0

Піснь степе́ней, 131.

¹

Пом'яни́, Го́споди, Дави́да і всю кро́тость єго́;

²

я́ко кля́тся Го́сподеві, обіща́ся Бо́гу Іа́ковлю;

³

а́ще вни́ду в селе́ніє до́му моєго́, іли́ взи́ду на одр посте́лі моєя́;

⁴

а́ще дам сон очи́ма мої́ма, і ві́ждома^* мої́ма дрема́ніє, і поко́й скранія́ма^* мої́ма;

⁵

до́ндеже обря́щу мі́сто Го́сподеві, селе́ніє Бо́гу Іа́ковлю.

⁶

Се, сли́шахом я во Євфра́фі, обріто́хом я в поля́х дубра́ви;

⁷

вни́дем в селе́нія Єго́, поклоні́мся на мі́сто, іді́же стоя́сті но́зі Єго́.

⁸

Воскресни́, Го́споди, в поко́й Твой, Ти і киво́т святи́ні Твоєя́.

⁹

Свяще́нници Твої́ облеку́ться пра́вдою, і преподо́бнії Твої́ возра́дуються.

¹⁰

Дави́да ра́ди, раба́ Твоєго́, не отврати́ лице́ пома́заннаго Твоєго́.

¹¹

Кля́тся Госпо́дь Дави́ду і́стиною, і не отве́ржеться єя́: от плода́ чре́ва твоєго́ посажду́ на престо́лі твоє́м.

¹²

А́ще сохраня́ть си́нове твої́ заві́т Мой і свиді́нія Моя́ сія́, ї́мже научу́ я, і си́нове їх до ві́ка ся́дуть на престо́лі твоє́м.

¹³

Я́ко ізбра́ Госпо́дь Сіо́на, ізво́ли ї в жили́ще Себі́.

¹⁴

Сей поко́й Мой во вік ві́ка, зді вселю́ся, я́ко ізво́лих ї.

¹⁵

Лови́тву єго́ благословля́яй благословлю́, ни́щия єго́ наси́щу хлі́би;

¹⁶

свяще́нники єго́ облеку́ во спасе́ніє, і преподо́бнії єго́ ра́достію возра́дуються.

¹⁷

Та́мо возращу́ рог Дави́дові, угото́вах світи́льник пома́занному Моєму́.

¹⁸

Враги́ єго́ облеку́ студо́м, на нем же процвіте́ть святи́ня Моя́.