И$ въ то'и дн~ь цр~ь а^ртаће'рћъ дарова е^сџи'ри, е^ли'ка бяхђ а^манова вра'га і^ё^де'иска” и^ мардохе'и призва'нъ быs къ цр~ю. повњ'да б^о е^сџи'ръ ја%ко сро'дникъ е^сть е'и.

и^ сня` цр~ь прьстень свои е^гоже эTя` ё^ а^мана и^ да'сть мардохе'еви. и^ поста'ви е^сџи'ръ мардохе'я надъ до'момъ и^ надъ всњмъ и^мњнїемъ а^ма'новымъ.

и^ гл~а къ цр~ю и^ припаде` преD нога'ма е^го, и^ въспла'ка моля'щи е^го, преврати'ти зло'бђ а^ма'новђ. и^ мы'сль е^го и^же бя'ше помы'слилъ на и^ё^де'и.

и^ простре` цр~ь е^сџи'ри же'злъ зла'тъ. въста' же е^сџи'ръ и^ ста` преD цр~емъ

и^ реq, а^ще го'дњ ти е^сть и^ ѓ^брњто'хъ л^и блгdть преD тобо'ю. повели` да възвратя'тъ писа'нїя посла'ная эT а'мана, и^миже повелњлъ погђби'тп і^ё^де'а и^же ѓ^бита'ютъ въ всемъ црsтвїи твое^мъ.

ка'ко б^о могђ` ви'дњти ѓ^злобле'нїе людїи мои^хъ, и^ ка'ко сп~стися въ поги'бели эTч~ества мое^го”

И$ рече цр~ь къ е^сџи'ри, а^ще вс^я и^мњнїя а%манова далъ е^сми тебњ и^ дарова'хъ тя, е^гоже повњсиша на' древњ, ја%ко рђцњ възложи` на і^ё^де'я. чт^о е^ще про'сиши,

напиши'те и^ вы` и%менемъ мои^мъ, ја%коже годњ е^сть вамъ. и^ запечатлњ'ите пр'ьстьнеM печа'тїю мое'ю, и^ нњсть проти'витися и^мъ”

И$ возва'ни бы'ша пњсцы` цр~евы въ а~, мsць, и^же е^сть нисанъ к~г, дн~ь, того'жъ лњта. и^ написа'ша ѓ^ і^ё^де'ехъ ја%коже заповњда мардохе'и, къ нача'лникомъ и^ къ вельмо'жамъ зе'мнымъ, эT и^нъдїискїя страны` даже до е^фїѓ'пїи. рк~з, вое^во'дамъ по земли` и^ по страна'мъ по иX ја^зы'кђ.

напи'сана же бы'ша веле'нїемъ цр~евыM и^ запечатлњшася прьстьнемъ е^го, и^ посла'ша писа'нїя въско'рњ, а^бїе же ноша'ше и^хъ.

и^ повелњ` и^мъ жи'ти по зако'номъ и^хъ въ вся'ком# граде, да помага'ютъ и^мъ да м#стятся сђперникомъ и^хъ, ја^коже хотя'т#,

въ дн~ь е^ді'нъ по всемђ` црsтвђ а^ртаће'рћовђ, въ г~і дн~ь, в~і мsца, е'же е^сть а^да'ръ” Писа'нїе е^пистолїи си'це б^њ” Цр~ь вели'кїи а^ртаћерксъ, эT и^ндїя даже до е^фіѓ'пїи, рк~з, страна'мъ вое^во'дамъ и^ кня'ѕемъ, и^ послђша'ющимъ и^хъ цњлова'нїе. мно'ги чл~цы мно'гїя ради блгsти, и^ ѕњлно честїа бл~гихъ дњлъ, скоро възнесшеся мирђ не возмого'ша носи'ти. и^ не точїю и^справле'нымъ вамъ възыскђюT зл^отвори'ти, н^о и^ бл~годњ'ющимъ и^мъ начина'ютъ въ престђпленїе въпадати. не то'кмо эT чл~къ возвыша'ются блгDтїю, н^о и^ на сою'зъ пребл~гаго вњчнаh б~а и^ всевиDца, възнося'щеся нена'вистїю лђкавою, мняT ѓ^клевета'ти правдђ. ради власте'и множицею мно'гихъ, над нимиy поставля'ются. и ё^вњре'н#ныхъ дрђ'говъ совњты мы` почина'ти начина'емъ. ја%коже и^ сие поста'вихъ ради прича'стїя кро'ви невин#ныX. Поне'же ѓ^клевета винами несътръпи'мыми, со лжею лђка'вства ѕла'го возлаганїя, ја%ко презира'ющиX показа` наM, и^же дръжа'тъ непоколњби'мо бл~горазђмїе. и^ лњть ва'мъ е^сть зрњти, толи'ко въ древнихъ, ја^коже и^ въ настоа'щихъ възыска'ющиX непрпDбно, црsтвїя ради тщеты и^ властелствђю^щихъ. ја^ко сътворена по' чинђ, писанїем# пода'хоM. тако и^ в^ы внимати по сиX зрите. понеy м^ы преложи'вшеся сътвори'хоMся премњнными. сего ради да црsтвїе непоколњби'мо и^ съ ми'ром# пребђдеT. находя'щая же проти'вђ м^ы съ ја%ростїю ѕњлною расђжаеM. ја%коже и^ сего а^ма'на сн~а а^мадаџђева македонянина, и^стин#ны чюжDаго, и^ кро'ви перьскїа мно'го не съгла'снаго. на'шея ради бл~гости ю%же и^мње^мъ къ вся'комђ ја^зы'кђ чл~колю'бїа. лђчися е^мђ страньствђя, приложи'тися к наM въ толи'ко, ја%ко и^ прозва'нђ быти эT наs эTц~емъ, и^ покланя'емђ быти эT всњхъ чл~къ, и^ вто'рое лице црsкого престола поста'вленђ быти. го'рдости же дњльма е^го мнњ'лъ насъ нача'ла лишити, и^ эT дх~а на'шего сп~са” ЈА/коже и^ бл~говоля'щаго всњмъ мардохе'я, и^ неѓ'скверненыя е^сџи'ри цр~ьствїя ѓ^бщителницы съ всњмъ племенеM си'хъ, ѕњло ё^хищре'ннымъ вожделњнїемъ ја^ко престђпниковъ, и^спроси'лъ е^сть въ потребленїе. и^ симъ побїенымъ са'мъ ѓ%нъ мнњлъ е^сть вла'сть перьскђю въ македо'нїю пренести, и^ насъ пђ'сты сътвори'ти” Мы' же не ѓ^брњта'емъ съгрњшенїя і^ё^деѓ'въ пра'веDныхъ въ поги'бель. и^же не сђть ѕл^одњла'тели. н^о е^ще` паче правеDными зако'нами ё^строе'ни, и^же сђть вели'каго вышняго б~а жива'го, сн~ъми. и^справля'ющаго прародителеи на'шиX црsтвїе въ ё^строе^нїи бл~жа'ишемъ наM” И$ сего ради ё^бо бл~готвори'те иM. не възлагающеся на ниX писаными е^пистолїя'ми эT а^ма'на сн~а а^мадаџђева” Понеже е^го сего ради лђка'въства повелњхоM при вра'техъ сђсаньскиX повњсити, съ всњми дома'шними е^го. по чинђ вседръжи'теля б~а, спњшно възда'вшаго е^мђ сђдъ” Си'цева писа'нїа е^пистолїи посла'ни быша, в коюждо стран'ђ, съ прпDбїемъ дарова'ти і^ё^де'ѓмъ зако'ны и^хъ своиственыя поDё^крњпля'ти. јако да и^ съпроти'вльшїися въ время печа'ли и^хъ, не пребђдђтъ ё^ ни'хъ, до дня, г~і, мsца, в~і, и^же е^сть а^даръ, в# самы'и дн~ь, е^го прежде ѓ^писа` ва'мъ а^маn. ё^твръжа'яи же всяческая б~ъ, въ мњсто погђбленїа правеDнаго ја%зыка, сътвори и^мъ веселїе” Сего ради и^ в^ы въ па'мятехъ ва'шихъ празнованїи, назнаменова'нныи дн~ь и^сто'выи всяческою радостїю тво'рите” да'же и^ нн~њ и^ по си'хъ, въ г~і дн~ь, по всемђ црsтвђ артаћерћовђ, мsца в~і, е^же е^сть а^да'ръ.

видњвше сђще въ сђсњ и^ё^дее възра'довашася”

И$ быs и^мъ просвњщенїе и^ веселїе

по градоM и^ по странаM, и^дњже а^ще преDложено быs повелњнїе цр~ево. ра'дость и^ весе'лїе и^ пирова'нїе і^ё^де'ѓM, и^ мно'ѕи эT ја^зы'къ ѓ^брњза'хђся і^ и^ё^де'ствова'хђ стра'ха ради і^ё^де'иска”