Звичайний друк Виконується верстка сторінок…
Папір A4, книжкова орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів, масштаб 100%. Сторінки йдуть підряд. Для двостороннього друку виберіть переворот по довгому краю.
1
Чадо съгрњшилъ л^и е^си не приложи ктомђ, и^ ѓ^ преDниX ти помолися.
1
ΕΣΤΙΝ ἔλεγχος ὃς οὐκ ἔστιν ὡραῖος, καὶ ἔστι σιωπῶν καὶ αὐτὸς φρόνιμος.
2
ја%коy эT лица` змїи^на бњжи` эT грњха, а^ще б^о присᲄђпиши ёгрыꙁнеT т^я.
2
ὡς καλὸν ἐλέγξαι ἢ θυμοῦσθαι, καὶ ὁ ἀνθομολογούμενος ἀπὸ ἐλαττώσεως κωλυθήσεται.
3
зђбы лвови зђ'бы е^го, ё^бива'ютъ дш~и чл~чи,
4
ἐπιθυμία εὐνούχου ἀποπαρθενῶσαι νεάνιδα, οὕτως ὁ ποιῶν ἐν βίᾳ κρίματα.
4
ја%ко мечъ ѓ^бою'дђ ѓ%стръ всяко беꙁако'нїе, ра'нњ е^го нњсᲄь и^сцњленїя”
5
ἔστι σιωπῶν εὑρισκόμενος σοφός, καὶ ἔστι μισητὸς ἀπὸ πολλῆς λαλιᾶς.
5
Прещенїе и^ досажденїе ѓ^пђстњ'ютъ богатьство, та'ко и^ до'мъ гръдыхъ запђстње^тъ”
6
ἔστι σιωπῶν, οὐ γὰρ ἔχει ἀπόκρισιν, καὶ ἔστι σιωπῶν εἰδὼς καιρόν.
6
Моленїе ни'щаго и^з# ё^стъ до ё^шїю е^го, и^ сђдъ е^го съ тща'нїемъ грядетъ”
7
ἄνθρωπος σοφὸς σιγήσει ἕως καιροῦ, ὁ δὲ λαπιστὴς καὶ ἄφρων ὑπερβήσεται καιρόν.
7
Ненавидя'и ѓбличенїя въслњдъ грњшника, и^ боя'ися г~а ѓ^братит#ся срDцемъ”
8
ὁ πλεονάζων λόγῳ βδελυχθήσεται, καὶ ὁ ἐνεξουσιαζόμενος μισηθήσεται.
8
Поꙁна'нъ е^сть и^ꙁдалеча силныи ја^ꙁыкомъ, а^ раꙁђмивыи вњсть в чем# ся полꙁђетъ”
9
ἔστιν εὐοδία ἐν κακοῖς ἀνδρί, καὶ ἔστιν εὕρημα εἰς ἐλάττωσιν.
9
Соѕида'яи хлњвинђ е^го чюжимъ и^мњнїемъ, ја^коже сᲆбира'яи ка'менїе ꙁимњ”
10
ἔστι δόσις, ἣ οὐ λυσιτελήσει σοι, καὶ ἔστι δόσις, ἧς τὸ ἀνταπόδομα διπλοῦν.
10
И$ꙁгрᲇби събраны съборъ беꙁаконникъ, и^ кончина и^хъ пла'мень ѓ%гненъ”
11
ἔστιν ἐλάττωσις ἕνεκεν δόξης, καὶ ἔστιν ὃς ἀπὸ ταπεινώσεως ᾖρε κεφαλήν.
11
Пђть грњшникᲆ непотребенъ эT ка'менїя, и^ напослњдокъ е^го ро'въ а%довъ”
12
ἔστιν ἀγοράζων πολλὰ ὀλίγου καὶ ἀποτιννύων αὐτὰ ἑπταπλάσιον.
12
Съхраня'я зако'нъ ё^дръжитъ помышленїе свое`,
13
ὁ σοφὸς ἐν λόγῳ ἑαυτὸν προσφιλῆ ποιήσει, χάριτες δὲ μωρῶν ἐκχυθήσονται.
13
и^ съвръшенїе страха гн~я премђдрость.
14
δόσις ἄφρονος οὐ λυσιτελήσει σοι, οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀνθ᾿ ἑνὸς πολλοί·
14
ненакаꙁаn бђдеT и^же не е^сть коварен#,
15
ὀλίγα δώσει καὶ πολλὰ ὀνειδίσει καὶ ἀνοίξει τὸ στόμα αὐτοῦ ὡς κῆρυξ· σήμερον δανιεῖ καὶ αὔριον ἀπαιτήσει, μισητὸς ἄνθρωπος ὁ τοιοῦτος.
15
е^сть коварсᲄво ё^множа'и го'рести”
16
μωρὸς ἐρεῖ· οὐχ ὑπάρχει μοι φίλος, καὶ οὐκ ἔστι χάρις τοῖς ἀγαθοῖς μου· οἱ ἔσθοντες τὸν ἄρτον μου, φαῦλοι γλώσσῃ·
16
Ра'зђмъ премђдраго ја%ко потопъ ё^мно'жится, и^ совњтъ е^го ја%ко и^сточникъ живота`”
17
ποσάκις καὶ ὅσοι καταγελάσονται αὐτοῦ;—
17
Оу^троба бђ'яго ја^ко сосђдъ съкрђшенъ, и^ всякаго ра'ꙁђма не ё^дръжитъ”
18
᾿Ολίσθημα ἀπὸ ἐδάφους μᾶλλον ἢ ἀπὸ γλώσσης, οὕτως πτῶσις κακῶν κατὰ σπουδὴν ἥξει.
18
Слово премђдро а^ще ё^слы'шитъ раꙁђмныи въсхва'литъ и&, и^ к# себњ приложиT е&” Оу^слы'ша бђая'ися и^ не годњ е^мђ быs и ѓ^брати е& ꙁа плещи свои`”
19
ἄνθρωπος ἄχαρις, μῦθος ἄκαιρος· ἐν στόματι ἀπαιδεύτων ἐνδελεχισθήσεται.
19
По'вњсть бђя'го ја%ко бремя на пђти`, на ё^стнахъ же раꙁђмныхъ ѓ^бря'щетъся блгDть”
20
ἀπὸ στόματος μωροῦ ἀποδοκιμασθήσεται παραβολή, οὐ γὰρ μὴ εἴπῃ αὐτὴν ἐν καιρῷ αὐτῆς.
20
Оу^ста премђдраго похва'лена быва'ютъ въ цр~кви, и^ словеса е^го раꙁмышлена бђдTђ вᲆ срDцы”
21
῎Εστι κωλυόμενος ἁμαρτάνειν ἀπὸ ἐνδείας, καὶ ἐν τῇ ἀναπαύσει αὐτοῦ οὐ κατανυγήσεται.
21
ЈА/коже до'мъ разореn та'коже бђя'го премђдрость и^ ра'ꙁђмъ, нераꙁђмныX неи^спытны гл~ы.
22
ἔστιν ἀπολλύων τὴν ψυχὴν αὐτοῦ δι᾿ αἰσχύνην, καὶ ἀπὸ ἄφρονος προσώπου ἀπολεῖ αὐτήν.
22
пђта на нога'хъ нераꙁђмњ'ющихъ накаꙁа'нїя, и^ јако рђчныи` ѓ^ко'вы на рђцњ де'снои”
23
ἔστι χάριν αἰσχύνης ἐπαγγελόμενος φίλῳ, καὶ ἐκτήσατο αὐτὸν ἐχθρὸν δωρεάν.—
23
Бђ'и въ смњхђ въꙁнесе глаs свои, мQђ же хђдогъ е^два` ма'ло ѓ^с#клабится”
24
Μῶμος πονηρὸς ἐν ἀνθρώπῳ ψεῦδος, ἐν στόματι ἀπαιδεύτων ἐνδελεχισθήσεται.
24
ЈА/коже мани'сто ꙁла'то мђдромђ накаꙁа'ніе, и^ ја%коже ѓ^брђчъ на де'снњи мы'шци е^го”
25
αἱρετὸν κλέπτης ἢ ὁ ἐνδελεχίζων ψεύδει, ἀμφότεροι δὲ ἀπώλειαν κληρονομήσουσιν.
25
Нога` бђ'яго ско'ра въ хлњвинђ, чл~къ б^о мно'гои^скђ'сныи ё^срами'тся эT лица`.
26
ἦθος ἀνθρώπου ψευδοῦς ἀτιμία, καὶ ἡ αἰσχύνη αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ ἐνδελεχῶς. ΛΟΓΟΙ ΠΑΡΑΒΟΛΩΝ.—
26
беꙁђмныи двеrми приничеT въ хлњвинђ`, мђжъ же накаꙁа'нъ вн^њ ста'нетъ”
27
῾Ο σοφὸς ἐν λόγοις προάξει ἑαυτόν, καὶ ἄνθρωπος φρόνιμος ἀρέσει μεγιστᾶσιν.
27
Ненакаꙁа'нїе б^о чл~кђ при двереX послђ'шати, мђдрыи же ѓ^жесточится ради нечестїа.
28
ὁ ἐργαζόμενος γῆν ἀνυψώσει θημωνίαν αὐτοῦ, καὶ ὁ ἀρέσκων μεγιστᾶσιν ἐξιλάσεται ἀδικίαν.
28
ё^стнњ же чюж'да сихъ ради въꙁвеселятся, словеса же мђ'дрыхᲆ в# мирилњхъ ста'нђтъ”
29
ξένια καὶ δῶρα ἀποτυφλοῖ ὀφθαλμοὺς σοφῶν καὶ ὡς φιμὸς ἐν στόματι ἀποτρέπει ἐλεγμούς.
29
Въ ё^стXњ бђ'ихъ срDца иX, ё^ста же премђдрыX накаꙁана сђть”
30
σοφία κεκρυμμένη καὶ θησαυρὸς ἀφανής, τίς ὠφέλεια ἐν ἀμφοτέροις;
30
Кленђщ'ђ нечести'вомђ сатонђ, са'мъ кленетъ свою` дш~ђ”
31
κρείσσων ἄνθρωπος ἀποκρύπτων τὴν μωρίαν αὐτοῦ ἢ ἄνθρωπος ἀποκρύπτων τὴν σοφίαν αὐτοῦ.
31
Сквернитъ же свою` дш~ђ шепти'выи, и^ въ жилищи въꙁненави'дњнъ бђдетъ”