0

Аллилу́я, Агге́я і Заха́рії, 145.

Ґллилyіа, ґггeа и3 захaріи, Rм7е7.

¹

Хвали́, душе́ моя́, Го́спода;

¹

Хвали2, душE моS, гDа:

²

восхвалю́ Го́спода в животі́ моє́м, пою́ Бо́гу моєму́, до́ндеже єсьм.

²

восхвалю2 гDа въ животЁ моeмъ, пою2 бGу моемY, д0ндеже є4смь.

³

Не наді́йтеся на кня́зі, на си́ни челові́чеськія, в ни́хже ність спасе́нія.

³

Не надёйтесz на кн‰зи, на сhны человёчєскіz, въ ни1хже нёсть спcніz.

⁴

Ізи́деть дух єго́, і возврати́ться в зе́млю свою́; в той день поги́бнуть вся помишле́нія єго́.

⁴

И#зhдетъ дyхъ є3гw2, и3 возврати1тсz въ зeмлю свою2: въ т0й дeнь поги1бнутъ вс‰ помышлє1ніz є3гw2.

⁵

Блаже́н, єму́же Бог Іа́ковль Помо́щник єго́, упова́ніє єго́ на Го́спода Бо́га своєго́,

⁵

Бlжeнъ, є3мyже бGъ їaкwвль пом0щникъ є3гw2, ўповaніе є3гw2 на гDа бGа своего2,

⁶

сотво́ршаго не́бо і зе́млю, мо́ре і вся, я́же в них; храня́щаго і́стину в вік,

⁶

сотв0ршаго нeбо и3 зeмлю, м0ре, и3 вс‰, ±же въ ни1хъ: хранsщаго и4стину въ вёкъ,

⁷

творя́щаго суд оби́димим, даю́щаго пи́щу а́лчущим. Госпо́дь ріши́ть окова́нния;

⁷

творsщаго сyдъ њби6димымъ, даю1щаго пи1щу ѓлчущымъ. ГDь рэши1тъ њков†нныz:

⁸

Госпо́дь умудря́єть сліпці́; Госпо́дь возво́дить низве́рженния; Госпо́дь лю́бить пра́ведники.

⁸

гDь ўмудрsетъ слэпцы2: гDь возв0дитъ низвeржєнныz: гDь лю1битъ првdники.

⁹

Госпо́дь храни́ть прише́лці, си́ра і вдову́ при́йметь, і путь грі́шних погуби́ть.

⁹

ГDь храни1тъ пришeлцы, си1ра и3 вдовY пріи1метъ, и3 пyть грёшныхъ погуби1тъ.

¹⁰

Воцари́ться Госпо́дь во вік, Бог твой, Сіо́не, в род і род.

¹⁰

ВоцRи1тсz гDь во вёкъ, бGъ тв0й, сіHне, въ р0дъ и3 р0дъ.