¹

В коне́ць, псало́м Дави́ду, ізступле́нія, 30.

¹

ўлоM двDвᲆ, л~” В коне'цъ и^стђпленїя”

²

На Тя, Го́споди, упова́х, да не постижу́ся во вік; пра́вдою Твоє́ю ізба́ви м'я і ізми́ м'я.

²

На' тя г~и ё^пова'хъ, да не постыжDђся в# вњкъ, пра'вдою твоею и^ꙁба'ви мя, и^ і^ꙁми' мя”

³

Приклони́ ко мні у́хо Твоє́, ускори́ із'я́ти м'я; бу́ди мі в Бо́га Защи́тителя і в дом прибі́жища, є́же спасти́ м'я.

³

Приклони` кᲆ мнњ ё^хо твое, ё^скори` и^ꙁя'ти мя. бђ'ди ми в# бг~ъ ꙁащититель, и^ въ до'мъ прибњжища спsти м^я”

⁴

Я́ко держа́ва моя́ і Прибі́жище моє́ єси́ Ти; і і́мене Твоєго́ ра́ди наста́виши м'я і препита́єши м'я.

⁴

ја%ко дръжа'ва моа, и^ прибњжище мое е^си ты`, и^ і'мени твоего ради насᲄа'виши мя, и^ препита'еши мя”

⁵

Ізведе́ши м'я от сі́ті сея́, ю́же скри́ша мі; я́ко Ти єси́ Защи́титель мой, Го́споди.

⁵

и^стр'ъгнеши мя` эT сњти сеа` ю%же съкры'ша ми, ја%ко ты' е^си ꙁащи'титеl мои г~и.

⁶

В ру́ці Твої́ предложу́ дух мой; ізба́вил м'я єси́, Го́споди Бо́же і́стини.

⁶

в рђцњ твои` предаю дх~ъ мои`” И$ꙁба'вилъ мя е^си г~и бж~е и%стинњ”

⁷

Возненави́діл єси́ храня́щия суєти́ вотще́; аз же на Го́спода упова́х.

⁷

Въꙁненави'дњлъ е^си храня'щая сђ'етная` затще'е, а%ꙁъ же на' г~а ё^поваX”

⁸

Возра́дуюся і возвеселю́ся о ми́лості Твоє́й, я́ко призрі́л єси́ на смире́ніє моє́, спасл єси́ от нужд ду́шу мою́

⁸

възра'дђюся и^ възвеселю'ся ѓ^ млsти твое'й, ја%ко призрњлᲆ е^си на смире'нїе мое`, спsлъ е^си эT бњдъ дш~ђ мою”

⁹

і ні́си мене́ затвори́л в рука́х вра́жіїх, поста́вил єси́ на простра́нні но́зі мої́.

⁹

и^ нњ'си мене` затвори'лъ в рђка'хъ вра'жїаX, поста'виl е^си на пространнњ но'ѕᲇ мои`.

¹⁰

Поми́луй м'я, Го́споди, я́ко скорблю́; см'яте́ся я́ростію о́ко моє́, душа́ моя́ і утро́ба моя́.

¹⁰

поми'лђй мя г~и, ја%ко скоръблю`. смђти'ся эT ја%рости ѓ%ко мое`, дш~а моа` и^ ё^тро'ба моя`”

¹¹

Я́ко ізчезе́ в болі́зні живо́т мой, і лі́та моя́ в воздиха́ніїх; ізнемо́же нището́ю крі́пость моя́, і ко́сті моя́ см'ято́шася.

¹¹

ЈА/ко и^счеꙁе` въ болњꙁни живо'тъ мой, и^ лњта моя` въ воꙁдыха'нїихъ” И$ꙁнеможе ни'щетою крњпость моя`, и^ ко'сти моя смђти'шася”

¹²

От всіх враг мої́х бих поноше́ніє, і сосі́дом мої́м зіло́, і страх зна́ємим мої́м; ви́дящії м'я вон біжа́ша от мене́.

¹²

эT всњхъ вра'гъ мои^хᲆ быхъ поношенїе, и^ съсњдоM моимъ ѕњло, и^ стра'хъ ꙁна'емымъ мои^мᲆ” Ви'дящеи^ мя во'нъ бњжа'ша эT мене,

¹³

Забве́н бих я́ко мертв от се́рдця; бих я́ко сосу́д погубле́н.

¹³

ꙁабвеn быхъ ја%ко ме'ртвъ эT срDца” Быхъ ја%ко съсђдъ погђбленъ,

¹⁴

Я́ко сли́шах гажде́ніє [укоре́ніє] мно́гих живу́щих о́крест, внегда́ собра́тися їм вку́пі на м'я, прия́ти ду́шу мою́ совіща́ша.

¹⁴

ја%ко слы'шах# гажденїе мно'гихъ живђщиX ѓ^крsтъ. внегда` събира'тися и^мъ вкђпњ на' мя, прїа'ти дш~ђ мою съвњща'ша”

¹⁵

Аз же на Тя, Го́споди, упова́х, ріх: Ти єси́ Бог мой.

¹⁵

А$з# же на тя г~и ё^поваX” Рњхъ ты е^си бг~ъ мои,

¹⁶

В руку́ Твоє́ю жре́бії мої́; ізба́ви м'я із руки́ враг мої́х і от гоня́щих м'я.

¹⁶

въ рђ'кђ твоею жрњбїи мой” И$ꙁба'ви мя и^ꙁ рђки вра'гъ мои^хъ, и^ эT гоня'щихъ мя”

¹⁷

Просвіти́ лице́ Твоє́ на раба́ Твоєго́; спаси́ м'я ми́лостію Твоє́ю.

¹⁷

Просвњти` лице твое на раба` твое^го, сп~си мя ми'лостїю твое^ю.

¹⁸

Го́споди, да не постижу́ся, я́ко призва́х Тя; да постидя́ться нечести́вії і сни́дуть во ад.

¹⁸

г~и да не постыжђ'ся, ја%ко приꙁва'х тя” да постидятся нечести'вїи, и^ снидђтъ въ а%дъ”

¹⁹

Ні́ми да бу́дуть устни́ льсти́вия, глаго́лющия на пра́веднаго беззако́ніє, горди́нею і унічиже́нієм.

¹⁹

Нњмы да бђдёT ё^стны` льсти'выя, гл~ющая на пра'веднаго без#ꙁаконїе, горды'нею и^ ё^ничиже'нїемъ”

²⁰

Коль мно́гоє мно́жество бла́гости Твоєя́, Го́споди, ю́же скрил єси́ боя́щимся Тебе́, соді́лал єси́ упова́ющим на Тя, пред си́ни челові́чеськими!

²⁰

Ко'ль мно'го мно'жество бл~гости твоея г~и, я%же съкры'лъ еси боя'щимся тебе`. съдњ'лалъ е^си ё^пова'ющимъ на' тя, преD сн~ы чл~чьскими”

²¹

Скри́єши їх в та́йні лиця́ Твоєго́ от м'яте́жа челові́чеська, покри́єши їх в кро́ві от преріка́нія язи́к.

²¹

Съкры'еши иX, в та'инњ лица` твоего, эT мњте'жа чл~чьска” Покры'еши и^хъ въ кровњ эT пре'рњканїя я^ꙁы'къ”

²²

Благослове́н Госпо́дь, я́ко удиви́ ми́лость Свою́ во гра́ді огражде́нія.

²²

Бл~гослове'нъ г~ь, ја%ко ё^диви` млsть свою` въ градњ ѓ^бьстоя'нїя”

²³

Аз же ріх во ізступле́нії моє́м: отве́ржен єсьм от лиця́ о́чію Твоє́ю; сего́ ра́ди усли́шал єси́ глас моли́тви моєя́, внегда́ воззва́х к Тебі́.

²³

А/ꙁ же рњхъ въ и^з#стђпле'нїи мое'мᲆ, эTверженъ е^смь эT лица` ѓ%чїю твоею” Сего ра'ди ё^слы'ша глsа мл~твы моея`, вънегда` въꙁва'хъ к тебњ”

²⁴

Возлюбі́те Го́спода, всі преподо́бнії Єго́; я́ко і́стини взиска́єть Госпо́дь і воздає́ть ізли́ше творя́щим горди́ню.

²⁴

Въꙁлюби'те г~а вси прпDбнїи е^го, ја%ко и^стины въꙁыска'етъ г~ь, и^ въꙁдае'тъ и^ꙁли'ха творя'щимъ гор#ды'ню”

²⁵

Мужа́йтеся, і да кріпи́ться се́рдце ва́ше, всі упова́ющії на Го́спода.

²⁵

Мђжа'итеся, и^ да крᲇпиTся срDце ва'ше, вси ё^пова'ющеи на' г~а”