0

Піснь степе́ней, 126.

Пёснь степeней, Rк7ѕ7.

¹

А́ще не Госпо́дь сози́ждеть дом, всу́є труди́шася зи́ждущії; а́ще не Госпо́дь сохрани́ть град, всу́є бді стреги́й.

¹

Ѓще не гDь сози1ждетъ д0мъ, всyе труди1шасz зи1ждущіи: ѓще не гDь сохрани1тъ грaдъ, всyе бдЁ стрегjй.

²

Всу́є вам єсть у́треневати; воста́нете по сіді́нії яду́щії хліб болі́зні, єгда́ дасть возлю́бленним Свої́м сон.

²

Всyе вaмъ є4сть ќтреневати: востaнете по сэдёніи kдyщіи хлёбъ болёзни, є3гдA дaстъ возлю1блєннымъ свои6мъ с0нъ.

³

Се, достоя́ніє Госпо́днє — си́нове, мзда — плода́ чре́вняго.

³

СE, достоsніе гDне сhнове, мздA плодA чрeвнzгw.

⁴

Я́ко стрі́ли в руці́ си́льнаго, та́ко си́нове оттрясе́нних.

⁴

Ћкw стрёлы въ руцЁ си1льнагw, тaкw сhнове tтрzсeнныхъ.

⁵

Блаже́н, і́же іспо́лнить жела́ніє своє́ от них; не постидя́ться, єгда́ глаго́лють враго́м свої́м во враті́х.

⁵

Бlжeнъ, и4же и3сп0лнитъ желaніе своE t ни1хъ: не постыдsтсz, є3гдA глаг0лютъ врагHмъ свои6мъ во вратёхъ.