¹

Псало́м Дави́ду, в воспомина́ніє о субо́ті, 37.

¹

Pал0мъ дв7ду, въ воспоминaніе њ суббHтэ, lз7.

²

Го́споди, да не я́ростію Твоє́ю обличи́ши мене́, ніже́ гні́вом Твої́м нака́жеши мене́;

²

ГDи, да не ћростію твоeю њбличи1ши менE, нижE гнёвомъ твои1мъ накaжеши менE:

³

я́ко стрі́ли Твоя́ унзо́ша во мні, і утверди́л єси́ на мні ру́ку Твою́.

³

ћкw стрёлы тво‰ ўнз0ша во мнЁ, и3 ўтверди1лъ є3си2 на мнЁ рyку твою2.

⁴

Ність ізціле́нія в пло́ті моє́й от лиця́ гні́ва Твоєго́, ність ми́ра в косте́х мої́х от лиця́ гріх мої́х.

⁴

Нёсть и3зцэлeніz въ пл0ти моeй t лицA гнёва твоегw2, нёсть ми1ра въ костeхъ мои1хъ t лицA грBхъ мои1хъ.

⁵

Я́ко беззако́нія моя́ превзидо́ша главу́ мою́, я́ко бре́м'я тя́жкоє отяготі́ша на мні.

⁵

Ћкw беззакHніz мо‰ превзыд0ша главY мою2, ћкw брeмz тsжкое њтzготёша на мнЁ.

⁶

Возсмерді́ша і согни́ша ра́ни моя́, от лиця́ безу́мія моєго́.

⁶

Возсмердёша и3 согни1ша р†ны мо‰, t лицA безyміz моегw2.

⁷

Пострада́х і сляко́хся до конця́, весь день сі́туя хожда́х;

⁷

Пострадaхъ и3 слzк0хсz до концA, вeсь дeнь сётуz хождaхъ:

⁸

я́ко ля́двія моя́ напо́лнишася поруга́ній, і ність ізціле́нія в пло́ті моє́й.

⁸

ћкw лsдвіz мо‰ нап0лнишасz поругaній, и3 нёсть и3зцэлeніz въ пл0ти моeй.

⁹

Озло́блен бих і смири́хся до зіла́, рика́х от воздиха́нія се́рдця моєго́.

⁹

Њѕл0бленъ бhхъ и3 смири1хсz до ѕэлA, рыкaхъ t воздыхaніz сeрдца моегw2.

¹⁰

Го́споди, пред Тобо́ю все жела́ніє моє́, і воздиха́ніє моє́ от Тебе́ не утаї́ся.

¹⁰

ГDи, пред8 тоб0ю всE желaніе моE, и3 воздыхaніе моE t тебє2 не ўтаи1сz.

¹¹

Се́рдце моє́ см'яте́ся, оста́ви м'я си́ла моя́, і світ о́чію моє́ю — і той ність со мно́ю.

¹¹

Сeрдце моE смzтeсz, њстaви мS си1ла моS, и3 свётъ џчію моє1ю, и3 т0й нёсть со мн0ю.

¹²

Дру́зі мої́ і і́скреннії мої́ пря́мо мні прибли́жишася і ста́ша.

¹²

Дрyзи мои2 и3 и4скренніи мои2 прsмw мнЁ прибли1жишасz и3 стaша.

¹³

І бли́жнії мої́ отдале́че мене́ ста́ша, і нужда́хуся і́щущії ду́шу мою́; і і́щущії зла́я мні глаго́лаху су́єтная, і льсти́вним весь день поуча́хуся.

¹³

И# бли1жніи мои2 tдалeче менє2 стaша, и3 нуждaхусz и4щущіи дyшу мою2: и3 и4щущіи ѕл†z мнЁ глаг0лаху сyєтнаz, и3 льсти6внымъ вeсь дeнь поучaхусz.

¹⁴

Аз же, я́ко глух, не сли́шах, і я́ко нім не отверза́яй уст свої́х;

¹⁴

Ѓзъ же ћкw глyхъ не слhшахъ, и3 ћкw нёмъ не tверзazй ќстъ свои1хъ:

¹⁵

і бих я́ко челові́к не сли́шай і не іми́й во усті́х свої́х обличе́нія.

¹⁵

и3 бhхъ ћкw человёкъ не слhшай и3 не и3мhй во ўстёхъ свои1хъ њбличeніz.

¹⁶

Я́ко на Тя, Го́споди, упова́х, Ти усли́шиши, Го́споди, Бо́же мой.

¹⁶

Ћкw на тS, гDи, ўповaхъ, ты2 ўслhшиши, гDи б9е м0й.

¹⁷

Я́ко ріх: да не когда́ пора́дуютьміся вразі́ мої́; і внегда́ подвижа́тися нога́м мої́м, на м'я велері́чеваша.

¹⁷

Ћкw рёхъ: да не когдA порaдуютмисz врази2 мои2: и3 внегдA подвижaтисz ногaмъ мои6мъ, на мS велерёчеваша.

¹⁸

Я́ко аз на ра́ни гото́в, і болі́знь моя́ предо мно́ю єсть ви́ну.

¹⁸

Ћкw ѓзъ на р†ны гот0въ, и3 болёзнь моS предо мн0ю є4сть вhну.

¹⁹

Я́ко беззако́ніє моє́ аз возвіщу́ і попеку́ся о грісі́ моє́м.

¹⁹

Ћкw беззак0ніе моE ѓзъ возвэщY и3 попекyсz њ грэсЁ моeмъ.

²⁰

Вразі́ же мої́ живу́ть і укріпи́шася па́че мене́, і умно́жишася ненави́дящії м'я без пра́вди;

²⁰

Врази1 же мои2 живyтъ и3 ўкрэпи1шасz пaче менє2, и3 ўмн0жишасz ненави1дzщіи мS без8 прaвды:

²¹

воздаю́щії мі зла́я воз блага́я оболга́ху м'я, зане́ гоня́х благости́ню.

²¹

воздаю1щіи ми2 ѕл†z воз8 благ†z њболгaху мS, занE гонsхъ благостhню.

²²

Не оста́ви мене́, Го́споди Бо́же мой, не отступи́ от мене́;

²²

Не њстaви менE, гDи б9е м0й, не tступи2 t менє2:

²³

воньми́ в по́мощ мою́, Го́споди спасе́нія моєго́.

²³

вонми2 въ п0мощь мою2, гDи сп7сeніz моегw2.