Друк брошурою Виконується верстка сторінок…
Папір A4, альбомна орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів. Друкуйте двосторонньо, з переворотом по короткому краю, у масштабі 100%; якщо принтер обрізає край — 98%. Не вмикайте режим «Буклет» у драйвері принтера.
1
Вня'тїе е^же ви'дњ а^в#вакђмъ пррoкъ”
1
ΤΟ λῆμμα ὃ εἶδεν ᾿Αμβακοὺμ ὁ προφήτης.
2
доко'лњ г~и въꙁовђ и^ не ё^слы'шиши. въꙁопїю к тебњ ѓ^биди'мъ, и^ не и^ꙁбAви'ши.
2
῞Εως τίνος, Κύριε, κεκράξομαι καὶ οὐ μὴ εἰσακούσῃς; βοήσομαι πρός σε ἀδικούμενος καὶ οὐ σώσεις;
3
вᲆскђю мнњ` ё^казA трђды и^ болњзни, ё^смотри'ти страсти и^ бесчестїе, проти'вђ мнњ` бы'сть сђдъ, и^ сђдїи възе'млетъ.
3
ἱνατί ἔδειξάς μοι κόπους καὶ πόνους, ἐπιβλέπειν ταλαιπωρίαν καὶ ἀσέβειαν; ἐξεναντίας μου γέγονε κρίσις, καὶ ὁ κριτὴς λαμβάνει.
4
сего ради расыпа'ется за'конъ, и^ не и^зво'дится до съвръшенїя сђдъ, ја%ко нечести'выи преѓ^бидитᲆ правди'ваго” сего ради и^зы'идетъ сђдъ ё^кривленъ.
4
διὰ τοῦτο διεσκέδασται νόμος, καὶ οὐ διεξάγεται εἰς τέλος κρίμα, ὅτι ὁ ἀσεβὴς καταδυναστεύει τὸν δίκαιον· ἕνεκεν τούτου ἐξελεύσεται τὸ κρίμα διεστραμμένον.
5
види'те ѓ^бидливїи, смотрите и^ чюди'теся чюдеси і^ и^сче'ꙁнњте. поне'же дњло аZ дњ'лаю въ дн~ехъ ва'шихъ, е^мђже не и%маᲄе вњ'ровати а^ще кт^о и^сповњсть”
5
ἴδετε, οἱ καταφρονηταί, καὶ ἐπιβλέψατε καὶ θαυμάσατε θαυμάσια καὶ ἀφανίσθητε, διότι ἔργον ἐγὼ ἐργάζομαι ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν, ὃ οὐ μὴ πιστεύσητε, ἐάν τις ἐκδιηγῆται.
6
Зане с^е а^зъ въставлю халдњ'я хра'брыя странђ` бо'рзђю и^ лю'тђю, ходя'щђю на широты` зе'мныя прїя'ти се'ла не са'мъ себњ.
6
διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ἐφ᾿ ὑμᾶς τοὺς Χαλδαίους τοὺς μαχητάς, τὸ ἔθνος τὸ πικρὸν καὶ τὸ ταχινόν, τὸ πορευόμενον ἐπὶ τὰ πλάτη τῆς γῆς τοῦ κατακληρονομῆσαι σκηνώματα οὐκ αὐτοῦ.
7
стра'шенъ н^и ја^вленъ е^сть. эT самого сђдъ е^го бђдетъ, и^ взя'тїе е^го эT него` и^ꙁы'идетъ.
7
φοβερὸς καὶ ἐπιφανής ἐστιν, ἐξ αὐτοῦ τὸ κρίμα αὐτοῦ ἔσται καὶ τὸ λῆμμα αὐτοῦ ἐξ αὐτοῦ ἐξελεύσεται.
8
и^ ско'чаT па'че ры'си ко'ни и^хъ, и^ быстрњиши вол#къ а^рав#скь. ѓ^бъточа'тъ кон#ницы и^хъ, и^ ё^стремя'тся и^ꙁдалеча, и^ въсперђтъ а^ки ѓ^релъ гото'вᲆ на ја^дь.
8
καὶ ἐξαλοῦνται ὑπὲρ παρδάλεις οἱ ἵπποι αὐτοῦ καὶ ὀξύτεροι ὑπὲρ τοὺς λύκους τῆς ᾿Αραβίας· καὶ ἐξιππάσονται οἱ ἱππεῖς αὐτοῦ καὶ ὁρμήσουσι μακρόθεν καὶ πετασθήσονται ὡς ἀετὸς πρόθυμος εἰς τὸ φαγεῖν.
9
сконча'нїе на нечести'выя прїидетъ, съпротивя'ющимся преD лицемъ иX проти'вђ. и^ сᲆберетъ ја%ко пњсокъ плњн#ники”
9
συντέλεια εἰς ἀσεβεῖς ἥξει, ἀνθεστηκότας προσώποις αὐτῶν ἐξεναντίας καὶ συνάξει ὡς ἄμμον αἰχμαλωσίαν.
10
И$ самъ то'и наD цр~и въспита'ется и мђчиᲄели и^гранїе е^го. тожDе же все'и твердњли порђга'ется, и^ посы'плет# прьстїю, и^ ѓ^блада'етъ ею`.
10
καὶ αὐτὸς ἐν βασιλεῦσιν ἐντρυφήσει καὶ τύραννοι παίγνια αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς εἰς πᾶν ὀχύρωμα ἐμπαίξεται καὶ βαλεῖ χῶμα καὶ κρατήσει αὐτοῦ.
11
тогда` премени'тъ дх~ъ, и^ преидетъ т^а крњпость б~ђ мое^мђ”
11
τότε μεταβαλεῖ τὸ πνεῦμα καὶ διελεύσεται καὶ ἐξιλάσεται· αὕτη ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ μου.
12
Нњ'си ли т^ы и^скони г~ь б~ъ ст~ы'и мои, и^ не ё%мреM. г~и на сђдъ ё^чини и&. и^ съꙁда м^я ѓ^блича'ти наказа'нїе е^го.
12
οὐχὶ σὺ ἀπ᾿ ἀρχῆς, Κύριε, ὁ Θεὸς ὁ ἅγιός μου; καὶ οὐ μὴ ἀποθάνωμεν. Κύριε, εἰς κρίμα τέταχας αὐτόν· καὶ ἔπλασέ με τοῦ ἐλέγχειν παιδείαν αὐτοῦ.
13
чи'сто ѓ%ко ја%ко не ви'дњти зл^а, и^ въꙁирати на трђды болњзньныя” въскђю не възира'еши на ѓ^бидя'щая, и^ помол#чава'еши внегда` пожира'етъ нечесᲄи'выи правди'ваго.
13
καθαρὸς ὁ ὀφθαλμὸς τοῦ μὴ ὁρᾶν πονηρά, καὶ ἐπιβλέπειν ἐπὶ πόνους οὐ δυνήσῃ· ἵνα τί ἐπιβλέπεις ἐπὶ καταφρονοῦντας; παρασιωπήσῃ ἐν τῷ καταπίνειν ἀσεβῆ τὸν δίκαιον;
14
и^ сътвориши чл~кы ја%ко ры'бы мор#скїя, и^ ја%ко га'ды не и^мђща старњ'ишины.
14
καὶ ποιήσεις τοὺς ἀνθρώπους ὡς τοὺς ἰχθύας τῆς θαλάσσης καὶ ὡς τὰ ἑρπετὰ τὰ οὐκ ἔχοντα ἡγούμενον;
15
сконча'нїе ё%дою въсхити, и^ привлече и& мре'жею. и^ сᲆбра и& сњтьми свои^ми. сего ради въꙁвесели'тся и^ възра'дђется срDце е^го.
15
συντέλειαν ἐν ἀγκίστρῳ ἀνέσπασε καὶ εἵλκυσεν αὐτὸν ἐν ἀμφιβλήστρῳ καὶ συνήγαγεν αὐτὸν ἐν ταῖς σαγήναις αὐτοῦ.
16
сего ради пожреT мре'жи свое'й, и^ кадитъ сњть свою`, ја%ко тњми раZблажи ча'сть свою` и^ пища е^го и^ꙁбран#ныя.
16
ἕνεκεν τούτου εὐφρανθήσεται καὶ χαρήσεται ἡ καρδία αὐτοῦ· ἕνεκεν τούτου θύσει τῇ σαγήνῃ αὐτοῦ καὶ θυμιάσει τῷ ἀμφιβλήστρῳ αὐτοῦ, ὅτι ἐν αὐτοῖς ἐλίπανε μερίδα αὐτοῦ, καὶ τὰ βρώματα αὐτοῦ ἐκλεκτά.
17
сего ради препина'етъ мре'жђ свою`, да при'сно и^ꙁбивати страны` не пощади'тъ”
17
διὰ τοῦτο ἀμφιβαλεῖ τὸ ἀμφίβληστρον αὐτοῦ καὶ διὰ παντὸς ἀποκτέννειν ἔθνη οὐ φείσεται.