¹

В коне́ць, псало́м Дави́ду, 40.

²

Блаже́н разуміва́яй на ни́ща і убо́га, в день лют ізба́вить єго́ Госпо́дь.

³

Госпо́дь да сохрани́ть єго́ і живи́ть єго́, і да ублажи́ть єго́ на землі́, і да не преда́сть єго́ в ру́ки враго́в єго́.

⁴

Госпо́дь да помо́жеть єму́ на одрі́ болі́зні єго́; все ло́же єго́ обрати́л єси́ в болі́зні єго́.

⁵

Аз ріх: Го́споди, поми́луй м'я, ізціли́ ду́шу мою́, я́ко согріши́х Ті.

⁶

Вразі́ мої́ рі́ша мні зла́я: когда́ у́мреть, і поги́бнеть і́м'я єго́?

⁷

І вхожда́ше ви́діти, всу́є глаго́лаше се́рдце єго́; собра́ беззако́ніє себі́, ісхожда́ше вон і глаго́лаше вку́пі.

⁸

На м'я шепта́ху всі вразі́ мої́, на м'я помишля́ху зла́я мні.

⁹

Сло́во законопресту́пноє возложи́ша на м'я: єда́ сп'яй не приложи́ть воскресну́ти?

¹⁰

І́бо челові́к ми́ра моєго́, на него́же упова́х, яди́й хлі́би моя́, возвели́чи на м'я запина́ніє.

¹¹

Ти же, Го́споди, поми́луй м'я і возста́ви м'я, і возда́м їм.

¹²

В сем позна́х, я́ко восхоті́л м'я єси́, я́ко не возра́дується враг мой о мні.

¹³

Мене́ же за незло́біє прия́л і утверди́л м'я єси́ пред Тобо́ю в вік.

¹⁴

Благослове́н Госпо́дь Бог Ізра́їлев от ві́ка і до ві́ка! Бу́ди, бу́ди.