0

Псало́м Дави́ду, не надпи́сан у євре́й, 42.

ўлоM двDвъ м~в, неѓ^пі'санъ эT е^вре'й”

¹

Суди́ мі, Бо́же, і разсуди́ прю мою́; от язи́ка не преподо́бна, от челові́ка непра́ведна і льсти́ва ізба́ви м'я.

¹

Сђди` ми бж~е, и^ раꙁсђди` прю мою, эT ја^зы'ка непреподо'б#на, эT чл~ка неправеDна и^ льсᲄи'ва и^ꙁба'ви м^я”

²

Зане́ Ти єси́, Бо́же, крі́пость моя́, вску́ю отри́нул м'я єси́? І вску́ю сі́туя хожду́, внегда́ оскорбля́єть враг?

²

ЈА/ко т^ы е^си бж~е держа'ва моя`, в#скђ'ю эTри'нђ мя, и^ в#скђю сњтђя хожDђ внегда стђжа'етъ врагъ;

³

Посли́ світ Твой і і́стину Твою́; та м'я наста́виста, і введо́ста м'я в го́ру святу́ю Твою́ і в селе́нія Твоя́.

³

посли свTњ твой, и^ і'стинђ твою. та` м^я насᲄа'виста, и^ в#ведо'ста м^я в# горђ ст~ђ'ю твою, и^ в# жили`ща твоя”

⁴

І вни́ду к же́ртвеннику Бо́жию, к Бо́гу веселя́щему ю́ность мою́; іспові́мся Тебі́ в гу́слех, Бо́же, Бо́же мой.

⁴

И$ в#ни'дђ к# жертвеникђ бж~їю, к# бг~ђ веселящемђ ю'ность мою” и^сповњмся тебњ в# гђ'слеX б~е, б~е мой”

⁵

Вску́ю приско́рбна єси́, душе́ моя́? І вску́ю смуща́єши м'я? Упова́й на Бо́га, я́ко іспові́мся Єму́, спасе́ніє лиця́ моєго́ і Бог мой.

⁵

Вскђю' прі'ско'рбна е^си дш~е моя`, и^ в#скђю смђща'еши м^я; ё^повай на' б~а, ја%ко и^сповњмся е^мђ. сп~се'нїе лица` мое^го, и^ бг~ъ мой”

1001

Сла́ва:

Сла'ва”