0

двDвъ, и^ли і^е^ремїиn, рл~ѕ”

Дави́ду Ієремі́єм, 136.

¹

На рњцњ` вављ=ло'нстњй, тамо сњдохомъ и^ пла'кахом#, внегда помянђти намъ сїѓ'на”

¹

На ріка́х Вавило́нських, та́мо сідо́хом і пла́кахом, внегда́ пом'яну́ти нам Сіо́на;

²

На ве'рбїи посредњ` еа` ѓ^бњсихомᲆ ѓ^рга'ны наша”

²

на ве́рбіїх посреді́ єго́ обі́сихом орга́ни на́ша.

³

ЈА/ко т^ђ въпросиша насъ плњншеи` насъ, словесъ пњ'сней, и^ веDшеи` нас# пњнїе” Въспо'ите намъ эT пњ'сней сїѓ'нскыхъ”

³

Я́ко та́мо вопроси́ша ни плі́ншії нас о словесі́х пі́сней, і ве́дшії нас о пі́нії; воспо́йте нам от пі́сней Сіо́нських.

⁴

Ка'ко въспоемъ пњ'снь гн~ю на земли` чђже'й;

⁴

Ка́ко воспоє́м піснь Госпо́дню на землі́ чужде́й?

⁵

а^ще ꙁабђ'дђ тебе і^ерsли'мъ, ꙁабве'на бђди десни'ца моа`”

⁵

А́ще забу́ду тебе́, Ієрусали́ме, забве́нна бу́ди десни́ця моя́.

⁶

Прильпни` ја%ꙁыкъ мой грътани мое^мђ, а^ще не помянђ тебе, а^ще не преDложђ і^ерsли'ма ја%ко в нача'ло весе'лїа мое^го”

⁶

Прильпни́ язи́к мой горта́ні моєму́, а́ще не пом'яну́ тебе́, а́ще не предложу́ Ієрусали́ма, я́ко в нача́лі весе́лія моєго́.

⁷

Помяни` г~и сн~ы е^до'м#скыа, в# дн~ь і^ерsли'мль, гл~ющая, и^стоща'те, и'стъща'те до ѓ^снова'нїи е^го”

⁷

Пом'яни́, Го́споди, си́ни Едо́мськія в день Ієрусали́мль глаго́лющия: істоща́йте, істоща́йте до основа́ній єго́.

⁸

дщи` вављ=ло'ня ѓ^каа'ннаа” Бл~женъ и^же въꙁдасть тебњ въꙁдаа'нїе твое, е^же въꙁдасть намъ”

⁸

Дщи Вавило́ня окая́нная, блаже́н, і́же возда́сть тебі́ воздая́ніє твоє́, є́же воздала́ єси́ нам;

⁹

Бл~же'нъ, и^же и^ме'тъ, и^ раꙁбїетъ младенця твоя ѓ^ ка'мень”

⁹

блаже́н, і́же і́меть і разбіє́ть младе́нці твоя́ о ка́мень.

1001

Слvа,

Сла́ва: