0

Дави́ду Ієремі́єм, 136.

Дв7ду їеремjемъ, Rlѕ7.

¹

На ріка́х Вавило́нських, та́мо сідо́хом і пла́кахом, внегда́ пом'яну́ти нам Сіо́на;

¹

На рэкaхъ вавmлHнскихъ, тaмw сэд0хомъ и3 плaкахомъ, внегдA помzнyти нaмъ сіHна:

²

на ве́рбіїх посреді́ єго́ обі́сихом орга́ни на́ша.

²

на вeрбіихъ посредЁ є3гw2 њбёсихомъ nргaны нaшz.

³

Я́ко та́мо вопроси́ша ни плі́ншії нас о словесі́х пі́сней, і ве́дшії нас о пі́нії; воспо́йте нам от пі́сней Сіо́нських.

³

Ћкw тaмw вопроси1ша ны2 плёншіи нaсъ њ словесёхъ пёсней, и3 вeдшіи нaсъ њ пёніи: восп0йте нaмъ t пёсней сіHнскихъ.

⁴

Ка́ко воспоє́м піснь Госпо́дню на землі́ чужде́й?

⁴

Кaкw воспоeмъ пёснь гDню на земли2 чуждeй;

⁵

А́ще забу́ду тебе́, Ієрусали́ме, забве́нна бу́ди десни́ця моя́.

⁵

Ѓще забyду тебE, їеrли1ме, забвeна бyди десни1ца моS.

⁶

Прильпни́ язи́к мой горта́ні моєму́, а́ще не пом'яну́ тебе́, а́ще не предложу́ Ієрусали́ма, я́ко в нача́лі весе́лія моєго́.

⁶

Прильпни2 љзhкъ м0й гортaни моемY, ѓще не помzнY тебє2, ѓще не предложY їеrли1ма, ћкw въ начaлэ весeліz моегw2.

⁷

Пом'яни́, Го́споди, си́ни Едо́мськія в день Ієрусали́мль глаго́лющия: істоща́йте, істоща́йте до основа́ній єго́.

⁷

Помzни2, гDи, сhны є3дw6мскіz въ дeнь їеrли1мль глаг0лющыz: и3стощaйте, и3стощaйте до њсновaній є3гw2.

⁸

Дщи Вавило́ня окая́нная, блаже́н, і́же возда́сть тебі́ воздая́ніє твоє́, є́же воздала́ єси́ нам;

⁸

Дщи2 вавmлHнz њкаsннаz, бlжeнъ, и4же воздaстъ тебЁ воздаsніе твоE, є4же воздалA є3си2 нaмъ:

⁹

блаже́н, і́же і́меть і разбіє́ть младе́нці твоя́ о ка́мень.

⁹

бlжeнъ, и4же и4метъ и3 разбіeтъ младeнцы тво‰ њ кaмень.

1001

Сла́ва:

Слaва: