Друк брошурою Виконується верстка сторінок…
Папір A4, альбомна орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів. Друкуйте двосторонньо, з переворотом по короткому краю, у масштабі 100%; якщо принтер обрізає край — 98%. Не вмикайте режим «Буклет» у драйвері принтера.
1
Потрїехъ же лњтехъ прїиде въ і^ё^де'искђю стра'нђ. дими'трїи селев#кїев#, съ мно'жествомъ ѕњ'лным#, треX ради гра'довᲆ приста'нищныX
1
ΜΕΤΑ δὲ τριετῆ χρόνον προσέπεσε τοῖς περὶ τὸν ᾿Ιούδαν Δημήτριον τὸν τοῦ Σελεύκου διὰ τοῦ κατὰ Τρίπολιν λιμένος εἰσπλεύσαντα μετὰ πλήθους ἰσχυροῦ καὶ στόλου
2
и^ ё^держа странђ” и^ ё^би` а^нтїѓ'ха и^ е^го приѓ^бра'ꙁнаго лисїю.
2
κεκρατηκέναι τῆς χώρας ἐπανελόμενον ᾿Αντίοχον καὶ τὸν τούτου ἐπίτροπον Λυσίαν.
3
а^лкиM же нњ'кто бы'выи пре'жде а^рхїере'и, во'лею же ѓ^скверненъ въ времена` смњшенїя. и^ помышля'я ја%ко никимже ѓ%браꙁомъ нњсть е^мђ сп~сенїа, ниже прихоже'нїя къ ст~омђ ѓ^лтарю`”
3
῎Αλκιμος δέ τις προγενόμενος ἀρχιερεύς, ἑκουσίως δὲ μεμολυμμένος ἐν τοῖς τῆς ἐπιμειξίας χρόνοις, συννοήσας ὅτι καθ᾿ ὁντιναοῦν τρόπον οὐκ ἔστιν αὐτῷ σωτηρία, οὐδὲ πρὸς ἅγιον θυσιαστήριον ἔτι πρόσοδος,
4
Прїиде къ цр~ю дими'трїю, рн~а, лњта. принося е^мђ вњнецъ зла'т# и^ фини'ки, кси'м же и^ цвњти, и^же цр~ковнїи сђще видяхђся. и^ въ дн~ь ѓ%нъ бысть въ млъча'нїи.
4
ἧκε πρὸς τὸν βασιλέα Δημήτριον πρώτῳ καὶ πεντηκοστῷ καὶ ἑκατοστῷ ἔτει προσάγων αὐτῷ στέφανον χρυσοῦν καὶ φοίνικα, πρὸς δὲ τούτοις τῶν νομιζομένων θαλλῶν τοῦ ἱεροῦ, καὶ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἡσυχίαν ἔσχε.
5
ё^смотри' же вре'мя нераꙁђмїю свое^мђ и^ приꙁва'ся дими'трїемъ въ собо'ръ, и^ въпроше'нъ бысᲄь. в кое^мъ раZлоѕе и^ совњтњ стоя'тъ і^ё^де'и,
5
καιρὸν δὲ λαβὼν τῆς ἰδίας ἀνοίας συνεργόν, προσκληθεὶς εἰς συνέδριον ὑπὸ τοῦ Δημητρίου καὶ ἐπερωτηθεὶς ἐν τίνι διαθέσει καὶ βουλῇ καθεστήκασιν οἱ ᾿Ιουδαῖοι, πρὸς ταῦτα ἔφη·
6
ксим же рече. гл~емїи і^ё^де'и а^сиде'и и^хъже во'ждъ і^ё^да, и^ мак#каве'и брани строи'тели и^ ра'спря въздвиза'ютъ не помышля'ютъ црsкаго бл~гостоја%нїя полђчи'ти.
6
οἱ λεγόμενοι τῶν ᾿Ιουδαίων ᾿Ασιδαῖοι, ὧν ἀφηγεῖται ᾿Ιούδας ὁ Μακκαβαῖος, πολεμοτροφοῦσι καὶ στασιάζουσιν, οὐκ ἐῶντες τὴν βασιλείαν εὐσταθείας τυχεῖν.
7
эTню'дђже эTлђчеn е^смь прародительскїя сла'вы. сирqњ сщ~енонача'лъства. гряды'и нн~њ прїидо'хъ.
7
ὅθεν ἀφελόμενος τὴν προγονικὴν δόξαν, λέγω δὴ τὴν ἀρχιερωσύνην, δεῦρο νῦν ἐλήλυθα,
8
прьвое ё^бо полеꙁныхъ ради цр~еви вњрђ съдръжа'щи. второ'е же и^ свои^хъ гража'нъ созирая преDреченыхъ ё^бо беꙁъсловесїе, по всемђ роD нашъ не мало ѓ^жесточаеT”
8
πρῶτον μὲν ὑπὲρ τῶν ἀνηκόντων τῷ βασιλεῖ γνησίως φρονῶν, δεύτερον δὲ καὶ τῶν ἰδίων πολιτῶν στοχαζόμενος· τῇ μὲν γὰρ τῶν προειρημένων ἀλογιστίᾳ τὸ σύμπαν ἡμῶν γένος οὐ μικρῶς ἀκληρεῖ.
9
Ко'ждо же сихъ ꙁна'ноти бђди ЭO цр~ю ѓ^ странњ` и^ ѓ^ стоя'нїю рода прораꙁђмњ'и. по е^мђже и%маши къ всњм# любочл~чїя бл~госрњте'нїе”
9
ἕκαστα δὲ τούτων ἐπεγνωκώς σύ, βασιλεῦ, καὶ τῆς χώρας καὶ τοῦ περιϊσταμένου γένους ἡμῶν προνοήθητι, καθ᾿ ἣν ἔχεις πρὸς ἅπαντας εὐαπάντητον φιλανθρωπίαν.
10
донелиy б^о і^ё^да е^сть невоꙁмо'жно ми'ра полђчи'ти дњтелеи.
10
ἄχρι γὰρ ᾿Ιούδας περίεστιν, ἀδύνατον εἰρήνης τυχεῖν τὰ πράγματα.
11
си'цевым же рече'ннымъ эT него. и^ про'чїи дрђꙁи вра'ждђ и^мђщи на і^ё'дђ, раꙁждего'ша дими'трїя.
11
τοιούτων δὲ ρηθέντων ὑπὸ τούτου, θᾶττον οἱ λοιποὶ φίλοι δυσμενῶς ἔχοντες τὰ πρὸς τὸν ᾿Ιούδαν προσεπύρωσαν τὸν Δημήτριον.
12
приꙁва' же ско'ро никано'ра гл~ема старњ'ишинђ е^лефа'новᲆ и^ вое^водђ поста'ви і^ё^деѓ'м#, и^ посла`
12
προσκαλεσάμενος δὲ εὐθέως Νικάνορα τὸν γενόμενον ἐλεφαντάρχην, καὶ στρατηγὸν ἀναδείξας τῆς ᾿Ιουδαίας, ἐξαπέστειλε
13
да'въ за'повDњ, самаго і^ё'дђ ё^биᲄи і^ и^же с ни'мъ расточи'ти” поста'вити же а^лки'ма а^рхїере'я вели'каго хра'ма”
13
δοὺς ἐντολὰς αὐτὸν μὲν τὸν ᾿Ιούδαν ἐπαναλέσθαι, τοὺς δὲ σὺν αὐτῷ σκορπίσαι, καταστῆσαι δὲ ῎Αλκιμον ἀρχιερέα τοῦ μεγίστου ἱεροῦ.
14
Тогда` ја^зы'цы ё^бњгшїя въ і^ё^де'ю къ і^ё'де, смњси'шася внеза'пђ съ никаноромъ. хотя'ща і^ё^де'искаго неполђче'нїя и^ бл~говременїя гони'тели бы'ти”
14
οἱ δὲ ἐπὶ τῆς ᾿Ιουδαίας πεφυγαδευκότες τὸν ᾿Ιούδαν ἔθνη συνέμισγον ἀγεληδὸν τῷ Νικάνορι, τὰς τῶν ᾿Ιουδαίων ἀτυχίας καὶ συμφορὰς ἰδίας εὐημερίας δοκοῦντες ἔσεσθαι.
15
Слы'шавши же і^ё^де'и никано'рово прише'ствїе, и^ повинове'нїе ја%ꙁы'къ, поко'ивше ꙁеMлю моля'хђ даже до' вњка посᲄа'вльшаго лю'ди своя прsно съ ја^вле'нїемъ въспомага'я свое^я ради ча'сти”
15
᾿Ακούσαντες δὲ τὴν τοῦ Νικάνορος ἔφοδον καὶ τὴν ἐπίθεσιν τῶν ἐθνῶν, καταπασάμενοι γῆν ἐλιτάνευον τὸν ἄχρι αἰῶνος συστήσαντα τὸν ἑαυτοῦ λαόν, ἀεὶ δὲ μετ᾿ ἐπιφανείας ἀντιλαμβανόμενον τῆς ἑαυτοῦ μερίδος.
16
Повелњвшђ же вое^во'дњ ско'ро эTтђдђ дви'гнђшася, и^ смњси'шася съ страно'ю деса'влею”
16
προτάξαντος δὲ τοῦ ἡγουμένου ἐκεῖθεν εὐθέως ἀνέζευξαν καὶ συμμίσγουσιν αὐτοῖς ἐπὶ κώμην Δεσσαού.
17
Си'монъ же братъ і^ё'динъ сътвори` съ никано'роM бра'нь мале же ё^страшися нахожде'нїя раd сђпоста'тъ,
17
Σίμων δὲ ὁ ἀδελφὸς ᾿Ιούδα συμβεβληκὼς ἦν τῷ Νικάνορι, βραχέως δὲ διὰ τὴν αἰφνίδιον τῶν ἀντιπάλων ἀφασίαν ἐπταικώς.
18
ја%коже слыша никаноr мђжество и^же ѓ^ і^ё'де сђщиX, и^ бл~годш~їе и^мже подвиꙁа'юᲄся ꙁа эTч~ество и^ страша'шеся сђда крове ради сътвори'ти”
18
ὅμως δὲ ἀκούων ὁ Νικάνωρ ἣν εἶχον οἱ περὶ τὸν ᾿Ιούδαν ἀνδραγαθίαν καὶ ἐν τοῖς ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀγῶσιν εὐψυχίαν, ὑπευλαβεῖτο τὴν κρίσιν δι᾿ αἱμάτων ποιήσασθαι.
19
Сего ради посла`, посидо'на, і џеѓ^до'та, и^ маTтаџїа, даᲄи и^ взя'ти десни'цђ”
19
διόπερ ἔπεμψε Ποσιδώνιον καὶ Θεόδοτον καὶ Ματταθίαν δοῦναι καὶ λαβεῖν δεξιάς.
20
На мно'ѕњ же ѓ^ семъ бывшђ совњтђ, и^ вое^во'да къ мно'жествђ и^ꙁнесе. всњмᲆ е^ді'но бысть и^ꙁволе'нїе прїя'ти дрђжбђ.
20
πλείονος δὲ γενομένης περὶ τούτων ἐπισκέψεως καὶ τοῦ ἡγεμόνος τοῖς πλήθεσιν ἀνακοινωσαμένου καὶ φανείσης ὁμοψήφου γνώμης, ἐπένευσαν ταῖς συνθήκες.
21
и^ нареко'ша дн~ь во'ньже на ё^е^дине'нїе сни'дђтся, и^ прїиде, и^ поста'виша комђждо сњда'лище”
21
ἐτάξαντο δὲ ἡμέραν, ἐν ᾗ κατ᾿ ἰδίαν ἥξουσιν εἰς τὸ αὐτό· καὶ προῆλθε καὶ παρ᾿ ἑκάστου διαφόρους ἔθεσαν δίφρους·
22
Повелњ же і^ё'да въѓ^рђженымъ быти гото'воM въ мњстњ подо'бнњ, да не когда эT сђпоста'тъ внеꙁа'пђ ѕлодњянїе бђдеT и^ съвръше'нђ бесњдђ сътвори'ша.
22
διέταξεν ᾿Ιούδας ἐνόπλους ἑτοίμους ἐν τοῖς ἐπικαίροις τόποις, μή ποτε ἐκ τῶν πολεμίων αἰφνιδίως κακουργία γένηται· τὴν ἁρμόζουσαν ἐποιήσαντο κοινολογίαν.
23
пребысть же никано'ръ въ і^ерsлимњ, и^ никое^гоже ѕла` сътвори`. ста'да же народовъ събра'нныхъ эTпђсти`”
23
διέτριβε δὲ ὁ Νικάνωρ ἐν ῾Ιεροσολύμοις, καὶ ἔπραττεν οὐθὲν ἄτοπον, τοὺς δὲ συναχθέντας ἀγελαίους ὄχλους ἀπέλυσε.
24
И$мњяше же і^ё'дђ всегда` въ лицы` и^ дш~евне прилежа'ше мђжђ.
24
καὶ εἶχε τὸν ᾿Ιούδαν διαπαντὸς ἐν προσώπῳ, ψυχικῶς τῷ ἀνδρὶ προσεκέκλιτο.
25
молиy е^го жени'тися и^ ча'да сътвори'ти. и^ ѓ^женься бл~гостояше и^ соѓ^бщися жи'тїю”
25
παρακάλεσεν αὐτὸν γῆμαι καὶ παιδοποιήσασθαι· ἐγάμησεν, εὐστάθησεν, ἐκοινώνησε βίου.
26
А$лким же ви'дящи межDђ и^ма бл~гораꙁђмїе и^ бы'вшая совњща'нїя” Прїиде къ дими'трїю и^ гл~аше, никанора вещемъ чюждим# мђдръствова'ти” і^ё^дђ же совњт#ника црsтва свое^го въспрїяти.
26
῾Ο δὲ ῎Αλκιμος συνιδὼν τὴν πρὸς ἀλλήλους εὔνοιαν καὶ τὰς γενομένας συνθήκας, ἀναλαβὼν ἧκε πρὸς τὸν Δημήτριον καὶ ἔλεγε τὸν Νικάνορα ἀλλότρια φρονεῖν τῶν πραγμάτων· τὸν γὰρ ἐπίβουλον τῆς βασιλείας ᾿Ιούδαν διάδοχον ἀναδέδειχεν ἑαυτοῦ.
27
цр~ь же възја^ри'ся, и^ стропти'выми ѓ^клевета'нїи е^го раꙁъсверњпњ” писа` никано'рђ рекђщи. ѓ^ ꙁавњща'нїяхъ сихъ тя'жко ми е^сть носити. повелњва'ю же т^и мак#кавея свяꙁанA посла'ти к на'мъ въ а^нтїѓхїю”
27
ὁ δὲ βασιλεὺς ἔκθυμος γενόμενος καὶ ταῖς τοῦ παμπονήρου ἐρεθισθεὶς διαβολαῖς, ἔγραψε Νικάνορι φάσκων ὑπὲρ μὲν τῶν συνθηκῶν βαρέως φέρειν, κελεύων δὲ τὸν Μακκαβαῖον δέσμιον ἐξαποστέλλειν ταχέως εἰς ᾿Αντιόχειαν.
28
Оу^вњдњ же ѓ^ си'хъ никано'ръ и^ смятеся и^ бњдне пребыва'ше. не хотя эTврещися ꙁавњща'наго, ꙁане` ничто'же видњ ѓ^би'дна въ мђжи.
28
προσπεσόντων δὲ τούτων τῷ Νικάνορι συνεκέχυτο καὶ δυσφόρως ἔφερεν, εἰ τὰ διεσταλμένα ἀθετήσει μηδὲν τ᾿ ἀνδρὸς ἠδικηκότος.
29
н^о понеже цр~ю съпротивиᲄися не бᲇ бл~говре'мя снабдя'ше воиnствоM сїя сᲆвершити”
29
ἐπεὶ δὲ τῷ βασιλεῖ ἀντιπράττειν οὐκ ἦν, εὔκαιρον ἐτήρει στρατηγήματι τοῦτ᾿ ἐπιτελέσαι.
30
Мак#каве'и же ви'дящи собою грознње дња'ти никанора, ѓ^бычное срњтнїе ѕвᲇрско і^мђща. разђмᲇ не эT блажа'иша быᲄи прещенїя с^и, собра` нема'ло и^же ѓ%крsтъ себе, и^ съкрыся эT никанора.
30
ὁ δὲ Μακκαβαῖος αὐστηρότερον διεξάγοντα συνιδὼν τὸν Νικάνορα πρὸς αὐτὸν καὶ τὴν εἰθισμένην ἀπάντησιν ἀγροικότερον ἐσχηκότα, νοήσας οὐκ ἀπὸ τοῦ βελτίστου τὴν αὐστηρίαν εἶναι, συστρέψας οὐκ ὀλίγους τῶν περὶ ἑαυτόν, συνεκρύπτετο τὸν Νικάνορα.
31
позна' же дрђгъ е^го ја%ко роDнњише эT мђжа ратђ'ется, прїиде къ вели'комђ и^ ст~омђ хра'мђ, и^ въꙁнося'щиM подобныя жертвы повелњ преда'ти мђжа”
31
συγγνοὺς δὲ ὁ ἕτερος ὅτι γενναίως ὑπὸ τοῦ ἀνδρὸς ἐστρατήγηται, παραγενόμενος ἐπὶ τὸ μέγιστον καὶ ἅγιον ἱερόν, τῶν ἱερέων τὰς καθηκούσας θυσίας προσαγόντων, ἐκέλευσε παραδιδόναι τὸν ἄνδρα.
32
И$м#же е^гда` съ кля'твою рекшимъ не вњдњти ка'мо е^сть и^ще'мыи. и^ простерᲆ рђкђ на цр~ковъ кляTся рекђщи,
32
τῶν δὲ μεθ᾿ ὅρκων φασκόντων μὴ γινώσκειν ποῦ ποτ᾿ ἔστιν ὁ ζητούμενος,
33
а^ще не предасте ми свя'зана і^ё'дђ. т^о бж~їи храM в равнинђ сᲆтворђ и^ ѓ'лтарь раскопа'ю, и^ капище дїѓнисїю сътворю зде`.
33
προτείνας τὴν δεξιὰν εἰς τὸν νεὼ ταῦτα ὤμοσε· ἐὰν μὴ δέσμιόν μοι τὸν ᾿Ιούδαν παραδῶτε, τόνδε τοῦ Θεοῦ σηκὸν εἰς πεδίον ποιήσω καὶ τὸ θυσιαστήριον κατασκάψω καὶ ἱερὸν ἐνταῦθα τῷ Διονύσῳ ἐπιφανὲς ἀναστήσω.
34
и^ сїя рекъ эTи'де” Жръцы же въꙁдњ'юще рђцњ на' нб~о призывахђ строи'теля и^ съпоборьника јаꙁыка и^хъ, сђщаго всегда, сїя рекђщи”
34
τοσαῦτα δὲ εἰπὼν ἀπῆλθεν· οἱ δὲ ἱερεῖς προτείναντες τὰς χεῖρας εἰς τὸν οὐρανόν, ἐπεκαλοῦντο τὸν διαπαντὸς ὑπέρμαχον τοῦ ἔθνους ἡμῶν ταῦτα λέγοντες·
35
Ты г~и всњхъ сы'и, не требђ'яи ничᲄоже бл~говолил# е^си храмъ ѓ^бита'нїя твое^го быти в насъ”
35
σὺ Κύριε, τῶν ὅλων ἀπροσδεὴς ὑπάρχων, εὐδόκησας ναὸν τῆς σῆς κατασκηνώσεως ἐν ἡμῖν γενέσθαι.
36
И$ нн~њ ЭO ст~е всякого ѓ^сщ~енїя и^ г~и, съхрани въ вњк# несквернеn храмъ твои секраты ѓ^чищеныи” загради' же всяка ё^ста` неправеDна.
36
καὶ νῦν ἅγιε παντὸς ἁγιασμοῦ Κύριε, διατήρησον εἰς αἰῶνα ἀμίαντον τόνδε τὸν προσφάτως κεκαθαρισμένον οἶκον.
37
разїи же нњ'кто ста`рецъ эT і^ерsли'ма ѓ^клеветаn бысть никанорђ” Мђжᲆ любополитъ и^ ѕњло добрњсло'выи. и^ по бл~гораꙁђмїю эTц~ъ і^ё^деѓ^мъ и^меновашеся”
37
Ραζὶς δέ τις τῶν ἀπὸ ῾Ιεροσολύμων πρεσβυτέρων ἐμηνύθη τῷ Νικάνορι, ἀνὴρ φιλοπολίτης καὶ σφόδρα καλῶς ἀκούων καὶ κατὰ τὴν εὔνοιαν πατὴρ τῶν ᾿Ιουδαίων προσαγορευόμενος.
38
Бысть б^о въ прежниX временеX смњшенїя сђдъ внося і^ё^де'иства ради си'цевъ, ја%котњло и^ дш~ђ предаа'ше съ всякимᲆ прилњжанїемъ”
38
ἦν γὰρ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις τῆς ἀμειξίας κρίσιν εἰσενηνεγμένος ᾿Ιουδαϊσμοῦ, καὶ σῶμα καὶ ψυχὴν ὑπὲρ τοῦ ᾿Ιουδαϊσμοῦ παραβεβλημένος μετὰ πάσης ἐκτενίας.
39
Хотя'ше же ника'норъ и^ꙁ#вњстно ја^вити не'нависть ю%же и^мњ на і^ё^де'и, посла` во'инъ пять соT ја%ти е^го.
39
βουλόμενος δὲ Νικάνωρ πρόδηλον ποιῆσαι, ἣν εἶχε πρὸς τοὺς ᾿Ιουδαίους δυσμένειαν, ἀπέστειλε στρατιώτας ὑπὲρ τοὺς πεντακοσίους συλλαβεῖν αὐτόν·
40
мняше б^о ѓ%наго ја%вши сиM съдњлати по'лезная.
40
ἔδοξε γὰρ ἐκεῖνον συλλαβὼν τούτοις ἐργάσασθαι συμφοράν.
41
мно'жествђ же хотя'щђ столпъ раскопа'ти и^ дворныи двери раꙁдрђша'ющи, і^ повелњша ѓ%гнь принести и^ двери зажещи” Є$гда` и^маше е^го мечемъ ся пораѕи.
41
τῶν δὲ πληθῶν μελλόντων τὸν πύργον καταλαβέσθαι καὶ τὴν αὐλαίαν θύραν βιαζομένων καὶ κελευόντων πῦρ προσάγειν καὶ τὰς θύρας ὑφάπτειν, περικατάληπτος γενόμενος ὑπέθηκε ἑαυτῷ ξίφος,
42
лђче хотя ё%мрети неже л^и врагомъ поDрђчникᲆ быти, и^ свое` бл~гороDство ѓ^беZчестиᲄи.
42
εὐγενῶς θέλων ἀποθανεῖν ἤπερ τοῖς ἀλιτηρίοις ὑποχείριος γενέσθαι καὶ τῆς ἰδίας εὐγενείας ἀναξίως ὑβρισθῆναι.
43
скоростиy ради не смр~тна ја%зва бысть, наро'доM же двери раꙁбива'ющимъ, ѓ%н# же притекъ дръзновенне на стњнђ сверже самъ себе мђжествено наро'ды,
43
τῇ δὲ πληγῇ μὴ κατευθικτήσας διὰ τὴν τοῦ ἀγῶνος σπουδὴν καὶ τῶν ὄχλων εἴσω τῶν θυρωμάτων εἰσβαλόντων, ἀναδραμὼν γενναίως ἐπὶ τὸ τεῖχος, κατεκρήμνισεν ἑαυτὸν ἀνδρείως εἰς τοὺς ὄχλους.
44
ѓ^ни же а%бїе разбњгошася паденїя е^го ради. и^ паде посредњ и^хъ.
44
τῶν δὲ ταχέως ἀναποδισάντων γενομένου διαστήματος ἦλθε κατὰ μέσον τὸν κενεῶνα.
45
е^ще же дыхаше разжеn дш~ею воста`, кро'виy е^го ѕᲇлне текђщи, и^ тяжча'ишими ранами бысть ја%звенъ. и^ теча` нароD прои^де,
45
ἔτι δὲ ἔμπνους ὑπάρχων καὶ πεπυρωμένος τοῖς θυμοῖς, ἐξαναστὰς φερομένων κρουνηδὸν τῶν αἱμάτων καὶ δυσχερῶν ὄντων τῶν τραυμάτων, δρόμῳ τοὺς ὄχλους διελθὼν καὶ στὰς ἐπί τινος πέτρας ἀπορρωγάδος,
46
и^ ста` на нњ'коемъ ка'мени высоцњ, и^ ё^же беZ кро'ви бысть” ѓ^бъя'тъ внђтренњя своя` ѓ^бњма рђка'ма врьжеся на наро'ды. възыва'ю^щи владђщаго животоM и^ дх~омъ. сїя е^мђ` па'ки воздати, и^ сиM ѓ%бразоM живота` гонзе”
46
παντελῶς ἔξαιμος ἤδη γενόμενος, προβαλὼν τὰ ἔντερα καὶ λαβὼν ἑκατέραις ταῖς χερσίν, ἐνέσεισε τοῖς ὄχλοις καὶ ἐπικαλεσάμενος τὸν δεσπόζοντα τῆς ζωῆς καὶ τοῦ πνεύματος, ταῦτα αὐτῷ πάλιν ἀποδοῦναι, τόνδε τὸν τρόπον μετήλλαξεν.