Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
Не сътвори'те себњ ѓ^браза рђкотворе'на, ни'же начерта'ныхъ, ни'же столпа` поста'вите себњ`, и^ не поста'вите себњ` болва'нъ ка'менъ и^стђка'нъ въ земли` ва'шей, и^ не поклони'теся и^мъ, а%зъ е^смь г~ь б~ъ ва'шъ,
1
ΟΥ ποιήσετε ὑμῖν αὐτοῖς χειροποίητα, οὐδὲ γλυπτά, οὐδὲ στήλην ἀναστήσετε ὑμῖν, οὐδὲ λίθον σκοπὸν θήσετε ἐν τῇ γῇ ὑμῶν προσκυνῆσαι αὐτῷ· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
2
сђбо'ты моя` снабди'те, и^ эT ст~ыхъ мои^хъ ё^бои'теся а%зъ е^смь г~ь”
2
τὰ σάββατά μου φυλάξεσθε, καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων μου φοβηθήσεσθε· ἐγώ εἰμι Κύριος.
3
Аще въ повелњнїи^хъ мои^хъ хо'дите и^ за'повњди моя` снабдите` и сътвори'те я&,
3
᾿Εὰν τοῖς προστάγμασί μου πορεύησθε καὶ τὰς ἐντολάς μου φυλάσσησθε καὶ ποιήσητε αὐτάς,
4
и^ дам# до'ждь ваM въ' время свое, и^ земля` да'сть пло'дъ свои, и^ древеса се'лная дадђт# ѓ^во'щь сво'и,
4
καὶ δώσω τὸν ὑετὸν ὑμῖν ἐν καιρῷ αὐτοῦ, καὶ ἡ γῆ δώσει τὰ γενήματα αὐτῆς καὶ τὰ ξύλα τῶν πεδίων ἀποδώσει τὸν καρπὸν αὐτῶν.
5
и^ спости'гнетъ васъ млаченїе жи'т# і^ и^манїе вина, и^манїе же вина постигнетъ время сњя'нїя, и^ ја%сте хлњб# вашъ в сы'тость, и^ всели'теся без# стра'ха на земли` ва'шеи и^ ра'ть не прои'детъ сквозњ зе'млю ва'шђ,
5
καὶ καταλήψεται ὑμῖν ὁ ἁλοητὸς τὸν τρυγητόν, καὶ ὁ τρυγητὸς καταλήψεται τὸν σπόρον, καὶ φάγεσθε τὸν ἄρτον ὑμῶν εἰς πλησμονὴν καὶ κατοικήσετε μετὰ ἀσφαλείας ἐπὶ τῆς γῆς ὑμῶν, καὶ πόλεμος οὐ διελεύσεται διὰ τῆς γῆς ὑμῶν.
6
и^ даM ми'ръ в земли` ва'шеи, и^ ё'снете, и^ не бђдетъ ё^страша'яй ва`съ, и^ погђблю` ѕвњри лю'тыя` эT зеMля ва'шеа
6
καὶ δώσω εἰρήνην ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, καὶ κοιμηθήσεσθε, καὶ οὐκ ἔσται ὑμᾶς ὁ ἐκφοβῶν, καὶ ἀπολῶ θηρία πονηρὰ ἐκ τῆς γῆς ὑμῶν.
7
и^ рать сквозњ земля` ва'шея не про'идеT и^ пожене'те врагы` ваша, и^ па'дђтъ прDе ва'ми ё^бо'емъ”
7
καὶ διώξεσθε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, καὶ πεσοῦνται ἐναντίον ὑμῶν φόνῳ·
8
И$ поженђтъ эT васъ е~ р~, а^ р~, ва'съ пожене'т# тм^ђ и^ падђтъ вра'зи ва'ши прDе вами мечемъ”
8
καὶ διώξονται ἐξ ὑμῶν πέντε ἑκατόν, καὶ ἑκατὸν ὑμῶν διώξονται μυριάδας. καὶ πεσοῦνται οἱ ἐχθροὶ ὑμῶν ἐναντίον ὑμῶν μαχαίρᾳ.
9
И$ при'зрю на ва'съ и^ блгsвлю` ва'съ, и^ възвращђ ва'съ и^ ё^множђ ва'съ, и^ поста'влю завTњ мо'и с ва'ми”
9
καὶ ἐπιβλέψω ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ αὐξανῶ ὑμᾶς καὶ πληθυνῶ ὑμᾶς καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου μεθ᾿ ὑμῶν.
10
и^ ја%сте ве'тхая, и^ ветхая ве'тхиX и^ ве'тхая` эT лица` но'выхъ и^знесе'те
10
καὶ φάγεσθε παλαιὰ καὶ παλαιὰ παλαιῶν, καὶ παλαιὰ ἐκ προσώπου νέων ἐξοίσετε.
11
и^ поста'влю завњтъ мо'и въ ва'съ и^ не похђ'литъ дш~а моя` ва'съ”
11
καὶ θήσω τὴν σκηνήν μου ἐν ὑμῖν, καὶ οὐ βδελύξεται ἡ ψυχή μου ὑμᾶς,
12
И$ похождђ въ ва'съ, и^ бђ'дђ ва'мъ б~ъ, а^ в^и бђ'дете м^и въ лю'ды”
12
καὶ ἐμπεριπατήσω ἐν ὑμῖν· καὶ ἔσομαι ὑμῶν Θεός, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι λαός.
13
А/зъ г~ь б~ъ ва'шъ, и^зведы'и в^ы и^зъ земля` е^гљ=петьскїя сђщимъ ва'мъ рабо'мъ, и^ съкрђши'хъ ё%зы ја%рма` ва'шего, и^зведо'хъ в^ы съ вла'стїю”
13
ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὄντων ὑμῶν δούλων, καὶ συνέτριψα τὸν δεσμὸν τοῦ ζυγοῦ ὑμῶν καὶ ἤγαγον ὑμᾶς μετὰ παρρησίας.
14
А$ще л^и не послђша'ете мене` и^ не сътворите` повелњнїи мои^хъ си'хъ,
14
ἐὰν δέ μὴ ὑπακούσητέ μου, μὴ δὲ ποιήσητε τὰ προστάγματά μου ταῦτα,
15
и^ сђпроти'витеся мн^њ, и^ сђдо'мъ мои'мъ не ё^годи'тъ дш~а ва'ша, ја%коже не сътвори'ти ва'мъ всњхъ за'повњдїи мои^хъ, и^ ја%ко разсы'пати завњтъ мои,
15
ἀλλὰ ἀπειθήσητε αὐτοῖς καὶ τοῖς κρίμασί μου προσοχθίσῃ ἡ ψυχὴ ὑμῶν, ὥστε ὑμᾶς μὴ ποιεῖν πάσας τὰς ἐντολάς μου, ὥστε διασκεδάσαι τήν διαθήκην μου,
16
и^ а'зъ сътворю` си'це ва'мъ, и^ приста'влю на в^ы неи^мњнїе, и^ ра'ны и^ кра'сты, врњжа'ющи ѓ%чи ва'ши, и^ дш~ђ ва'шђ сђшащђ, и^ всњ'ете въ тще` сњмена ва'ша, и^зъја%дят# б^о е& сђпоста'ты ва'ша.
16
καὶ ἐγὼ ποιήσω οὕτως ὑμῖν· καὶ ἐπιστήσω ἐφ᾿ ὑμᾶς τὴν ἀπορίαν, τήν τε ψώραν, καὶ τὸν ἴκτερα σφακελίζοντα τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν, καὶ τὴν ψυχὴν ὑμῶν ἐκτήκουσαν, καὶ σπερεῖτε διακενῆς τὰ σπέρματα ὑμῶν, καὶ ἔδονται οἱ ὑπεναντίοι ὑμῶν.
17
и^ ѓ^прђ лице` мое` на ваs, и^ паде'те прDе враги` ва'шими, и^ поженђтъ в^ы ненави'дящїи` ва'съ, и^ пробњ'гнете не гони'ми ники'мже”
17
καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ πεσεῖσθε ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν, καὶ διώξονται ὑμᾶς οἱ μισοῦντες ὑμᾶς, καὶ φεύξεσθε οὐδενὸς διώκοντος ὑμᾶς.
18
И$ а'ще до сего` не послђшае^те мене`, и^ приложђ` наказа'ти в^ы вре'дъ з~. за грњхи` ва'ша,
18
καὶ ἐὰν ἕως τούτου μὴ ὑπακούσητέ μου, καὶ προσθήσω τοῦ παιδεῦσαι ὑμᾶς ἑπτάκις ἐπὶ ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν.
19
и^ съкрђшђ` ё^кориZнђ презо'ра ва'шего, и^ положђ нб~о ва'мъ а^ки желњз'но и^ зе'млю ва'шђ а^ки мњдянђ”
19
καὶ συντρίψω τὴν ὕβριν τῆς ὑπερηφανίας ὑμῶν, καὶ θήσω τὸν οὐρανὸν ὑμῖν σιδηροῦν καὶ τὴν γῆν ὑμῶν ὡσεὶ χαλκῆν.
20
И$ бђ'детъ вътще` крњп'ость ва'ша, и^ не да'стъ земля` ва'ша сњмени свое^го, и^ дре'ва села` ва'шего не дадђт# плода` свое^го”
20
καὶ ἔσται εἰς κενὸν ἡ ἰσχὺς ὑμῶν, καὶ οὐ δώσει ἡ γῆ ὑμῶν τὸν σπόρον αὐτῆς, καὶ τὸ ξύλον τοῦ ἀγροῦ ὑμῶν οὐ δώσει τὸν καρπὸν αὐτοῦ.
21
И$ а'ще посе'мъ соблђ'дите на страны`, и^ не и^зво'лите послђшати мене, приложю` на в^ы вре'дъ се'дмь по грњхо'мъ ва'шимъ”
21
καὶ ἐὰν μετὰ ταῦτα πορεύησθε πλάγιοι, καὶ μὴ βούλησθε ὑπακούειν μου, προσθήσω ὑμῖν πληγὰς ἑπτὰ κατὰ τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν.
22
И напђщђ` на в^ы ѕвњри лю'тыя зем#ны'я, і^ и^зъја%дятъ в^ы, и^ потребяT ско'тъ ва'шъ, и^ ма'ли сътворю` в^ы, и^ пђсты бђ'дђт# пђтїе ва'ши,
22
καὶ ἀποστελῶ ἐφ᾿ ὑμᾶς τὰ θηρία τὰ ἄγρια τῆς γῆς καὶ κατέδεται ὑμᾶς καὶ ἐξαναλώσει τὰ κτήνη ὑμῶν, καὶ ὀλιγοστοὺς ποιήσω ὑμᾶς, καὶ ἐρημωθήσονται αἱ ὁδοὶ ὑμῶν.
23
і^ а^ще си'мъ не нака'жетеся, но по'идете къ мн^њ в непра'вдњ,
23
καὶ ἐπὶ τούτοις ἐὰν μὴ παιδευθῆτε, ἀλλὰ πορεύησθε πρός με πλάγιοι,
24
и^ пои^дђ и^ а'зъ противђ ва'мъ во ја%рости мое'и съ рве'нїеM и^ погђблю` в^ы а%зъ се'дми'жды грњхъ ра'ди ва'ших#”
24
πορεύσομαι κἀγὼ μεθ᾿ ὑμῶν θυμῷ πλαγίῳ, καὶ πατάξω ὑμᾶς κἀγὼ ἑπτάκις ἀντὶ τῶν ἁμαρτιῶν ὑμῶν.
25
И$ наведђ на' вы мечъ мьстя'и сђда` завњтнаго, и^ въбњгнете ли въ гра'ды ва'ша, пђщђ на' вы см~рть, и^ въпаде'те въ рђцњ вра'гъ ва'шихъ”
25
καὶ ἐπάξω ἐφ᾿ ὑμᾶς μάχαιραν ἐκδικοῦσαν δίκην διαθήκης, καὶ καταφεύξεσθε εἰς τὰς πόλεις ὑμῶν· καὶ ἐξαποστελῶ θάνατον εἰς ὑμᾶς, καὶ παραδοθήσεσθε εἰς χεῖρας τῶν ἐχθρῶν.
26
Вънегда` скорбњти ва'мъ пи'ща хлњ'бовъ. тогда` и^спекђтъ де'сять же'нъ хлњ'бы ва'ша, въ е^ді'нои пе'щи, и^ эTдадя'т# хлњ'бы ва'ша въ мњрђ, и^ я'сте и^ не насыти'теся”
26
ἐν τῷ θλῖψαι ὑμᾶς σιτοδείᾳ ἄρτων, καὶ πέψουσι δέκα γυναῖκες τοὺς ἄρτους ὑμῶν ἐν κλιβάνῳ ἑνί, καὶ ἀποδώσουσι τοὺς ἄρτους ὑμῶν ἐν σταθμῷ, καὶ φάγεσθε καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῆτε.
27
А$ще же и^ симъ не послђшае'те мене`, и^ по'идете къ мнњ` страно'ю
27
ἐὰν δὲ ἐπὶ τούτοις μὴ ὑπακούσητέ μου, καὶ πορεύησθε πρός με πλάγιοι,
28
и^ а'зъ пои^дђ проти'вђ ва'мъ въ ја%рости съ рве'нїемъ и^ накажђ` в^ы а%зъ сеDми'жды грњхъ ра'ди ва'шихъ”
28
καὶ αὐτὸς πορεύσομαι μεθ᾿ ὑμῶν ἐν θυμῷ πλαγίῳ, καὶ παιδεύσω ὑμᾶς ἐγὼ ἑπτάκις κατὰ τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν.
29
И$ я'сти бђдете плоти сн~въ ва'ших#, и^ пло'ти дще'реи ва'шихъ ја%сте”
29
καὶ φάγεσθε τὰς σάρκας τῶν υἱῶν ὑμῶν καὶ τὰς σάρκας τῶν θυγατέρων ὑμῶν φάγεσθε,
30
И$ сътворю` пђсты'я ка'пища ва'ша, и^ потреблю` древена'я рђкотворе'нїа ваша, и^ положђ` трђпы ваша на трђ'пњх# кђмиr ва'шихъ, и^ възненавидиT васъ дш~а моя”
30
καὶ ἐρημώσω τὰς στήλας ὑμῶν, καὶ ἐξολοθρεύσω τὰ ξύλινα χειροποίητα ὑμῶν, καὶ θήσω τὰ κῶλα ὑμῶν ἐπὶ τὰ κῶλα τῶν εἰδώλων ὑμῶν, καὶ προσοχθιεῖ ἡ ψυχή μου ὑμῖν.
31
И$ сотворю` гра'ды ва'ша пђсты и^ разсы'плю ст~ая ва'ша, и^ не ѓ^боня'ю воня` тре'бъ ва'шихъ”
31
καὶ θήσω τὰς πόλεις ὑμῶν ἐρήμους καὶ ἐξερημώσω τὰ ἅγια ὑμῶν, καὶ οὐ μὴ ὀσφρανθῶ τῆς ὀσμῆς τῶν θυσιῶν ὑμῶν.
32
И$ сътворю` пђстђ а%зъ зе'млю вашђ, и^ въздивя'тся ѓ^ не'и вра'зи ваши живђщеи на не'и,
32
καὶ ἐξερημώσω ἐγὼ τὴν γῆν ὑμῶν, καὶ θαυμάσονται ἐπ᾿ αὐτῇ οἱ ἐχθροὶ ὑμῶν οἱ ἐνοικοῦντες ἐν αὐτῇ.
33
и^ разсы'плю в^ы въ ја%зы'ки и^ потреби'тъ в^ы приходя'и мече'мъ, и^ бђ'детъ земля` ва'ша пђста`, и^ гра'ди ва'ши бђ'дђтъ пђсты”
33
καὶ διασπερῶ ὑμᾶς εἰς τὰ ἔθνη, καὶ ἐξαναλώσει ὑμᾶς ἐπιπορευομένη ἡ μάχαιρα· καὶ ἔσται ἡ γῆ ὑμῶν ἔρημος, καὶ αἱ πόλεις ὑμῶν ἔσονται ἔρημοι.
34
И$ в^ы бђ'дете въ земли` вра'гъ ва'шихъ, и^ тогда` пра'знђетъ земля`, и^ бл~говоли'тъ пра'зника е^я`,
34
τότε εὐδοκήσει ἡ γῆ τὰ σάββατα αὐτῆς πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ἐρημώσεως αὐτῆς, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθε ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν· τότε σαββατιεῖ ἡ γῆ, καὶ εὐδοκήσει ἡ γῆ τὰ σάββατα αὐτῆς.
35
въ вся` дн~и ѓ^пђстњнїя е^я`, пра'знђетъ ја^же не пра'знова въ пра'зницњхъ ва'шихъ, е^гда живя'сте на не'и”
35
πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ἐρημώσεως αὐτῆς σαββατιεῖ, ἃ οὐκ ἐσαββάτισεν ἐν τοῖς σαββάτοις ὑμῶν, ἡνίκα κατῳκεῖτε αὐτήν.
36
И$ ѓ^ста'вльшиM эT ва'съ вложђ` стра'хъ въ срцDа и^хъ, въ земли` вра'гъ и^хъ, и^ пожене'тъ иX гла'съ листа летя'ща и^ пробњгнђт# ја%ко бњжа'щїи` эT ра'ти, и^ падђтъ н^ики'мже гони'ми.
36
καὶ τοῖς καταλειφθεῖσιν ἐξ ὑμῶν ἐπάξω δουλείαν εἰς τὴν καρδίαν αὐτῶν ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, καί διώξεται αὐτοὺς φωνὴ φύλλου φερομένου, καὶ φεύξονται ὡς φεύγοντες ἀπὸ πολέμου, καὶ πεσοῦνται οὐδενὸς διώκοντος·
37
и^ пре'зритъ браT бра'та а^ки на ра'ти ники'мже гони'ми и^ не възмо'жете сђпроти'витися врагоM ва'шимъ”
37
καὶ ὑπερόψεται ὁ ἀδελφὸς τὸν ἀδελφὸν ὡσεὶ ἐν πολέμῳ, οὐδενὸς κατατρέχοντος, καὶ οὐ δυνήσεσθε ἀντιστῆναι τοῖς ἐχθροῖς ὑμῶν.
38
И$ поги'бнете въ странаX, и^ сътреби'т# в^ы земля` враh вашиX.
38
καὶ ἀπολεῖσθε ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ κατέδεται ὑμᾶς ἡ γῆ τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν.
39
и^ ѓ^ставшїи` эT ваs и^стлњюT за грњхи` иX и^ за грњхи` эTц~ъ и^хъ, въ земли` враh и^хъ и^стлњ'ютъ”
39
καὶ οἱ καταλειφθέντες ἀφ᾿ ὑμῶν καταφθαρήσονται διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων αὐτῶν, ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν τακήσονται.
40
І$ и^сповњ'дятъ грњхи` своя` и^ грњхи` эTц~ъ своиX, ја%ко престђпи'ша и^ презрњша мя`, и^ ја%ко ходи'ша предо мно'ю в непра'вдњ,
40
καὶ ἐξαγορεύσουσι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν καὶ τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων αὐτῶν, ὅτι παρέβησαν καὶ ὑπερεῖδόν με, καὶ ὅτι ἐπορεύθησαν ἐναντίον μου πλάγιοι,
41
и^ а'з# пои^дђ противђ и^мъ въ гнњ'вњ въ ја%рости страно'ю и^ въведђ я& въ земли` вра'гъ и^хъ. тогда` смири'тся срцDе и^хъ непокори'вое, и^ тогда` позна'ют# грњхъ и^хъ,
41
καὶ ἐγὼ ἐπορεύθην μετ᾿ αὐτῶν ἐν θυμῷ πλαγίῳ, καὶ ἀπολῷ αὐτοὺς ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν· τότε ἐντραπήσεται ἡ καρδία αὐτῶν ἡ ἀπερίτμητος, καὶ τότε εὐδοκήσουσι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
42
и^ въспомянђ` завњт# і^а^ковль, и^ завњтъ і^саа'ковъ, и^ завњтъ а^враа'мль помянђ`,
42
καὶ μνησθήσομαι τῆς διαθήκης ᾿Ιακὼβ καὶ τῆς διαθήκης ᾿Ισαάκ, καὶ τῆς διαθήκης ῾Αβραὰμ μνησθήσομαι, καὶ τῆς γῆς μνησθήσομαι.
43
и^ зе'млю помянђ” земля' же ѓ^ста'нется эT ни'хъ, тогда` прїиметъ земля` пра'зники своя`, вънегда` ѓ^пђстњти е^й и^хъ ра'ди, и^ ѓ^ни прїимђтъ своя` безако'нїя, сего` ра'ди и^же презрњша сђды` моя`, и^ повелњнїи мои^хъ въз#негодова` дш~а иX”
43
καὶ ἡ γῆ ἐγκαταλειφθήσεται ἀπ᾿ αὐτῶν· τότε προσδέξεται ἡ γῆ τὰ σάββατα αὐτῆς, ἐν τῷ ἐρημωθῆναι αὐτὴν δι᾿ αὐτούς, καὶ αὐτοὶ προσδέξονται τὰς αὐτῶν ἀνομίας, ἀνθ᾿ ὧν τὰ κρίματά μου ὑπερεῖδον, καὶ τοῖς προστάγμασί μου προσώχθισαν τῇ ψυχῇ αὐτῶν.
44
И$ ја%ко не бя'хђ л^и въ земли` вра'гъ свои^хъ и^ не призрњх# и^хъ, н^иже възнегодова'хъ и^хъ, ја^ко потреби'ти я&, и^ разсы'пати завњтъ мои и^же с ни'ми, а%зъ г~ь б~ъ и^х#.
44
καὶ οὐδ᾿ ὡς ὄντων αὐτῶν ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν οὐχ ὑπερεῖδον αὐτούς, οὐδὲ προσώχθισα αὐτοῖς ὥστε ἐξαναλῶσαι αὐτούς, τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου τὴν πρὸς αὐτούς· ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν.
45
и^ помянђхъ на завњт# мо'и прьвы'и, ја%ко и^зведо'хъ и^хъ и^зъ земля` е^гљ=петьскїя`, эT до'мђ рабо'ты прDе страна'ми е^же быхъ и^мъ бм~ъ а^зъ г~ь”
45
καί μνησθήσομαι διαθήκης αὐτῶν τῆς προτέρας, ὅτε ἐξήγαγον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας ἔναντι τῶν ἐθνῶν, τοῦ εἶναι αὐτῶν Θεός· ἐγώ εἰμι Κύριος.
46
Се сђды, и^ повелњ'нїя и^ закоn, и^же да'лъ г~ь, междђ собо'ю, и' межDђ сн~ы і^и^л~вы въ горњ сина'истњи, рђко'ю мољ=сїевою”
46
ταῦτα τὰ κρίματά μου καὶ τὰ προστάγματά μου καὶ ὁ νόμος, ὃν ἔδωκε Κύριος ἀνὰ μέσον αὐτοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἐν τῷ ὄρει Σινά, ἐν χειρὶ Μωυσῆ.