0

Хвала́ пі́сні Дави́ду, не надпи́сан у євре́й, 94.

Хвала̀ пѣ́сни дв҃дꙋ, не надпи́санъ оу҆ є҆врє́й, ч҃д҃.

¹

Прийді́те, возра́дуємся Го́сподеві, воскли́кнем Бо́гу Спаси́телю на́шему;

¹

Прїиди́те, возра́дꙋемсѧ гдⷭ҇еви, воскли́кнемъ бг҃ꙋ сп҃си́телю на́шемꙋ:

²

предвари́м лице́ Єго́ во іспові́данії, і во псалмі́х воскли́кнем Єму́;

²

предвари́мъ лицѐ є҆гѡ̀ во и҆сповѣ́данїи, и҆ во ѱалмѣ́хъ воскли́кнемъ є҆мꙋ̀:

³

я́ко Бог ве́лій Госпо́дь, і Цар ве́лій по всей землі́;

³

ꙗ҆́кѡ бг҃ъ ве́лїй гдⷭ҇ь, и҆ цр҃ь ве́лїй по все́й землѝ:

⁴

я́ко в руці́ Єго́ всі конці́ землі́, і висоти́ гор Того́ суть.

⁴

ꙗ҆́кѡ въ рꙋцѣ̀ є҆гѡ̀ всѝ концы̑ землѝ, и҆ высѡты̀ го́ръ тогѡ̀ сꙋ́ть.

⁵

Я́ко Того́ єсть мо́ре, і Той сотвори́ є, і су́шу ру́ці Єго́ созда́сті.

⁵

Ꙗ҆́кѡ тогѡ̀ є҆́сть мо́ре, и҆ то́й сотворѝ є҆̀, и҆ сꙋ́шꙋ рꙋ́цѣ є҆гѡ̀ созда́стѣ.

⁶

Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Єму́, і воспла́чемся пред Го́сподем сотво́ршим нас;

⁶

Прїиди́те, поклони́мсѧ и҆ припаде́мъ є҆мꙋ̀, и҆ воспла́чемсѧ пред̾ гдⷭ҇емъ сотво́ршимъ на́съ:

⁷

я́ко Той єсть Бог наш, і ми лю́діє па́житі Єго́ і о́вці руки́ Єго́. Днесь а́ще глас Єго́ усли́шіте,

⁷

ꙗ҆́кѡ то́й є҆́сть бг҃ъ на́шъ, и҆ мы̀ лю́дїе па́жити є҆гѡ̀ и҆ ѻ҆́вцы рꙋкѝ є҆гѡ̀. Дне́сь а҆́ще гла́съ є҆гѡ̀ оу҆слы́шите,

⁸

не ожесточі́те серде́ць ва́ших, я́ко в прогні́ванії, по дні іскуше́нія в пусти́ні;

⁸

не ѡ҆жесточи́те серде́цъ ва́шихъ, ꙗ҆́кѡ въ прогнѣ́ванїи, по днѝ и҆скꙋше́нїѧ въ пꙋсты́ни:

⁹

в о́ньже [іді́же] іскуси́ша М'я отці́ ва́ші, іскуси́ша М'я, і ви́діша діла́ Моя́.

⁹

въ ѻ҆́ньже [и҆дѣ́же] и҆скꙋси́ша мѧ̀ ѻ҆тцы̀ ва́ши, и҆скꙋси́ша мѧ̀, и҆ ви́дѣша дѣла̀ моѧ̑.

¹⁰

Чети́редесять літ негодова́х ро́да того́, і ріх: при́сно заблужда́ють се́рдцем, ті́ї же не позна́ша путі́й Мої́х;

¹⁰

Четы́редесѧть лѣ́тъ негодова́хъ ро́да тогѡ̀, и҆ рѣ́хъ: прⷭ҇нѡ заблꙋжда́ютъ се́рдцемъ, ті́и же не позна́ша пꙋті́й мои́хъ:

¹¹

я́ко кля́хся во гні́ві Моє́м, а́ще вни́дуть в поко́й Мой.

¹¹

ꙗ҆́кѡ клѧ́хсѧ во гнѣ́вѣ мое́мъ, а҆́ще вни́дꙋтъ въ поко́й мо́й.