Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
Възвесели'ся непло'ды неража'ю^щїа. воꙁ#гласи, и^ вᲆꙁопїи не болњ'вшїя. ја%ко мно'га ча'да пђсты'а па'че ниже л^и и^мђщїя мђжа”
1
ΕΥΦΡΑΝΘΗΤΙ, στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα, ρῆξον καὶ βόησον, ἡ οὐκ ὠδίνουσα, ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα· εἶπε γὰρ Κύριος·
2
Ре'че б^о г~ь раꙁшири мњсто хра'ма свое^го, и^ дворовъ твои^хъ пот#кни и^ не пощади, продолжи ё%жа своя` и^ колца своа. ё^крњпи'ся
2
πλάτυνον τὸν τόπον τῆς σκηνῆς σου καὶ τῶν αὐλαιῶν σου, πῆξον, μὴ φείσῃ· μάκρυνον τὰ σχοινίσματά σου καὶ τοὺς πασσάλους σου κατίσχυσον.
3
е^ще на' десно и^ на лњ'во прострися, и^ племя` твое преи%метъ страны`. и^ гра'ды ѓ^пђстњвшая населитъ.
3
ἔτι εἰς τὰ δεξιὰ καὶ εἰς τὰ ἀριστερὰ ἐκπέτασον, καὶ τὸ σπέρμα σου ἔθνη κληρονομήσει, καὶ πόλεις ἠρημωμένας κατοικιεῖς.
4
не бо'ися ја%ко ѓ^срами'ся” Ни эTвратися ја%ко ё^кори'ся, ја%ко срамленїе вњ'чное ꙁабђ'деши, и^ ё^кориꙁны вдов#ства твое^го не помянеши ктомђ`,
4
μὴ φοβοῦ, ὅτι κατῃσχύνθης, μηδὲ ἐντραπῇς, ὅτι ὠνειδίσθης· ὅτι αἰσχύνην αἰώνιον ἐπιλήσῃ καὶ ὄνειδος τῆς χηρείας σου οὐ μὴ μνησθήσῃ ἔτι.
5
ја%ко г~ь творя'и т^я. г~ь саваѓ'џъ и^мя е^мђ, и^ꙁбави'выи т^я. то'и б~ъ і^и^л~евъ все'и ꙁемли проꙁовеTся”
5
ὅτι Κύριος ὁ ποιῶν σε, Κύριος σαβαὼθ ὄνομα αὐτῷ· καὶ ὁ ρυσάμενός σε αὐτὸς Θεὸς ᾿Ισραήλ, πάσῃ τῇ γῇ κληθήσεται.
6
Не ја%ко л^и женђ` ѓ^ста'вленђ, і^ и^ꙁнемогшђ приꙁва т^я г~ь, не ја%ко ли женђ` и^ꙁъ ю'на ненави'дњнђ. реq б~ъ тво'и,
6
οὐχ ὡς γυναῖκα καταλελειμμένην καὶ ὀλιγόψυχον κέκληκέ σε Κύριος, οὐδ᾿ ὡς γυναίκα ἐκ νεότητος μεμισημένην, εἶπεν ὁ Θεός σου·
7
въ время ма'ло ѓ^ста'виX т^я, н^о съ млsтїю вели'кою поми'лђю т^я.
7
χρόνον μικρὸν κατέλιπόν σε καὶ μετ᾿ ἐλέους μεγάλου ἐλεήσω σε,
8
въ ја%рости ма'лњ эTвратиX лице свое` эT тебе, н^о млsтїю вᲇ'чною поми'ловаX т^я” Рече и^ꙁбави'выи т^я г~ь
8
ἐν θυμῷ μικρῷ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπὸ σοῦ καὶ ἐν ἐλέει αἰωνίῳ ἐλεήσω σε, εἶπεν ὁ ρυσάμενός σε Κύριος.
9
эT повони ја^же при но'и, с^е ми е^сть ја^коже кля'хъся е^мђ в то` время, ја%ко на' ꙁемлю не раз#гнњ'ватися преD тобо'ю кᲆ семђ`, н^и ја%ростїю свое'ю
9
ἀπὸ τοῦ ὕδατος τοῦ ἐπὶ Νῶε τοῦτό μοί ἐστι· καθότι ὤμοσα αὐτῷ ἐν τῷ χρόνῳ ἐκείνῳ τῇ γῇ μὴ θυμωθήσεσθαι ἐπὶ σοὶ ἔτι, μηδὲ ἐν ἀπειλῇ σου
10
го'ры преста'вити, и^ холми твои` не подви'гнTђся Та'кождеже и^ эT мене млsть моя` не ѓ^скђдњ'етъ тебњ`, и^ завTњ ми'ра твое^го не преста'вится. рече б^о г~ь ми'лђяи т^я
10
τὰ ὄρη μεταστήσεσθαι, οὐδ᾿ οἱ βουνοί σου μετακινηθήσονται, οὕτως οὐδὲ τὸ παρ᾿ ἐμοῦ σοὶ ἔλεος ἐκλείψει, οὐδὲ ἡ διαθήκη τῆς εἰρήνης σου οὐ μὴ μεταστῇ· εἶπε γὰρ Κύριος· ἵλεώς σοι.
11
смирен#наго и^ расыпа'наh с^е ё^тњши'шися. с^е аZ ё^готова'ю тебњ а^н#фраћъ камы'къ тво'и, и^ ѓ^снова'нїю твоемђ сап#фиръ.
11
Ταπεινὴ καὶ ἀκατάστατος, οὐ παρεκλήθης, ἰδοὺ ἐγὼ ἑτοιμάζω σοι ἄνθρακα τὸν λίθον σου καὶ τὰ θεμέλιά σου σάπφειρον
12
и^ ꙁабра'ломъ твои^мъ и^а^спи'съ, и^ вра'томᲆ твои^мъ камы'къ криста'ль, и^ ѓ^граженїю твое^мђ камы'кᲆ и^з#бранныи.
12
καὶ θήσω τὰς ἐπάλξεις σου ἴασπιν καὶ τὰς πύλας σου λίθους κρυστάλλου καὶ τὸν περίβολόν σου λίθους ἐκλεκτοὺς
13
и^ вс^я сн~ы твоа наё^чены бм~ъ, и^ въ мно'ѕњ ми'рњ ча'да твоя`,
13
καὶ πάντας τοὺς υἱούς σου διδακτοὺς Θεοῦ καὶ ἐν πολλῇ εἰρήνῃ τὰ τέκνα σου.
14
и^ пра'вдою въꙁ#гради'шися. ё^дали'ся эT неправеDнаго, и^ не ё^бои'шися, и^ трђсъ не приближи'тся тебњ.
14
καὶ ἐν δικαιοσύνῃ οἰκοδομηθήσῃ· ἀπέχου ἀπὸ ἀδίκου καὶ οὐ φοβηθήσῃ, καὶ τρόμος οὐκ ἐγγιεῖ σοι.
15
с^е прихо'ди прїидђтъ тебᲇ мно'ю, и^ к тебњ прибњгнђтъ”
15
ἰδοὺ προσήλυτοι προσελεύσονταί σοι δι᾿ ἐμοῦ καὶ ἐπὶ σὲ καταφεύξονται.
16
Се^ а^ꙁъ съгражђ т^я, не ја%ко кђꙁнецъ раꙁдыма'я главня` і^ и^ꙁнося съсђ'дъ на дњ'ло. а^зъ б^о съградихъ т^я не на па'гђбђ расы'пати
16
ἰδοὺ ἐγὼ ἔκτισά σε οὐχ ὡς χαλκεὺς φυσῶν ἄνθρακας καὶ ἐκφέρων σκεῦος εἰς ἔργον· ἐγὼ δὲ ἔκτισά σε οὐκ εἰς ἀπώλειαν φθεῖραι
17
ве'сь сосђдъ расыпа'ющъ. и^ на' тя не бл~гоё^гожђ, и^ ве'сь глаs и^же на' тя въста'нетъ на прю ѓ^долње'ши и^мъ всњмъ. пови'ннїи же твои бђдђтъ в немъ. с^е е^сть прича'стїе слђжа'щиM гв~и. и^ в^ы бђ'дете мнњ` правди'ви гл~етъ г~ь”
17
πᾶν σκεῦος φθαρτόν, ἐπὶ σὲ οὐκ εὐοδώσω, καὶ πᾶσα φωνὴ ἀναστήσεται ἐπὶ σὲ εἰς κρίσιν· πάντας αὐτοὺς ἡττήσεις, οἱ δὲ ἔνοχοί σου ἔσονται ἐν αὐτῇ. ἔστι κληρονομία τοῖς θεραπεύουσι Κύριον, καὶ ἡμεῖς ἔσεσθέ μοι δίκαιοι, λέγει Κύριος.