Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
Въ ѓ^бщеи притчи гл~ется. а^ще эTпђстит# мђжъ женђ` свою`, и^ эTходя'щи эT него въведеT мђжа и%наго, е^да ли ѓ^братиTся к неи ктомђ`. е^да` не поро'чна бђ'детъ и^ сквернена жена` т^а” Тыy съблђди'ла е^си съ любов#ными мно'гими, ѓ^баче ѓ^брати'ся къ мнњ`, рече г~ь, аꙁъ воспрїимTђ т^я.
1
ΕΑΝ ἐξαποστείλῃ ἀνὴρ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἀπέλθῃ ἀπ’ αὐτοῦ καὶ γένηται ἀνδρί ἑτέρῳ, μὴ ἀνακάμπτουσα ἀνακάμψει πρὸς αὐτὸν ἔτι; οὐ μιαινομένη μιανθήσεται ἡ γυνὴ ἐκείνη; καὶ σὺ ἐξεπόρνευσας ἐν ποιμέσι πολλοῖς· καὶ ἀνέκαμπτες πρός με; λέγει Κύριος.
2
въз#дви'гни ѓ%чи твои` на ё^правленїе и^ виждᲆ нн~њ гдњ` простерта е^си, на пђтехъ сњдя'щи ждђщихъ ја%ко раZбо'иникъ въ пђсты'ни. и^ ѓ^скверни'ла е^си ꙁе'млю въ любодњя'ниX,
2
ἆρον τοὺς ὀφθαλμούς σου εἰς εὐθεῖαν καὶ ἰδέ· πῶς οὐχὶ ἐξεφύρθης; ἐπὶ ταῖς ὁδοῖς ἐκάθισας αὐτοῖς ὡσεὶ κορώνη ἐρημουμένη καὶ ἐμίανας τὴν γῆν ἐν ταῖς πορνείαις σου καὶ ἐν ταῖς κακίαις σου.
3
и^ въ лђкаvствњхъ твои^хъ. сея` ради ве'щи въз#дръжа'ны сђть ка'пля дожDевныа и^ роса` вече'рня, и^ не бы'сᲄь. челоy жены` бляди'вы сътворено е^сть тебњ`, не хотњла е^си постыдњтися” Сего ради въ толи'цњ эTселњ въꙁ#зови м^я эTц~ъ мои,
3
καὶ ἔσχες ποιμένας πολλοὺς εἰς πρόσκομμα σεαυτῇ· ὄψις πόρνης ἐγένετό σοι, ἀπηναισχύντησας πρὸς πάντας.
4
во'ждь дв~ьства мое^го т^ы е^си.
4
οὐχ ὡς οἶκόν με ἐκάλεσας καὶ πατέρα καὶ ἀρχηγὸν τῆς παρθενίας σου;
5
е^да л^и раZгнњ'ваешиs вᲆ вᲇки, и^л^и насто'иши до конца. с^е гл~ала е^си, и^ сътвори'ла е^си зла'я и^ могла е^си”
5
μὴ διαμενεῖ εἰς τὸν αἰῶνα ἢ φυλαχθήσεται εἰς νῖκος; ἰδοὺ ἐλάλησας καὶ ἐποίησας τὰ πονηρὰ ταῦτα καὶ ἠδυνάσθης.
6
И$ рече г~ь къ мнњ` въ дн~и і^ѓсїя цр~я. е^да` ви'дњлъ е^си и^же сътвори сђпосᲄа'т^а і^и^л~ь. и^детъ сама` себњ` на всякђ горђ` высо'кђ, и^ поD всяко дре'во листвяно, и^ ѓ^блђдъствована е^сть т^ђ.
6
Καὶ εἶπε Κύριος πρός με ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ιωσίου τοῦ βασιλέως· εἶδες ἃ ἐποίησέ μοι ἡ κατοικία τοῦ ᾿Ισραήλ; ἐπορεύθησαν ἐπὶ πᾶν ὄρος ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους, καὶ ἐπόρνευσαν ἐκεῖ.
7
і^ е^гда` сᲆтвори` сїа, рекоX ко мнᲇ ѓ^братися, и^ нњсть ѓ^бращена” И$ ви'дњ престђпница сестра ея` і^ё^де'я
7
καὶ εἶπα μετὰ τὸ πορνεῦσαι αὐτὴν ταῦτα πάντα· πρός με ἀνάστρεψον, καὶ οὐκ ἀνέστρεψε· καὶ εἶδε τὴν ἀσυνθεσίαν αὐτῆς ἡ ἀσύνθετος ᾿Ιούδα.
8
и^же того ради чт^о ѓ^блђжена бы'сть сђпоста'та і^и^л~ева, эTпђстиX ея`, и^ дахъ е'й кни'гђ распђс#тнђю. и^ не ё^боя'ся престђпница і^ё^де'я сесᲄра` ея`, н^о и^де и^ съблђдила е^сть е^ще и^ та`.
8
καὶ εἶδον διότι περὶ πάντων ὧν κατελήφθη, ἐν οἷς ἐμοιχᾶτο ἡ κατοικία ᾿Ισραήλ, καὶ ἐξαπέστειλα αὐτὴν καὶ ἔδωκα αὐτῇ βιβλίον ἀποστασίου εἰς τὰς χεῖρας αὐτῆς· καὶ οὐκ ἐφοβήθη ἡ ἀσύνθετος ᾿Ιούδα καὶ ἐπορεύθη καὶ ἐπόρνευσε καὶ αὐτή.
9
и^ легостїю блђженїя свое^го ѓ^сквер#ни ꙁемлю, и^ съблђдила е^сть сᲆ ка'менемъ и^ съ древоM,
9
καὶ ἐγένετο εἰς οὐθὲν ἡ πορνεία αὐτῆς, καὶ ἐμοίχευσε τὸ ξύλον καὶ τὸν λίθον.
10
и^ въ всњхъ сиX нњсᲄь ѓ^бращена ко мнњ`, престђпница сестра ея` і^ё^де'я въ всемъ срDцы свое^мъ. н^о въ л#жђ, рече г~ь”
10
καὶ ἐν πᾶσι τούτοις οὐκ ἀπεστράφη πρός με ἡ ἀσύνθετος ᾿Ιούδα ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὐτῆς, ἀλλ’ ἐπὶ ψεύδει.
11
И$ рече г~ь къ мнњ` ѓ^правдала дш~ђ свою сђпоста'та і^и^л~ь, подо'бїем# престђп'ницы і^ё^де'и.
11
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἐδικαίωσε τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῆς ἀσυνθέτου ᾿Ιούδα.
12
и^ди` и^ възъпи` словеса` т^а проти'вђ сњ'вера, и^ рече'ши” ѓ^братиs сђпоста'та і^и^л~ь, рече г~ь. и^ не эTвра'щђ лице` мое` эT ва'съ ја%ко ст~ъ а^з# рече г~ь, и^ не прогнњ'ваюся въ вњкы”
12
πορεύου καὶ ἀνάγνωθι τοὺς λόγους τούτους πρὸς βορρᾶν καὶ ἐρεῖς· ἐπιστράφηθι πρός με, ἡ κατοικία τοῦ ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος, καὶ οὐ στηριῶ τὸ πρόσωπόν μου ἐφ’ ὑμᾶς· ὅτι ἐλεήμων ἐγώ εἰμι, λέγει Κύριος, καὶ οὐ μηνιῶ ὑμῖν εἰς τὸν αἰῶνα.
13
ѓ^ба'че вњжDъ безако'нїе твое, и^же вᲆ г~а б~а твое^го престђпи'ла е^си. и^ расточи'ла е^си пђти твоя` чю'жDим#, поD вся'кымъ дре'вомъ ли'ствянымъ. и^ гла'са мое^го не слы'шала е^си, реq г~ь.
13
πλήν, γνῶθι τὴν ἀδικίαν σου, ὅτι εἰς Κύριον τὸν Θεόν σου ἠσέβησας καὶ διέχεας τὰς ὁδούς σου εἰς ἀλλοτρίους ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους, τῆς δὲ φωνῆς μου οὐχ ὑπήκουσας, λέγει Κύριος.
14
ѓ^брати'теся сн~ове эTвраща'ющеися рече г~ь. ја%ко аZ мђжъ ва'шъ, и^ поимђ в^ы е^ди'ного эT граD, и^ дв^а эT племене. и^ въведђ` ва'съ въ сїѓ'нъ,
14
ἐπιστράφητε, υἱοὶ ἀφεστηκότες, λέγει Κύριος, διότι ἐγὼ κατακυριεύσω ὑμῶν καὶ λήψομαι ὑμᾶς ἕνα ἐκ πόλεως καὶ δύο ἐκ πατριᾶς καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς Σιὼν
15
и^ да'мъ ваM пасты'ри по срDцђ мое^мђ, и^ пасђтъ ва'съ раꙁђмомъ и^ ё^че'нїемъ”
15
καὶ δώσω ὑμῖν ποιμένας κατὰ τὴν καρδίαν μου, καὶ ποιμανοῦσιν ὑμᾶς ποιμαίνοντες μετ’ ἐπιστήμης.
16
Є$гдаy ё^множе'ни бђ'дете и^ възрастете` въ ꙁемли` въ дн~и т^њ, рече г~ь. не рекTђ да'лњ, кїѓ'тъ ꙁавњта гн~я. ни в#ꙁы'детъ на срDце, ни въспомянђтся того, ни л^и посњти'тся, ниже бђдетъ да'ле.
16
καὶ ἔσται ἐὰν πληθυνθῆτε καὶ αὐξηθῆτε ἐπὶ τῆς γῆς, λέγει Κύριος, ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, οὐκ ἐροῦσιν ἔτι· κιβωτὸς διαθήκης ἁγίου ᾿Ισραήλ, οὐκ ἀναβήσεται ἐπὶ καρδίαν, οὐκ ὀνομασθήσεται οὐδὲ ἐπισκεφθήσεται καὶ οὐ ποιηθήσεται ἔτι.
17
въ вре'мя т^о въз#ꙁовTђ і^е^рsли'ма прsтлъ гн~ь, и^ съберTђся к немђ вс^и ја%ꙁы'ци вᲆ и^мя` гн~е, въ і^ерsлиM. и^ не похо'дяT въ строптив#ствњ срDца свое^го ѕлњ'ишаго”
17
ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καλέσουσι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ Θρόνον Κυρίου, καὶ συναχθήσονται πάντα τὰ ἔθνη εἰς αὐτὴν καὶ οὐ πορεύσονται ἔτι ὀπίσω τῶν ἐνθυμημάτων τῆς καρδίας αὐτῶν τῆς πονηρᾶς.
18
Въ дн~ехъ тњхъ и^де'тъ доM і^ё'динъ к# до'мђ і^и^л~евђ, и^ прїидTђ в#кђпњ эT земля` сᲇверны, и^ къ земли` ю%же да'хъ эTц~емъ ва'шиM.
18
ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις συνελεύσονται ὁ οἶκος ᾿Ιούδα ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ ἥξουσιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀπὸ γῆς βορρᾶ καὶ ἀπὸ πασῶν τῶν χωρῶν ἐπὶ τὴν γῆν, ἣν κατεκληρονόμησα τοὺς πατέρας αὐτῶν.
19
а%з# же рњхъ, ка'ко положђ т^я въ сн~ове, и^ възDамъ тебњ зе'млю пожелњнїа, достоя'нїа пресвᲇтла вои^н#ствоM ја^зы'ческим#” и^ реко'хъ, эTц~а въꙁ#зове'ши м^я, и^ по мнњ` вни'ти не преста'неши.
19
καὶ ἐγὼ εἶπα· γένοιτο, Κύριε· ὅτι τάξω σε εἰς τέκνα καὶ δώσω σοι γῆν ἐκλεκτήν, κληρονομίαν Θεοῦ παντοκράτορος ἐθνῶν. καὶ εἶπα· πατέρα καλέσετέ με καὶ ἀπ’ ἐμοῦ οὐκ ἀποστραφήσεσθε.
20
н^о ка'ко а%ще не по'мнитъ жена` любо'вника свое^го. та'ко не помнњлъ м^я доM і^и^л~евъ, рече г~ь”
20
πλὴν ὡς ἀθετεῖ γυνὴ εἰς τὸν συνόντα αὐτῇ, οὕτως ἠθέτησεν εἰς ἐμὲ ὁ οἶκος ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος.
21
Глsа в# пђтехъ слы'шанъ е^сть, пла'чъ и^ рыда'нїе сн~овомъ і^и^л~евом#, ја%ко беꙁ#зако'ненъ сътвори'ша пђть сво'и. ꙁабвени сђть г~ђ б~ђ свое^мђ”
21
φωνὴ ἐκ χειλέων ἠκούσθη κλαυθμοῦ καὶ δεήσεως υἱῶν ᾿Ισραήλ, ὅτι ἠδίκησαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν, ἐπελάθοντο Θεοῦ ἁγίου αὐτῶν.
22
Въз#врати'ᲄеся сн~ове эTвраща'ющеися, і^ и^сцњлю эTвраще'нїа ва'ша” Се м^ы и^де'мъ к тебњ, т^ы бо е^си г~ь б~ъ нашъ”
22
ἐπιστράφητε, υἱοί, ἐπιστρέφοντες, καὶ ἰάσομαι τὰ συντρίμματα ὑμῶν. ἰδοὺ δοῦλοι ἡμεῖς ἐσόμεθά σοι, ὅτι σὺ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν εἶ.
23
И$стин#но л#жи'ви бы'ша хоlми, и^ мно'жество гора'мъ. и^стин#но въ г~а б~а на'шего спsнїе і^и^л~ево”
23
ὄντως εἰς ψεῦδος ἦσαν οἱ βουνοὶ καὶ ἡ δύναμις τῶν ὀρέων, πλὴν διὰ Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν ἡ σωτηρία τοῦ ᾿Ισραήλ.
24
Стђдъ и^зъја%л# трђ'дъ эTц~ъ на'шихъ эT ю'ности на'шея. стада и^хъ и^ скоты и^хъ, сн~ве и^хъ и^ дще'ри и^хъ.
24
ἡ δὲ αἰσχύνη κατηνάλωσε τοὺς μόχθους τῶν πατέρων ἡμῶν ἀπὸ νεότητος ἡμῶν, τὰ πρόβατα αὐτῶν καὶ τοὺς μόσχους αὐτῶν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν.
25
спи'мъ в# постыдњнїи нашемъ, и^ покры'етъ насъ безгла'сїе на'ше. ја%ко г~ђ б~ђ на'шемђ съгрњши'хомъ м^ы и^ эTц~ы на'ши, эT ю'ности нашея да'же до сего дн~е. и^ не слы'шахомᲆ гла'са г~а б~а на'шего”
25
ἐκοιμήθημεν ἐν τῇ αἰσχύνῃ ἡμῶν, καὶ ἐπεκάλυψεν ἡμᾶς ἡ ἀτιμία ἡμῶν, διότι ἔναντι τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἡμάρτομεν ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν ἀπὸ νεότητος ἡμῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ οὐχ ὑπηκούσαμεν τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.