Друк брошурою Виконується верстка сторінок…
Папір A4, альбомна орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів. Друкуйте двосторонньо, з переворотом по короткому краю, у масштабі 100%; якщо принтер обрізає край — 98%. Не вмикайте режим «Буклет» у драйвері принтера.
1
Видњнїе, и~” Въ прьвое лњто валтаса'ра цр~я халдњ'иска, данїи'лъ сонъ ви'дњ. и^ видњнїя главы е^го на ло'жи е^го. и^ соn в#писа`.
1
ΚΑΙ ἤρεσεν ἐνώπιον Δαρείου καὶ κατέστησεν ἐπὶ τῆς βασιλείας σατράπας ἑκατὸν εἴκοσι τοῦ εἶναι αὐτοὺς ἐν ὅλῃ τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ
2
а^ꙁъ данїи'лъ видXњ въ видњнїи мое^мъ но'щїю, и^ с^е д~ вњтри нбsнїи налего'ша на' море вели'кое.
2
καὶ ἐπάνω αὐτῶν τακτικοὺς τρεῖς, ὧν ἦν Δανιὴλ εἷς ἐξ αὐτῶν, τοῦ ἀποδιδόναι αὐτοῖς τοὺς σατράπας λόγον, ὅπως ὁ βασιλεὺς μὴ ἐνοχλῆται.
3
и^ четыре звњрїе вели'цїи и^схожда'хђ и^з мо'ря разли'чь себе”
3
καὶ ἦν Δανιὴλ ὑπὲρ αὐτούς, ὅτι πνεῦμα περισσὸν ἐν αὐτῷ. καὶ ὁ βασιλεὺς κατέστησεν αὐτὸν ἐφ' ὅλης τῆς βασιλείας αὐτοῦ.
4
Прьвыи а^ки льви'ца и^мђщи кры'лњ, кры'лњ же е^я а^ки` ѓ^рлђ`. и^ зря'хъ дон#деже простре` кры'лњ свои`, и^ въз#дви'жеся эT земля`, и^ на ногђ чл~чђ ста`, и^ срDце чл~че дасться е'й”
4
καὶ οἱ τακτικοὶ καὶ οἱ σατράπαι, ἐζήτουν πρόφασιν εὑρεῖν κατὰ Δανιήλ· καὶ πᾶσαν πρόφασιν καὶ παράπτωμα καὶ ἀμπλάκημα οὐχ εὗρον κατ' αὐτοῦ, ὅτι πιστὸς ἦν.
5
И$ с^е звњръ вторы'и подо'беn медвњ'дицы, и^ в ча'сти е^ді'нои ст^а, и^ три` ре'бра въ ё^стњхъ е'й средњ зђбъ ея`. и^ си'це гл~ахђ е'и, въста'ни, и^ ја%ждъ плоти мно'ги”
5
καὶ εἶπον οἱ τακτικοί· οὐχ εὑρήσομεν κατὰ Δανιὴλ πρόφασιν, εἰ μὴ ἐν νομίμοις Θεοῦ αὐτοῦ. -
6
Въ слњдъ сего ви'дњхъ, и^ с^е звњръ и'нъ а^ки ры'сь, томђ же кры'ла четы'ре п#тича наD ниM четыре же главы звњрїи. и^ вла'сть да'сться е^мђ”
6
Τότε οἱ τακτικοὶ καὶ οἱ σατράπαι παρέστησαν τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπαν αὐτῷ· Δαρεῖε βασιλεῦ, εἰς τοὺς αἰῶνας ζῆθι·
7
Въ слњдъ сего ви'дњхъ, и^ с^е звњръ четве'ртыи горд# и^ стра'шенъ, и^ крњпокъ и^зли'ха. ꙁђ'бы же е^го желњꙁни и^ ве'лїи и^ но'гти мњдяни, ја^ды'и и^ ѓ^тон#чевая ѓ^ста'нокъ же нога'ма попира'ше. то'и же раꙁлђча'яся и^зли'ха па'че всњхъ звњрїи преж#нихъ, и^ ро'гъ і~ е^мђ.
7
συνεβουλεύσαντο πάντες οἱ ἐπὶ τῆς βασιλείας σου στρατηγοὶ καὶ σατράπαι, ὕπατοι καὶ τοπάρχαι, τοῦ στῆσαι στάσει βασιλικῇ καὶ ἐνισχῦσαι ὁρισμόν, ὅπως ὃς ἂν αἰτήσῃ αἴτημα παρὰ παντὸς θεοῦ καὶ ἀνθρώπου ἕως ἡμερῶν τριάκοντα, ἀλλ' ἢ παρὰ σοῦ, βασιλεῦ, ἐμβληθήσεται εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων.
8
и^ смотрњх же в роꙁњ'хъ е^мђ, и^ с^е ро'гъ дрђгїи ма'лъ въꙁы'иде преD ни'ми, трїе же ро'ꙁи пре'днїи стръгнђшася е^мђ эT лица` е^го. и^ с^е ѓ%чи а^ки ѓ'чи чл~чи в ро'ꙁњ то'мъ, и^ ё^ста гл~юща вели'ка.
8
νῦν οὖν, βασιλεῦ, στῆσον τὸν ὁρισμὸν καὶ ἔκθες γραφήν, ὅπως μὴ ἀλλοιωθῇ τὸ δόγμα Περσῶν καὶ Μήδων.
9
ꙁря'хъ, до'ндеже прsтли поста'вишася, и^ ве'тхїи дн~ьми сњдя'ше, и^ ѓ^де'жда е^го бњла а^ки снњ'гъ. и^ вла'си главы е^го а^ки во'лна чи'ста. прsтлъ е^го пла'мы ѓ'гненъ. колеса` е^го ѓ'гнь паля`.
9
τότε ὁ βασιλεὺς Δαρεῖος ἐπέταξε γραφῆναι τὸ δόγμα. -
10
рњка` ѓ'гнена теча'ше и^сходя'щи пред нимъ. тысяща тысящь слђжа'хђ е^мђ, и^ тмы` тем# преDстоја%хђ пред нимъ. сђ'дище сњ'де, и^ кни'ги эTврьꙁо'шася.
10
Καὶ Δανιήλ, ἡνίκα ἔγνω ὅτι ἐνετάγη τὸ δόγμα, εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ αἱ θυρίδες ἀνεῳγμέναι αὐτῷ ἐν τοῖς ὑπερῴοις αὐτοῦ κατέναντι ῾Ιερουσαλήμ, καὶ καιροὺς τρεῖς τῆς ἡμέρας ἦν κάμπτων ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ καὶ προσευχόμενος καὶ ἐξομολογούμενος ἐναντίον τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, καθὼς ἦν ποιῶν ἔμπροσθεν.
11
ви'дњхъ тогда` эT гла'са словесъ вели'кихъ ја%же ро'гъ ѓ'нъ гл~аше. до'ндеже ё^би'ся ꙁвњр# и^ поги'бе тњло е^го, и^ да'сться въ ж#же'нїе ѓ'гнено.
11
τότε οἱ ἄνδρες ἐκεῖνοι παρετήρησαν καὶ εὗρον τὸν Δανιὴλ ἀξιοῦντα καὶ δεόμενον τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ.
12
и^ про'чихъ ѕвњрїи преста'вися вла'сть, и^ продлъженїе жи'тїя да'сться и^мъ до лњта и^ времене”
12
καὶ προσελθόντες λέγουσι τῷ βασιλεῖ· βασιλεῦ, οὐχ ὁρισμὸν ἔταξας, ὅπως πᾶς ἄνθρωπος, ὃς ἂν αἰτήσῃ παρὰ παντὸς θεοῦ καὶ ἀνθρώπου αἴτημα ἕως ἡμερῶν τριάκοντα, ἀλλ' ἢ παρὰ σοῦ, βασιλεῦ, ἐμβληθήσεται εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων; καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἀληθινὸς ὁ λόγος, καὶ τὸ δόγμα Μήδων καὶ Περσῶν οὐ παρελεύσεται.
13
Ви'дњхъ въ снњ` но'щїю, и^ се на ѓ'блацехъ нбsныхъ ја%ко сн~ъ чл~чь иды'и бя'ше, и^ до ве'тхаго дн~ьми дои^де, и^ преD нимъ приведе'ся е^мђ.
13
τότε ἀπεκρίθησαν καὶ λέγουσιν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως· Δανιὴλ ὁ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας τῆς ᾿Ιουδαίας οὐχ ὑπετάγη τῷ δόγματί σου, καὶ καιροὺς τρεῖς τῆς ἡμέρας αἰτεῖ παρὰ τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ τὰ αἰτήματα αὐτοῦ.
14
и^ томђ ся да'сть вла'сть, и^ чтsь, и^ црsтво. и^ вси` лю'дїе, пле'мена, ја^ꙁы'цы томђ` порабо'таютъ. и^ влаs е^го, вла'сть вњчная, ја%же не ми'мои^детъ, и^ црsтво е^го не расы'плеTся”
14
τότε ὁ βασιλεύς, ὡς τὸ ρῆμα ἤκουσε, πολὺ ἐλυπήθη ἐπ' αὐτῷ καὶ περὶ τοῦ Δανιὴλ ἠγωνίσατο τοῦ ἐξελέσθαι αὐτὸν καὶ ἕως ἑσπέρας ἦν ἀγωνιζόμενος τοῦ ἐξελέσθαι αὐτόν.
15
Въꙁгорњся дх~ъ мои. а^ꙁъ данїилᲆ въ ё'жасњ мое^мъ, и^ видњ'нїя главы мое'я смятя'хђ м^я.
15
τότε οἱ ἄνδρες ἐκεῖνοι λέγουσι τῷ βασιλεῖ· γνῶθι, βασιλεῦ, ὅτι τὸ δόγμα Μήδοις καὶ Πέρσαις τοῦ πᾶν ὁρισμὸν καὶ στάσιν, ἣν ἂν ὁ βασιλεὺς στήσῃ, οὐ δεῖ παραλλάξαι. -
16
и^ прїидо'хъ къ е^ді'номђ стоя'щихъ ё^ него, наё^чи'тися всемђ семђ. и^ повњда м^и и^стовое, и^ сказа'нїе слове'съ възвњсти` м^и.
16
Τότε ὁ βασιλεὺς εἶπε καὶ ἤγαγον τὸν Δανιὴλ καὶ ἐνέβαλον αὐτὸν εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων· καί εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Δανιήλ· ὁ Θεός σου, ᾧ σὺ λατρεύεις ἐνδελεχῶς, αὐτὸς ἐξελεῖταί σε.
17
сїи ѕвњрїе ве'лїи четы'ре, четыре црsтва въста'нђтъ на ꙁеMли
17
καὶ ἤνεγκαν λίθον καὶ ἐπέθηκαν ἐπὶ τὸ στόμα τοῦ λάκκου, καὶ ἐσφραγίσατο ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ δακτυλίῳ αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ δακτυλίῳ τῶν μεγιστάνων αὐτοῦ, ὅπως μὴ ἀλλοιωθῇ πρᾶγμα ἐν τῷ Δανιήλ.
18
ја%же во'ꙁмђтся, и^ преимђтᲆ црsтво вы'шняго, и^ во'змђтъ е& до вњка, и^ до' вњка вњкъ.
18
καὶ ἀπῆλθεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ ἐκοιμήθη ἄδειπνος, καὶ ἐδέσματα οὐκ εἰσήνεγκαν αὐτῷ καὶ ὁ ὕπνος ἀπέστη ἀπ' αὐτοῦ. καὶ ἔκλεισεν ὁ Θεὸς τὰ στόματα τῶν λεόντων, καὶ οὐ παρηνώχλησαν τῷ Δανιήλ.
19
и^ вопраша'хъ коне'чнњ ѓ^ ѕвњри четве'ртњмъ, ја%ко бња'ше раꙁли'чь эT всего ѕвњри, и^ гръдъ и^ꙁли'ха. ꙁђ'бы е^го желњꙁни и^ но'гти е^го мњдяни, ја^ды'и и^ ѓ^тон#чева'я, ѓ^ста'нокъ же нога'ма попира'ше.
19
τότε ὁ βασιλεὺς ἀνέστη τὸ πρωΐ ἐν τῷ φωτὶ καὶ ἐν σπουδῇ ἦλθεν ἐπὶ τὸν λάκκον τῶν λεόντων·
20
и^ ѓ^ десяти ро'зњхъ е^го и^же на главњ` е^го. и^ ѓ^ дрђзMњ въше'дшиM, и^ стря'сшемъ прьвыя три`. ро'гъ же то'и е^мђже ѓ%чи, и^ ё^ста` гл~юща вели'ко, и^ видњнїе е^го бо'ле прочїих#.
20
καὶ ἐν τῷ ἐγγίζειν αὐτὸν τῷ λάκκῳ ἐβόησε φωνῇ ἰσχυρᾷ· Δανιήλ, ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, ὁ Θεός σου, ᾧ σὺ λατρεύεις ἐνδελεχῶς, εἰ ἠδυνήθη ἐξελέσθαι σε ἐκ τοῦ στόματος τῶν λεόντων;
21
зрњхъ, и^ ро'гъ тои творя'ше рать съ ст~ыми, и^ ё^крепњ к нимъ.
21
καὶ εἶπε Δανιὴλ τῷ βασιλεῖ· βασιλεῦ, εἰς τοὺς αἰῶνας ζῆθι.
22
до'н#деже прїидетъ ве'тхїи дн~ьми, и сDђ дасть ст~ымъ вы'шняго. и^ вре'мя приспњ`, и^ црsтво прїяша ст~їи.
22
ὁ Θεός μου ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον αὐτοῦ, καὶ ἐνέφραξε τὰ στόματα τῶν λεόντων, καὶ οὐκ ἐλυμήναντό με, ὅτι κατέναντι αὐτοῦ εὐθύτης εὑρέθη ἐμοί· καὶ ἐνώπιον δέ σου, βασιλεῦ, παράπτωμα οὐκ ἐποίησα.
23
и^ рече, ѕвњръ четве'ртыи, црsтво четве'ртое е^сть на ꙁемли`, е^же преспњ'етъ вс^я црsтва, и^ поја%сть вс^ю зе'млю, и^ попере'тъ ю& и^ посњчеT ю&.
23
τότε ὁ βασιλεὺς πολὺ ἠγαθύνθη ἐπ' αὐτῷ, καὶ τὸν Δανιὴλ εἶπεν ἀνενέγκαι ἐκ τοῦ λάκκου. καὶ ἀνηνέχθη Δανιὴλ ἐκ τοῦ λάκκου, καὶ πᾶσα διαφθορὰ οὐχ εὑρέθη ἐν αὐτῷ, ὅτι ἐπίστευσεν ἐν τῷ Θεῷ αὐτοῦ.
24
И$ десять же ро'гъ е^мђ, десять цр~ь въста'нетъ. и^ по нихъ въста'нет# дрђгїи, и^же преспњ'етъ ѕло'бами вс^я и^же прежде е^го, и^ три` цр~я смири'тъ.
24
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς, καὶ ἠγάγοσαν τοὺς ἄνδρας τοὺς διαβαλόντας τὸν Δανιήλ, καὶ εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων ἐνεβλήθησαν, αὐτοὶ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν· καὶ οὐκ ἔφθασαν εἰς τὸ ἔδαφος τοῦ λάκκου, ἕως οὗ ἐκυρίευσαν αὐτῶν οἱ λέοντες καὶ πάντα τὰ ὀστᾶ αὐτῶν ἐλέπτυναν. -
25
и^ словеса` къ вы'шнемђ съгл~етъ, и^ ст~ыя вы'шняго смириT и^ помы'слитъ премњнити времена` и^ зако'нъ. и^ дасться в рђкђ е^го до вре'мене и^ вре'менђ, и^ полъ вре'мене.
25
Τότε Δαρεῖος ὁ βασιλεὺς ἔγραψε πᾶσι τοῖς λαοῖς, φυλαῖς, γλώσσαις, τοῖς οἰκοῦσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ· εἰρήνη ὑμῖν πληθυνθείη·
26
и^ сђ'дище ся'детъ, и^ вла'сть е^го преставятъ, ја%ко потреби'ти и^ погђби'ти до конца`.
26
ἐκ προσώπου μου ἐτέθη δόγμα τοῦτο ἐν πάσῃ ἀρχῇ τῆς βασιλείας μου εἶναι τρέμοντας καὶ φοβουμένους ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ Δανιήλ, ὅτι αὐτός ἐστι Θεὸς ζῶν καὶ μένων εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐ διαφθαρήσεται, καὶ ἡ κυριεία αὐτοῦ ἕως τέλους·
27
црsтво же и^ влаs и^ вели'чество црsтва и^же поD всњмъ нб~семъ, дасться ст~ымъ вы'шняh. црsтво же е^го, црsтво вњчное. и^ вс^я вла'сти томђ рабо'тати начнђтъ и^ послђшати”
27
ἀντιλαμβάνεται καὶ ρύεται καὶ ποιεῖ σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, ὅστις ἐξείλατο τὸν Δανιὴλ ἐκ χειρὸς τῶν λεόντων.
28
до ꙁдњ` сконча'нїе словеси” А$ꙁъ данїилъ, на долꙁњ ра'ꙁђми мои` смђща'хђ мя, и^ ѓꙁречь моя` премњни'ся на мн^њ, и гл~ъ въ срDцы мое^мъ снабдXњ”
28
καὶ Δανιὴλ κατηύθυνεν ἐν τῇ βασιλείᾳ Δαρείου καὶ ἐν τῇ βασιλείᾳ Κύρου τοῦ Πέρσου.