0

Псало́м Дави́ду, 22.

Pал0мъ дв7ду, к7в7.

¹

Госпо́дь пасе́ть м'я, і нічто́же м'я лиши́ть.

¹

ГDь пасeтъ мS, и3 ничт0же мS лиши1тъ.

²

На мі́сте зла́чні, та́мо всели́ м'я, на воді́ поко́йні воспита́ м'я.

²

На мёсте ѕлaчнэ, тaмw всели1 мz, на водЁ пок0йнэ воспитa мz.

³

Ду́шу мою́ обрати́, наста́ви м'я на стезі́ пра́вди і́мене ра́ди Своєго́.

³

Дyшу мою2 њбрати2, настaви мS на стєзи2 прaвды, и4мене рaди своегw2.

⁴

А́ще бо і пойду́ посреді́ сі́ні сме́ртния, не убою́ся зла, я́ко Ти со мно́ю єси́; жезл Твой і па́лиця Твоя́, та м'я уті́шиста.

⁴

Ѓще бо и3 пойдY посредЁ сёни смeртныz, не ўбою1сz ѕлA, ћкw ты2 со мн0ю є3си2: жeзлъ тв0й и3 пaлица твоS, т† мS ўтёшиста.

⁵

Угото́вал єси́ предо мно́ю трапе́зу сопроти́в стужа́ющим мні; ума́стил єси́ єле́йом главу́ мою́, і ча́ша Твоя́ упоява́ющи м'я, я́ко держа́вна.

⁵

Ўгот0валъ є3си2 предо мн0ю трапeзу сопроти1въ стужaющымъ мнЁ: ўмaстилъ є3си2 є3лeомъ главY мою2, и3 чaша твоS ўпоzвaющи мS, ћкw держaвна.

⁶

І ми́лость Твоя́ пожене́ть м'я вся дні живота́ моєго́, і є́же всели́тимися в дом Госпо́день в долготу́ дній.

⁶

И# млcть твоS поженeтъ мS вс‰ дни6 животA моегw2, и3 є4же всели1тимисz въ д0мъ гDень въ долготY днjй.