Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
Во'нми нб#о, и^ въз#гл~ю, и^ да слы'шитъ земля` гл~ы ё%стъ мои^хъ”
1
ΠΡΟΣΕΧΕ οὐρανέ, καὶ λαλήσω, καὶ ἀκουέτω ἡ γῆ ρήματα ἐκ στόματός μου.
2
да ча'етъ ја%ко до'ждь просвњще'нїе мое и^ сни'дTђ ја%ко рода` гл~и мои`” ЈА/котђ'ча на' троскотъ, ја%ко и'неи на сњно”
2
προσδοκάσθω ὡς ὑετὸς τὸ ἀπόφθεγμά μου, καὶ καταβήτω ὡς δρόσος τὰ ρήματά μου, ὡσεὶ ὄμβρος ἐπ᾿ ἄγνωστιν καὶ ὡσεὶ νιφετὸς ἐπὶ χόρτον.
3
ЈА/ко и'мя гн~е призва'хъ, дади'те вели'чїе б~ђ на'шемђ”
3
ὅτι τὸ ὄνομα Κυρίου ἐκάλεσα· δότε μεγαλωσύνην τῷ Θεῷ ἡμῶν.
4
Бг~ъ и%стинна дњ'ла е^го, и^ вс^и пђтїе е^го сђдъ, б~ъ вњренъ, и^ нњсть непра'вды въ немъ. пра'веденъ и^ прпDбенъ г~ь”
4
Θεός, ἀληθινὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ κρίσεις· Θεὸς πιστός, καὶ οὐκ ἔστιν ἀδικία, δίκαιος καὶ ὅσιος Κύριος.
5
Съгрњши'ша не того ча'да поро'чная. ро'дъ стропти'въ и^ разъвраще'нъ”
5
ἡμάρτοσαν οὐκ αὐτῷ τέκνα μωμητά, γενεὰ σκολιὰ καὶ διεστραμμένη.
6
Сїя л^и гв~и вњздае'те сїи лю'дїе бђ'и, и^ немђдри. не саM л^и се'и эTц~ъ тво'и, стяжа` т^я и^ сътвори` т^я, и^ създа` т^я”
6
ταῦτα Κυρίῳ ἀνταποδίδοτε; οὕτω λαὸς μωρὸς καὶ οὐχὶ σοφός; οὐκ αὐτὸς οὗτός σου πατὴρ ἐκτήσατό σε καὶ ἐποίησέ σε καὶ ἔπλασέ σε;
7
Помяни'те дн~и вњчныя. разђмњ'ите же лњта ро'да родоv. въпроси` эTц~а твое^го и^ възвњсти'т# тебњ`, ста'рца твоя и^ рекђтъ тебњ`”
7
μνήσθητε ἡμέρας αἰῶνος, σύνετε ἔτη γενεᾶς γενεῶν· ἐπερώτησον τὸν πατέρα σου, καὶ ἀναγγελεῖ σοι, τοὺς πρεσβυτέρους σου, καὶ ἐροῦσί σοι.
8
Є$гда` раздњляа'ше вы'шнїи ја^зы'ки ја^коже раз#сњ'я сн~ы а^да'мовы. положи` предњлы ја^зы'комъ, по числђ` а%гг~лъ бж~їихъ”
8
ὅτε διεμέριζεν ὁ ῞Υψιστος ἔθνη, ὡς διέσπειρεν υἱοὺς ᾿Αδάμ, ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων Θεοῦ,
9
И$ бы'сть ча'сть гн~я, лю'дїе е^го, і^а'ковъ. ча'сть наслњ'дїя е^го і^и^л~ь”
9
καὶ ἐγενήθη μερίς Κυρίου λαὸς αὐτοῦ ᾿Ιακώβ, σχοίνισμα κληρονομίας αὐτοῦ ᾿Ισραήλ.
10
Оу^до'вли е^го въ пђсты'ни безво'днњ. въ жа'жди зно'я ѓ^бы'иде е^го и^ наказа` е^го. и^ съхрани` е^го ја%ко зњ'ницђ ѓ%ка”
10
αὐτάρκησεν αὐτὸν ἐν γῇ ἐρήμῳ, ἐν δίψει καύματος ἐν γῇ ἀνύδρῳ· ἐκύκλωσεν αὐτὸν καὶ ἐπαίδευσεν αὐτὸν καὶ διεφύλαξεν αὐτὸν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ,
11
ЈА/ко ѓ^ре'лъ покры'ти гнњздо` свое`, и^ на пте'нца своя` въжделњ. простеr крылњ` свои, и^ прїа'тъ иX, и^ поDя'тъ и^хъ на ра'мђ свое'ю”
11
ὡς ἀετὸς σκεπάσαι νοσσιὰν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοῖς νεοσσοῖς αὐτοῦ ἐπεπόθησε, διεὶς τὰς πτέρυγας αὐτοῦ ἐδέξατο αὐτοὺς καὶ ἀνέλαβεν αὐτοὺς ἐπὶ τῶ μεταφρένων αὐτοῦ.
12
Гь~ е^ді'нъ въжда'ше и^хъ, и^ не бњ` с ни'ми б~ъ чю'ждь”
12
Κύριος μόνος ἦγεν αὐτοὺς καὶ οὐκ ἦν μετ᾿ αὐτῶν θεὸς ἀλλότριος.
13
Възведе` я& на си'лђ земли`, насыти` и^хъ жи'тъ се'лныхъ. със#са'ша ме'дъ и^с ка'мене, и^ е^ле'и эT тве'рда ка'мене”
13
ἀνεβίβασεν αὐτοὺς ἐπὶ τὴν ἰσχὺν τῆς γῆς, ἐψώμισεν αὐτοὺς γενήματα ἀγρῶν· ἐθήλασαν μέλι ἐκ πέτρας καὶ ἔλαιον ἐκ στερεᾶς πέτρας,
14
Ма'сло кра'вїе, и^ мле'ко ѓ%вчее, съ тђ'комъ а%гньчиM и^ ѓ'внимъ, сыно'въ ю%нчихъ и^ ко'злиX съ тђкомъ пшени'чномъ. и^ кро'вь гро'здовђ пїа'хђ вино`”
14
βούτυρον βοῶν καὶ γάλα προβάτων μετὰ στέατος ἀρνῶν καὶ κριῶν, υἱῶν ταύρων καὶ τράγων, μετὰ στέατος νεφρῶν πυροῦ, καὶ αἷμα σταφυλῆς ἔπιον οἶνον.
15
И$ ја^де` і^а'ков# и^ насыти'ся. и^ эTве'ржеся възлю'бленныи. ё^ты` ё^толъстњ`, и^ раZширњ`. и^ ѓ^ста'ви б~а сътвор#шаго и&, и^ эTстђпи` эT б~а сп~са свое^го”
15
καὶ ἔφαγεν ᾿Ιακὼβ καὶ ἐνεπλήσθη, καὶ ἀπελάκτισεν ὁ ἠγαπημένος, ἐλιπάνθη, ἐπαχύνθη, ἐπλατύνθη· καὶ ἐγκατέλιπε τὸν Θεὸν τὸν ποιήσαντα αὐτὸν καὶ ἀπέστη ἀπὸ Θεοῦ σωτῆρος αὐτοῦ.
16
Прогнњваша м^я ѓ^ чю'жди'х#, въ ме'рзостеX свои^хъ прегорчи'ша м^я”
16
παρώξυνάν με ἐπ᾿ ἀλλοτρίοις, ἐν βδελύγμασιν αὐτῶν παρεπίκρανάν με·
17
Пожро'ша бњ'совомъ а^ не б~ђ. бого'мъ, и^хже не вњ'даша. новїи с^екра'тъ, прїи до'ша, и^хже не вњ'даша эTц~ы и^х#”
17
ἔθυσαν δαιμονίοις καὶ οὐ Θεῷ, θεοῖς, οἷς οὐκ ᾔδεισαν· καινοὶ καὶ πρόσφατοι ἥκασιν, οὓς οὐκ ᾔδεισαν οἱ πατέρες αὐτῶν.
18
Бг~а ро'ждьшагот^я ѓ^ста'ви, и^ забы` б~а пита'ющагот^я”
18
Θεὸν τὸν γεννήσαντά σε ἐγκατέλιπες καὶ ἐπελάθου Θεοῦ τοῦ τρέφοντός σε.
19
И$ ви'дњ г~ь и^ възревнова`. и^ раздражи'ся, за гнњ'въ сн~овъ иX и^ дщерїи”
19
καὶ εἶδε Κύριος καὶ ἐζήλωσε καὶ παρωξύνθη δι᾿ ὀργὴν υἱῶν αὐτοῦ καὶ θυγατέρων
20
И$ рече, эTвращђ` лице` мое` эT ни'хъ, и^ покажђ` чт^о бђ'детъ и^мъ на послњ'докъ ја%ко ро'дъ разъвраще'нъ е^сть. сн~ве и%хже нњсть вњры въ ни'хъ”
20
καὶ εἶπεν· ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ δείξω τί ἔσται αὐτοῖς ἐπ᾿ ἐσχάτων ἡμερῶν· ὅτι γενεὰ ἐξεστραμμένη ἐστίν, υἱοί, οἷς οὐκ ἔστι πίστις ἐν αὐτοῖς.
21
Тїи раздражи'ша м^я не ѓ^ бѕ~њ, прогнњваша м^я въ и'долњхъ своихъ, а%з# раздражђ` иX не ѓ^ ја^зыцXњ ѓ^ ја^зыцXњ же неразђмливыX прогнњ'ваю иX”
21
αὐτοὶ παρεζήλωσάν με ἐπ᾿ οὐ Θεῷ, παρώξυνάν με ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν· κἀγὼ παραζηλώσω αὐτοὺς ἐπ᾿ οὐκ ἔθνει, ἐπὶ ἔθνει ἀσυνέτῳ παροργιῶ αὐτούς.
22
ЈА/ко ѓ%гнь възгори'тся эT ја%рости моея`, раждьже'тся до а'да преи^спо'дняго. снњсть зе'млю, и^ жита е^я, попа'литъ ѓ^снова'нїя гора'мъ”
22
ὅτι πῦρ ἐκκέκαυται ἐκ τοῦ θυμοῦ μου, καυθήσεται ἕως ᾅδου κάτω, καταφάγεται γῆν καὶ τὰ γενήματα αὐτῆς, φλέξει θεμέλια ὀρέων.
23
Съберђ` на нихъ ѕла'я, и^ стрњ'лы моя скон#чаю въ ни'хъ”
23
συνάξω εἰς αὐτοὺς κακὰ καὶ τὰ βέλη μου συντελέσω εἰς αὐτούς.
24
Та'юща гла'домъ. и^ снњ'дь пти'цъ, и^ гръбъ неи^сцњлеn. зђ'бы ѕвњ'рїи послю` в ня`, съ ја%ростїю пресмыка'ющимися по земли`”
24
τηκόμενοι λιμῷ καὶ βρώσει ὀρνέων καὶ ὀπισθότονος ἀνίατος· ὀδόντας θηρίων ἐπαποστελῶ εἰς αὐτοὺς μετὰ θυμοῦ συρόντων ἐπὶ γῆν.
25
эT вн^њ безча'дитъ и^хъ мечь, и^ эT храM и^хъ стра'хъ. ю%ноша съ дв~ою. със#сыи. съ ѓ%трокомъ старцемъ”
25
ἔξωθεν ἀτεκνώσει αὐτοὺς μάχαιρα καὶ ἐκ τῶν ταμιείων φόβος· νεανίσκος σὺν παρθένῳ, θηλάζων μετὰ καθεστηκότος πρεσβύτου.
26
Рњхъ, разсњ'ю и^хъ, ё^ста'влю же эT чл~къ па'мять и^хъ”
26
εἶπα· διασπερῶ αὐτούς, παύσω δὲ ἐξ ἀνθρώπων τὸ μνημόσυνον αὐτῶν,
27
Токмо за гнњ'въ вра'гъ, ја%ко да не долголњтъствђ'ютъ, и^ да не наля'гђтъ сђпоста'ти. да не рекђтъ, рђка` на'ша высо'ка. и^ не г~ь сътвори` сїя вс^я”
27
εἰ μὴ δι᾿ ὀργὴν ἐχθρῶν, ἵνα μὴ μακροχρονίσωσιν, ἵνα μὴ συνεπιθῶνται οἱ ὑπεναντίοι, μὴ εἴπωσιν· ἡ χεὶρ ἡμῶν ἡ ὑψηλὴ καὶ οὐχὶ Κύριος ἐποίησε ταῦτα πάντα.
28
ЈА/ко ја^зы'къ погђ'бль совњтъ е^сть и^ нњсть в ни'хъ хђдожьства. не смы'слиша разђмњти,
28
ὅτι ἔθνος ἀπολωλεκὸς βουλήν ἐστι, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς ἐπιστήμη.
29
сїя вс^я” да прїимђтъ въ грядђщее вре'мя.
29
οὐκ ἐφρόνησαν συνιέναι ταῦτα· καταδεξάσθωσαν εἰς τὸν ἐπιόντα χρόνον.
30
ка'ко пожене'тъ е^ді'нъ ты'сящђ, и дв^а дви'гнета тм^ы. а%ще не б~ъ эTда'стъ и^хъ и^ г~ь преда'стъ и^хъ”
30
πῶς διώξεται εἷς χιλίους καὶ δύο μετακινήσουσι μυριάδας, εἰ μὴ ὁ Θεὸς ἀπέδοτο αὐτοὺς καὶ Κύριος παρέδωκεν αὐτούς;
31
Нњ сђть б^о бо'ѕи и^хъ ја%ко б~ъ на'шъ вра'ѕи же на'ши неразђ'мливи”
31
ὅτι οὐκ εἰσὶν ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν οἱ θεοὶ αὐτῶν· οἱ δὲ ἐχθροὶ ἡμῶν ἀνόητοι.
32
эT виноградъ б^о содомъскихъ винограD и^хъ, и^ лоза` и^хъ эT гоморы. гроздъ и^хъ, гроздъ желчи, гроздъ горести ихъ”
32
ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων ἡ ἄμπελος αὐτῶν, καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόρρας· ἡ σταφυλὴ αὐτῶν σταφυλὴ χολῆς, βότρυς πικρίας αὐτοῖς·
33
ЈА/рость ѕмїи, вино` иX и^ ја%рость а^спидъ неи^сцњ'лна”
33
θυμὸς δρακόντων ὁ οἶνος αὐτῶν καὶ θυμὸς ἀσπίδων ἀνίατος.
34
Не сїя л^и вс^я събрашася ё^ мене`, и^ запечатлњшася въ съкровищиX мои^х#
34
οὐκ ἰδοὺ ταῦτα συνῆκται παρ᾿ ἐμοὶ καὶ ἐσφράγισται ἐν τοῖς θησαυροῖς μου;
35
въ дн~ь эTм#щенїя възда'мъ, въ время вънегда` съблазни'тся нога` их# ја%ко близь дн~ь поги'бели и^хъ, и^ преDсташа гото'вая ва'мъ”
35
ἐν ἡμέρᾳ ἐκδικήσεως ἀνταποδώσω, ἐν καιρῷ, ὅταν σφαλῇ ὁ ποῦς αὐτῶν, ὅτι ἐγγὺς ἡμέρα ἀπωλείας αὐτοῖς, καὶ πάρεστιν ἕτοιμα ὑμῖν.
36
ЈА/ко сђдиT г~ь люде'мъ свои^мъ, и^ ѓ^ рабњхъ свои^хъ ё^моле'нъ бђдетъ. видњ б^о иX раз#слаблены, і^ и^ста'явша въ время і^ и^знемогоша”
36
ὅτι κρινεῖ Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ παρακληθήσεται· εἶδε γὰρ παραλελυμένους αὐτοὺς καὶ ἐκλελοιπότας ἐν ἐπαγωγῇ καὶ παρειμένους.
37
И$ рече г~ь гд^њ сђть бо'ѕи и^хъ, и^же ё^поваша на ня”
37
καὶ εἶπε Κύριος· ποῦ εἰσιν οἱ θεοὶ αὐτῶν, ἐφ᾿ οἷς ἐπεποίθεισαν ἐπ᾿ αὐτοῖς;
38
И$хже тђкъ жр'ътвъ иX ја^дя'сте, и пїја%сте вино` требъ ихX” да въскрsнTђ и^ помогTђ ваM и^ бђдTђ ваM покровителе”
38
ὧν τὸ στέαρ τῶν θυσιῶν αὐτῶν ἠσθίετε καὶ ἐπίνετε τὸν οἶνον τῶν σπονδῶν αὐτῶν; ἀναστήτωσαν καὶ βοηθησάτωσαν ὑμῖν καὶ γενηθήτωσαν ὑμῖν σκεπασταί.
39
Ви'дите ви'дите, ја%ко а%зъ е^смь, и^ нњсть б~ъ ра'звњ мене`. а^зъ ё^бїю` и^ жи'ти сътворю`. поражђ`, и^ а'зъ и^сцњлю`. и^ нњсть и^же и^змеT эT рђкђ` мое^ю”
39
ἴδετε ἴδετε ὅτι ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν ἐμοῦ· ἐγὼ ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω, πατάξω κἀγὼ ἰάσομαι, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἐξελεῖται ἐκ τῶν χειρῶν μου.
40
ЈА/ко въздви'гнђ на' нб~о рђ'кђ мою, и^ кленђ'ся десни'цею мое^ю. и^ рекђ`, жи'вђ а%зъ въ вњкъ”
40
ὅτι ἀρῶ εἰς τὸν οὐρανὸν τὴν χεῖρά μου καὶ ὀμοῦμαι τῇ δεξιᾷ μου καὶ ἐρῶ· ζῶ ἐγὼ εἰς τὸν αἰῶνα,
41
ЈА/ко поѓ^стрю` ја%ко мо'лнїю ме'чь мои, и^ прїиметъ сђ'дъ рђка моя`. и^ възда'мъ ме'сть врагомъ, и^ ненави'дящиM м^я възда'мъ”
41
ὅτι παροξυνῶ ὡς ἀστραπὴν τὴν μάχαιράν μου, καὶ ἀνθέξεται κρίματος ἡ χείρ μου, καὶ ἀποδώσω δίκην τοῖς ἐχθροῖς καὶ τοῖς μισοῦσί με ἀνταποδώσω·
42
Оу^пою` стрњ'лы моа` эT кро'ви, и^ ме'чь мо'и снњсть мя'са. эT кро'ве ја%звеныхъ и^ плњне'нїа, эT глаv кн~ѕь ја^зы'ческих#”
42
μεθύσω τὰ βέλη μου ἀφ᾿ αἵματος, καὶ ἡ μάχαιρά μου φάγεται κρέα, ἀφ᾿ αἵματος τραυματιῶν καὶ αἰχμαλωσίας, ἀπὸ κεφαλῆς ἀρχόντων ἐχθρῶν.
43
Възвесели'теся нб~са кђп'но с ниM, и^ да покло'нятся е^мђ вс^и а^гг~ли бж~їи” Възвесели'теся ја^зы'цы съ люDми е^го, и^ да ё^крњпяTся е^мђ вс^и сн~ове бж~їи” ЈА/ко кро'вь сн~оv свои^хъ м#ща'етъ, и^ эTм#сти'тъ и^ возда'стъ ме'сть враго'мъ, и^ ненави'дящиM е^го възда'стъ. и^ ѓ^чи'ститъ г~ь зе'млю людїи свои^хъ”
43
εὐφράνθητε, οὐρανοί, ἅμα αὐτῷ, καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι Θεοῦ· εὐφράνθητε, ἔθνη μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐνισχυσάτωσαν αὐτῷ πάντες υἱοὶ Θεοῦ· ὅτι τὸ αἷμα τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐκδικᾶται, καὶ ἐκδικήσει καὶ ἀνταποδώσει δίκην τοῖς ἐχθροῖς καὶ τοῖς μισοῦσιν ἀνταποδώσει, καὶ ἐκκαθαριεῖ Κύριος τὴν γῆν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
44
И$ въписа` мољ=сїи пњ'снь сїю' въ то'й дн~ь, и^ наё^чи` е^ю сн~ы і^и~ля. и^ въни'де мољ=сїи къ лю'деM. и^ гл~а вс^я словеса` зако'на сего` въ ё%ши лю'демъ, саM і^ и'сђсъ нављ=нъ”
44
Καὶ ἔγραψε Μωυσῆς τὴν ᾠδὴν ταύτην ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἐδίδαξεν αὐτὴν τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ. καὶ εἰσῆλθε Μωυσῆς καὶ ἐλάλησε πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ, αὐτὸς καὶ ᾿Ιησοῦς ὁ τοῦ Ναυή.
45
И$ сконча` мољ=сїи гл~я словеса` сїи в#семђ` і^и^л~ю”
45
καὶ συνετέλεσε Μωυσῆς λαλῶν παντὶ ᾿Ισραήλ.
46
И$ рече к ни'мъ въне'млите срDцемъ ва'шиM вс^я словеса` сїи. ја%же азъ и^звњстђ'ю ваM днsе” ЈА/же да заповњ'сте сн~омъ своиM. снабдњти и^ твори'ти вс^я словеса` зако'на сего`”
46
καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· προσέχετε τῇ καρδίᾳ ἐπὶ πάντας τοὺς λόγους τούτους, οὓς ἐγὼ διαμαρτύρομαι ὑμῖν σήμερον, ἃ ἐντελεῖσθε τοῖς υἱοῖς ὑμῶν φυλάσσειν καὶ ποιεῖν πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου·
47
ЈА/ко нњсть сло'во с^е сђ'е ваM н^о жи'знь ваша, и^ сего ра'ди сло'ва длъги дн~и бђ'дете на земли`. на ню'же в^ы минђе'те і^ѓ^рда'нъ та'мо причастити ю&”
47
ὅτι οὐχὶ λόγος κενὸς οὗτος ὑμῖν, ὅτι αὕτη ἡ ζωὴ ὑμῶν, καὶ ἕνεκεν τοῦ λόγου τούτου μακροημερεύσετε ἐπὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν ᾿Ιορδάνην ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν.
48
И$ рече г~ь къ мољ=сїю въ дн~ь сїи гл~я.
48
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ λέγων·
49
възы'ди на горђ` а^вариM. гора наварїё& ја^же е^сть въ земли` моа'вли пря'мо е^ри'хђ. и^ виждь зе'млю ханаа'ню, ю^же а'зъ да'ю сн~омъ і^и^л~евымъ въ ѓ^дръжа'нїе”
49
ἀνάβηθι εἰς τὸ ὄρος τὸ ᾿Αβαρὶμ τοῦτο, ὄρος Ναβαῦ, ὅ ἐστιν ἐν γῇ Μωὰβ κατὰ πρόσωπον ῾Ιεριχώ, καὶ ἰδὲ τὴν γῆν Χαναάν, ἣν ἐγὼ δίδωμι τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, εἰς κατάσχεσιν,
50
И$ сконча'ися тамо на горњ` на нюже въсхо'диши, и^ приложися къ людемъ своиM. ја%коy ё%мре а^а^ро'нъ бра'тъ тво'и на горњ` ѓ%рњ, и^ приложи'ся к люде'мъ своиM”
50
καὶ τελεύτα ἐν τῷ ὄρει, εἰς ὃ ἀναβαίνεις ἐκεῖ, καὶ προστέθητι πρὸς τὸν λαόν σου, ὃν τρόπον ἀπέθανεν ᾿Ααρὼν ὁ ἀδελφός σου ἐν ῍Ωρ τῷ ὄρει, καὶ προσετέθη πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ,
51
Поне'же не покори'стеся сло'вђ мое^мђ въ сн~њхъ і^и^л~евњхъ ё^ воды` сђпротивныя кади'съ, въ пђсты'ни си'ни. и^ понеже не ѓ^ст~исте мене` въ сн~њхъ і^и^л~евых#”
51
ὅτι ἠπειθήσατε τῷ ρήματί μου ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τοῦ ὕδατος ἀντιλογίας Κάδης ἐν τῇ ἐρήμῳ Σίν, διότι οὐχ ἡγιάσατέ με ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ·
52
ЈА/ко съпряма во'зриши зе'млю. н^отамо не въни'деши, е^ја%же даю` сн~омъ і^ил~евымъ”
52
ὅτι ἀπέναντι ὄψῃ τὴν γῆν καὶ ἐκεῖ οὐκ εἰσελεύσῃ.