¹

В коне́ць, да не растли́ши, псало́м пі́сні Аса́фу, 74.

¹

в# конецᲆ дн~е растли'ши. ўлоM пњ'сни а^са'фовъ, о~д”

²

Іспові́мися Тебі́, Бо́же, іспові́мися Тебі́ і призове́м і́м'я Твоє́; пові́м вся чудеса́ Твоя́.

²

Исповњмыся тебњ бж~е, и^сповњмыся тебњ, и^ приꙁовемъ и'мя твое” Повњм# вс^я чюдеса твоа,

³

Єгда́ прийму́ вре́м'я, Аз правоти́ возсужду́.

³

е^гда прїимђ вре'мя, а'ꙁъ пра'воты сђжDђ”

⁴

Раста́яся земля́ і всі живу́щії на ней, Аз утверди́х столпи́ єя́.

⁴

Разтаася ꙁеMля, и^ вси живђщеи` на не'й” А$ꙁъ ё^твердиX столпы` еа`”

⁵

Ріх беззако́ннующим: не беззако́ннуйте! І согріша́ющим: не возносі́те ро́га.

⁵

Рњхъ беꙁако'ннђющымъ, не безако'ннђите. и^ съгрᲇшя'ющыM, не въꙁноси'те ро'га”

⁶

Не воздвиза́йте на висоту́ ро́га ва́шего і не глаго́літе на Бо́га непра́вду;

⁶

Не въздви'жите на высотђ` ро'га ва'шего, и^ не гл~ите на' б~а непра'вдђ”

⁷

я́ко ніже́ от ісхо́д, ніже́ і за́пад, ніже́ от пусти́х гор.

⁷

ЈА/ко ни эT сходъ ни эT ꙁапаD, ни эT пђстъ горъ,

⁸

Я́ко Бог Судія́ єсть; сего́ смиря́єть, і сего́ возно́сить.

⁸

ја%ко б~ъ сђди'и е^сть” Сего смиря'еᲄъ, и^ сего въꙁно'ситᲆ.

⁹

Я́ко ча́ша в руці́ Госпо́дні, вина́ нерастворе́на іспо́лнь растворе́нія, і уклони́ от сея́ в сію́; оба́че дро́ждіє єго́ не істощи́ся, іспію́ть всі грі́шнії землі́.

⁹

ја%ко ча'шя в рђцњ гн~и вина` нерастворе'на и^сполнь расᲄворе'нїа, и^ ё^клони` эT сеа` в сїю, ѓ^баче дро'ждїе е^го не и^скы'дашяся” И$спїю'тъ вс^и грњшнїи ꙁемля,

¹⁰

Аз же возра́дуюся в вік, воспою́ Бо́гу Іа́ковлю;

¹⁰

а^ꙁъ же въꙁрадђюся в# вњкъ, пою` б~ђ і^а'ковлю”

¹¹

і вся ро́ги грі́шних сломлю́, і вознесе́ться рог пра́веднаго.

¹¹

И$ вс^я ро'гы грњшныхъ сломлю`, и^ въꙁнесе'тся рогъ пра'веднаго”