0

Аллилу́я, 146.

Ґллилyіа, Rм7ѕ7.

¹

Хвалі́те Го́спода, я́ко благ псало́м; Бо́гові на́шему да услади́ться хвале́ніє.

¹

Хвали1те гDа, ћкw бlгъ pал0мъ: бGови нaшему да ўслади1тсz хвалeніе.

²

Зи́ждай Ієрусали́ма Госпо́дь; разсі́янія Ізра́їлєва собере́ть;

²

Зи1ждай їеrли1ма гDь: разсBzніz ї}лєва соберeтъ:

³

ізціля́яй сокруше́нния се́рдцем і об'язу́яй сокруше́нія їх;

³

и3зцэлszй сокрушє1нныz сeрдцемъ и3 њбzзyzй сокрушє1ніz и4хъ:

⁴

ізчита́яй мно́жество звізд, і всім їм імена́ нарица́яй.

⁴

и3зчитazй мн0жество ѕвёздъ, и3 всBмъ и5мъ и3менA нарицazй.

⁵

Ве́лій Госпо́дь наш, і ве́лія крі́пость Єго́, і ра́зума Єго́ ність числа́.

⁵

Вeлій гDь нaшъ, и3 вeліz крёпость є3гw2, и3 рaзума є3гw2 нёсть числA.

⁶

Приє́мляй кро́ткия Госпо́дь, смиря́яй же грі́шники до землі́.

⁶

Пріeмлzй крHткіz гDь, смирszй же грёшники до земли2.

⁷

Начні́те Го́сподеві во іспові́данії, по́йте Бо́гові на́шему в гу́слех;

⁷

Начни1те гDеви во и3сповёданіи, п0йте бGови нaшему въ гyслехъ:

⁸

одіва́ющему не́бо о́блаки, уготовля́ющему землі́ дождь; прозяба́ющему на гора́х траву́ і злак на слу́жбу челові́ком;

⁸

њдэвaющему нeбо w4блаки, ўготовлsющему земли2 д0ждь: прозzбaющему на горaхъ травY и3 ѕлaкъ на слyжбу человёкwмъ:

⁹

даю́щему ското́м пи́щу їх і птенце́м вра́новим, призива́ющим Єго́.

⁹

даю1щему скотHмъ пи1щу и4хъ, и3 птенцє1мъ врaнwвымъ призывaющымъ є3го2.

¹⁰

Не в си́лі ко́нстій восхо́щеть, ніже́ в ли́стіх му́жеських благоволи́ть;

¹⁰

Не въ си1лэ к0нстэй восх0щетъ, нижE въ лhстэхъ мyжескихъ бlговоли1тъ:

¹¹

благоволи́ть Госпо́дь в боя́щихся Єго́ і во упова́ющих на ми́лость Єго́.

¹¹

бlговоли1тъ гDь въ боsщихсz є3гw2 и3 во ўповaющихъ на млcть є3гw2.