¹

І призва́ Тови́т Тові́ю, си́на своєго́, і рече́ єму́: проми́сли, ча́до, мзду челові́ку ходи́вшему с тобо́ю; і приложи́ти єму́ подоба́єть.

¹

ΚΑΙ ἐκάλεσε Τωβὶτ Τωβίαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὅρα, τέκνον, μισθὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ συνελθόντι σοι, καὶ προσθεῖναι αὐτῷ δεῖ.

²

і рече́: о́тче, не бу́ду оби́жден дав єму́ пол, я́же принесо́х,

²

καὶ εἶπε· πάτερ, οὐ βλάπτομαι δοὺς αὐτῷ τὸ ἥμισυ, ὧν ἐνήνοχα,

³

поне́же приведе́ м'я тебі́ здра́ва і жену́ мою́ ізціли́, і сребро́ моє́ принесе́, і тебе́ та́кожде уврачева́.

³

ὅτι με ἀγήοχέ σοι ὑγιῆ καὶ τὴν γυναῖκα μου ἐθεράπευσε καὶ τὸ ἀργύριόν μου ἤνεγκε καὶ σὲ ὁμοίως ἐθεράπευσε.

⁴

І рече́ ста́рець: пра́ведно єсть єму́.

⁴

καὶ εἶπεν ὁ πρεσβύτης· δικαιοῦται αὐτῷ.

⁵

І призва́ а́нгела і рече́ єму́: возьми́ пол всіх, я́же принесо́сте, і пойди́ здрав.

⁵

καὶ ἐκάλεσε τὸν ἄγγελον καὶ εἶπεν αὐτῷ· λάβε τὸ ἥμισυ πάντων, ὧν ἐνηνόχατε, καὶ ὕπαγε ὑγιαίνων.

⁶

Тогда́ призва́в обої́х та́йно, рече́ ї́ма: благослові́те Бо́га і Тому́ іспові́дайтеся, і вели́чіє даді́те Єму́, і іспові́дайтеся Єму́ пред всі́ми живу́щими о сих, я́же сотвори́ с ва́ма; добро́ є́же благослови́ти Бо́га і возноси́ти і́м'я Єго́, словеса́ діл Бо́жиїх благоче́стно сказу́юще; і да не ліните́ся іспові́датися Єму́;

⁶

τότε καλέσας τοὺς δύο κρυπτῶς εἶπεν αὐτοῖς· εὐλογεῖτε τὸν Θεὸν καὶ αὐτῷ ἐξομολογεῖσθε καὶ μεγαλωσύνην δίδοτε αὐτῷ καὶ ἐξολογεῖσθε αὐτῷ ἐνώπιον πάντων τῶν ζώντων, περὶ ὧν ἐποίησε μεθ᾿ ὑμῶν. ἀγαθὸν τὸ εὐλογεῖν τὸν Θεὸν καὶ ὑψοῦν τὸ ὄνομα αὐτοῦ, τοὺς λόγους τῶν ἔργων τοῦ Θεοῦ ἐντίμως ὑποδεικνύοντες, καὶ μὴ ὀκνεῖτε ἐξομολογεῖσθαι αὐτῷ.

⁷

та́йну царе́ву добро́ храни́ти, діла́ же Бо́жія открива́ти сла́вно; добро́ творі́те, і зло не обря́щеть ви;

⁷

μυστήριον βασιλέως καλὸν κρύψαι, τὰ δὲ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἀνακαλύπτειν ἐνδόξως. ἀγαθὸν ποιήσατε, καὶ κακὸν οὐχ εὑρήσει ὑμᾶς.

⁸

бла́го моли́тва с посто́м і ми́лостинею і пра́вдою; бла́го ма́лоє с пра́вдою, не́жели мно́го с непра́вдою; добро́ твори́ти ми́лостиню, не́жели сокро́виществовати зла́то,

⁸

ἀγαθὸν προσευχὴ μετὰ νηστείας καὶ ἐλεημοσύνης καὶ δικαιοσύνης· ἀγαθὸν τὸ ὀλίγον μετὰ δικαιοσύνης ἢ πολὺ μετὰ ἀδικίας. καλὸν ποιῆσαι ἐλεημοσύνην ἢ θησαυρίσαι χρυσίον·

⁹

ми́лостиня бо от сме́рти ізбавля́єть і та́я очища́єть всяк гріх; творя́щії ми́лостині і пра́вди іспо́лняться жи́зні,

⁹

ἐλεημοσύνη γὰρ ἐκ θανάτου ρύεται, καὶ αὐτὴ ἀποκαθαριεῖ πᾶσαν ἁμαρτίαν· οἱ ποιοῦντες ἐλεημοσύνας καὶ δικαιοσύνας πλησθήσονται ζωῆς,

¹⁰

согріша́ющії же вразі́ суть своєго́ живота́;

¹⁰

οἱ δὲ ἁμαρτάνοντες πολέμιοί εἰσι τῆς ἑαυτῶν ζωῆς.