Друк брошурою Виконується верстка сторінок…
Папір A4, альбомна орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів. Друкуйте двосторонньо, з переворотом по короткому краю, у масштабі 100%; якщо принтер обрізає край — 98%. Не вмикайте режим «Буклет» у драйвері принтера.
1
Видњнїе, ѕ~” Валтаса'ръ цр~ь сътвори` вече'рю вельмо'жамъ своим# ты'сящи мђжᲆ.
1
ΕΓΩ Ναβουχοδονόσορ εὐθηνῶν ἤμην ἐν τῷ οἴκῳ μου καὶ εὐθαλῶν.
2
преD ты'сящею же винопи'тїи валтасаръ реq въ вкђше'нїи вина`, ја%коже принести` сосђды зла'ты и^ сре'брены, ја%же бњ` и^зне'слъ эTц~ъ е^го навходоносо'ръ эT хра'ма г~а б~а и^же въ і^ерsлимњ, и^ да пїютъ в нихъ цр~ь и^ вельмо'жа е^го, и^ же'нимы е^го, и^ лежђщеи ѓ'крsтъ е^го.
2
ἐνύπνιον εἶδον, καὶ ἐφοβέρισέ με, καὶ ἐταράχθην ἐπὶ τῆς κοίτης μου, καὶ αἱ ὁράσεις τῆς κεφαλῆς μου ἐτάραξάν με.
3
и^ принесо'ша сосђды златыя и^ сре'бреныя, ја%же и^знесе` навходоносо'ръ цр~ь эT хра'ма г~а б~а и^же въ і^ерsлимњ. и^ пїяхђ в ни'хъ цр~ь и^ вельмо'жа е^го, и^ женимы е^го и^ лежђщеи ѓ%крsтъ е^го,
3
καὶ δι' ἐμοῦ ἐτέθη δόγμα τοῦ εἰσαγαγεῖν ἐνώπιόν μου πάντας τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος, ὅπως τὴν σύγκρισιν τοῦ ἐνυπνίου γνωρίσωσί μοι.
4
и^ похвали'шA боги` зла'тыя, и^ сре'бреныя, и^ мњдяныя, и^ ка'меныя, и^ древяныя, и^ желњзныя. и^ б~а вњчнаго не блsвиша, и^мђщаго вла'сть дх~а и^хъ”
4
καὶ εἰσεπορεύοντο οἱ ἐπαοιδοί, μάγοι, γαζαρηνοί, Χαλδαῖοι, καὶ τὸ ἐνύπνιον ἐγὼ εἶπα ἐνώπιον αὐτῶν, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ οὐκ ἐγνώρισάν μοι,
5
въ то'и ча'съ и^зыидо'ша прьсᲄы рђки` чл~ча, и^ писа'хђ проти'вђ лам#па'ды на пра'ꙁњ стњны` хра'ма цр~я” и^ цр~ь видя'ше прьсᲄы рђ'ки пи'шђщїа.
5
ἕως ἦλθε Δανιήλ, οὗ τὸ ὄνομα Βαλτάσαρ κατὰ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ μου, ὃς πνεῦμα Θεοῦ ἅγιον ἐν ἑαυτῷ ἔχει, καὶ τὸ ἐνύπνιον ἐνώπιον αὐτοῦ εἶπα·
6
тогда` цр~ю ѓ^ꙁре'чь и^ꙁмњни'ся, и^ размышленїа е^го смђща'хђть и&, и^ съё%ꙁы чре'слъ е^го раслабля'хђся, и^ колњни сђсъ сража'стася.
6
Βαλτάσαρ ὁ ἄρχων τῶν ἐπαοιδῶν, ὃν ἐγὼ ἔγνων ὅτι πνεῦμα Θεοῦ ἅγιον ἐν σοὶ καὶ πᾶν μυστήριον οὐκ ἀδυνατεῖ σε, ἄκουσον τὴν ὅρασιν τοῦ ἐνυπνίου μου, οὗ εἶδον, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ εἰπόν μοι·
7
и^ въꙁᲆпи` цр~ь си'лою, ја%коже въвести во'л#хвы, и^ халдњя гаꙁарин#ски. и^ эTвњща` цр~ь мђ'дрымъ вављ=лон#скимъ. и^же почте'тъ въписа'нїе с^е, и^ ра'ꙁђмъ е^го съвњсти'тъ мн^њ. тои въ багряни'цђ ѓ^блече'тся, и^ гри'вна ꙁла'тая на вы'и е^го, и^ тре'тїи въ црsтвᲇ мое^мъ съ власти` начне'тъ.
7
ἐπὶ τῆς κοίτης μου ἐθεώρουν, καὶ ἰδοὺ δένδρον ἐν μέσῳ τῆς γῆς, καὶ τό ὕψος αὐτοῦ πολύ.
8
и^ вхожда'хђ вс^и мђ'дрїи къ цр~ю. и^ не можа'хђ въписа'нїя почести, ни ра'ꙁђма цр~ю въꙁвњсти'ти.
8
ἐμεγαλύνθη τὸ δένδρον καὶ ἴσχυσε, καὶ τὸ ὕψος αὐτοῦ ἔφθασεν ἕως τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸ κῦτος αὐτοῦ εἰς τὸ πέρας ἁπάσης τῆς γῆς·
9
цр~ь же вал#таса'ръ въꙁмяте'ся, и^ ѓꙁречь е^го и^ꙁмњни'ся на не'мъ. и^ вельмо'жа е^го смђщахђся”
9
τὰ φύλλα αὐτοῦ ὡραῖα, καὶ ὁ καρπὸς αὐτοῦ πολύς, καὶ τροφὴ πάντων ἐν αὐτῷ· καὶ ὑποκάτω αὐτοῦ κατεσκήνουν τὰ θηρία τὰ ἄγρια, καὶ ἐν τοῖς κλάδοις αὐτοῦ κατῴκουν τὰ ὄρνεα τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐξ αὐτοῦ ἐτρέφετο πᾶσα σάρξ.
10
И$ цр~ца вни'де въ хра'мъ пи'рныи. и^ эTвњща цр~ца и^ реq, цр~ю въ вњ'ки живи`. да не смђтя'тъ тебе` раꙁмышле'нїя твоя, и^ ѓ^зречь твоя да ся не и^змњня'етъ.
10
ἐθεώρουν ἐν ὁράματι τῆς νυκτὸς ἐπὶ τῆς κοίτης μου, καὶ ἰδοὺ εἲρ καὶ ἅγιος ἀπ' οὐρανοῦ κατέβη
11
е^сть мђж'ъ въ црsтвњ твое^мъ, в не'мже дх~ъ бж~їи. и^ въ дн~и эTц~а твое^го бᲆждрета, и^ смы'слъ ѓ^брњте'ся в неM. и^ цр~ь навходоносо'ръ эTц~ъ твои, кн~ѕя и& поста'ви вол#хвомᲆ, и^ ба'лїаM, и^ халдњ'емъ газарин#скимъ.
11
καὶ ἐφώνησεν ἐν ἰσχύϊ καὶ οὕτως εἶπε· ἐκκόψατε τὸ δένδρον καὶ ἐκτίλατε τοὺς κλάδους αὐτοῦ καὶ ἐκτινάξατε τὰ φύλλα αὐτοῦ καὶ διασκορπίσατε τὸν καρπὸν αὐτοῦ· σαλευθήτωσαν τὰ θηρία ὑποκάτωθεν αὐτοῦ καὶ τὰ ὄρνεα ἀπὸ τῶν κλάδων αὐτοῦ·
12
ја%ко дх~ъ и^ꙁли'ха бња'ше в не'мъ, и^ премђдрость и^ смы'слъ ѓ^брњте'ся в не'м, скаꙁа'я сны`, и^ съвњ'стђя дръжи'мая а^гг~лы, и^ раꙁрDњша'я съё%ꙁы данїи'лъ. и^ цр~ь нарече е^мђ и^мя вал#таса'ръ” нн~њ ё^бо да ся вꙁове'тᲆ, и^ скаꙁа'нїе съвњсти'тъ тебњ”
12
πλὴν τὴν φυὴν τῶν ριζῶν αὐτοῦ ἐν τῇ γῇ ἐάσατε καὶ ἐν δεσμῷ σιδηρῷ καὶ χαλκῷ καὶ ἐν τῇ χλόῃ τῇ ἔξω, καὶ ἐν τῇ δρόσῳ τοῦ οὐρανοῦ κοιτασθήσεται, καὶ μετὰ τῶν θηρίων ἡ μερὶς αὐτοῦ ἐν τῷ χόρτῳ τῆς γῆς.
13
Тогда` данїиl въведе'ся преD цр~я. и^ рече цр~ь преD всњми, т^ы ли е^си данїи'лъ эT сн~овъ плњн#никъ жидо'въскъ, и^же приведе навходоносор# эTц~ъ мои.
13
ἡ καρδία αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἀλλοιωθήσεται, καὶ καρδία θηρίου δοθήσεται αὐτῷ, καὶ ἑπτὰ καιροὶ ἀλλαγήσονται ἐπ' αὐτόν.
14
слы'шахъ ѓ^ тебњ ја%ко дх~ъ бж~їи в тебњ, и^ бъжDре'нїя и^ смы'слъ, и^ премђдрость и^ꙁ#ѓ^би'ла ѓ^брњте'ся в тебњ.
14
διὰ συγκρίματος εἲρ ὁ λόγος, καὶ ρῆμα ἁγίων τὸ ἐπερώτημα, ἵνα γνῶσιν οἱ ζῶντες ὅτι Κύριός ἐστιν ὁ ὕψιστος τῆς βασιλείας τῶν ἀνθρώπων, καὶ ᾧ ἐὰν δόξῃ, δώσει αὐτὴν καὶ ἐξουδένωμα ἀνθρώπων ἀναστήσει ἐπ' αὐτήν.
15
и^ с^е нн~њ внидо'ша преD мя мђ'дрїи, вол#сви гаꙁари'н#стїи, да въписа'нїе с^е почтђтъ, и^ скаꙁа'нїа е^го съвњстяT м^и, и^ не мого'ша съвњсти'ти мн^њ.
15
τοῦτο τὸ ἐνύπνιον, ὃ εἶδον ἐγὼ Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύς, καὶ σύ, Βαλτάσαρ, τὸ σύγκριμα εἰπόν, ὅτι πάντες οἱ σοφοὶ τῆς βασιλείας μου οὐ δύνανται τὸ σύγκριμα αὐτοῦ δηλῶσαί μοι, σὺ δέ, Δανιήλ, δύνασαι, ὅτι πνεῦμα Θεοῦ ἅγιον ἐν σοί. -
16
а%ꙁ# же слы'шахъ ѓ^ тебњ ја%ко мо'жеши сђ'ды скаꙁати. нн~њ ё^бо а^ще въꙁмо'жеши въписа'нїе с^е прочести, и^ скаꙁа'нїе е^го съвњсти'ти мн^њ. въ багряни'цђ ѓ^блече'шися, и^ гри'вна ꙁла'та на вы'и твое'и бђдеT, и^ тре'тїи въ црsтвњ мое^мᲆ съвласти` начне'ши.
16
Τότε Δανιήλ, οὗ τὸ ὄνομα Βαλτάσαρ, ἀπηνεώθη ὡσεὶ ὥραν μίαν, καὶ οἱ διαλογισμοὶ αὐτοῦ συνετάρασσον αὐτόν. καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπεν· Βαλτάσαρ, τὸ ἐνύπνιον καὶ ἡ σύγκρισις μὴ κατασπευσάτω σε· καὶ ἀπεκρίθη Βαλτάσαρ καὶ εἶπε· κύριε, τὸ ἐνύπνιον ἔστω τοῖς μισοῦσί σε καὶ ἡ σύγκρισις αὐτοῦ τοῖς ἐχθροῖς σου.
17
тогда` эTвњща данїи'лᲆ, и^ рече преD цр~емъ. дая'нїа твоя с тобо'ю да бђдђтъ, и^ да'ръ до'мђ твое^го и%номђ да'ждь. а^ꙁ# же писа'нїе почтђ цр~ю, и^ скаꙁа'нїе е^го съвњщђ тебњ.
17
τὸ δένδρον, ὃ εἶδες τὸ μεγαλυνθὲν καὶ τὸ ἰσχυκός, οὗ τὸ ὕψος ἔφθανεν εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ τὸ κῦτος αὐτοῦ εἰς πᾶσαν τὴν γῆν
18
цр~ю, б~ъ вы'шнїи, црsтво и^ вели'чество, и^ че'сть и^ сла'вђ да'сть навходоносо'рђ эTц~ђ твое^мђ.
18
καὶ τὰ φύλλα αὐτοῦ εὐθαλῆ καὶ ὁ καρπὸς αὐτοῦ πολὺς καὶ τροφὴ πᾶσιν ἐν αὐτῷ, ὑποκάτω αὐτοῦ κατῴκουν τὰ θηρία τὰ ἄγρια καὶ ἐν τοῖς κλάδοις αὐτοῦ κατεσκήνουν τὰ ὄρνεα τοῦ οὐρανοῦ,
19
и^ эT величества е^же е^мђ да'сть, вс^и лю'дїе, племена, ја^зы'цы бя'хђ трясђщеся и^ боя'щеся эT лица` е^го. и^ ја%же хотя'ше ё^бива'ше, и^ ја%же хотя'ше живля'ше, и^ ја%же хотя'ше въꙁвыша'ше, и^ ја%же хотя'ше смиря'ше”
19
σὺ εἶ, βασιλεῦ, ὅτι ἐμεγαλύνθης καὶ ἴσχυσας καὶ ἡ μεγαλωσύνη σου ἐμεγαλύνθη καὶ ἔφθασεν εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἡ κυριεία σου εἰς τὰ πέρατα τῆς γῆς.
20
и^ е^гда` въꙁнесе'ся срDце е^го, и^ ё^твер#ди'ся дх~ъ е^го ја%коже преꙁоровати. съведе'ся эT прsтла црsтва, и^ че'сть эTја%ся эT него.
20
καὶ ὅτι εἶδεν ὁ βασιλεὺς εἲρ καὶ ἅγιον καταβαίνοντα ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ εἶπεν· ἐκτίλατε τὸ δένδρον καὶ διαφθείρατε αὐτό, πλὴν τὴν φυὴν τῶν ριζῶν αὐτοῦ ἐν τῇ γῇ ἐάσατε καὶ ἐν δεσμῷ σιδηρῷ καὶ ἐν χαλκῷ καὶ ἐν τῇ χλόῃ τῇ ἔξω, καὶ ἐν τῇ δρόσῳ τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσεται, καὶ μετὰ θηρίων ἀγρίων ἡ μερὶς αὐτοῦ, ἕως οὗ ἑπτὰ καιροὶ ἀλλοιωθῶσιν ἐπ' αὐτόν,
21
и^ эT чл~кь эTгна'ся, и^ срDце е^го съ ѕвњремъ эTда'ся, и^ жи'тїе е^го съ дивїи^ми ѓ^слы`. и^ траво'ю а^ки вола` пита'хђ е^го, и^ эT росы нбsныа ѓ^брасте тњ'ло е^го, ѓ^брасᲄе до'ндеже вла'си главы е^го ја%ко львомъ въꙁвелича'ша, и^ но'гте е^го ја%ко пти'цамъ. до'ндеже раꙁђмњ ја%ко владњ'етъ вы'шнїи црsтвомъ чл~чемъ, и^ е^мђже хо'щетъ да'сть е&”
21
τοῦτο ἡ σύγκρισις αὐτοῦ, βασιλεῦ. καὶ σύγκριμα ῾Υψίστου ἐστίν, ὃ ἔφθασεν ἐπὶ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα,
22
И$ т^ы ё^бо сн~ђ е^го валтаса'ре, не смири срDца свое^го преD гм~ъ е^гоже с^е вс^е ё^ видњ'нїе.
22
καὶ σὲ ἐκδιώξουσιν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων, καὶ μετὰ θηρίων ἀγρίων ἔσται ἡ κατοικία σου, καὶ χόρτον ὡς βοῦν ψωμιοῦσί σε καὶ ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσῃ, καὶ ἑπτὰ καιροὶ ἀλλαγήσονται ἐπὶ σέ, ἕως οὗ γνῷς ὅτι κυριεύει ὁ ῞Υψιστος τῆς βασιλείας τῶν ἀνθρώπων, καὶ ᾧ ἂν δόξῃ, δώσει αὐτήν.
23
н^о на г~а б~а нбsнаго въꙁнесе'ся, и^ съсђ'ды хра'ма е^го принесе преD ся. ты же и^ вельмо'жа твоя, и^ же'нимы твоя, и^ лежђщеи ѓ%крsтъ тебе, вино пїя'сте в ни'хъ. и^ боги ꙁла'тыя, и^ сре'бреныя, и^ ка'меныя, и^ древяныя, и^ желњ'ꙁныя, и^же ни видятъ ни слы'шатъ ни раꙁђмњ'ютъ, похвали. и^ бг~а в негоже дыха'нїе твое в рђ'кђ е^го и^ вс^и пђти твои, не поꙁна` е^го ниже просла'ви.
23
καὶ ὅτι εἶπαν· ἐάσατε τὴν φυὴν τῶν ριζῶν τοῦ δένδρου, ἡ βασιλεία σου σοὶ μενεῖ, ἀφ' ἧς ἂν γνῷς τὴν ἐξουσίαν τὴν οὐράνιον.
24
сего ради эT лица е^го пђсти'шася прьсты рђ'чнїи, и^ писа'нїе с^е вчини'ша”
24
διὰ τοῦτο, βασιλεῦ, ἡ βουλή μου ἀρεσάτω σοι καὶ τὰς ἁμαρτίας σου ἐν ἐλεημοσύναις λύτρωσαι καὶ τὰς ἀδικίας ἐν οἰκτιρμοῖς πενήτων· ἴσως ἔσται μακρόθυμος τοῖς παραπτώμασί σου ὁ Θεός. -
25
се же е^сть писа'нїе вчине'ное” Ма'ни, џе'келъ, фа'ресъ”
25
Ταῦτα πάντα ἔφθασεν ἐπὶ Ναβουχοδονόσορ τὸν βασιλέα.
26
с^е скаꙁа'нїе гл~а” ма'ни. и^змњри б~ъ црsтво твое и^ скон#ча е&”
26
μετὰ δωδεκάμηνον ἐπὶ τῷ ναῷ τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἐν Βαβυλῶνι περιπατῶν
27
џе'келъ. поста'вися в# мњ'рахъ, и^ ѓ^брњте'ся ли'хђемо.
27
ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπεν· οὐχ αὕτη ἐστὶ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἣν ἐγὼ ᾠκοδόμησα εἰς οἶκον βασιλείας ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος μου εἰς τιμὴν τῆς δόξης μου;
28
фа'ресъ. раꙁдњли'ся цр~ьство твое эT тебе, и^ эTда'сться ми'домъ и^ пе'рсомъ”
28
ἔτι τοῦ λόγου ἐν τῷ στόματι τοῦ βασιλέως ὄντος, φωνὴ ἀπ' οὐρανοῦ ἐγένετο· σοὶ λέγουσι, Ναβουχοδονόσορ βασιλεῦ, ἡ βασιλεία παρῆλθεν ἀπὸ σοῦ,
29
И$ рече вал#тасарᲆ ѓ^блецњте и&, и^ ѓ^блеко'ша данїи^ла в# багряни'цђ, и^ гри'внђ ꙁла'тђю възложи'ша на вы'ю е^го. и^ ꙁаповњ'да ѓ^ немъ ја%коже бы'ти е^мђ кн~ѕю, и^ тре'тїемђ въ црsтвњ е^го”
29
καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων σέ ἐκδιώξουσι, καὶ μετὰ θηρίων ἀγρίων ἡ κατοικία σου καὶ χόρτον ὡς βοῦν ψωμιοῦσί σε, καὶ ἑπτὰ καιροὶ ἀλλαγήσονται ἐπὶ σέ, ἕως οὗ γνῷς, ὅτι κυριεύει ὁ ῞Υψιστος τῆς βασιλείας τῶν ἀνθρώπων, καὶ ᾧ ἂν δόξῃ, δώσει αὐτήν.
30
Видњ'нїе з~ Валтаса'ра цр~я хал#деиска ё^би'ша в т^ђ но'щъ.
30
αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ὁ λόγος συνετελέσθη ἐπὶ Ναβουχοδονόσορ, καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐξεδιώχθη καὶ χόρτον ὡς βοῦς ἤσθιε, καὶ ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐβάφη, ἕως οὗ αἱ τρίχες αὐτοῦ ὡς λεόντων ἐμεγαλύνθησαν καὶ οἱ ὄνυχες αὐτοῦ ὡς ὀρνέων. -
31
дарїи же мидеани'нъ прїа црsтво, сы'и шестидесяT и^ двою лњтђ”
31
Καὶ μετὰ τὸ τέλος τῶν ἡμερῶν ἐγὼ Ναβουχοδονόσορ τοὺς ὀφθαλμούς μου εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνέλαβον, καὶ αἱ φρένες μου ἐπ' ἐμὲ ἐπεστράφησαν, καὶ τῷ ῾Υψίστῳ ηὐλόγησα καὶ τῷ ζῶντι εἰς τὸν αἰῶνα ᾔνεσα καὶ ἐδόξασα, ὅτι ἡ ἐξουσία αὐτοῦ ἐξουσία αἰώνιος καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν,