¹

Д¦ъ же ћвственнэ гlетъ, ћкw въ послBднzz временA tстyпzтъ нёцыи t вёры, внeмлюще духовHмъ лeстчымъ и3 ўчeніємъ бэсHвскимъ,

²

въ лицемёріи лжесловє1сникъ, сожжeнныхъ своeю с0вэстію,

³

возбранsющихъ жени1тисz, ўдалsтисz t брaшенъ, ±же бGъ сотвори2 въ снэдeніе со благодарeніемъ вBрнымъ и3 познaвшымъ и4стину.

⁴

(За? ©п7е7.) ЗанE всsкое создaніе б9іе добро2, и3 ничт0же tмeтно, со благодарeніемъ пріeмлемо,

⁵

њсщ7aетсz бо сл0вомъ б9іимъ и3 моли1твою.

⁶

Сі‰ вс‰ сказyz брaтіи, д0бръ бyдеши служи1тель ї}са хrтA, питaемь словесы2 вёры и3 д0брымъ ўчeніемъ, є3мyже послёдовалъ є3си2.

⁷

Сквeрныхъ же и3 бaбіихъ бaсней tрицaйсz, њбучaй же себE ко бlгочcтію:

⁸

тэлeсное бо њбучeніе вмaлэ є4сть полeзно, ґ бlгочcтіе на всE полeзно є4сть, њбэтовaніе и3мёющее животA нн7эшнzгw и3 грzдyщагw.

⁹

(За?.) Вёрно сл0во и3 всsкагw пріsтіz дост0йно.

¹⁰

На сіe бо и3 труждaемсz и3 поношaеми є3смы2, ћкw ўповaхомъ на бGа жи1ва, и4же є4сть сп7си1тель всBмъ человёкwмъ, пaче же вBрнымъ.

¹¹

Завэщавaй сі‰ и3 ўчи2.

¹²

Никт0же њ ю4ности твоeй да неради1тъ: но w4бразъ бyди вBрнымъ сл0вомъ, житіeмъ, люб0вію, дyхомъ, вёрою, чтcот0ю.

¹³

Д0ндеже пріидY, внемли2 чтeнію, ўтэшeнію, ўчeнію.

¹⁴

Не неради2 њ своeмъ даровaніи живyщемъ въ тебЁ, є4же дано2 тебЁ бhсть прbр0чествомъ съ возложeніемъ рyкъ свzщeнничества.

¹⁵

Въ си1хъ поучaйсz, въ си1хъ пребывaй, (въ си1хъ разумэвaй,) да преспэsніе твоE kвлeно бyдетъ во всёхъ.

¹⁶

Внимaй себЁ и3 ўчeнію и3 пребывaй въ ни1хъ: сі‰ бо творS, и3 сaмъ спасeшисz и3 послyшающіи тебє2.