¹

Сло'во е^же гл~а і^е^ремїа пррoкъ къ варђ'хђ сн~ђ нирїе^вђ, е^гда` в#писа` словеса с^и въ кни'ги, эT ё%стъ і^е^ремїи^нъ. въ четве'ртое лњто і^ѓ^а^ки'мово сн~а и^ѓ^сїина цр~я і^ё'дина гл~я”

¹

(Μασ. ΛΗ´) ΚΑΙ ἤκουσε Σαφατίας υἱὸς Μάθαν καὶ Γοδολίας υἱὸς Πασχὼρ καὶ ᾿Ιωάχαλ υἱὸς Σελεμίου τοὺς λόγους, οὓς ῾Ιερεμίας ἐλάλει ἐπὶ τὸν λαὸν λέγων·

²

Та'ко гл~етъ г~ь вседержи'теl ѓ^ тебњ варђше.

²

οὕτως εἶπε Κύριος· ὁ κατοικῶν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ ἀποθανεῖται ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ, καὶ ὁ ἐκπορευόμενος πρὸς τοὺς Χαλδαίους ζήσεται, καὶ ἔσται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς εὕρημα, καὶ ζήσεται.

³

ја%ко ре'клъ е^си, ЭO лю'тњ мн^њ ЭO лю'тњ мн^њ, ја%ко приложи г~ь трђ'дъ на трDђ мои. ё^споX съ стена'нїемъ, поко'я не ѓ^брњтоX” Та'ко

³

ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· παραδιδομένη παραδοθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς χεῖρας δυνάμεως βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ συλλήψεται αὐτήν.

⁴

р#цы е^мђ, си'це гл~етъ г~ь. с^е азъ ја^же аZ съгради'хᲆ, а^ꙁъ раꙁорю” и^ ја%же а^ꙁъ насади'хъ, а^ꙁъ посњкђ.

⁴

καὶ εἶπαν τῷ βασιλεῖ· ἀναιρεθήτω δὴ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος, ὅτι αὐτὸς ἐκλύει τὰς χεῖρας τῶν ἀνθρώπων τῶν πολεμούντων τῶν καταλειπομένων ἐν τῇ πόλει καὶ τὰς χεῖρας παντὸς τοῦ λαοῦ λαλῶν πρὸς αὐτοὺς κατὰ τοὺς λόγους τούτους· ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὗτος οὐ χρησμολογεῖ εἰρήνην τῷ λαῷ τούτῳ, ἀλλ’ ἢ πονηρά.

⁵

ты же себњ просиши вели'ка, не проси. ја%ко с^е а^ꙁъ наведђ на вся'кђ плоᲄь гл~етъ г~ь. и^ дамъ дш~ђ твою на сп~се'нїе въ все'мъ мњ'стњ, а%може а^ще и^деши та'мо”

⁵

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἰδοὺ αὐτὸς ἐν χερσὶν ὑμῶν· ὅτι οὐκ ἠδύνατο ὁ βασιλεὺς πρὸς αὐτούς.