¹

Дх~ъ гн~ь на мнњ`, е^гоже ради помаꙁа м^я. бл~говњсти'ти ни'щимъ посла` м^я, и^сцњли'ти съкрђше'ныя срDцеM” проповњ'дати плњн#никомъ проще'нїе, и^ слњпы'мъ проꙁре'нїе”

¹

Дух Госпо́день на Мні, єго́же ра́ди пома́за М'я, благовісти́ти ни́щим посла́ М'я, ісціли́ти сокруше́нния се́рдцем, пропові́дати плі́нником отпуще́ніє і сліпи́м прозрі́ніє,

²

нарещи лњто гн~е бл~гои^ꙁволе'но, и^ дн~ь въꙁда'нїя. ё^тњшити вся` пла'чющаа,

²

нарещи́ лі́то Госпо́днє прия́тно і день воздая́нія, уті́шити вся пла́чущия,

³

да'ти пла'чющиM сїѓ'на сла'вђ въ мњ'сто пе'пела, пома'ꙁанїе весе'лїя а^лчющимᲆ, ё^краше'нїа сла'вњ ꙁа дх~ъ ё^ны'нїя. и^ нарекTђся ро'дове пра'вды, насаже'нїе гн~е въ сла'вђ.

³

да́ти пла́чущим Сіо́на сла́ву вмі́сто пе́пела, пома́заніє весе́лія пла́чущим, украше́ніє сла́ви вмі́сто ду́ха уни́нія; і нареку́ться ро́дове пра́вди, насажде́ніє Госпо́днє во сла́ву.

⁴

и^ съꙁи'ждђтся пђсты'ня вњчныя, ꙁапђстњ'вшїя пре'же възDви'гнђтъ, ѓ^бно'вятъ гра'ды ѓ^пђстњвшая в ро'ды”

⁴

І сози́ждуть пусти́ни ві́чния, запусті́вшия пре́жде воздви́гнуть; і обнов'я́ть гра́ди пусти́я, опустоше́нния в ро́ди.

⁵

И$ прїидђтъ и^нороDнїи пасђще ѓ%вца твоя, і^ и^ноплеме'нницы ратаи твои, и^ винограDницы.

⁵

І при́йдуть іноро́днії, пасу́щії о́вці твоя́, і іноплеме́нници ора́теліє і виногра́даріє ва́ші;

⁶

вы же наречеᲄеся жерцы` гн~и, и^ слђ'ги бж~їя. крњ'пость ја^ꙁы'къ поја%сте, въ бога'т#ствњ и^хъ ё^диви'теся.

⁶

ви же свяще́нници Госпо́дні нарече́теся, служи́теліє Бо́га ва́шего, рече́ться вам: крі́пость язи́к сні́сте і в бога́тстві їх чу́дні бу́дете.

⁷

си'це ꙁе'млю свою` втори'цею наслњдяT, и^ весе'лїе вњ'чное наD главою и^хъ”

⁷

Си́це зе́млю свою́ втори́цею наслі́дять, і весе́ліє ві́чноє над главо́ю їх.

⁸

Аz б^о е^смь г~ь любя'и пра'вдђ, и^ ненавидя'и грабле'нїя эT непра'вды. и^ да'мъ трDђ и^хъ правди'вымъ, и^ ꙁавTњ вњче'нъ ꙁавњща'ю и^мъ.

⁸

Аз бо єсьм Госпо́дь люб'я́й пра́вду і ненави́дяй грабле́нія от непра́вди; і дам труд їх пра́ведником і заві́т ві́чен завіща́ю їм.

⁹

поꙁна'ется въ ја^ꙁы'цњхъ племя` и^хъ, и^ внђцы и^хъ посреди людїи. и^ вся'къ видя'и я& позна'етъ я&, ја%ко сїи сђть сᲇмя блsвно эT б~а” и^ ра'достїю въꙁра'дђются ѓ^ г~и”

⁹

І позна́ється во язи́ціх сі́м'я їх, і вну́ці їх посреді́ люді́й; всяк ви́дяй я позна́єть я, я́ко сі́ї суть сі́м'я благослове́нно от Бо́га, і ра́достію возра́дуються о Го́споді.

¹⁰

да въꙁра'дђется дш~а моя` ѓ^ г~и, ѓ^блече бо м^я въ ри'ꙁђ сп~сенїа, и^ ѓ^де'жею весе'лїя ѓ^дњя м^я. ја%ко на жени'ха въꙁложи на' мя вњне'ць, и^ ја%ко невњ'стђ ё^краси м^я ё^тва'рїю.

¹⁰

Да возра́дується душа́ моя́ о Го́споді; облече́ бо м'я в ри́зу спаcе́нія і оде́ждею весе́лія (оді́я м'я); я́ко на жениха́ возложи́ на м'я віне́ць, і я́ко неві́сту украси́ м'я красото́ю.

¹¹

ја%ко ꙁемля` растя'щїя цвњтъ свои, ја%ко вертогра'дъ сњмена` своя проꙁяба'я. та'ко просїя'етᲆ г~ь пра'вдђ, и^ весе'лїе преD всњми странами”

¹¹

І я́ко земля́ растя́щая цвіт свой, і я́ко вертогра́д сі́мена своя́ прозяба́єть, та́ко возрасти́ть Госпо́дь Госпо́дь пра́вду і весе́ліє пред всі́ми язи́ки.