Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
Сло'во и^же бысть эT г~а къ і^еремїи рекђщи”
1
Ο λόγος ὁ γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων·
2
Слы'шиᲄе словеса` ꙁавᲇта сего, и^ гл~ите къ мђж'емъ і^ё'динымъ, и^ къ ѓ^бита'телемъ і^ерsли'м#скимъ,
2
ἀκούσατε τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης. καὶ λαλήσεις πρὸς ἄνδρας ᾿Ιούδα καὶ πρὸς τοὺς κατοικοῦντας ἐν ῾Ιερουσαλήμ·
3
и^ речеши к ни'мъ” Сїя реq г~ь б~ъ і^и^л~евъ, прокляT мђж'ъ и^же не послђша'етъ завњта сего словеs.
3
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος, ὃς οὐκ ἀκούσεται τῶν λόγων τῆς διαθήκης ταύτης,
4
и^же ꙁаповњдаX эTц~емъ ва'шимъ въ дн~ь, во'ньже и^зведохъ иX эT ꙁемля` е^гљ=пеTски, эT пещи желњзныа, рекђщи” Оу^слы'шите глаs мои и^ сътвори'те вс^я та`, и^же заповњ'даX ваM. и^ бђдете мнњ` въ лю'ди, и^ а'ꙁъ бђдђ ва'мъ въ б~а.
4
ἧς ἐνετειλάμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἀνήγαγον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐκ καμίνου τῆς σιδηρᾶς, λέγων· ἀκούσατε τῆς φωνῆς μου καὶ ποιήσατε πάντα, ὅσα ἐὰν ἐντείλωμαι ὑμῖν, καὶ ἔσεσθέ μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ ἔσομαι ὑμῖν εἰς Θεόν,
5
да воз#дви'гнђ кля'твђ е^ю%же кляXся эTц~емъ ва'шиX, да'ти ми и^мъ зе'млю лїющђ мле'ко и^ меd, ја%ко е^сть дн~ь сїи” И$ эTвњщахъ и^ рекох#, а^ми'нь г~и”
5
ὅπως στήσω τὸν ὅρκον μου, ὃν ὤμοσα τοῖς πατράσιν ὑμῶν, τοῦ δοῦναι αὐτοῖς γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι καθὼς ἡ ἡμέρα αὕτη. καὶ ἀπεκρίθην καὶ εἶπα· γένοιτο, Κύριε.
6
И$ рече г~ь къ мнњ`, въꙁ#гласи` вс^я словеса` сїя въ градXњ і^ё'диныX, и^ внњ` і^ерsли'ма рекђщи” Слы'шиᲄе словеса` ꙁавᲇта сего и^ съᲄвори'те та`,
6
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἀνάγνωθι τοὺς λόγους τούτους ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλὴμ λέγων· ἀκούσατε τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης καὶ ποιήσατε αὐτούς.
7
и^же свњдњтельсᲄвђа свњдњтел#ствоваX эTц~ы вашими, въ дн~и в ня'же и^зведоX и^хъ эT ꙁеMля` е^гљ=пеTскїа да'же до дн~е сего`. заё%тра въста'а свᲇдњтельствоваX гл~я” Слы'шите глаs мои
8
καὶ οὐκ ἐποίησαν.
8
и^ не слы'шаша н^и приклони'шA ё%ха свое^го. н^о и^до'ша е^ді'нъ ко'ждо въ стропоTствњ срDца свое^го ꙁла'го. и^ въꙁведо'хъ на ни'хъ вс^я словеса` ꙁавњта сего, и^же ꙁаповњ'дахъ да сътворяT, и^ не сътвори'ша”
9
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· εὑρέθη σύνδεσμος ἐν ἀνδράσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐν τοῖς κατοικοῦσιν ἐν ῾Ιερουσαλήμ·
9
И$ рече г~ь къ мнњ`, ѓ^брᲇтена е^сть клятва на мђж'еX і^ё'диныхъ, и^ на ѓ^бита'ющихъ і^ерsли'моM.
10
ἐπεστράφησαν ἐπὶ τὰς ἀδικίας τῶν πατέρων αὐτῶν τῶν πρότερον, οἳ οὐκ ἠθέλησαν εἰσακοῦσαι τῶν λόγων μου, καὶ ἰδοὺ αὐτοὶ πορεύονται ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων τοῦ δουλεύειν αὐτοῖς, καὶ διεσκέδασεν οἶκος ᾿Ισραὴλ καὶ οἶκος ᾿Ιούδα τὴν διαθήκην μου, ἣν διεθέμην πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν.
10
ѓбрати'лися сђть къ беꙁако'нїю пр'ьвомђ эTц~ъ свои^хъ и^же не хотњша слы'шати словесъ мои^хъ. и^ сїи б^о и^доша по' боѕњхъ чю'жихъ да слђжатъ и^мъ” Ни въчто'же сътвори'ша до'мъ і^и^л~евъ, и^ до'мъ і^ё'динъ завњтъ мои и^же ꙁавњщахъ съ эTц~ы и^хᲆ”
11
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον κακά, ἐξ ὧν οὐ δυνήσονται ἐξελθεῖν ἐξ αὐτῶν, καὶ κεκράξονται πρός με, καὶ οὐκ εἰσακούσομαι αὐτῶν.
11
Сего ра'ди сїя рече г~ь. с^е а^ꙁъ наведђ на ни'хъ зла'а, эT ниX же и^ꙁыити не возмо'гTђ. и^ въꙁопїютъ къ мнњ` и^ не ё^слы'шђ и^хъ”
12
καὶ πορεύσονται πόλεις ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ῾Ιερουσαλὴμ καὶ κεκράξονται πρὸς τοὺς θεούς, οἷς αὐτοὶ θυμιῶσιν αὐτοῖς, οἳ μὴ σώσουσιν αὐτοὺς ἐν τῷ καιρῷ τῶν κακῶν αὐτῶν.
12
І$ и^дђтъ гра'ды і^ё'дины, и^ ѓ^битатели і^ерsли'мђ. и^ възопїютъ к ни'мъ и%м#же жрђт#, и^ не сп~сђтъ иX въ вре'мя скор#би и^х#.
13
ὅτι κατ’ ἀριθμὸν τῶν πόλεών σου ἦσαν θεοί σου, ᾿Ιούδα, καὶ κατ’ ἀριθμὸν ἐξόδων τῆς ῾Ιερουσαλὴμ ἐτάξατε βωμοὺς θυμιᾶν τῇ Βάαλ.
13
по числђ` б^о градовъ бњхђ бо'ѕи твои` і^ё'до, и^ по числђ` пђтемъ твои^мъ і^ерsли'ме” поста'вилъ е^си ѓ%лтари постыDни, ѓ^лта'ри на пожренїе ваа^лимђ.
14
καὶ σὺ μὴ προσεύχου περὶ τοῦ λαοῦ τούτου καὶ μὴ ἀξίου περὶ αὐτῶν ἐν δεήσει καὶ προσευχῇ, ὅτι οὐκ εἰσακούσομαι ἐν τῷ καιρῷ, ἐν ᾧ ἐπικαλοῦνταί με, ἐν καιρῷ κακώσεως αὐτῶν.
14
ты` б^о не моѕи моли'тися ꙁа лю'ди с^и, и^ не въспрїими ꙁа нихᲆ хва'лы и^ моли'твы, не ё^слы'шђ б^о во вре'мя во'пля иX къ мнњ`, и^ въ время ѓ^злобленїя и^хъ”
15
τί ἡ ἠγαπημένη ἐν τῷ οἴκῳ μου ἐποίησε βδέλυγμα; μὴ εὐχαὶ καὶ κρέα ἅγια ἀφελοῦσιν ἀπὸ σοῦ τὰς κακίας σου, ἢ τούτοις διαφεύξῃ;
15
Чт^о е^сть и^же въꙁлю'бленыи мо'и въ домђ` мое^мъ сътвори срамоты мно'ги” е^да мя'са ст~ая эTи^мTђ эT тебе` лђлав#ства твои`, в ниX же сла'влена е^си.
16
ἐλαίαν ὡραίαν, εὔσκιον τῷ εἴδει ἐκάλεσε Κύριος τὸ ὄνομά σου· εἰς φωνὴν περιτομῆς αὐτῆς ἀνήφθη πῦρ ἐπ’ αὐτήν, μεγάλη ἡ θλῖψις ἐπὶ σέ, ἠχρεώθησαν οἱ κλάδοι αὐτῆς.
16
масли'на со'чна кра'сна плодови'та зра'чна, въꙁва'лъ и^мя твое. къ гла'сђ гл~анїя вели'ка раꙁгорњся ѓ%гнь в не'и, и^ съж#жена сђть плоDная ея`.
17
καὶ Κύριος ὁ καταφυτεύσας σε ἐλάλησεν ἐπὶ σὲ κακὰ ἀντὶ τῆς κακίας οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ οἴκου ᾿Ιούδα, ὅτι ἐποίησαν ἑαυτοῖς τοῦ παροργίσαι με ἐν τῷ θυμιᾶν αὐτοὺς τῇ Βάαλ.
17
и^ г~ь си'лъ и^же насади тебе, гл~алъ е^сть на' тя ѕл^о ꙁа ꙁла'а до'мђ і^и^л~ева, и^ до'мђ і^ё'дина. и^же сътвори'ша себњ къ прогнᲇва'нїю м^я, жрђщи ваа^лимђ” Тыy
18
Κύριε, γνώρισόν μοι, καὶ γνώσομαι· τότε εἶδον τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτῶν.
18
г~и покаꙁа'лъ е^си мнњ` и^ поꙁнахъ, т^ы ја^ви'лъ е^си мнњ` хотњнїя.
19
ἐγὼ δὲ ὡς ἀρνίον ἄκακον ἀγόμενον τοῦ θύεσθαι οὐκ ἔγνων· ἐπ’ ἐμὲ ἐλογίσαντο λογισμὸν πονηρὸν λέγοντες· δεῦτε καὶ ἐμβάλωμεν ξύλον εἰς τὸν ἄρτον αὐτοῦ καὶ ἐκτρίψωμεν αὐτὸν ἀπὸ γῆς ζώντων, καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ οὐ μὴ μνησθῇ οὐκέτι.
19
и^ а'ꙁ# ја%ко а%гнецъ кро'ткїи, и^же но'сится къ жрътвњ. и^ не поꙁна'хᲆ и^же помы'слиша на' мя совᲇты, рекђщи. прїидњте в#ложи'мъ дре'во въ хлњбъ е^го, і^ и^стреби'мъ е^го эT ꙁемля живђщих# і^ и^мя е^го да не помянеTся ктомђ`”
20
Κύριε κρίνων δίκαια, δοκιμάζων νεφροὺς καὶ καρδίας, ἴδοιμι τὴν παρὰ σοῦ ἐκδίκησιν ἐξ αὐτῶν, ὅτι πρὸς σὲ ἀπεκάλυψα τὸ δικαίωμά μου.
20
Ты' же г~и саваѓ'џъ, и^же сђдиши пра'во, і^ и^спытаа срDца и^ ё^тробы, да ви'жђ м#щенїе твое на нихъ, тебњ` б^о эTкры'хъ прю мою`”
21
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ τοὺς ἄνδρας ᾿Αναθὼθ τοὺς ζητοῦντας τὴν ψυχήν μου, τοὺς λέγοντας· οὐ μὴ προφητεύσεις ἐπὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου, εἰ δὲ μή, ἀποθάνῃ ἐν ταῖς χερσὶν ἡμῶν.
21
Сего ради сїя рече г~ь къ мђжеM а^наџоџ#скиM, и^же и%щђтъ дш~ђ твою`. и^ рекTђ, не пророчествђ'еши во и^мя гн~е, и^ не ё%мреши въ рђка'хъ на'шихъ”
22
ἰδοὺ ἐγὼ ἐπισκέψομαι ἐπ’ αὐτούς· οἱ νεανίσκοι αὐτῶν ἐν μαχαίρᾳ ἀποθανοῦνται, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῶν τελευτήσουσιν ἐν λιμῷ,
22
Сего ради сїя рече г~ь си'лъ. се а%зъ посњщђ на ни'хъ, ю%ноша иX ё%мрђтъ мечем# сн~ове ихъ и^ дщери иX ё^мрђтᲆ эT гла'да,
23
καὶ ἐγκατάλειμμα οὐκ ἔσται αὐτῶν, ὅτι ἐπάξω κακὰ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν ᾿Αναθώθ, ἐν ἐνιαυτῷ ἐπισκέψεως αὐτῶν.
23
и^ ѓста'нъки не бђ'дђтъ эT ниX. наведђ б^о зла'я на мђжи и^наџоџя въ лњто посњщенїя и^хъ”