¹

Го'ре земли` е^я'же кора'бльная кры'ла ѓ^бо'нђ странђ` рњки` мљ=рьски.

¹

ΟΥΑΙ γῆς πλοίων πτέρυγες ἐπέκεινα ποταμῶν Αἰθιοπίας,

²

пђща'яи по' морю послы`, и^ кни'ги по'сланныя ве'рхђ воды`. по'идђтъ б^о вњ'стницы ле'гцы къ странњ` высо'цᲇ и^ къ лю'демъ сᲄра'нномъ и^ стра'шноM. кт^о ѓ^бо'нђ странђ` и^хᲆ страна не причаща'ема и^ попра'на”

²

ὁ ἀποστέλλων ἐν θαλάσσῃ ὅμηρα καὶ ἐπιστολὰς βιβλίνας ἐπάνω τοῦ ὕδατος· πορεύσονται γὰρ ἄγγελοι κοῦφοι πρὸς ἔθνος μετέωρον καὶ ξένον λαὸν καὶ χαλεπόν, τίς αὐτοῦ ἐπέκεινα; ἔθνος ἀνέλπιστον καὶ καταπεπατημένον. νῦν οἱ ποταμοὶ τῆς γῆς

³

Нн~њ рњки ꙁемныя вс^я а^ки страна` насе'лена насе'лится. страна` и^хᲆ а^ки ꙁна'менїе съ го'ръ въз#дви'гнется. а^ки гла'съ трђбы` ё^слы'шанъ бђ'детъ”

³

πάντες ὡς χώρα κατοικουμένη· κατοικηθήσεται ἡ χώρα αὐτῶν ὡσεὶ σημεῖον ἀπὸ ὄρους ἀρθῇ, ὡς σάλπιγγος φωνὴ ἀκουστὸν ἔσται.

⁴

ЈА/ко та'ко м^и рече г~ь. ё^тверженїе бђдеT въ мое^мъ градњ. а^ки свњтъ зно'я полђденьнаго. а^ки ѓ%блакъ ро'сныи въ дн~ь жа'твы. и^ бђ'детъ

⁴

διότι οὕτως εἶπέ μοι Κύριος· ἀσφάλεια ἔσται ἐν τῇ ἐμῇ πόλει ὡς φῶς καύματος μεσημβρίας, καὶ ὡς νεφέλη δρόσου ἡμέρας ἀμήτου ἔσται.

⁵

пре'же жа'твы е^гда` сконча'ется цвњтъ. и^ гре'ꙁнᲆ ꙁе'ленъ процвњте'тъ цвњтᲆ ки'селъ. и^ ѓ^бъе'млеT греꙁны ма'лыя се'рпомъ. и^ ло'зїе эTвръжетъ и^ посњчет#,

⁵

πρὸ τοῦ θερισμοῦ, ὅταν συντελεσθῇ ἄνθος καὶ ὄμφαξ ἐξανθήσῃ ἄνθος ὀμφακίζουσα, καὶ ἀφελεῖ τὰ βοτρύδια τὰ μικρὰ τοῖς δρεπάνοις καὶ τὰς κληματίδας ἀφελεῖ καὶ ἀποκόψει

⁶

и^ ѓ^ста'витъ въкђпњ п#тицамъ нбsнымъ и^ ѕвњ'ремъ зе'мныM. и сᲆберђтся на' ня пти'ца нбsныя, и^ вс^и ѕвњрїе земли на'нь прїидђтᲆ”

⁶

καὶ καταλείψει ἅμα τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς. καὶ συναχθήσεται ἐπ᾿ αὐτοὺς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ πάντα τὰ θηρία τῆς γῆς ἐπ᾿ αὐτὸν ἥξει.

⁷

Въ то` вре'мя принесђтся да'рове г~ђ саваѓ'џђ, эT лю'дїи ско'рбныX и^ посњче'ныX. и^ эT лю'дїи вели'киX, эT нн~њ и^ въ вњ'чное время. страна` надњ'ющися и^ попра'на, ја%же е^сть въ ча'сти рњчнњи земля своея`. на мњсте и^дњже и%мя г~а саваѓ'џа, въ горњ` сїѓ'нњ”

⁷

ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀνενεχθήσεται δῶρα Κυρίῳ σαβαὼθ ἐκ λαοῦ τεθλιμμένου καὶ τετιλμένου καὶ ἀπὸ λαοῦ μεγάλου ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον· ἔθνος ἐλπίζον καὶ καταπεπατημένον, ὅ ἐστιν ἐν μέρει ποταμοῦ τῆς χώρας αὐτοῦ, εἰς τὸν τόπον, οὗ τὸ ὄνομα Κυρίου σαβαὼθ ἐπεκλήθη, ὄρος Σιών.