¹

І призва́ Тови́т Тові́ю, си́на своєго́, і рече́ єму́: проми́сли, ча́до, мзду челові́ку ходи́вшему с тобо́ю; і приложи́ти єму́ подоба́єть.

¹

Тогда възва` товїя сн~а своеh и^ рече е^мђ, чт^о мо'жемъ да'ти мђжђ семђ ст~омђ, и^же и^де` с тобо'ю”

²

і рече́: о́тче, не бу́ду оби́жден дав єму́ пол, я́же принесо́х,

²

эTвњща` товїя рече эTц~ђ свое^мђ, эTч~е каковђ` м#здђ да'мы е^мђ. и^л^и чт^о досто'ино можетъ бы'ти бл~годњя'нїю е^го” И$ сего ради чт^о досто'ино мо'жемъ е^мђ възда'ти. н^о молю` т^я эTч~е мои да моли'ши е^го а^ще ё^го'дно е^мђ бђдетъ да прїиметъ полъ эT всњхъ ја%же прине'сена сђть”

³

поне́же приведе́ м'я тебі́ здра́ва і жену́ мою́ ізціли́, і сребро́ моє́ принесе́, і тебе́ та́кожде уврачева́.

³

Мене и^зведе` и^ па'ки приведе` здра'ва. сребро` эT гаваи'ла то'и прїя. и^ женђ` то'и мя и^мњти сътвори`, и^ дњмона эT нея то'и и^зъгна`. ра'дость ро'дђ ея` то'и сътвори` и^ эT пожре'нїя ры'бы мене и^зба'ви. тебњ зра'къ възврати` е^же ви'дњти свњтъ нб~си, и^ бл~гихъ всњхъ и%мъ и^сполни'хомся”

⁴

І рече́ ста́рець: пра́ведно єсть єму́.

⁴

⁵

І призва́ а́нгела і рече́ єму́: возьми́ пол всіх, я́же принесо́сте, і пойди́ здрав.

⁵

И$ възва` е^го эTц~ъ и^ сн~ъ и^ сътвори'ста е^мђ че'сть, и^ нача'ста молити е^го, да во'змеT полъ эT всXњ прине'сеныX.

⁶

Тогда́ призва́в обої́х та́йно, рече́ ї́ма: благоcлові́те Бо́га і Тому́ іспові́дайтеся, і вели́чіє даді́те Єму́, і іспові́дайтеся Єму́ пред всі́ми живу́щими о сих, я́же сотвори́ с ва́ма; добро́ є́же благоcлови́ти Бо́га і возноси́ти і́м'я Єго́, словеса́ діл Бо́жиїх благоче́стно сказу́юще; і да не ліните́ся іспові́датися Єму́;

⁶

ѓ%н же эTвњща` иM тако рекђщи, хвали'те г~а б~а нбsнаго, и^ преD всњми живђщими и^сповњда'ите е^го зане` сътвори с ва'ми млsть свою.

⁷

та́йну царе́ву добро́ храни́ти, діла́ же Бо́жія открива́ти сла́вно; добро́ творі́те, і зло не обря́щеть ви;

⁷

та'инђ б^о цр~евђ съкры'ти бл~го е^сть дњло же бж~їе эTкры'ти і^ и^сповњдати чsтно е^сть”

⁸

бла́го моли́тва с посто́м і ми́лостинею і пра́вдою; бла́го ма́лоє с пра́вдою, не́жели мно́го с непра́вдою; добро́ твори́ти ми́лостині, не́жели сокро́виществовати зла́то,

⁸

Бл~га е^сть мл~тва съ говњнїемъ и^ млsтынею, на'ипаче неже съкро'вище зла'та собира'ти.

⁹

ми́лостиня бо от сме́рти ізбавля́єть і та́я очища́єть всяк гріх; творя́щії ми́лостині і пра́вди іспо́лняться жи́зні,

⁹

ја^ко и^ млsтыня эT смр~ти и^збавля'ет# сїя же и^ грњхи` ѓ^чища'етъ, и^ твори'тъ ѓ^брњсти` живо'тъ вњчныи.

¹⁰

согріша́ющії же вразі́ суть своєго́ живота́;

¹⁰

н^о и^же б^отворитъ грњхъ и^ безако'нїе вра'гъ е^сть дш~и свое'и.