¹

В коне́ць, о та́йних си́на, псало́м Дави́ду, 9.

²

Іспові́мся Тебі́, Го́споди, всім се́рдцем мої́м, пові́м вся чудеса́ Твоя́.

³

Возвеселю́ся і возра́дуюся о Тебі́, пою́ і́мені Твоєму́, Ви́шній.

⁴

Внегда́ возврати́тися врагу́ моєму́ всп'ять, ізнемо́гуть і поги́бнуть от лиця́ Твоєго́.

⁵

Я́ко сотвори́л єси́ суд мой і прю мою́; сіл єси́ на престо́лі, судя́й пра́вду.

⁶

Запрети́л єси́ язи́ком, і поги́бе нечести́вий, і́м'я єго́ потреби́л єси́ в вік і в вік ві́ка.

⁷

Врагу́ оскуді́ша ору́жія в коне́ць, і гра́ди разруши́л єси́; поги́бе па́м'ять єго́ с шу́мом.

⁸

І Госпо́дь во вік пребива́єть, угото́ва на суд престо́л Свой;

⁹

і Той суди́ти і́мать вселе́нній в пра́вду, суди́ти і́мать лю́дем в правоті́.

¹⁰

І бисть Госпо́дь Прибі́жище убо́гому, Помо́щник во благовре́меніїх, в ско́рбіх.

¹¹

І да упова́ють на Тя зна́ющії і́м'я Твоє́, я́ко не оста́вил єси́ взиска́ющих Тя, Го́споди.

¹²

По́йте Го́сподеві, живу́щему в Сіо́ні, возвісті́те во язи́ціх начина́нія Єго́;

¹³

я́ко взиска́яй кро́ви їх пом'яну́, не заби́ зва́нія убо́гих.

¹⁴

Поми́луй м'я, Го́споди, виждь смире́ніє моє́ от враг мої́х, вознося́й м'я от врат сме́ртних;

¹⁵

я́ко да возвіщу́ вся хвали́ Твоя́ во враті́х дще́ре Сіо́ні; возра́дуємся о спасе́нії Твоє́м.

¹⁶

Углібо́ша язи́ци в па́губі, ю́же сотвори́ша; в сі́ті сей, ю́же скри́ша, ув'язе́ нога́ їх.

¹⁷

Зна́єм єсть Госпо́дь судьби́ творя́й; в ді́ліх руку́ своє́ю ув'язе́ грі́шник.

¹⁸

Да возвратя́ться грі́шници во ад, всі язи́ци забива́ющії Бо́га.

¹⁹

Я́ко не до конця́ забве́н бу́деть ни́щий, терпі́ніє убо́гих не поги́бнеть до конця́.

²⁰

Воскресни́, Го́споди, да не кріпи́ться челові́к, да су́дяться язи́ци пред Тобо́ю.

²¹

Поста́ви, Го́споди, законоположи́теля над ни́ми, да разумі́ють язи́ци, я́ко челові́ци суть.

²²

Вску́ю, Го́споди, отстоя́ дале́че, презира́єши во благовре́меніїх, в ско́рбіх?

²³

Внегда́ горди́тися нечести́вому, возгара́ється ни́щий; ув'яза́ють в сові́тіх, я́же помишля́ють.

²⁴

Я́ко хвали́м єсть грі́шний в по́хотех душі́ своєя́, і оби́дяй благослови́м єсть.

²⁵

Раздражи́ Го́спода грі́шний; по мно́жеству гні́ва Своєго́ не взи́щеть; ність Бо́га пред ним.

²⁶

Оскверня́ються путіє́ єго́ на вся́ко вре́м'я; оте́млються судьби́ Твоя́ от лиця́ єго́; всі́ми враги́ свої́ми облада́єть.

²⁷

Рече́ бо в се́рдці своє́м: не подви́жуся от ро́да в род без зла;

²⁸

Єго́же кля́тви уста́ єго́ по́лна суть, і го́рести і льсти; под язи́ком єго́ труд і болі́знь.

²⁹

Присіди́ть в лови́тельстві с бога́тими в та́йних, є́же уби́ти непови́ннаго; о́чі єго́ на ни́щаго призира́єті.

³⁰

Лови́ть в та́йні, я́ко лев, во огра́ді своє́й, лови́ть є́же восхи́тити ни́щаго, восхи́тити ни́щаго, внегда́ привлещи́ ї в сі́ті своє́й.

³¹

Смири́ть єго́, преклони́ться і паде́ть, внегда́ єму́ облада́ти убо́гими.

³²

Рече́ бо в се́рдці своє́м: заби́ Бог, отврати́ лице́ Своє́, да не ви́дить до конця́.

³³

Воскресни́, Го́споди Бо́же мой, да вознесе́ться рука́ Твоя́, не забу́ди убо́гих Твої́х до конця́.

³⁴

Чесо́ ра́ди прогні́ва нечести́вий Бо́га; рече́ бо в се́рдці своє́м: не взи́щеть.

³⁵

Ви́диши, я́ко Ти болі́знь і я́рость смотря́єши, да пре́дан бу́деть в ру́ці Твої́; Тебі́ оста́влен єсть ни́щий, си́ру Ти бу́ди Помо́щник.

³⁶

Сокруши́ ми́шцю грі́шному і лука́вому; взи́щеться гріх єго́ і не обря́щеться.

³⁷

Госпо́дь Цар во вік і в вік ві́ка; поги́бнете, язи́ци, от землі́ Єго́.

³⁸

Жела́ніє убо́гих усли́шал єси́, Го́споди, угото́ванію се́рдця їх внят у́хо Твоє́.

³⁹

Суди́ си́ру і смире́ну, да не приложи́ть ктому́ велича́тися челові́к на землі́.