¹

В коне́ць, ра́зума Дави́ду,

²

внегда́ прийти́ Дої́ку Ідуме́йську, і возвісти́ти Сау́лу, і рещи́ єму́: при́йде Дави́д в дом Авімеле́хов, 51.

³

Что хва́лишися во зло́бі, си́льне? Беззако́ніє весь день,

⁴

непра́вду уми́сли язи́к твой; я́ко бри́тву ізощре́ну сотвори́л єси́ лесть.

⁵

Возлюби́л єси́ зло́бу па́че благости́ні, непра́вду, не́же глаго́лати пра́вду;

⁶

возлюби́л єси́ вся глаго́ли пото́пния, язи́к льстив.

⁷

Сего́ ра́ди Бог разруши́ть тя до конця́; восто́ргнеть тя, і пресели́ть тя от селе́нія твоєго́ і ко́рень твой от землі́ живи́х.

⁸

У́зрять пра́веднії і убоя́ться, і о нем возсмію́ться і реку́ть:

⁹

се, челові́к, і́же не положи́ Бо́га Помо́щника себі́, но упова́ на мно́жество бога́тства своєго́, і возмо́же суєто́ю своє́ю.

¹⁰

Аз же, я́ко ма́слина плодови́та в дому́ Бо́жиї; упова́х на ми́лость Бо́жию во вік і в вік ві́ка.

¹¹

Іспові́мся Тебі́ в вік, я́ко сотвори́л єси́; і терплю́ і́м'я Твоє́, я́ко бла́го пред преподо́бними Твої́ми.