¹

Псало́м Дави́ду, в воспомина́ніє о субо́ті, 37.

¹

Псало́мъ Дави́ду, въ воспомина́ніє о суббо́тѣ.

²

Го́споди, да не я́ростію Твоє́ю обличи́ши мене́, ніже́ гні́вом Твої́м нака́жеши мене́;

²

Го́споди, да не я́ростію Твоє́ю обличи́ши мене́, ниже́ гнѣ́вомъ Твои́мъ нака́жеши мене́:

³

я́ко стрі́ли Твоя́ унзо́ша во мні, і утверди́л єси́ на мні ру́ку Твою́.

³

я́ко стрѣ́лы Твоя́ унзо́ша во мнѣ́, и утверди́лъ єси́ на мнѣ́ ру́ку Твою́.

⁴

Ність ізціле́нія в пло́ті моє́й от лиця́ гні́ва Твоєго́, ність ми́ра в косте́х мої́х от лиця́ гріх мої́х.

⁴

Нѣ́сть изцѣле́нія въ пло́ти моє́й от лица́ гнѣ́ва Твоєго́, нѣ́сть ми́ра въ косте́хъ мои́хъ от лица́ грѣ́хъ мои́хъ.

⁵

Я́ко беззако́нія моя́ превзидо́ша главу́ мою́, я́ко бре́м'я тя́жкоє отяготі́ша на мні.

⁵

Я́ко беззако́нія моя́ превзыдо́ша главу́ мою́, я́ко бре́мя тя́жкоє отяготѣ́ша на мнѣ́.

⁶

Возсмерді́ша і согни́ша ра́ни моя́, от лиця́ безу́мія моєго́.

⁶

Возсмердѣ́ша и согни́ша ра́ны моя́, от лица́ безу́мія моєго́.

⁷

Пострада́х і сляко́хся до конця́, весь день сі́туя хожда́х;

⁷

Пострада́хъ и сляко́хся до конца́, ве́сь де́нь сѣ́туя хожда́хъ:

⁸

я́ко ля́двія моя́ напо́лнишася поруга́ній, і ність ізціле́нія в пло́ті моє́й.

⁸

я́ко ля́двія моя́ напо́лнишася поруга́ній, и нѣ́сть изцѣле́нія въ пло́ти моє́й.

⁹

Озло́блен бих і смири́хся до зіла́, рика́х от воздиха́нія се́рдця моєго́.

⁹

Озло́бленъ бы́хъ и смири́хся до зѣла́, рыка́хъ от воздыха́нія се́рдца моєго́.

¹⁰

Го́споди, пред Тобо́ю все жела́ніє моє́, і воздиха́ніє моє́ от Тебе́ не утаї́ся.

¹⁰

Го́споди, предъ Тобо́ю все́ жела́ніє моє́, и воздыха́ніє моє́ от Тебе́ не утаи́ся.

¹¹

Се́рдце моє́ см'яте́ся, оста́ви м'я си́ла моя́, і світ о́чію моє́ю — і той ність со мно́ю.

¹¹

Се́рдце моє́ смяте́ся, оста́ви мя́ си́ла моя́, и свѣ́тъ о́чію моє́ю, и то́й нѣ́сть со мно́ю.

¹²

Дру́зі мої́ і і́скреннії мої́ пря́мо мні прибли́жишася і ста́ша.

¹²

Дру́зи мои́ и и́скренніи мои́ пря́мо мнѣ́ прибли́жишася и ста́ша.

¹³

І бли́жнії мої́ отдале́че мене́ ста́ша, і нужда́хуся і́щущії ду́шу мою́; і і́щущії зла́я мні глаго́лаху су́єтная, і льсти́вним весь день поуча́хуся.

¹³

И бли́жніи мои́ отдале́че мене́ ста́ша, и нужда́хуся и́щущіи ду́шу мою́: и и́щущіи зла́я мнѣ́ глаго́лаху су́єтная, и льсти́внымъ ве́сь де́нь поуча́хуся.

¹⁴

Аз же, я́ко глух, не сли́шах, і я́ко нім не отверза́яй уст свої́х;

¹⁴

А́зъ же я́ко глу́хъ не слы́шахъ, и я́ко нѣ́мъ не отверза́яй у́стъ свои́хъ:

¹⁵

і бих я́ко челові́к не сли́шай і не іми́й во усті́х свої́х обличе́нія.

¹⁵

и бы́хъ я́ко человѣ́къ не слы́шай и не имы́й во устѣ́хъ свои́хъ обличе́нія.

¹⁶

Я́ко на Тя, Го́споди, упова́х, Ти усли́шиши, Го́споди, Бо́же мой.

¹⁶

Я́ко на Тя́, Го́споди, упова́хъ, Ты́ услы́шиши, Го́споди Бо́же мо́й.

¹⁷

Я́ко ріх: да не когда́ пора́дуютьміся вразі́ мої́; і внегда́ подвижа́тися нога́м мої́м, на м'я велері́чеваша.

¹⁷

Я́ко рѣ́хъ: да не когда́ пора́дуютмися врази́ мои́: и внегда́ подвижа́тися нога́мъ мои́мъ, на мя́ велерѣ́чеваша.

¹⁸

Я́ко аз на ра́ни гото́в, і болі́знь моя́ предо мно́ю єсть ви́ну.

¹⁸

Я́ко а́зъ на ра́ны гото́въ, и болѣ́знь моя́ предо мно́ю є́сть вы́ну.

¹⁹

Я́ко беззако́ніє моє́ аз возвіщу́ і попеку́ся о грісі́ моє́м.

¹⁹

Я́ко беззако́ніє моє́ а́зъ возвѣщу́ и попеку́ся о грѣсѣ́ моє́мъ.

²⁰

Вразі́ же мої́ живу́ть і укріпи́шася па́че мене́, і умно́жишася ненави́дящії м'я без пра́вди;

²⁰

Врази́ же мои́ живу́тъ и укрѣпи́шася па́че мене́, и умно́жишася ненави́дящіи мя́ безъ пра́вды:

²¹

воздаю́щії мі зла́я воз блага́я оболга́ху м'я, зане́ гоня́х благости́ню.

²¹

воздаю́щіи ми́ зла́я возъ блага́я оболга́ху мя́, зане́ гоня́хъ благосты́ню.

²²

Не оста́ви мене́, Го́споди Бо́же мой, не отступи́ от мене́;

²²

Не оста́ви мене́, Го́споди Бо́же мо́й, не отступи́ от мене́:

²³

воньми́ в по́мощ мою́, Го́споди спасе́нія моєго́.

²³

вонми́ въ по́мощь мою́, Го́споди спасе́нія моєго́.