¹

І собра́ цар Соломо́н вся старі́йшини Ізра́їлеви, вся нача́ла колі́н, старі́йшини оте́честв сино́в Ізра́їлевих к себі́ во Сіо́н, є́же пренести́ киво́т заві́та Госпо́дня от гра́да Дави́дова, той єсть Сіо́н.

¹

И҆ собра̀ ца́рь соломѡ́нъ всѧ̑ старѣ̑йшины і҆и҃лєвы, всѧ̑ нача̑ла колѣ́нъ, старѣ̑йшины ѻ҆те́чествъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ къ себѣ̀ во сїѡ́нъ, є҆́же пренестѝ кївѡ́тъ завѣ́та гдⷭ҇нѧ ѿ гра́да даві́дова: то́й є҆́сть сїѡ́нъ.

²

І собра́шася ко царю́ Соломо́ну всі лю́діє Ізра́їлеви в мі́сяць Афани́м в пра́здник; сей єсть мі́сяць седьми́й.

²

И҆ собра́шасѧ ко царю̀ соломѡ́нꙋ всѝ лю́дїе і҆и҃лєвы въ мцⷭ҇ъ а҆ѳані́мъ въ пра́здникъ: се́й є҆́сть мцⷭ҇ъ седмы́й.

³

І прийдо́ша всі старі́йшини Ізра́їлеви, і взя́ша ієре́є киво́т,

³

И҆ прїидо́ша всѝ старѣ̑йшины і҆и҃лєвы, и҆ взѧ́ша і҆ере́є кївѡ́тъ,

⁴

і вознесо́ша киво́т Госпо́день, і ски́нію свиді́нія, і вся сосу́ди святи́я, я́же во ски́нії свиді́нія; і вознесо́ша я ієре́є і леви́ти.

⁴

и҆ вознесо́ша кївѡ́тъ гдⷭ҇ень, и҆ ски́нїю свидѣ́нїѧ, и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды ст҃ы̑ѧ ꙗ҆̀же во ски́нїи свидѣ́нїѧ: и҆ вознесо́ша ѧ҆̀ і҆ере́є и҆ леѵі́ти.

⁵

Цар же Соломо́н і весь собо́р Ізра́їльський, собра́вшеся к нему́, с ним пред киво́том жря́ху воли́ і о́вці несочте́нни, безчи́сленни от мно́жества.

⁵

Ца́рь же соломѡ́нъ и҆ ве́сь собо́ръ і҆и҃лскїй, собра́вшесѧ къ немꙋ̀, съ ни́мъ пред̾ кївѡ́томъ жрѧ́хꙋ волы̀ и҆ ѻ҆́вцы несочтє́нны, безчи́слєнны ѿ мно́жества.

⁶

І внесо́ша ієре́є киво́т заві́та Госпо́дня на мі́сто єго́ во дави́р хра́ма, во свята́я святи́х, под кри́ла херуви́мов.

⁶

И҆ внесо́ша і҆ере́є кївѡ́тъ завѣ́та гдⷭ҇нѧ на мѣ́сто є҆гѡ̀ во даві́ръ хра́ма, во ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ, под̾ кри́ла херꙋві́мѡвъ.

⁷

Херуви́ми бо бі́ша распросте́рше крилі́ над мі́стом киво́та, і окрива́ху херуви́ми над киво́том і над святи́ми єго́ сверху́.

⁷

Херꙋві́ми бо бѣ́ша распросте́рше крилѣ̑ над̾ мѣ́стомъ кївѡ́та: и҆ ѡ҆крыва́хꙋ херꙋві́ми над̾ кївѡ́томъ и҆ над̾ ст҃ы́ми є҆гѡ̀ сверхꙋ̀.

⁸

І обдержа́ста освяще́ная; і зря́хуся глави́ освяще́нних от святи́х к лицю́ дави́ра, і не явля́хуся вні.

⁸

И҆ ѡ҆бдержа́ста ѡ҆свѧщє́наѧ: и҆ зрѧ́хꙋсѧ главы̑ ѡ҆свѧще́нныхъ ѿ ст҃ы́хъ къ лицꙋ̀ даві́ра, и҆ не ꙗ҆влѧ́хꙋсѧ внѣ̀.

⁹

Не бі в киво́ті то́кмо дві скрижа́лі ка́менни, скрижа́лі заві́та, ї́хже положи́ Моїсе́й в Хори́ві, я́же завіща́ Госпо́дь со сина́ми Ізра́їлевими, внегда́ ісходи́ти їм от землі́ Єги́петськия.

⁹

Не бѣ̀ въ кївѡ́тѣ то́кмѡ двѣ̀ скрижа̑ли ка́мєнны, скрижа̑ли завѣ́та, и҆̀хже положѝ мѡѷсе́й въ хѡри́вѣ, ꙗ҆̀же завѣща̀ гдⷭ҇ь со сына́ми і҆и҃левыми, внегда̀ и҆сходи́ти и҆̀мъ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ.

¹⁰

І бисть, єгда́ ізидо́ша ієре́є із святи́лища, і о́блак іспо́лни храм Госпо́день,

¹⁰

И҆ бы́сть є҆гда̀ и҆зыдо́ша і҆ере́є и҆з̾ свѧти́лища, и҆ ѡ҆́блакъ и҆спо́лни хра́мъ гдⷭ҇ень,

¹¹

і не можа́ху ієре́є ста́ти служи́ти от лиця́ о́блака, я́ко іспо́лни сла́ва Госпо́дня храм.

¹¹

и҆ не можа́хꙋ і҆ере́є ста́ти слꙋжи́ти ѿ лица̀ ѡ҆́блака, ꙗ҆́кѡ и҆спо́лни сла́ва гдⷭ҇нѧ хра́мъ.

¹²

Тогда́ рече́ Соломо́н: Госпо́дь рече́, є́же обита́ти во мглі,

¹²

Тогда̀ речѐ соломѡ́нъ: гдⷭ҇ь речѐ є҆́же ѡ҆бита́ти во мглѣ̀,

¹³

аз же созда́х дом і́мені Твоєму́ свят Тебі́ і гото́в, і престо́лу Твоєму́, є́же обита́ти Тебі́ в нем во ві́ки.

¹³

а҆́зъ же созда́хъ до́мъ и҆́мени твоемꙋ̀ ст҃ъ тебѣ̀ и҆ гото́въ, и҆ прⷭ҇то́лꙋ твоемꙋ̀, є҆́же ѡ҆бита́ти тебѣ̀ въ не́мъ во вѣ́ки.

¹⁴

І обрати́ цар лице́ своє́, і благослови́ цар всего́ Ізра́їля; весь же собо́р Ізра́їлев стоя́ше.

¹⁴

И҆ ѡ҆братѝ ца́рь лицѐ своѐ и҆ благословѝ ца́рь всего̀ і҆и҃лѧ: ве́сь же собо́ръ і҆и҃левъ стоѧ́ше.

¹⁵

І рече́ (цар): благослове́н Госпо́дь Бог Ізра́їлев днесь, і́же глаго́ла усти́ Свої́ми о Дави́ді, отці́ моє́м, і рука́ма Свої́ма іспо́лни, глаго́ля:

¹⁵

И҆ речѐ (ца́рь): блгⷭ҇ве́нъ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ дне́сь, и҆́же гл҃а оу҆сты̑ свои́ми ѡ҆ даві́дѣ ѻ҆тцѣ̀ мое́мъ и҆ рꙋка́ма свои́ма и҆спо́лни, гл҃ѧ:

¹⁶

от дне в о́ньже ізведо́х лю́ди Моя́ Ізра́їля із Єги́пта, не ізбра́х гра́да от всіх племе́н Ізра́їлевих на созда́ніє хра́му, є́же би́ти і́мені Моєму́ та́мо; но ізбра́х во Ієрусали́мі би́ти і́мені Моєму́ та́мо; і ізбра́х Дави́да би́ти єму́ властели́ну над людьми́ Мої́ми Ізра́їлем;

¹⁶

ѿ днѐ въ ѻ҆́ньже и҆зведо́хъ лю́ди моѧ̑ і҆и҃лѧ и҆з̾ є҆гѵ́пта, не и҆збра́хъ гра́да ѿ всѣ́хъ племе́нъ і҆и҃левыхъ на созда́нїе хра́мꙋ, є҆́же бы́ти и҆́мени моемꙋ̀ та́мѡ: но и҆збра́хъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ бы́ти и҆́мени моемꙋ̀ та́мѡ: и҆ и҆збра́хъ даві́да бы́ти є҆мꙋ̀ властели́нꙋ над̾ людьмѝ мои́ми і҆и҃лемъ:

¹⁷

і бисть на се́рдці отцю́ моєму́ Дави́ду, є́же созда́ти храм і́мені Го́спода Бо́га Ізра́їлева,

¹⁷

и҆ бы́сть на се́рдцы ѻ҆тцꙋ̀ моемꙋ̀ даві́дꙋ, є҆́же созда́ти хра́мъ и҆́мени гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева,

¹⁸

і рече́ Госпо́дь к Дави́ду, отцю́ моєму́: поне́же взи́де на се́рдце твоє́ є́же созда́ти храм і́мені Моєму́, до́брі сотвори́л єси́, я́ко бисть на се́рдці твоє́м;

¹⁸

и҆ речѐ гдⷭ҇ь къ даві́дꙋ ѻ҆тцꙋ̀ моемꙋ̀: поне́же взы́де на се́рдце твоѐ є҆́же созда́ти хра́мъ и҆́мени моемꙋ̀, до́брѣ сотвори́лъ є҆сѝ, ꙗ҆́кѡ бы́сть на се́рдцы твое́мъ:

¹⁹

оба́че ти не сози́ждеши хра́ма, но ра́зві син твой, і́же ізи́де із чресл твої́х, той сози́ждеть храм і́мені Моєму́;

¹⁹

ѻ҆ба́че ты̀ не сози́ждеши хра́ма, но ра́звѣ сы́нъ тво́й, и҆́же и҆зы́де и҆з̾ чре́слъ твои́хъ, то́й сози́ждетъ хра́мъ и҆́мени моемꙋ̀:

²⁰

і возста́ви Госпо́дь глаго́л Свой єго́же глаго́ла; і воста́х вмі́сто Дави́да, отця́ моєго́, і сідо́х на престо́лі Ізра́їлеві, я́коже глаго́ла Госпо́дь, і созда́х храм і́мені Го́спода Бо́га Ізра́їлева,

²⁰

и҆ возста́ви гдⷭ҇ь гл҃го́лъ сво́й є҆го́же гл҃а: и҆ воста́хъ вмѣ́стѡ даві́да ѻ҆тца̀ моегѡ̀, и҆ сѣдо́хъ на престо́лѣ і҆и҃левѣ, ꙗ҆́коже гл҃а гдⷭ҇ь, и҆ созда́хъ хра́мъ и҆́мени гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева,

²¹

і поста́вих та́мо мі́сто киво́ту, в не́мже єсть та́мо заві́т Госпо́день, єго́же завіща́ Госпо́дь со отці́ на́шими во ізвожде́нії їх із землі́ Єги́петськия.

²¹

и҆ поста́вихъ та́мѡ мѣ́сто кївѡ́тꙋ, въ не́мже є҆́сть та́мѡ завѣ́тъ гдⷭ҇ень, є҆го́же завѣща̀ гдⷭ҇ь со ѻ҆тцы̑ на́шими во и҆звожде́нїи и҆́хъ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ.

²²

І ста Соломо́н пред лице́м олтаря́ Госпо́дня пред всім собо́ром Ізра́їлевим і воздви́же ру́ці свої́ на не́бо,

²²

И҆ ста̀ соломѡ́нъ пред̾ лице́мъ ѻ҆лтарѧ̀ гдⷭ҇нѧ пред̾ всѣ́мъ собо́ромъ і҆и҃левымъ и҆ воздви́же рꙋ́цѣ своѝ на не́бо,

²³

і рече́: Го́споди Бо́же Ізра́їлев, ність, я́коже ти Бог на небесі́ горі́ і на землі́ ни́зу, храня́й заві́т і ми́лость рабу́ твоєму́ ходя́щему пред Тобо́ю всім се́рдцем свої́м,

²³

и҆ речѐ: гдⷭ҇и бж҃е і҆и҃левъ, нѣ́сть ꙗ҆́коже ты̀ бг҃ъ на нб҃сѝ горѣ̀ и҆ на землѝ ни́зꙋ, хранѧ́й завѣ́тъ и҆ млⷭ҇ть рабꙋ̀ твоемꙋ̀ ходѧ́щемꙋ пред̾ тобо́ю всѣ́мъ се́рдцемъ свои́мъ,

²⁴

я́же сохрани́л єси́ рабу́ Твоєму́ Дави́ду, отцю́ моєму́; і́бо глаго́лал єси́ усти́ Твої́ми і рука́ма Твої́ма соверши́л єси́, я́коже день сей;

²⁴

ꙗ҆̀же сохрани́лъ є҆сѝ рабꙋ̀ твоемꙋ̀ даві́дꙋ ѻ҆тцꙋ̀ моемꙋ̀: и҆́бо гл҃алъ є҆сѝ оу҆сты̑ твои́ми и҆ рꙋка́ма твои́ма соверши́лъ є҆сѝ, ꙗ҆́коже де́нь се́й:

²⁵

і ни́ні, Го́споди Бо́же Ізра́їлев, сохрани́ рабу́ Твоєму́ Дави́ду, отцю́ моєму́, я́же рекл єси́ єму́, глаго́ля: не оскуді́єть муж от лиця́ Моєго́ сідя́й на престо́лі Ізра́їлеві, то́кмо а́ще сохраня́ть ча́да твоя́ путі́ своя́, є́же ходи́ти предо Мно́ю, я́коже ходи́л єси́ предо Мно́ю;

²⁵

и҆ нн҃ѣ, гдⷭ҇и бж҃е і҆и҃левъ, сохранѝ рабꙋ̀ твоемꙋ̀ даві́дꙋ ѻ҆тцꙋ̀ моемꙋ̀, ꙗ҆̀же ре́клъ є҆сѝ є҆мꙋ̀, гл҃ѧ: не ѡ҆скꙋдѣ́етъ мꙋ́жъ ѿ лица̀ моегѡ̀ сѣдѧ́й на престо́лѣ і҆и҃левѣ, то́кмѡ а҆́ще сохранѧ́тъ ча̑да твоѧ̑ пꙋти̑ своѧ̑, є҆́же ходи́ти предо мно́ю, ꙗ҆́коже ходи́лъ є҆сѝ предо мно́ю:

²⁶

і ни́ні, Го́споди Бо́же Ізра́їлев, да уві́риться глаго́л Твой, єго́же рекл єси́ Дави́ду, отцю́ моєму́:

²⁶

и҆ нн҃ѣ, гдⷭ҇и бж҃е і҆и҃левъ, да оу҆вѣ́ритсѧ гл҃го́лъ тво́й, є҆го́же ре́клъ є҆сѝ даві́дꙋ ѻ҆тцꙋ̀ моемꙋ̀:

²⁷

я́ко а́ще і́стинно всели́ться Бог с челові́ки на землі́? а́ще не́бо і не́бо небесе́ не довлі́ють Ті, кольми́ па́че храм сей, єго́же созда́х і́мені Твоєму́?

²⁷

ꙗ҆́кѡ а҆́ще и҆́стиннѡ всели́тсѧ бг҃ъ съ челѡвѣ́ки на землѝ; а҆́ще нб҃о и҆ нб҃о нб҃сѐ не довлѣ́ютъ тѝ, кольмѝ па́че хра́мъ се́й, є҆го́же созда́хъ и҆́мени твоемꙋ̀;

²⁸

і да при́зриши на моли́тву мою́, Го́споди Бо́же Ізра́їлев, послу́шати моли́тви, є́юже мо́литься раб Твой пред Тобо́ю к Тебі́ днесь,

²⁸

и҆ да при́зриши на моли́твꙋ мою̀, гдⷭ҇и бж҃е і҆и҃левъ, послꙋ́шати моли́твы, є҆́юже мо́литсѧ ра́бъ тво́й пред̾ тобо́ю къ тебѣ̀ дне́сь,

²⁹

да бу́дуть о́чі Твої́ отве́рсти на храм сей день і нощ, на мі́сто, о не́мже рекл єси́: бу́деть і́м'я Моє́ та́мо на усли́шаніє моли́тви, є́юже мо́литься раб Твой на мі́сті сем день і нощ;

²⁹

да бꙋ́дꙋтъ ѻ҆́чи твоѝ ѿвє́рсты на хра́мъ се́й де́нь и҆ но́щь, на мѣ́сто ѡ҆ не́мже ре́клъ є҆сѝ: бꙋ́детъ и҆́мѧ моѐ та́мѡ на оу҆слы́шанїе моли́твы, є҆́юже мо́литсѧ ра́бъ тво́й на мѣ́стѣ се́мъ де́нь и҆ но́щь:

³⁰

і усли́шиши моли́тву раба́ Твоєго́ і люді́й Твої́х Ізра́їля, о ни́хже помо́ляться на мі́сті сем; і Ти усли́шиши на мі́сті обита́лища Твоєго́ на небесі́, і сотвори́ши і поми́луєши;

³⁰

и҆ оу҆слы́шиши моли́твꙋ раба̀ твоегѡ̀ и҆ люді́й твои́хъ і҆и҃лѧ, ѡ҆ ни́хже помо́лѧтсѧ на мѣ́стѣ се́мъ: и҆ ты̀ оу҆слы́шиши на мѣ́стѣ ѡ҆бита́лища твоегѡ̀ на нб҃сѝ, и҆ сотвори́ши и҆ поми́лꙋеши:

³¹

єли́ка а́ще согріши́ть ки́йждо ко і́скреннему своєму́, і а́ще при́йметь на него́ кля́тву, є́же кля́ти єго́, і при́йдеть, і іспові́сть пред лице́м олтаря́ Твоєго́ в хра́мі сем,

³¹

є҆ли̑ка а҆́ще согрѣши́тъ кі́йждо ко и҆́скреннемꙋ своемꙋ̀, и҆ а҆́ще прїи́метъ на него̀ клѧ́твꙋ є҆́же клѧ́ти є҆го̀, и҆ прїи́детъ, и҆ и҆сповѣ́сть пред̾ лице́мъ ѻ҆лтарѧ̀ твоегѡ̀ въ хра́мѣ се́мъ:

³²

і Ти усли́шиши от небесе́, і сотвори́ши суд лю́дем Твої́м Ізра́їлю: осуди́ти беззако́ннаго, да́ти путь єго́ на главу́ єго́, і оправди́ти пра́веднаго, да́ти єму́ по пра́вді єго́;

³²

и҆ ты̀ оу҆слы́шиши ѿ нб҃сѐ, и҆ сотвори́ши сꙋ́дъ лю́демъ твои̑мъ і҆и҃лю: ѡ҆сꙋди́ти беззако́ннаго, да́ти пꙋ́ть є҆гѡ̀ на главꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ ѡ҆правди́ти првⷣнаго, да́ти є҆мꙋ̀ по пра́вдѣ є҆гѡ̀:

³³

єгда́ паду́ть лю́діє Твої́ Ізра́їль пред враги́, я́ко согріша́т Ті, і обратя́ться к Тебі́, і іспові́дяться і́мені Твоєму́, і помо́ляться і возглаго́лють моли́тву к Тебі́ в хра́мі сем:

³³

є҆гда̀ падꙋ́тъ лю́дїе твоѝ і҆и҃ль пред̾ враги̑, ꙗ҆́кѡ согрѣша́тъ тѝ, и҆ ѡ҆братѧ́тсѧ къ тебѣ̀, и҆ и҆сповѣ́дѧтсѧ и҆́мени твоемꙋ̀, и҆ помо́лѧтсѧ и҆ возглаго́лютъ моли́твꙋ къ тебѣ̀ въ хра́мѣ се́мъ:

³⁴

і Ти усли́шиши с небесе́, і ми́лостив бу́деши о согріше́ніїх люді́й Свої́х Ізра́їля, і возврати́ши я в зе́млю, ю́же дал єси́ отце́м їх;

³⁴

и҆ ты̀ оу҆слы́шиши съ нб҃сѐ, и҆ млⷭ҇тивъ бꙋ́деши ѡ҆ согрѣше́нїихъ люді́й свои́хъ і҆и҃лѧ, и҆ возврати́ши ѧ҆̀ въ зе́млю, ю҆́же да́лъ є҆сѝ ѻ҆тцє́мъ и҆́хъ:

³⁵

внегда́ заключи́тися небесі́ і не би́ти дождю́, я́ко согріша́т Ті, і помо́ляться на мі́сті сем, і іспові́дяться і́мені Твоєму́, і от гріх свої́х обратя́ться, єгда́ смири́ши їх;

³⁵

внегда̀ заключи́тисѧ небесѝ и҆ не бы́ти дождю̀, ꙗ҆́кѡ согрѣша́тъ тѝ, и҆ помо́лѧтсѧ на мѣ́стѣ се́мъ, и҆ и҆сповѣ́дѧтсѧ и҆́мени твоемꙋ̀, и҆ ѿ грѣ̑хъ свои́хъ ѡ҆братѧ́тсѧ, є҆гда̀ смири́ши и҆̀хъ:

³⁶

і усли́шиши с небесе́, і ми́лостив бу́деши о грісі́х раба́ Твоєго́ і люді́й Твої́х Ізра́їля; я́ко яви́ши їм путь благи́й ходи́ти по нему́, і да́си дождь на зе́млю, ю́же дал єси́ лю́дем Твої́м в достоя́ніє;

³⁶

и҆ оу҆слы́шиши съ нб҃сѐ, и҆ млⷭ҇тивъ бꙋ́деши ѡ҆ грѣсѣ́хъ раба̀ твоегѡ̀ и҆ люді́й твои́хъ і҆и҃лѧ: ꙗ҆́кѡ ꙗ҆ви́ши и҆̀мъ пꙋ́ть благі́й ходи́ти по немꙋ̀, и҆ да́си до́ждь на зе́млю, ю҆́же да́лъ є҆сѝ лю́демъ твои̑мъ въ достоѧ́нїе:

³⁷

глад а́ще бу́деть, смерть а́ще бу́деть, єгда́ бу́деть возжже́ніє, гу́сениці, ржа а́ще бу́деть, і а́ще оскорб'я́ть я вразі́ їх в єди́нім от градо́в їх, все проти́вноє, вся́ка болі́знь,

³⁷

гла́дъ а҆́ще бꙋ́детъ, сме́рть а҆́ще бꙋ́детъ, є҆гда̀ бꙋ́детъ возжже́нїе, гꙋ́сєницы, ржа̀ а҆́ще бꙋ́детъ, и҆ а҆́ще ѡ҆скорбѧ́тъ ѧ҆̀ вразѝ и҆́хъ въ є҆ди́нѣмъ ѿ градѡ́въ и҆́хъ: всѐ проти́вное, всѧ́ка болѣ́знь,

³⁸

вся́ка моли́тва, вся́ко моле́ніє а́ще бу́деть вся́кому челові́ку от люді́й Ізра́їлевих, єгда́ позна́єть ки́йждо болі́знь се́рдця своєго́ і воздви́гнеть ру́ці свої́ в хра́мі сем,

³⁸

всѧ́ка моли́тва, всѧ́ко моле́нїе а҆́ще бꙋ́детъ всѧ́комꙋ человѣ́кꙋ ѿ люді́й і҆и҃левыхъ, є҆гда̀ позна́етъ кі́йждо болѣ́знь се́рдца своегѡ̀, и҆ воздви́гнетъ рꙋ́цѣ своѝ въ хра́мѣ се́мъ:

³⁹

і Ти усли́шиши от небесе́, от гото́ваго жили́ща Твоєго́, і ми́лостив бу́деши, і сотвори́ши, і да́си коєму́ждо по путе́м єго́, я́коже уві́си се́рдце єго́, я́ко Ти єди́н то́кмо ві́си всіх сердця́ сино́в челові́чеських;

³⁹

и҆ ты̀ оу҆слы́шиши ѿ нб҃сѐ, ѿ гото́вагѡ жили́ща твоегѡ̀, и҆ млⷭ҇тивъ бꙋ́деши, и҆ сотвори́ши, и҆ да́си коемꙋ́ждо по пꙋтє́мъ є҆гѡ̀, ꙗ҆́коже оу҆вѣ́си се́рдце є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ ты̀ є҆ди́нъ то́кмѡ вѣ́си всѣ́хъ сердца̀ сынѡ́въ человѣ́ческихъ: