Друк брошурою Виконується верстка сторінок…
Папір A4, альбомна орієнтація, поля «Немає», без колонтитулів. Друкуйте двосторонньо, з переворотом по короткому краю, у масштабі 100%; якщо принтер обрізає край — 98%. Не вмикайте режим «Буклет» у драйвері принтера.
1
Нетлњ'нныи б^о дх~ъ твои еs въ всњхъ.
1
ΤΟ γὰρ ἄφθαρτόν σου πνεῦμά ἐστιν ἐν πᾶσι.
2
тњмже заблђжа'ющихъ по ма'лњ ѓ^блича'е^ши, и^ в ни'хже съгрњша'юT въспомина'я ё^чи'ши, да премњни'вшеся ѕло'бы вњрђюT в т^я г~и.
2
διὸ τοὺς παραπίπτοντας κατ᾿ ὀλίγον ἐλέγχεις καὶ ἐν οἷς ἁμαρτάνουσιν ὑπομιμνήσκων νουθετεῖς, ἵνα ἀπαλλαγέντες τῆς κακίας πιστεύσωσιν ἐπὶ σέ, Κύριε.
3
и^ дре'внихъ б^о ѓ^бита'телеи ꙁемли` ст~ыя твоея, възненави'дњлъ е^си
3
καὶ γὰρ τοὺς παλαιοὺς οἰκήτορας τῆς ἁγίας σου γῆς μισήσας
4
ради дњя'нїи злы'хъ. вол#швенїи и%хже творя'хђ, и^ жрътвы не прпDбныхъ.
4
ἐπὶ τῷ ἔχθιστα πράσσειν ἔργα φαρμακειῶν καὶ τελετὰς ἀνοσίους
5
и^ чадоё^бїец# немлsтивыхъ, и^ ё^тробоја%дцовъ члчsкихъ плотеи и^ кровопїицевъ эT среды ст~ыX і^ и'стинныхъ твои^хъ.
5
τέκνων τε φονέας ἀνελεήμονας καὶ σπλαγχνοφάγων ἀνθρωπίνων σαρκῶν θοῖναν καὶ αἵματος, ἐκ μέσου μύστας θιάσου
6
и^ господїи ро'довъ дш~ъ беспо'мощ#ныхъ въсхотњлъ е^си погђби'ти рђками эTц~ъ на'шихъ.
6
καὶ αὐθέντας γονεῖς ψυχῶν ἀβοηθήτων, ἐβουλήθης ἀπολέσαι διὰ χειρῶν πατέρων ἡμῶν,
7
да досто'ино прїимется преселенїе ѓ'трокъ бж~їихъ, и^же ё^ тебе всњхъ дра'жїе е^сть земля`.
7
ἵνα ἀξίαν ἀποικίαν δέξηται Θεοῦ παίδων ἡ παρὰ σοὶ πασῶν τιμιωτάτη γῆ.
8
н^о и^ си'мъ ја%ко чл~комъ прости'лъ е^си посла'лъ же е^си преDтекђщихъ во'и твои^хъ ја%ко ѓ%сы, да тњхъ пома'лђ и^стребя'тъ”
8
ἀλλὰ καὶ τούτων ὡς ἀνθρώπων ἐφείσω ἀπέστειλάς τε προδρόμους τοῦ στρατοπέδου σου σφῆκας, ἵνα αὐτοὺς κατὰ βραχὺ ἐξολοθρεύσωσιν.
9
Не неси'ленъ бњше въ бра'ни покори'ти нечести'выхъ пра'веднымъ, и^л^и ꙁвњремъ сверњпымъ, и^л^и сло'вђ же'стокђ по е^дїномђ потреби'ти”
9
οὐκ ἀδυνατῶν ἐν παρατάξει ἀσεβεῖς δικαίοις ὑποχειρίους δοῦναι ἢ θηρίοις δεινοῖς ἢ λόγῳ ἀποτόμῳ ὑφ᾿ ἓν ἐκτρῖψαι,
10
Сђдя'щи же пома'ле дая'ше мњсто покая'нїю, не невњдящи ја%ко лђка'въ е^сть родъ и^хъ и^ е^стестве'ная ѕло'ба и^хъ, и^ ја%ко не премени'тся помышле'нїе иX въ вњки.
10
κρίνων δὲ κατὰ βραχὺ ἐδίδους τόπον μετανοίας, οὐκ ἀγνοῶν ὅτι πονηρὰ ἡ γένεσις αὐτῶν καὶ ἔμφυτος ἡ κακία αὐτῶν καὶ ὅτι οὐ μὴ ἀλλαγῇ ὁ λογισμὸς αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
11
сњмя б^о бњ` про'клято эT нача'ла, ниже боја%щися кого эTпђще'нїе дава'ше грњхомъ и^хъ.
11
σπέρμα γὰρ ἦν κατηραμένον ἀπ᾿ ἀρχῆς, οὐδὲ εὐλαβούμενός τινα ἐφ᾿ οἷς ἡμάρτανον ἄδειαν ἐδίδους.
12
кт^о б^о речетъ тебњ, чт^о сътвори'лъ е^си, и^л^и кт^о постоитъ проти'вђ сђдђ твое^мђ кт^о по'имеT тебе ѓ^ ја^зы'цехъ поги'бшихъ иXже ты` сътвори, и^л^и кт^о въ преDста'нїе ти прїи'детъ эTм#щая ѓ^ ѓ^би'дящихъ чл~цехъ.
12
τίς γὰρ ἐρεῖ· τί ἐποίησας; ἢ τίς ἀντιστήσεται τῷ κρίματί σου; τίς δὲ ἐγκαλέσει σοι κατὰ ἐθνῶν ἀπολωλότων, ἃ σὺ ἐποίησας; ἢ τίς εἰς κατάστασίν σοι ἐλεύσεται ἔκδικος κατὰ ἀδίκων ἀνθρώπων;
13
нњсть б^о и^нъ б~ъ ра'ꙁвњ тебе и^же ради'тъ ѓ^ всњхъ. да пока'жеши ја%ко не непра'во сђди'лъ е^си,
13
οὔτε γὰρ Θεός ἐστι πλὴν σοῦ, ᾧ μέλει περὶ πάντων, ἵνα δείξῃς ὅτι οὐκ ἀδίκως ἔκρινας,
14
ниже цр~ь и^л^и мђчи'тель преD тобою въꙁыска'ти могђтъ и^хж погђби'лъ е^си”
14
οὔτε βασιλεὺς ἢ τύραννος ἀντοφθαλμῆσαι δυνήσεταί σοι περὶ ὧν ἐκόλασας.
15
Пра'веденъ сы'и, пра'во вся` раз#смотря'е^ши. неполе'знаго же мђчитися ѓсђдиши, и^ чю'жда твори'ши зе'мныя си'лы”
15
δίκαιος δὲ ὢν δικαίως τὰ πάντα διέπεις, αὐτὸν τὸν μὴ ὀφείλοντα κολασθῆναι καταδικάσαι ἀλλότριον ἡγούμενος τῆς σῆς δυνάμεως.
16
Крњпость б^о твоя ѓ^правда'нїю нача'ло, и^ еже всњхъ тебе владычествовати и^ всњхъ щадњти творитъ.
16
ἡ γὰρ ἰσχύς σου δικαιοσύνης ἀρχή, καὶ τὸ πάντων σε δεσπόζειν πάντων φείδεσθαι ποιεῖ.
17
крњпость б^о пока'жеши невњрђющемђ въ си'лњ съврьше'нњи, и^ въ невњдђщихъ дрьзость ѓ^бличиj
17
ἰσχὺν γὰρ ἐνδείκνυσαι ἀπιστούμενος ἐπὶ δυνάμεως τελειότητι καὶ ἐν τοῖς εἰδόσι τὸ θράσος ἐξελέγχεις.
18
ты' же влDко си'лныи въ кро'тости сђдиши, и^ съ вели'кимъ щаде'нїемъ разъсматря'еши наs” С тобо'ю б^о е^сть е^гда хо'щеши мощи`,
18
σὺ δὲ δεσπόζων ἰσχύος ἐν ἐπιεικείᾳ κρίνεις καὶ μετὰ πολλῆς φειδοῦς διοικεῖς ἡμᾶς· πάρεστι γάρ σοι, ὅταν θέλῃς, τὸ δύνασθαι.
19
наё^чиl же е^си лю'ди своя си'цевыX ра'ди дњл#, ја%ко подоба'етъ пра'ведномђ бы'ти чл~колю'бцђ. и^ въ бл~гоё^пова'нїи сътвори'лъ е^си сн~ы твоя, ја%ко дае'ши ѓ^ грњсехъ покая'нїе”
19
᾿Εδίδαξας δέ σου τὸν λαὸν διά τῶν τοιούτων ἔργων, ὅτι δεῖ τὸν δίκαιον εἶναι φιλάνθρωπον· καὶ εὐέλπιδας ἐποίησας τοὺς υἱούς σου ὅτι δίδως ἐπὶ ἁμαρτήμασι μετάνοιαν.
20
А$ще б^о вра'г# ѓ%трокъ твои^хъ и^ длъжныX смр~ти, и^ съ си'цевыми мђчилъ е^си въ имњнїемъ и^ млsтїю, дая'и лњта и^ мњсто и%миже и^ꙁмњня'тся ѕло'бы.
20
εἰ γὰρ ἐχθροὺς παίδων σου καὶ ὀφειλομένους θανάτῳ μετὰ τοσαύτης ἐτιμώρησας προσοχῆς καὶ διέσεως, δοὺς χρόνους καὶ τόπον, δι᾿ ὧν ἀπαλλαγῶσι τῆς κακίας,
21
с коли'кимъ прилежа'нїемъ сђди'лᲆ е^си сн~ы твоя. и^хже эTц~емъ кля'твы завњща'нїя далъ е^си бл~гихъ въꙁдержа'нїи.
21
μετὰ πόσης ἀκριβείας ἔκρινας τοὺς υἱούς σου, ὧν τοῖς πατράσιν ὅρκους καὶ συνθήκας ἔδωκας ἀγαθῶν ὑποσχέσεων;
22
насъ ё^бо накаꙁђя, враги` наша т#ма'ми бїеши. да бл~госты'ню твою помышля'еM сђдя'щи, сђди'ми же ча'емъ млsти.
22
῾Ημᾶς οὖν παιδεύων τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν ἐν μυριότητι μαστιγοῖς, ἵνα σου τὴν ἀγαθότητα μεριμνῶμεν κρίνοντες, κρινόμενοι δὲ προσδοκῶμεν ἔλεος.
23
эTню'дђже и^ непра'ведныхъ въ беꙁђмїи жи'вшиX живо'тъ. своиствеными и^хъ мрь'ꙁостями мђчилъ е^си”
23
ὅθεν καὶ τοὺς ἐν ἀφροσύνῃ ζωῆς βιώσαντας ἀδίκους διὰ τῶν ἰδίων ἐβασάνισας βδελυγμάτων·
24
И$б^о въ ꙁаблђже'нїе пђтїи должа'е блђди'ша, боги` мнњша ја%же въ животныхъ, врагоM беꙁᲆче'стна, младенецъ безMђныхъ м#щенїе лжђще”
24
καὶ γὰρ τῶν πλάνης ὁδῶν μακρότερον ἐπλανήθησαν, θεοὺς ὑπολαμβάνοντες τὰ καὶ ἐν ζῴοις τῶν ἐχθρῶν ἄτιμα, νηπίων δίκην ἀφρόνων ψευσθέντες.
25
Тњмже ја%ко ѓ^трокоM безъслове'сныM сђдъ в# порђга'нїе посла'лъ е^си.
25
διὰ τοῦτο ὡς παισὶν ἀλογίστοις τὴν κρίσιν εἰς ἐμπαιγμὸν ἔπεμψας.
26
и^же порђга'ньми ꙁапреще'нїя не наё^чи'шася, досто'ина сђда бж~їя и^скђсяT”
26
οἱ δὲ παιγνίοις ἐπιτιμήσεως μὴ νουθετηθέντες ἀξίαν Θεοῦ κρίσιν πειράσουσιν.
27
В ниX же б^о сїи страдахђ нђжда'хђся ѓ^ сихъ и^хже мня'хђ боги`. в ни'хᲆ мђчи'ми бњша вњдђще е^гоже прежде эTмњта'хђся ꙁнати
27
ἐφ᾿ οἷς γὰρ αὐτοὶ πάσχοντες ἠγανάκτουν, ἐπὶ τούτοις, οὓς ἐδόκουν θεούς, ἐν αὐτοῖς κολαζόμενοι, ἰδόντες ὃν πάλαι ἠρνοῦντο εἰδέναι Θεὸν ἐπέγνωσαν ἀληθῆ· διὸ καὶ τὸ τέρμα τῆς καταδίκης ἐπ᾿ αὐτοὺς ἐπῆλθεν.
28
б~а и%стиннаго поꙁна'ша” Тњм#же и^ конецъ ѓ^сђжде'нїя ихъ прїиде на ня”