: вше́дъ въ ня́, исповѣ́мся Го́сподеви.
19
Отве́рзіте мні врата́ пра́вди; вшед в ня, іспові́мся Го́сподеві.
20
Сія́ врата́ Госпо́дня: пра́ведніи вни́дутъ въ ня́.
20
Сія́ врата́ Госпо́дня; пра́веднії вни́дуть в ня.
21
Исповѣ́мся Тебѣ́, я́ко услы́шалъ мя́ єси́ и бы́лъ єси́ мнѣ́ во спасе́ніє.
21
Іспові́мся Тебі́, я́ко усли́шал м'я єси́ і бил єси́ мні во спасе́ніє.
22
Ка́мень, єго́же небрего́ша зи́ждущіи, се́й бы́сть во главу́ у́гла:
22
Ка́мень, єго́же небрего́ша зи́ждущії, сей бисть во главу́ у́гла.
23
от Го́спода бы́сть се́й, и є́сть ди́венъ во очесѣ́хъ на́шихъ.
23
От Го́спода бисть сей, і єсть ди́вен во очесі́х на́ших.
24
Се́й де́нь, єго́же сотвори́ Госпо́дь, возра́дуємся и возвесели́мся въ о́нь.
24
Сей день, єго́же сотвори́ Госпо́дь, возра́дуємся і возвеселі́мся в онь.
25
О, Го́споди, спаси́ же, о, Го́споди, поспѣши́ же.
25
О, Го́споди, спаси́ же, о, Го́споди, поспіши́ же.
26
Благослове́нъ гряды́й во и́мя Госпо́дне: благослови́хомъ вы́ изъ до́му Госпо́дня.
26
Благослове́н Гряди́й во і́м'я Госпо́днє; благослови́хом ви із до́му Госпо́дня.
27
Бо́гъ Госпо́дь, и яви́ся на́мъ: соста́вите пра́здникъ во учаща́ющихъ до ро́гъ олтаре́выхъ.
27
Бог Госпо́дь, і яви́ся нам; соста́віте пра́здник во учаща́ющих до рог олтаре́вих.
28
Бо́гъ мо́й єси́ Ты́, и исповѣ́мся Тебѣ́: Бо́гъ мо́й єси́ Ты́, и вознесу́ Тя: исповѣ́мся Тебѣ́, я́ко услы́шалъ мя́ єси́ и бы́лъ єси́ мнѣ́ во спасе́ніє.
28
Бог мой єси́ Ти, і іспові́мся Тебі́; Бог мой єси́ Ти, і вознесу́ Тя; іспові́мся Тебі́, я́ко усли́шал м'я єси́ і бил єси́ мні во спасе́ніє.
29
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
29
Іспові́дайтеся Го́сподеві, я́ко благ, я́ко во вік ми́лость Єго́.
0
Аллилу́іа.
Аллилу́я, 118.
1
Блаже́ни непоро́чніи въ пу́ть {въ пути́}, ходя́щіи въ зако́нѣ Госпо́дни.
1
Блаже́нні непоро́чнії в путь [в путі́], ходя́щії в зако́ні Госпо́дні.
2
Блаже́ни испыта́ющіи свидѣ́нія Єго́, всѣ́мъ се́рдцемъ взы́щутъ Єго́.
2
Блаже́нні іспита́ющії свиді́нія Єго́, всім се́рдцем взи́щуть Єго́.
3
Не дѣ́лающіи бо беззако́нія въ путе́хъ Єго́ ходи́ша.
3
Не ді́лающії бо беззако́нія в путе́х Єго́ ходи́ша.
4
Ты́ заповѣ́далъ єси́ за́повѣди Твоя́ сохрани́ти зѣло́:
4
Ти запові́дал єси́ за́повіді Твоя́ сохрани́ти зіло́;
5
дабы́ испра́вилися путіє́ мои́, сохрани́ти оправда́нія Твоя́.
5
даби́ іспра́вилися путіє́ мої́, сохрани́ти оправда́нія Твоя́.
6
Тогда́ не постыжу́ся, внегда́ призрѣ́ти ми́ на вся́ за́повѣди Твоя́.
6
Тогда́ не постижу́ся, внегда́ призрі́ти мі на вся за́повіді Твоя́.
7
Исповѣ́мся Тебѣ́ въ пра́вости се́рдца, внегда́ научи́тимися судьба́мъ пра́вды Твоєя́.
7
Іспові́мся Тебі́ в пра́вості се́рдця, внегда́ научи́тимися судьба́м пра́вди Твоєя́.
8
Оправда́нія Твоя́ сохраню́: не оста́ви мене́ до зѣла́.
8
Оправда́нія Твоя́ сохраню́; не оста́ви мене́ до зіла́.
9
Въ чесо́мъ испра́витъ юнѣ́йшій пу́ть сво́й? Внегда́ сохрани́ти словеса́ Твоя́.
9
В чесо́м іспра́вить юні́йшій путь свой? Внегда́ сохрани́ти словеса́ Твоя́.
10
Всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ взыска́хъ Тебе́: не отри́ни мене́ от за́повѣдій Твои́хъ.
10
Всім се́рдцем мої́м взиска́х Тебе́; не отри́ни мене́ от за́повідій Твої́х.
11
Въ се́рдцы моє́мъ скры́хъ словеса́ Твоя́, я́ко да не согрѣшу́ Тебѣ́.
11
В се́рдці моє́м скрих словеса́ Твоя́, я́ко да не согрішу́ Тебі́.
12
Благослове́нъ єси́, Го́споди: научи́ мя оправда́ніємъ Твои́мъ.
12
Благослове́н єси́, Го́споди; научи́ м'я оправда́нієм Твої́м.
13
Устна́ма мои́ма возвѣсти́хъ вся́ судьбы́ у́стъ Твои́хъ.
13
Устна́ма мої́ма возвісти́х вся судьби́ уст Твої́х.
14
На пути́ свидѣ́ній Твои́хъ наслади́хся, я́ко о вся́комъ бога́тствѣ.
14
На путі́ свиді́ній Твої́х наслади́хся, я́ко о вся́ком бога́тстві.
15
Въ за́повѣдехъ Твои́хъ поглумлю́ся, и уразумѣ́ю пути́ Твоя́.
15
В за́повідех Твої́х поглумлю́ся, і уразумі́ю путі́ Твоя́.
16
Во оправда́ніихъ Твои́хъ поучу́ся: не забу́ду слове́съ Твои́хъ.
16
Во оправда́ніїх Твої́х поучу́ся; не забу́ду слове́с Твої́х.
17
Возда́ждь рабу́ Твоєму́: живи́ мя, и сохраню́ словеса́ Твоя́.
17
Возда́ждь рабу́ Твоєму́; живи́ м'я, і сохраню́ словеса́ Твоя́.
18
Откры́й о́чи мои́, и уразумѣ́ю чудеса́ от зако́на Твоєго́.
18
Откри́й о́чі мої́, і уразумі́ю чудеса́ от зако́на Твоєго́.
19
Пришле́цъ а́зъ є́смь на земли́: не скры́й от мене́ за́повѣди Твоя́.
19
Пришле́ць аз єсьм на землі́; не скрий от мене́ за́повіді Твоя́.
20
Возлюби́ душа́ моя́ возжела́ти судьбы́ Твоя́ на вся́коє вре́мя.
20
Возлюби́ душа́ моя́ возжела́ти судьби́ Твоя́ на вся́коє вре́м'я.
21
Запрети́лъ єси́ го́рдымъ: про́кляти уклоня́ющіися от за́повѣдій Твои́хъ.
21
Запрети́л єси́ го́рдим; про́кляті уклоня́ющіїся от за́повідій Твої́х.
22
Отъими́ от мене́ поно́съ {поноше́ніє} и уничиже́ніє, я́ко свидѣ́ній Твои́хъ взыска́хъ.
22
Отими́ от мене́ поно́с [поноше́ніє] і унічиже́ніє, я́ко свиді́ній Твої́х взиска́х.
23
И́бо сѣдо́ша кня́зи и на мя́ клевета́ху, ра́бъ же Тво́й глумля́шеся во оправда́ніихъ Твои́хъ:
23
І́бо сідо́ша кня́зі і на м'я клевета́ху, раб же Твой глумля́шеся во оправда́ніїх Твої́х;
24
и́бо свидѣ́нія Твоя́ поуче́ніє моє́ є́сть, и совѣ́ти мои́ оправда́нія Твоя́.
24
і́бо свиді́нія Твоя́ — поуче́ніє моє́ єсть, і сові́ти мої́ — оправда́нія Твоя́.
25
Прильпе́ земли́ душа́ моя́: живи́ мя по словеси́ Твоєму́.
25
Прильпе́ землі́ душа́ моя́; живи́ м'я по словесі́ Твоєму́.
26
Пути́ моя́ возвѣсти́хъ, и услы́шалъ мя́ єси́: научи́ мя оправда́ніємъ Твои́мъ.
26
Путі́ моя́ возвісти́х, і усли́шал м'я єси́; научи́ м'я оправда́нієм Твої́м.
27
Пу́ть оправда́ній Твои́хъ вразуми́ ми, и поглумлю́ся въ чудесѣ́хъ Твои́хъ.
27
Путь оправда́ній Твої́х вразуми́ мі, і поглумлю́ся в чудесі́х Твої́х.
28
Воздрема́ душа́ моя́ от уны́нія: утверди́ мя въ словесѣ́хъ Твои́хъ.
28
Воздрема́ душа́ моя́ от уни́нія; утверди́ м'я в словесі́х Твої́х.
29
Пу́ть непра́вды отста́ви от мене́ и зако́номъ Твои́мъ поми́луй мя́.
29
Путь непра́вди отста́ви от мене́ і зако́ном Твої́м поми́луй м'я.
30
Пу́ть и́стины изво́лихъ и судьбы́ Твоя́ не забы́хъ.
30
Путь і́стини ізво́лих і судьби́ Твоя́ не заби́х.
31
Прилѣпи́хся свидѣ́ніємъ Твои́мъ, Го́споди, не посрами́ мене́.
31
Приліпи́хся свиді́нієм Твої́м, Го́споди, не посрами́ мене́.
32
Пу́ть за́повѣдій Твои́хъ теко́хъ, єгда́ разшири́лъ єси́ се́рдце моє́.
32
Путь за́повідій Твої́х теко́х, єгда́ разшири́л єси́ се́рдце моє́.
33
Законоположи́ мнѣ́, Го́споди, пу́ть оправда́ній Твои́хъ, и взыщу́ и́ вы́ну:
33
Законоположи́ мні, Го́споди, путь оправда́ній Твої́х, і взищу́ ї ви́ну;
34
вразуми́ мя, и испыта́ю зако́нъ Тво́й и сохраню́ и́ всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ.
34
Вразуми́ м'я, і іспита́ю зако́н Твой, і сохраню́ ї всім се́рдцем мої́м.
35
Наста́ви мя́ на стезю́ за́повѣдій Твои́хъ, я́ко ту́ю восхотѣ́хъ.
35
Наста́ви м'я на стезю́ за́повідій Твої́х, я́ко ту́ю восхоті́х.
36
Приклони́ се́рдце моє́ во свидѣ́нія Твоя́, а не въ лихои́мство.
36
Приклони́ се́рдце моє́ во свиді́нія Твоя́, а не в лихої́мство.
37
Отврати́ о́чи мои́ є́же не ви́дѣти суєты́: въ пути́ Твоє́мъ живи́ мя.
37
Отврати́ о́чі мої́, є́же не ви́діти суєти́; в путі́ Твоє́м живи́ м'я.
38
Поста́ви рабу́ Твоєму́ сло́во Твоє́ въ стра́хъ Тво́й.
38
Поста́ви рабу́ Твоєму́ сло́во Твоє́ в страх Твой.
39
Отъими́ поноше́ніє моє́, є́же непщева́хъ: я́ко судьбы́ Твоя́ бла́ги.
39
Отими́ поноше́ніє моє́, є́же непщева́х; я́ко судьби́ Твоя́ бла́гі.
40
Се́, возжела́хъ за́повѣди Твоя́: въ пра́вдѣ Твоє́й живи́ мя.
40
Се, возжела́х за́повіді Твоя́; в пра́вді Твоє́й живи́ м'я.
41
И да пріи́детъ на мя́ ми́лость Твоя́, Го́споди, спасе́ніє Твоє́ по словеси́ Твоєму́:
41
І да при́йдеть на м'я ми́лость Твоя́, Го́споди, спасе́ніє Твоє́ по словесі́ Твоєму́;
42
и отвѣща́ю поноша́ющымъ ми́ сло́во, я́ко упова́хъ на словеса́ Твоя́.
42
і отвіща́ю поноша́ющим мі сло́во, я́ко упова́х на словеса́ Твоя́.
43
И не отъими́ от у́стъ мои́хъ словесе́ и́стинна до зѣла́, я́ко на судьбы́ Твоя́ упова́хъ:
43
І не отими́ от уст мої́х словесе́ і́стинна до зіла́, я́ко на судьби́ Твоя́ упова́х;
44
и сохраню́ зако́нъ Тво́й вы́ну, въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
44
і сохраню́ зако́н Твой ви́ну, в вік і в вік ві́ка.
45
И хожда́хъ въ широтѣ́, я́ко за́повѣди Твоя́ взыска́хъ:
45
І хожда́х в широті́, я́ко за́повіді Твоя́ взиска́х;
46
и глаго́лахъ о свидѣ́ніихъ Твои́хъ предъ цари́ и не стыдя́хся:
46
і глаго́лах о свиді́ніїх Твої́х пред царі́ і не стидя́хся;
47
и поуча́хся въ за́повѣдехъ Твои́хъ, я́же возлюби́хъ зѣло́:
47
і поуча́хся в за́повідех Твої́х, я́же возлюби́х зіло́;
48
и воздвиго́хъ ру́цѣ мои́ къ за́повѣдемъ Твои́мъ, я́же возлюби́хъ, и глумля́хся во оправда́ніихъ Твои́хъ.
48
і воздвиго́х ру́ці мої́ к за́повідем Твої́м, я́же возлюби́х, і глумля́хся во оправда́ніїх Твої́х.
49
Помяни́ словеса́ Твоя́ рабу́ Твоєму́, и́хже упова́ніє да́лъ ми́ єси́.
49
Пом'яни́ словеса́ Твоя́ рабу́ Твоєму́, ї́хже упова́ніє дал мі єси́.
50
То́ мя утѣ́ши во смире́ніи моє́мъ, я́ко сло́во Твоє́ живи́ мя.
50
То м'я уті́ши во смире́нії моє́м, я́ко сло́во Твоє́ живи́ м'я.
51
Го́рдіи законопреступова́ху до зѣла́: от зако́на же Твоєго́ не уклони́хся.
51
Го́рдії законопреступова́ху до зіла́; от зако́на же Твоєго́ не уклони́хся.
52
Помяну́хъ судьбы́ Твоя́ от вѣ́ка, Го́споди, и утѣ́шихся.
52
Пом'яну́х судьби́ Твоя́ от ві́ка, Го́споди, і уті́шихся.
53
Печа́ль прія́тъ мя́ от грѣ́шникъ, оставля́ющихъ зако́нъ Тво́й.
53
Печа́ль прия́т м'я от грі́шник, оставля́ющих зако́н Твой.
54
Пѣ́та бя́ху мнѣ́ оправда́нія Твоя́ на мѣ́стѣ прише́лствія моєго́.
54
Пі́та бя́ху мні оправда́нія Твоя́ на мі́сті прише́льствія моєго́.
55
Помяну́хъ въ нощи́ и́мя Твоє́, Го́споди, и сохрани́хъ зако́нъ Тво́й.
55
Пом'яну́х в нощі́ і́м'я Твоє́, Го́споди, і сохрани́х зако́н Твой.
56
Се́й бы́сть мнѣ́, я́ко оправда́ній Твои́хъ взыска́хъ.
56
Сей бисть мні, я́ко оправда́ній Твої́х взиска́х.
57
Ча́сть моя́ єси́, Го́споди: рѣ́хъ сохрани́ти зако́нъ Тво́й.
57
Часть моя́ єси́, Го́споди; ріх сохрани́ти зако́н Твой.
58
Помоли́хся лицу́ Твоєму́ всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ: поми́луй мя́ по словеси́ Твоєму́.
58
Помоли́хся лицю́ Твоєму́ всім се́рдцем мої́м; поми́луй м'я по словесі́ Твоєму́.
59
Помы́слихъ пути́ Твоя́ и возврати́хъ но́зѣ мои́ во свидѣ́нія Твоя́.
59
Поми́слих путі́ Твоя́ і возврати́х но́зі мої́ во свиді́нія Твоя́.
60
Угото́вихся и не смути́хся сохрани́ти за́повѣди Твоя́.
60
Угото́вихся і не смути́хся сохрани́ти за́повіді Твоя́.
61
У́жя грѣ́шникъ обяза́шася мнѣ́, и зако́на Твоєго́ не забы́хъ.
61
У́жя грі́шник об'яза́шася мні, і зако́на Твоєго́ не заби́х.
62
Полу́нощи воста́хъ исповѣ́датися Тебѣ́ о судьба́хъ пра́вды Твоєя́.
62
Полу́нощі воста́х іспові́датися Тебі́ о судьба́х пра́вди Твоєя́.
63
Прича́стникъ а́зъ є́смь всѣ́мъ боя́щымся Тебе́ и храня́щымъ за́повѣди Твоя́.
63
Прича́стник аз єсьм всім боя́щимся Тебе́ і храня́щим за́повіді Твоя́.
64
Ми́лости Твоєя́, Го́споди, испо́лнь земля́: оправда́ніємъ Твои́мъ научи́ мя.
64
Ми́лости Твоєя́, Го́споди, іспо́лнь земля́; оправда́нієм Твої́м научи́ м'я.
65
Бла́гость сотвори́лъ єси́ съ рабо́мъ Твои́мъ, Го́споди, по словеси́ Твоєму́:
65
Благость сотвори́л єси́ с рабо́м Твої́м, Го́споди, по словесі́ Твоєму́;
66
бла́гости и наказа́нію и ра́зуму научи́ мя, я́ко за́повѣдемъ Твои́мъ вѣ́ровахъ.
66
бла́гості, і наказа́нію, і ра́зуму научи́ м'я, я́ко за́повідем Твої́м ві́ровах.
67
Пре́жде да́же не смири́тимися, а́зъ прегрѣши́хъ: сего́ ра́ди сло́во Твоє́ сохрани́хъ.
67
Пре́жде да́же не смири́тимися, аз прегріши́х; сего́ ра́ди сло́во Твоє́ сохрани́х.
68
Бла́гъ єси́ Ты́, Го́споди: и бла́гостію Твоє́ю научи́ мя оправда́ніємъ Твои́мъ.
68
Благ єси́ Ти, Го́споди; і бла́гостію Твоє́ю научи́ м'я оправда́нієм Твої́м.
69
Умно́жися на мя́ непра́вда го́рдыхъ: а́зъ же всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ испыта́ю за́повѣди Твоя́.
69
Умно́жися на м'я непра́вда го́рдих; аз же всім се́рдцем мої́м іспита́ю за́повіді Твоя́.
70
Усыри́ся я́ко млеко́ се́рдце и́хъ: а́зъ же зако́ну Твоєму́ поучи́хся.
70
Усири́ся, я́ко млеко́, се́рдце їх; аз же зако́ну Твоєму́ поучи́хся.
71
Благо мнѣ́, я́ко смири́лъ мя́ єси́, я́ко да научу́ся оправда́ніємъ Твои́мъ.
71
Благо мні, я́ко смири́л м'я єси́, я́ко да научу́ся оправда́нієм Твої́м.
72
Бла́гъ мнѣ́ зако́нъ у́стъ Твои́хъ па́че ты́сящъ зла́та и сребра́.
72
Благ мні зако́н уст Твої́х па́че ти́сящ зла́та і сребра́.
73
Ру́це Твои́ сотвори́стѣ мя́ и созда́стѣ мя́: вразуми́ мя, и научу́ся за́повѣдемъ Твои́мъ.
Сла́ва:
74
Боя́щіися Тебе́ у́зрятъ мя́ и возвеселя́тся, я́ко на словеса́ Твоя́ упова́хъ.
73
Ру́це Твої́ сотвори́сті м'я і созда́сті м'я; вразуми́ м'я, і научу́ся за́повідем Твої́м.
75
Разумѣ́хъ, Го́споди, я́ко пра́вда судьбы́ Твоя́, и вои́стинну смири́лъ мя́ єси́.
74
Боя́щіїся Тебе́ у́зрять м'я і возвеселя́ться, я́ко на словеса́ Твоя́ упова́х.
76
Бу́ди же ми́лость Твоя́, да утѣ́шитъ мя́, по словеси́ Твоєму́ рабу́ Твоєму́:
75
Разумі́х, Го́споди, я́ко пра́вда судьби́ Твоя́, і воі́стину смири́л м'я єси́.
77
да пріи́дутъ мнѣ́ щедро́ты Твоя́, и жи́въ бу́ду, я́ко зако́нъ Тво́й поуче́ніє моє́ є́сть.
76
Бу́ди же ми́лость Твоя́, да уті́шить м'я, по словесі́ Твоєму́ рабу́ Твоєму́;
78
Да постыдя́тся го́рдіи, я́ко непра́ведно беззако́нноваша на мя́: а́зъ же поглумлю́ся {размышля́ти бу́ду} въ за́повѣдехъ Твои́хъ.
77
да при́йдуть мні щедро́ти Твоя́, і жив бу́ду, я́ко зако́н Твой поуче́ніє моє́ єсть.
79
Да обратя́тъ мя́ боя́щіися Тебе́ и вѣ́дящіи свидѣ́нія Твоя́.
78
Да постидя́ться го́рдії, я́ко непра́ведно беззако́нноваша на м'я; аз же поглумлю́ся [размишля́ти бу́ду] в за́повідех Твої́х.
80
Бу́ди се́рдце моє́ непоро́чно во оправда́ніихъ Твои́хъ, я́ко да не постыжу́ся.
79
Да обратя́ть м'я боя́щіїся Тебе́ і ві́дящії свиді́нія Твоя́.
81
Изчеза́єтъ во спасе́ніє Твоє́ душа́ моя́, на словеса́ Твоя́ упова́хъ:
80
Бу́ди се́рдце моє́ непоро́чно во оправда́ніїх Твої́х, я́ко да не постижу́ся.
82
изчезо́ша о́чи мои́ въ сло́во Твоє́, глаго́люще: когда́ утѣ́шиши мя́?
81
Ізчеза́єть во спасе́ніє Твоє́ душа́ моя́, на словеса́ Твоя́ упова́х;
83
Зане́ бы́хъ я́ко мѣ́хъ на сла́нѣ: оправда́ній Твои́хъ не забы́хъ.
82
ізчезо́ша о́чі мої́ в сло́во Твоє́, глаго́люще: когда́ уті́шиши м'я?
84
Коли́ко є́сть дні́й раба́ Твоєго́? Когда́ сотвори́ши ми́ от гоня́щихъ мя́ су́дъ?
83
зане́ бих я́ко міх на сла́ні; оправда́ній Твої́х не заби́х.
85
Повѣ́даша мнѣ́ законопресту́пницы глумле́нія, но не я́ко зако́нъ Тво́й, Го́споди.
84
Коли́ко єсть дній раба́ Твоєго́? Когда́ сотвори́ши мі от гоня́щих м'я суд?
86
Вся́ за́повѣди Твоя́ и́стина: непра́ведно погна́ша мя́, помози́ ми.
85
Пові́даша мні законопресту́пници глумле́нія, но не я́ко зако́н Твой, Го́споди.
87
Вма́лѣ не сконча́ша мене́ на земли́: а́зъ же не оста́вихъ за́повѣдій Твои́хъ.
86
Вся за́повіді Твоя́ — і́стина; непра́ведно погна́ша м'я, помози́ мі.
88
По ми́лости Твоє́й живи́ мя, и сохраню́ свидѣ́нія у́стъ Твои́хъ.
87
Вма́лі не сконча́ша мене́ на землі́; аз же не оста́вих за́повідій Твої́х.
89
Во вѣ́къ, Го́споди, сло́во Твоє́ пребыва́єтъ на небеси́.
88
По ми́лості Твоє́й живи́ м'я, і сохраню́ свиді́нія уст Твої́х.
90
Въ ро́дъ и ро́дъ и́стина Твоя́: основа́лъ єси́ зе́млю, и пребыва́єтъ.
89
Во вік, Го́споди, сло́во Твоє́ пребива́єть на небесі́.
91
Учине́ніємъ Твои́мъ пребыва́єтъ де́нь: я́ко вся́ческая рабо́тна Тебѣ́.
90
В род і род і́стина Твоя́; основа́л єси́ зе́млю, і пребива́єть.
92
Я́ко а́ще бы не зако́нъ Тво́й поуче́ніє моє́ бы́лъ, тогда́ у́бо поги́блъ бы́хъ во смире́ніи моє́мъ:
91
Учине́нієм Твої́м пребива́єть день; я́ко вся́чеськая рабо́тна Тебі́.
93
во вѣ́къ не забу́ду оправда́ній Твои́хъ, я́ко въ ни́хъ оживи́лъ мя́ єси́.
92
Я́ко а́ще би не зако́н Твой поуче́ніє моє́ бил, тогда́ у́бо поги́бл бих во смире́нії моє́м;
94
Тво́й є́смь а́зъ, спаси́ мя: я́ко оправда́ній Твои́хъ взыска́хъ.
93
во вік не забу́ду оправда́ній Твої́х, я́ко в них оживи́л м'я єси́.
95
Мене́ жда́ша грѣ́шницы погуби́ти мя́: свидѣ́нія Твоя́ разумѣ́хъ.
94
Твой єсьм аз, спаси́ м'я; я́ко оправда́ній Твої́х взиска́х.
96
Вся́кія кончи́ны ви́дѣхъ коне́цъ: широка́ за́повѣдь Твоя́ зѣло́.
95
Мене́ жда́ша грі́шници погуби́ти м'я; свиді́нія Твоя́ разумі́х.
97
Ко́ль возлюби́хъ зако́нъ Тво́й, Го́споди: ве́сь де́нь поуче́ніє моє́ є́сть.
96
Вся́кия кончи́ни ви́діх коне́ць; широка́ за́повідь Твоя́ зіло́.
98
Па́че вра́гъ мои́хъ умудри́лъ мя́ єси́ за́повѣдію Твоє́ю, я́ко въ вѣ́къ моя́ є́сть.
97
Коль возлюби́х зако́н Твой, Го́споди; весь день поуче́ніє моє́ єсть.
99
Па́че всѣ́хъ уча́щихъ мя́ разумѣ́хъ, я́ко свидѣ́нія Твоя́ поуче́ніє моє́ є́сть.
98
па́че враг мої́х умудри́л м'я єси́ за́повідію Твоє́ю, я́ко в вік моя́ єсть.
100
Па́че ста́рецъ разумѣ́хъ, я́ко за́повѣди Твоя́ взыска́хъ.
99
па́че всіх уча́щих м'я разумі́х, я́ко свиді́нія Твоя́ поуче́ніє моє́ єсть.
101
От вся́каго пути́ лука́ва возбрани́хъ нога́мъ мои́мъ, я́ко да сохраню́ словеса́ Твоя́:
100
па́че ста́рець разумі́х, я́ко за́повіді Твоя́ взиска́х.
102
от суде́бъ Твои́хъ не уклони́хся, я́ко Ты́ законоположи́лъ ми́ єси́.
101
От вся́каго путі́ лука́ва возбрани́х нога́м мої́м, я́ко да сохраню́ словеса́ Твоя́;
103
Ко́ль сладка́ горта́ни моєму́ словеса́ Твоя́: па́че ме́да усто́мъ мои́мъ.
102
от суде́б Твої́х не уклони́хся, я́ко Ти законоположи́л мі єси́.
104
От за́повѣдій Твои́хъ разумѣ́хъ: сего́ ра́ди возненави́дѣхъ вся́къ пу́ть непра́вды.
103
Коль сладка́ горта́ні моєму́ словеса́ Твоя́; па́че ме́да усто́м мої́м.
105
Свѣти́лникъ нога́ма мои́ма зако́нъ Тво́й, и свѣ́тъ стезя́мъ мои́мъ.
104
От за́повідій Твої́х разумі́х; сего́ ра́ди возненави́діх всяк путь непра́вди.
106
Кля́хся и поста́вихъ сохрани́ти судьбы́ пра́вды Твоєя́.
105
Світи́льник нога́ма мої́ма зако́н Твой, і світ стезя́м мої́м.
107
Смири́хся до зѣла́: Го́споди, живи́ мя по словеси́ Твоєму́.
106
Кля́хся і поста́вих сохрани́ти судьби́ пра́вди Твоєя́.
108
Во́льная у́стъ мои́хъ благоволи́ же, Го́споди, и судьба́мъ Твои́мъ научи́ мя.
107
Смири́хся до зіла́; Го́споди, живи́ м'я по словесі́ Твоєму́.
109
Душа́ моя́ въ руку́ Твоє́ю {Алекс.: моє́ю} вы́ну, и зако́на Твоєго́ не забы́хъ.
108
Во́льная уст мої́х благоволи́ же, Го́споди, і судьба́м Твої́м научи́ м'я.
110
Положи́ша грѣ́шницы сѣ́ть мнѣ́: и от за́повѣдій Твои́хъ не заблуди́хъ.
109
Душа́ моя́ в руку́ Твоє́ю [Алекс.: моє́ю] ви́ну, і зако́на Твоєго́ не заби́х.
111
Наслѣ́довахъ свидѣ́нія Твоя́ во вѣ́къ, я́ко ра́дованіє се́рдца моєго́ су́ть:
110
Положи́ша грі́шници сіть мні; і от за́повідій Твої́х не заблуди́х.
112
приклони́хъ се́рдце моє́ сотвори́ти оправда́нія Твоя́ въ вѣ́къ за воздая́ніє.
111
Наслі́довах свиді́нія Твоя́ во вік, я́ко ра́дованіє се́рдця моєго́ суть;
113
Законопресту́пныя возненави́дѣхъ, зако́нъ же Тво́й возлюби́хъ.
112
приклони́х се́рдце моє́ сотвори́ти оправда́нія Твоя́ в вік за воздая́ніє.
114
Помо́щникъ мо́й и засту́пникъ мо́й єси́ Ты́: на словеса́ Твоя́ упова́хъ.
113
Законопресту́пния возненави́діх, зако́н же Твой возлюби́х.
115
Уклони́теся от мене́, лука́внующіи, и испыта́ю за́повѣди Бо́га моєго́.
114
Помо́щник мой і Засту́пник мой єси́ Ти; на словеса́ Твоя́ упова́х.
116
Заступи́ мя по словеси́ Твоєму́, и жи́въ бу́ду: и не посрами́ мене́ от ча́янія моєго́:
115
Уклоні́теся от мене́, лука́внующії, і іспита́ю за́повіді Бо́га моєго́.
117
помози́ ми, и спасу́ся, и поучу́ся во оправда́ніихъ Твои́хъ вы́ну.
116
Заступи́ м'я по словесі́ Твоєму́, і жив бу́ду; і не посрами́ мене́ от ча́янія моєго́;
118
Уничижи́лъ єси́ вся́ отступа́ющыя от оправда́ній Твои́хъ: я́ко непра́ведно помышле́ніє и́хъ.
117
помози́ мі, і спасу́ся, і поучу́ся во оправда́ніїх Твої́х ви́ну.
119
Преступа́ющыя непщева́хъ вся́ грѣ́шныя земли́: сего́ ра́ди возлюби́хъ свидѣ́нія Твоя́.
118
Уничижи́л єси́ вся отступа́ющия от оправда́ній Твої́х; я́ко непра́ведно помишле́ніє їх.
120
Пригвозди́ стра́ху Твоєму́ пло́ти моя́: от суде́бъ бо Твои́хъ убоя́хся.
119
Преступа́ющия непщева́х вся грі́шния землі́; сего́ ра́ди возлюби́х свиді́нія Твоя́.
121
Сотвори́хъ су́дъ и пра́вду: не преда́ждь мене́ оби́дящымъ мя́.
120
Пригвозди́ стра́ху Твоєму́ пло́ті моя́; от суде́б бо Твої́х убоя́хся.
122
Воспріими́ раба́ Твоєго́ во благо, да не оклевета́ютъ мене́ го́рдіи.
121
Сотвори́х суд і пра́вду; не преда́ждь мене́ оби́дящим м'я.
123
О́чи мои́ изчезо́стѣ во спасе́ніє Твоє́ и въ сло́во пра́вды Твоєя́:
122
Восприйми́ раба́ Твоєго́ во бла́го, да не оклевета́ють мене́ го́рдії.
124
сотвори́ съ рабо́мъ Твои́мъ по ми́лости Твоє́й, и оправда́ніємъ Твои́мъ научи́ мя.
123
О́чі мої́ ізчезо́сті во спасе́ніє Твоє́ і в сло́во пра́вди Твоєя́;
125
Ра́бъ Тво́й є́смь а́зъ: вразуми́ мя, и увѣ́мъ свидѣ́нія Твоя́.
124
сотвори́ с рабо́м Твої́м по ми́лості Твоє́й і оправда́нієм Твої́м научи́ м'я.
126
Вре́мя сотвори́ти Го́сподеви: разори́ша зако́нъ Тво́й.
125
Раб Твой єсьм аз; вразуми́ м'я, і уві́м свиді́нія Твоя́.
127
Сего́ ра́ди возлюби́хъ за́повѣди Твоя́ па́че зла́та и топа́зіа.
126
Вре́м'я сотвори́ти Го́сподеві; разори́ша зако́н Твой.
128
Сего́ ра́ди ко всѣ́мъ за́повѣдемъ Твои́мъ направля́хся, вся́къ пу́ть непра́вды возненави́дѣхъ.
127
Сего́ ра́ди возлюби́х за́повіді Твоя́ па́че зла́та і топа́зія.
129
Ди́вна свидѣ́нія Твоя́: сего́ ра́ди испыта́ я́ душа́ моя́.
128
Сего́ ра́ди ко всім за́повідем Твої́м направля́хся, всяк путь непра́вди возненави́діх.
130
Явле́ніє слове́съ Твои́хъ просвѣща́єтъ и вразумля́єтъ младе́нцы.
129
Ди́вна свиді́нія Твоя́; сего́ ра́ди іспита́ я душа́ моя́.
131
Уста́ моя́ отверзо́хъ и привлеко́хъ ду́хъ, я́ко за́повѣдій Твои́хъ жела́хъ.
130
Явле́ніє слове́с Твої́х просвіща́єть і вразумля́єть младе́нці.
132
При́зри на мя́ и поми́луй мя́, по суду́ лю́бящихъ и́мя Твоє́.
131
Уста́ моя́ отверзо́х і привлеко́х дух, я́ко за́повідій Твої́х жела́х.
133
Стопы́ моя́ напра́ви по словеси́ Твоєму́, и да не облада́єтъ мно́ю вся́коє беззако́ніє:
Сла́ва:
134
изба́ви мя́ от клеветы́ человѣ́ческія, и сохраню́ за́повѣди Твоя́.
132
При́зри на м'я і поми́луй м'я, по суду́ лю́б’ящих і́м'я Твоє́.
135
Лице́ Твоє́ просвѣти́ на раба́ Твоєго́ и научи́ мя оправда́ніємъ Твои́мъ.
133
Стопи́ моя́ напра́ви по словесі́ Твоєму́, і да не облада́єть мно́ю вся́коє беззако́ніє;
136
Исхо́дища водна́я изведо́стѣ о́чи мои́, поне́же не сохрани́хъ зако́на Твоєго́.
134
ізба́ви м'я от клевети́ челові́чеськия, і сохраню́ за́повіді Твоя́.
137
Пра́веднъ єси́, Го́споди, и пра́ви суди́ Твои́:
135
Лице́ Твоє́ просвіти́ на раба́ Твоєго́ і научи́ м'я оправда́нієм Твої́м.
138
заповѣ́далъ єси́ пра́вду свидѣ́нія Твоя́, и и́стину зѣло́.
136
Ісхо́дища водна́я ізведо́сті о́чі мої́, поне́же не сохрани́х зако́на Твоєго́.
139
Иста́яла мя́ є́сть ре́вность Твоя́: я́ко забы́ша словеса́ Твоя́ врази́ мои́.
137
Пра́веден єси́, Го́споди, і пра́ві суди́ Твої́;
140
Разжже́но сло́во Твоє́ зѣло́, и ра́бъ Тво́й возлюби́ є́.
138
запові́дал єси́ пра́вду свиді́нія Твоя́, і і́стину зіло́.
141
Юнѣ́йшій а́зъ є́смь и уничиже́нъ: оправда́ній Твои́хъ не забы́хъ.
139
Іста́яла м'я єсть ре́вность Твоя́, я́ко заби́ша словеса́ Твоя́ вразі́ мої́.
142
Пра́вда Твоя́ пра́вда во вѣ́къ, и зако́нъ Тво́й и́стина.
140
Разжже́но сло́во Твоє́ зіло́, і раб Твой возлюби́ є.
143
Ско́рби и ну́жди обрѣто́ша мя́: за́повѣди Твоя́ поуче́ніє моє́.
141
Юні́йшій аз єсьм і унічиже́н; оправда́ній Твої́х не заби́х.
144
Пра́вда свидѣ́нія Твоя́ въ вѣ́къ: вразуми́ мя, и жи́въ бу́ду.
142
Пра́вда Твоя́ — пра́вда во вік, і зако́н Твой — і́стина.
145
Воззва́хъ всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ, услы́ши мя́, Го́споди: оправда́нія Твоя́ взыщу́.
143
Ско́рбі і ну́жди обріто́ша м'я; за́повіді Твоя́ — поуче́ніє моє́.
146
Воззва́хъ Ти́, спаси́ мя, и сохраню́ свидѣ́нія Твоя́.
144
Пра́вда свиді́нія Твоя́ — в вік; вразуми́ м'я, і жив бу́ду.
147
Предвари́хъ въ безго́діи и воззва́хъ: на словеса́ Твоя́ упова́хъ.
145
Воззва́х всім се́рдцем мої́м, усли́ши м'я, Го́споди; оправда́нія Твоя́ взищу́.
148
Предвари́стѣ о́чи мои́ ко у́тру, поучи́тися словесе́мъ Твои́мъ.
146
Воззва́х Ті, спаси́ м'я, і сохраню́ свиді́нія Твоя́.
149
Гла́съ мо́й услы́ши, Го́споди, по ми́лости Твоє́й: по судьбѣ́ Твоє́й живи́ мя.
147
Предвари́х в безго́дії і воззва́х; на словеса́ Твоя́ упова́х.
150
Прибли́жишася гоня́щіи мя́ беззако́ніємъ: от зако́на же Твоєго́ удали́шася.
148
Предвари́сті о́чі мої́ ко у́тру поучи́тися словесе́м Твої́м.
151
Бли́зъ єси́ Ты́, Го́споди, и вси́ путіє́ Твои́ и́стина.
149
Глас мой усли́ши, Го́споди, по ми́лості Твоє́й; по судьбі́ Твоє́й живи́ м'я.
152
Испе́рва позна́хъ от свидѣ́ній Твои́хъ, я́ко въ вѣ́къ основа́лъ я́ єси́.
150
Прибли́жишася гоня́щії м'я беззако́нієм; от зако́на же Твоєго́ удали́шася.
153
Ви́ждь смире́ніє моє́ и изми́ мя: я́ко зако́на Твоєго́ не забы́хъ.
151
Близ єси́ Ти, Го́споди, і всі путіє́ Твої́ — і́стина.
154
Суди́ су́дъ мо́й и изба́ви мя́: словесе́ ра́ди Твоєго́ живи́ мя.
152
Іспе́рва позна́х от свиді́ній Твої́х, я́ко в вік основа́л я єси́.
155
Дале́че от грѣ́шникъ спасе́ніє, я́ко оправда́ній Твои́хъ не взыска́ша.
153
Виждь смире́ніє моє́ і ізми́ м'я, я́ко зако́на Твоєго́ не заби́х.
156
Щедро́ты Твоя́ мно́ги, Го́споди: по судьбѣ́ Твоє́й живи́ мя.
154
Суди́ суд мой і ізба́ви м'я; словесе́ ра́ди Твоєго́ живи́ м'я.
157
Мно́зи изгоня́щіи мя́ и стужа́ющіи ми́: от свидѣ́ній Твои́хъ не уклони́хся.
155
Дале́че от грі́шник спасе́ніє, я́ко оправда́ній Твої́х не взиска́ша.
158
Ви́дѣхъ неразумѣва́ющыя и иста́яхъ: я́ко слове́съ Твои́хъ не сохрани́ша.
156
Щедро́ти Твоя́ мно́гі, Го́споди; по судьбі́ Твоє́й живи́ м'я.
159
Ви́ждь, я́ко за́повѣди Твоя́ возлюби́хъ: Го́споди, по ми́лости Твоє́й живи́ мя.
157
Мно́зі ізгоня́щії м'я і стужа́ющії мі; от свиді́ній Твої́х не уклони́хся.
160
Нача́ло слове́съ Твои́хъ и́стина, и во вѣ́къ вся́ судьбы́ пра́вды Твоєя́.
158
Ви́діх неразуміва́ющия і іста́ях, я́ко слове́с Твої́х не сохрани́ша.
161
Кня́зи погна́ша мя́ ту́не: и от слове́съ Твои́хъ убоя́ся се́рдце моє́.
159
Виждь, я́ко за́повіді Твоя́ возлюби́х; Го́споди, по ми́лості Твоє́й живи́ м'я.
162
Возра́дуюся а́зъ о словесѣ́хъ Твои́хъ, я́ко обрѣта́яй коры́сть мно́гу.
160
Нача́ло слове́с Твої́х — і́стина, і во вік вся судьби́ пра́вди Твоєя́.
163
Непра́вду возненави́дѣхъ и омерзи́хъ: зако́нъ же Тво́й возлюби́хъ.
161
Кня́зі погна́ша м'я ту́не; і от слове́с Твої́х убоя́ся се́рдце моє́.
164
Седмери́цею дне́мъ хвали́хъ Тя́ о судьба́хъ пра́вды Твоєя́.
162
Возра́дуюся аз о словесі́х Твої́х, я́ко обріта́яй кори́сть мно́гу.
165
Ми́ръ мно́гъ лю́бящымъ зако́нъ Тво́й, и нѣ́сть и́мъ собла́зна.
163
Непра́вду возненави́діх і омерзи́х; зако́н же Твой возлюби́х.
166
Ча́яхъ спасе́нія Твоєго́, Го́споди, и за́повѣди Твоя́ возлюби́хъ.
164
Седьмери́цею днем хвали́х Тя о судьба́х пра́вди Твоєя́.
167
Сохрани́ душа́ моя́ свидѣ́нія Твоя́ и возлюби́ я́ зѣло́.
165
Мир мног лю́б'ящим зако́н Твой, і ність їм собла́зна.
168
Сохрани́хъ за́повѣди Твоя́ и свидѣ́нія Твоя́, я́ко вси́ путіє́ мои́ предъ Тобо́ю, Го́споди.
166
Ча́ях спасе́нія Твоєго́, Го́споди, і за́повіді Твоя́ возлюби́х.
169
Да прибли́жится моле́ніє моє́ предъ Тя́, Го́споди: по словеси́ Твоєму́ вразуми́ мя.
167
Сохрани́ душа́ моя́ свиді́нія Твоя́ і возлюби́ я зіло́.
170
Да вни́детъ проше́ніє моє́ предъ Тя́: Го́споди, по словеси́ Твоєму́ изба́ви мя́.
168
Сохрани́х за́повіді Твоя́ і свиді́нія Твоя́, я́ко всі путіє́ мої́ пред Тобо́ю, Го́споди.
171
Отры́гнутъ устнѣ́ мои́ пѣ́ніє, єгда́ научи́ши мя́ оправда́ніємъ Твои́мъ.
169
Да прибли́житься моле́ніє моє́ пред Тя, Го́споди; по словесі́ Твоєму́ вразуми́ м'я.
172
Провѣща́єтъ язы́къ мо́й словеса́ Твоя́, я́ко вся́ за́повѣди Твоя́ пра́вда.
170
Да вни́деть проше́ніє моє́ пред Тя; Го́споди, по словесі́ Твоєму́ ізба́ви м'я.
173
Да бу́детъ рука́ Твоя́ є́же спасти́ мя, я́ко за́повѣди Твоя́ изво́лихъ.
171
Отри́гнуть устні́ мої́ пі́ніє, єгда́ научи́ши м'я оправда́нієм Твої́м.
174
Возжела́хъ спасе́ніє Твоє́, Го́споди, и зако́нъ Тво́й поуче́ніє моє́ є́сть.
172
Провіща́єть язи́к мой словеса́ Твоя́, я́ко вся за́повіді Твоя́ — пра́вда.
175
Жива́ бу́детъ душа́ моя́ и восхва́литъ Тя́: и судьбы́ Твоя́ помо́гутъ мнѣ́.
173
Да бу́деть рука́ Твоя́ є́же спасти́ м'я, я́ко за́повіді Твоя́ ізво́лих.
176
Заблуди́хъ я́ко овча́ поги́бшеє: взыщи́ раба́ Твоєго́, я́ко за́повѣдій Твои́хъ не забы́хъ.
174
Возжела́х спасе́ніє Твоє́, Го́споди, і зако́н Твой поуче́ніє моє́ єсть.
0
Пѣ́снь степе́ней.
Піснь степе́ней, 119.
1
Ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти ми́, воззва́хъ, и услы́ша мя́.
1
Ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти мі, воззва́х, і усли́ша м'я.
2
Го́споди, изба́ви ду́шу мою́ от усте́нъ непра́ведныхъ и от язы́ка льсти́ва.
2
Го́споди, ізба́ви ду́шу мою́ от усте́н непра́ведних і от язи́ка льсти́ва.
3
Что́ да́стся тебѣ́, или́ что́ приложи́тся тебѣ́ къ язы́ку льсти́ву?
3
Что да́сться тебі́ іли́ что приложи́ться тебі́ к язи́ку льсти́ву?
4
Стрѣ́лы си́льнаго изощре́ны, со у́гльми пусты́нными.
4
Стрі́ли си́льнаго ізощре́ни со у́гльми пусти́нними.
5
Увы́ мнѣ́, я́ко прише́лствіє моє́ продолжи́ся, всели́хся съ селе́ніи Кида́рскими:
5
Уви́ мні, я́ко прише́льствіє моє́ продолжи́ся, всели́хся с селе́нії Кида́рськими;
6
мно́го прише́лствова душа́ моя́: съ ненави́дящими ми́ра бѣ́хъ ми́ренъ:
6
мно́го прише́льствова душа́ моя́; с ненави́дящими ми́ра біх ми́рен;
7
єгда́ глаго́лахъ и́мъ, боря́ху мя́ ту́не.
7
єгда́ глаго́лах їм, боря́ху м'я ту́не.
0
Пѣ́снь степе́ней.
Піснь степе́ней, 120.
1
Возведо́хъ о́чи мои́ въ го́ры, отню́дуже пріи́детъ по́мощь моя́.
1
Возведо́х о́чі мої́ в го́ри, отню́дуже при́йдеть по́мощ моя́.
2
По́мощь моя́ от Го́спода, сотво́ршаго не́бо и зе́млю.
2
По́мощ моя́ от Го́спода, сотво́ршаго не́бо і зе́млю.
3
Не да́ждь во смяте́ніє ноги́ твоєя́, ниже́ воздре́млетъ храня́й тя́:
3
Не даждь во см'яте́ніє ноги́ твоєя́, ніже́ воздре́млеть храня́й тя;
4
се́, не воздре́млетъ, ниже́ у́снетъ храня́й Ізра́иля.
4
се, не воздре́млеть, ніже́ у́снеть храня́й Ізра́їля.
5
Госпо́дь сохрани́тъ тя́, Госпо́дь покро́въ тво́й на ру́ку десну́ю твою́.
5
Госпо́дь сохрани́ть тя, Госпо́дь — покро́в твой на ру́ку десну́ю твою́.
6
Во дни́ со́лнце не ожже́тъ тебе́, ниже́ луна́ но́щію.
6
Во дні со́лнце не ожже́ть тебе́, ніже́ луна́ но́щію.
7
Госпо́дь сохрани́тъ тя́ от вся́каго зла́, сохрани́тъ ду́шу твою́ Госпо́дь:
7
Госпо́дь сохрани́ть тя от вся́каго зла, сохрани́ть ду́шу твою́ Госпо́дь;
8
Госпо́дь сохрани́тъ вхожде́ніє твоє́ и исхожде́ніє твоє́, отны́нѣ и до вѣ́ка.
8
Госпо́дь сохрани́ть вхожде́ніє твоє́ і ісхожде́ніє твоє́, отни́ні і до ві́ка.
0
Пѣ́снь степе́ней.
Піснь степе́ней, 121.
1
Возвесели́хся о ре́кшихъ мнѣ́: въ до́мъ Госпо́день по́йдемъ.
1
Возвесели́хся о ре́кших мні: в дом Госпо́день по́йдем.
2
Стоя́ще бя́ху но́ги на́шя во дво́рѣхъ твои́хъ, Ієрусали́ме.
2
Стоя́ще бя́ху но́ги на́ша во дво́ріх твої́х, Ієрусали́ме.
3
Ієрусали́мъ зи́ждемый я́ко гра́дъ, єму́же прича́стіє єго́ вку́пѣ.
3
Ієрусали́м зи́ждемий я́ко град, єму́же прича́стіє єго́ вку́пі.
4
Та́мо бо взыдо́ша колѣ́на, колѣ́на Госпо́дня, свидѣ́ніє Ізра́илево, исповѣ́датися и́мени Госпо́дню:
4
Та́мо бо взидо́ша колі́на, колі́на Госпо́дня, свиді́ніє Ізра́їлево, іспові́датися і́мені Госпо́дню;
5
я́ко та́мо сѣдо́ша престо́ли на су́дъ, престо́ли въ дому́ Дави́довѣ.
5
я́ко та́мо сідо́ша престо́ли на суд, престо́ли в дому́ Дави́дові.
6
Вопроси́те же я́же о ми́рѣ Ієрусали́ма: и оби́ліє лю́бящымъ тя́.
6
Вопросі́те же я́же о ми́рі Ієрусали́ма, і оби́ліє лю́б'ящим тя.
7
Бу́ди же ми́ръ въ си́лѣ твоє́й, и оби́ліє въ столпостѣна́хъ твои́хъ.
7
Бу́ди же мир в си́лі твоє́й, і оби́ліє в столпостіна́х твої́х.
8
Ра́ди бра́тій мои́хъ и бли́жнихъ мои́хъ глаго́лахъ у́бо ми́ръ о тебѣ́.
8
Ра́ди бра́тій мої́х і бли́жніх мої́х глаго́лах у́бо мир о тебі́.
9
До́му ра́ди Го́спода Бо́га на́шего взыска́хъ блага́я тебѣ́.
9
До́му ра́ди Го́спода Бо́га на́шего взиска́х блага́я тебі́.
0
Пѣ́снь степе́ней.
Піснь степе́ней, 122.
1
Къ Тебѣ́ возведо́хъ о́чи мои́, Живу́щему на небеси́.
1
К Тебі́ возведо́х о́чі мої́, живу́щему на небесі́.
2
Се́, я́ко о́чи ра́бъ въ руку́ госпо́дій свои́хъ, я́ко о́чи рабы́ни въ руку́ госпожи́ своєя́: та́ко о́чи на́ши ко Го́споду Бо́гу на́шему, до́ндеже уще́дритъ ны́.
2
Се, я́ко о́чі раб в руку́ госпо́дій свої́х, я́ко о́чі раби́ні в руку́ госпожі́ своєя́, та́ко о́чі на́ші ко Го́споду Бо́гу на́шему, до́ндеже уще́дрить ни.
3
Поми́луй на́съ, Го́споди, поми́луй на́съ, я́ко помно́гу испо́лнихомся уничиже́нія:
3
Поми́луй нас, Го́споди, поми́луй нас, я́ко помно́гу іспо́лнихомся унічиже́нія;
4
наипа́че напо́лнися душа́ на́ша поноше́нія гобзу́ющихъ и уничиже́нія го́рдыхъ.
4
найпа́че напо́лнися душа́ на́ша поноше́нія гобзу́ющих і унічиже́нія го́рдих.
0
Пѣ́снь степе́ней.
Піснь степе́ней, 123.
1
Я́ко а́ще не Госпо́дь бы бы́лъ въ на́съ, да рече́тъ у́бо Ізра́иль:
1
Я́ко а́ще не Госпо́дь би бил в нас, — да рече́ть у́бо Ізра́їль,
2
я́ко а́ще не Госпо́дь бы бы́лъ въ на́съ, внегда́ воста́ти человѣ́комъ на ны́, у́бо живы́хъ поже́рли бы́ша на́съ:
2
я́ко а́ще не Госпо́дь би бил в нас, внегда́ воста́ти челові́ком на ни, — у́бо живи́х поже́рли би́ша нас;
3
внегда́ прогнѣ́ватися я́рости и́хъ на ны́, у́бо вода́ потопи́ла бы на́съ.
3
внегда́ прогні́ватися я́рості їх на ни, у́бо вода́ потопи́ла би нас.
4
Пото́къ пре́йде душа́ на́ша:
4
Пото́к пре́йде душа́ на́ша;
5
у́бо пре́йде душа́ на́ша во́ду непостоя́нную.
5
у́бо пре́йде душа́ на́ша во́ду непостоя́нную.
6
Благослове́нъ Госпо́дь, и́же не даде́ на́съ въ лови́тву зубо́мъ и́хъ.
6
Благослове́н Госпо́дь, І́же не даде́ нас в лови́тву зубо́м їх.
7
Душа́ на́ша я́ко пти́ца изба́вися от сѣ́ти ловя́щихъ: сѣ́ть сокруши́ся, и мы́ изба́влени бы́хомъ.
7
Душа́ на́ша, я́ко пти́ця ізба́вися от сі́ті ловя́щих; сіть сокруши́ся, і ми ізба́влені би́хом.
8
По́мощь на́ша во и́мя Го́спода, сотво́ршаго не́бо и зе́млю.
8
По́мощ на́ша во і́м'я Го́спода, сотво́ршаго не́бо і зе́млю.
0
Пѣ́снь степе́ней.
Піснь степе́ней, 124.
1
Надѣ́ющіися на Го́спода, я́ко гора́ Сіо́нъ: не подви́жится въ вѣ́къ живы́й во Ієрусали́мѣ.
1
Наді́ющіїся на Го́спода, я́ко гора́ Сіо́н; не подви́житься в вік живи́й во Ієрусали́мі.
2
Го́ры о́крестъ єго́, и Госпо́дь о́крестъ люді́й Свои́хъ, отны́нѣ и до вѣ́ка.
2
Го́ри о́крест єго́, і Госпо́дь о́крест люді́й Свої́х, отни́ні і до ві́ка.
3
Я́ко не оста́витъ Госпо́дь жезла́ грѣ́шныхъ на жре́бій пра́ведныхъ, я́ко да не про́струтъ пра́ведніи въ беззако́нія ру́къ свои́хъ.
3
Я́ко не оста́вить Госпо́дь жезла́ грі́шних на жре́бій пра́ведних, я́ко да не про́струть пра́веднії в беззако́нія рук свої́х.
4
Ублажи́, Го́споди, благі́я и пра́выя се́рдцемъ.
4
Ублажи́, Го́споди, благі́я і пра́вия се́рдцем.
5
Уклоня́ющыяся же въ развраще́нія отведе́тъ Госпо́дь съ дѣ́лающими беззако́ніє: ми́ръ на Ізра́иля.
5
Уклоня́ющияся же в развраще́нія отведе́ть Госпо́дь с ді́лающими беззако́ніє; мир на Ізра́їля!
0
Пѣ́снь степе́ней.
Піснь степе́ней, 125.
1
Внегда́ возврати́ти Го́споду плѣ́нъ Сіо́нь, бы́хомъ я́ко утѣ́шени.
1
Внегда́ возврати́ти Го́споду плін Сіо́нь, би́хом я́ко уті́шені.
2
Тогда́ испо́лнишася ра́дости уста́ на́ша, и язы́къ на́шъ весе́лія: тогда́ реку́тъ во язы́цѣхъ: возвели́чилъ є́сть Госпо́дь сотвори́ти съ ни́ми.
2
Тогда́ іспо́лнишася ра́дости уста́ на́ша, і язи́к наш весе́лія; тогда́ реку́ть во язи́ціх: возвели́чил єсть Госпо́дь сотвори́ти с ни́ми.
3
Возвели́чилъ є́сть Госпо́дь сотвори́ти съ на́ми: бы́хомъ веселя́щеся.
3
Возвели́чил єсть Госпо́дь сотвори́ти с на́ми; би́хом веселя́щеся.
4
Возврати́, Го́споди, плѣне́ніє на́ше, я́ко пото́ки ю́гомъ.
4
Возврати́, Го́споди, пліне́ніє на́ше, я́ко пото́ки ю́гом.
5
Сѣ́ющіи слеза́ми, ра́достію по́жнутъ.
5
Сі́ющії слеза́ми ра́достію по́жнуть.
6
Ходя́щіи хожда́ху и пла́кахуся, мета́юще сѣ́мена своя́: гряду́ще же пріи́дутъ ра́достію, взе́млюще рукоя́ти своя́.
6
Ходя́щії хожда́ху і пла́кахуся, мета́юще сі́мена своя́; гряду́ще же при́йдуть ра́достію, взе́млюще рукоя́ті своя́.
0
Пѣ́снь степе́ней.
Піснь степе́ней, 126.
1
А́ще не Госпо́дь сози́ждетъ до́мъ, всу́є труди́шася зи́ждущіи: а́ще не Госпо́дь сохрани́тъ гра́дъ, всу́є бдѣ́ стрегі́й.
1
А́ще не Госпо́дь сози́ждеть дом, всу́є труди́шася зи́ждущії; а́ще не Госпо́дь сохрани́ть град, всу́є бді стреги́й.
2
Всу́є ва́мъ є́сть у́треневати: воста́нете по сѣдѣ́ніи яду́щіи хлѣ́бъ болѣ́зни, єгда́ да́стъ возлю́бленнымъ Свои́мъ со́нъ.
2
Всу́є вам єсть у́треневати; воста́нете по сіді́нії яду́щії хліб болі́зні, єгда́ дасть возлю́бленним Свої́м сон.
3
Се́, достоя́ніє Госпо́дне сы́нове, мзда́ плода́ чре́вняго.
3
Се, достоя́ніє Госпо́днє — си́нове, мзда — плода́ чре́вняго.
4
Я́ко стрѣ́лы въ руцѣ́ си́льнаго, та́ко сы́нове оттрясе́нныхъ.
4
Я́ко стрі́ли в руці́ си́льнаго, та́ко си́нове оттрясе́нних.
5
Блаже́нъ, и́же испо́лнитъ жела́ніє своє́ от ни́хъ: не постыдя́тся, єгда́ глаго́лютъ враго́мъ свои́мъ во вратѣ́хъ.
5
Блаже́н, і́же іспо́лнить жела́ніє своє́ от них; не постидя́ться, єгда́ глаго́лють враго́м свої́м во враті́х.
0
Пѣ́снь степе́ней.
Піснь степе́ней, 127.
1
Блаже́ни вси́ боя́щіися Го́спода, ходя́щіи въ путе́хъ Єго́:
1
Блаже́нні всі боя́щіїся Го́спода, ходя́щії в путе́х Єго́;
2
труды́ плодо́въ {ру́къ} твои́хъ снѣ́си: блаже́нъ єси́, и добро́ тебѣ́ бу́детъ.
2
труди́ плодо́в [рук] твої́х сні́си; блаже́н єси́, і добро́ тебі́ бу́деть.
3
Жена́ твоя́ я́ко лоза́ плодови́та въ страна́хъ до́му твоєго́: 4сы́нове твои́ я́ко новосажде́нія ма́сличная о́крестъ трапе́зы твоєя́.
3
Жена́ твоя́, я́ко лоза́ плодови́та, в страна́х до́му твоєго́;
4
5Се́, та́ко благослови́тся человѣ́къ боя́йся Го́спода.
4
си́нове твої́, я́ко новосажде́нія ма́сличная, о́крест трапе́зи твоєя́.
5
6Благослови́тъ тя́ Госпо́дь от Сіо́на, и у́зриши блага́я Ієрусали́ма вся́ дни́ живота́ твоєго́,
5
Се, та́ко благослови́ться челові́к боя́йся Го́спода.
6
7и у́зриши сы́ны сыно́въ твои́хъ: ми́ръ на Ізра́иля.
6
Благослови́ть тя Госпо́дь от Сіо́на, і у́зриши блага́я Ієрусали́ма вся дні живота́ твоєго́,
0
Пѣ́снь степе́ней.
Піснь степе́ней, 128.
1
Мно́жицею бра́шася со мно́ю от ю́ности моєя́, да рече́тъ у́бо Ізра́иль:
1
Мно́жицею бра́шася со мно́ю от ю́ности моєя́, — да рече́ть у́бо Ізра́їль;
2
мно́жицею бра́шася со мно́ю от ю́ности моєя́, и́бо не премого́ша мя́.
2
мно́жицею бра́шася со мно́ю от ю́ности моєя́, і́бо не премого́ша м'я.
3
На хребтѣ́ моє́мъ дѣ́лаша грѣ́шницы, продолжи́ша беззако́ніє своє́.
3
На хребті́ моє́м ді́лаша грі́шници, продолжи́ша беззако́ніє своє́.
4
Госпо́дь пра́веденъ ссѣче́ вы́я грѣ́шниковъ.
4
Госпо́дь пра́веден ссіче́ ви́я грі́шников.
5
Да постыдя́тся и возвратя́тся вспя́ть вси́ ненави́дящіи Сіо́на:
5
Да постидя́ться і возвратя́ться всп'ять всі ненави́дящії Сіо́на;
6
да бу́дутъ я́ко трава́ на здѣ́хъ {на кро́вѣхъ}, я́же пре́жде восторже́нія и́зсше:
6
да бу́дуть, я́ко трава́ на здіх [на кро́віх], я́же пре́жде восторже́нія і́зсше;
7
є́юже не испо́лни руки́ своєя́ жня́й, и нѣ́дра своєго́ рукоя́ти собира́яй:
7
Є́юже не іспо́лни руки́ своєя́ жняй, і ні́дра своєго́ рукоя́ті собира́яй;
8
и не рѣ́ша мимоходя́щіи: благослове́ніє Госпо́дне на вы́, благослови́хомъ вы́ во и́мя Госпо́дне.
8
і не рі́ша мимоходя́щії; благослове́ніє Госпо́днє на ви, благослови́хом ви во і́м'я Госпо́днє.
0
Пѣ́снь степе́ней.–
Піснь степе́ней, 129.
1
–Изъ глубины́ воззва́хъ къ Тебѣ́, Го́споди:–
1
Із глубини́ воззва́х к Тебі́, Го́споди; Го́споди, усли́ши глас мой.
2
–Го́споди, услы́ши гла́съ мо́й. 2Да бу́дутъ у́ши Твои́ вне́млющѣ гла́су моле́нія моєго́.
2
Да бу́дуть у́ші Твої́ вне́млющі гла́су моле́нія моєго́.
3
А́ще беззако́нія на́зриши, Го́споди, Го́споди, кто́ постои́тъ?–
3
А́ще беззако́нія на́зриши, Го́споди, Го́споди, кто постої́ть? Я́ко у Тебе́ очище́ніє єсть.
4
–Яко у Тебе́ очище́ніє є́сть.
4
І́мене ра́ди Твоєго́ потерпі́х* Тя, Го́споди, потерпі́ душа́ моя́ в сло́во Твоє́; упова́ душа́ моя́ на Го́спода.
5
4И́мене ра́ди Твоєго́ потерпѣ́хъ Тя́, Го́споди, потерпѣ́ душа́ моя́ въ сло́во Твоє́: упова́ душа́ моя́ на Го́спода.
5
От стра́жі у́треннія до но́щі, от стра́жі у́треннія да упова́єть Ізра́їль на Го́спода;
6
5От стра́жи у́треннія до но́щи, от стра́жи у́треннія да упова́єтъ Ізра́иль на Го́спода:
6
я́ко у Го́спода ми́лость, і мно́гоє у Него́ ізбавле́ніє; і Той ізба́вить Ізра́їля от всіх беззако́ній єго́.
7
6я́ко у Го́спода ми́лость, и мно́гоє у Него́ избавле́ніє:–
8
–и То́й изба́витъ Ізра́иля от всѣ́хъ беззако́ній єго́.
0
Пѣ́снь степе́ней.
Піснь степе́ней, 130.
1
Го́споди, не вознесе́ся се́рдце моє́, ниже́ вознесо́стѣся о́чи мои́: ниже́ ходи́хъ въ вели́кихъ, ниже́ въ ди́вныхъ па́че мене́.
1
Го́споди, не вознесе́ся се́рдце моє́, ніже́ вознесо́стіся о́чі мої́; ніже́ ходи́х в вели́ких, ніже́ в ди́вних па́че мене́.
2
А́ще не смиреному́дрствовахъ, но вознесо́хъ ду́шу мою́, я́ко отдоє́ноє на ма́терь свою́, та́ко возда́си на ду́шу мою́.
2
А́ще не смиреному́дрствовах, но вознесо́х ду́шу мою́, я́ко отдоє́ноє на ма́тер свою́, та́ко возда́си на ду́шу мою́.
3
Да упова́єтъ Ізра́иль на Го́спода отны́нѣ и до вѣ́ка.
3
Да упова́єть Ізра́їль на Го́спода отни́ні і до ві́ка.
0
Пѣ́снь степе́ней.
Піснь степе́ней, 131.
1
Помяни́, Го́споди, Дави́да и всю́ кро́тость єго́:
1
Пом'яни́, Го́споди, Дави́да і всю кро́тость єго́;
2
я́ко кля́тся Го́сподеви, обѣща́ся Бо́гу Іа́ковлю:
2
я́ко кля́тся Го́сподеві, обіща́ся Бо́гу Іа́ковлю;
3
а́ще вни́ду въ селе́ніє до́му моєго́, или́ взы́ду на о́дръ посте́ли моєя́:
3
а́ще вни́ду в селе́ніє до́му моєго́, іли́ взи́ду на одр посте́лі моєя́;
4
а́ще да́мъ со́нъ очи́ма мои́ма, и вѣ́ждома мои́ма дрема́ніє, и поко́й скраніа́ма мои́ма:
4
а́ще дам сон очи́ма мої́ма, і ві́ждома* мої́ма дрема́ніє, і поко́й скранія́ма* мої́ма;
5
до́ндеже обря́щу мѣ́сто Го́сподеви, селе́ніє Бо́гу Іа́ковлю.
5
до́ндеже обря́щу мі́сто Го́сподеві, селе́ніє Бо́гу Іа́ковлю.
6
Се́, слы́шахомъ я́ во Євфра́ѳѣ, обрѣто́хомъ я́ въ поля́хъ Дубра́вы:
6
Се, сли́шахом я во Євфра́фі, обріто́хом я в поля́х дубра́ви;
7
вни́демъ въ селе́нія Єго́, поклони́мся на мѣ́сто, идѣ́же стоя́стѣ но́зѣ Єго́.
7
вни́дем в селе́нія Єго́, поклоні́мся на мі́сто, іді́же стоя́сті но́зі Єго́.
8
Воскре́сни́, Го́споди, въ поко́й Тво́й, Ты́ и ківо́тъ святы́ни Твоєя́.
8
Воскресни́, Го́споди, в поко́й Твой, Ти і киво́т святи́ні Твоєя́.
9
Свяще́нницы Твои́ облеку́тся пра́вдою, и преподо́бніи Твои́ возра́дуются.
9
Свяще́нници Твої́ облеку́ться пра́вдою, і преподо́бнії Твої́ возра́дуються.
10
Дави́да ра́ди раба́ Твоєго́, не отврати́ лице́ пома́заннаго Твоєго́.
10
Дави́да ра́ди, раба́ Твоєго́, не отврати́ лице́ пома́заннаго Твоєго́.
11
Кля́тся Госпо́дь Дави́ду и́стиною, и не отве́ржется єя́: от плода́ чре́ва твоєго́ посажду́ на престо́лѣ твоє́мъ.
11
Кля́тся Госпо́дь Дави́ду і́стиною, і не отве́ржеться єя́: от плода́ чре́ва твоєго́ посажду́ на престо́лі твоє́м.
12
А́ще сохраня́тъ сы́нове твои́ завѣ́тъ Мо́й и свидѣ́нія Моя́ сія́, и́мже научу́ я́, и сы́нове и́хъ до вѣ́ка ся́дутъ на престо́лѣ твоє́мъ.
12
А́ще сохраня́ть си́нове твої́ заві́т Мой і свиді́нія Моя́ сія́, ї́мже научу́ я, і си́нове їх до ві́ка ся́дуть на престо́лі твоє́м.
13
Я́ко избра́ Госпо́дь Сіо́на, изво́ли и́ въ жили́ще Себѣ́.
13
Я́ко ізбра́ Госпо́дь Сіо́на, ізво́ли ї в жили́ще Себі́.
14
Се́й поко́й Мо́й во вѣ́къ вѣ́ка, здѣ́ вселю́ся, я́ко изво́лихъ и́.
14
Сей поко́й Мой во вік ві́ка, зді вселю́ся, я́ко ізво́лих ї.
15
Лови́тву єго́ благословля́яй благословлю́, ни́щыя єго́ насы́щу хлѣ́бы:
15
Лови́тву єго́ благословля́яй благословлю́, ни́щия єго́ наси́щу хлі́би;
16
свяще́нники єго́ облеку́ во спасе́ніє, и преподо́бніи єго́ ра́достію возра́дуются.
16
свяще́нники єго́ облеку́ во спасе́ніє, і преподо́бнії єго́ ра́достію возра́дуються.
17
Та́мо возращу́ ро́гъ Дави́дови, угото́вахъ свѣти́лникъ пома́занному Моєму́.
17
Та́мо возращу́ рог Дави́дові, угото́вах світи́льник пома́занному Моєму́.
18
Враги́ єго́ облеку́ студо́мъ, на не́мъ же процвѣте́тъ святы́ня Моя́.
18
Враги́ єго́ облеку́ студо́м, на нем же процвіте́ть святи́ня Моя́.
0
Пѣ́снь степе́ней.
Піснь степе́ней, 132.
1
Се́, что́ добро́, или́ что́ красно́, но є́же жи́ти бра́тіи вку́пѣ?
1
Се, что добро́, іли́ что красно́, но є́же жи́ти бра́тії вку́пі?
2
Я́ко ми́ро на главѣ́, сходя́щеє на браду́, браду́ Ааро́ню, сходя́щеє на оме́ты оде́жды єго́:
2
Я́ко ми́ро на главі́, сходя́щеє на браду́, браду́ Ааро́ню, сходя́щеє на оме́ти оде́жди єго́;
3
я́ко роса́ Аєрмо́нская сходя́щая на го́ры Сіо́нскія: я́ко та́мо заповѣ́да Госпо́дь благослове́ніє и живо́тъ до вѣ́ка.
3
я́ко роса́ Аєрмо́нськая сходя́щая на го́ри Сіо́нськія; я́ко та́мо запові́да Госпо́дь благослове́ніє і живо́т до ві́ка.
0
Пѣ́снь степе́ней.
Піснь степе́ней, 133.
1
Се́, ны́нѣ благослови́те Го́спода, вси́ раби́ Госпо́дни, стоя́щіи въ хра́мѣ Госпо́дни, во дво́рѣхъ до́му Бо́га на́шего.
1
Се, ни́ні благослові́те Го́спода, всі раби́ Госпо́дні, стоя́щії в хра́мі Госпо́дні, во дво́ріх до́му Бо́га на́шего.
2
Въ но́щехъ воздѣжи́те ру́ки ва́шя во свята́я и благослови́те Го́спода.
2
В но́щех воздіжі́те ру́ки ва́ша во свята́я і благослові́те Го́спода.
3
Благослови́тъ тя́ Госпо́дь от Сіо́на, сотвори́вый не́бо и зе́млю.
3
Благослови́ть тя Госпо́дь от Сіо́на, сотвори́вий не́бо і зе́млю.
0
Аллилу́іа.
Аллилу́я, 134.
1
Хвали́те и́мя Госпо́дне, хвали́те, раби́ Го́спода,
1
Хвалі́те і́м'я Госпо́днє, хвалі́те, раби́ Го́спода,
2
стоя́щіи во хра́мѣ Госпо́дни, во дво́рѣхъ до́му Бо́га на́шего.
2
стоя́щії во хра́мі Госпо́дні, во дво́ріх до́му Бо́га на́шего.
3
Хвали́те Го́спода, я́ко бла́гъ Госпо́дь: по́йте и́мени Єго́, я́ко добро́:
3
Хвалі́те Го́спода, я́ко благ Госпо́дь; по́йте і́мені Єго́, я́ко добро́;
4
я́ко Іа́кова избра́ Себѣ́ Госпо́дь, Ізра́иля въ достоя́ніє Себѣ́:
4
я́ко Іа́кова ізбра́ Себі́ Госпо́дь, Ізра́їля в достоя́ніє Себі́;
5
я́ко а́зъ позна́хъ, я́ко ве́лій Госпо́дь, и Госпо́дь на́шъ надъ всѣ́ми бо́ги:
5
я́ко аз позна́х, я́ко ве́лій Госпо́дь, і Госпо́дь наш над всі́ми бо́ги;
6
вся́, єли́ка восхотѣ́ Госпо́дь, сотвори́ на небеси́ и на земли́, въ моря́хъ и во всѣ́хъ бе́зднахъ.
6
вся, єли́ка восхоті́ Госпо́дь, сотвори́ на небесі́ і на землі́, в моря́х і во всіх бе́зднах.
7
Возводя́ о́блаки от послѣ́днихъ земли́, мо́лніи въ до́ждь сотвори́, изводя́й вѣ́тры от сокро́вищъ Свои́хъ.
7
Возводя́ о́блаки от послі́дніх землі́, мо́лнії в дождь сотвори́, ізводя́й ві́три от сокро́вищ Свої́х.
8
И́же порази́ пе́рвенцы Єги́петскія от человѣ́ка до скота́:
8
І́же порази́ пе́рвенці Єги́петськия от челові́ка до скота́;
9
посла́ зна́менія и чудеса́ посредѣ́ тебе́, Єги́пте, на фарао́на и на вся́ рабы́ єго́.
9
посла́ зна́менія і чудеса́ посреді́ тебе́, Єги́пте, на фарао́на і на вся раби́ єго́.
10
И́же порази́ язы́ки мно́ги и изби́ цари́ крѣ́пки:
10
І́же порази́ язи́ки мно́гі і ізби́ царі́ крі́пкі;
11
Сио́на царя́ Аморре́йска и О́га царя́ Васа́нска, и вся́ ца́рствія Ханаа́нска:
11
Сіо́на, царя́ Аморре́йська, і О́га, царя́ Васа́нська, і вся ца́рствія Ханаа́нська;
12
и даде́ зе́млю и́хъ достоя́ніє, достоя́ніє Ізра́илю лю́демъ Свои́мъ.
12
і даде́ зе́млю їх достоя́ніє, достоя́ніє Ізра́їлю лю́дем Свої́м.
13
Го́споди, и́мя Твоє́ въ вѣ́къ, и па́мять Твоя́ въ ро́дъ и ро́дъ:
13
Го́споди, і́м'я Твоє́ в вік, і па́м'ять Твоя́ в род і род;
14
я́ко суди́ти и́мать Госпо́дь лю́демъ Свои́мъ, и о рабѣ́хъ Свои́хъ умо́лится.
14
я́ко суди́ти і́мать Госпо́дь лю́дем Свої́м, і о рабі́х Свої́х умо́литься.
15
І́доли язы́къ сребро́ и зла́то, дѣла́ ру́къ человѣ́ческихъ:
15
І́доли язи́к — сребро́ і зла́то, діла́ рук челові́чеських;
16
уста́ и́мутъ, и не возглаго́лютъ: о́чи и́мутъ, и не у́зрятъ:
16
уста́ і́муть і не возглаго́лють; о́чі і́муть і не у́зрять;
17
у́ши и́мутъ, и не услы́шатъ: ниже́ бо є́сть ду́хъ во устѣ́хъ и́хъ.
17
у́ші і́муть і не усли́шать; ніже́ бо єсть дух во усті́х їх.
18
Подо́бни и́мъ да бу́дутъ творя́щіи я́ и вси́ надѣ́ющіися на ня́.
18
Подо́бні їм да бу́дуть творя́щії я і всі наді́ющіїся на ня.
19
До́ме Ізра́илевъ, благослови́те Го́спода: до́ме Ааро́нь, благослови́те Го́спода: до́ме Леві́инъ, благослови́те Го́спода:
19
До́ме Ізра́їлев, благослові́те Го́спода; до́ме Ааро́нь, благослові́те Го́спода; до́ме Леві́їн, благослові́те Го́спода;
20
боя́щіися Го́спода, благослови́те Го́спода.
20
боя́щіїся Го́спода, благослові́те Го́спода.
21
Благослове́нъ Госпо́дь от Сіо́на, живы́й во Ієрусали́мѣ.
21
Благослове́н Госпо́дь от Сіо́на, живи́й во Ієрусали́мі.
0
Аллилу́іа.
Аллилу́я, 135.
1
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
1
Іспові́дайтеся Го́сподеві, я́ко благ; я́ко в вік ми́лость Єго́.
2
Исповѣ́дайтеся Бо́гу бого́въ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
2
Іспові́дайтеся Бо́гу бого́в; я́ко в вік ми́лость Єго́.
3
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви господе́й: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
3
Іспові́дайтеся Го́сподеві господе́й; я́ко в вік ми́лость Єго́.
4
Сотво́ршему чудеса́ ве́лія єди́ному: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
4
Сотво́ршему чудеса́ ве́лія Єди́ному; я́ко в вік ми́лость Єго́.
5
Сотво́ршему небеса́ ра́зумомъ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
5
Сотво́ршему небеса́ ра́зумом; я́ко в вік ми́лость Єго́.
6
Утверди́вшему зе́млю на вода́хъ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
6
Утверди́вшему зе́млю на вода́х; я́ко в вік ми́лость Єго́.
7
Сотво́ршему свѣти́ла ве́лія єди́ному: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
7
Сотво́ршему світи́ла ве́лія Єди́ному; я́ко в вік ми́лость Єго́;
8
со́лнце во о́бласть дне́: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
8
со́лнце во о́бласть дне; я́ко в вік ми́лость Єго́;
9
луну́ и звѣ́зды во о́бласть но́щи: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
9
луну́ і зві́зди во о́бласть но́щі; я́ко в вік ми́лость Єго́.
10
Порази́вшему Єги́пта съ пе́рвенцы єго́: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
10
Порази́вшему Єги́пта с пе́рвенці єго́; я́ко в вік ми́лость Єго́;
11
и изве́дшему Ізра́иля от среды́ и́хъ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
11
і ізве́дшему Ізра́їля от среди́ їх; я́ко в вік ми́лость Єго́;
12
руко́ю крѣ́пкою и мы́шцею высо́кою: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
12
руко́ю крі́пкою і ми́шцею висо́кою; я́ко в вік ми́лость Єго́.
13
Раздѣ́льшему Чермно́є мо́ре въ раздѣле́нія: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
13
Разді́льшему Чермно́є мо́ре в разділе́нія; я́ко в вік ми́лость Єго́;
14
и прове́дшему Ізра́иля посредѣ́ єго́: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
14
і прове́дшему Ізра́їля посреді́ єго́; я́ко в вік ми́лость Єго́;
15
и истря́сшему фарао́на и си́лу єго́ въ мо́ре Чермно́є: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
15
і істря́сшему фарао́на і си́лу єго́ в мо́ре Чермно́є; я́ко в вік ми́лость Єго́.
16
Прове́дшему лю́ди Своя́ въ пусты́ни: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
16
Прове́дшему лю́ди Своя́ в пусти́ні; я́ко в вік ми́лость Єго́.
17
Порази́вшему цари́ ве́лія: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
17
Порази́вшему царі́ ве́лія; я́ко в вік ми́лость Єго́.
18
И уби́вшему цари́ крѣ́пкія: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
18
І уби́вшему царі́ крі́пкія; я́ко в вік ми́лость Єго́;
19
Сио́на царя́ Аморре́йска: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
19
Сіо́на, царя́ Аморре́йська; я́ко в вік ми́лость Єго́;
20
и О́га царя́ Васа́нска: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
20
і О́га, царя́ Васа́нська; я́ко в вік ми́лость Єго́.
21
И да́вшему зе́млю и́хъ достоя́ніє: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
21
І да́вшему зе́млю їх достоя́ніє; я́ко в вік ми́лость Єго́;
22
достоя́ніє Ізра́илю рабу́ Своєму́: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
22
достоя́ніє Ізра́їлю, рабу́ Своєму́; я́ко в вік ми́лость Єго́.
23
Я́ко во смире́ніи на́шемъ помяну́ ны Госпо́дь: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
23
Я́ко во смире́нії на́шем пом'яну́ ни Госпо́дь; я́ко в вік ми́лость Єго́.
24
И изба́вилъ ны́ є́сть от враго́въ на́шихъ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
24
І ізба́вил ни єсть от враго́в на́ших; я́ко в вік ми́лость Єго́;
25
дая́й пи́щу вся́кой пло́ти: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
25
дая́й пи́щу вся́кой пло́ті; я́ко в вік ми́лость Єго́.
26
Исповѣ́дайтеся Бо́гу небе́сному: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
26
Іспові́дайтеся Бо́гу Небе́сному; я́ко в вік ми́лость Єго́.
0
Дави́ду Ієремі́ємъ.
Дави́ду Ієремі́єм, 136.
1
На рѣка́хъ Вавило́нскихъ, та́мо сѣдо́хомъ и пла́кахомъ, внегда́ помяну́ти на́мъ Сіо́на:
1
На ріка́х Вавило́нських, та́мо сідо́хом і пла́кахом, внегда́ пом'яну́ти нам Сіо́на;
2
на ве́рбіихъ посредѣ́ єго́ обѣ́сихомъ орга́ны на́шя.
2
на ве́рбіїх посреді́ єго́ обі́сихом орга́ни на́ша.
3
Я́ко та́мо вопроси́ша ны́ плѣ́ншіи на́съ о словесѣ́хъ пѣ́сней, и ве́дшіи на́съ о пѣ́ніи: воспо́йте на́мъ от пѣ́сней Сіо́нскихъ.
3
Я́ко та́мо вопроси́ша ни плі́ншії нас о словесі́х пі́сней, і ве́дшії нас о пі́нії; воспо́йте нам от пі́сней Сіо́нських.
4
Ка́ко воспоє́мъ пѣ́снь Госпо́дню на земли́ чужде́й?
4
Ка́ко воспоє́м піснь Госпо́дню на землі́ чужде́й?
5
А́ще забу́ду тебе́, Ієрусали́ме, забве́на бу́ди десни́ца моя́.
5
А́ще забу́ду тебе́, Ієрусали́ме, забве́нна бу́ди десни́ця моя́.
6
Прильпни́ язы́къ мо́й горта́ни моєму́, а́ще не помяну́ тебе́, а́ще не предложу́ Ієрусали́ма, я́ко въ нача́лѣ весе́лія моєго́.
6
Прильпни́ язи́к мой горта́ні моєму́, а́ще не пом'яну́ тебе́, а́ще не предложу́ Ієрусали́ма, я́ко в нача́лі весе́лія моєго́.
7
Помяни́, Го́споди, сы́ны Єдо́мскія въ де́нь Ієрусали́мль глаго́лющыя: истоща́йте, истоща́йте до основа́ній єго́.
7
Пом'яни́, Го́споди, си́ни Едо́мськія в день Ієрусали́мль глаго́лющия: істоща́йте, істоща́йте до основа́ній єго́.
8
Дщи́ Вавило́ня окая́нная, блаже́нъ, и́же возда́стъ тебѣ́ воздая́ніє твоє́, є́же воздала́ єси́ на́мъ:
8
Дщи Вавило́ня окая́нная, блаже́н, і́же возда́сть тебі́ воздая́ніє твоє́, є́же воздала́ єси́ нам;
9
блаже́нъ, и́же и́метъ и разбіє́тъ младе́нцы твоя́ о ка́мень.
9
блаже́н, і́же і́меть і разбіє́ть младе́нці твоя́ о ка́мень.
0
Псало́мъ Дави́ду, Агге́а и Заха́ріи.
Псало́м Дави́ду, Агге́я і Заха́рії, 137.
1
Исповѣ́мся Тебѣ́, Го́споди, всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ, и предъ а́нгелы воспою́ Тебѣ́, я́ко услы́шалъ єси́ вся́ глаго́лы у́стъ мои́хъ:
1
Іспові́мся Тебі́, Го́споди, всім се́рдцем мої́м, і пред а́нгели воспою́ Тебі́, я́ко усли́шал єси́ вся глаго́ли уст мої́х;
2
поклоню́ся ко хра́му свято́му Твоєму́ и исповѣ́мся и́мени Твоєму́ о ми́лости Твоє́й и и́стинѣ Твоє́й, я́ко возвели́чилъ єси́ надъ всѣ́мъ и́мя Твоє́ свято́є.
2
поклоню́ся ко хра́му свято́му Твоєму́ і іспові́мся і́мені Твоєму́ о ми́лості Твоє́й і і́стині Твоє́й, я́ко возвели́чил єси́ над всім і́м'я Твоє́ свято́є.
3
Въ о́ньже а́ще де́нь призову́ Тя, ско́ро услы́ши мя́: умно́жиши мя́ въ души́ моє́й си́лою Твоє́ю.
3
В о́ньже а́ще день призову́ Тя, ско́ро усли́ши м'я; умно́жиши м'я в душі́ моє́й си́лою Твоє́ю.
4
Да исповѣ́дятся Тебѣ́, Го́споди, вси́ ца́ріє зе́мстіи, я́ко услы́шаша вся́ глаго́лы у́стъ Твои́хъ:
4
Да іспові́дяться Тебі́, Го́споди, всі ца́ріє зе́мстії, я́ко усли́шаша вся глаго́ли уст Твої́х;
5
и да воспою́тъ въ путе́хъ Госпо́днихъ, я́ко ве́лія сла́ва Госпо́дня:
5
і да воспою́ть в путе́х Госпо́дніх, я́ко ве́лія сла́ва Госпо́дня;
6
я́ко высо́къ Госпо́дь, и смире́нныя призира́єтъ, и высо́кая издале́ча вѣ́сть.
6
я́ко висо́к Госпо́дь, і смире́нния призира́єть, і висо́кая іздале́ча вість.
7
А́ще пойду́ посредѣ́ ско́рби, живи́ши мя́: на гнѣ́въ вра́гъ мои́хъ просте́рлъ єси́ ру́ку Твою́, и спасе́ мя десни́ца Твоя́.
7
А́ще пойду́ посреді́ ско́рби, живи́ши м'я; на гнів враг мої́х просте́рл єси́ ру́ку Твою́, і спасе́ м'я десни́ця Твоя́.
8
Госпо́дь возда́стъ за мя́: Го́споди, ми́лость Твоя́ во вѣ́къ: дѣ́лъ руку́ Твоє́ю не пре́зри.
8
Госпо́дь возда́сть за м'я; Го́споди, ми́лость Твоя́ во вік; діл руку́ Твоє́ю не пре́зри.
0
Въ коне́цъ Дави́ду, псало́мъ Заха́ріинъ, въ разсѣ́яніи.
В коне́ць Дави́ду, псало́м Заха́ріїн, в разсі́янії, 138.
1
Го́споди, искуси́лъ мя́ єси́ и позна́лъ мя́ єси́: Ты́ позна́лъ єси́ сѣда́ніє моє́ и воста́ніє моє́.
1
Го́споди, іскуси́л м'я єси́ і позна́л м'я єси́; Ти позна́л єси́ сіда́ніє моє́ і воста́ніє моє́.
2
Ты́ разумѣ́лъ єси́ помышле́нія моя́ издале́ча:
2
Ти разумі́л єси́ помишле́нія моя́ іздале́ча;
3
стезю́ мою́ и у́же моє́ Ты́ єси́ изслѣ́довалъ и вся́ пути́ моя́ прови́дѣлъ єси́.
3
стезю́ мою́ і у́же моє́ Ти єси́ ізслі́довал і вся путі́ моя́ прови́діл єси́.
4
Я́ко нѣ́сть льсти́ въ язы́цѣ моє́мъ: се́, Го́споди, Ты́ позна́лъ єси́
4
Я́ко ність льсти в язи́ці моє́м; се, Го́споди, Ти позна́л єси́
5
вся́ послѣ́дняя и дре́вняя: Ты́ созда́лъ єси́ мя́ и положи́лъ єси́ на мнѣ́ ру́ку Твою́.
5
вся послі́дняя і дре́вняя; Ти созда́л єси́ м'я і положи́л єси́ на мні ру́ку Твою́.
6
Удиви́ся ра́зумъ Тво́й от мене́, утверди́ся, не возмогу́ къ нему́.
6
Удиви́ся ра́зум Твой от мене́, утверди́ся, не возмогу́ к нему́.
7
Ка́мо пойду́ от Ду́ха Твоєго́? И от лица́ Твоєго́ ка́мо бѣжу́?
7
Ка́мо пойду́ от Ду́ха Твоєго́? І от лиця́ Твоєго́ ка́мо біжу́?
8
А́ще взы́ду на небо, Ты́ та́мо єси́: а́ще сни́ду во а́дъ, та́мо єси́.
8
А́ще взи́ду на не́бо, Ти та́мо єси́; а́ще сни́ду во ад, та́мо єси́.
9
А́ще возму́ крилѣ́ мои́ ра́но и вселю́ся въ послѣ́днихъ мо́ря,
9
А́ще возьму́ крилі́ мої́ ра́но і вселю́ся в послі́дніх мо́ря,
10
и та́мо бо рука́ Твоя́ наста́витъ мя́, и удержи́тъ мя́ десни́ца Твоя́.
10
і та́мо бо рука́ Твоя́ наста́вить м'я, і удержи́ть м'я десни́ця Твоя́.
11
И рѣ́хъ: єда́ тма́ попере́тъ мя́? И но́щь просвѣще́ніє въ сла́дости моє́й.
11
І ріх: єда́ тьма попере́ть м'я? І нощ просвіще́ніє в сла́дості моє́й.
12
Я́ко тма́ не помрачи́тся от Тебе́, и но́щь я́ко де́нь просвѣти́тся: я́ко тма́ єя́, та́ко и свѣ́тъ єя́.
12
Я́ко тьма не помрачи́ться от Тебе́, і нощ я́ко день просвіти́ться; я́ко тьма єя́, та́ко і світ єя́.
13
Я́ко Ты́ созда́лъ {стяжа́лъ} єси́ утро́бы моя́, воспрія́лъ мя́ єси́ изъ чре́ва ма́тере моєя́.
13
Я́ко Ти созда́л [стяжа́л] єси́ утро́би моя́, восприя́л м'я єси́ із чре́ва ма́тере моєя́.
14
Исповѣ́мся Тебѣ́, я́ко стра́шно удиви́лся єси́: чу́дна дѣла́ Твоя́, и душа́ моя́ зна́єтъ зѣло́.
14
Іспові́мся Тебі́, я́ко стра́шно удиви́лся єси́; чу́дна діла́ Твоя́, і душа́ моя́ зна́єть зіло́.
15
Не утаи́ся ко́сть моя́ от Тебе́, ю́же сотвори́лъ єси́ въ та́йнѣ, и соста́въ мо́й въ преиспо́днихъ земли́.
15
Не утаї́ся кость моя́ от Тебе́, ю́же сотвори́л єси́ в та́йні, і соста́в мой в преіспо́дніх землі́.
16
Несодѣ́ланноє моє́ ви́дѣстѣ о́чи Твои́, и въ кни́зѣ Твоє́й вси́ напи́шутся: во дне́хъ сози́ждутся, и никто́же въ ни́хъ.
16
Несоді́ланноє моє́ ви́дісті о́чі Твої́, і в кни́зі Твоє́й всі напи́шуться; во днех сози́ждуться, і нікто́же в них.
17
Мнѣ́ же зѣло́ че́стни бы́ша дру́зи Твои́, Бо́же, зѣло́ утверди́шася влады́чествія и́хъ:
17
Мні же зіло́ че́стні би́ша дру́зі Твої́, Бо́же, зіло́ утверди́шася влади́чествія їх;
18
изочту́ и́хъ, и па́че песка́ умно́жатся: воста́хъ, и єще́ є́смь съ Тобо́ю.
18
ізочту́ їх, і па́че піска́ умно́жаться; воста́х, і єще́ єсьм с Тобо́ю.
19
А́ще избіє́ши грѣ́шники, Бо́же: му́жіє крове́й, уклони́теся от мене́.
19
А́ще ізбіє́ши грі́шники, Бо́же; му́жіє крове́й, уклоні́теся от мене́.
20
Я́ко ревни́ви єсте́ въ помышле́ніихъ, пріи́мутъ въ суєту́ гра́ды Твоя́.
20
Я́ко ревни́ві єсте́ в помишле́ніїх, при́ймуть в суєту́ гра́ди Твоя́.
21
Не ненави́дящыя ли Тя́, Го́споди, возненави́дѣхъ, и о вразѣ́хъ Твои́хъ иста́яхъ?
21
Не ненави́дящия ли Тя, Го́споди, возненави́діх, і о вразі́х Твої́х іста́ях?
22
Соверше́нною не́навистію возненави́дѣхъ я́: во враги́ бы́ша ми́.
22
Соверше́нною не́навистію возненави́діх я; во враги́ би́ша мі.
23
Искуси́ мя, Бо́же, и увѣ́ждь се́рдце моє́: истяжи́ мя и разумѣ́й стези́ моя́:
23
Іскуси́ м'я, Бо́же, і уві́ждь се́рдце моє́; істяжи́ м'я і разумі́й стезі́ моя́;
24
и ви́ждь, а́ще пу́ть беззако́нія во мнѣ́, и наста́ви мя́ на пу́ть вѣ́ченъ.
24
і виждь, а́ще путь беззако́нія во мні, і наста́ви м'я на путь ві́чен.
1
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.–
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 139.
2
–Изми́ мя, Го́споди, от человѣ́ка лука́ва, от му́жа непра́ведна изба́ви мя́:
1
Ізми́ м'я, Го́споди, от челові́ка лука́ва, от му́жа непра́ведна ізба́ви м'я;
3
2и́же помы́слиша непра́вду въ се́рдцы, ве́сь де́нь ополча́ху бра́ни:
2
і́же поми́слиша непра́вду в се́рдці, весь день ополча́ху бра́ні;
4
3изостри́ша язы́къ сво́й я́ко зміи́нъ: я́дъ а́спідовъ подъ устна́ми и́хъ.
3
ізостри́ша язи́к свой, я́ко змії́н; яд а́спідов под устна́ми їх.
5
4Сохрани́ мя, Го́споди, изъ руки́ грѣ́шничи, от человѣ́къ непра́ведныхъ изми́ мя, и́же помы́слиша запя́ти стопы́ моя́.
4
Сохрани́ м'я, Го́споди, із руки́ грі́шничі, от челові́к непра́ведних ізми́ м'я, і́же поми́слиша зап'я́ті стопи́ моя́.
6
5Скры́ша го́рдіи сѣ́ть мнѣ́ и у́жы, препя́ша сѣ́ть нога́ма мои́ма: 6при стези́ собла́зны положи́ша ми́.
5
Скри́ша го́рдії сіть мні і у́жи, преп'я́ша сіть нога́ма мої́ма;
7
Рѣ́хъ Го́сподеви: Бо́гъ мо́й єси́ Ты́, внуши́, Го́споди, гла́съ моле́нія моєго́.
6
при стезі́ собла́зни положи́ша мі.
8
Го́споди, Го́споди, си́ло спасе́нія моєго́, осѣни́лъ єси́ надъ главо́ю моє́ю въ де́нь бра́ни.
7
Ріх Го́сподеві: Бог мой єси́ Ти, внуши́, Го́споди, глас моле́нія моєго́.
9
Не преда́ждь мене́, Го́споди, от жела́нія моєго́ грѣ́шнику: помы́слиша на мя́, не оста́ви мене́, да не когда́ вознесу́тся.
8
Го́споди, Го́споди! Си́ло спасе́нія моєго́, осіни́л єси́ над главо́ю моє́ю в день бра́ні.
10
Глава́ окруже́нія и́хъ, тру́дъ усте́нъ и́хъ покры́єтъ я́.
9
Не преда́ждь мене́, Го́споди, от жела́нія моєго́ грі́шнику; поми́слиша на м'я, не оста́ви мене́, да не когда́ вознесу́ться.
11
Паду́тъ на ни́хъ у́глія о́гненная, низложи́ши я́ во страсте́хъ, и не постоя́тъ.
10
Псало́м окруже́нія їх, труд усте́н їх покри́єть я.
12
Му́жъ язы́ченъ не испра́вится на земли́: му́жа непра́ведна зла́я уловя́тъ во истлѣ́ніє.
11
Паду́ть на них у́глія о́гненная, низложи́ши я во страсте́х, і не постоя́ть.
13
Позна́хъ, я́ко сотвори́тъ Госпо́дь су́дъ ни́щымъ и ме́сть убо́гимъ.
12
Муж язи́чен не іспра́виться на землі́; му́жа непра́ведна зла́я улов'я́ть во істлі́ніє.
14
Оба́че пра́ведніи исповѣ́дятся и́мени Твоєму́, и вселя́тся пра́віи съ лице́мъ Твои́мъ.
13
Позна́х, я́ко сотвори́ть Госпо́дь суд ни́щим і месть убо́гим.
0
Псало́мъ Дави́ду.
Псало́м Дави́ду, 140.
1
Го́споди, воззва́хъ къ Тебѣ́, услы́ши мя́: вонми́ гла́су моле́нія моєго́, внегда́ воззва́ти ми́ къ Тебѣ́.
1
Го́споди, воззва́х к Тебі́, усли́ши м'я; воньми́ гла́су моле́нія моєго́, внегда́ воззва́ти мі к Тебі́.
2
Да испра́вится моли́тва моя́ я́ко кади́ло предъ Тобо́ю: воздѣя́ніє руку́ моє́ю, же́ртва вече́рняя.
2
Да іспра́виться моли́тва моя́, я́ко кади́ло пред Тобо́ю; воздія́ніє руку́ моє́ю — же́ртва вече́рняя.
3
Положи́, Го́споди, хране́ніє усто́мъ мои́мъ и две́рь огражде́нія о устна́хъ мои́хъ.
3
Положи́, Го́споди, хране́ніє усто́м мої́м і двер огражде́нія о устна́х мої́х.
4
Не уклони́ се́рдце моє́ въ словеса́ лука́вствія, непщева́ти вины́ о грѣсѣ́хъ съ человѣ́ки дѣ́лающими беззако́ніє: и не сочту́ся со избра́нными и́хъ.
4
Не уклони́ се́рдце моє́ в словеса́ лука́вствія — непщева́ти вини́ о грісі́х с челові́ки, ді́лающими беззако́ніє; і не сочту́ся со ізбра́нними їх.
5
Нака́жетъ мя́ пра́ведникъ ми́лостію и обличи́тъ мя́, єле́й же грѣ́шнаго да не нама́ститъ главы́ моєя́: я́ко єще́ и моли́тва моя́ во благоволе́ніихъ и́хъ.
5
Нака́жеть м'я пра́ведник ми́лостію і обличи́ть м'я, єле́й же грі́шнаго да не нама́стить глави́ моєя́; я́ко єще́ і моли́тва моя́ во благоволе́ніїх їх.
6
Поже́рты бы́ша при ка́мени судіи́ и́хъ: услы́шатся глаго́ли мои́, я́ко возмого́ша {услади́шася}.
6
Поже́рти би́ша при ка́мені судії́ їх; усли́шаться глаго́ли мої́, я́ко возмого́ша [услади́шася].
7
Я́ко то́лща земли́ просѣ́деся на земли́, расточи́шася ко́сти и́хъ при а́дѣ.
7
Я́ко то́лща землі́ просі́деся на землі́, расточи́шася ко́сті їх при а́ді.
8
Я́ко къ Тебѣ́, Го́споди, Го́споди, о́чи мои́: на Тя́ упова́хъ, не отъими́ ду́шу мою́:
8
Я́ко к Тебі́, Го́споди, Го́споди, о́чі мої́; на Тя упова́х, не отими́ ду́шу мою́;
9
сохрани́ мя от сѣ́ти, ю́же соста́виша ми́, и от собла́знъ дѣ́лающихъ беззако́ніє.
9
сохрани́ м'я от сі́ті, ю́же соста́виша мі, і от собла́зн ді́лающих беззако́ніє.
10
Паду́тъ во мре́жу свою́ грѣ́шницы: єди́нъ є́смь а́зъ, до́ндеже прейду́.
10
Паду́ть во мре́жу свою́ грі́шници; єди́н єсьм аз, до́ндеже прейду́.
1
Ра́зума Дави́ду, внегда́ бы́ти єму́ въ верте́пѣ моля́щемуся.
1
Ра́зума Дави́ду, внегда́ би́ти єму́ в верте́пі моля́щемуся, 141.
2
Гла́сомъ мои́мъ ко Го́споду воззва́хъ, гла́сомъ мои́мъ ко Го́споду помоли́хся.
2
Гла́сом мої́м ко Го́споду воззва́х, гла́сом мої́м ко Го́споду помоли́хся.
3
Пролію́ предъ Ни́мъ моле́ніє моє́, печа́ль мою́ предъ Ни́мъ возвѣщу́.
3
Пролію́ пред Ним моле́ніє моє́, печа́ль мою́ пред Ним возвіщу́.
4
Внегда́ изчеза́ти от мене́ ду́ху моєму́, и Ты́ позна́лъ єси́ стези́ моя́: на пути́ се́мъ, по нему́же хожда́хъ, скры́ша сѣ́ть мнѣ́.
4
Внегда́ ізчеза́ти от мене́ ду́ху моєму́, і Ти позна́л єси́ стезі́ моя́; на путі́ сем, по нему́же хожда́х, скри́ша сіть мні.
5
Сматря́хъ одесну́ю и возгля́дахъ, и не бѣ́ зна́яй мене́: поги́бе бѣ́гство от мене́, и нѣ́сть взыска́яй ду́шу мою́.
5
Сматря́х одесну́ю і возгля́дах, і не бі зна́яй мене́; поги́бе бі́гство от мене́, і ність взиска́яй ду́шу мою́.
6
Воззва́хъ къ Тебѣ́, Го́споди, рѣ́хъ: Ты́ єси́ упова́ніє моє́, ча́сть моя́ єси́ на земли́ живы́хъ.
6
Воззва́х к Тебі́, Го́споди, ріх: Ти єси́ Упова́ніє моє́, часть моя́ єси́ на землі́ живи́х.
7
Вонми́ моле́нію моєму́, я́ко смири́хся зѣло́: изба́ви мя́ от гоня́щихъ мя́, я́ко укрепи́шася па́че мене́.
7
Воньми́ моле́нію моєму́, я́ко смири́хся зіло́; ізба́ви м'я от гоня́щих м'я, я́ко укріпи́шася па́че мене́.
8
Изведи́ изъ темни́цы ду́шу мою́, исповѣ́датися и́мени Твоєму́: мене́ жду́тъ пра́ведницы, до́ндеже возда́си мнѣ́.
8
Ізведи́ із темни́ці ду́шу мою́, іспові́датися і́мені Твоєму́; мене́ ждуть пра́ведници, до́ндеже возда́си мні.
0
Псало́мъ Дави́ду, єгда́ гоня́ше єго́ Авессало́мъ сы́нъ єго́.
Псало́м Дави́ду, єгда́ гоня́ше єго́ Авессало́м, син єго́, 142.
1
Го́споди, услы́ши моли́тву мою́, внуши́ моле́ніє моє́ во и́стинѣ Твоє́й, услы́ши мя́ въ пра́вдѣ Твоє́й:
1
Го́споди, усли́ши моли́тву мою́, внуши́ моле́ніє моє́ во і́стині Твоє́й, усли́ши м'я в пра́вді Твоє́й;
2
и не вни́ди въ су́дъ съ рабо́мъ Твои́мъ, я́ко не оправди́тся предъ Тобо́ю вся́къ живы́й.
2
і не вни́ди в суд с рабо́м Твої́м, я́ко не оправди́ться пред Тобо́ю всяк живи́й.
3
Я́ко погна́ вра́гъ ду́шу мою́: смири́лъ є́сть въ зе́млю живо́тъ мо́й: посади́лъ мя́ є́сть въ те́мныхъ, я́ко ме́ртвыя вѣ́ка.
3
Я́ко погна́ враг ду́шу мою́; смири́л єсть в зе́млю живо́т мой; посади́л м'я єсть в те́мних, я́ко ме́ртвия ві́ка.
4
И уны́ во мнѣ́ ду́хъ мо́й, во мнѣ́ смяте́ся се́рдце моє́.
4
І уни́ во мні дух мой, во мні см'яте́ся се́рдце моє́.
5
Помяну́хъ дни́ дре́внія, поучи́хся во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ Твои́хъ, въ творе́ніихъ руку́ Твоє́ю поуча́хся.
5
Пом'яну́х дні дре́внія, поучи́хся во всіх ді́ліх Твої́х, в творе́ніїх руку́ Твоє́ю поуча́хся.
6
Воздѣ́хъ къ Тебѣ́ ру́цѣ мои́: душа́ моя́ я́ко земля́ безво́дная Тебѣ́.
6
Возді́х к Тебі́ ру́ці мої́; душа́ моя́, я́ко земля́ безво́дная, Тебі́.
7
Ско́ро услы́ши мя́, Го́споди, изчезе́ ду́хъ мо́й: не отврати́ лица́ Твоєго́ от мене́, и уподо́блюся низходя́щымъ въ ро́въ.
7
Ско́ро усли́ши м'я, Го́споди, ізчезе́ дух мой; не отврати́ лиця́ Твоєго́ от мене́, і уподо́блюся низходя́щим в ров.
8
Слы́шану сотвори́ мнѣ́ зау́тра ми́лость Твою́, я́ко на Тя́ упова́хъ: скажи́ мнѣ́, Го́споди, пу́ть, въ о́ньже пойду́, я́ко къ Тебѣ́ взя́хъ ду́шу мою́.
8
Сли́шану сотвори́ мні зау́тра ми́лость Твою́, я́ко на Тя упова́х; скажи́ мні, Го́споди, путь, в о́ньже пойду́, я́ко к Тебі́ взях ду́шу мою́.
9
Изми́ мя от вра́гъ мои́хъ, Го́споди, къ Тебѣ́ прибѣго́хъ.
9
Ізми́ м'я от враг мої́х, Го́споди, к Тебі́ прибіго́х.
10
Научи́ мя твори́ти во́лю Твою́, я́ко Ты́ єси́ Бо́гъ мо́й: Ду́хъ Тво́й благі́й наста́витъ мя́ на зе́млю пра́ву.
10
Научи́ м'я твори́ти во́лю Твою́, я́ко Ти єси́ Бог мой; Дух Твой Благи́й наста́вить м'я на зе́млю пра́ву.
11
И́мене Твоєго́ ра́ди, Го́споди, живи́ши мя́ пра́вдою Твоє́ю: изведе́ши от печа́ли ду́шу мою́:
11
І́мене Твоєго́ ра́ди, Го́споди, живи́ши м'я пра́вдою Твоє́ю; ізведе́ши от печа́лі ду́шу мою́;
12
и ми́лостію Твоє́ю потреби́ши враги́ моя́ и погуби́ши вся́ стужа́ющыя души́ моє́й: я́ко а́зъ ра́бъ Тво́й є́смь.
12
і ми́лостію Твоє́ю потреби́ши враги́ моя́ і погуби́ши вся стужа́ющия душі́ моє́й; я́ко аз раб Твой єсьм.
0
Псало́мъ Дави́ду, къ Голіа́ѳу.
Псало́м Дави́ду, к Голіа́фу, 143.
1
Благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ мо́й, науча́яй ру́цѣ мои́ на ополче́ніє, пе́рсты моя́ на бра́нь.
1
Благослове́н Госпо́дь Бог мой, науча́яй ру́ці мої́ на ополче́ніє, пе́рсти моя́ на брань.
2
Ми́лость моя́ и прибѣ́жище моє́, засту́пникъ мо́й и изба́витель мо́й, защи́титель мо́й, и на Него́ упова́хъ: повину́яй лю́ди моя́ подъ мя́.
2
Ми́лость моя́ і Прибі́жище моє́, Засту́пник мой і Ізба́витель мой, Защи́титель мой, і на Него́ упова́х; повину́яй лю́ди моя́ под м'я.
3
Го́споди, что́ є́сть человѣ́къ, я́ко позна́лся єси́ єму́? Или́ сы́нъ человѣ́чь, я́ко вмѣня́єши єго́?
3
Го́споди, что єсть челові́к, я́ко позна́лся єси́ єму́? Іли́ син челові́ч, я́ко вміня́єши єго́?
4
Человѣ́къ суєтѣ́ уподо́бися: дні́є єго́ я́ко сѣ́нь прехо́дятъ.
4
Челові́к суєті́ уподо́бися; дні́є єго́ — я́ко сінь прехо́дять.
5
Го́споди, преклони́ небеса́, и сни́ди: косни́ся гора́мъ, и воздымя́тся:
5
Го́споди, преклони́ небеса́ і сни́ди; косни́ся гора́м — і воздим'я́ться;
6
блесни́ мо́лнію, и разжене́ши я́: посли́ стрѣ́лы Твоя́, и смяте́ши я́.
6
блесни́ мо́лнію — і разжене́ши я; посли́ стрі́ли Твоя́ — і см'яте́ши я.
7
Посли́ ру́ку Твою́ съ высоты́, изми́ мя и изба́ви мя́ от во́дъ мно́гихъ, изъ руки́ сыно́въ чужди́хъ,
7
Посли́ ру́ку Твою́ с висоти́, ізми́ м'я і ізба́ви м'я от вод мно́гих, із руки́ сино́в чужди́х,
8
и́хже уста́ глаго́лаша суєту́, и десни́ца и́хъ десни́ца непра́вды.
8
ї́хже уста́ глаго́лаша суєту́, і десни́ця їх — десни́ця непра́вди.
9
Бо́же, пѣ́снь но́ву воспою́ Тебѣ́, во псалти́ри десятостру́ннѣмъ пою́ Тебѣ́:
9
Бо́же, піснь но́ву воспою́ Тебі́, во псалти́рі десятостру́ннім пою́ Тебі́;
10
даю́щему спасе́ніє царе́мъ, избавля́ющему Дави́да раба́ Своєго́ от меча́ лю́та.
10
даю́щему спасе́ніє царе́м, ізбавля́ющему Дави́да, раба́ Своєго́, от меча́ лю́та.
11
Изба́ви мя́ и изми́ мя изъ руки́ сыно́въ чужди́хъ, и́хже уста́ глаго́лаша суєту́, и десни́ца и́хъ десни́ца непра́вды:
11
Ізба́ви м'я і ізми́ м'я із руки́ сино́в чужди́х, ї́хже уста́ глаго́лаша суєту́, і десни́ця їх — десни́ця непра́вди;
12
и́хже сы́нове и́хъ я́ко новосажде́нія водруже́ная въ ю́ности своє́й, дще́ри и́хъ удо́брены, преукра́шены я́ко подо́біє хра́ма:
12
ї́хже си́нове їх — я́ко новосажде́нія водруже́ная в ю́ності своє́й, дще́рі їх удо́брени, преукра́шени, я́ко подо́біє хра́ма;
13
храни́лища и́хъ испо́лнена, отрыга́ющая от сего́ въ сіє́: о́вцы и́хъ многопло́дны, мно́жащыяся во исхо́дищихъ свои́хъ: воло́ве и́хъ то́лсти:
13
храни́лища їх іспо́лнена, отрига́ющая от сего́ в сіє́; о́вці їх многопло́дни, мно́жащияся во ісхо́дищих свої́х; воло́ве їх то́лсті;
14
нѣ́сть паде́нія опло́ту, ниже́ прохо́да, ниже́ во́пля въ сто́гнахъ и́хъ.
14
ність паде́нія опло́ту, ніже́ прохо́да, ніже́ во́пля в сто́гнах їх.
15
Ублажи́ша лю́ди, и́мже сія́ су́ть: блаже́ни лю́діє, и́мже Госпо́дь Бо́гъ и́хъ.
15
Ублажи́ша лю́ди, ї́мже сія́ суть; блаже́нні лю́діє, ї́мже Госпо́дь Бог їх.
0
Хвала́ Дави́ду.
Хвала́ Дави́ду, 144.
1
Вознесу́ Тя, Бо́же мо́й, Царю́ мо́й, и благословлю́ и́мя Твоє́ въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
1
Вознесу́ Тя, Бо́же мой, Царю́ мой, і благословлю́ і́м'я Твоє́ в вік і в вік ві́ка.
2
На вся́къ де́нь благословлю́ Тя, и восхвалю́ и́мя Твоє́ въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
2
На всяк день благословлю́ Тя, і восхвалю́ і́м'я Твоє́ в вік і в вік ві́ка.
3
Ве́лій Госпо́дь и хва́ленъ зѣло́, и вели́чію Єго́ нѣ́сть конца́.
3
Ве́лій Госпо́дь і хва́лен зіло́, і вели́чію Єго́ ність конця́.
4
Ро́дъ и ро́дъ восхва́лятъ дѣла́ Твоя́ и си́лу Твою́ возвѣстя́тъ:
4
Род і род восхва́лять діла́ Твоя́ і си́лу Твою́ возвістя́ть;
5
великолѣ́піє сла́вы святы́ни Твоєя́ возглаго́лютъ и чудеса́ Твоя́ повѣ́дятъ:
5
великолі́піє сла́ви святи́ні Твоєя́ возглаго́лють і чудеса́ Твоя́ пові́дять;
6
и си́лу стра́шныхъ Твои́хъ реку́тъ и вели́чіє Твоє́ повѣ́дятъ:
6
і си́лу стра́шних Твої́х реку́ть і вели́чіє Твоє́ пові́дять;
7
па́мять мно́жества бла́гости Твоєя́ отры́гнутъ и пра́вдою Твоє́ю возра́дуются.
7
па́м'ять мно́жества бла́гости Твоєя́ отри́гнуть і пра́вдою Твоє́ю возра́дуються.
8
Ще́дръ и ми́лостивъ Госпо́дь, долготерпѣли́въ и многоми́лостивъ.
8
Щедр і ми́лостив Госпо́дь, долготерпіли́в і многоми́лостив.
9
Бла́гъ Госпо́дь вся́ческимъ, и щедро́ты Єго́ на всѣ́хъ дѣ́лѣхъ Єго́.
9
Благ Госпо́дь вся́чеським, і щедро́ти Єго́ на всіх ді́ліх Єго́.
10
Да исповѣ́дятся Тебѣ́, Го́споди, вся́ дѣла́ Твоя́, и преподо́бніи Твои́ да благословя́тъ Тя́:
10
Да іспові́дяться Тебі́, Го́споди, вся діла́ Твоя́, і преподо́бнії Твої́ да благослов'я́ть Тя;
11
сла́ву ца́рствія Твоєго́ реку́тъ и си́лу Твою́ возглаго́лютъ,
11
сла́ву ца́рствія Твоєго́ реку́ть і си́лу Твою́ возглаго́лють,
12
сказа́ти сыново́мъ человѣ́ческимъ си́лу Твою́ и сла́ву великолѣ́пія ца́рствія Твоєго́.
12
сказа́ти синово́м челові́чеським си́лу Твою́ і сла́ву великолі́пія ца́рствія Твоєго́.
13
Ца́рство Твоє́ ца́рство всѣ́хъ вѣко́въ, и влады́чество Твоє́ во вся́комъ ро́дѣ и ро́дѣ. *Вѣ́ренъ Госпо́дь во всѣ́хъ словесѣ́хъ Свои́хъ и преподо́бенъ во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ Свои́хъ.
13
Ца́рство Твоє́ — ца́рство всіх віко́в, і влади́чество Твоє́ во вся́ком ро́ді і ро́ді. Ві́рен Госпо́дь во всіх словесі́х Свої́х і преподо́бен во всіх ді́ліх Свої́х.
14
Утвержда́єтъ Госпо́дь вся́ низпа́дающыя и возставля́єтъ вся́ низве́рженныя.
14
Утвержда́єть Госпо́дь вся низпа́дающия і возставля́єть вся низве́рженния.
15
О́чи всѣ́хъ на Тя́ упова́ютъ, и Ты́ дає́ши и́мъ пи́щу во благовре́меніи:
15
О́чі всіх на Тя упова́ють, і Ти дає́ши їм пи́щу во благовре́менії;
16
отверза́єши Ты́ ру́ку Твою́ и исполня́єши вся́коє живо́тно благоволе́нія.
16
отверза́єши Ти ру́ку Твою́ і ісполня́єши вся́коє живо́тно благоволе́нія.
17
Пра́веднъ Госпо́дь во всѣ́хъ путе́хъ Свои́хъ и преподо́бенъ во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ Свои́хъ.
17
Пра́веден Госпо́дь во всіх путе́х Свої́х і преподо́бен во всіх ді́ліх Свої́х.
18
Бли́зъ Госпо́дь всѣ́мъ призыва́ющымъ Єго́, всѣ́мъ призыва́ющымъ Єго́ во и́стинѣ:
18
Близ Госпо́дь всім призива́ющим Єго́, всім призива́ющим Єго́ во і́стині;
19
во́лю боя́щихся Єго́ сотвори́тъ, и моли́тву и́хъ услы́шитъ, и спасе́тъ я́.
19
во́лю боя́щихся Єго́ сотвори́ть, і моли́тву їх усли́шить, і спасе́ть я.
20
Храни́тъ Госпо́дь вся́ лю́бящыя Єго́, и вся́ грѣ́шники потреби́тъ.
20
Храни́ть Госпо́дь вся лю́б'ящия Єго́, і вся грі́шники потреби́ть.
21
Хвалу́ Госпо́дню возглаго́лютъ уста́ моя́: и да благослови́тъ вся́ка пло́ть и́мя свято́є Єго́ въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
21
Хвалу́ Госпо́дню возглаго́лють уста́ моя́; і да благослови́ть вся́ка плоть і́м'я свято́є Єго́ в вік і в вік ві́ка.
0
Аллилу́іа, Агге́а и Заха́ріи.
Аллилу́я, Агге́я і Заха́рії, 145.
1
Хвали́, душе́ моя́, Го́спода:
1
Хвали́, душе́ моя́, Го́спода;
2
восхвалю́ Го́спода въ животѣ́ моє́мъ, пою́ Бо́гу моєму́, до́ндеже є́смь.
2
восхвалю́ Го́спода в животі́ моє́м, пою́ Бо́гу моєму́, до́ндеже єсьм.
3
Не надѣ́йтеся на кня́зи, на сы́ны человѣ́ческія, въ ни́хже нѣ́сть спасе́нія.
3
Не наді́йтеся на кня́зі, на си́ни челові́чеськія, в ни́хже ність спасе́нія.
4
Изы́детъ ду́хъ єго́, и возврати́тся въ зе́млю свою́: въ то́й де́нь поги́бнутъ вся́ помышле́нія єго́.
4
Ізи́деть дух єго́, і возврати́ться в зе́млю свою́; в той день поги́бнуть вся помишле́нія єго́.
5
Блаже́нъ, єму́же Бо́гъ Іа́ковль помо́щникъ єго́, упова́ніє єго́ на Го́спода Бо́га своєго́,
5
Блаже́н, єму́же Бог Іа́ковль Помо́щник єго́, упова́ніє єго́ на Го́спода Бо́га своєго́,
6
сотво́ршаго не́бо и зе́млю, мо́ре, и вся́, я́же въ ни́хъ: храня́щаго и́стину въ вѣ́къ,
6
сотво́ршаго не́бо і зе́млю, мо́ре і вся, я́же в них; храня́щаго і́стину в вік,
7
творя́щаго су́дъ оби́димымъ, даю́щаго пи́щу а́лчущымъ. Госпо́дь рѣши́тъ окова́нныя:
7
творя́щаго суд оби́димим, даю́щаго пи́щу а́лчущим. Госпо́дь ріши́ть окова́нния;
8
Госпо́дь умудря́єтъ слѣпцы́: Госпо́дь возво́дитъ низве́рженныя: Госпо́дь лю́битъ пра́ведники.
8
Госпо́дь умудря́єть сліпці́; Госпо́дь возво́дить низве́рженния; Госпо́дь лю́бить пра́ведники.
9
Госпо́дь храни́тъ прише́лцы, си́ра и вдову́ пріи́метъ, и пу́ть грѣ́шныхъ погуби́тъ.
9
Госпо́дь храни́ть прише́лці, си́ра і вдову́ при́йметь, і путь грі́шних погуби́ть.
10
Воцари́тся Госпо́дь во вѣ́къ, Бо́гъ тво́й, Сіо́не, въ ро́дъ и ро́дъ.
10
Воцари́ться Госпо́дь во вік, Бог твой, Сіо́не, в род і род.
0
Аллилу́іа.
Аллилу́я, 146.
1
Хвали́те Го́спода, я́ко бла́гъ псало́мъ: Богови на́шему да услади́тся хвале́ніє.
1
Хвалі́те Го́спода, я́ко благ псало́м; Бо́гові на́шему да услади́ться хвале́ніє.
2
Зи́ждай Ієрусали́ма Госпо́дь: разсѣ́янія Ізра́илева собере́тъ:
2
Зи́ждай Ієрусали́ма Госпо́дь; разсі́янія Ізра́їлєва собере́ть;
3
изцѣля́яй сокруше́нныя се́рдцемъ и обязу́яй сокруше́нія и́хъ:
3
ізціля́яй сокруше́нния се́рдцем і об'язу́яй сокруше́нія їх;
4
изчита́яй мно́жество звѣ́здъ, и всѣ́мъ и́мъ имена́ нарица́яй.
4
ізчита́яй мно́жество звізд, і всім їм імена́ нарица́яй.
5
Ве́лій Госпо́дь на́шъ, и ве́лія крѣ́пость Єго́, и ра́зума Єго́ нѣ́сть числа́.
5
Ве́лій Госпо́дь наш, і ве́лія крі́пость Єго́, і ра́зума Єго́ ність числа́.
6
Пріє́мляй кро́ткія Госпо́дь, смиря́яй же грѣ́шники до земли́.
6
Приє́мляй кро́ткия Госпо́дь, смиря́яй же грі́шники до землі́.
7
Начни́те Го́сподеви во исповѣ́даніи, по́йте Богови на́шему въ гу́слехъ:
7
Начні́те Го́сподеві во іспові́данії, по́йте Бо́гові на́шему в гу́слех;
8
одѣва́ющему не́бо о́блаки, уготовля́ющему земли́ до́ждь: прозяба́ющему на гора́хъ траву́ и зла́къ на слу́жбу человѣ́комъ:
8
одіва́ющему не́бо о́блаки, уготовля́ющему землі́ дождь; прозяба́ющему на гора́х траву́ і злак на слу́жбу челові́ком;
9
даю́щему ското́мъ пи́щу и́хъ, и птенце́мъ вра́новымъ призыва́ющымъ Єго́.
9
даю́щему ското́м пи́щу їх і птенце́м вра́новим, призива́ющим Єго́.
10
Не въ си́лѣ ко́нстѣй восхо́щетъ, ниже́ въ лы́стѣхъ му́жескихъ благоволи́тъ:
10
Не в си́лі ко́нстій восхо́щеть, ніже́ в ли́стіх му́жеських благоволи́ть;
11
благоволи́тъ Госпо́дь въ боя́щихся Єго́ и во упова́ющихъ на ми́лость Єго́.
11
благоволи́ть Госпо́дь в боя́щихся Єго́ і во упова́ющих на ми́лость Єго́.
0
Аллилу́іа, Агге́а и Заха́ріи.
Аллилу́я, Агге́я і Заха́рії, 147.
1
Похвали́, Ієрусали́ме, Го́спода, хвали́ Бо́га твоєго́, Сіо́не:
1
Похвали́, Ієрусали́ме, Го́спода, хвали́ Бо́га твоєго́, Сіо́не;
2
я́ко укрѣпи́ вереи́ вра́тъ твои́хъ, благослови́ сы́ны твоя́ въ тебѣ́.
2
я́ко укріпи́ вереї́ врат твої́х, благослови́ си́ни твоя́ в тебі́.
3
Полага́яй предѣ́лы твоя́ ми́ръ, и ту́ка пшени́чна насыща́яй тя́:
3
Полага́яй преді́ли твоя́ мир, і ту́ка пшени́чна насища́яй тя;
4
посыла́яй сло́во Своє́ земли́, до ско́рости тече́тъ сло́во Єго́,
4
посила́яй сло́во Своє́ землі́, до ско́рости тече́ть сло́во Єго́,
5
даю́щаго снѣ́гъ Сво́й я́ко во́лну, мглу́ я́ко пе́пелъ посыпа́ющаго,
5
даю́щаго сніг Свой, я́ко во́лну*, мглу — я́ко пе́пел посипа́ющаго,
6
мета́ющаго го́лоть Сво́й я́ко хлѣ́бы: проти́ву лица́ мра́за Єго́ кто́ постои́тъ?
6
мета́ющаго го́лоть* Свой, я́ко хлі́би; проти́ву лиця́ мра́за* Єго́ кто постої́ть?
7
По́слетъ сло́во Своє́, и иста́єтъ я́: дхне́тъ ду́хъ Єго́, и потеку́тъ во́ды.
7
По́слеть сло́во Своє́, і іста́єть я; дхнеть дух Єго́, і потеку́ть во́ди.
8
Возвѣща́яй сло́во Своє́ Іа́кову, оправда́нія и судьбы́ Своя́ Ізра́илеви:
8
Возвіща́яй сло́во Своє́ Іа́кову, оправда́нія і судьби́ Своя́ Ізра́їлеві;
9
не сотвори́ та́ко вся́кому язы́ку, и судьбы́ Своя́ не яви́ и́мъ.
9
не сотвори́ та́ко вся́кому язи́ку, і судьби́ Своя́ не яви́ їм.
0
Аллилу́іа, Агге́а и Заха́ріи.
Аллилу́я, Агге́я і Заха́рії, 148.
1
Хвали́те Го́спода съ небе́съ, хвали́те Єго́ въ вы́шнихъ.
1
Хвалі́те Го́спода с небе́с, хвалі́те Єго́ в ви́шніх.
2
Хвали́те Єго́ вси́ А́нгели Єго́: хвали́те Єго́, вся́ си́лы Єго́.
2
Хвалі́те Єго́ всі а́нгели Єго́; хвалі́те Єго́, вся си́ли Єго́.
3
Хвали́те Єго́, со́лнце и луна́: хвали́те Єго́ вся́ звѣ́зды и свѣ́тъ.
3
Хвалі́те Єго́, со́лнце і луна́; хвалі́те Єго́ вся зві́зди і світ.
4
Хвали́те Єго́, небеса́ небе́съ и вода́, я́же превы́ше небе́съ.
4
Хвалі́те Єго́, небеса́ небе́с, і вода́, я́же преви́ше небе́с.
5
Да восхва́лятъ и́мя Госпо́дне: я́ко То́й рече́, и бы́ша: То́й повелѣ́, и созда́шася.
5
Да восхва́лять і́м'я Госпо́днє; я́ко Той рече́ — і би́ша; Той повелі́ — і созда́шася.
6
Поста́ви я́ въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка: повелѣ́ніє положи́, и не ми́мо и́детъ.
6
Поста́ви я в вік і в вік ві́ка; повелі́ніє положи́, і не ми́мо і́деть.
7
Хвали́те Го́спода от земли́, змі́єве и вся́ бе́здны:
7
Хвалі́те Го́спода от землі́, змі́єве і вся бе́здни;
8
о́гнь, гра́дъ, снѣ́гъ, го́лоть, ду́хъ бу́ренъ, творя́щая сло́во Єго́:
8
огнь, град, сніг, го́лоть, дух бу́рен, творя́щая сло́во Єго́;
9
го́ры и вси́ хо́лми, древа́ плодоно́сна и вси́ ке́дри:
9
го́ри і всі хо́лми, древа́ плодоно́сна і всі ке́дри;
10
звѣ́ріє и вси́ ско́ти, га́ди и пти́цы перна́ты:
10
зві́ріє і всі ско́ти, га́ди і пти́ці перна́ти;
11
ца́ріє зе́мстіи и вси́ лю́діє, кня́зи и вси́ судіи́ зе́мстіи:
11
ца́ріє зе́мстії і всі лю́діє, кня́зі і всі судії́ зе́мстії;
12
ю́ноши и дѣ́вы, ста́рцы съ ю́нотами.
12
ю́ноші і ді́ви, ста́рці с ю́нотами.
13
Да восхва́лятъ и́мя Госпо́дне: я́ко вознесе́ся и́мя Того́ єди́наго, исповѣ́даніє Єго́ на земли́ и на небеси́.
13
Да восхва́лять і́м'я Госпо́днє; я́ко вознесе́ся і́м'я Того́ Єди́наго, іспові́даніє Єго́ на землі́ і на небесі́.
14
И вознесе́тъ ро́гъ люді́й Свои́хъ: пѣ́снь всѣ́мъ преподо́бнымъ Єго́, сыново́мъ Ізра́илевымъ, лю́демъ приближа́ющымся Єму́.
14
І вознесе́ть рог люді́й Свої́х; піснь всім преподо́бним Єго́, синово́м Ізра́їлевим, лю́дем приближа́ющимся Єму́.
0
Аллилу́іа.
Аллилу́я, 149.
1
Воспо́йте Го́сподеви пѣ́снь но́ву: хвале́ніє Єго́ въ це́ркви преподо́бныхъ.
1
Воспо́йте Го́сподеві піснь но́ву; хвале́ніє Єго́ в це́ркві преподо́бних.
2
Да возвесели́тся Ізра́иль о сотво́ршемъ єго́, и сы́нове Сіо́ни возра́дуются о Цари́ своє́мъ.
2
Да возвесели́ться Ізра́їль о сотво́ршем єго́, і си́нове Сіо́ні возра́дуються о Царі́ своє́м.
3
Да восхва́лятъ и́мя Єго́ въ ли́цѣ, въ тимпа́нѣ и псалти́ри да пою́тъ Єму́.
3
Да восхва́лять і́м'я Єго́ в ли́ці, в тимпа́ні і псалти́рі да пою́ть Єму́.
4
Я́ко благоволи́тъ Госпо́дь въ лю́дехъ Свои́хъ, и вознесе́тъ кро́ткія во спасе́ніє.
4
Я́ко благоволи́ть Госпо́дь в лю́дех Свої́х, і вознесе́ть кро́ткія во спасе́ніє.
5
Восхва́лятся преподо́бніи во сла́вѣ и возра́дуются на ло́жахъ свои́хъ.
5
Восхва́ляться преподо́бнії во сла́ві і возра́дуються на ло́жах свої́х.
6
Возноше́нія Бо́жія въ горта́ни и́хъ, и мечи́ обою́ду остры́ въ рука́хъ и́хъ:
6
Возноше́нія Бо́жія в горта́ні їх, і мечі́ обою́ду остри́ в рука́х їх;
7
сотвори́ти отмще́ніє во язы́цѣхъ, обличе́нія въ лю́дехъ:
7
сотвори́ти отмще́ніє во язи́ціх, обличе́нія в лю́дех;
8
связа́ти цари́ и́хъ пу́ты, и сла́вныя и́хъ ручны́ми око́вы желѣ́зными:
8
св'яза́ти царі́ їх пу́ти, і сла́вния їх ручни́ми око́ви желі́зними;
9
сотвори́ти въ ни́хъ су́дъ напи́санъ. Сла́ва сія́ бу́детъ всѣ́мъ преподо́бнымъ Єго́.
9
сотвори́ти в них суд напи́сан. Сла́ва сія́ бу́деть всім преподо́бним Єго́.
0
Аллилу́іа.
Аллилу́я, 150.
1
Хвали́те Бо́га во святы́хъ Єго́, хвали́те Єго́ во утверже́ніи си́лы Єго́:
1
Хвалі́те Бо́га во святи́х Єго́, хвалі́те Єго́ во утверже́нії си́ли Єго́;
2
хвали́те Єго́ на си́лахъ {въ си́лахъ} Єго́, хвали́те Єго́ по мно́жеству вели́чествія Єго́:
2
хвалі́те Єго́ на си́лах [в си́лах] Єго́, хвалі́те Єго́ по мно́жеству вели́чествія Єго́;
3
хвали́те Єго́ во гла́сѣ тру́бнѣмъ, хвали́те Єго́ во псалти́ри и гу́слехъ:
3
хвалі́те Єго́ во гла́сі тру́бнім, хвалі́те Єго́ во псалти́рі і гу́слех;
4
хвали́те Єго́ въ тимпа́нѣ и ли́цѣ, хвали́те Єго́ во стру́нахъ и орга́нѣ:
4
хвалі́те Єго́ в тимпа́ні і ли́ці, хвалі́те Єго́ во стру́нах і орга́ні;
5
хвали́те Єго́ въ кимва́лѣхъ доброгла́сныхъ, хвали́те Єго́ въ кимва́лѣхъ восклица́нія.
5
хвалі́те Єго́ в кимва́ліх доброгла́сних, хвалі́те Єго́ в кимва́ліх восклица́нія.
6
Вся́коє дыха́ніє да хва́литъ Го́спода.
6
Вся́коє диха́ніє да хва́лить Го́спода.
0
Се́й псало́мъ осо́бь пи́санъ, Дави́довъ, и внѣ́ числа́ 150 псалмо́въ, внегда́ єдинобо́рствоваше на Голіа́ѳа.
Сей псало́м осо́б пи́сан, Дави́дов, і вні числа́ 150 псалмо́в, внегда́ єдинобо́рствоваше на Голіа́фа
1
Ма́лъ бѣ́хъ въ бра́тіи моє́й и ю́ншій въ дому́ отца́ моєго́:
1
Мал біх в бра́тії моє́й і ю́нший в дому́ отця́ моєго́; пасо́х о́вці отця́ моєго́.
2
пасо́хъ о́вцы отца́ моєго́. Ру́цѣ мои́ сотвори́стѣ орга́нъ, и пе́рсты мои́ соста́виша псалти́рь.
2
Ру́ці мої́ сотвори́сті орга́н, і пе́рсти мої́ соста́виша псалти́р.
3
И кто́ возвѣсти́тъ Го́сподеви моєму́? Са́мъ Госпо́дь, Са́мъ услы́шитъ:
3
І кто возвісти́ть Го́сподеві моєму́? Сам Госпо́дь, Сам усли́шить;
4
Са́мъ посла́ а́нгела Своєго́, и взя́тъ мя́ от ове́цъ отца́ моєго́, и пома́за мя́ єле́ємъ пома́занія Своєго́.
4
Сам посла́ а́нгела Своєго́, і взят м'я от ове́ць отця́ моєго́, і пома́за м'я єле́єм пома́занія Своєго́.
5
Бра́тія моя́ добри́ и вели́цы: и не благоволи́ въ ни́хъ Госпо́дь.
5
Бра́тія моя́ добрі́ і вели́ці; і не благоволи́ в них Госпо́дь.
6
Изыдо́хъ въ срѣ́теніє иноплеме́ннику, и прокля́тъ мя́ і́долы свои́ми.
6
Ізидо́х в срі́теніє іноплеме́ннику, і прокля́т м'я і́доли свої́ми.
7
А́зъ же исто́ргнувъ ме́чь от него́, обезгла́вихъ єго́ и отъя́хъ поноше́ніє от сыно́въ Ізра́илевыхъ.
7
Аз же істо́ргнув меч от него́, обезгла́вих єго́ і от'я́х поноше́ніє от сино́в Ізра́їлевих.