Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
Ко'ль добро` е^сть ѓ^бличити нежели` ја^ри'тися, і^ и^сповњдаяися эT ё^маленїя воꙁъбраненъ бђдет#”
1
ΕΡΓΑΤΗΣ μέθυσος οὐ πλουτισθήσεται· ὁ ἐξουθενῶν τὰ ὀλίγα κατὰ μικρὸν πεσεῖται.
2
2
οἶνος καὶ γυναῖκες ἀποστήσουσι συνετούς, καὶ ὁ κολλώμενος πόρναις τολμηρότερος ἔσται·
3
3
σῆτες καὶ σκώληκες κληρονομήσουσιν αὐτόν, καὶ ψυχὴ τολμηρὰ ἐξαρθήσεται.
4
Желанїе скопче растлиT л^и дв~ицђ, та'коже и^ творя` нђжде'ю сђдъбы`” Се
4
῾Ο ταχὺ ἐμπιστεύων κοῦφος καρδίᾳ, καὶ ὁ ἁμαρτάνων εἰς ψυχὴν αὐτοῦ πλημμελήσει.
5
е^сть молча'и ѓ^брњтая премђдрость, и^ е^сть ненавидя'и мно'ги бесњды”
5
ὁ εὐφραινόμενος καρδίᾳ καταγνωσθήσεται,
6
Є$сть молча не и%мать б^о эTвњта, и^ е^сть молча вᲇдыи время”
6
καὶ ὁ μισῶν λαλιὰν ἐλαττονοῦται κακίᾳ.
7
Чл~къ премђдръ ё^молчитᲆ до времене, дръз же и^ беꙁђменъ превъсходиT время.
7
μηδέποτε δευτερώσῃς λόγον, καὶ οὐθέν σοι οὐ μὴ ἐλαττονωθῇ.
8
ё^множа'я словеса мерꙁокъ бђдетъ, и^ властелюяи въꙁненавидњнъ бђдетъ”
8
ἐν φίλῳ καὶ ἐν ἐχθρῷ μὴ διηγοῦ, καὶ εἰ μή ἔστι σοι ἁμαρτία, μὴ ἀποκάλυπτε·
9
Є$сть бл~гоё^ханїе въ ꙁлыхъ мђжеви, и^ е^сть и^ꙁоѓ^брњтенїе на ё^маленїе”
9
ἀκήκοε γάρ σου καὶ ἐφυλάξατό σε, καὶ ἐν καιρῷ μισήσει σε.
10
Є$сть даа'нїе е^же т^и не бђдетъ на полꙁђ, и^ е^сть даа'нїе е^гоже эTдаа'нїе сђгђ'бо.
10
ἀκήκοας λόγον, συναποθανέτω σοι· θάρσει, οὐ μή σε ρήξει.
11
е^сть ё^маленїе славы ради, и^ е^сть е^же эT смиренїя въꙁнеслъ главђ.
11
ἀπὸ προσώπου λόγου ὠδινήσει μωρὸς ὡς ἀπὸ προσώπου βρέφους ἡ τίκτουσα.
12
е^сть кђпђ'яи мно'го маломъ, и^ въꙁвраща'яи я& сеDмицею”
12
βέλος πεπηγὸς ἐν μηρῷ σαρκός, οὕτως λόγος ἐν κοιλίᾳ μωροῦ.
13
Премђдрыи словесы прелюбленна сътворитъ себе`, блгDти же беꙁђмныX раꙁдњля'юTся”
13
῎Ελεγξον φίλον, μήποτε οὐκ ἐποίησε, καὶ εἴ τι ἐποίησε, μήποτε προσθῇ.
14
даа'нїе безђмнаго не ползђеT, ѓ%чи б^о е^го въ е^ді'ного мњсᲄо мно'гы”
14
ἔλεγξον τὸν πλησίον, μήποτε οὐκ εἶπε, καὶ εἰ εἴρηκεν, ἵνα μὴ δευτερώσῃ.
15
Мало въда'сть а^ мно'го поно'ситъ, и^ эTвръꙁетъ ё^ста` своя` ја%ко проповDњниk” днесь въꙁа'имъ дасть, а^ ё'тро и^стяжетъ, ненави'диM чл~къ таковыи”
15
ἔλεγξον φίλον, πολλάκις γὰρ γίνεται διαβολή, καὶ μὴ παντὶ λόγῳ πίστευε.
16
Бђ'и речеT нњсть м^и дрђга, и^ нњсть хвалы бл~гомъ мои^мъ” ЈА/дђщеи хлњбъ мои, льстивїи` ја^ꙁы'комъ.
16
ἔστιν ὀλισθαίνων καὶ οὐκ ἀπὸ ψυχῆς, καὶ τίς οὐχ ἡμάρτησεν ἐν τῇ γλώσσῃ αὐτοῦ;
17
коликощи и^ е^лицы посмњю'тся е^мђ,
17
ἔλεγξον τὸν πλησίον σου πρὶν ἢ ἀπειλῆσαι, καὶ δὸς τόπον νόμῳ ῾Υψίστου. [γινόμενος ἄμηνις.
18
паданїе ꙁолъ, съ тщанїемъ прїидетъ.
18
φόβος Κυρίου ἀρχὴ προσλήψεως, σοφία δὲ παρ’ αὐτοῦ ἀγάπησιν περιποιεῖ.
19
и^ чл~къ без#хваленъ ба'снь беZвременна, въ ё^стXњ ненакаꙁан#ныX прsно бђдетъ.
19
γνῶσις ἐντολῶν Κυρίου παιδεία ζωῆς, οἱ δὲ ποιοῦντες τὰ ἀρεστὰ αὐτῷ ἀθανασίας δένδρον καρποῦνται].
20
ё^сты` бђя'го эTвръꙁена бђ'дђтъ притча, не и%мать б^о ея` рещи въ время ея`”
20
Πᾶσα σοφία φόβος Κυρίου, καὶ ἐν πάσῃ σοφίᾳ ποίησις νόμου· [καὶ γνῶσις τῆς παντοδυναμίας αὐτοῦ.
21
Є$сть возъбраняемыи съгрњшити эT скђдости, и^ въ поко'и свои не ё^малиTся”
21
οἰκέτης λέγων τῷ δεσπότῃ· ὡς ἀρέσκει οὐ ποιήσω, ἐὰν μετὰ ταῦτα ποιήσῃ, παροργίζει τὸν τρέφοντα αὐτόν].
22
Є$сть погђбля'я дш~ђ свою за стDђ, и^ эT лица беꙁђмиа погђ'биT ю&.
22
καὶ οὐκ ἔστι σοφία πονηρίας ἐπιστήμη, καὶ οὐκ ἔστιν ὅπου βουλὴ ἁμαρτωλῶν φρόνησις.
23
е^сть блгDть стђда ѓ^бњща'я сїя дрђгови, и^ приѓ^брњте е^го врага тђне”
23
ἔστι πονηρία καὶ αὕτη βδέλυγμα, καὶ ἔστιν ἄφρων ἐλαττούμενος σοφίᾳ.
24
Порокъ ꙁолъ чл~кђ лжа, и^ въ ё^стњхъ ненакаꙁаныхъ прsно бђдеT”
24
κρείττων ἡττώμενος ἐν συνέσει ἔμφοβος ἢ περισσεύων ἐν φρονήσει καὶ παραβαίνων νόμον.
25
Оу^не е^сть тать неже л^и прsно лже, ѓ%ба же пагђбђ наслњдятъ.
25
ἔστι πανουργία ἀκριβὴς καὶ αὕτη ἄδικος, καὶ ἔστι διαστρέφων χάριν τοῦ ἐκφᾶναι κρίμα.
26
въ ѓ^бычаи` чл~кђ лжа` беꙁъчестїе, и^ стђдъ е^го прsно с нимъ”
26
ἔστι πονηρευόμενος συγκεκυφὼς μελανίᾳ, καὶ τὰ ἐντὸς αὐτοῦ πλήρης δόλου·
27
Премђ'дрыи словесы и^ꙁведетъ себе`, и^ чл~къ мђдрыи ё^годеn е^сть вельмо'жамъ.
27
συγκύφων πρόσωπον καὶ ἑτεροκωφῶν, ὅπου οὐκ ἐπεγνώσθη, προφθάσει σε·
28
дњлая зе'млю въꙁнесеT сто'гъ свои, и^ ё^гажда'яи вельмо'жамъ ѓ^цыстиT неправдђ”
28
καὶ ἐὰν ὑπὸ ἐλαττώματος ἰσχύος κωλυθῇ ἁμαρτεῖν, ἐὰν εὕρῃ καιρόν, κακοποιήσει.
29
Мзда` и^ да'рове ѓ^слњпяT ѓ%чи премђдрыхъ, и^ ја%коже бразды на ё^стњх# эTвратитъ ѓ^блеченїя”
29
ἀπὸ ὁράσεως ἐπιγνωσθήσεται ἀνήρ, καὶ ἀπὸ ἀπαντήσεως προσώπου ἐπιγνωσθήσεται νοήμων.
30
Премђдрость сᲆкровена, и^ сᲆкровище не ја^влено, ка'я полꙁа е^сть эT ѓ%бою е^го.
30
στολισμὸς ἀνδρὸς καὶ γέλως ὀδόντων καὶ βήματα ἀνθρώπου ἀναγγέλλει τὰ περὶ αὐτοῦ.
31
лђ'че чл~къ съкрыва'яи бђ'иство свое, неже л^и чл~къ съкрыва'яи премђдрость свою”