0

В коне́ць, псало́м Дави́ду, 139.

¹

Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.–

¹

Ізми́ м'я, Го́споди, от челові́ка лука́ва, от му́жа непра́ведна ізба́ви м'я;

²

–Изми́ мя, Го́споди, от человѣ́ка лука́ва, от му́жа непра́ведна изба́ви мя́:

²

і́же поми́слиша непра́вду в се́рдці, весь день ополча́ху бра́ні;

³

2и́же помы́слиша непра́вду въ се́рдцы, ве́сь де́нь ополча́ху бра́ни:

³

ізостри́ша язи́к свой, я́ко змії́н; яд а́спідов под устна́ми їх.

⁴

3изостри́ша язы́къ сво́й я́ко зміи́нъ: я́дъ а́спідовъ подъ устна́ми и́хъ.

⁴

Сохрани́ м'я, Го́споди, із руки́ грі́шничі, от челові́к непра́ведних ізми́ м'я, і́же поми́слиша зап'я́ті стопи́ моя́.

⁵

4Сохрани́ мя, Го́споди, изъ руки́ грѣ́шничи, от человѣ́къ непра́ведныхъ изми́ мя, и́же помы́слиша запя́ти стопы́ моя́.

⁵

Скри́ша го́рдії сіть мні і у́жи, преп'я́ша сіть нога́ма мої́ма;

⁶

5Скры́ша го́рдіи сѣ́ть мнѣ́ и у́жы, препя́ша сѣ́ть нога́ма мои́ма: 6при стези́ собла́зны положи́ша ми́.

⁶

при стезі́ собла́зни положи́ша мі.

⁷

Рѣ́хъ Го́сподеви: Бо́гъ мо́й єси́ Ты́, внуши́, Го́споди, гла́съ моле́нія моєго́.

⁷

Ріх Го́сподеві: Бог мой єси́ Ти, внуши́, Го́споди, глас моле́нія моєго́.

⁸

Го́споди, Го́споди, си́ло спасе́нія моєго́, осѣни́лъ єси́ надъ главо́ю моє́ю въ де́нь бра́ни.

⁸

Го́споди, Го́споди! Си́ло спасе́нія моєго́, осіни́л єси́ над главо́ю моє́ю в день бра́ні.

⁹

Не преда́ждь мене́, Го́споди, от жела́нія моєго́ грѣ́шнику: помы́слиша на мя́, не оста́ви мене́, да не когда́ вознесу́тся.

⁹

Не преда́ждь мене́, Го́споди, от жела́нія моєго́ грі́шнику; поми́слиша на м'я, не оста́ви мене́, да не когда́ вознесу́ться.

¹⁰

Глава́ окруже́нія и́хъ, тру́дъ усте́нъ и́хъ покры́єтъ я́.

¹⁰

Псало́м окруже́нія їх, труд усте́н їх покри́єть я.

¹¹

Паду́тъ на ни́хъ у́глія о́гненная, низложи́ши я́ во страсте́хъ, и не постоя́тъ.

¹¹

Паду́ть на них у́глія о́гненная, низложи́ши я во страсте́х, і не постоя́ть.

¹²

Му́жъ язы́ченъ не испра́вится на земли́: му́жа непра́ведна зла́я уловя́тъ во истлѣ́ніє.

¹²

Муж язи́чен не іспра́виться на землі́; му́жа непра́ведна зла́я улов'я́ть во істлі́ніє.

¹³

Позна́хъ, я́ко сотвори́тъ Госпо́дь су́дъ ни́щымъ и ме́сть убо́гимъ.

¹³

Позна́х, я́ко сотвори́ть Госпо́дь суд ни́щим і месть убо́гим.

¹⁴

Оба́че пра́ведніи исповѣ́дятся и́мени Твоєму́, и вселя́тся пра́віи съ лице́мъ Твои́мъ.

¹⁴

Оба́че пра́веднії іспові́дяться і́мені Твоєму́, і вселя́ться пра́вії с лице́м Твої́м.

1001

Сла́ва: