0

Аллилу́я, Агге́я і Заха́рії, 147.

¹

Похвали́, Ієрусали́ме, Го́спода, хвали́ Бо́га твоєго́, Сіо́не;

²

я́ко укріпи́ вереї́ врат твої́х, благослови́ си́ни твоя́ в тебі́.

³

Полага́яй преді́ли твоя́ мир, і ту́ка пшени́чна насища́яй тя;

⁴

посила́яй сло́во Своє́ землі́, до ско́рости тече́ть сло́во Єго́,

⁵

даю́щаго сніг Свой, я́ко во́лну^*, мглу — я́ко пе́пел посипа́ющаго,

⁶

мета́ющаго го́лоть^* Свой, я́ко хлі́би; проти́ву лиця́ мра́за^* Єго́ кто постої́ть?

⁷

По́слеть сло́во Своє́, і іста́єть я; дхнеть дух Єго́, і потеку́ть во́ди.

⁸

Возвіща́яй сло́во Своє́ Іа́кову, оправда́нія і судьби́ Своя́ Ізра́їлеві;

⁹

не сотвори́ та́ко вся́кому язи́ку, і судьби́ Своя́ не яви́ їм.

1001

Сла́ва: