0

Псало́м Аса́фу, 78.

Псало́мъ Аса́фу.

¹

Бо́же, прийдо́ша язи́ци в достоя́ніє Твоє́, оскверни́ша храм святи́й Твой,

¹

Бо́же, пріидо́ша язы́цы въ достоя́ніє Твоє́, оскверни́ша хра́мъ святы́й Тво́й,

²

положи́ша Ієрусали́м, я́ко ово́щноє храни́лище; положи́ша тру́пія раб Твої́х бра́шно пти́цям небе́сним, пло́ти преподо́бних Твої́х звіре́м земни́м;

²

положи́ша Ієрусали́мъ я́ко ово́щноє храни́лище: положи́ша тру́пія ра́бъ Твои́хъ бра́шно пти́цамъ небе́снымъ, пло́ти преподо́бныхъ Твои́хъ звѣре́мъ земны́мъ:

³

пролія́ша кров їх, я́ко во́ду, о́крест Ієрусали́ма, і не бі погреба́яй.

³

пролія́ша кро́вь и́хъ я́ко во́ду о́крестъ Ієрусали́ма, и не бѣ́ погреба́яй.

⁴

Би́хом поноше́ніє сосі́дом на́шим, подражне́ніє і поруга́ніє су́щим о́крест нас.

⁴

Бы́хомъ поноше́ніє сосѣ́домъ на́шымъ, подражне́ніє и поруга́ніє су́щымъ о́крестъ на́съ.

⁵

Доко́лі, Го́споди, прогні́ваєшися до конця́? Разжже́ться, я́ко огнь, рве́ніє Твоє́?

⁵

Доко́лѣ, Го́споди, прогнѣ́ваєшися до конца́? Разжже́тся я́ко о́гнь рве́ніє Твоє́?

⁶

Проли́й гнів Твой на язи́ки, незна́ющия Тебе́, і на ца́рствія, я́же і́мене Твоєго́ не призва́ша;

⁶

Пролі́й гнѣ́въ Тво́й на язы́ки незна́ющыя Тебе́, и на ца́рствія, я́же и́мене Твоєго́ не призва́ша:

⁷

я́ко поядо́ша Іа́кова і мі́сто єго́ опустоши́ша.

⁷

я́ко поядо́ша Іа́кова, и мѣ́сто єго́ опустоши́ша.

⁸

Не пом'яни́ на́ших беззако́ній пе́рвих; ско́ро да предваря́ть ни щедро́ти Твоя́, Го́споди, я́ко обнища́хом зіло́.

⁸

Не помяни́ на́шихъ беззако́ній пе́рвыхъ: ско́ро да предваря́тъ ны́ щедро́ты Твоя́, Го́споди, я́ко обнища́хомъ зѣло́.

⁹

Помози́ нам, Бо́же, Спаси́телю наш, сла́ви ра́ди і́мене Твоєго́; Го́споди, ізба́ви ни і очи́сти гріхи́ на́ша і́мене ра́ди Твоєго́.

⁹

Помози́ на́мъ, Бо́же, Спаси́телю на́шъ, сла́вы ра́ди и́мене Твоєго́: Го́споди, изба́ви ны́ и очи́сти грѣхи́ на́шя и́мене ра́ди Твоєго́.

¹⁰

Да не когда́ реку́ть язи́ци: гді єсть Бог їх? І да уві́сться во язи́ціх пред очи́ма на́шима отмще́ніє кро́ве раб Твої́х пролити́я.

¹⁰

Да не когда́ реку́тъ язы́цы: гдѣ́ є́сть Бо́гъ и́хъ? И да увѣ́стся во язы́цѣхъ предъ очи́ма на́шима отмще́ніє кро́ве ра́бъ Твои́хъ пролиты́я.

¹¹

Да вни́деть пред Тя воздиха́ніє окова́нних; по вели́чію ми́шці Твоєя́ снабди́ си́ни умерщвле́нних.

¹¹

Да вни́детъ предъ Тя́ воздыха́ніє окова́нныхъ: по вели́чію мы́шцы Твоєя́ снабди́ сы́ны умерщвле́нныхъ.

¹²

Возда́ждь сосі́дом на́шим седьмери́цею в ні́дро їх поноше́ніє їх, і́мже поноси́ша Тя, Го́споди.

¹²

Возда́ждь сосѣ́домъ на́шымъ седмери́цею въ нѣ́дро и́хъ поноше́ніє и́хъ, и́мже поноси́ша Тя́, Го́споди.

¹³

Ми же, лю́діє Твої́ і о́вці па́житі Твоєя́, іспові́мися Тебі́, Бо́же, во вік, в род і род возвісти́м хвалу́ Твою́.

¹³

Мы́ же лю́діє Твои́ и о́вцы па́жити Твоєя́ исповѣ́мыся Тебѣ́, Бо́же, во вѣ́къ, въ ро́дъ и ро́дъ возвѣсти́мъ хвалу́ Твою́.

1001

Сла́ва: