3
Рече же рафаи'лъ товїи, возми` съ собо'ю же'лчь ры'бїю, бђдетъ б^о потре'бна. и^ взя` товїя же'лчь ѓ%нђ, і^ и^до'ста. Тогда` притече` пе'съ и^же бя'ше с ни'мъ на пђти` пре'ди прїиде въ до'мъ ја%ко вњстникъ нњкїи, та'ко и^ ѓ'нъ помая'нїемъ своея ѓ%шиби ра'довашеся.